Skip to main content

Full text of "Deipnosophistarum libri quindecim;"

See other formats


blBKARy 



•'..i^:V 



/■•. •». «>» ; 



Digitized by the Internet Archive 

in 2010 with funding from 

University of Toronto 



http://www.archive.org/details/deipnosophistaru07athe 



ANIMADVERSIONES 

IN 

ATHENAEI 

DEIPNOSOPHISTAS 

ρ OST 

ISAACUM CASAUBONUM 

CONSCRIPSIT 

lOHANNES SCHWEIGHAEUSER 

ARGENTORATENSIS 

INSTITUTI SCIENTIAR. ET ART. POPUH GALLO - FRANC. SOCIUS 

ANTIQUAR. HTERAR. IN SCHOLA ARGENT. PROf. 



TOMUS SECUNDUS. 

ANIMADVERS. IN LIB. III. ET IV. 
ARGENTORATI 

EX TYPOGKAPHIA SOCIETATIS BIPONTINAE 
ANNO X. (1802.) 



ANIMADVERSIONES 
IN ATHENAEUM 



IN EPITOMEN 
LIBRI TERTIL 



Ed. Caf, 
p. 7i. 



Α D C Α P. I. 

a V^TI ΚΛλλί/ΛΛχοί ΤρΛμμά,τιύί , το ,us')/a β/(3λ/ον iVoi', 
ehsysv , εΙνΛί τω ^sycLha ΚΛΚω. » Non eit ifte CaWimachus 
■n Grammaticus alius a Cyrenenfi poeta omnibus noto. 
η Grammaticum appellat, propter humaniorum literaruni 
3» profeifionem : [& propter plura edira opufcula philoio- 
«gici argumenti.] Caluirmiandi anfam invidentibus prae• 
«buerat, quod multa quidem , fed brevia carmina ederet, 
«Ipfe de hac xnalevolorum calumnia conqueritur in Apol- 
)> linis hymno : [ vf. 105. ] 

Ό φθόνοί• ΆτόλλωΐΌί• gf ουΛΤΛ Kk6pioi el'rsv* 
duK ciya^cti TQV aoitTbi', oV oiy oV* mOvroi c/.e'i$'u. 
«Propterea folirus dicere Callimachus, M.i^num Ubrum, 
vmagnum ejje malum. Martialis allafir: [lib. l. Epigr. 119. J 
Cui legiffe fans non tfl episp::mmata centum , 

niliUi fans ejl, Seditiane , CCaeciiiane, J mali 
jjTandem , ut os obturaret malevolis hominibus, magngtn 
»poema Hecalen infcnptum [citatum Noftro, II. 56. c] 
«coaftus eil edere. Schouartes ad fuperiores verfus; 'E'y- 
n)cetxe7 ίΤίΛ TovToJv rov! σκώττοντα- ctvrtv μί) S^vvets^At 
ητοιη^Λΐ ^iyu, rroh^•/.' οδίμ mnt.yKk(rJst\ τοιϋσ'Λΐ την Έκά- 
ϊ>λΜΓ. « Casaub. Praepofttam particulam °Οτι, quam 
otniferant fuperiores editores, dedere noitri mssti ex ufu 
Animadv. Fol. II. Α 



& ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 72. 

Epltomatoris , de quo dixi ad I. 4. a. pagt 47. harum a 
Animadv. 

In NlCANDRI vcrjus de Faba Aegyptiaca & Ciborioy cotn- 
mentatus eft Hadr. luniiis, Animadverlbr, lib. I. c. 10. in 
Gruteri Thef. Crit. T. IV. p. 332. Plura ad iftam plan- 
tam fpeftantia collegit Bodasus a Stapel ad Theophr. IV•. 
10. (ubi & iconem fru£lus exhibet p. 446.) & Salmaf. 
Exercit. Plin. pag. 678 fqq. cum quibus contuliiTe iuva- 
bit quae docuit Mahudel in commentatione inferta ia 
Hifloire de rAcadimk des Jnfcript. T. III. pag. l8i fqq. 
In vcrf. I. ante Cafaub. oippct ^spta• ff»s editum erat, 
ex Mufuri ( puto) rrupxS^op^aixei : inde, ut pofl• metas, ver- 
tit Dalech. Re6le Caiaub. e msstis, ^speiiif repofuit, 
i. e. per acjlatem, aeflate. Similiter ^spsicci eft in ms. a, 
Vocabulo h ^spsiu, ve\ ^epeict, pro το ^spoi , aeflas , fre- 
quenter ufum effe Polybium olim notavimus. Verf. 2. 
Si Ιίν^εων iegas cum msstis noftris, fubintelliges Ις prae- 
pofitionem , & duabus fyllabis pronunciabis vocem, uc 
efficiat fpondeum pedem, Sed exquifitior fortaffe non- 
nuUis videbitur edita fcriptura atvflsa, flons facias coronam, 
L e. ex flonbus. Ibid. Minime opus videtur ut cutn Sal- 
maf. 1. c. p. 679 fq. ■^-εττιιωτοί legamus. Tet κιβκρια τεττιιω' 
ΤΛ (εξ) ΛκμΆΐου καρτου ^ ciboria quae e maturo fruSIu exci- 
deruntj funt grana (tn fabae , quae e loculis fruflus ma- 
tiiri, vefparum fovis iimilibus, exciderunt. Nam (quod 
ab eodem etiam Salmafio ibidem obfervatum eft) aliis 
quidem auftoribus tota planta κφώριον dicitur; aliis totus 
fruotus, calicis formam referens, intus loculis diilinflus, 
in quibus grana feu fabae infuiit; aliis ipfae per fe fabae, 
feu grana j quae iuvenibus exoptatum ejfe cibum ait poeta. 
Verf. 4. iii yjipci.i habent mssti , contra metri rationem. b 

'P/^eti• «Ts hiyu. Src commode mssti. Aberat «Ts editis. 
κυΛμους hi-\.cLi &LC. jj Scribendum κυά,μου: fabae Ae- 
jigyptiae colocafium, id eft radicem , deconkatum intrivh : vel 
5>hoc modo, Kvctixovi λζ'^.Λί^ κοκοκά-σιον εντμίιζαί rs: βι• 
ij bam demto cortice , & colocafium fimul confcljfum mifcuiutt 
Casaub. — Priorem rationem probavit Salm. 1. c. p. 678. 
Kct\ κ υ ά. μ ου λ£4*ί' legens. Sic nimirum κύαμον poeta to- 
tam dixerit plantam , cuius fruftus clborium , radix vero 
colocafium apud Alexandrinos vocabatur. conf. Diofcorid. 
II. 97. Ex vulgata ratione verte: decorticata faba , incifuque 
coL•cafιo. KohoKAfieiS 'Mmui iephv. Non ab Aegyptio coloca' 



ρ. 72. ΙΝ ΕΡΙΤΟΜ. L1B. III. CAP. Π. 5 

fio nomen illud habuifle Mintrvam , fed a curta ac fuccin" 
oiavefiej qua amiftum fuit eius fimulacrum, poft Salinaf. 
pag. 679. monuit Palmerius in Exercirat, in AuiloresGrae- 
cos pag. 488 l'q. "Εα-τ/ «Ts κλ) κιβάριον ^ eiSOi TOJtijiiov, 
Cihorii in variis calicum generibus nominibufque fuo loco 
rurfus meminit nofter XI. 477, e. 

Α D C Α P. II. 

C Θείφραβ-το? /έ ίν τω rrsfi Φυτών, Hiftor. Plant. IV. 10. 

«Theophrafti defcriptionem confer cum ea quae extat ia 

»Epitome Stephani, voce"A««. Scribe autem apud Ste- 

i> phanutn , ίκ ο καρτ^ί ίΙ ts ^ίζΛ τάντω^ ίΰ'τ)ν όφ<«<ΓΗί• τω, 

« wo /κΐλω ΛΛ/ ταΐί κεφακαΐί : &, κοΚοκά,σΊον μίντοι ΚΛΚουα -t 

ϊ>τ>ιν ^ίζΛν ΤΟ eT' ντερτεφυκος κιβόίριον , o4'f iS^iccv iyav ^ 

» eS'cuS'iixovi Τ6 Tcii φλ6/3αί -τταρίγ^ον. « Casaub. — Monuic 

vero Salmaf. pag. 683 extr. audorem illum , e quo iiia 

protulit Stephanus, confudilTe, ui paifim ab aliis faftum » 

colocafiam quae faba elt Agyptia, cum aiia colocafia ra- 

dice aro fimillima. In Theophrafti verbis g/V Ti<rs-apuf tjj- 

γJlί confentit Euftath. ad Od. /. p. 337, 34 ubi ex Athe- 

naeo haec citat: fic & Plin. XVIII. 12, 30. Srrabo vero 

όσον Sinet. 'ττΌ^α.ί, lib. XIV> p. 799. d. Nempe, quod com- 

mode adnotavit Vlllebrune, variare debet altitudo caulis 

pro diverfa aquae alrirudine. ΙαΛτυκια,ΐοί refte edd. & 

Euft. Perperam «Γ^κτυλαϊο,- mssti noilri. In κακίμ.ω μΛ- 

κρω confentit Euftathius. Plinius vero cum TheophraiH 

libris, molli culaino. τοϊί κηρίοι^ re£ie apud Athen. 

agnofcunt omnes; apud Theophr eJitiones veteres τοΤί 

Kfiivoif habebant. Sed alia ratione, & magis quidem pro- 

pria, hic intelligenda ifta comparatio eft, quam II, 50, c. 

ubi KtipiatS'ef acflof erat flos umbellatus. « κω$'ίΛ. η κω- 

Svct mss. nortri & Euftath. Commode vero h. 1. apud 

Theophr. adiiciuntur verba nonnulla , qiiae apud Athen, 

nolebam omiiTa : μ κωί'ίαΐ. frcipo^oiet c-c^t^Kio) τερίφερεΤ• και 

iv εχ,Λστω t7uV χυττά-ραν ιάΐΑμος μικρόν v-pripcapav Λυτού' 

τλιιδοί• (Γέ ο/ -τΓλεϊστοι τρίΛΚοντα.. το cTs ctv&oi &c. id eft : 

caputfavo vefparum orbiculato fimile : In cuius finguus cdlulis 

fingulae fabue continentur^ paululum Juper cdlulam embientes ; nU' 

d mero utplurimum trigima. Particiilam κ. λ'< ad κλτλ Κικικίαν 

ex Theophr. adieci. Et fic fcripfiffe etiam Athenaeum, te- 

ftatur pluralis numerus, ai χωρ^ι, qui continuo fequitur. 

Α a 



4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 73. 

*ΕΊτ4ττΰνσ•ί , & paulo poft τίττβι , ut habent Theophrafti d 
libri, fic & noftri dedere mssti. μίτρία. τω μί'},ί6ΐΐ.3'κ 
ed. Caf. ut apud Theophr. Pro quo μετρία in re£io cafu 
maiebant Viri dodi Dutheil & Coray; ad ρίζαν^ non 
ad κίμν>ιν, referentes. Ac fane μετρΪΛ abfque iota fcribi- 
tur in ed. Ven. & Baf. Ε codicibus vero noftris , qui cum 
ed. Caf. collati funt , nihil enotatum eft. κλ) τίΚίοκαρ'ΤΓεΐ, 
κλ) TshitoT κα) TehsoKcip'Ts7 eft apud Theophr. 

Δ/φίλοί- ίΤ' ο Σ/φν. Decft coniundiva particula noftris 
msstis. Mox pro ίύστομαγόΐ τέ εστί και τρόφιμος , eftsy- a 
στομ'ον τε ίδ-τ) κλ) τρόφιμον m ms. α. qui tamen deinde in 
J^vireKKpnci conlentit. ί'υσίκκριτοί <Γέ. Coniunftio a nobis e 
ConieS. adiedla. <Γ<λ το ταραστύφειν. quomam. aliquan- 
ium adfiringitt interpretaturCoray ad Xenocr. de Alim.ex 
Aquat. p. 160. ubi vim illam praepofitioni τάρα, inefle mo- 
nuit. To ΥΙΚΙΙ7ΤΛ εοιωί'εί. vQuod Diphilus eptaS^ei^ lanofumf 
«vocat, id Piinius ώΓίίπ£ο/«/π. XXI. 15, {[51.] Martialis: 
5> [ ΧΙΠ. 57.3 Niliacum ridibis olus lanafque fequaces . u Ca- 
SAUB. oi J^g "γινόμενοι κύα,μοι εκ των κιβωρίων. » Ciborlum 
«proprie ipfa eft faba Aegyptia vel eius folliculus, non 
jjplama quae fert fabam. Pro planta aliquando accipiunt, ut 
>> hic Diphilus. Sic colocafia. proprie fabae radix : apud Pli- 
«nium [1. c] eft integra planta. « Idem. — Sed decon- 
fufione , quae in ufu iftorum nominum obtinet , quibus 
diverfae admodum plantae promifcue a multis audioribus 
indigitantur, vide quae ad Plinium notavit Harduinus, & 
confule quos ille citavit audores: quorum verba etiam 
huc fpeftantia apud Bodaeum relata reperies. Adde Mahu- 
del , in Commentatione fuperius laudata. 

ΥϊνεΤΛΐ <Γέ ο f τ 6» ί έκ των κιβωρίων κα) οίνθοί (ττεφανατι- 
jcov. καΚοΰσι <Γ' klyui-Tiot μεν αυτό λωτοί»• Ι^αυκρατΐτΛΐ <Γέ 
-- μεhί^aτov.Ketϊs οντωί dedere noftri libri, i. e. revera; 
quae particula refpicit ifta Nicandri verba , fupra adlata , 
kv^iA μεν στε<^Λνουί άνύίΐ$•, III. 72. a. Perperam ουταί^άά. 
quae vocula & alibi locum akerius occupaverat, ut IV. 
137. d. Corona mdilotina commemoratur infra XV. 678. c. 
atea huc non fpeSat, quia e flore fada in Graecia vulgo 
crefcente. Lotina vero corona (ex loti Aegyptiacae flore) 
memoratur XV. 677. d. e. Et nunc quidem confundi ab 
Athenaeo loton, qucie nymphaeae fpecies eft, cnmfabaAe- 
gyptiaca^ monuere Bodaeus pag. 440. & Salmaf. p. 686. & 
68^. At idem pariter & a multis vulgo , & a Plutarcho , 



ρ. 73. ΙΝ ΕΡ1Τ0Μ. L1B. III. CAP. III. ^ 

a quem mox citat Nofter , faSuni videtur : & doeuit Ma- 
hudel (loc. cit.) ciborium five fabam Aegyptiacam a loto 
nymphaea fere nonnifi colore difFerre , quem illa rubriim, 
haec candidum habeat. Quo minus mirum videri debet,. 
utramque plantam eodem nomine fubinde fuiffe adpella- 
tam. Praeterea Athenaeo Naucratitae credere poffumus, 
eamdem rurfus plantam , quam alii loton vocabant, a Nau- 
cratitis melUoion foliiam effe adpellari. 

Α D C Α P. 1 1 1. 

I> Κυύμ(ΰ>ν hiyvmiav &c. Videtur utique, ut modo mo- 
nui , etiam Phylarchus hic fabatn Ae^yptiacam eamdem at- 
que lotum dixifle. Lotum quidem Agyptiacam, quae rei 
herbariae peritis Nymphaea lotus audit, hodieque in par- 
tibus multo etiam magis, quam Epirus, ad feptentrionem 
vergentibus, in fuperiori Hungaria, prope Varadinum op- 
pidum, in rivo e calido fonte exeunte, nuperrime adhuc 
reperta eft, & in Planth Ranorlbus Hungarine ( Viennae 
ιδοο. ) delineata; quod his ipfts diebus ex Novis Litera- 
riis Goettingenfibus anni 1800 , num. 208. cognovi. Θύα- 
μιν praeeunte Dalecampio correxit Cafaub. ^ύραμιν edd. 
vett. cum msstis. Vide Cellarii Geogr. Ant. T. I. p. 1088. 
De emendando nomine iam monuerat editor Bafileenfis, 
nionitusipfe ab Hermolao Barbaro in Gaftig. Plin. lib. III. 

C ΤΌ ταρα,'τκίια-ιον eyivsTo κλ) iv Α i cT ε 4- ζ^• Sic ed. Caf, 
nec aliud e noftris msstis enotatum. 'Ε(Γε4ω edd. vett. Ai- 
<r«4^f vero nomen eiufdetn oppidi Euboeae fcribitur apud 
Steph. Byz. & Strab. IX. 425. & I. 60. Quod dicit au- 
&.or 'χωρ)ς των eikhav vS^krav^ia eft, praeter rdicjuas aquas y 
thermas illas, id eft, calidas aquas dicere videtur, quo- 
rum Strabo locis citatis meminit , qui thermas etiam Ae- 
depfanas aliquando per aliquod tempus fluere defifle me- 

dmorat, ac deinde ex aliis fontibus erupifle. «Γ/ώφορόκ 
it ϊταζΛν S^iS^ovui. ίΊά,ψορον pro certa pecunia accipi adno- 
tavit Cafaub. de quo vocab. commentatus idem erat ad 
Theophr. Charaft. p. 229 fqq. ad cap. Tsp) MiKpohoyiui». 
Eadem notione Polybio frequentatum idem vocab. 

τον ίτ-ρο τον -χ^ρόνον. Sic ex certa conieftura correxi. 
Saepe fic ufus ei\ Polybius : vide Lexic. Polyb. in Πρό. 
Gafaubonum miratus fura, vulgatum yj>ovov intaftum re- 
linquentera. Gorayi noilri acumen noa effugit illa menda j 

Α 3 



β ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. 73. 

a quo parirer adnotatum video, χρόνον (cnptum oportuif- d 
fe. Ί'-'ΐ' J^ciyO.sa.lov 'tiKa. » Sulem Tragjfaeum manifello in 
«Troade A-henaeus collocat, conientientibus Geogra- 
«phis. Diverle tamen fentientium opinionem refert Pol- 
j)lux lib. VI. cap. 10. [ied. 63. ] » CASAfUB. De Traga. 
faeofale iatn didum elt ad II. 43. a. ( pag. 306 fq. harum 
Animadv. ) Auftoribus ibi citatis adiici poterat Steph. Bya, 
in Tf.a.yetffa.i , & Hefych. in Tpuyaorciioi «λε?, ubi con- 
ferendae virorum dodorum Notae. 

Α D C Α P. IV. 

υ<φΛΐνε. Proverbium: Cucumemn edens , mulier, L•cnam texe, 
5> Apparet ( inqiiit Erasmus, in Adag. Skyon arroJens uxor 
j^Lcerndm uxe. ) efle verba mariti, iubentis ut uxor tenui 
wcontenta vidu perageret opus fuum.« — Reflius hau<l 
dubie Casaubonus: «Quomodo ex Ariftotele prover- 
7>bium illud interpretati iint peritiffimi rei herbariae me- 
3?d(ci [Hermolaus Barbarus, in Coroilariis ad Diofcori- 
«dem, num. 366.] non me latet : frigidam eius fruftus 
•jfacuirarem , & Veneri noxiam , putant indicari veteri 
3) hoc dido. Non negamus, & cucumerum & peponum 
«frigklum efle remperamenrum , arqiie άνίίφρό«Γιτοί'. Ma- 
j>]im tamen hoc proverbium alirer interpretari , quod iii- 
j>rer rulticos iaflatum exiflimamus, ut alia multa , ad rei 
jjfamiliaris cutam, non dirciplinam morum pertineotia. 
3> Admonebanfur hoe a\Qto mulieres, quarum opera ve• 
j>iles olitn confeciae, ut, cum crlt maturus σικυοί^ de hU' 
tyme coghent , & parandis familiae hibcrnis veflihus ^ cuiufmo- 
v) di eft la^na. Viri dofti , fi atfendiilent vocix>eii('«^aliam 
« interpretacjonefri noftrae huic non praetuliiient ; quae 
j>fimpliciffima eft, &, nifi fallor, veriiTima. Nunquam 
>»Graecis aliud fignificat idnomen, quam hiemale indumen- 
juum : ut, in alio proverbio, Χλαΐναν kv tiepei τρ/.βέ/$•. 
jj [ Suid. m Έκ ^spet. Zenob. Cent. II. 72. Diogen. IV. 5 1 .] 
η Έικν^ν in hoc verfu & cucumerem & pcponem poiTumus in- 
jjterpretari : afFe(iia aeftate & cuciimis eiiur, & pepo. 
« Hiiicadaeio fimiie eft, Βλ/τμ κλι ^epeof κα) χε//uίtτόf έστίν 
3tff.pi(rTv: [ in Proverbiis Metricis vf. 29. quae fubieoia 
jjfunr Proverbiis Graecorum ab Andr. Schorto e<jitis; & 
rnonnihi! mutatis verbis apud Suid. in Βλ/τιι.] quo admo• 
«nentur matresfamiliarum, ut lacernas omni iempore fuis 



ρ. 7Τ• ΙΝ ΕΡΤΤΟΜ. LIB. III. CAP. IV. j 

d » paratas habeant ; hieme propter frigus , aeftate propter 
Mimbres & alia aeris incommoda. « — Initio Proverbii, 
Tbv articulus deeft ed. Ven. & noftris msstis; adieftus a 
Bafileenfi editore, cui praeiverat Erafmus in Adagiis. Do- 
rico idiomate (nefcio qua audloritate) efFertur idem pro- 
verbium in Proverbiis Metricis a Schotto colledis, ver/^ 
13^. ubi τρώ^ο/ο-Λ fcribitur, & τλι/ 'χΚοΛνα.ν. 

Μάτρωμ ίν ΠΛρΛχΓαΓί. ΝΊΙ hic mutant, quod fciam» 
libri noftrii qui reftius (ut videtur) ΠΛρ.ν<Γ/Λ<? dederant 

e II. 64. c. Matronis verfus repetiit Brunck in Analedt. 
T. II. p. 250. quos ad imitationem OdyiT. λ'. 575 fq. ef- 
feSoseire, iam ab Euftathio obfervatum eft ad Od. pag•. 
456, 38. In vf.r. defunt verbae:/ κα,γ^ινοις coa. b, fed te- 
net eadem cod. a. cum edd. 

Φ^ρύνιχοί cT' ivTpctyeJv , φ>?ί"), σικύ^Ίον. Corruptilli- 
me Φρύνιγ^οί tT' sv Ί pocyetTi φίκτ) edd. quod ex ίν Tpet- 
yo)S"o7i ortum fufpicatus erat Cafaub. quam fabul•am Phry- 
nichi & Athenaeus faepius & Suidas commemoravit : co- 
gitaveratque idem Cafaub. etiam de TpoLya.a-au Troadis, 
ubi Tragafueus a\£ius fal coWi^ehztur , dequo conf. II. 43. 
a. &ibinotata: quarum conieoturarum neutri nunc erat 
locus. In noftro cod. έ. quidem eft ^pvvr/j* cTs Tp^ystn: 
in coa. a. vero perfpicue Φρύνιγ^οζ <Γ' kvrpxysh fcriptum,, 
quam fcripturam etianrex aliis msstis Cafaubonus adnota- 
vir. EiTe autem hoc veriffimum , declarant ea quae conti- 
nuo fequuntur, in quibiis 

NOM AMPLIUS EPITOMATOR, 

SED IPSE DEHINC ATHENAEUS LOOUITUR; 

ipfe, inquatn, Jtkinacus , quatenus fcilicet non a librariis 
vel mutilata fubinde vel corrupta auftoris oratio eft : de 
cuius generis cladibus, quamquam inde ab hoc loco , in 
quo nunc verfamur, optimarum quae fuperfunt νεωβϊβΐ• 
marumquc Mzmbranarum praefidio uti nobis licet, tamen 
vel fic nobis nimis etiamnum frequens conquerendi oc- 
cafio erit. Nam ficut ille Athenaei Codex , quo oiim ufus 
eft Epitomator, iam multis modis mifere erat corruptus, 
fjc nec hae Vcncto-Pcnficnfes Membranae, (quae a nobis 
dehinc eadem brevi nota cod. A. vel ms. A. defignabun- 
tur, qua iam in Ledtionibus contextui fubieftis ufi fu- 
mus) trifte illud fatum efrugere potuerunt ; de cuius co- 
diciscum univarfa ratione, tum huius loci fcriptura, con• 

Α 4. 



S ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 74. 

feratLeftor quae in Praefatione contextui praemiffa (pag. 
Lxxxviii feqq. ) diximus. Is igitur coclex , poftquam ex 
abrupto ab illis verbis Στίλέω (non σηκίων , ut erat a 
edituin ) pa^etviS''U.i , σικυοίΐί ΤϊΤΤΛρΛ? , initium cepit, (ubi 
στίκίω pro στίλω , prima futuri a verbo στίκκω accepi ) 
fic pergit: Si^tuiTiof S' ν'τοκορΐ(;-τικ'^''ί ήρϊ^κεΦρύνΐ'χοί sv Mo- 
voT poT 0)• καν Tpay s7v σικύ^Ίον. &.C. Cuius fcripturae 
quum nullani prorilis mentionem in Italicis iuis Notis fa- 
€tzm repererit Cafaubonus; fatis intelligitur, quam vel 
corrupti in ipfo initio fuermt iidem Italici Codices, quo- 
rum excerptis ad emendandum Athenaeum ufus ille erat, 
vel quam parum diligenter enotatae leiliones eorumdem 
codicurn fuerint. Denique vero in Addendis ad fuas Anim- 
adv. haec adnotavit Casaub. j>At in ms. codice, cuius 
3j milii nuper copiain tecit vir ampl. Andr. Huraldus Mef- 
«faeus [cf. noftram Praef. p. lx. not. j.^ ita legitur : ρ^φαι/ύ 
■η^Ίον y ννοκοριστικ^ί ειρηκε Φρύνι-χοί . . . τρΌτω. fine ul- 
ϊλίο dubio pro Φρύνιγ^οί Μονοτρότφ. Ea fabula hodieque 
j> notiffima eft , faltem titulo tenus , inter Phrynicheas. 
» Adi ad ]ib. VI. cap. 12.« — Scilicet apud Athenaeum 
noftrum VI. 248. c. ciratur Φρύνιχοί ίν ^λονοτρΌ'πω : at in 
Indice qiiidem Auctoruni ab Athenaeo laudatorum ea fa- 
bula non comparec : nam cum in editione Dalecampii ( a 
quo confe«3us ille Index eft) per errorem Μον'ασηοί pro 
ΊΑονΌτροτος eflet pofitum, idem error in Cafaubonianis edi- 
tionibus eft repeiitus. Eadem vero fabula ter etiam a Sui- 
da & bis a Polluce citata eft. Quam vocem dimidiatam 
in codice Huraldaeo reperit Cafaubonus, eam eodem modo 
truncatam in aliis msstis libris reperiri , in Praefat. ( p. 
LXix. not.j^) monuimus. £amden)que fcripturam sc . . . τρό- 
ίτω fuo in codice invenerar etiam Venetus editor : fed is, 
cum in Epirome pro verbo ivjpcfyiiv , coaipendio fcri- 
pturae in fine vocis decepuis, h Tpctyeuf legiffet, hoc 
loco pariter illud iv τράτω ex iv TpujATi corruptum pu- 
tavir , & temere hoc illius loco poiuir. Scribae ii, qui 
primi e vetuftiiTimo noftro cod. A. dcicripferunt Athe- 
naei Dcipnofophiftas , (five nonnifi unus fiiit icriba, qui 
redta ex ipfo illo fonte haiifit, e cuius fcribae apogiapho 
dein reliqua omnia, quae hodie luperfunt, exempla ma- 
narunt ) primores literas vocis μονοτρό'^Γω iam ita evanidas 
repererant , ut eas transfcribere vel non poffent vel non 
auderent. Nofter vero iuvenis fpeculator, acutius inteii- 



ρ. 74. ΙΝ LIB. III. CAP. V. 9 

adensoculos, tamen adhuc his noftris dlebus liquido co- 
gnoverat, μονοτρό^ττω in eisdem mcmbranis fcriptum efle, 
eamqueipiam fcripturam ex illis adnotaverat; quamquam, 
cum ita legeret , ignoraverat Cafauboni conieiiuram de 
lacuna aUorum Jibrorum eodem modo fupplenda. 

Α D C Α P. V. 

θίόφρΛστοί ίΤέ &c. Theophr. Hift. Plant. VII. 4. tW 
μίν Λακ. - - ctv ύ S" ρου ς. το μίίν edd. ubi ex ipfo Theo- 
phraft. τον μϊν & dein a.vvS^psvrcvi corrigi iu iTu Cafaub. 
Et Tbf (/.ev dedere utraeque noftrae membranae, j4. & Ep. 
quae & ambae in άύίΤροί/? confentiunt; qiiod tenerefor- 
tafle debueram. Voces eivS^pos & civS^pia, adnotavit H, 
Steph. in Thef. III. 17S3. b. c. nulla quidem certa auiio- 
ritate; nam de verfu quem pro Hefiodeo ille citat vide 
Strab. Vlll. 371. b. c. Ihid. ytvovTett cTg, φικτ/, κλ) evyjuKO^ 
tepoi &c. »Pro ίυγυκότεροι codices Theophrafti habent 
ity^vKUTspoi.u Casaub. Scil. fic de CauiT. Plant. II. 19. 
&: III. 12. fed tT/et^apkv ΚΛ[χβά,νειν κατά τουί yiiu.Q\Ji ait 
in Hift. Plant. VII. 3 extr. ubi quidem folum Lic nomina- 
tur; mulfum adiicitur de Cauff. II. 19. & ΠΙ. i2. nufquam 
vero eadem plane, quae hic adferuntur, verba occitr- 
runt. Qiiae fequuntur , ιστορεΊ ^i ταυτΛ ufque κατΑΤί- 
^iivut βραχ» , praetermifit Epitomator. Siint autem ifta, 
SitTTov αϋζία^Λΐ &c. non ex libris de CauiT, duita, led 
ex Hift. Plant. VII. i. Quare lUrpicatus eram, poft Ai- 
τίοΐί excidifle fortaiTe κάν Ιίκκοις <^n<r», aut alia quaedam 
in eam (ententiam verba. Rurfus vero ne haec quidem ad 
verbum ex Theophrafto transfcripta funt ; nam ibi fic le- 
gitur : htoi cTg y.eti '^τροβρίγ^ουαι το μεν σίκυον [το/μ,£κτο5 
GtKvov oportebat, fcil. στίρ/ζΛ, ut cap. 3 extr. ] rrp^f t^ 
SaTToi/ (fcil. τοίροί-γίνεσ^ϋΐ) « εν -^/Λλώκτ/ , ϋ εν vSOlti. 
b ε'ιί^οί σιαυκν εΊνα.ι τούί Tpoa-cty. ί'ρα.κοντίΐίί. Vide Salniaf. 
Hylelatr. ρ. 39• col. α. fub fin. co!l. Plin. XIX. 5, 24. 'Ω,νο' 
μίσ^Λΐ ih (Τ ικν ovf, <r ικυο ν malim, quia fequitur Ιρμγιτι- 
ίίο:/ iii fjng. nifi ibi ορμιιτικουί oportuit. Epitomator fcripfit, 
*lct(^v S'£ ετvμoKoyεl uvtov ccto &c. Ibid, άτο του α-ενεσ^Λΐ 
και κίειν. Cum κνειν effet editum , Casaubonus, polt- 
quam multus fuit ut probaret ferri iftud non poffe, fic pergit : 
wLiterae ur^ius mutatione fcribendum aio κίειν^ progrcdi, 
iipro Kvetv 9 u(erum ^crere. Seniiis eft, ffiKvhv dici a σεύξο-^αι 



ΙΟ ANIMADY. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 74• 

») & nieiv , quae verba motum & progreffum in uluriora figni- b 
«ficant; quia haec planta eft ο^αΗτ/κ«, id eft, late funditur 
j>in cucumerario. Erat fcribendum β-υκίο?, fed faita eft 
«duarum vocalium υ & t tranrpofitio. Euftathius quinto 
»in Iliadem Commentario [immo ad II. <Γ'. ρ. 332, ^^. 
jjconf. ad Odyff. p. p. 634, 14 fq. ] de vocibus difputans, 
«quae funt compoGtae ex duabus figoificationis eiufdem, 
•S1 ix, του <rvsff^cci,( inquit ) tjyovv ορμα,ν , κοά τον κίε ι ν , 
» ί) σν κϋ; χ,Λΐ SA των α,υτων <f έ , κλίλ τους rreiKaichi , χλ) 
»0 σ'ίκυ'οί κΛτα. μετά.&β<ην η τροττην J^/^porcaf . « (^(Γ/χρο-. 
vot Graecis grammaticis funtvocales ancipites. ] «Signifi- 
» catione parum differunt σεύε^'^αι & σύείτ^αι : tamen ad 
«Etymon fatius eft cum Euftathio fcribere σύεσ-^αι,α Sic 
il!e : in quo rurfus mireris , veram fcripturam nec Nota- 
rum Italicarum nec Epitomae Hoefchelianae auftoritate 
firmaire Cafauboniim : atqtii nofter codex uterque A. & 
Ep. iicut in σεύεΰ-^αι non male confentiuni , Γκ: perfpicue 
Ktsiv Don Kvsiv habent. 

iiS^uyuiov κΛλεΐτον οΊκυόν. «Vellem adieciiTet, utrutn 
»κνρ/ωί, zn ίτώίΎΐκωί. Nam quicquid ubere & laero fo- 
«loprovenit, ««Γύ^α/οΐ' appelles licet, tanquam h^&icf.v fi• 
»ve ΛΛλΗΐ/ 'έχον -yw. ΐί Casaub. — «Forfan, quod iv 
lyh^eta. y» proveniat : « ak H. Steph. in Indice Thef. Nem- 
pe iiSOyutov , το καλ))ν ίχον yiiv interpretatus eft Suidas: 
vide vero, ne pariter fignificare poflit quod laetam vel 
pulcram adfpe6iu terram rtddat. 

editum erat ; qiiod mireris non modo intailum reliquiiTe 
Cafaubonum , fed & prorfus filentio praeteriiiTe. Atqui 
Siphnius erat Diphilus , Caryflius vero Diocles; uterque 
medicus, frequenter Noftro laudatus: & ΑιοκΚίίί S^i 
Υ.&ρΰστιοί perfpicue dedere mss. A. & Ep. Deleaturigitur 
pofthac Dlphllus Caryflius ex Catalogo Medicorum Vete- 
rum, in quo a Fabricio in Bibl. Graec. T. XIII. p. 14^. 
pofitus eft, qui nullus umquam aut ufquam fuit, nifi in 
corruptis nonnullis Arhenaei codicibus. Tum feries ver- 
borum in edd. haec erat, Δ/φ/λο? <Γε cpna^v ΚΛρύστιοί : 
ΐπ ms. Ep. vero. Δ/ο». cTs Ktfp. φισΊ τ'^ν σικυον: at in 
jns. A. ficut edidii.ius, τ)>ν σικυ'ον cpvai. Porro vero ver- 
ba μετά σίων, quibus earebant edd. & Epitome, de- 
dere membr. A, quae fane non erant refpuenda. Siurn in 
berbis , quibus in guftationibus utebantur veteres, rela- 



ρ. 74. ΙΝ L1B. III. CAP. VI. ιι 

fum fupra vidimus II. 6i.c. & habet fion vlm quamdam 
aromaticam: quo magis credibile elt, cucumeres cumfiocdi 
folitas eiTe. De fio conf. Bod. ad Theophr. p. 691 l'q. & 
quem is laudat DioCcorid. lib. II. cap. 116. Quod paulo 
C poft ait , Ιφθον «Ts , x.&i S^ovptniKbv μετρίως urrctpxeiv , idem 
fere iam ex eodem Diode Caryftio fupra commeinoratum 
eft, II. 68.e. 

ί'υσνττοβίβασ'τοί , non facile per alvum fuccedens. ^Vffvrr^ 
βίασ-τοί ms. Ep. perperam : nec minus corrupte ^v-jrofli' 
βασιοί editt. vett. IlnJ. ανζοντα,ι - - οι σικυο) κατά. τα,ί 
•^Λν^-ελγινουί &C. lyPlenilunio manlfeflum in hortis capere CU' 
)> cumercs incrementum , probat Deipnofophifta exemplo echi- 
vnorum. Clarum id exemplum & omnibus notum ex phi- 
»lofophis & poetisetiam. Sunt ad manutn Oppiani deea 
»re verlus elegantifiimi, quos iade leftor petat. ['Αλ<?ϋτ. 
»lib. V. vf. 589 (qq.] Lucilius: [apud A. Gellium , qr.em 
Dvide, lib. XX. cap. 8.] 

vfLuna alit oftrea ^ & implet echinos : muribus fibras 
n& pecui addit.u CasAUB. 
Ibid» Kd&cirrep ΚΛΙ 01 '^UK. ωζ οι ms. Ep, 

Α D C Α P. VI. 

ΣΤ'ΚΑ. Ή σι/κίτ, <ριισ)ν ο Miiyvof. ouS'£v) yetp &c» 
Pro iftis otnnibus, quae eodem modo dedere optimae no- 
nrae memhranae vi. , nihil aliud hic editum legebatur, niii 
haec fic fcripta: Ή ΣΤΚΗ'. 06S'ev) ykp &c. neque ex Ita- 
licis fuis <:οόΐίς'ώυ5 quidquam aliud adnotaverat Cafaub. 
At perfpefte Dalecampius iam ex coniedura haec ipfa 
verba, inquit Mapms , fuppleverat; intelligens fcilicet ex 
pag 79. a. illius Deipnoiophiftae fermonem h. 1. initium 
funiere. Breviter Epitomator: ΈΰκΛ. (fic conftanter no- 
fter ms. Ep. σνκΛ & ί-ύχον acuto accentu fcribit ) tum fta- 
tim : "H σνκ^ hys^hv του HetQupsiov βίου &c. Jbid, των 'Trep) 
σύκων koyuv. Sic haiid dubie fcriptuin oportuir, vep) 
cvKBuv i i. e. de fids , fru6l:ibus; non rrsp) σύκων, ut erat 
deditum, i. e. Aq ficubus arhorlbus. Jbid. Temere a me fa- 
ilum intelligo, quod cTs particulam inreruerim non modo 
contra membranarum autloritatem , fed & nuUa prorfus 
neceiTitate urgente. In errorem nie induxerat, quod poft 
rrapcty^Kp. in ruperioribus editionibus nullum prorfus di- 
ftindionis fignum , poft S'e» vero in ed. Caf. maxima ora- 



»4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 74. 

tionis diftinSio pofita erat. Ροβ τΛρΛχωρίισαιμι minus d 
punBum pone , & ifta verba φιλόα-υκος ykp ίΐμ,ι ίοΐ.ιμο•Αο)ς 
nudis commatibus , tamquam novae parenthefeos fignis 
intercipe, ut cohaerere intelligantur ifta : καν άτοκρύμαι.' 
σ'^Λΐ <Γί/ι , λέξω τά. μοι '^ροσ^ίττοντα , id eft : Immo » β vel 
fufpendi me oporteat , dlca/n tamen quae mihi occurrent. Re- 
ipexit proverbium, ΆτΌ kakov ξύλου kav Λ-πά-^ξοίιΐ^Λΐ ^ 
de quo vide Schol. ad Ariftoph. Ran. 748. & Suid. ia 
'ΑτΌ & in "Αξιον. Confer etiam hiftoriolam apud Cice- 
ron. de Orat. II. 6(). 

ii σνκϋ - - \)'}/ίμ^)ν του καναρίου βίου το7{ kv&paTotf 
syeveTo. Sic edd. nec aliud quid ex ms. A. enotatum. xet- 
fletpaD maluerat Dalech, alios autein μακαρίου coniealaiTe 
ait : quos praeter rationem ingeniofos fuiffe refl:e monuit 
Casaubonus, haec fimul ad h. 1. adnotans: »Initio ci- 
j>bus hominum glandes fagineae quernae fueriint: detnde 
«cognita eft ficiis, & eius fruftus prae glandibus proba- 
j»tus. Hoc fuit alius vitae initium, quam folent Graeci 
j» modo \ίμ.ερον vel άκί\λΐ<τμίνον , ut docemus lib. XIV. 
«[ad pag. 642. a. J appellare•, modo κα^άρ^ίον,- - quam 
>jle6lionem etiam Euftathius habet. « — Quatnquam pa- 
rum inrereffe inter καναρίου & κα^αρύου. videatur , lubens 
tamen ab Euitath. ad Od. «'.839, 2. iftam vocis for- 
inam Kadaps ί ου, quam & nofter ms. Ep, hoc loco of- 
fert, accipiam : de qua forma vide quae fupra notavimus 
ad II. 65. d. In ms. A, quidem it & ι frequenter praetec 
rarionem arque etiam imperite inter fe permutantur. 

^Ythov «Te TsyTo ζκ τον καλιΐν τους 'Ά^ηναίουζ Ίίραν μζν 
συκΐιν Toy τότον &:c. Particulam μίν ^ quae deerat editis, 
commode dedit ms. A, Ad ifta verba Casaubonus : » Ego, 
5>inquit, non reperio ullum locum in urbe Athenis, aut 
»3gro Attico, qui diceretiir ΐίρασυκγι: frudum ipfuin ira 
«vocatum memini legere in epigrammate de Phytalo, ii- 
j) cus itjventore , apud Paufaniam in Atticis. « — Vide Pau- 
fan. I. 37. p. S9. Quod Cafaubonum ifta fcribentem prae- 
terierat, id docuit Meurfius in Atticis Leftion. lib. V. 
cap. 16, fuiiTe lcilicet locum in vidfacra, quae dicebatur, 
quae Athenis Eleufinem ducebat. conf. Hefych. in '\epk, 
& ibi Intt. ac praefertim quae ex Photii Lexico ibi ad- 
feruntiir. 

iiytmipiav. Sic videtur effe in ms. A. unde nihil adno- 
tatura, vHegetcriam iicum Euftatliius appellat nynropiuv , 



ρ. 74. ΪΝ LIB. III. CAP. VI. ij 

d »qu'i ita hlc legerat. « [ Euftath. ad Od. «'. p. S39. 3. ubi 
quidem in refto cafu hynTopicti fcribitur. ] η De ea fufe 
j) Hefychius , quem vide : [ in 'Hytnnpict ] ac vel doce me, 
«quale apud Athenienfes feftum fuerit Paraplynteria; vel 
«difce a me fcribendum efle in Hefychio iv ykp τίί εορτ» 
Μ Ίων UhvvTnpiay. Porphyrius quoque lib. II. de Abftinein- 
»do ab Animatis, [fe<5t. 7.3 hcgaeriae meminit, pompatn 
wSolis & Horarum ex ritibus Athenienfium defcribens. « 

Casaub. Docere Cafaubonum codex Hoerchelianus 

potuiflet , ex Epitome Euftathium iftam fcripturam hyy\- 
Toptxv duxiiTe, certe nofter ms. Ep. id ipfum exhibet: fed 
& apud alios auftores eadem occurrit fcriptura. Conf. 
Meurf. Attic. Leit. II. 13. & Suidam in 'tiytiTopef , ibique 
Kufterum. Ibui. <Γ/λ τΌ τρωτον εΰρε&ϋναι. cTiot. το τροίυρε- 
^Hvctt Euftath. fed ms. Ep. cum A. in vulgatum confentit. 
e Antiphanis verfus in iine locuplericres vidimusfupra, 
II. 43. b. c. In IsTRi verbis, riti ecr α.ντων^ intellige 
ά,το των 'Αττικών σύκων , yivo(/.ivciL( \ayk^<ti : caricas ex 
ficis Auicis. 

"Αλεξ/ί y tv Πο/ητΗ. ev notnTcui legitur infra, VI. 
241• d, Utrum verum fit non Iiquet,fed eadem utique 
febula eiTe videtur. Tuni vero eumdem Alexidem h Uotn- 
Tpia, citat PoUux, IX. 153. quod nefcio de eadem-ne fa- 
bula , an de diverfa , accipi debeat. — Sed eamdem va- 
rietatem , eamdemque dubitationem iam a Casaubono 
fpropofitatn video. Idem ad ifta Alexidis \Qxhz,''Έ.S'e^ya.^ 
«στις γ^ραστοί iw «<Γύ< τ' uvhpi "^^ συκΛ τροστε^ίντα , cTn- 
λϋΰν τ))ν TpOrroVf haec adnotavit : «Senfus eft: Dibuit hoc 
« potius fieri ^ ut , fi quis ejfet vir probitatis in/ignis , nomini il' 
vUus infereretur vox ct/xn, in tejllmonium virtutis : puta, Ut 
j> vel (^ικοσυκϋί appellaretur , vel σvκkyΰώoς , homo eximie 
iibonus, m dicifur ^ουητΌν^ρος , infigniter malus ; vel συκα- 
«AO-yof aut συκόβιος^ aut Sycocharmus. Προστί&εσ^Λΐ fic ac- 
«cipe in his verfibus, ut apud Ariftophanem , [Nub. vf. 
η 62 Tqq. ] 

j» riep) t' ovvOfJLATOf <r« ΤΛυτ' ihotSOpovue^a.• 
j> « f/.h yap 'irrrrov τροσετί^ει τρος τουνομα,^ 
ί» Eetf fl/TToj' , ίί Χΐ/.ριτ'πον , ϋ Kct^ht'7rTtS'iiv. 
« Aelianus verbo συμΎκίκεσ^Λΐ in eandem fententiam ufus, 
w epiilola quadam : [ neicio qua : ] ΘρασυΜων οίμαι T)v ovo' 
νμα, αντω , ί) άλλο τι τοιούτον συμ•re1■heyμέvov ^ripto. Sic 
)>&in fequentibus ufurpat Alcxis, Hvv) Sh rrpU ΐΛο•χβηρ)>ί 



ϊ4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. 74. 

5)Γ•:Γυ τροστε^ιν , &c. Nunc, inquit, cum in voce fyco- f 
3> phanta improbo fit addhum & coniunctum fuavc , inurtum 
i} φ qUii dc caujju id fu fu8uni. τ\ ^.ο-χβνρ'ν eit φύντιΐί , de- 
nlatorj quadruplator : το «cTi/ eft vox cvy.n, leviter initio 
j) diftionis corrupta. « — Paulo aliter Coray, illos prio» 
res verfus, 

"EeTii ykf> οατίί χ^ρΜΰ^τΌ? «ι- ttS'iii τ' ariip 

Tii ffu^it 'TfOffTs^iVTeL (^f. rrfioaTiuivTA ) «Γκλοί;^ τον τρότον y 
fic accepit, ut intelligeretur, nomen illi eiie debere o-w- 
κόχμίστοί &L ί"νχ«ίΓύί•. — Mihi , cum ί"ΐ/κοφώ^τιΐί proprie 
idem valeat, ac c-£/x<6 Φα,ίνων vel 'ττροζ^α.ίνων , hoc vifus 
erat dicere poeta : Nomen σΖκ.&, cum voce φάι/τη? compofi- 
tum , debehat declarare mores homlnis , qui probus & Juavis ef• 
ftt; (netnpe, qui ficos prae fe firret^ id eft, qui bonos 6• 
fuavis morcs openderet:) nunc , cum hominis pravi nomtn ex 
fuavi illo nomine fit compofitum y (i. e. cum nomen ex illo 
fuavi vocabulo συκ^ν compontutn ponatur in homine prar 
vo;) ntfch cur ita faSium fit. Putoautem, qui ilta dicens 
induftus fuerit a comico , fuiffe peregriiumi hominem , 
cui infolens vifus effet ille ufus vocabuli ο•νΛοφά;/τ«ί apud 
Atticos. 

Φι\ό μνιΐβ'τοί y iy τω Tsp) των iv 'ΡόίΤω "Σμιν^είων. 
Nulla varietas notata ex rns. A. Et in Φικόμνιισ-τοί confentire 
Epitomen ipfe video ; libri quidem titulum pro more omi- 
fit Epifomator. Φ{κόS'i1μoc fcribitur X. 44•;. a. Utiutn 
veruni fit, non magis mihi quam VoiTio compertum, qui 
iuam dubitationem ( de Hiftoricis Giaec. lib. III. p. 404. ) 
non diinmulavit. Si coniedurae locus, facilius equidem 
crediderim , ex Φικομναατος , rarioris compofitionis no- 
mine, in ufitatius Φικο^'ημοζ, quam viceverfa, aberraffe 
librarios. Nam de eodem viro accipiendum effe utrum- 
que nomen , id quidem vix dubitari poteft. Pro Έ,μιν^ίίων 
redius fuerit Έ,μιν^ίων , quod in altero loco legitur. Ad 
rem quod fpeftat, Casaubonus : »Teftatiir Strabo, in- 
«quit, locum fuifle in agro Rhodiorum , Sminthla a\£t\xm, 
5»lib. XIII. [p. 605. a.] De eo loco & nomiiiis huiufce 
j» cauflis egerat Philomneftus, five (ut lib. X. fcribitur) Phi- 
j) lodemus.ic — Mihi in mentem venerat, feftorum folennia 
hic Sminthia intelligi : & fufplcionem confirmavit Apol- 
lonii Lexicon Homeric. in Έ,μίν^υ , ubi memoraruf kv 'Ρό- 
J^w, Έμιν^ΐΛ y ίορτί}: nec vero dubiro, Σμίν^ΐΛ ibi fcribi 
debuiiTe , non Σμ{\/^ίΛ, 



ρ. 75. ΙΝ LI^. ΠΙ. CAP. V1L ϊ5 

Tet (τιζυμίΛ Kctnki el(r<^opkf , cvndt. &c. » Ante rece- 
jjptum ufum nummorum , pecuniae locum in contradi- 
j»bus, muldis, praemiis, & omne genus coUationibus, 

i> obtiiiuerufM res ad humanos ufus neceffariae. Sic 

)>apud veteres Romanos ovis & bos. « Casaub. IbU, 
a To\ji rcLVTet, rrfkrTovTdf κα.) e'i(rq)tavovTeti. Ignorant Lexi- 
cographi, quos quidem conCulere mihi licuit, verbuin 
ί'ισφαίνίΐν ; quod tamen reile hic effe pofitum , cum utriuf- 
que codicis confenius , tum ipfa orationis connexio , du- 
bitare nos non finit. Igirur quemadmodum uvci<f)cuveiv non 
moao oftendere y demonfirare fignificat , fed & facere ut ad- 
panat , facerc ut fit , ejljicer -ύ , reddere, praeflan aliquemtakm': 
iic vis verbi avet^aivetv m hoc inerit , facere ut intus adpa- 
reat., curare ut intus adfit ; quod percoinmode in eum dice- 
tur, qui curat ut tributa & mulolae in airarium infirantur. 
s4ff<^ifov7a.{ corrigendum cenfuerat Villebr. 

Α D C Α P. VII. 

KetKmiKov - - TcicTi hiyKv. τώ<Γί edd. TatT/dedlt ms. A. 
Ihld. Συκαίί φυτεύω. Sic rede Brunck in Fragm. Ariftoph. 
pag. 226, 4. & fic peripicue in ms. Ep. fcriptum video. 
Perperam Σϋκαί edd. Ibid. rrkvra. , intellige ντ^ντΛ yiuti, 
jj "Αλεξίί ίΤ' sv 'OhvvQi ω. Forf. 'Okuv^ict. Vide noftras 
Anlmadv. adll. 55.3. quo loco muko auSius ab initio 
legitur fragmentum hic citatum. Caecerum laudatur et- 
iam Alexidis fabula ^Qhuv^ioi apud Noftrum VI. 240. c. & 
apud Stob. xxvii. de lureiurando. Ihld. τό τε 5ϊ£ίοφΛ- 
yif. In hanc fcripturam h. 1. non modo editi libri, fed 
& ms. A. cum ms. Ep. conrentiunt : quare , quamvis fpe• 
dofum fit ^δίοφΛί-ε?, quod a Cafaubono ad II. ^5. a. 
commendatum edidimus, iftud tamen teneri debuiffe vi- 
detur. Ibid. ματρωον. /^ητρ«<οί' exferte fcribitur hi edd. & 
ms. A. & Ep. Ibid. Ίσχαί. Sic ex ΙΪ. 55.3. correxit h. 1. 
Cafaub, Lubens Ίσγ^ά.ί'εί & hic & fuperiori loco acceptu- 
rus eram , Γι libri dediiTent. 

Φιβακέων σύκων. Sic fcribit Athenaeus, ac fi eflet 
forma nominis <φιβ^λίος , « φΐ^ΛΚίΛ , το φφακέον. Sic 
enim h. 1. & mox rurfus in Pherecratis veifu q> ιβα.\έων 
σύκων fcribitur in gen. plur. neutrius generis: fic dein ex 
Teleclide adfertur, ωζ κλμ\ κα) φιβακίοι: nam fic 
ibi penacuu («o/z, ut a nobis editum eft, φι/3ώλ6βί,) 



ϊ6 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. γ^, 

fcrlbitur illa νοχ cum in fuperioribus edd. tum in ms. Ep. b 
& (ni fallor) etiam in ms. A. Denique ait, xetf μυρρίναί 
Se Φ ιβΛΚίΛς hiyovaiv. Sed in Antiphanis vf. 4. Φι- 
βΛΚίωί Ku.kkt fcribitur : f fic certe edd. nec ex ms. A, 
aliud quid notatum ; in Epitome quidem prorfus omilfi 
Antiphanis verfus : ) prorius ut apud Arirtophanem Φ</ϊλ- 
Λίωί• iV^ettTitf , Acarn. 802. Quare etiara in proxime prae- 
cedentibus veruis τα? μνρρίναί «Te Φιβίκεως malebat 
Cafaub. quemadmodum & Etymologus ait : Φ/^άλεω? yi•' 
vof σνκνί. hiyoviTi <Γέ ούτω ku.) Tcii μνρρίναί. Netnpe haec 
eft forma Atticis ufitata, ti Φιβίλεαί fc. <rt/Jtn, de arbore; 
itemque η Φιβί/^εαί Ί^γα.^ , de carica; unde itidem accuf, 
plur. rkf Φιβόίλίωί. Turbare quidem rurfus nos poterat, 
quod apud Polluc. Vf. 81. ΦιβΛλίωί & alia id generis 
penacute fcribuntur ; fed ifta haud dubie vitiofa fcriptura 
eft, & diferte docet Scholiaftes Ariftoph. ad Acarn. 802. 
Φιβίκεως -ττροταροζυτόνωί efle fcribendum. Videtur qui- 
dem in eodem fcholio ( quod verbotenus Suidas translcri- 
pfit ) aliud nonnihil turbatum effe , quod nunc non mo- 
ror; illud retuliiTe contentus, derivarutn eiTe nomen a lo- 
co quodam, five Megaridis, live Atticae, Φ'Φλκκ difto. 
Communem nominis formam, ut apud Athenaeum, fic 
apud Hefychium habes: Φιβακία.' ειίΌς σΰκων^ χλ) ί; συκη 
ομανΰμωί. τινίί <Γέ ii7y^ctS'a,f. Et parum abit Apollophanes 
apud Etymologum : ίλ σύκα,, ΦιβΛΚεΛ• κα) ΦφΛκέΛΐ, 
iff-X^ctSef. Conf. infra ad lit. d. in Androtionis verbis. 

Φερεκρά.τ>ΐί iv ΚρϋΤΛτάλλοίί•. Qiiae de titulo fabulae h. 
1. docuit Cafaubonus, ea fuo loco in Indice Auftorum 
elim referentur. Ibid. vf. i. τυρεττε &c. Haec quo va- 
leant, intelliget leftor ex his quae infra docet Nofter pag. 
80. a. Verf. 2. Tpciys σύκων. Sic transpofita verba de- 
fideravit metri ratio, ne effet in quarta fenarii fede fpon- 
deus. Verf. 3. Poteft utique ferri τλ? μεσνμβρΪΛί, 
in accuf. plurali ; quo fignificatur, quotidic id facere foli- 
tum eum de quo agitur. In fimiiibus vero aliorum poe- 
tarum verfibus p. 80. a. & b. τίίί• μεσψ.βρίΛί legitur. 

In Teleclidis verbis teneri debebat librorum fcriptura c 
^ιβα,κίοι , de qiia paulo antedixi. Sin Atticam formam 
malles, 'ριβά.λεω oportehat. Ad rem pertinet (quod etiam 
Casaueonus adnotavit) quod verba ifta κάλο) κα< φ//?α- 
λ£ο/ neque de arbore ficu, quae eft ή συκίΙ , neque (\e fru- 
Huy quod eft τ\ συκον, intelligi poflint: de hominibus x^i•- 



ρ. 75- ΙΝ LIB. III. CAP. VII. \η 

c tur accipienda illa verba: quo facit id , quod in Schol. 
Ariftoph. Acar, 802. Jegitur, κλ% τοίκ• 'κτ-χνοίκ των ίν^^ά- 
'?rm , φ/;?Λλε<ί ( apud Suidam φιβαλεΐί editur ) κα^ον^ι. 

Ιη AsTiPHANis νβ 4• Tu.a-S') φ;/2άλ?«{- erat editum : 
fed τ kf ίΤ e percummcde dedit ms. ^, ea rententia quam 
in verfione expreiFi. Epitomatorcm omiiifle hos verfus, 
iam fupra monui , ubi de voce φιβ^κεως dixi. Ad nietrum 
quod rpe£lat, uliimam vocis 'τύ.νυ ob caefuram produci 
poffe exiltiinavi. Uid. σ7ί:}Λνω7^)ίί'Λί{\ verum eft, fuerit 
veluti foem. a mafc. σ•τ£φα»'«τι')ρ. ο'Τίφανωτίί'ΰς μυρρίνΛί 
ex Theophr. Hiftor, Plant. lib. V. citantur ab H. Sreph. 
Alias (Γτεφαί'ά)τ/Λοί, vel στίί^ΛνοΊ^ατικα, ctvSn dicuntur co» 
wnarii flores. 

\sh^S^ov'^ωv cTs σΰκαν μν^ψ. «Hefychius paulo aliter: 
» ΧελίΧόιεωί•, eiSOi ισ-^α,^ων. Cauiram appellatlonis rima- 
» mur lib. IX. « Casaub. Eum vide ad iib. IX. p. 401. a, 
& conf. XIV. 652. f. Hirundinarlu fici diotae a fimilitudine 
coloris. In nomine ciim Noftro confentit Pollux VI. 8r. 
conf. Plin. XV. 18, 19. & Columell. lib. X. fub fin. ubi 
purpureae cheliJoniae. XiKiS'oviat Attica forma eft , quae 
paulo poll apud Noftrum etiam occurrir. Similiter vero & 
κορώνεωί eft fici genus apud Ariiioph. Pac. 628. a cornicis 
colore nomen habens. conf. p. 77. a. IhiJ. 'E-Tnyivtn sv 
ΒΛκχείΛ. Sic corrigendum monuerat Bentley in Dlff'. 
on the Epistks of Phalarls p. 237. conf. infra, VI. 498. c. 

d(ubi £c ^xKyjii.) & Suid. in 'LTiyivyf. Epigenis verfus 
ita, ut fecimus, diitribuendos & yjtaSOveiwv ibi pro χ^ε- 
AiiToviW efle fcribendum , docuit Bentl. ib. p. 236. Supe- 
riores editores duos verfus teceranr. quorum prior ab eIt', 
alter a ακκι^ρων incipiebar. Pro α-κΚϊίρων Dalech. σ'Jr'ωv le- 
gerat; quod »fortaffe non maie fadum « iudicavit Ca- 
laub. Mihi non folicitandum videbatur vulgatum. cf. pag. 
76. d. in Alexidis vC. 4. Epitomator iion nifi haec verba 
adpofuit : •χβΚι§'ονίων σκΚηρ'ύν kS'foi 'τηνΛκΊαχ.ος. 

yivn σύκων, σύκων videtur omnino oportuilTe, ab η 
συκϋ; quoniam de arboribus niinc agitur. Mox, in An- 
DROTiONis vcrkis -χε^ι^Όνΐων & φί/ίΛλε'«ι/ penaciue fcripta 
erant, perperam :. ex communi forma oportebat yjKiSO- 
vittv vel χ,ελ/ίΓΟΓί/ο(', & !p//?c4Agai' i ex Atrica forma, χελί- 
(Γόνεωΐ' , & φζ/δάλεο)!', quemadinodiiin fcribenduin putavi; 
tum pro ίρινίων & KivKepivecov , quae erant edita , spivehv & 
hsvKipivihv fcripfi. Paulo ant8, voculam ο'υν, ροίί 'Ly μ\\\ 
Jnimadv. Vol. 11. Β 



eS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 75, 

quam ignorabant editi, non repudiare debui, cum daretd 
nofter codex A. Epitomator quidetn ex toto hoc loco non 
nifi haec verba excerpfit: hiyovTcti Η rtvet και ΌτωροβΛ. 
ffihiS^ei , Kct) Kohovfioi, κιύ ΙΊφοροί, και MeyapiKai. Quoniam 
duos priores Athenaei libros non nifi ex eadem Epitomc 
cognitos habemus ; non erit inutile, fi fubinde exemplis 
nonnullis docuerimus , qua ratione in ilLa conficienda ufus 
fit Abbreviator. ^ορμύν loi ficus, undediftae fint nefcio, 
nec alibi reperi hoc nomen ; nec vero magis mihi notae 
funt <φορννιοι ficus, quas a Dalecampio hic inveSas ado- 
ptarunt qui poileriores editiones Cafaubonianas curave- 
runt. Videtur Dalecampius Ρ'ηοήηά vini meniiniiTe , PJr- 
nio memorati XIV. 8, lo. ubi quidem Phormeumxnmssus 
legi Harduinus docuit. Equidem e fuperioribus editionibue 
^ιορμύνιαν debui revocare, quod & ms. A. tenere vide- 
tur. Epitomator hanc ipfam vocem praetermifit. Α voca- 
bulo φορι^οί, corbis^ calathusy derivatum nomen cenfuit 
Viliebrune , provocans ad Hefych. in Πψσ-χΛίΊ>ν. De «Ti- 
φό/ιω ficu conf. p. 77. d. 

Α D C Α P. VIII. 

AvyKevs iv 'ΐ.'ΤΓίστοΚΛΐζ. 5>Extabant olim Lyncei Samii e 
nEpiftolaei quarum &. Harpocration meminit in Ίδύφαλ- 
» λο$•. In his fuit una ad Diagoram , qua contendens va- 
j>ria efculenta Rhodi nata cum Atticis, palmam Rhodiis 
» adiudicabat. Conferendus hic locus cum altero huic ge- 
«mino infra, eodemlibro, [III. 109. d.e.] ubi de Pams 
«generibus difpiitatur; item alio qiii libro VII. [p. 285. 
»e. f. ] in fermone de aquis : reperies & alios. <t Casaub. 

Ία. ί'ί eptvek Ύοΐί ΑΛκωνικοΊί oxne συκάμινα σύκοΐί «Γοκβη/ 
ίρίζειν. » Deeft verbum , ex aliis eiufdem epiftolae locis 
«fupplendum, kv7i'7rapa^a.KhovTtv, aut fitnile. Senfus eft: 
«5i ficus Rhodiacae , erineae nomine diElae. ^ iis comparentur y 
j> quae Athenis Laconicae dicuntur , tam impar fore urtjmen , 
ji quam fi ficubus conttndantur fycamna y ideft, mora. Si quis 
valiter interpretetur, non ero periinax: modo intelligatur 
»fimilis aliqua comparatio. « Casaub. — Quae Athenis La• 
conicae dicebantur fici, videntur fuilTe ex delicatiflimis : qua- 
re etiam mimicam dixiiTe videtur paulo ante Comicus, & 
invidiofam, quod parva fit, cum ob bonitatem optandum 
cffet ut fit maior. Quidquid fit, hoc dicit Lynceus: Rho- 



ρ. 75. ΙΝ LIB. III. CAP. IX, 19 

e Jiacas caprlficos cum ficis eis , quae Laconicae Athenis vocan- 
tur , fic contendere y ut mora cum ficis videantur contendtre ; 
id vero eft, muUo ejfe ddicatlons. Nam adeo praeftare πιο- 
τά ficis omnes iudicabant, ut inde eriam nomen moris ac- 
ceifiire putaretur, ute-y>taaifrtadpellai-cntur, tamquam a-y- 
καν άμείνω , meliora ficis. Vide II. 51. f. Ad iftamque ety- 
mologiam adludit Lynceus ; fimulque videtur in verbis 
iptvsbi & ίρίζίΐν lufus ineflTe. Quod auteminitio deeffe ver- 
bum finirum dixit Cafaubonus; fatis fortaiTe fuerit, ii 
Soxel pro SoksIv legamus, aut Γι verbum ίρίζζΐ iubintelli- 
gamus. Caeterum Γι placet inrerta particula τίί<Γ£ poft 
Tit (Te, referetur illa ad requentem ίκ.ίΐ: hic^ Rhodi ; 
illic , Athenis. Deinde in fine haud dubie aut TapccTe- 
5g I Trt 1, aut τΛρΛΤί8δ/Λ545"/, aut aliquid in eam Γεη- 
tentiam oportebat : quemadoiodum in eadem Epiftoia infra 
p. 109. e. ί'ΤΓΚί^ίρουσιν &ί έτε/ιτώ^ουβ-/ dicit. Ε pliome dQiiWs 
omnibus nil nifi haec verba habet : Av^icrji «Γ; φασι , τλ 
spivsk τοΐί Αα,κωνικοΐί cli σνκά,μινα σΰκοί! SOksiv ϊρίζειν. 

κακκιστρου&ίων. Vide Plin. XV. x8, 19. &, quos ibi 
Harduinus laudavit, lulium Capitol. in Albino, & Colu- 
mell. \\b. X. Ibid. όξι/ωττεντίρο? — του ομανύμου. Vide 
Erarmi Adag. in Lynceo perfplcador. 
f \ιβΐΛνά. Liviae fici, Plin. loc. cit. ubi & Chiarum , Chal' 
cldicarum & Africanamm fit mentio. ΧαΚχ.ιΙ'ιχ.α. re£te mssti 
&ed. 3.Car. cumed. Ven. & BaC Perperam Χ£ίλκ(<Γ;!ϋΧΛ ed. 
V. & 2. Caf. Uid. 'RpoSOToi Αύκιοί, Lycium hunc Hc- 
rodotum, qui de Ficis ίςπρΓίί, nulla caulTa elt cur cum vi- 
ris do6iis, nelcio quibus, quos Fabricius Bibl. Graec T. 
Xlll. p. 185. dicit, in Herodorum mutatum velitnus. Idetn 
npme.n, abfque varietate, ftcut hic, recurrit 111. 78. d. 

Α D C Α P. IX. 

XldLbuivav <Γ' ο Βνξ. Particulam <Γ? de mea conie£i. adieci. 
Ibld.Cutma. α,-ττΐ ΚΆννων ( confentiente iicftro ms. A.) 
effet editum , & deinde in Parmenonis vf. i. Κ ctu ν s α φόρ- 
του , adnotavlt CasauB. «Melius Tcribas Κύ,ννων , ut re- 
jjftiim Γιΐ Keivvctt ; unde fit gentile Kxmauo^. Atque ira Tcri- 

ajjbi debet in requenti verfu Parmenonis, KctviuTcc φόρτομ, 
»non Kitvve* φόρτου. Etiam apud Ciceronem [deDivin. 
«11. 40.] Caunaeas rcribendum , quod exauditum eft , Cavc 
nneeas. Cduneas caret analogia : Cuunias , alienus ab eo Γο• 

• I) no. Caunae, Aeolidis oppidi nomen : Caunus, alius oppidi iii 

JB 2 



£0 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 76. 

?)Cana. Α Καννοί fit Caunius : at KetvvetTos eft a Ketvvuif ut a 
j» ΆΑιι^λΓο? & Θ«;2λ?ο$•. In Stephani Ethnicis mutilate ifta 
«explicantur. « — Haec ille. At Cauneae five Cauniae ca- 
ricae apud Ciceronem 1. c. funt ex Cauno Cariae notifllmo 
oppido, cuius continuo deinde meminit Nofter. Kavvctt 
vero, Acolidis oppidum , nullum eft; certe nemir' v/femo- 
ratum. Lege Stephanum Byz. in ¥.kvttt , & co:.!*» /ii vis, 
quae vel Interpretes Stephani adnotarunt, vel quae Cella- 
rius in Geogr. Antiq. T. 11. p. 62 fq. collegit; nec dubita- 
bis, rede a nobls Keti/wr&Kitvaiet efle corredum. Eam- 
dem emendationera , dubitabundus quidem, iam propofue- 
rat Palmerius in Exercit. in Audi. Graec. p. 490. qui 
caeteroquln multa ad hunc Athenaei lociim fpeftantia , ac 
praefertim de Cauniis carids , ex Cauno Cariae y dodle con- 
geffir. Quod in Parmenonis vf. 1. cpcprov legendum pro 
vulgato (φόρτου Cafaubonus cenfuit , id non probandum 
moaOy ied & in contextum adoptandum iiidicavi. lam olim 
incrafuiexeinplieditionisBar. eamdem enjendationem idem 
Cafaub. adnotaverat: )>Scr. <φόρτον , per appcfitionem.« 

lo)V ο^ακίαν Sz σύκων &c. Ad vulgatam olim fcriptu- 
rain Ύοξα,^ίων^ quam cum editis etiam ms. A. & Ep. 
agnofcunt, ( qui perinde & in Apollodori vf. 3, men- 
dofum To^ciMov! tenent ) haec notavit Casaubonus : 
« Toxalias ficus inamoenas atque ingratas palato fuifle de- 
»clarat qui fequitur Apollodori locus. An igitur ita didae, 
«quod fafittae inflar palatum valnerarent? Sic crucium vi- 
})num, quod bibentibus effet ingratum ut crux. « — At 
perfpede Grotius, memor Hefychianae gloiTae, Όξά- 
λ/οί, si^of σύκων ^ fimiliter apud Athenaeum έξίΐΛΐων& 
h ξ Λ ?^ ίου ς legendum vidit , atque fic correxit in Apollo- 
dorl vf. 'X. οξοι,λίουί τα χορίΛ , in Excerptis ex Tragoe- 
diis & Comoed. Graec. p. 805. Tum in Notis pag. 994. 
monuit : jjHuc adludens, [fcil. is qui apud poetam lo- 
«quitiir] ait , apud fe ejfc etiam uurrihcvs h^uhiovi: nofl 
j> quod hoc nomen de \itibus etiam ufurparetur , fed quod 
j)VOx fatis conveniret. « — At apud eumdem Hefychium 
eft etiain de vino proxima GloiTa : 'ϋξίίλ/ί•, Όζ,ίνηί olvcf. 
Sed, ad ficos qiiod fpeflat, όξάλίο/ caricae etiam PoUuci 
memoratas videmus, "VI. 81. ubi 'άκακοι quideni vulgo 
editur, ied O^kKtot melior codex dabat. 

iii, ίΓρά/!/.ΛΤθί Προικιζομίννί'ΐμΛΤίοτώλιί^οί. Nil mutat ve- 
tus noiler codex. Sed rufpicatus eram , quod etiam Da- 



ρ. 76. ΙΝ LIB. III. CAP. IX. ti 

a lecampio in Indice auftorum probatum video , ante Ίματ. 
particulam ίί intercidiiTe , ut titulus fabulae fuerit Προικιζ. 
νΊματιοτ. Quod vero Fabricius Bibl. Gr. T. I. p. 74ϊ• 
fabulae titulutn his verbis ciravit: Κίτροι κιζομύν» Ίμοίντά- 
j) ίτωλ/ί , Athen. & Suid. qui tribuit Apollodoro Geloo:« 
ibi adnotavit quidem Harlesius, [T. II. p. 421.] apud 
Athenaeum Ίαα.τιο'ΤΓ. legi ; fed caetera intafta relinquens 
dubium me reddidit vir dodlus, cum mihi nufquam apud. 
Suidam veftigium uUum illius fabulae contigerit rcperire. 
Itlud video, a Grotio 1. c. hunc poni titulum , Προ/κίζβ- 
μίνΐΛ i^ctvTorrai\iS'i , quem fic iile latine reddidit, Dotacd. 
cingulivenduld : nempe ille Athenaei editione Baf. aut Ven. 
ufus erat, in quibuscum mendofe ί/!/ατ<^ώΛΐ<Γ/ expreiTuin 
eflet, ίμαντϋτωΜ^Ί corrigendum cenfuit. Cafaubonus Γί- 
νε ex Italicorum codieum excerptis five fua de conieilura 
ίματιο'πώκι^'οί edidit; quam fcripturam, ut dixi, firmat 
nofter codex. Eamdem vocem Pollux habet VII. 78. ubl 
commemoratur ίμ.ατιό'^τω^ΐί Ayopk , forum vefiianum Athe' 
nis. Vocem Ώροικιζομίνη cum Grotio malui dotatam red- 
dere, quam cum Dalecampio grjrij /e /i/iw/s/n , aut mendi' 
cam. Non habet illud verbum H. Steph, in Thef. Sed m 
Philoxeni Gloffis eft '^τροικίζα ^ doto: & τροικιζομίνίΐ ^ do-' 
tanda; & fic fortaffe h. 1. reddendum erat vocabulum. 
Ibld. In Apollodon vf, 4. pro ffUKai <^ipei , in ms. A^ per- 
peratn eft συκα,ί cif φύρει. 

b Tet Λα,λ, wetpk τοίζ Ylctp. ΑίμωνίΛ, Citavit Euftath. ad Od. 
«'. pag. 838 extr. 

In Archilochi verbis, ifta συκΛ κ,βΐνΛ tenet uterque 
ms. cum editis. Brunckius συκ ίκιΊνΛ ad oram fui libri 
notavit, nefcio utrum e cod. Parif. Hermolai Barb. ( quem 
codiceni, ftcut in Epitome nota ms. b. inrigniviraus, fic 
in pleniore opere , ubi eius mentionem faciemus , ms, B. 
nominare licebit) an fua de conieftura , parum quidem. 
h. 1. neceflaria. Caeterum debebat ifte verfus adiici Archi• 
lochi Reliquiis , quae in Brunckii Analeft. T. I. p. 40 fqq. 
& T. III. in Le6l. & Emend. p. ^36. coUeaa funt. 

Toffuxjrnv ί-χει τη ν Tctpah^iW^hv ^rpW tL• τ κκα.'χ^οΰ 
γινόμδνα.. DcU rhv articulum , praeter neceffitatem a Ca- 
laub. adieftum. Ignorant quidem eum mss. A. & Ep. cum 
ed. Ven. & Baf. Pro τοκκΛ-χοΖ , ίικκαχου malebat Co. 
RAY. Vulgatum vero tuetur codex uterque : & poiEs ia- 
telligere f/eri/ji/i aliis in lods^ vulgo. 

Β 3 



ΟΛ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. y6. 

Α D C Α Ρ. Χ. 

hsvK^pivsos ^i Ti ίί^ος &c. Verba ifta, ficut in paulo c 
breviora contraxit Epitomaror, fic citavit Euftath. Od. 
υ. pag. 12-20, 14. 

In EuRiPiDis vf. 2. KpetS^uTf ifiivAif. « κρά.ί'ν,β•- 
cuSj ramv.s ficus arbaris , &. generatim ramus arboris cuiuf- 
vis, penacute ubique lcribitur cum apud veteres Lexi- 
cographos, tum apud recentiores: & fic h. 1. κρά,ίΆ^ ha- 
bet ms. Ep. Sed in κραί^αΊς conlentiunt edd. neque ex ms. 
A. adnoiatus diffenius. Sic rurfus XV. 682. d. κραίοΐ.} ex 
Romano codice edidit Canterus; at ibidem rurfus nofter 
ms. Ep. ΐράί^ι liabet. Rurfus vero apud Theophr. de CauiT. 
Plant. V. I. pag. 322. ed. Heinf. KpnSh & xpaSci) acuteex- 
preiTum video• Pro k piv a, is, epiveTs fcribitur in Ep. ubi 
sptvciTi puto oportuerat. 

In Epicharmi verju, vulgo nude όμοια y' ίρ'ινοις fcri- 
bitur, ubi y^ ούν vel yovv poftulare metri ratio mihi 
vifa erat. Ilium verfiim omifit Epitomator. 

ΪΙί'ΤΓων epiv oi ά-χ^ρζϊοζ m &c. «Sophocleum hoc pro d 
j» verbium Γιηνϋε eft iili , Levus tutt es , & pulpamentuin quat- 
>y ris. Sed fcribendum Πέτταν ίρινοί cum accentu in ul- 
«tima. Arboris novnen eft spsvof &i ipiv sic fruflus , 'ipivof^ 
jjinquit Euftathius; [id quidem nurquam diferte dicir Eu- 
«ftath. quem vide ad II. /'. p. 1280, 10 fqq. & ad Od. e', 
s>p. 225, 3 iqq.3 vel potius ipivov ^ ut συκον ^ quod cla- 
«rumex fequentibus Athenaei : qui ohfervat, dixijfc Sa- 
xphoclem τίτκν gpfof , quod arboris nomen efl , pro -τίτον 
3JS(j/co)/, quomodo fruBus appellatur y inquit. Caeterum t/jo• 
ί^τΓίκωί id didum admonet Athenaeus. Itaautem verten- 
3>dum : Tu cum fis grojfus rihili &• irfipidus ^ ad corr.edendum 
KinunliSy alios verbis increpas , tanquam ignavos & infipidos.. 
νπί^ταν accipio hic, ut apiid Homerum, quando probri 
«loco aliquis dicitur τίτκν. Adrianus luniiis, magni iu- 
«dicii vir, aliter interpretatur; [in Adag. Grojfus maturus 
5> eful ineptus : J cui non affentior. Dalecampio multo mi- 
"nus, emendanti ovTgVwc: reclamant libri, reclamat Eu- 
wflathius, reclamat (ententia; quam,opinor, prlmi nunc 
5'indicamus vere. βζερινά,ζεΐί hiyff) , valet , orationt tua kpi- 
«fcuf vocas: non enim iifitara iignificatione verbum hoc 
Mufurpatiir, ied nova & infolente, ur multa apud tragi- 
»cos & comicos, quando praefertim loquuntur homines 



ρ. 7^- ΙΝ LIB. ΙΗ. GAP. Χ. 2^ 

dwirati. Aut, fi mavis, interpretare έξει^ΐ'ά^?/? λό^ω, viriij 
TtlaccJJlsy & ad contcnuonim provocas , ut fit allufum ad 
lioriginem vocabuli, quod ab ψί deducunt grammatici» 
wEtiam apud Latinos capnficusm fignificatione vitu ufur- 
vpatur, ut: 

— — & quat ftmd intiis 
innata εβ , rupto iecorc exierit caprificus, 
«Priorem verfum integrarefic poiTumus, irsVwv tpivhi ttv•^ 
« Tcf &v ί-χιρίποί. « Casaub. — Utique Πίτων e jiiv)>s acu- 
te fcribendum cum Euftathio, II. a. pag. 1280, 10 & 12. 
cum quo conientit nofterms. Ep. Et fic deinde rurfus τέ- 
rrav J" ίρινοί eifiiiK.iv. Ex his pofterioribus verbis perpe- 
ram «Γ' particula in edd. etiam in Sophoclis verba irrepfe- 
rat; unde eam eieci , utriufque codicis msti auftoritate.. 
Sententiam diQi Sophoclei multo minoribus ambagibus» 
quam Cafaubonus, haud paulocommodius, & unice vere 
Miterpretatus Euftathius-eft loco modo citato, cum ait, fi« 
mile effe illi, 'λταίί'ευτοί ων , tus clv Irefoyf τΛΐίάνσ-εια,ί•^ 
Quam interpretatioaem merito probavit BrunCK in So- 
phoclis Fragm. p. 13. perfpefte docens, ίξ^ρινάζειν ^oyeji 
effe oratlont maturum rtdderc , aptum rebiis agendis^ Monuit- 
que idem Vir doilus , parum eile probabile , lonicum 
kyjiinQV (quod coniedaverat Cafaub. ) adhibuiiTe Sopho- 
clsm. Adnotavit Coray , Schneiderum in Lexico Cri- 
tico Grasco-Germanico , voce Έξίρινόίζω ^ aliter atque. 
a Cafaubono faftum, ac fortaire felicius, interpreiari hoc 
verbum : quo libro doleo me carcre; fufpicor vero ex 
Euftathii & Brunckii ratione bunc locum interpretatum 
elTe Virum dodum. 

ΰντ) τον, -τέταν spivov. Haec verbacum Epitomatore 
praeteriniiit Euftathius. Videtur vero & hoc loco, & de- 
inde, ubicumque oe fruolu agitur, pariter acute ipivov 
fcribendiim. Sic quidem & in Lyncei verbis p. 75. e. τλ 
epivsk acute fcribitur : fic etiam apud Pollucem optimus 
codex habet Vil. 143. nec tamen fatis conftanter; vide 
eumdem I. 242. Conf. infra ad p. 77. c. 

In Alexidis verf. 2. τα σύκα, ζκά.σ•7οτ£ fcripfi cum 
cod. Α. Tot συχ&ΐ2ίΐ editura. In Epitome verfus ifti de• 
fiderantur. Verf. 3. iv τοϊς συρίγοίί. «Erat editum σ-υ- 
i>pi<XKoi{: fi metri rationem non habeas, optime. Hefy- 
V chius : "Συρία-κοί, etyyeiov τ/ ^ACKTcf, ξ'ΐί ο σύκα ΐμβάκ- 
νλουστ Tmi «Te υρίακον^ Sed verficull modulus. eam vo- 

Β 4 



Λ4 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. jS. 

jjcem afpernatur. σνρί-χοις igitur fcribendum : aut, quia d 
jjalbi, quod fciam, ea vox non ley;itiir, άρ/χο/ί. Quae 
j» dicitur Ciceroni fijdna ficorum , Graecis eft συηων ccpiyoi , 
>}\el ϋ,ρρίχος, vel α-ρσι-χ^ος ; & ΰρίσκοί, itemque συρίσκοί^ 
j)& υρίσ-κοί: tanta eit lin^uae buius volubiliras. Emen- 
j)dandiis in hac voce Theophraftus de Cauff. Plant. 1. 7. 
j> xst( (ί'/Λ TCuTo gi» υτερφας ιΜασι , κλ) κρεμ'ί.νΐ'ΰουσιν iv 
η &^ciptyj)is. Legendum , iv άρρΊχο/;:. <c Casaub. — Si Ve- 
netain editionem infpexiiTet vir doftus, vidiUet iplum o-u- 
ρίχαυί ibi expreiTiim ; in quod & nofter ms. A. confentit. 
Sua audloritate id iTuraverat Bafileenfis editor. Vcrf, 4. 
τα. (TKhiipci Kci) μογβιιρα.. κα) τα. μογβιιρα. habet ms.A. re- 
fragante metro. / er/. 7. ί^κά^Λί το κίρμ eii Ίΐν yva.&ov. e 
j»Quid fit hoc, ad Theophraihim pridem expofuimus. « 
Casaub. — Scil. ad Theophr. Charaft. c. 6. isp) Ά-πο- 
ιό/λ5•, pag. 194 fq. docuit vir doftus, morem fuiffe Athenis 
horiMnum viliiim, qui in foro res venales habebanr , ut 
quas pecunias pro venditione merciiim fuarum collige- 
renr , eas urgentibus ne^otiis in cs & buccam conderenr. 
Conf". Ariilcph. Vetp. 787. (791. ed. Br.) & ibi Schol. 
Eumdem morem reipexit EpiAet. DiiTerr. III. 22, 50. 

In Strattidis v/. i. ipivov acur.; rurfiis fcriberenon 
dubitavi , quia de arhore agirur. Rurfus ibi epifov erar edi- 
tum , & ex rns. A. nil adnotatum : in Ep. vero abfunt 
Strattidis verba. Homeri ^erjus eit Odyfl'. yl. 103. 

ipiv cty.a.i. Ex -^. nil noratum. In Ev, eft e ρ i va. Kdf , 
tamquam a i:ng. e ρ ίνΛζ. Apud Heiych, vero : ^EptvaSes' 
ολυν&οι. Ibid. ohvv&ovi. Sic conftanrer aputi Theophr. per 
vocalem υ in medio fcribirur hoc vocabulum ; nec aliter 
apud Grammaiicos. Hefychius : "Οκν^^ος, το uii 'rsrruy." 
μίνον συκον. Suidas : Ολννθοί• , η ω'Λ συκϋ : debebat το α'^ον 
συκον. Eunathius: (ad Iliad. y'. ρ. 1453, 39.) ο?.νν&οί ο 
καριοί τϋς aypicti συκϊ\ς. At conftanter ambo noliri co- 
dices mssri, iiciit h. 1. όλόνθου? habent, fic rurfus p. 
77. f. in verbis ex Theophralio citatis, bis per vocalem 
jn medio eam vocem efferunr: eodemque modo apiid Eu- 
ftathiiim 1. c. edi debuifie intelliges, fi locum ipium in- 
fpexeris. 

Α D C Α P. XI. 

σύκα βα,σίκίΐΛ. Huc fpeftat « β&<τίκζως ΊσχΛί apud PolK f 



ρ. η6. ΙΝ LIB. III. CAP. Χϊ. ^5 

f VI. 8ι. Sic enim. ibi excudi oportebat, ^a.7'ih.eM attica 
forma pro βΛσίλξίοί, non βασιλέωί. Ibld. κόλϋτρ*. κΌ- 
λυθρΛ ciim Suida 6c Euftath. ( ad Od. o)'. p. 838. extr.) 
habet noller rns. Ep. nefcio an & ms. A, 

'Έ.ίΚίυκοί tT', iv τϋΐί ΥκώτίΤΛίς , κα.) yKVKVffiS^m Tivk ΚΛ' 
λε/0"θβί/, φ«(Γΐ , σΰκω την μορ<φ»ν μύ,κκπΛ ίοικυίΛν. φυλάτ- 
Tsa^tJLi <Γέ ΊΛί yvvcuKcti ij^ietv, «Γ/βΐ το τοίζΐν ματ λ ι σ- 
μούί. Hunc locum Dalecampius ex Plin. XXVII. 10, 
60. & Dioicor. 111. 148. (al. 157.) a ^" ('-^^ Φ^* videba- 
tur ) emendatum, latine fic reddiderat : Sdtucus in GloJJis 
rcjirt , Glycyfidin qnandam vocari yfii^ura perquam fimikm ficOy 
α nedicifque obfervatum fuijfe , in cibo fumptam riibra fcminaruni 
profluvia ββίπ: acvaUre contra malum mentis & infatuatlones. 
Ad quae Casaubonus : » Hoccine , inquit, eft aufto- 
«rem aliquem emendare, appingere illi quicquid velis, & 
wcontrariam quoque iententiam aiHngere ? hac mercede 
»neque Athenaeus , neqiie alius audior ccrrigi velit. 
"Utrumque autem a Dalecampiofao^um hoc loco. Alie- 
j'naeft, neque Athenaei haec fententia, paeontam in cibo 
vfumtam rubra foe/nlnarum profiuvla fiflen : fitla & Athe- 
wnaei verbis contraria, quae deinceps fequiturj ac valere 
» contra malum mentis & 'infatuuaones . Athenaeus plane con- 
«trarium fcribit : paconiae efu abflincre foeminas ^ quod fatui' 
J> tatis caujfa fit. μα.τα.»ζξίν eft μκραίνίίν, facere quod fit in- 
« decorum , & gerere /e flulu. Quidam e veteribus hac voce 
«ufi funt ad notandum peculiare illud kioTiiuaroi genus, 
«cui obnoxius Claudius Imperator. Phavorinus apud Sto- 
» baeum , Βοιώτιοί ϊντνχων ^ίΐσ-αυρω μετά. ζβί^ομ^κοντα. 
« 6Τ« , ΙτάρΛί" το σκίΚος Λ'ττίμα.τά.'ίσί. Boeotius quidam αη- 
•nnis LXX maior invento thefauro oppedit, Damoxenus comi- 
3> cus ύσγ^αμονεΤί' ea notione ufurpavit , de male paratis 
Mcibis loquens. [apud Athen. III. 102. d, 3 Equidem non 
« aliter hic interpretarer το τοιείν μΛταϊσμουί , nifi ob ocu- 
»los verfarentur Plinii verba ; [1. c. ] £/?«r, ait, alam coti' 
V tra malum mentis. Divinabam abiiile in diverfas ac pro• 
«pe contrarias fententias Plinium & Seleucum, quod in 
j>eo audtore, unde hauferunt ambo, ledionem diverfatn 
>)na(fti eflent : Plinium legilTe, -ττοιεΊν τρ^ς μΛΤΛία-μούί : 
>jSe!eucum, 'ποιεΐν ματαία-μούί. Verbum φυκά-ττεο-^Λΐ 
«utrique iententiae pofle aptari certum eft. Herychius ; 
>»Γλι/χ,υβ•/^Ή• φυτίν 'jotov συντεΚονν rrpos ίίτότιιμά, rt των 
i^ywcnmv. Neque Plinii neque Seleuci fententiae haec re- 



ζ6 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. y^- 

»>£le accommodaveris, fed ad facultatem paeoniae fiften- f 
>»di rubros mulierum fluores ;. ita eniin interpreter hic vocem 
siiTOmiy.ct: qiiamquam non nefciinus, polFe eam diilioneiii 
j) accipi etiam ίντ) '^cp^iis. - - Non fcripfiffe eadem de vi 
j> eiufdem herbae Plinium & Seleucum fi quis miretur , 
>»nae ille rem miratur parum admirandam. Quideniei fre- 
»»quentius? vel, quod praecedit ^t fimilhudme paeontac 
it cum ficu^ quis alius veterum dixit cum Seleuco ? tamen 
j) addit μίκι^ΊΛ. σύκω τίιι/ μορφών ^ΛΚίστα ίοικνϊαΐν. Ρο- 
»ilremo emendationi Dalecampii opponimus Euftathii au- 
» dtoritatem , qui ante annos piope cd legebat ut nos ho- 
wdie, ad Od. ω', u — Quae Euftathius 1. c. pag. 838 extr. 
habet, ex Epitome duda funt. In Athenaei Seleucique 
verbis nihil mutant noftri codices , nifi quod pro φι/λάτ- 
Teff&ctt in ms. Ep. q)VKa.(Ta-s<rdcit legatur, in A. vero pro 
έοικϋΓίί.ΐ' , quod ms, Ep* tenet , goixbi• fcriptum fit: 
fub quo videndum ne aliudquid lateat , aut ne intercide- 
ritnonnihil^ cum praelertim non modo nemo alius fcri- 
ptor giycyfiden five paeoniam cum fico comparet , fed ne 
inrelligi quidem poffit, ( ut Bodaeus ad Theophr. p. 1042. 
adnotavit ) quo ^iz^iofimiritudinim altquam inter paconiam 6? 
ficum ^ praerertim qtiod ad formam , reperire quifquam po- 
tuerit. Quare pro σΰκω Bodaeus aiirs olim lcriptum fuif- 
feceniuitj qttod grana paeoniae acinis mali Punici (quod 
ffiSi) a poetis dicitur ) iimilia eiTe videantur. Id i\ verum 
eft, in audore, e quo ifta Seleucus duxit, σίί•.ι non <rv> 
KM fcriptum fuiffe ; ilatuendum fuerit , σΰκω non fequio- 
rum librariorum efle errorem, fed iam Seleucutn ipfum, 
aiit certe Arhenaeum in fuo Seleuci codice σύκω reperifTe: 
auoquin nnlla prorfus cauffa fuifiet, cur hic, ubi de ficls 
agitur, glycyfides memiiiiiTet Nofter. Porro fierl poi^ft , ut 
vim verborum φνλάττ?ί"θί4ΐ eaSistv minus reole percepe- 
rit Plinius: quae, fi quid video, nil aliud fignificare pof- 
fnnt, nifi cdvere ne edant , abftimn ab cfu. Aliter quideni 
decrevit Gallicus interpres, qui nos docet, φυλώττίο-^α* 
h. 1. fignificare avolr foln de faire unc chofe ^ & hoc dicere 
audorem : quelcs fevimts ont foin d" m mtttre {de lapivoine) 
dans leurs alimens , paraqudU efi horuu pour ks egjremens 
d^fprit ; ou mieux , pour ks vapeurs ^ (ν.Λτα.'ϊσμούί : en fup- 
pofant T^ai avcc Aegius ^ que Cafaubon dcvoit nommtr. Ubi 
qaod de Jcpo & de Cafaubono narrat, id quale fitdeclara- 
vimus in Praef. contextui praemiiTa p. LXiv. Caeterum fj 



ρ. 77. ΪΝ LIB. III. CAP. XI. 17 

Platonis comki verba adpofuiiTet Athenaeus, planius for- 
taiTe de eo, quod nunc dubitationi eit obnoxium, iudi- 
care poffemus. Pro χοαω^Γοτοιοί•, quod olim erat editum, 
κομωί'ιο'ττοιοί fcripfi cum ms. yi. , qua forma \n hac voce 
conitancer alibi utitur Athenaeus. 
a KuS" ωναΪΛ. In KcoS" ωναΐα, cum Euftath. ad Od. «'. 
p. 839, I. confentit nofter ms. Ep. Hefychius vero: Kc- 
J^avea, συκΛ yjiyn^wL: quam fcripturam iinice probavit 
Bod. ad Theophr. p. 341 & 388. Vicinum nomen κν^ώ^ 
νια ad malorum geiius pertinet, de quo II. 59. b. & III. 81. a. 
ΚορΛκ6ων cTs &c. Eodem pertinere videtur κο^ώνίως 
ΐδ-γα; apud Ariftoph. Pac. 628. & PoU. VI. 81. aliofque. 
conf. fupra ad p. 75. c. Erat autem κορακεωι/ penacute 
editum , qiiod τροττΛροξυτίί'ωί• fcribendum putavi , prae- 
fertim in accuf. iing. Ac fortaffe deiii in Hermippi vcrfu^ 
ubi funt genitivi plurales, pariter φ</?ώλδων & κοράκίων 
fcribi debuerst, pro <^ιβαλίων & κορακύων. Quidquid fir, 
ibidem metri ratio pofcir, ut <^ιβα?.εων nonnnx tribusfyl- 
labis pronunrietur j quafi (φιβά,κων vel <^ιβακων eiTet fcri- 
ptum , ur fit pes anapaeftus. 

Θίόφραστοί J", iv S'ev7ipa Φυτών Ίστορ'ιαί &C. Nihil, 
quod huc fpedet, legi hodie apud Theophr. iam pridefti 
monuit Dalech. IbiJ. σύκων fcripfi , qiiia de arhorumoQ- 
rere agitur, ut ex foeminino « — κΛΚουμίν,) intelligitur. 
Jbid. « XciftTio! ^Apkrsiof. Vertit Dalech. ijuod Charitiamjc- 
ve ^rateam nuncupant ; cui fe adfentiri Caiaubonus profi- 
tetur : 5)quantumvis, inquir, confentiant omnia exem- 
j'plaria antlqua." — Ubi primum moneo, praetermiiTum 
in Epitome efle totum irtud ex Theophrafti libro fecundo 
ciratum : dein , fi Plinii codices confulamus, probabile fieri, 
« Ά jB I τ I f Η Άράτε,Όί• oportuilTe ; nam apud eum lib. XV, 
cap. 18. fe6l. 19. ubi ficus aratia alba memoratur, pt- 
dlculo mhnmo^ latijfima, in aliis codicibus aritia fcribitiir. 

iv Γι τω τρ/τώ. Theophr. Hift. Pl. III. 17. indeque et- 
iam Plin. J. c. 
b iv τω τετΛρτω τίΪ! Φυτικίί< ΊστορίΛ^, Lib. IV. c. 2. in- 
deque Plin. XIII. 7,1^. Uid. Tpof ω ο καρτόί, Imperite 
•τΓρ'οσω Lina voce editum erar. Refte apud Theophraftum. 
Jbid. φύλκον «Ts τί TTShea. Sic refle ms. A. ut apiid 
Theophr. Vulgo τί rrTShs» , ionico idiomate , quo nec 
Theophr. nec Athenaeus ufus eil. Ibid. otai rrep Λυ- 
τού κα) Λΐ βκο(^τήΰ•(ΐί. οσαι 'jra.p Λ,υτϊΰ erat ediium. Apud 



a8 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. -^j. 

Theopiiraftum vero OVeti ύτ ep α,υτου y perperam haud du- c 
bie. Utrobique ouai σερ conigi ϊυίΓιι Cafaub. At per fe 
ί peftatum , ferri porerat rrctf αύτου , idem valens ac nu- 
dum etuToy, cuius pleonafmi frequens ufus apud Poly- 
bium. Sed id ipfum, quod voluerat Cafaubonus, obtuILt 
iioiier ms. 4. In ms. Ep. hoc rurfus abeft citatum, exce- 
pta priori particula , quae non hoc loco, fed paulo poft 
adpofita eft. Ibid, Poft eti βκα.στήσ•6ΐί verba nonnulla, ov- 
Seva Ss rTsrrctivei &c. quae funt apud Theophrafliim , t^• 
mere apud Athen. a feftinante librario omiHa elTe exifti- 
niaverat Meursius in Creta, lib. II. c. 9. At muha ta- 
lia confulto ipie Athenaeus praetermifilTe videtur. Uid. 
και ίσωθεν τοίί spivois. ίρινοις apud Theophr. reftius, ut 
videtur. cf. not. ad p. 76. d. Pro λλι ϊσα^εν , quod quidem 
eodem modo apud Theophr. expreffum, κλι τ λ ejcodei/- 
malebatii. Plinius: Suavitas 6• interiora fici, 

Α D C Α P, X I L 

Των «Ts τροί'ρόμων ΧΛλ. cvv.m. Sic fupra, uvat τρο/ρο- 
f-oi•, I. 30. b. Praccocis ficos Plinius vocat XVI. 24, 49. 
Ibid. «tUTOf Θίοφ. μννμονώζΐ ίν τρίτ» Φυτικών αίτιων. 
Perperam ο deeft ms. Α. Verba vero Theophrafti hic ad- 
lata, non tertio libro de Caujfis Plantarum leguntur, fed 
lib. V. c. I. p, m. 323. Scriptura Α/τ/ων, tamquam a 
refto cafu ai Μτίαι , ex ed. Gaf. in noftram propagata. 
Αιτίων eft h. 1. in ed. Yen. & Baf. a reSo Tet Αϊτ/λ, 
quae fcriptura verior videtur , & alibi plerumque occur- 
rit. At paulo poft in Μτιων confentiunt editi omnes. De 
fcriptura msd A, mihi non liquet : faepe etiam prorfus ne- 
gledi funt in illo codice accentus. Epitomator pro fuo 
more titulum libri omifit. Ibid. oi rrpoS^po^oi. Putares ταί 
i-poS^pouci, fcil. συκΛ : fed in mafc. gen. utuntur illo voca- 
bulo , intelligentes puto o\vv6oi. Ibid, vits ΚΛκωνική. Com- 
mode οΊον « ts Λλχ. apud Theophr. 

rrpoTspiK})p φ i3<r/. Sic edd. nec ex ms. A. aliud nota- d 
tum : & ferri hoc poterat, a τρότερον derivatum. τ ρ ω• 
τ€ ρ ιχ,ίιν vero ( ut Hefych. ac fere ut Euftath. ) habet no- 
iier ms. Ep. commode ad id quod fequitur , ίΓ/3ώlΌ^ ΚΛρ'ττΌν. 

\n Aristophanis verficulo^ 'Τμ^ς ^iy ωί editum erati 
fed tTs ^g ως habet ms. A. depravatum ex <Γ^ Τ6«ί•, 
quod legitur apud ipfum Comicum vf. 707. 



ρ. 77• ΙΝ L1B. III. CAP. XIII. 29 

d ΆντίφΛί'»? h Σκλ»ρ/«<$". » Antiphanis "SKKnpieif dlu ha- 
» bui de menclo fuipedos : poftea reperi incerti poetae 
j> rabulam Scierias tribus locis apud Stobaeum. u Casaub, 
/iiiV. "Ecti cTs Trtp' ctinhv. Sh pro >etp fcribendum adno- 
tavit Brunckj tlagitante metro. Utriufque cotnici verfi- 
culos praetermifu Epitomator. 

Τ hiopompus iv τίϊ τ e ντ ηλο{Γτη τ£τώρτίΐ. Apud Steph. 
Byz. in YuJTpavisi , ert e i κ <rr7i τετάρτη. //«ii/. Ι3/ί•αλ•» 
Τ/ΛΙ/ Χί6ΐ Ά/ί/φ/τολίΐ'. S\c mss. A.&L Ep. Β/ί•ΛΛτ/«ν 'Aw- 
<ρ;:τ. ed. Ven. & Baf. Βίί3•ΛΚ7ίΛν,Άμ<φιτ. ed. Caf. y^i</, 
λλΊ ΓρΛίστωνίαν. Caetera adponens , duas iftas voces omi- 
fit Epitomator. De ilJa regione vide Holften. ad Sreph. 
Byz. 1. c. & Niclas ad Ariftot. de Mirab. Aufcult. p. 271. 

e ed. Beckmanni. JbU. rkf μίν συκαίί. Sic rede ms. Ep. 
iit edidimus; antea συκΛί erat. Wid. rks S^' ehuixs , iv 
(ύ yjova βρύειν ε'ικοί riv uurcti. »De oliva proprie dicitur 
yy βρύίΐν fiorere incipienie. Graeci Magiilri : το βρύειν κν- 
V ριοΚεκΊίϊσ'^α.ι heysTctt i^/ Ύού τίιν ehcuav avisTv. « Ca- 
SAUB. — Nempe fic Euftathius, ad II, p'. pag. 1126,42. 
Pronomen λΟτλ? ad fuperiora retuli ροΑγθΐϊίο commaie , 
quemadmodum verba ifta diiVinguuntur in utroque noltro 
msto : in ed. Ven, nuUum erat diftiiiilionis fi^num; de- 
inde, commate polt sUos vv pofiio , verba ifta uinkf 
shaieii iveyKsTp iunfta lunt in ed. Baf. & Cafaub. 

'Ei/ S^k τω (ί'ίυτύρω τερ) Φυτώΐ' τον ίρινεον ε\νΜ φΐισι 

Si^opov , &C. Verba ifta nurquam , quod fciam, hodie apud 
Theophraftum leguntur: fedhabet eadetn Plinius lib. XVI. 
27, 50. Ubi pro iv Κέω, in quod conientiunt noftrico- 
dices , in Cea infula legitur. 

Α D C Α P. XIII. 

h.iyii «Ts xeti T«v avy.xiv , kkv ev σκ/λλ« (φυτενύ/ί, Perpe- 
ram ev <γκιλκ•λ hk, & mox iterum, edd. vett. cutn utro- 
que msto. Correxit Cafaub. ex Theophr. Hift. Piant. II. 
7. Sic & Plin. XVII. II, \6. Ficus /fi Ίη fcilU {bulboruin 
hoc genus efi ) fcratur , ocyjjlnie ferre traditur &c. Ibid. Κ(ύ 
€νβκα.στη yi'yvεσ'^etι. Hinc corrigendam mendam apud 
Theophraftum monuit Casaub. ολ«$• cTs 'πα.ν εν σκίλΚΛ <^V' 
τενόμενον 'ίβκΛστε. ευβκα.σΊίί oportebar. »Alibi (inquit) 
j> in eadetn fententia uius eft SOce ίνβκΛστίΛ , ut de Caui- 
»fis V. 7.« 



30 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 77. 

Πάλ/ν-- ev τω ^ευτίρω των kirtuv. De CauiT. Plant. f 
II. 14. Pro Αίτιίί/, reiiius fortaire fuerat Αιτίων ^ ut 
paulo ante didlum. Ibid. Ή ΊνίΊκίι , φ « (Τ ι , c -ϋ α η κα,κου' 
μένη. Duas voces, cpwe•} & β-υκ« , cuin dceffent editis , com- 
niode dedere noftri mssti. 

'Ei' iTs τω ^'ίυτίρω τϋί Φυτική? *Ι^•τορ/α<• ο φίλόο-οφο? φ»- 
«■/c• ^ϋ<ΓΤΐ xei/ Λλλο ')/£νοί• cryxMf '4ν τέ τί 'Ε?.κύ^ι, κα\ Tefl Κ/- 
Maictv κα) Κύτρον, όλνιΆοφόροι/• ο το /χέν συκον ψ.'^ρο' 
fffiev φί'ρίί τον φύλλου, τίν S^e ohvviev έξότίβ-θε;'. «t ι 
/"έ Ό'λωΐΓ δκ τοι/ sVov βκαα-του , και ουκ ίκ του νίου. 'ττρωτον 
«Γέ TO'jTo τ<νν σύκων 'ττέ^τονά, Τ£ κλ) ^au^cvk s^g/ &. Νοη 
vina difficultate premitur hic locus, cjuem )evi fatis pede 
Casaubonus tranfiit , nil aiiud monens , nifi haec: »Scri- 
»be cum Dalecampio, euTpojfisv (f^ipst τον φύλλου: 
»Cnempe pro φυτον, quod erat editum : 3 & ad librum 
3) V. De Cauilis adi , cap. i . & paulo poft , Ketprrov [ pro 
wvulgato τρωτοί'] cTs τούτο των σύκων rretovct kclX 
iiyKVKvv ίχ^ι. cum do<EtiiHmo Gefnero. « — Noftri codi- 
ces nil mutant, nifi quod pro όλυιδ. utrobique OkuvL ha- 
bent, de quo ad p. 76. f. diilum ; tum quod in ms. Ep» 
(qui habet hunc lociim ufque ad voccra ίξότ/ο-^ί^ν) Toy 
καρύου pro του φυτού legirur. Eft autcm prima huius 
loci difiicultas baec , qiiod atiid Theophr. in toro iibro II. 
de Hift. Plant.nihil aliud, quod huctrahi quodammodo pof- 
fit , bodie reperiatur, nifi c. 4- haec verba, & ipfa haud du- 
bie corrupta, ή^» tots <;υϋ\\ τα σύκα. ϊζυσίν ίκ τ:ΰ ο'ττισ^ίν 
των ίρινεων. Praecedentia vero verba nufquam, quod 
fciam , apud graecum ΡΗϊίοΓορΙηιηι in illa connexione ora- 
tionis leguntur. Sed eadem , ut apud Nofirum, fic fere 
apud Plinium fuperfunt, XVI. a6, 49. Infigm prodUur in 
quodam gentre (nempe ficuum) Cillciac , Cypri , Hdladis : 
ficos fub foito , grojfos vtro pofl folium nafcL• Quare ifta fu- 
periora in vulgaris TheophraiH codicibus , ut multa alia , 
intercidifle videntur. Plinii verba ob oculos habens Da- 
lecampius, pro φυτclΰ,qυod apud Athenaeum erat editiim, 
in latina \ eriione foliutn pofiiit: id C-afaubonus dicit, του 
φύλλου eiim legiffe, quod verum ille iudicavit. Ego ve- 
ro de re confeniiens, nollem vocabukim me adoptafle a 
Cafaubono comniendatum. Ipfa varieras librorum ( φυτού 
edd. cum rns. A. ΚΛρτου ms. Ep. έρινιων codd. Theophr. ) 
faris indicare videtur, non vocem omnibus notiiTimam, 
φύλλου , ibi olim icriptam fuiiTe , Ted aliud nomen tninus 



ρ. 77• ΙΝ LIB. III. CAP. XIII. 3» 

f familiare nbrariis, in quo illi halucinati fint. Illud nomerr 
eit ^pioVy quod loco vo-J φύλλου apud Noftrum repo- 
fitum velim; quemadmodum apud Theophraftum 1. c. pro 
ruy ifiiveav, των ^pi.vv legendum iam pridem a viris 
doftis monitum eft. Vide Robertum Conftantin. & Bo- 
daeum ad Theophr. p. 8i. Ert enim vocabuli ^f>tov pro- 
prius ufusin ficulneo folio : & fic habes apud ipfum Theo- 
phraft. deCauff. V. i. p. 323. ^ίροικη S'i ilv o?.vv6ov οτι- 
c'^£v Tov ^ ρίου. & V. 2. ii' TOTi cy/.ii Tif riveyy.ev ίκ τον 
βτ/ΰ'^ίΐ' Toy^piou rov κΛρτόν. Graeca 'ίμτροο'^εν του 
Sr/j/cv VWnms fub folio reddidit; ubi Harduinus : »Hoceft, 
j> an:e folium. ( inquit. ) Groflbs vero pofl folium , hoc eft , 
}i α icrgo fuliorum i &, uti nos \oqu\m\ir yjuprafoiia. u Nem- 
pe in eamdem fententiam iam Dalecampius in verfione 
pofuerat: & eum quldcm. (fcil. olynthum, five groiTum) 
fupra foHum i ficum vero fub folio. Idem Dalich. vocem 
i^OTTij-Sei' olim de ttmpore accipiens, in verfione fic po- 
fuerat , 6* tum quidem ροβ exortum folium nafci , ficum um- 
pefiivurn fub folio : ( ubi mireris , non perinde & έ'/Λτρο- 
σ^εν de tempore accepiffe : ) tum in Emendandis demum 
monuit , pro ροβ txortum fulium ponendum fupra follum. 
Et ego quoque aliquando fufpicatus eram, & ϊμ'ττρον'^ίν 
& fi(3Tt(T^ev de tcmpon accipienda : quara in fententiatn 
apud Theophr. de Cauff. V, 1. p. 323. accipienda effe illa 
verba, iio καά 'ότισ^εν των (^νκκων 'ϊτά.ντα. ταίοτα. yi- 
Ρ£ΤΛ/ , κα.) ονχ , &)<Γτ£ρ το συκον^ ϊ μτ ρ οσ^ζν ^ itemque 
ifta ibidem, ^ipcus•/ ίΤέ τον Όκυν^ον οτ/σ^^εν τον Sp/oy, 
declarare videtur totius difputationis connexio, quae illo 
capite inftituitur. Rurfus veroeodem lib. V. cap. 2. ΓιιτιίΙΙι- 
ma verba his , quae ex Hiit. Plant. II. 4. huc fpedare di- 
ximus, οΊον ei -TroTs ffv/.H τΐί livsyKev ίκ του ότισ^εν του 
^piov τον καρτον , haud dubie de ίοω δι βία accipienda 
funr. Sequentia verba , λΊ S'i βλω? g* του ϊνου &c. apud 
Plinium non magis, quam apud Theophr. leguntur: quae 
ne ipfa quidem carent difficuhate. Si vera eft lcriptura 
ΛΪ «jTg ; intelligi debebunt ai συκαί, ficus arhores ; nefcio 
urrum caedtm , de quibus modo dixerat, cum ait Λλλο yi- 
νοΐ συκϊίί',Άη aliue. Sententia poftulare vidstur, ut cum 
Dalech. & Villebr. de dfdem arboribus haec di6la intelliga- 
mus; fed tunc non convenit, quod verbum dein έ'χει fe- 
quitur \n βηξυΐαη n\xn\Qx ο . Quare pro eti <fg Villebr. άλ- 
ha. li iegi Yoluit ; quod nemini faciie fecerit iatis. Dale- 



3* ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 77. 

camplus ίμ^ω «Γέ cogitaverat, Πς reddens, & utrum-i 
qucj non ex novello ac ncenti germine, fed ex annodno. Cum 
iftis £*t Toi) 'ίνου /?Acti-Toy &c. conferenda quae leguntur 
apud Theophr. Hiit. Plant. 1. 23. ubi ait, ίκ μίν των νίων 
{^^Κϋ-στύιν φέρίΐ τον καρτον) η συκϋ: & paulo poft, έ'τί 
Jg κα) ο ολνιθοί" ίκτίττων χ-λ) σνκΛ <^ίρων ές ίένων. Ubi 
cum equidem cum Dalecampio putaliem, νέον βκ'χστον 
eiTe recens gtrmcn huius anni , ivov vero tjnni fuperwris ^ mo- 
nuit Bodaeus p. 68. viov β?α.<7τον vocari germen fupcriore 
acftdte natum ; ivov vero , quod annum cxccjjity id elt , quod 
anno natum ftt qui fupcriorem aciratem praecedebdt. Et 
fic fere vinearum cultores germanico idiomate in palmi- 
tibus voces iung hol^ & alt /ιοί^^ memini ulurpare. Fuit 
cum fufpicaier, intercidiiTe apud Athenaeum nonnihil in 
hanc iententiam : κλ) eti μίν λκκλι (τυκαΐ ίκ του ϊιχυ βκΛ- 
στοΰ ^/ίρονσι τον Kctprrlv , αί tTs &c. Sed ne fic quidem 
apte cum his cohaererent fequentia verba τρωτον «Γέ τούτο 
- -yhVKvv iyji. Quibus in verbis quid promoveatur, ύ 
cum Gefnero & Cafaub. Kuprrlv pro τρ^Ζτον legamus, non 
video. Haud diibie tenendum -τίρύτον, & ad τον Όλυνύον re- 
ferendum; ut grojfus opponatur/co, queniadmodum pau- 
lo poil in illis , ku) μείζων ο'ί'Τος τοΚν των σύκων. Quod 
fi inter τον 'o?.vi'&ov ίζί-τΐΰ-'^ίν & τρωτον cTs ηοη interpofita 
eiTent iila verba a'i oe οκως - - ούχ. ίκ τον veov, aut ii pof- 
fent haecipfa, λ» <Γί ολωί&ς. (abfque ullain verbis mu- 
latione) in parenth;fi ροβία inteiligi ; faciilimam emendatio- 
nem explicationemque habitura ellent haec de quibus nunc 
quaerimus : pro rrpuTov «Ts το ν το legeremus τρωτον Ss 
τούτον fcil. TGf οκυν&ον , & in liquido forent omnia. 
Greffus & nexus orationis foret huuilmodi : "Εΐτι λκκο yi- 
νοί σνκίίί; ο το μίν σΰκον 'ίμτρο^^£ΐ φ?ρίί του ^piov , ιον Ss 
oAui-flcv ίζότισ-^εν τρωτον (Γέ τούτον 7ύ:ν σύκων τέτονοί, - - 
εχ,ίί : id eft , 6» idcm genus hunc ( groiTum ) anu ficos matu- 
Tum hahit. Mox 'ΰσ'ΤΓερ τον rra.p' νμΐν bene habet , & nil 
mutat optimus nofter ms. A. Quare fi in ms. B. (i. e. in 
Cod. Parlf. Hermolai Barbari) pro τον fcribirur το των, 
mendofum id eft : iVuaturqueillo, qui id probavir, Villebru- 
nius ; cui nec reliquas emendationes hic ab illo propofi- 
tas invidemus. — Caeterum magis fortafle in planum de- 
duci hic locus poflet , fi, quid fit quod οΛννθον dixerit 
Theophraftus, planius conflarer. Nec enim, ut Hefychius 
& Suidas (locis fiipra ad p. 76. e. adiatis) indicare viden- 



ρ. yS. ΪΝ LIB. 111. CAP. XIV. 33 

f tur, φιαεν}3 imm.itura fiais ^6κυν^οί diciturr nam plenimqus 
non matLirerciint oi ολνν&οι , interdum vero maturi tiunt 
& erculenti. fTheophr. de CauiT. V. i. p. 323. fub med. 
& rurfus fub fin.) Nec ^ ut Euftathiu•; videtur fignificare, 
ό οκνν&οί nW aliud eft nifi/r«<?«j cj.prlfici artoris : truihis 
enim caprifici arhoris eit τΌ ίρινον , cum quo quidem ha- 
itenus contertur oKwhs , & ipfeetiam interduimb ipi- 
vtv adpellatur, (velut apud Theophr. p. 323 exrr.) quod 
fit utplurimum acerbior, quam ficus : eadem vero ficus 
arbor tam vvka quam όλύ^θον? ferre porert : funt contra 
aliae α-υκαΐ arbores, quae non ficus, nil nlfi OhvvQovf fe- 
runt. (Theophr. de Cauir. p. 353.) Quare quid difFerat 
οκυνβοί, quem groffum latine vocant, a fico , haud fatis ad- 
paret : videndumque , ne in eo infit difFerentia , quod ficus 
ίκ τβί viov βκΛστου nafcarur, groJTus vero ex. τον eVoy, 
quod ex Theophr. Hift. Plant. I. 23. collato ipfo hoc lo- 
co colligi videtur. 

a hcf^vptet. κΛτύρΐΛ, ΠΟΠ κΛτ/ρΐΛ, eftin ms.Ep. id- 
que verum fuerit. Ihld. In vulgatis olim, λευκόφ/Λ, jue- 
λΛ^όφ/Λ, nil mutant libri. Casaubono tamen adfen- 
fus fum, fcribenti: r Mendum nihilo minus inefle huic 
jjfcripturae cenfeo, & fcribo λευκΰφΛί* & μίλανό- 
νφΛίΛ. Pullus color inter album & nigrum eft medius; 
ijquae pulU coloris funt, ut ftcus, prout ad albedincm aut 
nnigredinern accedunt , leucoyhaca dicuntur aut mdanophaea^ 
v\aei\^ albopullay 8i nigropulla. Dodis , qui λενκόφκ* cor- 
«rigunt, C hi quinam fint, mihi incompertum : J acce- 
5>deie non poiTum." — VocabuJum ksvkooaiov habes 
apud Polluc. VII. 119. & apud Plinium hzhes leucophaeam 
αοαάίϊτη^ 6c Uucophatum pannum. Vox Kpmeici deeil in 
ms. Ep. 

Α D C Α P. XIV. 

Έ.υ/Αα.ν ίΐ'Λ rivk των Ύιτάναν &c. Eadem adnotavlt 
Steph. Byzant. in ΣυκΛί. Magnam item hiiius Capitis par- 
tem ex Epitome repetiit Euftath. ad Od. ω', pag. 839. lin. 
b 4 fqq. Itid• "Σνκίαν Tohiv. Έυκ]] nomen illius fcribitur 
apud Steph. ubi Συκίί faltem oportebar. Nec vero idcirco 
neceiTe ell , ut apud Noftriim Έυκ»;' pro Έ,υκίΛν icribamus, 
ut voluerat Sevin in Ηΐβ. dc l'Acad. des Infcript. T. III- 
pag. 1 37 fq. 

Animudv, Vol, II. C 



34 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 7?» 

Ό p g si V. Nil mutant libri : nec vero nota ulla arbor il- b 
lius nominis. Oxyam in veriione pofuit Dalech. id eft, 
ornum: in ora \ttO fagum lcripfit. faikv , i. e. malum Punt- 
cam , malo^ranatum, Bodaeus maluit , ad Theophr. p, 381. 

Ibid. Pro UT?Kictv , mendofe codex noiler uterque ^re• 
rcihiav habet. Correxit Venetus editor. 

τ)ιν 'iTTeovety.Tct. Vide infra ad lit. f. ubi de Ananio. 

Έ.(ύσί(^ιοί S' Αά,καν &c. Conf. Bod. ad Theophr. p. 380. c 
Jbid. ενρί^μα. ex ed. Baf. in ed. Caf. tranfierat. e υ ρέμα, 
bene fcriptum in ed. Ven. & in ms. Ep. Puto etiam in A. 
Sic II. 55. a. & b. III. 75. b. Apud Euftathium quidem , 
hunc locum ob oculos habenteni , εύρημα editur. UiJ. Σ υ- 
κίτίιν. Σ υ λ/ τ ί) ν fcribe. Sic ms.Ep. & Euftath. ut fua- 
ferat Alberti ad Hefych. in Συκ^Λτιίί•. 

'Κνί'ρίτκος. «Andriscus fcripferat Naxlaca, cuius hi- 
jjfloriae meminit Parthenius cap. 9. & 19,« Casaub. 
Ibid. Ad vulgatum olim ^hyctff^iv r]i nihil ex ms. A. ad- 
notatur: in ms. Ep. autem omiiTum utriufque auftoris 
nomen. Kaud dubie vero '^yh(loσ^ivlΛi fuit corri- 
gendum: de quo fcriptore, praeter Voffium de Hiftoricis 
<jraec. lib. III. pag. 318. videndus Thomas Gale in Notis 
ad Parthen. p. i2<j. & Hemflerhuf. ad Polluc. IX. 83. & 
in Addendis ad Polluc. p. 1064. Ibld. Μειλίχιου κακεΤσ'^Λί 
rlv Διονυσον. Confentit codex uterque & Euftath. 1. c. 
Sic & mox rurfus in Μ?/λ/χ/Όν, & in eius nominis veri- 
verbio. Quare nil opuserat, ut Bodaeus ad Theophr. p. 
380. ex Suida & Zenobio ΜΌρνχοί corrigendutn cenferet. 
Utrumque Baccho cognomen effe potuir. 

Α D C Α P. XV. 

^HpstTeTo? KvKiof. Confentiunt mssti. Conf. nof. ad p. d 
75. f. Ibld. ivrpctcpri r e hiym yivsa•^^!. Ex mj. ^. nil no- 
tatum, nifi yiveff^ai , pro -j//}/;'. qiiod erat in edd. Breviter 
& bene Epitome : 'BpoSoTos youv β Avkios εύτ^α^ι^ κέyεt yi- 
ve<7^ai.i. Ibid. k V Tw χ,νλω τ&ν σϋκαν ei «Γ/Λτρεφο/το. Vi- 
detur iv perperam ex litera v, in quam definit vox prae- 
cedens τΛ/Χ/ω;' , adhaefiffe. Epitome quidem eain vocu- 
lam refte ignorat. 

Φερεκρίτ»{ <Γ s. Particulara , quae deerat editis, dedere 
mssn A. & Ep. Et ms. Ep. quidem etiam x. λ i Φερεκρ. cTs. 
Ibid, « '7reyrot»Kcuf τουί Πίρσα,ί. η De audore eius fabu- 



Ι>.78. ΙΝ L1B. III. CAP. XV. ^^ 

d»lae (lubltatum fuifle a veteribus Criticis, palam faeit 
» Arhenaeus ; qui tameti aiibi non lemel Phcrecrati eani tri- 
ubuit, ficut etiam Ariftophanis vetus interpres aliquam- 
jimultis locis : & Pollux lib. VIL c. ^. [_ί&ίλ. i^.J «tfpe- 
»Λρ4τ»»ί iv riepa-etti. Ad Ranas vero Comici £\f. 365.] 
«Scholiaftes dubitationcm fuam prodit fatis, laudans iine 
>j nomine tovs -ποίήσα,ντΛί τουί Φίρεπράτου! Uipa-af. « 
Casaub. 

'"Ηι»<Γ' ί)ΐλων σνκόν τΐί &c. Metrum expeditu haud fane 
facile. In edd. primiis verfus ab "Hj- «Γ' ημών ufque veor 
rroTS excurrebat ; ubi pofteriora verba , «T/ct χρόι-ου νέον 
froTs , fpeciem habebant polierioris heiniftychii letiame- 
tri rrochaici ; fcd non conveniebat prius hemiftychium» 
Tenravi iambos, qui ne ipfi quidem bene procedunt; &, 
utcumqiie tranfponas verba , manebit faltem fecundus ver- 
ί us ϋ-καίζων , ob fpondeum τοντω in fine. f^erjl 2. τ « 
'<ρ6αλμω erat editum, & dein 'τπξίψ.ϋ.ττομίν ye τον το. 
Ubi τοΰτο quidem tenet ms. uterque, ys vero uterque 
ignorat : tum τ«φβαλ/Λω ms. Ep. ( iic , m fine certe cum 
circumfl. & iota fubicripto : ) fed τ ω Ίρ&ακμω in accuf. 
duaJ. & dein τούτω fcribendum reole monuit Casaub. 
& τω <^^ΛΚμω habet ms. A. Verbutn τ^ριμιίττίίν ad lu- 
ftrationis vel expiationis caerimoniam pertinere, docuit 
idem Casaub. ad Theophr. Charaft. pag, 304. tum hoc 
loco monuit : «germanum ei iuperrtitioni, de qua hic agi- 
>»tur, morem ex Zoroaftre doceri in Geoponic. lib. XI. 
»Cc. 18.] Spondebat ille Magus, oculos inregro anno illi 
jjnon dolituros, qui confpeftae primiim rofae tribus ca- 
j»lycellis eos terfiffet. Ζα'ροάστρηί K-iyn , έτ) evi αυτόν eva. 
η μίι kKyiiv Toiif Ό<^8οίλ.μουί τον ev τρίύτοις Ι^όντΛ irr) του 
νφντου ( de rofa loquitui) μίμυκυίχς κάλνκΛ? , και τρ/- 
» σ)ν έξ Λυτών ίίτομαζά.μενον τλ 'όμ.μαΤΛ, « 

e 'HpoeToToi• h 7« "άτρωτη τωνΊστορ. Lib. Ι. cap. jl, Ibld, 
Ώ βασικίν. Deeft Ώ ms. Α. & ed. l'm. Adiecit editor Baf. 
Ibld. τα.ρασκίυΰζγ. Sic editi oranes. rreipctcrKevcfle ms^ A. ex 
ταραα-κευΑζεαι decurtatum , quod eft apud Herodot. liid. 
σηίοντΛί ^' ούχ. Coniunftio deeil ed. Veii. & Baf. Ad- 
ieda a Cafaub. ex Herod. In ms. A. eft 7' ουχ. Ibid. cuk. 
oh(p V « Δ» Λ xpiovrcii. Sic refte ms. A. unde corrigendumi 
quod apud Herodotum editur οΰκ οϊνω ^ ΐΛχρίοντΛ ι, 
Apud Noitrum vn ΔΓ ουκ οινω edebarur. Uid. ού σύκΛ 
ίχουοΊ. ού αΖκΛ <Γ ϊ ίχ. apud Herodot. Ifta omnia quae 

C 2 



3« ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. yS. 

exHerodoto adfert Athenaeus, fic contraxit Epitomator: e 
*0 S^e ^eivuciCieOTcLTof κα) ^shiyinpvf Ήρό«Γθ7θί , yj^fciv ■\i' 
<yav ev ec. Ιστοριών , ούτε oivcv 'έχειν α,υτύν φίΚΤί, ου συκΛ , 
ί fic conftanter ille, ut iam άιχλ,οΌκΛ & σύκον penacutej 
ουκ άλλο ovS^ev AyeL&ov. Quae indidem repetiit Euftathius, 
(ad Od. ω', pag. 839, 10 fq. ) non ipfe ex Herodoto 
excerpfit. 

Ποκύβιοί cT' Με-^Λλ. έ;/ ΤΗ S' ω S' ex-UTt} των Ιστοριών. 
Non ex duodcclmo , fed e fexto dechno PoLYBii /i^ro defuni- 
taefle qiiae hic adferuntur, Yalefius cenfuerat. Vide no- 
ftrum Polyb. XVII. 24, 9. & ad eum locum notata. 

^ kvcJivioi <Γ' Ίαμβο-ποιός. » Ananii, quein Jambopoeum f 
rauiior vocat, qui proferuntur verfus, non funt iambici^ 
3>fed Hipponadei fcazontes: iambicis tamen potiiTimum 
«claruiiTe, cognomen declarat. Ariftophanes in Ranis & 
«eius Schoiiaftes, hos iUius tres iambos nobis fervarunt: 
«"ΑΓΓολλοϊ' , Όί" τοϋ Δίι'λοί' γ\ Πυδω/ εχ,εκ, &C. « Casaub, 
— At ΐΓιρροηαβά verfus iunt etiam ipfi toti iamhici, nifi 
quod ukimutn pedem pro iambo fpondeum aut trochaeum 
habent; unde σκάζοντα δί χωκίαμβοι vocantur, id eft, 
claudicantes lambi : quorum inventores Ananlus & Hippo- 
nax perhibentur, utex Hephaeft. & Tzerze docuit Fabric. 
Bibl, Gr. T. I. pag. 570. num. xiii. Sic ille Hipponaftis 
verfus, fupra llt. c. citatus, Έ,υκϋν μίκαινα,ν &c. pariter 
fcazon vel choliambus eil: eiuldem vero Hipponadis cho- 
liambos, qui IX. 370. b. adferuntur, nude iambos vocat 
Nofter. Hi autem verfus, quos nunc Ananio Athenaeus 
tribuit, iidem Hipponacti tribuuntur vulgo apud Sto- 
baeum , Serm. xcv. de Comparatione Paupert. & Divi- 
tiarum : (cf. Schol. ad Ariftoph. Ran. 674. ) fed in opti- 
mo Stobaei cod. ms. Parif. quem olim Brunckius nofter 
in omnibiis locis quae e Poetis adduda funt, diligenter 
cum Grotii Florilepio contuut, non adieftum eft aufto- 
ris nomen : quare Grotlus, Athenaeuni fequens, Anamo 
tribuit , in Floril. pag. 390 fq. In Epitome & nomen & 
verfus defunt. 

In Ananii virf, i. ΕΪ τ/ί ka6 εΊρξα,ι. Sic refte no- 
fler ms. A. In fine eiufd. verf. teneri fortafle poterat ίτ o- 
λ i/ f ex eodem ms. A. & vulgata apud Stobaeum fcriptu- 
ra: nec eiiim opus eft ut in carmine fcazontico omnes 
verfus fint fcazontes. Sic quidem IX. 370. b. poft duos 
fcazontas fequitur tertius legitimus iambicus, in ψαρμάκου 



ρ. 79. ΤΝ LIB. ΠΙ. CAP. XWZ 57 

f definens: quare ut ille in pedetn iambicum , iic hic , de 
quo quaerimus, in pyrrichium definere poterat. Unde 
τ owov arripuerit primus Athenaei editor, nefcio ; tenui 
tamen , ut ionicum; quoniam & vf. 3. ionica particula ks 
occurrit. Apud Stobaeum quklem τ ουκ υ ν e% msto ad- 
icivit Grotius, quae eft forma & lonibus & Atticis poe- 
tis ufitata. Ferf. 3. yvoi». Bene yva» Stob. Uid. χ οα-ω 
τα (τνκΛ. Sic re^e ms. Α. cum edd. χ,' ex ionico xe pro. 
ou». Corruptiirime apud Stobaeum σχά,σ-οντΛ( σύκα, editur;, 
quod in y' cjov τλ σύκΛ muravit Grot. cum Salmaf. fed 
in χ' OViW confentit ms. Stob. Ibid. κρέσσα. >:f iiVfca Stobi 
ed. & ms. Br, κμσσον Grot, 

AD CAP; XVt 

a • ffvxoxoyixravTof. Vide I. 23. a. & ibi not. & Sup- 
plem. Notar. ad pag. 40. f. Ibld. Φικότιμος iv τω Ύμτα. 
Sic edd. Sed in ms. A. ell Φι/λότζ/αο? iv Γ ητξ^\ ΤροφιΤ? 
Vide inf. ad |ag. 81. f. //i-ii/. τλ h.Tothk σνΆο., funt 
jid recentcs , quibus opponuntur τώ. ξηρ:/. pag. 80. b. c. Pau- 
lo poft, Tot vy^k videntur eaedem dici arque la. έ-ττα- 
λ*. Ibid. ^mk^iii tT' Ι'χ^£/ των iiypaiv. Conf. pag. 81. a, 

b 7έ/</. vTovirpcuieti τε. Non aiiter in fuo exemplo 
legerat Epitomator , qui κλ) ντονιτρώο-ίκ fcripfit. Idem , 
praerermiffo huius capitis exordio , difpurationem hanc 
ab illis verbis incepit, /.et) KctTspyrxlsjui [j.d.hKov τίκ ότώ- 
ρΛί : quae quidem in hoc modum immutavir, Eis-i <Γ' £υ- 
KetTcpyAaTOTspcL τικ άκκγ\ί οτώρ^ς &c. denique vero in 
fine capitis ifta adiecit: TetvTit ffVKohoy.si ΦίΚόημος ev τω 
irep) Tpocptii. 

ύ.vΛίιS'ω!τι |usS' ΛΚων iTtytvoueva, In sm τ 1 νόμε- 
να, cum edd. haud dubie h. 1. confentit ms. Ep. Ex ms. A. 
enotatum eft sn-jTr/vojaevof , notandum ob literas of cum 
et confuTas , caeterum in ίτιτιν. conveniens. Quo perti- 
net Casauboni animadverrio : » Quia foliti veteres ficos 
» avidtjfuni comcdere, ufus eft audlor in ea re verbis iTi' 
nTivetv & κατασ/ν^/ν, cum ait, fuccum falfum acrimonia 
») mixtum gcnerare μζ^"" ακίίν ζΐτιτινόμίνα. , & paulo poft 
»[lit. d. ] κατο-τίνομίν αΰτα, ταγ^ωί ov λΒΛνα,ντεί.α — 
Ego vero bene gnarus verbum κατα-τίνειν de cibu non 
minus , ac fere etiam frequentius , quam de potu ufurpa- 
ri, proeoquod eddiglunrej devorare; lamen ίτ ιτ iveiv 

C 3 



38 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 79^ 

non puto eodem modo ufurpari. Hoc quidem verbum in b 
fra X. 438. d. non aliter niil de potu accipi poteft, deno- 
tarque rurjus,bibere,\e\ ροβ (^coenam) tibere , potare , potui 
induli^ere : fimiliter I. 17. e. fi vera ibi fcriptura, commo- 
de CalauboiUiS interpretatus eii pofcere maionbus pocuUs fi- 
nita cQcna. Nec tamen h. 1. aufus eiTem verbum in iplo 
contextu conira librorum contenfum mutare; nifi paulo 
inferiiis, (lit. d. fub hneni cap.) ubi ad verba hic pofita 
maniielte relpicitur, in ipium id, quod hoc loco pofui, 
Jibri omnes conientirent; ubi ait, etAuXiyTffof cTg rrotva-et tj 
SpifJLvv (icil. tW yyKov ) iK των ίντ ly iv ομ ivav ^ id eft, 
tx his qiiae ad itla uc cedunt , qiiac illis adiiciuntur. Sed 
hoc quidem loco illud utique incommode fadtum , qucd 
τα. σύκα. dicantur ί'ττί'^ίνόμενα. , cum aliapotius, quae vel• 
uti condimenta adiiciuntur, iTriyivo^.iva. dici debuiiTent: 
quare videndum ne aliud qiiid hic lateat, Ccmmode κα-τα•. 
<7ΓΐνομζνΛ conieitaverar Pursanus, quod etiam in ani- 
ino habuiiTe Dalecampius videtur, cum devoratas latine 
reddidit, ίτιτι^κμέια ViLLEBR. propofuk , puro Ιτ/τε- 
ντίλωμένΛ aut έτίΓΓί^οίμενα. cogitans, id eir , conflipatae. 

<Γ/αλύ£Τώ< μίν ούν ταγ^ίαί' SioTi ντοΚΚων και με'^ά.κων 
"eyy.av ίϊσενί•χβίντων , μεΊΟ. μικρόν χρόνον /•a.ya.po) yιvoμε^a. 
χλΘ' ν'τίρβολίν/. Cum perperam irta accepiiTet Dalecam- 
pius, haec monuit ad hunc locum Casaubonus: »Sen- 
»teniia auiioris eft : ficus In vmtrkulo dijfolvi facile .^ hoc 
»eft, ff-vjtit efie εϋ-πεττα.; id cx eo conflare , quod , poflquam 
y>'illarum multas & magnas moles in ventriculum conucimus ^ 
yinon mullo pojl fimus ha.ya.pot, id eft, libm ab imptdimento 
» ventricull & laxi ; quod evenire non pojjet , β manncnt in- 
)idls:efide ficus. Apud philofophos & medicos multis diver- 
»filque modis vox 'oyKoi accipitur; qiiod fufe probamus 
j>alibi, [nefcioubi:] plurimis Theophrarti, Galeni, & 
«aliorum id genus magnorum fcriptorum locis illuftratis. 
nlnterdiim 'cyKOi eft cibus in flomachum admijjus , qul fua 
y> inoli Ulum impedit , β maiori copia fit Jumtus. Galenus 
y>'Tyisivm libro VI. in ΤΛ-χίντεωί curatione, oyKovi ί$εσ- 
*)μά.των Όκ^ya7pό<φoυs eSiSOvv: intelligit cibos , qui moU im' 
y> pUrsnt ventriculum , non multum tamm alerenc. Catalogum 
«c-y/av άτρόφα)!/ ex Erafirtrato liabes in libro Galeni de 
" Miffione Sanguinis contra EraGftraieos : in eo albo ρο- 
ή nr.ntur &i caricae. Simon Sethi de anerho, «ΓΐΛφορΗτ/- 
νκίν έίτ/ , xcii ωμών Ό^κων ίτετιτίλΐν : id eit, crudos Ίη ven- 



pi 79. IN LIB. ITI. CAP. XVh y^ 

hturiculo clbos coneoquit. Libro fecundo [II. 67. e.] diftuin 
»eft de aceto, λλι ίο. iv KooJcf. τα. iv τω oyKfa S^aKvet : 
Μ verba funt Heraclidae Tarentini, qui novo loquenui 
jjgenere fic expreflit illa, quuc fua moU fiomachum ( abu- 
»»tar ea voce cum multis) habent impcJitum, u [ Ibi toj» 
'oyKov equidem cum Dalecampio tumorem intellexeram : re- 
6ie-ne, an fecus , viderint artis periti.] »LibroIX [p. 
»402. d. ] dicuntur Athenaeo/ucd c carnibus caprinis rrohhv- 
vyjovov ύτομένειν iv ro7{ oyx.o:i: hic oyKoi alitcr accipi- 
»tur, pro corporis mole, id eft, corpore ipfo , & ea qiiam 
"έξίν vocat alibi, utdiximus libro 1. cap. xx. [p. 26. b^ 
j> De mole corpons xux(us occurrit XII• ^50.0.] Α priore 
» fignificatione dicuntur cibi evayKoi , ^ui non dlflendunt vcn- 
niriculum, mc male habent. [ malim , qui non gravant ven-' 
vtriculum.] Libro VIII. [p. 357. f.] aitauftor, pifcesfa' 
if xatiks efle evoyKovi, κλ) τέττεσ^Λΐ ταχέύ>ί. Etiam de• 
" perfonis svoyKoi dicitur. Euripides Bellerophonte : [apud; 
«Stobaeum; vide MuCgr. Fragm. Eurip. p. 555.11. 17.3 

vevoyKOi ehctt yuaTpi μη 'ττλη^ονμίνϊΐ» 
?>hoc elt , ut paiilo poii loquitur Athenaeus, άλύτώΐί• «Γ/ά- 
jyyeiv κα) ουοίν ίνογ^λίκτ^Λΐ. Hoc ipium verbo hciyctpbf- 
»declaratur ab auftore: eo utimur infigniiicanda re laxa, 
iinon αβήίία j non pUna & farca. Sic Ko.ya.^^i & evpuKoi?^ios' 
))apud Hippocratem iunguntur : contra apud Themiftium 
j» [ cf. H, Steph. Ind. Thef. ] KcLyafh? & μίΐτΌς opponun- 
j> tur ; & Oratione IV. eiurdem , βρόχοι hcLyccpo) κα) ctcrSs- 
ΐίνεΐί, compedes laxae & quibus fuclU φ fe exuere. Athen. 
«lib. VIII. Cp. 363. a.] hirrjsiv, ίκ'^ί'τπίΐν Th τ^οφη^^ 
3>κΛΐ κίΐούμενον Aa-yapOf ysve(X^Ai. Si quis putaverit, de- 
5>fiderari hic aliquid, [hoc loco, iti quo verramur] ut 
» fit plena fententia , ei licet per me ita fcribere , SiccKveTcti 
νμίν ούν ΤΛγ^έωί• S^ti^ov «Γέ <Γ/ότ/ 'τοΚΚων kcli μεy.^ί — 
Nil opus eft adieiiis verbis SHkov «Te , quae fubinteliigen- 
da omittere confuevit is audlor, e quo haec fumta: fic 
rurfus paulo poft, ou μ^νον ort &c. ubi pariter οτι ηοα 
cauCam explicat cur res ita fit; fed demonftrat, ita eiTe, 
& rationem profert e qua intelligatur rem ita fe habere. 
Sic& deinde, ac rurfus p. 81. d. e. Quia tamen paulo in- 
folentior haec loquendi forma poterat videri, mutaviteanx 
nonnumquam Epitomator ; veluti mox pro illis verbis ou 
μ,ονον ΟΤΙ rroKKewTTK iic fcripfit paulo commodius, 'τοΚΚΛ" 
"SThkffisv yovv» 

C4 



40 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p.79. 

|UM ταχύ Sia.}^Va^j.iva>v Ίων σύκων. » Pro των σνχων , b 
j> habenr omncs niss. τωκ β• ω (u λ τ w > , quod idem eft : nam 
Ύίσώμοίτα. vocat quos σιοχ ''oyKo\ii dixit. « Casaub. — Id 
mihi quidem non ferendum vifum erat. Miror vero. Γι 
jn Hoeicheliano codice Epitomes etiam σωμά.των rcperit 
Cafaub. Norter quidem ms. Ep. perfpicue τλ!» σύκων habtr. 

K'XTepyc'.l:7a.i Sk μΛΚΚον tjT? ακκηΐ. Adiedam h. 1. mal- c 
les vocem h-rapcif , quae aliquanto poft demum (equitur. 
Sed in vulgarum conlcntiunt libri: & referuntur haec ad 
paulo fuperiiis d'ita , ubi adieftum id nomen. lb'id.o\J^iv 
ΐνο'/^ΚουμάΛ. S\cms.A. ου^ϊν edd. Ihid. Pro rrims' 
Tai, fcribe τβττετΛ/ cum mssiis, ut alibi. 

eivev στ^Ό<^ϋ>ν. Perperam ctviv τροι^ων ms. Ep. Ih'id. εκ, d 
7ων 6τΐ')/ηομίνων. η Suadent veteres Medici in quorundam 
«morborum curatione, ut fici non folae comedantur, fed 
wcum aliis : puta, fi quis oppiiationa laboret, cum thy- 
»mo, thymbra, calamintha , origano, pipere, aut zingi- 
5>bere. Haec funt quae ί'ΤΓί'γινίμίνα. vocat auftor, quafi 
3) adfcititia: nifi legendum ίτι^νόμενα^ quovhm ita 
wpaulo ante in eadem fententia fcriptum eft. « Casaur. 
— Vide fupra ad lit. b. notata. 

Α D C Α P. X V 1 I. 

nOTSpcv -- ^ίρμίν υ^ωρ. Calldiim aquam ; intellige cum e 
vino : qiiare & deinde roZ άκρατου meminit. 

εις Κεττομίρΐ^ΐ τόμουί ctysi. Ad vulgatutn TOTOVff 
nihil ex ms. A. notatum. Perfpicuum vero videtur , τό- 
μους debuiffe corrigi; ut praeeunte Dalech. monuit Ca- 
faub. At inveteratum eft vitium; ac nefcio quid fir quod 
m fingulari eif λε-πτομ-ερϋ τότον kyei fcribitur in Epit. 

it6pot/fl"Tgpw. k^pQisiepQV ms. Ep, a 

AD CAP. XVIIL 

Φερεχρίτιΐί ev Y.parretra.Khoti. Eius verba prolata funt 
p. 75. b. Ibld. Άρίο-τοφά.ΐ'»?*• <Γ' iv Πραα^ωνι. μ Verum no- 
vruen unius fabularum Ariitophanis, Upoctyav. Meminit 
«luHus Poliux lib. IX. cap. 10. « Casaub. — Meminit 
vero item Nolkr Taepe alias. Vide Brunck Fragm. Arift. 
p. 2.63. Ihid. EuBULi verficulos Excerptis fuis inferuit 



ρ. So. ΙΝ LIB. III. CAP. XIX. 41 

bGrrtius, pag. 8^9. De Nicophonte Comico vide Cafaub. 
ad lll. 126.6. Pro Σειρϊίσι eft Σιριισι in ms. ^. 

Α D C Α P. XIX. 

Tn DiPHiLi Siphnii verbis mirum videri poflit, eumciem 
cibum & ζίίκκρηον dici & ί'ττιτοκα.ίττικΌν : nifi forte em- 
ντοΚΛστικον nunc eo pertiner, quo p. 79. d. i}j.Qiov7cit 
X' c\) λίΑΡ , & ibid. f. τώ. <rv;tit ουχ. aaTetcoi «Γ/ΛΤίθίΐσ-ι roif 
στόμαγον &c. Sic quidim & III. 115. e. idem cibus & 
eCiy.KpiTof & κα.κο7Τομύί.•^^ζί. Ibid. ίνοικονομητότίαοί rede 
dedit codex uterque. Sic ^υσοικο'/ομητος II. jo. a. 71. e. 
III. ii^.e. Perperam h. 1. ίίοικονομικκτε^Λ edd. 

C Tot <Γ' £(' T/7 iixaiit T^f «piit'. }? a./.,u»i «p«;' eft /j/e^j & ftr• 
yyvcntljjima aefijs. Sic «ραίον mel , Plinius vertit aefllvum ; 
»& apud Galenum, quarto in Epidem. commentario, %* 
» fignificat aijlatcm ^QX excellemiam: aoulov Je (inquit) 
iiίy■χ^ωps7 μϊν Keii To κατώ. 7i\v rrpotrmw^uiv copciv ^ινομ-ί- 
>nov , (ϋί ii-AivovvTef. hiysiv αυτόν kyyjjpsT <Γέ κλ) μοιον 
ίΐΌνομ<ίζ;ιν το ΚΛΤΛ το μίΰ-ον Sepof. Ita etiam interpretare 

d»mox, μϊΐτ$ ϋΛΤίζνρΛμμίνύυί >.iu.v ντο τη? ωραίί εξί/ : 
η quorum fucci ηοη fint aefatis fervore exhaufii. u Casaub. — 
Conf. Foefii Oecon. Hippocr. voce "Ω-ρΛ. 

Ibid. μϋλα ΑίλφικΛ. conf. mox lit. e. initio cap. fq. Pau- 
lo fuperius, reSe χΛκογυκότίρΛ ded\t ms. A. uhiKoLKcyy- 
λ.άτερΛ erat editum. Dein fatiserat ^εϊ ©υλάττί/ρ τοκ 
καιρόν^ qucdeft in eodem ms. A. & in ed. Ven. & Baf. Nec 
incommode vero (tacire quidem) τΛρΛφυλάττβίν 
edidit Cafaub. ex Epitome : fic quidem nofter ms. Ep. 

Δημήτριοί τού Τρωικού AistKcaucv. Troiani Adpara- 

ius\n verfione pofui, Dalecampium lecutus. ReQius fue- 
rit , Orfinationis Trulanarum copiarum , ut monuit Cafaub. 
De illo Demetriifcripto in Indice AuSorum dicerur. 

'RyTi]fftkvAv.T(t yovv. Sic refte codex urerque. ου ν edd. 
Jbid. ΚΛΤ cipy^ki ocTa 7 λτ e tvt^y^o v. Quod communi 
quidein conleniu habent libri, efTa rrtvtiTct, h. e.cum 
pjupcr ejjet , niiUo modo ferendum putavi. Quid enim quae- 
fo paupertas facit ad vocem , aut quid ea impedire homi- 
nem poiTet, quo minus vel bonus neri fabularum fcmicarum 
αίΙύΓ vel commodS voa uti polTet. Defiderabatur omnino 
vocabulum figniftcationis contrariae illi ewyjiv : id equi- 
dem cum in τΑτε^Ηχ^ον reperilTe mihi vifus effem. 



42 ANIMADV. IN ΑΤΗΕΝΑΕϋΜ. ρ. 8o. 

teaiperare mihi quin id ipfum hic ponerem non potui. τλ- d 

•^rnvov (^i&eyyec^ui , de humili , atmijfo , exUi vocis fono, cutn 
alibi, tum apud Lucian. in Nigrin. cap. xi. reperies. Ex 
evTci ΊΛΤζίνηγον \n οντά, τένητα aberraffe veterem aliqucm 
librarium , e cuius cxemplo uterque noiter codex denva- 
tiis eiTer , mihi perfualeram. Si quid commodius certiufque 
aliquis obtulerit, liibens accipiam, Ficos voci contrarias exi- 
ftimari , Plinius etiam adnotavit , XXIII. 7 , 63. Ibid. Pro 
vTOKpntKnv ^ ms. Ep. urroKpiThv habet; nec vero idcirco 
iftud folicitandum : υτοΗ,ριτηί eft afior fabularum ; υ•7Γθκρί•> 
71110! , idoneus ad [αοαΙα3 a-^endas ; commodus , foUri a61or. 

In pnort Provcrbio dc Ficis nil opus erat, ut iy^^iv^Q 
circumflexo accentu Calaubonus ederet : fic tamen in ms. 
Ep. fcriptum hic video, v\t faepe etiam alias. Nec male 
vero ϊχ,δϋί' expreiTum crat in ed. Ven. & Baf. Ibidem 
vero perperaai cj-Tr/Jsov habebant edd. omnes; ubi refla 
offTpto^v mssti. 

In altero Proverbio , perperam φ ίλορκ'δίίΤί erat in ed. Ven. 
&: Baf. quod correxit Cafaub, Sed coniunilioncm ροβ φν- 
Τ£-£/ί', quatn d>;dii uterque nofter codex, ignorabant editi 
oirnes; qui aec diftinxerunt orationem poft Όρνί&ίσα-ι* 
Commodior haud paulo librorum noftrorum fcriptura. 
Proverbium ifiud retulit Erafmus, in capite de Luxu & 
MoJlitie tit. Ficus avibus gratac. 

Α D C Α P. XX. 

MrH3"i'fiso? - - (αίλΛ Δελφικά. Vide cap^fuperiori, lif. c. 
d. Ibid. ΚΛκΌχυκα. e\va.i. Sic codex uterque. κακόγυ-* 
f/.d(. edd. Ibid, εύ-/^υλόηρα μίν re£le ms. Α. & ed, 
Ven. & Baf. s u χ w λ « τ £ ρ s4 ed. Caf. cum ms. Ep. qui ia" 
hac rei^ione aliquoties « longum ponit in illa voce, cum 
alias veiam rencre foleat fcripturam. 

Καΐ.κ,ο'χ^υκότερα ms. A, K(tKcyjjKtuTipct ms. Ep. Kctyo- f 
•χυμότίρα, ed. Ven. & Bai. κΑκο-χ^υμήτίρα. ed. Caf. Jbid. 
στα,τικωτερα. reftitui ex ed. Ven. & Baf. quibus rede 
adfentiuntur mss. A. & Ep. eamdemque fcripturam etiam 
ex ms. B. adnotavit Brunck. Praeter rationem στα^τικώ- 
τίρΛ edidit Cafaubonus; quod , ne cafu faftum putes, 
ipftus etiam dcxiti viri inanu fjc fuperfcriptum alteri icri- 
prurae vidi in exempio editionis Baf. quo is olim ufus eft. 
ffTcLJiKiv fcil. TjTf Ksihicf.!^ eft quod habst vim τοΰ iaikvtu 



ρ. 8ο. ΙΝ LIB. ΙΙΤ. CAP. XX. 45 

{τίιν Koihictv , \. e. alvum fiftcndi. vide II. 56. b. 71. e. III. 
iiS• e Apud Diofcor. quidem 1. 136. (al. 162.) ubi de 
malis Epiroticis agitur, κοίλίαί στΛΚτικΙι editum video: 
inde fuum σταλτικωτ. petiilTe Caraubonus videtur. Ibid. 
In verbis TTfioe-Aitjw/SotrofTit ίΤέ f ν «ττο/ζε ί;/ nil mutat, quod 
fciam , ms. A. Omifit vero illa ipta Epitomator. Paulo 
polt deerant in ed. Ven. & Baf. verba ifta, tivcLi «Γέ ctvTciv 
— ίυχυλότίρΛ, tacite adieiita a Cafaubono, qui ea & m 
Excerptis Italics ( nam & ex Aegiano libro adnotata a 
Cafauboni manu video) & in Epitome repererat. Pro xet- 
κογ^νλώτερΛ vero & ευγυλώτερΛ , quae funt in ed. Caf. 
& in ms. Ep. j meliorem fcripturam per breve ex ms, 
A. recepi, 

τα. <Γί KaKov[xevct Ό ρ β 1 κ λ ά. τ α. Όρβ ι κλί α. , & deifide 
(ρ. 8 1, a. }•Όρβι KciToif habent edd. & in ms.Ep. priore 
loco pariter ό/ί,β/κώτΛ perfpicue fcriptum, (alterum qui- 
dem locum omifit Epitomator;) utrobique verocumedd. 
confentit ms. A. nifi quod hic Όρβιχ,α,τα. cum circum- 
flexo fcribir. Quo magis miror , Brunckium utrobique ad- 
fcripfiiTe , ορβικλά-τα. & όρβι κκύτοΐί efle in cod, 
Parif. B. Sufpicor , Hermolaum Barbarum , qui illum 
fcripfit codicem , cum orbiculata mala ex Plin. XV. 14, 
15. & XXIII. 6, 55. itemque ex Diofcorid. I. 136. (al. 
i6a. ) cognita haberet, confulto ΌρβικΚΑΊΛ correxifle 
(conf. eiufdem Hermolai Barbari Corollaria ad Diolco- 
rid. lib, I. num. 169. & 172.) Quidquid fit , ficuti, pro 
latinorum Lentulus ^ hivrhoi Graeci dicere amabant, & 
Β/'ίλο? pro Bibulus, aliaque fimilia, omiffa vocali u brevi, 
eadem ratione latina vox orbiculata Graece ορβικκά,ΊΛ re- 
^tius, quam ΌρβικΛτα. , efFerebatur; quamquam Diofco- 
rides, omnia latini vocabuli elementa expreffurus, όρβικου- 
λΛΎΛ fcripfit , fi editis libris fides. At illa etiam gravior 
h. 1, dubitatio nobis iniicitur : fi , quod dixerat Athenaeus 
II. 51. a. fub Lyfimaclio , AUxandri M, fuccejfore , vixit Di- 
philus Siphnius , uncfe ei hoc latinum nomen orbiculata? Di- 
cemus-ne, alio nomine , 'tiTeipuTntei ^ ufum efle Diphi- 
lum , eique ab Athenaeo latinum nomen ipfius aetate ufi- 
tatum , orbiculaia, effe fubftitutum ? Vide Diofc. 1. c. 

a ΤΛ cTe ^mcivta, hiyo^.iva. Setania mala funt mefpilorum 
genus maius. Vide Plin. XV. 22, 22. & XXIII. 7, 73. 
audtorefque ab Harduino ad Plin. laudatos. Ibid. τροσ-ίπ 
ie TAcLTeiviei, Hoc nomen an apud alium quoque au- 



44 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 8r. 

eorem occurrat, mihi non liqiiet. In fcriptura nll rau- a 
tant nollri libri. Opportune vero cummaxime aCORAYO 
roftro adnorattim video: ?> Haec Galenus τλΛτανίδ^τινιί. 
«appellat, de Alimenr. Faculc. L. II. T. IV. p. 325 exrr. 
Μ rarionemque nominis addit: ί'ττίΐίη 'jra.^a.rrKwffiA 'irus 
V i<rTi yevcy.svct 7ci! υ,^ΤΛΧοϊς o^iiKKnii tm 'Trha.TO.vccv.ii 

sv 'ΡίΤοΚΚωνίΛ τ» IVl ορ<Γ/ώ> hsyo^ivifi. » Olim MopS^icAov 
jjfuiffe diSain illam Apcllonidm , aui>or Srephanus; ac for- 
3) taffe ita etiam hic icribendum. α Casaub. — Eft Apol- 
Ιοη'ι.τ Plfidiae , inter plurima cognomina oppida leptimo 
decimo loco a Stephano Byz, nominata : is autem non 
MopcT/itov iTi&sruaf oum adpellatam tradit , fed proprio 
nomine NopS^ciTov diilam. Apud Athen. nil mutat ms. A. 
In Epifome vero deeii tota iiia ρησίζ. Ihid. uveLhoyei 
S" k 7o7i ορβικ^ά,τοΐί. ύ,ν ciKoy εϊτ ett rc7{ Όρβ. edd. vett. 
cum ms. A. perperam haud dubie : defiderabatur utique 
coniuniiio; rum vero verbum in adivo ururpatum refte 
vidimus pag. 80. c, Qiiare bene Ca(aubonus kvcLMyii <Γέ 
edidit, quod iam olim in fuo libro ille fic correxerat, 
fue fiia de coniefliira, five in alio libro id adnotatum 
invenerat : nec vero in Aniraadverfionibus quidquam ad 
hunc locutn nionuir. 

m ϊνΐΛ (TT ρ υ & iei Kiys7<i.u Scribe ών sV/ct κ λ) στρ, 
ciim libris omnibus edd. & msstis : operarum errore 
omiiTa in noftro contextu illa particula. στρον^ΐΛ 
(fic) conftanter fere fcribitur in utroque noftrorum co- 
dicum ; femei aliquanto poft (lit. d.) στρου&ί7<ί in ms.yi, 
Parirer vero στρου^ΐΛ editum apud Diofcor. video, & 
apud Hefych. in ν.υοομ.οΐ.κον : fic & apud Galenum , cuius 
liaec verba citavit Bod. ad Theopliraft. pag. 341. Ίων 
χυί'ωνίων μήκιον τα. μίίζω τε kcu «ττοι/ στρνφνίι , λ 
στ ρ ου &ί Λ καΚουΟΊν οι Kccrk rhv husTspciy Άσίαν Έλ- 
λΗν?ί. στρούδέΐον habes in Analeft. Br. Τ. Π. pag. 171» 
num. 8. Videntur βταίΙιΊα vel flruthea , (ut poft alios et- 
iam Villebr. adnotavit ) eaeffe, quae apud nos cottonea 
pyra dicuntur; a quibus cutn diiVinguuntur τλ KvS^avia, ^ 
iiint haec quae ftridiori fenfu cottonea mala vel poma vo- 
care folemus. 

αριστΛΊων ά.κροί'ρΰων. Vide Animadv, ad II. ^2. a. Ihld. 
<pAv\iu. <φανλία eft olivae nomen , de quo II. 67. b. 
quo pertinet Hefychii gloffa : φ^νλ/*, elSOi ίκΛίΛί, Secl 
Φαύλία. , τροτΛροξντόναί 3 apud eumdem funt μϋΚΛ τλ με• 



Ι). 8ι. !Ν L1B. ΠΙ. CAP. XX. 45 

3 7ΛλΛ. Sic & PoUux VI. 47• ^^' <^oLvhtii, cTs, μηλά τη'Λ 
ο'νόμίίζον. Eamdem fcripturae diftinftioneni Etymologus ob- 
fervavit. Quare mendoium putavi , quod φ»• ν λ/λ edi- 
tum h. 1. erat. In ms. A. nullo accentu notatum hoc vo- 
cabulum : in ms. Ep. prorius abliint ifta verba. Quaenam 
vero fic adpellentur mala, ad p. 82. b. videbimiis. 

Φ/λότΐ /uof y sv Tcd τρίτω Kct) ^ίκάτω mft ΤροφΗί•, 
De Philotimo Medico vide Fabric. Bibl. Gr. T. Xlll. 
p. 369. ubi nomen viri, pluribus auftoribus memora- 
tum , non aliter fcriptum exhibetur, atque hic & alibi 
apud Athenaeum editur. Sic quidem eriam in ms. Ep. fcri- 
bitur p. 79. a. fed cum hic, tum p. 82. f. urerque οοίΐεχΦΤ- 
ΛΟΤΙΜΟΣ praefert ; & eodem modo fcribltur in ms. Ep. II. 
53. f. tum in ms. A. III. 79. a. & VII. 308. f. Quare vidc, 
re vera fit haec fcriptura. Numerus Γώη in ed. Ven. fic erat 
expreffus, iv τω τρίτω ii ί'ίκΛτω. Pariter in ms. A. eft iv 
Γ ίί i. fed in in ed. Baf. & Caf. pro J) eil κ«), quod ha- 
bent omnes p. 82. f. ( In Epit. numerus libri cum titulo 
omiffus: qui adeo codex in talibus numquam invocari 
teftis potert.) Supra vero, pag. 79. a. ubi ex eodem (iic 
videtur) libro adferebatur locus, denarius numerus non 
erat adieftus. 

b Tet μίλα - - ettpivk. Μαία verna , Plin. XXIII. 6 , 54. Tet 
του supoi ίκιχάζοντΛ , \. e. <]uae vere mrUunfcunt ^ Diofcor. 
ab Harduino ad Piin. citatus. Tcts «Ts S^vva.y.eis s%e/ των 
vypSv. Eadem formula ufus erat idem aiiftor, pag. 79. a. 
Itid. τ ο7ωί O^siiii. Sic re£te ms. Ep. & ed. Cal". Per- 
peram 'τόσίως ϊ»ξ. ms. Α. & edd. vetr. 

χνμόν τε avuS^S^aa^v ε<> τ^ (τωμΛ τον ΧΛΚονμενον ζυιττι- 
κόν. ?)Quid appellat χνμον ζυστικόν} quid interpretes fuc' 
iicum radentem} Galeno auitore ita quidam appellarunt 
>»atram biletn. y] μίκΛίνα., inquit, de biie loquens, κακοϊ\. 
«2Γ£στί'ρΛ μϊν rroJ.h κα.) avtu t\)! kutL• ψί/σιν. 'όνομ,Λ S^k 
)» ovi^sv iS^iov KstTcfA τω τοιούτω γνμω• τλίιΐ' ei του Tivsi ίί 
ν ξυστικον >ι όξώ^Γη κεκ^ί^κασιν αυτόν. Bills atra maligmor 
ν longe efl , qu,im quae frcundum naturam habet. Proprlum vera 
η ίαίί hurnori nullum impofitum efl nomen , ntfi quod fucre qui 
nradcntcm aut acetojum vocarent. Apparet non fuilfe hoc 
»nomen uiu trirum in medicorum fcholis , & ex eo quod 
»dicit Galenus τΐ'Λί κεκλίικααιν , & magis ex illo, quod 
»in rei medicae fcriptoribus adeo infrequens occurrat ξυ- 
n (TTtKov χυμοΰ meniia. - - Galenus cum dicit , atram bi- 



ήβ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 8r» 

«lem ka fuiffe a quibufdam nominatam, Praxa^oram an- h 
3>tiquum medicum tacite innuit, quod Athenaei indicio 
«fcimus, qui Cubdit ftatim ^υστικος «Tf yivercLi yyi^^f εξ 
3> avT<5f &c. quae interpretamur, humor , quem cx iis con- 
vfieri diximus y idefl, qiiem Praxa^oras ξυττοοοι/ vocavit. u 
Casaubonus. — - Conf. Foef. Oecon. Hippocr. in Ξύω : 
cui idem videbatur ξυ^τιιώί atque στυττίΛο? , adflringendi 
aut /pijfandi vim habens. Sed de his, quae de Praxagora Ca- 
faubonus adnotavit, vide quae doiie, ut folet, oppofuit 
CoRAY ad verba mox fequentia. 

iki (Tg TKiiovi τροα-ΛρΛμ.ίΐΌΐ. ))iof)lce videtur fcripnfle 
jiauflor ille, unde haec verba defcribit Athenaeus; nam 
i> TpoiTtiipeff^af , edendi fignincatu, eius dialefti eft: inde 
η 'xpotrctpfjt.etTci ^ cibi , apud Hippocratem. AJii potius dixe- 
nrunt Tpoj^ipsdcii.d Casaub. — τα,ί S's ad rks άτίουί 
{pyra) refertur : nec enitn folum το αίτιον graece pjru/n 
dicitur, fed & ο βίτίο? , itenique η a.mo(, Vide Noftriim 
XIV. 650, c.d. 

ξυΰ'τικο ί Ss yiverat γν/Δί έξ αυτών , ο Key Όμζν οί 
ντο π pcL^ety όρου. Ροβ Πpaξcίyόpoυ β^ηηηι dcfeilus ρο- 
nendiim docuit Coray ; ad ea , quae paulo ante a Ca- 
faub. tradita vidimus, haec obfervans: »Fallitur Cafaubo- 
j>nus, exiftimansTo ^eyo^svo f referri αάξυΑ-τίκόί. Num- 
«quam hoc nomine humorem illum adpellavit Praxagoras. 
vReftituto igitur, quod amanuenfium ά,βκί-^ίΛ omifit, vo- 
«cabulo, lego heyofjiivof ύτο Upct^cLylipou υ ακάί'η f, 
« ( vei ύ α λ s / <r i) f . ) Nihil in fcriptis Galeni frequentius 
j>hac denorninatione a Praxagora uiurpata. Όα-ώ rh <4.ϋ- 
ijyjov <fi\ey^ct ysvva.v τέ<ρυκίν Ίκανοιί , ϊτίρ υαλάί'» χν- 
j>/M,W ο npci^a.yopas ΌνοΐΛάζειν ε'ίω^ίν. Galen. d^ Praefag, 
«ex Pulfu, Τ. lll. ρ. 124. Tb yovoeiS'i> «Ts c-jpov^ » κα.) 
j) <Γ/Λχώ|3«//α , yevon'' cLv tots κρίσιμον , otulv ΚΛΚονμενο( 
η ύτο Πpeiξeιyόpoυ γ^υμίί uct^weTnf ΐκκεναυτΛί. Idem , 
3>Comment. 11. in VI. Epidem. Τ. V, ρ. 469. Φιλότιμος 
jjoZv {'idQm Phllotimus y qui Prjxjgorain apud Athenaeum 
wlaudat) oisTett , Tetyyv κλι κοκκά^η και •^υ^ι^ον έξ α,τά.- 
3) ffiif μά.ζηί yevva.T'^cLt "χ^υμον , ον ctvToi Τ£ κλ) ο S^iS^ccKei' 
3>λοί- Λΐιτοΰ npc(.^ciyopeii υΛλώ<Γ« Ku.ho'j7iv. Idem , de 
33 Aliment. Facult. L. I. c. 4- ρ. 3 1 1 • " 

ταρα.σκζυΛζΐΐν «/«fisf αυτοΰζ. Sic edd. vett. cum ms. C 
A. & eodem fere modo ms. Ep. Suo arbitratu Caiaubo- 
nus tacite Tsvf γ^υμους loco avTouf pofuit; non anim- 



ρ. 8r• ΪΝ LIB. ΙΙΤ. CAP. XX. 47 

C advertfens, fuperk)ra verba («τβίΓε/νθΜ - - άίτ/ων) debcre 
in parenthefi pofita intelligi; quibiis ita acceptis, abfque 
dJfiicuUate ad praecedens γναούί reterrur. nomen Λ,υτοΰς. 
Ipfa illa verba , quae parentheleos iignis inclufimus, pror- 
ius praetermifit Epitomator. Nec vero praetereundum, 
qiiod poft S'ua-Ka.Tspyot.(rrOTepA parriculam τ g inferat rns. 
A. unde oritur fufpicio intercidillv; alterum membrum , 
oportuifTeque <Γι/β:χΛΤΕρ•)/Λΰ•τότΕρά Tf κ λ) στρυφνότε- 
ρα των άτ/ωΐ', 

Ύο, ίϊ στ ρον6(ΐΛ. στ ρουΒί α, h. 1. rurfus, ut fupra , 
habet ms. Ep. nefcio an & ms. A. e quo hic nil enota- 
tum , qui caeteroquin faepe e/ & / temere confundir. 
Quidquid fit, ciim alibi formam στοου^ία. adoptaverim , 
temere hoc loco fadlum , ut altera ibrma fervaretur. Con- 
ikuSionem adverbiorum μ3.κκον & httoi' cum comparatlris 
iam fupra ad II. 44. c. notavimus. τ έττ s σ6αι , pro 
'ττίτΓΤίσ^Λΐ , fcripfi cum noftris codd. & ed. Ven. Pariter 
paulo fuperius τέττομεν oportebat, ubi quidem rrirr- 
τομεν omnes edd. tenent, nec ex ms. A. aliud adnotatum, 
isd τίττομίν ms. Ep. tenet, ut alias. 

Νι'καΐ' <Γροί• ο Θι/ατ. τλ Κν<Γ. μνικα στρου^ iet φΗΟ") κ«λ?(- 
σ^αι. Teneri poterat τα articuius ante στρον6. ac poterat 
etiam Nicander forma vocis ffTpcvQsict uti, quam b. I. 
ut alibi edd. habent, non reclnmante ms. A. & iilente ms, 
Ep. in quo haec de Nicandro non leguntur. Sic Nicander 
ille in λέζεσι Άττ/κακ fcripfiiTe videtur : KvS'avict μίίλα' 
τα. στρού^εια. In quo errafle eum ait Athenaeus, quod 
CTpovQia^ qiiae funt genus maius & dulcius nialoru/n cydo' 
niorum, (ut paulo ante ad lit. a. diiliim) eadem ftatult 
cum cydunus vulgaribus j aut quod prorius fynonyma iita 
nomina facit, quorum alterum multo latius patet. Cui 
d opponit GlaucUac verba , iam paulo etiam ante adlata , 
in quibus diftinguuntur KO^mitt a στραν&ίοΐί vel ατρου•' 
tseioii : ubi κνίώνΐΆ pro cydoniis vulgurihus , vel minoribus 
& paulo acerbioribus accipienda videntur. Mox tamen do- 
cet idem Nofter, a PhUcmone etiam cydonia mala &L• firu" 
tliia pro eifdem poni. Confer Bodaeum ad Theophr. pag, 
342. Ac potuit iane, pro regionum & temporum diver- 
fjtate, varius efle illorum nominum ulus. in Glauadae 
verbis h. 1. pro ν,νί'ώνια.^ ms.A. KvS^avetx hal>et, 6i inox 
ibidem στρου^ζΐα, ; ubi στρού^?ια, edd. ut alias , & στρ«υ^ΐΛ 
ms, Ep. quod & in στ^ουβίΪΛ in ms. A. later. 



43 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. Si. 

Α D C Α P. XXI. 

StESICHORI verfus ad metri rationeai exigendos peritio- d 
ribus relinquo. Confentit in cunftis verbis codex uter- 
que, nifi quod pro μΰρρινιΐ ms, y4. μύρεινΛ habet. Ferf, 

2. TOT/ <r/cppov. In verfione tenui infdlam^ quod pofue- 
rat Dalech. Reftius puto fuerat in currum, vel adcurrum, 
quod habet H. Steph. in Lyricorum Fragm. p. 53. Verf. 

3. Vocem στί^ίνους^ omiiTam in ed. Venet. & Baf. ex 
msstis adiecit Cafaub, & adiecerat iam H. Steph. Verf. 4, 
Ifta , ίων τε κορωνίάΛί ουΚΛΐ , idem Srepli. fic reddidit , νιο• 
L•rumque apices tcncros. 

ΧΛί 'Κκκμά,ν' έτι <Γε Κλ^Θλ^ο? h TnpsT. Sic ex libris fe 
correxiiTe ait Cafaub. At nec aliter in ed. Ven. legitur. 
Nempe in ed. Baf. imperite ivmpsl velut unum verbum 
expreirum erat, &, nulla interpofua diftinftione, cum 
fequentibus verbis iunftum. Porro idem Casaub. »De- 
j) funt verba (inquit) AUmanis , quae tamen ne Athe- 
jjnaeus quidem foirtaire appofuerat , contentus digitum 
» intendiffe , ut faepe alibi. « — At ipfa Alcmanh verba, 
in quae hic digitum intendit Athenaeus , paulo poft ipfe 
adpoluit, lit. f. 

Jbid. KvS^avi 01 ί μήκοκτιν s/V Tcf, τπ&Ια,. » Deeft ver- 
» bum ίτύζίυον vel ϊ[6α.κκον. De amante loquitur, qui fuam 
V ίρωμΑνην malis in finiim conleilis petebat ; ut , Malis me 
η Galatea peth , & paiTim poetae." Casaub. Cuius ratio- 
nem probavit Bod. ad Theophr. p. 340. adponens etiani 
Theocriti in eamdem lententiam verficulos. Similia de mo- 
re amantium roO jUMAo/?oAg?f collegit Cerda ad Virgil. Ecl. 
IIL 64. conf. lacobs ad Anthol. Vol. l. Part. I. p. 339 fq. 
Ego vero , memor illius verbi alterius Poeiae apud No- 
flrum II. 50. e. f. 

— — Πάνυ ykp ίστίν ωρ/κωτάτΜ" 

τα, τ/τθ/ίί. , «β-τερ μγΐκον r\ μιμΑίκυΚα., 
aliud verbum hoc loco intelligendum putavi, ΙΌχκε, iot^ 
κυίΛ, aut aliquod in eam lenteniiam : cuiufmodi cum ver- 
bo percommode conftrui praepofitio elf videtur , idem fi- 
gnificans ac καΤΛ, quod fpeBat ad , quoad. Fuiffe autem 
ex hoc genere etiam mala, quorum color in purpuram 
vergeret, intelligitur ex Antiparri verfibus p. 82. b. 

In Philemonis verbis , pro στροΰ^ίΐα, , quod erat edi- e 



ρ. 8 1. ΙΝ LIB. III. CAP. XXII. 49 

etum, rurfus στρου^ία. dabant mss. Α. & Eph. Eft autem 
is non comicus Philemon, ied Grammaticus. 

Tb yovv φΛρίΛΚον (ρύ,ρμΛκον, το οΰ:> ms. Ερ. minus 
commode. Reftius vero videtur, quod idcm codex Φλ- 
fiov habet, pro ^Λ^ίίακον. Φαρ ι λ bf eit apud Nican- 
drum, Herych. &i alio«. Vide Schneiderum ad Nicandri 
Alexiph. p. 20^ Iq. & conf. Schol. ad Nic. vf. 398. IbiJ, 
sis ρ i σκαν. pois-aov ed. Ven. & Baf. ροισκον ed. Caf. 
cum ms. Ep. piVxoi/ dedit ms. A. ficut fcribendum h. I. 
monuerat Salmaf. Exercit. PJin. p. 170. cum Hefych. Pol- 
luce & aliis. Conf. Menag. ad Laerr. V. 72. Ibid. έξ 
ίνακρί^ζωί. Sic &να.κρίνων habes pag. 84. f. Ibid. κλι ί'^-ΐ" 
'yvQVTOf» Deeft kcu ms. Ep. non male. 

Α D C Α P. XXII. 

f Έρ/χων <Γ' iv KpnT ι KctTi Τλάσα-ΛΚ, Perperam 
κρητίΛΐί ms. Ep. Ridicule vero ex Cnunfibus GloiVisludi. 
ciarias fecerat Dalech. quafi KpniKetTi legiffet; quem rae- 
rito improbans Casaubonus : )>011m do6U, inquit, mul• 
j)ti Glojfas, id eit, obfcurarum vocum inrerpretationes , 
«&, ut nunc vocant, Ae^<;c6t ediderant : in his, Ameiias, 
«Seleucus, Pamphilus, Nicaiider Colophonius, Philetas, 
«Philemon, Timachidas, Hermonax , alii. Sed fuere qui 
V unius tantum gentis vocabula fufciperent inteipretanda : 
»ut Philemon , cuius Άττιχ-λ) λες^;?, & Ariftophanes, 
»cuius Glojfae Laconicae non muko ante laiidabantur. Si- 
j> militer Hermonax, Creticae dule^i tantum voces com- 
«plexus opere fuo, titulum ei fecerat ΐκωσ^χι KpnT /κΛΐ , 
«cuiuslibri aliquoties meminit Athenaeus : [videill. 76. 
>» f. ] neque debemus dubitare , etiam hoc loco de eifdein 
«Gloflis eum loqui. Quare etiam Έρ((/«ΐ'Λξ, quam'Epu«f, 
«melius fcriberetur, nifi fuit ifte binominis, ut multi in 
i>literis facris. « — Scripturam Έρμων αξ tenent libri II. 
53, C. & 111. 76. f. & 'Ep|t>c«ca^ iv reui Κρητιχ,χϊζ hi^sJt 
citatur a Scholiafte Nicandri , ut docuit Meurf. in Creta 
lib. IV. c. 15. p. 256. \n "Ερμων vero confentiunt & hoc 
loco, & VI. 267. c. 

KoSO^AKtt. Conftanter fic vocem hanc fcribunt edd. 

ut apud Hefychium , qui in ferie verborum a κο inci- 

pientium fic habet : ΚοίΤ^/χαλοι/• τΙ ο-τρονθ/ον μϋλον. οι S's , 

ϋ.υί'ωνιον οι <Γέ, ΛΓθονί δ]<Γοί•• Ιη ms. Epit. femel tantum 

Animadv, Vol. II. D 



yo ANIMADV. ΪΝ ATHENAEUM. p. Si, 

Occurrlt ea vox, ibique κω^ύμα^Α fcribitur. In ms. 
yi. hoc ipio loco, ubi primum occurrit , κο^'ύμα.κκβ. 
fcribitur, per ο & λλ: deinde vero ter per κω initio; & 
conftanter per λλ, excepto poftremo loco , ubi ex Alc- 
mane κωαν^κακ^ν citatur. Si Λω^ίμοΐκον per iota in medio 
fcriberetur, fufpicari potuiffes, effe ex μγϊκον & κάίιον 
compofitum , denotareque proprie malum lanuginofum ; fe- 
re ut Kci<Tioy.u.Kov , apud Helychium , /Λ>7λον τβ ϊγον "χνοΰν. 

Θίό^ραστοί. Hift. Plant. II. 3. nonnifi obiter. a 

ev Έ,ΐ'^ουντι' κάμ» ^''ϊστιν clvt» Κορίνθον. Sidnntemf Corin- 
thii agri vkam eiTe ait. Sic mox rurfus lit. b. Stephanus 
Byz. Έ,ι^Όυί, Kccu» KopiVfijy, >i MeyapiSOf si-ivetov: quae de 
iino eodemque vico vel oppido accipienda. Conf. Plin, 
IV. 11,7. & Scylax citatus ab Hard. ad Plin. T. II. pag. 
^33. not. 29. In ms.Ep. h. I. lcribitur, iv Έ,ι^οΰνη τ όλε/ 
Ksp/cfloy. 

Ευφο(3/«ν• Γ) ΆρχύτΛ? . EuPHORiON, hiftoricus & epicus 
poera, faepe Noitro citatus; de quo vide Meiirf. in No- 
tis ad Hellad. p. 54 fqq. & Toup Epift. Crit. p. 132 fqq. 
Archytas , intelligendus videtur Amphiirenfts poeta, de 
^uo videndus Fabric. Bibl. Gr. T. I. p. 496. conf. Laert. 
VIII. 82. & ibi Menag. Praeteriit ifta nomina cum feqq. 
verfibus Epitomator. Ex ms. A. nulla varietas adfertur. 
In ms. B. vero ( notante Brunck. ) vcrf. i. pro άρ-^/λλώ- 
«Tsir/v οχθίί /f, fcribitur eipyihaS'ea-iv'o^)sf : ubi prioris vo- 
cis fcripturam per fimplicem λ,bonam iudicavit Br. pro 
οχβΛ /f vero vel 'ό-χβεί^ OyJ^}^ oportuiiTe cenfuit. 

Ν/κΛί'ίΓροί• &νΈτεροιουμένο(ί &CC. ^ΈτεροίούμενΛ infcripfe- 
>»rat poema quoddam fuum Nicander, eiufdem ferme 
«argumenti cuvn Maamorphofi Nafonis. Verfus hic adla- 
j)tos videtur poeta de amante ceciniiTe, qui familiari an- 
«tiquis more nomen eius, quem deperibat, cortici tnali 
j» inlculpferat. τύ^του? enim Cadmi quid aliud , quam litera- 
jyrum churaHires ^ iQterpretemur ? Vulgo creditum olim , 
jiliteras inventum effe Cadmi.« Casaub. Verf. i. tt Έ,ι- 
S^oeno! ex cd. Ven. &. ms. A. reftitui. ( Epit. haec non 
habet.) Temere in ed. Baf. omiiTa ert « particula : pro qua 
dein Cafaubonus , qui Venetam editionem numquam in- 
ipexiiTe videtur, fiio de ingenio έκ pofuit. Itaque No- 
tula (lib contextu noftro ad h. I. prorfus omitti poterar, 
aur fic faltem fcribi debuerat: » Ix, Σί(Γ. ed. Caf.« Ibid. 
Ώκείστου. ϊΐκίϋστος fluvius Phocidis, iuxta Cirrham in 



ρ. 82. ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. XXIII. ^i 

mare influens ; multis memoratus, quos nominat Meurf. 
Attic. Left. II. 2. pag. 59. Verf 2. -χ^ΚοίονΤΛ , viridia» 
γ^νοά,οντΛ, id ert, lanuginofa , fcribendiim cenfuit Ia- 
COBS ad Anthol. Vol. II. Part. I. p. 203. qiiem vide. Si- 
militer quidem paulo poft (lir. c. ) mali arbores nonnul- 
lae 'γνοωί'ία.ι mertiorantur. Ihld. μ. ι ^ ii σ λ τ 0. Vide Toup 
ad Theocrit. p. 298 fq. νΐΐλίσσΛτο ex mss. A. & B. adfertur. 
t) 'P 1 α y b j- eipnKev. >» Arianus, audtor ΉρΛχλε/Λί•, is eit for- 
j»ta(Te poeta ex quo profert Pollux lib. II. [180.] hunc 
ijverilim, kvxivoi «ξ &c. Nifi tamen 'Ρ<Λ/β$• legendum : 
i>quem res Herculis dercripfiiTe quatuor iibris teftatur 
»Suidas: ipfe 'Hp^xAg/cTci ['HpciJtAeiotJ'*] vocat. Etiam Pi- 
jjfander & Phaedimus id argumentum tradaverant , & 
i> 'HpaxAe/atj' ediderant uterque. « Casaub. — Haud du- 
bie non probanda folum , fed & adoptanda fuit emenda- 
tio. Apud Paufaniam 1. c. etiam mdior codex 'Ρ/ίίΛ<• da- 
bat. Vide Kufterum ad Suid. Voiruim de Hiit. Gr. I. 17. 
pag. III. Fabr. Bibl. Gr. T. I. 449 fq. & T. III. pag. 269. 
Heyn. ad ApoUod. p. 11 20. 

In Antigoni vcrf. i. MScribe ( ait Casaub. ) '-Λχί μοι 
« - - >) <Γ' ά ρ Λ μήκων , ηοη ί) ίΤ' ά ρ ί // η λ ω ν. « Inter- 
pretationis nihil adiecit vir doftus : nec vidiiTe videtur , 
haud fane multo commodiorem eiTe emendationem , quam 
ipram corruptam vulgo fcripturam: in qua nil mutat/nx. 
J4. & filet Ep. Mihi non ingeniofum modo , Ted unice ve- 
rum vifum erat , quod propofuit Iacobs ad Amhol. Vol. 
II. P. I. p. 203. Eo fpeitat, quod ex Hefychio paulo ante 
adpofui : Αασ-ιόμοίλον, μϋκοντοϊγ^ονγνοΰν: eodemque per- 
tinent mali arbores γνοωίίαι ^-^^mIo pofl nominatae. Verf, 
1. ΈφύρΗ τ ά τ Λ g ξ e τ «t ί. Dedit hoc ms. Α. cum 
quo confentit B. Inficete τάτίρ αϋζ?τΛΐ erat editum. 
Ephyram Dalecampius de Corlntho accepit; redle, utvide- 
tur. Conf. Steph. Byz. ea voce. 

Α D C Α P. XXIII. 

Φαυλίων S's μ{)Κων &c. » PhauHa mala qualia fuerint , 
»>non explicat Deipnofophifta. Hefychius , magna quatdam 
nmala fic fcribit vocata : quod noranduru duximus, nam 
«aliud prae fe fert nomen. Sed molem fine lapore in il- 
«lis puto fuiffe. « Casaub. — Phaulia maU commemo- 
rata vidimus cum κυ^ανίοις & β'τρονθιο<; , pag. 8i. a. & c. 

D 2 



52 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. Sa. 

Eohimdem quum Teleclides fic meminit, ut dicat ^av 
λότεροι (ψΛυκίαν μήκοιν ^ ifta verba ft per fe fpei^es , faci- 
le tibi perfuadeas , a viUtate nomen illa mala habere , ut 
aitBergler ad Alciphroa. p. 83. Quam in fententiam Da- 
lech. viliores malis Phaulus reddiderat poetae verba: in- 
deque etiam inter Erafmi Adagia iftud relatumeft, ViUor 
vitio/is pomis , & cum Plautino illo verbo collatum, caffa 
nuce non emendus. Nihil hic nos iuvat Pollux , qui nude 
ait, φαύλΐΛ ίΤέ , μτίκΛ tiva (Ινόμοίζον. VI. 47. Sed Hefy- 
chius, cum (^u-jhiu., μϋκα τα. μζ•^ά.ΚΛ dicit, & Glaucides 
cum omnium fruBuum , qui ex arboribus nafcuntur y optimos 
ejfe i ait, mala cydonia, phaulia & flruthia ; fane neuter ho- 
rum phauliis malis a vilitate nomen efle intellexerat : niii 
vUc quod dicimus, noavhiofum intelligamus, fed idem di• 
«amus ac communej vule;are , coUatum cum eo quod fit paulo 
rarius. Sed nec apud TelecUdem ^ctvhos & (pccvMof ad vili- 
tatem referenda funt, vsrum zd fimpUcicatem. Adlufit haud 
dubie poeta ad illa Euripidis verba, a Laert. III. 63. aliif- 
que citata, φαίλο;', et)to/u4oi', Tet μέ'^ιατ'' etya&ov &c. (vi- 
de Euripidis Fragm. T. III. ed. Mufgr. p. 569 fq. & viros 
doftos ad Laert.) ubi vocem <φοι.ΰκος pro ccThovf accipi mo- 
riuit idem Laertius, itemque Etymologus in φΛυλοί-. (cf. Ti- 
maeiLexic. Platonic. ibique Ruhnk. p. 268 fq. ) Euftathius 
vero ( ad II. ω', ρ. 1492 , 26.) eadem Euripidis verba re- 
fpiciens, eo etiam progreditur , ut cpuvKov idem atque ά^α- 
^ov ibi valere dicat : nam in explicanda multiplici vocis 
φαίϊλοί• notione mire lafcivientes videas Grammaticos. 
Quidquid fit, φανλ/Λ /ί/Ηλα, ( quod iam fupra ad II. 56. 
c. ilgnificavi) mzh βηιρΓιάα , νυίξαηα, dici crediderim ; ut 
intelligatur totum illud genus, quod flriBiori fenfu mala 
vel poma dicere folemus , quod genus ifto nomine cum a 
cydoniis malis & ftrutheis, tum ab aliis rarioribus, ut 
Perficis, citriis &c. diftingui videtur. Nifi forte in prae- 
didis Glaucidae verbis , ( pag. 81. a. & e.) inter vocabula 
KvS^Kvift & (^etC^tct non er?itcomma interponendum , fed iun- 
ftae intelligendae voces κυ^'ώνια. φαύλί* , cottonea τηαΐαβτη- 
plictay vel nuda ; & flruthla^ i. e. lanupnofa : aut ( quod 
eodem redit) interpofito etiam commate , ita intelligenda 
fuerint illa verba , ut των κν^ωνίων μίικων duo ftatuantur 
genera , unum των φαυλίων , alterum των στρου^ίων. Ad 
Teleclidis verfum ut redeam : cuius ille menfurae fit , 
aut quodnam nomen ex artis metricae praeceptis ei 



p.Si. IN LIB. III. CAP. XXIII. 55 

fit imponendum , mihi non liquet. Aptus fatis modulus 
ei ineire vifus erat, Γι efferretur ut anapaefticus trimeter; 
cui tamen illud fingulare inefle intelligo , ut primum & 
quinnini pedem pro anapaefto habeat amphtmacrum. 

c In Androtionis verbis, rurfus στρου8ίΛ{ dedere mss. 
pro (TTpovds/ctf, quod erat editum. IbiJ. Ante verba oy 
ykt) άτορρ'εΓ, in ms. Ep. inferuntur ifta ^ Kei) 'jrkKtv. 
Equidem in parenthefi illa ponenda cenfui ; quoniam , quae 
fequuntur τλ? /s hptvki ^ refpondere fuperioribus Tetf 
μΐν putaveram. Poterant vero etiam fortaiTe haec ea- 
dem, τα.ί i^ — -χνοωίίΛί ^ per fe ftare intelligi; quae 
ipfa quidem praetermifit Epitomator. Caeterum non de- 
beo diilimulare , paullo fuperius non τλγ μϊν μη κέ af 
eiTe in edd. led τΐίί «Γ e μ» κ ietf ^ & fic etiam in ms. A. 
quae mea de conieftura correxi, de quo fub contextu 
Oatim monere debueram. Silet in his ms. Ep. nihil aliud 
habens, nifi, λλΊ Άΐ'ίΓροτ/ωΐ', c^ctvhieLiKcCKnpov^iitf. Ibid, 
Ubi ciToppi7 70 μηκον habent edd. cum ms. A. ibi wzi. 
Ep. Tb tpO KKov habet , perperam. Mox , pro ii ρι-να,ς 
vitiofe iptvkf habet ed. Caf. Veram fcripturam cum ms. 
A. tenuerat ed. Ven. & Baf. Idem valet «p;vbf ac ictpmf, 
p, 81. a. τ)7ί• ,α»)λ£Λί ictpiviii meminiffe etiam Theophra- 
ftum (Hift. Plant. initio libri II.) monuit Casaub. 

τε&αύμΛΚΛ τα. KetTk την 'Ριύμην. Nude ίλ τ ij μ 'Ρ ωμ κ ν 
ed. Ven. cum ms. Α. quod \mk kv'? ωμν} mutavit editor 
Baf. tenuitque Casaubonus , fed in Addendis ad Anim- 
adv. monuit, antiquos libros την 'νώμην habere, certo 
indicio intercidiffe κα,τΛ praepofitionem : in quo fane quid 
fraudi fuerit librario , in oculos incurrit. Scripferat tamen 
& Epitomator τλ ίν 'Ρώμη : fed id fuo arbitraru fecit, 
quemadmodum & τύοώμα,κΛ in ^cLv^et(77k rautavit. Ibid, 
1\ΛττΐΛνί. Perperam BaTTictvk ms. Ep. obvio erroris fon• 
te. Nomen a C. Matio equite Rom. vide Plin. XV. 14 , 
15. aliofque ibi ab Harduino citatos. 

ΤΛ iv Tkyypoif. In ms.Ep. fuperfcriptum Τ a.yy peti f , 
male. « Tkyypcc nomen erat illi oppido in fmg. & ται, 
TctyypA in plur. Et, pofteriori forma ufum effe Athe- 
naeutn tertio libro Deipnofophiftarum , diferte adnotavit 
Steph. Byz. 

d Θίόκριτοί ΈνρΛΚούσιοί. ΈυρακοΊίοί ms. Α. TheoCRI- 
τι virfus funt ex Idyll. II. 120. In vcrf. i. pro φυλάβ•- 
9taVi quod q\ vulgata apud Theocritum leikione rece- 

D3 



54 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. S2. 

piile videtur primiis Athenaei editor, libri omnes(ut ait d 
Caiaiib ) ^ ύ p υ σ λ praeferunt : fic fane & noftri msstl 
u4. "Ί Ep. ubi fufpicari Itcet , φ?ρωι/ σοι fortaiTe eos de- 
buliTe. Praeterea pro kv Α.'ακτοκΐΐ , eft ϊκ κΌκ^τοιο in ms. Ep. 

NsoTTOAfuo,- έ ΏαρίΛνόί. Perperam ΚυτρίΛνος ms. Ep. 

Έ'τ.μηκίί - - των Λτίων τι yevos. η'Ετιμαλίί etiam 
jjHeiychio rVi ί;•;'?"^ eft. Diofcoridi aliud ea vox fonat : 
>»& item aliud G.ileno.u Casaub. — Vide Galen. in 
GIo/Tis Hippocr. hic voce; ubi mcfpili genus eo nomine 
intelJigitur. In malorum genere retulit Macrob. Saturn. III. 
19. In Athenaei verbis, των ante ΰτίων i^norat ms.Ep. 

In vulgata fcripiura μήκων ^ tum in eo,quodolim edi- 
tum erat ev τω τ ε τ ά ρ τ ω e ι τ ώ ν , ηιΐ mutat ms. Α. Ibi e 
CasaUBONUS poft s/Tcaf , indkandam lacunam cenfuit , 
monuitque : j> Defunt verbaTiMACHiDAE : praeterea ana- 
jjcoluthon ett in audoris oratione : nam reftum erat 
«Έβ-τ. ιχ{\κων μνημονεύει. Dalecampius emendat 
Dgf τω τίτάρτω Δίίτνων : memor laudari libro VII. [p. 
»283. d. 3 Tmachid.im iv τω ίνά-τω του Δείττνου.α — Per- 
fpefte utique Dalech. in verftone, Z-iirc» quarto Cocnae, po- 
fuerat. Quemadmodum XV. 684. e. fcribitur , Τ<//Λχι<ΓΛί• 
h τίΤΛ,οτω Αεί'ττνον , fic puta etiam h. 1. olim kv <Γ'. «Γε/- 
κτνου fcriptum fuiiTe, indeque iv «T'. ει^των fa£lum, Nec 
vero defunt Timachidae verba : fed, dix'i£c Timachidam, 
ait Athenaeus , τηα. των μ\]Κων κΛΚεΙσ'^Λΐ 'Eff-repiS^av μηκα.. 
Id inihi probabilius vifum erat , quam excidiire verbuni 
μνημονεύει ; quamquatn ηες hoc praefrafte negaverim. 
Quidquid fit, vitium ineffe in illis verbis vix dubitari 
poteit. Cui fic facillime, ac fortaffe certiinme, medebi- 
mur, fi legamus: Έστερί^ ων μϋκΛ. ουτωί κα.λε7σ•8α.ί 
7tva <tY'<f\v &c. ut Έσ'ττερίί'ων μηκα, intelligatur efle titulus 
adpofitus , perinde ac deinde Περσικά, initio cap. 24. 
Χίτρ/οι/, cap. 25. & id genus alia. Et id ipfum, Έ<Γ'τε- 
γί§'ων μηκα, agnofcit ms. Ep. fed alia dein omittens, non- 
πΐΓι haec haber ; 'ίσ'τερί5'ων /e μ.ηκα. εν Αακε^'. Πϋψ.(φ. φΜ- 
σ\ τοΐί ^ί-βΓί- τίίρΛΤί'θεΰ-^Λ*. Νοη placet Salmasii ratio , 
qui fic conftituendum δι interpungendum hunc locum 
cenfuit : ( Exercit. ΡΓΐπ. ρ. 670 extr. ) Περ) Έστερίί'ων cTg 
μ.ΐ]Κο)ν ^ ούτως κακεΐσ^αί τινά, φηβ"/ Ίιμαγ^ίΛί εν τω τετίρ- 
τω , εΊι•ο)ν y.et) εν \Λαε^α.;μονι -τταρατίδεσ^αι τοΤί ^εοΐί. cpn- 
σ) Πώίλφ/λοί• ταΖτΛ , ευοσμ-χ «Γέ είναι κοά αβρωτα. &C. Cae- 
terum de Hefperidum malis, quae plerifque eadem effe vi- 



ρ. 82. ΙΝ LIB. III. CAP. XXIV. 55 

e fa funt five cuni citrUs , five cum aumntUs , quae Mcdlca 
alias audiunt , confulendus Salmaf. 1. c. & Bodaeus ad 
Theophr. p. 3^8 i\• 

xcii ev SetKi^Ai^ovt «Ts τΛρΛΤίθ. Parriculam «Γέ, quae 
deerat edltis , commode dedit ms. A. Ibid. έϋοσμα, <Γί ei- 
νΛΐ και άβρωτα. 5)Εχ bis emendabis Herychii codices, 
»ubi fcriptum perperam , ev ActKsS^aiixovix βρατά. rivu. μί>- 
»λΛ, pro ίν i\a.KiS'ai^ovi α,βρωτοί.ίΐ Casauc. — Bodaeus 
contra 1, c. ex Hefychio corrigendum Athenaeum cenfe- 
bat , minus probans luam fententiaai doius viris. Vide 
Hefychii Interpr. voce 'Ea-TreptS'. 

Α D C Α P. X X I V; 

ΘίόφρΛ^το? ίν S^evTipu τερ) Φυτών ίστορίαί &c. Quae 
exTHEOPHRASTO hic citat Athenaeus, ea rurfus, ut mul- 
ta alia, hodie non reperin in iUius Philofophi libris, mo- 
nuit Dalech. & Salmaf. Exerc. p. 483 extr. Villebrunius 
quidem veftigia eorum fibi reperifle vifus erat lib. I. c. 17. 
at ibi nihil, quod huc referri poffit: putocaputi^. eum 
dicere voluiiTe; quod tamen ipfuin quo pa6io huc trahi 
pofllt, minime adparer. Nec vero, verbis a NoOro pro- 
iatis quaenam fententia infit , fatis perfpicuum. Epitoma- 
tor haec omnia praetermifii. kiAvyS^khrii quidem , non 
a^uySO.Mi , fcriptum oportuiffe , intelligebatur , quia re- 
liqua nomina , fruEluum luRt , non arhorum. Polt idem vo- 
cabulum, fic legebatur in ediris, και κΑρνου , κ α) ταν 
khhav &c. ubi poi^ καρύου adiiciendum ex msstis κα) /ist- 
havov monuit Cafaub. Et βαλάνου quidem nofter etiam 
vetuftiffimus coi. ^. agnofcit , fed κα\ particulam non 
modo ante καρύου , &. ante βαλάνου ignor&t, verum etiam 
ante tS>v αλλαν ^ percommode : quaie, ea deleta, fic le- 
g9 , κ<ί.ρύου, βαλάνου, των άλλων οδ'α &c. 
Mox, τον Πίρα-ικΰύ ηοη de Pcrfico malo , fed de Perfica 
nuct , \. e. nuce iuglanJe , intelligendum effe , docent alia 
fruiluumgenera.quibus hic fruftusaccenfctur ; monuitque 
iam olim Salmafius 1. c. 
f Manifeftius vero etiam ambiguitate nominis decipi fe 
paiTus eft Nofter in his, quae paulo poft de oUo ex Per- 
ficis expreffo , auftore Philotimo, fubiicit : fed ifta tam 
mira tamque imperita eft confufio, ut prorfus impruden- 
ti excidiiTe dodlo viro videatur. conf. Animadv. noftr. p. 

D 4 



5^ ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 2j, 

564. adll. 53. f. O/fi quidem e nucibus Perficis expref- f 
ί i , fupra diCerte meminerat, II. 67. a. L• malis vero 
Perjkis quo pa£to exprimi oUum intellexerit, difficile didu 
eft. DiPKiLi quidfm verba, de maiis Ρ erfia s peripicue 
Ibquuntur. Ibi perincoQiinode in hunc modum vulgo di- 
ftintta erat oratio : <^n7) ik^r Περ7ΐκΛ Κέ^όμεια, μν\Λ 
&c. Haud dubie fic oportebat , ut nos correximus. Pau- 
lo fuperius, in Theophrafti verbis, ρ Ό ας penacute erat 
cd tum , ubi ραας correxi, De Philotimo conf. notata 
ad III. 81. a. In voce Ki'yyj)S)Sei nil variant libri : de ea 
didum eft ad II. 5 3. d. τ ΐίζού ^ev ov dedit codex no- 
fter uterque. 'Πίζόμίνον edd. 

«Sequitur ex Aristophakis Gloffis Laconicls , robf a 
τ>ί\(ίκωνΛί ii.AKiiv ϋςν//«λα ri?cir/>cet , «t Tivci "hi^ptet, 
ijCnempe fic erat in ed. Caf. & a, -itvct ciS^ptx in ed. 
»» Ven. & Baf. ] Mirum poffit videri , pnma duobus no- 
« minibus elle appellata a Spartanis όξίμαλα Π?ι7/λλ; 
«praefertim cum Hefychius iulam vocem ΌζνμαΚΛ inter- 
3) preretur κοκκύμν^κα.. Non tamen id fatis argumenti ad 
jiinducendum h, 1. τλ Πίρα-ικά. : nairt , ea voce lublata , 
«non habet hic locum Athcnaei haec obfervatiuncula. 
»Sed corrupta funt poftrema, pro ot, rtvkt Λ^ρΐΛ: quac 
» ( ah Anjhphants ) alios vocare adria. Libro fuperiore [ 11. 
jj 50. a.] vruna dicebantur μ.άΛρυα.^ quafi μΛΚόί'ρυΛ. Au- 
«dtore Hefychio uSpvst Siculis appellabantur , quae aliis 
vctKpoSpvA. In Hoefcheliana Epitome nihil horum.u Ca- 
SAUB. — In noftro ms. Ep. nonnifi tria poftrema verba 
deiunt, quae nos fic correximus λ τίνες ά,^ρυα.^ prae- 
eunre ms.A. Sic Hefychius : Έ.(κεκοϊ «Ts eiSpuA >,iyov(rt 
τα, μγ\Κίί. rTapk Js Άττ/κοΓί, α.ίΐρ'^ρυΛ. Superiora Ari- 
ftophanis verba fic accipienda videntur, ut dicat, qude 
ab aliis κοκκύμη?.α Πιρσικα. vocantur , ( ut paulo ante ex 
Diphilo adnotatum eft ) eadem α Laconibus o^u^eihA Περ- 
β•/κο£. nominari. 

Α D C Α Ρ. X X V. 

Ex initio huius capltis nil aliud habet Epuome , nifi haec: 
Ώαροίμιω^ίί 'εστί τβ , ωστίρ giV {^iyaς (ί^ρίΛς Λτοτέμ-ταν 
«μα,ς. Tum ftatim , "Οτι 'Ιό[ίας ο Μανρ. &C. « Placent πο- 
j>bis (inquit Casaubonus) quae de iftis MiTrrtp εις 
vulycts tkc. olim Erafmus icripfit. Fortaffe tamen refpe• 



ρ. ?j. ΙΝ LTB. III. CAP. XXV. 57 

a »ftura adfabulares capras, quae Phrygibus quondam ora- 
>»cula edidiiTe dicuntur. Clemens Alex. in Protrept. [p. 4. 
»ed. Heinf. ] elx' οϋν cLpyjcLious τοίκ ^fvyetf ^i&kcKovaiv 
vaiysi i/.v6iKui. Et mox [ p. 7•] συνί^τοροι 7ίο"<Γβ τϋί yo»' 
miicLi aiysi , <tl irr) μΛντικίιν ίκτκίψίνΛΐ.α — Imperite, 
ut videtur , st/ κοίτύρΛί (i. e. de exfecratione) interpretan- 
tur hoc proverbium veteres Paroemiographi, & cum illo 
Έί nofcLKas conferunt : Diogenian. Cent. V. num. 49. & 
Suidas in Kcct aiyas ciypicii. Reftius Dalecampius cuni 
Erafmo ( in Adag. In capras fylveflns ) ad rem retulit inveri' 
tu perquam difficUem ; & quae cum magno labore, atque 
etiam fruftra, inveftigetur. «Sylveftres enim caprae (in- 
»quit) in afperrimis & abditiffimis rupibus degunt, in 
«quibus aut vix aut nunquam venatores illas reperiunt. <* 
τίί• S'i κί^ίωί 7k vZv (five τΛΐ'ϊ/ΐ' ) ού μίμνϋδ-^Λΐ. Par- 
ticulam ΔΕ abforplerant primores literae vocis fequen- 
tis ΛΕΞΕΩΣ. Mox , φ « ir ί , poft 6y0ye refte dedit ms. A. 
Perperam φαυ•) edd. 

b ορμάαενοζ ίκ Ttvuv σχρκικων υ-ττομννιμά.των etvJ^pW ονκ 
clSo^ov. Έ,-χοΚικα. ύτομνί^ματΛ funt commtntarioR , Ίη quihus 
adoUJccntuLi fchoLafllci adnotationes confignant , α magifiris Ίη 
fchola difhtas. Vide Epifteti Diff. III. αϊ , 6. Ibid. //t'«- 
μονινοντΛ Ύύυ κιτρίου. Sic rede mssti : perperam h. 1. 
κηρου Qdd. Paulo ροβ, omiiTa in editis erant iex verba, 

c Tat Sh των 'ίν^Γΐρί^ων λeyόμevΛ μϋκα. , quae cominode ob- 
tulit ms. A. 

'^a.ipirtu ί\ιβ,υκΛΪ<η [ίίβλοΐί , st/ τ e τλ7{ ^Pivvavof τΚά,νΛίί, 

jjProverbii fpeciem habent ifta: γ^αιρίτα 

jf ΑιβυΛοΤα-ί βίβκοΐί^ ΤΛίσί τ'^^.ννωνοί ητΚΛνΛίζ. 
» Si quid horum retulh in libros fuos luba, dignus ejl quem obU• 
Yi iient Lihyci librl de erwribus Annonis. Simile illi : Qui Bavium 
j) non odit , amet tua carmina Maevi. ΑιβυκΛί βιβκοι και "Αν- 
ννωνοί rTKo.va.i , figura eft ίν ίΊα. S^voiv. lam olim Cartha- 
i)ginienfes navigationem in Atlantico oceano inftituerunt, 
»& terrarum aliquas plagas muliis poftea feculis incogni- 
iJtas, aperuerunt. Claflis praecipuae dux iuitAnnOj vel 
npouusfJanno, e proceribusCarthaginienfium. Sed neque 
iiTepirrhovfzh illo editus.neque libri de eodem argumen- 
>)to ab aliis confefti fidem apud hotninesinvenerunt. Inde 
«natum proverbium, quod ira videtur fuiiTe conceptum: 
»Εί μέν τ; TovTiyf ιστορεί 7 ΐί y γΛίρίτω 
η ΑιβυκΑΐ^ί βίβκοις Tct7ffi τ' "Ayvavos '?rhkvcLii, « 



,|8 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ> 83. 

Casaub. — Conf. Fabricii Bibl. Graec. T. I. p. 41 (q- De- C 
fenfionem Peripli Hannonis fufcepit Bougainville \n 
Mcm. dc rjcad. dcs Injcnpt. T. XXVI. & XXVIII. atque 
etiam haud ita pridem Thomas Falconer , Oxonienfis 
literator, in libello, cui titulus: The voyage of Hanno, 
translated, and accompanicd whh the Greek Ttxt ; explaind 
from thc Accounts of modern Truvdlors ; defended againjl the 
ohiecllons of Mr. Dodwdl and other writers , and Uluflrated by 
Maps , &c. London 1797. Alios auftore&laudavit Fabric. 
& ad eum Harles in Bibl. Graec. lib. I. cap. 6. feft. 8, 
fqq. Mihi ad verba λιβυκαΤΐΐ fti^hon praepofitio συν vi- 
debatur intelligenda , ut fenfus effet , valeat cum fuis libris 
Libycis. Vulgo nude st/ τλΓ? ""ky.vmoi erat editum , ubi 
STi T£ rciif dedit ms. A. 

Α D C Α P. XXVI. 

Ή η MiiSict χώρα. &c. Theophr. Hift. PL IV. 4. fub d 
fin. ubi cum fit paffim corrupta aut mutilata in Theo- 
phrafti codicibus lcriptura , eniendandos illos effe ex hoc 
Athenaei loco monuit Aldus Manutius in Epiftola De- 
dicatoria Athenaeo praemiiTa. Confer Bod. ad Theophr. 
p. 342 fqq. & Salmaf, Exercit. p. 667 fq. liid. άλλα έ'χ«ί 
τλείω. Scribe «ίλλα τ€ 'ίχει rr?^ Sic ms. Ep. ut eft apud 
ipfum Theophr. Ibid, τη Περσικον η Μη<Γ/χ.ο(/ κα\ούμίνον. 
1η eamdem fententiam Salmaf. apud Theophr. pro το MnS'. 
kcl) to Πιρΰ-, fcribendura το κλ) Hsp^. cenfuit. Wid. 
σχζίΊν 't<yov τω tmc «Γάφι/»? , ίνί^ράχνίΐί , και καρνΛί. De,. 
funt hodie apud Theophr. voces ίΤάφν»? & καρύαί : & 
Plinius etiam XII. 3 , 7. folam unedonem nominat , id eft., 
Λ^'ρά.χνην, (conf. eiimdem Plin. XIII. 22, 40.) non 
άνί'ρΛχν. ut vulgo fcribitur , quod ponulacam fonat. 
Agnofcunt vero eafdem voces apud Athenaeuni libri 
omnes. Et cum lauro coUatam etiam Medicam hanc, id eft cir 
iream, arborem videasapud Virg, Georg. II. 131 fqq. Rur- 
fus ifta , SO^iv ye/^ ίν οινω - - (^cLpfj.nKov , defunt vulgo apud e 
TheophraAum : expreffit ea vero Virgil. 1. c. vf. 127 fqq. 

ikv ykp T/f £-φιίβ'>' --το εϊο"ω rov μίιΚον. Huic fcriptu- 
rae, το ύσω, patrocinatur Plinius, grana intelligens, XII, 
3, 7. & XI. 53, 115. atque etiam apud Theophr. Tct 
ϊσω^ίν Gaza legerat, qui quidem intsma pomi vertit. Ihid, 
Έ,'ττίίρΐτΑΐ cTs τον ϊψί. Perincommode eTg τοντο toD «po$• 



ρ. 83; ΙΝ LIB. III. CAP. XXVf. y9 

edd. Iftud ίοΖίο peraeque noflri codices atque Theophra- 
fti libri ignorant. Ibui. Quid fir ^ t s tftyat,ff ^iivov ίτι• 
μελωί f ad το στίγμα, relaiuin , haud fatis percipio: fic 
tamen & Athenaei codices & Theophrafti. Utique (T/s /p- 
•y ασ μίνα-ί malim, ad τρασίΛί relatum, in areolas probe 
jLlaolas ; queinadmodum cum apud Theoplir. tum apud 

f Atlien. acceperunt interpretes. Mox, pro γ^ωρίον eft χω•. 
ροί/ in ms. Ep, 

Ibid. Tot <Γ' έκίτεττε/. Haud dubie mendofuni erat 
ϊκτί'ίΓΤί ι , qiio miror nec Dalecampium offenfum ef- 
fe, qui aUis cadentibus vertit; nec Caraubonum , qui ait, 
non multum diverlb fenfu έκτέττίΐ legi apud Theophra- 
ftiim : iino vero plurimum diverfo fenfu ; quem re£te Pli- 
niiis expreflit, (XII. 3, 7.) cum ait: aliis (^pomis) ma- 
turefccntibus. Re6te veroTot J^' ίκ^τίττει Epitome habet, 
& ex ea Euftathius ad Od. ζ. ρ. 247, 49. qui quidem per- 
peram Pamphilo ifta verba tribuit. Neutraliter ponitur 
verbum ίκτίττει , ut rrirTei ΪΙΙ. 72. d. I. 26. c. & alibi. 
Mirum vero quod pro tsc μίν ΰψ^ιρίιτιίΐ idem Plinius aliis 
cadentibus pofuerit. 

Ibtd. tiKctKccTm ΐκ μί7ου τιν ά,ν έγ^ου σαν. Collata 
utriufque codicis fcriptura, fic fcriptum reliquiiTe Athe- 
naeurri iudicavi. Oe piflilloy quod vocant Botanici , loqui 
hic Theophraftum adparet, quemadmodum & lib. 1. c. 21. 
quem locum Nofter proximis verbis refpicir. 

Ibid. ων φΜί•/!' bene edd. Perperam ω( <^να•)ν ms. Α. In 
Epitome haecin brevius contraila funt. Ibld. τ?ρ) xpoctf. 
TejDi τ«ί• χρία? ed. Caf. fed articulum ignorat ms. A, 
cum ed. Ven. & Baf. At de colon quidem nihil fupra ex 
Theophrafto memoratum , nec apud ipium Theophr. 1. c. 
legitur. Ibid. το κιτρ ίον. Refte fic ubique mssti , pena- 
cute. Minus refte κίτριον edd. h. 1. & aliquoties deinde , 
nec tamen conftanter. Quod fequitur είνα,ι^ non eft in 
Epit. ubi breviora omnia: fed nil mutat (quod fciam) ms. 
A. Sufpicarus eram , ex vh Αία. forfan eivat ortutn. 

a f^iyj>i T^v κατά. τουζ τά,τ'^ουζ ίιμων "χ^ρόνων ouiTeisr 
mV5i6c. y> Citrium malum coepijje edi y narrat doftus conviva- 
» tor , rnemorid fuorum avorurn , cum ad illa ufque tempora 
» nemo Inter efculenta habuijjet. Plutarchus , ieculo uno ail- 
jj tiquior , fuis temporibus parum adhuc id fuiffe in mo- 
5» res receptum fignificat : [ Quaeilion. Convival. IX. 9. 
» fub iin. ] affirmans , plerofque feniorum qui tunc vive- 



6ο ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. »4- 

»» rent infolentes eius cibi penitus abftinuifle. Πολλοί ykp , a 
« inquit , των cLyevtrTav κλι άβράτύ>ν 'τρότερον , ΊίίΊστΛ vv¥ 
nyiyovsv : multa qiiae nemo antea guflare aut ederc voluijfet^ 
ytjuavijfima funt faEla. Exempli loco affert oenomeli , vul- 
■nvam, cerebrum ^ ficyopeponem , piptr , & hoc ipfum Midi- 
yy cum malum. Plinius, de malo Affyria : [XII. 3,7. ] po' 
j» rnum ipfum alias non manditur. u CasaubONUS. — Quo 
minus foliciiari debebat vox αβρωτα. , ρ. 82. e. 

Α D C Α R XXVII. 

*\vTi(pa.v}nf (Λ,ίν iv Bo ιωτίω. η Quotiefcunque in his li- 
«bris laudatur Antiphanes Βο/»τ/ω , legendum cenfeo 
»mutato genere Βοιωτία quemadmodum aliis aliquot 
ijlocis [XI. 474• e. & XIV. 650. e.] melius fcriptum. 11- 
»lo fane, qui noni libri principio habetur, [IX. 367. f.] 
«PoUux lepit Βοιωτία, lib. X. cap. 23. <c Casaub. — Ad- 
fentiiintur Cafaubono, cum alii do£ti viri, tum lungerm. 
ad Poll. X. 88. &, qui ipfum Antiphanis locum a Noftro 
adlatum traftarunt, Sam. Petitus in Mifcell. lib. V. c. 3. 
Taylor in Leftionib. Lyfiac. p. 229. ed. Reisk. In eofdem 
aim Antiphanis , tum Eriphi , qui fequuntur , verfus fiife 
commentatus eil Bodaeus ad Theophr. p. 338 fq. 

In Antiphanis verf. i. pro «λίίιον το, perperam «λι- 
?!οντο eft in ms. A. In ms. Ep. abeft vf. i. & maior pars 
fecundi : itemquein feqq. alia partim in medio, partim in 
nne omiiTa. Vcrf. 2. ώ? τρΌ? άτλίκηους. Ferri nuUo mo- 
do potuit ω στ ε ρ τ ρος , delerique haud dubiedebuit ab- 
undans fyllaba Tsp. Quos Λτλ^τους dicit , probabiliter 
Petitus ad Bocotos voraces retulit , de quorum gula vide 
Polybium apudNoftrum, X. 418. a. b. 

Verficuli 7 6" 8. fic fcripri erant in editis : j 

ΦΛίΓ/ν Tet "yjiVtya. μηλΛ ταίτ' είναι τρίΛ 
μόν. 'έ<ηιν Όλίyov το KOLhJiv y sVti TAVTcfyjiv 
κα) τίμιον. 
Pro quibus omnibus, in ms. Ep, nonniii haec verba le- 
guntur, Tpiot. μόνα,^ όλ/'^ον εστ) τανταγου το καλόν κα) 
τίμιον. 1η ms. Α. verf. 7. ηοη <^ασ)ν ^ fed9»e-i fcribitur; 
& fic rurfus paulo poft, ubi iidem verfus repetuntur, ubi 
βΜ3•ί ineditis etiam libris fervatutn erat. Mihi priori loco 
bene correftum <^ασιν vifum erat; pariterque deinde eo- 
dem modo corrigendum putavi , in quo etiam Taylor 1. 



ρ.84^ ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. XXVIL 6ι 

b C. praeivit. Adeo faepe ifta , φασ) & ^λοϊ , temere con- 
fuia a noftris librariis videmus, ut ubique editori, aut 
( redius ut dicam ) erudito cuique leilori liberum elTe iu- 
dicium debeat , utri ex illis fit locus. Tum eod, v/. pro 
ΤΛϋτ' sivett €ft ταϋτι εϊκαι in eodem ms. A. quod & ipuim 
iiaud dubie mendoium eil: & idem codex paulo poit, in 
repetito eodem verfu, refte, toajt fivcti tenet. Vcrfum 
8. vero ita edidimus, ut in codice fcriptus eft, excepta 
perfonae nota, qiiae nufquam in msstis adiedla eft. (Nec 
in fuperioribus edd. in Graeco contextu ufquam perfona- 
rum notae adieitae lunt : quas in latina verfione Dale- 
campius pro fuo fenfu adpofuerat. ) Ita fiebat , ut verba 
^ictffiv - - είναι ad fuperiora eflent referenda; ifta autem, 
Tpiet μόνον ea-TtVy alteri perfonae eiTent tribuenda; tum 
rurfus illa 'Ohiyov &c. priori perfonae. Ex iuperiorum edi- 
tionum ratione , fic diftributae erant perfonarum partes : 

B. j4b Hefpmdibus , per Luafcramy putabam equidcrrt 
( fcilicet , advenijfi fcmen. ) 

A. Dlcunt y aurea haec mala tria ejfe 

tantummodo, B. Paucum efl pulcrum ubiqus 

& pntiofum. 
Parum quidem iQtereffe videtur; facileque patiar, fi cui 
haec pofterior ratio magis arriferit : fed ratio a codice no- 
ftro praefcripta confirmari eo videtur, quod dein fub Eri- 
phi nomine pofteriores verfus ita repetuntur, ut illa ver- 
ba Πί6ρ' Έστίρ/ίΤωκ ad fequentia referantufj r.on ad ante- 
cedentia. Grotius nonnifi poftrematn fententiam, "^στιν 
i^tyov - ' ΊΪμιον , Excerptis fuis p. 607. inferuit: titulum 
vero fabulae nec Βοιωτίω , nec ΒοιωτίΛ praefixit , fed Boi«- 
T/o/f ; nefcio quo fundamento nixus. 

Quod dein de Eripho poeta dlcit , Tpofis/<• ω< /<Για , re- 
€te hoc dedit ms. A. quod etiam ex conieftura commen- 
daverat Coray. Minus commode τροίτ&ίΐί edd. Ibid. Ver- 
ba τα, του Άντι<ρά,νου( imporfune hic pofita & e margine 
irrepfifle vifa erant Tayloro : qui cum ait_, fe non vi- 
dere quid illa in Athenaei contextu valeant; egocontra, 
quid in illis incommodi deprehenderit vir dodlus, non 
perfpicio, Perapte haec ab auftore exprefla: "Ε|Β/φο«•, τρο- 
^eli" αυτά. ταύτα τα ΊαμβεΤα ^ τα του λντιφάνουί , as /<Γ/ίί, 
ετκ^έρει &C. Eriphus , poflquam eofdem illos iambos ^ qui Αη• 
tiphanis funt^ pro fuis praemifit ^ fubkcit deinde &c. Sed il- 
lud incommodum videri debebat , quod verbum e-Jiffepet 



€ϊ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 84. 

antt verfus illos pofitum eft , quos praemtjfos ab Eripho ait b 
Athenaeus; cum poft hos demum eo loco poni debuiflet, 
ubi propria Eriphi verba incipiunr. Quare aut dicendum 
fuerit, imperite repetiros effe tres, qui fequuntur, Anti- 
phanis verfiis cum quarti initio; aut cum Corayo, vi- 
ro dofto, ftatuendum , tali modo digerenda haec fuiffe : 
"Ερ/φοί• (Ts - - TpoQiii r,)s iS^tet τα. του ^Αντιφά,νονς• 
Παρ' 'E^TipiS^m , ω /xttv ye , ν» τ»ν "Αρτεμιν , 
<^Λσ)ν 7et XpvtTO, (j.\)het ΤΛυτ ehcii. Ίρία 
μόνον ζΐτίν. 'OKiyov το κΛΚαν ίστι ΤΛντ&γου 
κλ) τίμιον. 

Τούτων μ\ν οβοκ)>ν y ei τολυ^ 
τί&*ιμι. &C. 
Ιη iftis Anuphams verfibus fub Eriphi nomine repetitis , 
vf. 2. non ^)(ΐσ)ν, fed φ»ί5•), non modo in codice no- c 
flro, fed etiam in editis fcriptum fuiffe, iam fupra monui. 
Dein vf. 3. cum olim fic eflet editum , μΌν\ ea-Tiv όλ/- 
yov 70 ΚΛλον f gVT< rretvTety^ov &c. rurius verba μόνον 
εστίν, iundta dedit mj. ^. fequente punato , quemadmo- 
dum edidimus: quo pofito, delendum comma erar, quod 
poft καλόν habebant edd. f^erf. 4. ei rrohv percommode 
dedit codex nofter ; ου τολι/ edd. Verf. 5. ροΛί y. Parricu- 
lam in fine, cum deeffet editis, ex eodem ms. A, adieci. 
Ad verf. 6 fq. monuit Olearius , (ad Vitam Apollonii 
Tyan. IV. 2,8. p. 168 {q.) plantationem mali Punicae Vencri 
tribui, nempe genitrici & rerum parenti ; verbo, virtuti 
prolificae ; ob maYimam feminum copiam, quae nialo 
Punico prae caeteris id genus fruftibus infunt. 

Ferf. 8. Curn vulgo iungerentur verba ΒέρβίίΛτοκυτίμϋ' 
TS , Dalech. magni faciundum praemium , vertir. Quo refertur 
Casauboni Animadverfio : «Fruftra eft vir doftus, qui 
i> emendabat βρα,βεΪΛ 'ττοκυτίμητα.. ΒέρβεΐΛ ancillae barbarae 
j> barbarum eft nomm , ut fervorum plerarjue omnia. « 
Vellem docuiflet idem Cafaubonus, illud τοκυτίμητΐ 
quonam fit referendum ; quod mihi quidem nullo modo 
liquet. Subit conie6tare τοκύτ ιμοί ye , ad poa) referen- 
dum, ut 01 cum w, & litera Γ cum Τ permutata fit ; qua- 
rum confufionum neutra admodum infrequens. Valetau- 
tem Kct) h 'ΤΓοκΰτιμοί, ut Grammntici docent, idem at- 
, que τολλικ τιμηί (vel 'ΤΤοΚΚον τιμϊΐμα.το<) ή^ορασμίνοί , 
magno pretio tnitus , pretiofus : τοκυτίμητοί vero, multa ho• 



ρ.154. ΪΝ LIB. ΠΙ. CAP. XXVIH. 63 

nore dlgnus ; qua ratwnc Deos τολντιμίιτουί dlchntis. Vide 
Ammonium p. 118. &. Thom. Mag. p. 729. Itaque reole 
Giotius Excerpt. p. 715- in Menandri verlu apud Clem. 
Aiex. Strom. VI. p. 5 1 2. ( p. 842. ed. Pott. ) pro 'τοκύτιμοι 
Θεο), quod habent alii, 'ττοκυτίμητοι renuit ex ed. FJor. 
si τα uvriheysiv ίχ e i. Bene hoc dedit ms. A. iyjn edd. 

AD CAP. XXVIII. 

d knrt Τ)Τί• XEcTpoi/ To }isS'piov ωνομά.σ'^α,ι. Nil mutat mi, 
A. In Epitome autem praetermifla ifta omnia ex Phaenia 
hic adlata. Commode vero Dalech. in verfione, Citnum 
α Cedro , tanquam Cedrium nominatum fiiijfe. Diofcorides I. 
136. ait, rk μ\]$ΊκΙι, λεγόμενα >j τιρα-ικα ν κε^'^ΌμηΚΛ y 
ρωμΛΪ^τ) «Tg κίτρια. Conf. Bod. ad Theophr. p, 337. 

oT< S'i Kct) -τροκαμβανόμίνον. Sic refte ms. A. ut 
corrigendum etiam monuit Coray , praeeunte Dalecam- 

e pio. Perperam τροσκϋ,μβ. edd. Jhld. In Arraffi ToiV 
ζκοκ confentiunt mss. A. & Ep. quod de varii generis bc-• 
jliis acceperam. Quo accedebat, quod paulo poft, ver- 
bis illis ταρΛβκιιθέντεί τεΚωρίοΐί κλ) ά.γριωτύ.70ΐζ ζάοΐί , 
ΎΟΛί (ίστίοΊ ί'ϋ-χβί.τεί, diftingui videbantur afpides zh alus 
bcfliarum generibus : unde fufpicatus eram , per gradus iri 
folitum in illo fupplicii genere, ut primum ferpentibus 
obiicerentur miferi, dein, fi ab his non laederentur, aliis 
ferocioribus beftiis. At , fi ibi afpides ab aliis bcfliis diftin- 
guere voluiffet auftor, ita fcripturus erat, xirrl των 
ώίΓτ/<Γων ί^Λγ^ίντα f non τλΓ? α.σ'τίσι. Quare ibi vel 
dekndum comma ροβ ζωοίζ , vel poft τακ άστίοΊ pariter 
comma ponendum , ut intelligantur ifta per adpofitionem 
(quam vocant Grammatici) iunila, obieffi immanibus 6* 
ftrocijfimis befliis , ncmpe afpidlbus. Itaqiie etiam pro vulgato 
Λτασ ι τ οΐς adoptari ά,-τοσίτοΐί (i. e. impaflis ) de- 
bebat, quod ex Valckenaerii ore olim Koenius ad Co- 
rinth. de Dialeft. p. 251. commendavit; (conf. Animadv, 
noftras ad II. 47. d.) nifi ί-π ά.στο ις malueris , quod 
idem valet. Monuit ad hunc locum Casaubonus: j> So- 
)>liti Akxandnni non folum feris laniandos fontes obiice- 
j> re , verum etiam vmenatorum animalium morfibus inter- 
wficere, ficut Athenlenfes cicutae hauftu. Galenus, in 
» Comment. de Theriaca ad Pifonem , hoc illorum publi- 
» cum inititutum commemorat bis verbis : Uohh.AKts idsu' 



64 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. S5. 

ησάμγΐν iyo) iv τ« μξ'^ίκί} *AKs^civS'peiA rh Tttyjii του e 
«ϋττ' etuTiy ( de afpidibus loquitur ) yiyvoi^ivou SJacetTov, 
ηοΤΛν yap Tivu, τούτω τωνό(Λω τϋί κο?\ά.σεω{ JtaTaKpifliCTet, 
it (^ικα,νβρώτωί κλ) τα.'χίωί ά-ποκτίΤναι ^έκωσιν , τριχχβά,κ• 
»> κοντά Λυτκν τοίί στίρνοις το ^Λρίον , kui τοήσαντεί όλΐ- 
nyov Tep/TiiTHCi4/ , οΰτω τΰυγίωί Λναιροΰσι τον α.ν^ρω'ττον, 
ν Vidi faepe in magna Akxandria quanta cdcritatc mortem af- 
i) pides inferant. Quoties enim damnatum aUquem lege fuppUcii 
V huius y cum aliqua^ hiimanitatc , & cito volunt interficere , pe^ 
ti Uori ferpentem admovent, & pajfus aliquot ambularc iubent: 
yatque ita homintm hrevi enccant. u 

Ibld. KATnhif Tifyvv». Vocabulum ywriy cum deeffet 
editis, dedere mssti A. & Ep. 

έξ uiKspeiiov bene Dalech. abfque dolo vertit. Suidas : 'Ajts- f 
fa.ior ΛΛΑκον f KaA<tp\v ^ siKinptvis : de quo ufu illius vo- 
cabuli multa coUegit Werften. ad Marth. X. 16. Quod 
praecedit , /ιλτλ rb αυτό , idem valet ac civToQsv , ex tem- 
pore , e re nata^ non ddibtrato. vide Notas noftras ad Ar- 
riani diiTertationes Epiileti p. 5 fq. Perperam κα.τα. το αυ- 
τον ms.A. Epitomator breviter, ως 'ίμα,^ν τΐ τερ) του xit/j/ou. 

^Eciv «Te Tti - - ohov τ ο κιτρίον. Bene fic ms. Ep. cum a 
edd. Deeft τα ms. A. Ibid. k-r αυτού καμπάνων 'ίω^ίν 
SOo ίϊ Tpe7f ^ακτΰκους. qul mane de eo duo aut tres digitos 
fumferit. Villebrunius vertit, le polds de deux ou trois dattes , 
i. e. pondus duarum vel trlum palmularum : quam reole, ne- 
icio. Mihi vifum erat, ίάκτυκον hic dici quantum de vif- 
cida maiTa extretno digito , quem intinxeris, adhaeret: niii 
forfan aut ^ακτυκίους oportuit, aut {Γάκτυλο? idem 
fignificat quod apud Hippocratem το ί^Λκινκιος fonare Ga- 
lenus (in Lexico Hippocr. ) ait , nempe κΰκκος , κυκκίσχ.οζ ^ 
τρο-χ^ίσκο! , i. e. pilula vel paflillum ; fi modo fatis coagu- 
latam ftatuere liceat malTam , ut effingi ex ea pUulae vel 
trochifci poflint. conf. Foef. Oecon. Hippocr. in Δακτύκιοί. 

Α D C Α Ρ. XXIX. 

Τούτοις si τις. Sic commode ms.A. E/ τις ταύτας edd. 
Ibld. ΘζοΎομ'Του - - άνί'ρος φ/λΑλήδοκί• , κα) ττολλΛ γ^νμΛ' 
ταϋατανακωσαντος Sic. >»Verum eft elogium,quo Τηεο- 
"POMPUM hifloricum zwStOt afficit : veritatis amantem y ait, 
^>fuiffe , dufque pervefligandae fludio magnam pccuniae vlm 
}> infumfijfe. De mpenfis Theopompi non tacet Dionyfius Ha- 



ρ. 8^. ΙΝ LIB. III. CAP. XXIX. 6j 

a )>lic. in Epiftola ad Pompeium. [cap. 6. T. VI. ed. Reisk. 
>»p. 782 (q. ubi plura in illius fcriptoris laudem. ] Deanw 
» re veritjiLs non delunt qui obftrepanr. Athenaeus ipfe li- 
»bro VI. S'v(r^eve<nciTov appellat, parum conitans fibi. 
«[ Atlienaei locum ex lib. VI. non habeo in promtu: fed 
j»vide interim Polyb. VIII. 11-13. ^ Cornel. Nep. in 
«Alcib. c. II.] Sed quia ingenue vitia hominum Theo- 
wpompus carplerat, multorumodia veritasilli paraverat : 
«itaque βάσ-κα,νον & aliorutn virtutibus invidentem multi 
«pronunciarunt, quos refellit Dionyfms. Lucianus de 
» Confcribenda Hilioria, [cap. 59.] τίιν uvt»v τω Qeo- 
ητόμ'ΤΓω KcLTnyopictv δζ^/ί, <^ιΚΛ'?ΓίγβημΌνωί KctTnyopovvTt 
η των τΓλείύ'των. Hinc Theopompinurn fcribendi genus nomi- 
j> nat Cicero , cum de oranibus omnia libere palam dicun- 
j)tur, ad Atticum lib. 11. [ep. 6.]« Casaubonus. 
1) του Ήρα,κκ εωτ ων των sv τω Πόι/χω τυράννου. Aut iic , 
aut του 'ΗρΛΛλίώτοι/ , 'Ηρακκεωτων των ίν τ. Π. τ, fuiife 
fcribendum, re£le monuit Cafaub. De Clearcbo illo con- 
fer Suidam in Κκίαρ-χος ο Ποντικοί : apud quem quae de 
eo narrantur , omnia ex eodem Theopompo defumta vi- 
dentur. Apud Anrigonum Caryftium , eamdem rem cum 
Athenaeo ex Theopompo narrantem , ( Hiftoriar. Mirab. 
cap. 131.) perperam Agatharchus pro Ckarcho nominatur. 
Alios auftores, qui eiuideniineminere, citavit Beckmann 
ad Antigon. 1. c. pag. 182. 

τοϊς -TrhiijToii ίίί^Όυ κώνειο ν tisTp' 8ic. κώνιον ms.A. 
fuo more ei & / permutans : in κώνειον vero confentit 
ms. Ep. Pro eo vero quod hic κώνειον dicitur , quod pro- 
prie cicutam fonat, mox deinde άκονιτον ponitur, ( .ico- 
nhum ,) quae & ipfa quidem eft venenata planta, led ge- 
nerisplurinium diverfi, cuius defcriptionem apud PUnium 
habes XXVII. 3, 2. Aconlto autem , non cicutd, in fuos 
iaeviiTe Clearchum cum ex his, quae mox lubiiciuntur, 
adparet , tum alii confirmant audores. Quare κώνειον h. 1. 
librariorum vitio irrepfilTe , & in ίκόνιτον mutaiidiim , & 
olim doiti viri , & nuperrime etiam Schneiderus ad Ni- 
candri Alexiph. p. 92. cenfuit, Eamdem vero cum olim 
ienrentiam dixifftt Huron. Mercurialis, ( Var. Led. III. 
4. ) adiecerat : iiNifi malumus Athenaeo κώνειον & άκό- 
vvtrovKkm perperam exitiriffe , quemadmodum Scephanus 
ude Urbibus eum citans, \n ^λκόναι, atteftari videtur : in 
«quo eriam fubinde ab aliis autlonbus peccatum.« At 
Animadv. Vul. //. £ 



66 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 85. 

commode Casaubonus : »Quia in multis Graeciae op- b 
jjpidis, inqiiit, legitimus, ut ita dicam , & ufu plurimo 
«cogiiitus veneni modus, cicutae propinatio fuit ; κάναον 
j)iimpliciter pro vemnato poculo ufurparunt : {xcutpyxis^ 
j) [ quae proprie buxcaQ^,'] dicitur etiam ex auro 6l ar- 
jjgentoi & %khKS(i poetis etiam ferrta & chalybta; fex- 
j>centa his iimilia. Ita debuerant accipere interpretes, cum 
j) ait nofter , roli rrhsWTm iSiS^ou κώνίΐον TieTv : non de 
jypotu cicutae , ut verterunt : nam fequitur ftatim, 'jrivov- 
•nia.i To άκόν /Tof , de eodem veneno, ut clarum eft, & 
«admonuerunt ante nos viri dooHiTimi: quibus aiTentiri 
»non detes, Athenaei codices emendantibus. Stephanus : 
κ AiysTeit ,5 e κά) cck όν t τ ο v S^vhtntipiov <φί^μα.κΌν , κς 
«'Aunfci/of εν 7^2 τρ/τώ Δε/τΐ'Οίοφ/ 5-76)1' , οτ< ( malim, ίΰ•7ο- 
j>p&)v) 7wi 'Tfoi^oiyovTU! το rrnyctvov μ*)ίϊν τΛ<τγ^ντοί [im- 
wmo 'jkffyjiVTai ^ aut rrkiryjtv^ ΐκ του Kavsiov. Mani- 
jjfefte hic lcriptor imitatione Athenaei κάνειον pro vene- 
jynata potione krrhccf ufurpavir. Ita autem hic legunt & 
«membranae ojnnes & Hoelcheliana Epitome. " — Et 
Athenaeo quidem ipfe etiam Theopompus in illo vocis 
ufu praeiviiie videtur. 

rrfiv (^eL-ysh i-nyctvov , quin rutam comeJiJJent, De rutae 
ufu contra venenum confulendus Beckmann ad Antigo 
num Caryft. p. 69 (q. Jbid. κλ) KK-ndiiveu <^ii(ri. Particu- 
lam xct), quam ignorabant editi, commode dedit uterque 
cod. A. & Ep. 

j?Finito fermone de Citro^ ait: Ταΐ/τ' €/Vov7of του Δ«- 
αμοκρίτου. Ubi fcribendum aliquando putavi τοΰ \eipiiv- 
jiaicv. Democrhus enxm Romani hominis nomen nonelt: 
» illum autem qui fuper citrio malo modo difputavit , & 
j>Romanum fuiffe, 6i e primoribi!S, colligitur ex praece- 
» deniibus paulo ante verbis, εύ οΊ^λ μα^ύν rrctpk το^ίτου 
ν ζμον m^TevHvTos rm του AiyvrrTov OLpyJ^v. Praefeftufain 
)j Aegypti alii fuilTe creditam, quam Romano civi, pu- 
>» tandum non eft. Sed patuit late per ea tempora ius ci- 
wvitatis Romanae, Verum de ifto Democrito & caeteris 
«convivis plura iv roh rΓpo>^eyoμe^oιί.u Casaxjb. — De- 
mocrhum haec dicentem fecit Athenaeus inde a pag. S^^.c. 
Cafauboni Prolegomena in Athenaeum numquam lucem 
vidiiTe, iam alibi rnonuimus. Nos de Convivis, quos fin- 
xit Athenaeiis, difputaviir.us in Anitnadverfionibus ad 
auftoris Pfooemium. 



ρ. 85. ΙΝ LIB. III. CAP. XXX. 6/ 

C ίτνσ-^ιον. Sic reiie h. 1. edd. ά.τιίσ'^ιον ms. Α. quae 
fnendofa verbi forma ρπίΤιηπ alibi in editos quoque libros 
HTepfit. Mox , pro u.i7fiQV , uterque codex nofter perpe- 
ram κ^ίτον habet. 

Α D C Α P. XXX. 

Totum hoc caput, cum dimidia parte capitis fequentis, 
praerermifit Epitomator. 

Epicharmi tres prlores vcrfiis fic concepti diftributique 
kgebantur in editis: 

Λ£7γλ<Γλ$•, ά.στίί'ονί,α'τρΛΒν^ουί, KnKi^etKovf,7n^vva.Ktay 
ΒϋΚΛνουΐ, τορφνρΛί , οττρζΛ σνμμίμυκότΛ, 
Quos partim mutilos , partim corruptos effe adparet : nec 
vero emendare eos nobis licuit. Debuifie trochaicos eiTe 
tetrametros cataledlicos , m fiint plerique Epicharmi ver- 
fus, monuit Valckenarius ad Theocr. p. 223. adparebat- 
que e pofterioribus verfibus , qui latis integii ad nos per- 
venerunr. Ferf. i. "S.yst <Γέ eft in ms. A. quod re£te iti 
''kyi <Γέ mutaiie videtur primus editor, ut a pede tribra- 
chy legitime inciperet verfus. Quod verf. ι.κρίΐβύ* 
ζουί & στ pet.iii)hov ς iunxi, non reiie a me faaum 
eiTe intelligo : alterum in contexru , alterum in nota poni 
debebat. κραβϋζους quidem quid fit, quod ex noftro ms, 
A. adnotatum eft, nefcio; nec ullibi alias, nec apud vete- 
rum nec recentiorum quemquam , veiligium illiiis nominis 
reperire mihi comigir. Quae ipla vocis illius infolentia in- 
duxiffe primum edirorem videtur , ut eius loco iftam β•τ/3«4- 
βαλονί ex coniedura fubftituerer , ex pag. S6. c. & f. de• 
iumtam. Quod pro αστϋΌνς, Casaubonus air: 
η Scribi probem cum msstis λετάοΓ^ίί• ά,σ τ er ovs, lepa•• 

ij das multas : nam au-TScTeys" niiiquain invenias.u ve- 

reor, ne illud άιττ^τοι/? (ut paiTun alia , quae in margini- 
bus librorum impreiTorum cum codd. mssris coilatorum 
fcriptaCafaubonus repererat) non ex codice insro, Ted ex 
alicuius dodti viri coniedura duftum fuerir. Noiler certe 
ms. A. ipfum ao-TecTovf agnoCcit : quod quidem quid fit , 
non magisquam Carauboinis compertum habeo, aiitquam 
Gefneriis, qui in libro de Aquatil. voce Afpedos nil aliud 
.adnotavit , nifi efle conchylii genus apud Epicharmum. 
Pergu adnocare Casaub. » 'ίκττά,κουί emendari [ pro ά,^ττέ• 

£ ζ 



68 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. Sj. 

j) SOvi ] non probo : etfi enim τύϊν Όστρακοί' έρμων funt afta- 
j>ci, non tamen degenere conchyliorum. Straheliex Athe- 
«naeo & Hefychio noti : tamen in exaratis manu conftan- 
5»ter κραβύζουί. De cecibalis amplius quaeramus: [nuf- 
5>quam enim alibi id nomen occiirritrj τνι^υνά-κια,^ funt 
«parva τ/ιίνα, de quibus multa in fequentibus. «. 

Sicut poftrema verba verf. 3. οο•τ/)εα συμμεμυιιότΛ legi- ι 
timani pofterioris hemiftychii trochaici menfuram habent, 
fic fequentibus verfibus ad eumdem modulum aut parum 
aut nihil deerar. In fingulis maxime vocibus nonnulla mo- 
nenda funt. Et quidem eod. verf, 3. pro τορφυρα,ί opor- 
tebat τορφύρΛί, idque in contextu corrigi debebat. Dein 
pro συμαίμυκότα, lcribitur ο-νμ.'ΤΓεφνκότα ρ. 92. f. 

FerJ'. 4. Pro vulgatis ^ieXeHv^ i<n), & κα.τΛ<^Λ- 
yilv^ cum Valckenario 1. c. doricas formas <Γ/£λϊι/, 
έΐ'τ), &LKei7ti!,ipcf.y'^v pofui; de quibus videMaittaire, 
Diale£}•. p. 230 fq. & pag. 206. quamquam non negave- 
rim, iftis formis fubftitui ab Athenaeo vulgatas petuilTe: 
ac fane nihil hic mutabat nofter ms. A, At doricas for- 
mas sct) & ίμι-α^ϋμίν paulo poft vf. 6. fervatas in libris 
videmus. Caeterum , ficut strea aperire, difficile dick EpU 
charmus: fic •/.ο'γγ^ιιν S^nhsiv ^ concham aperire , in pro- 
verbio de re facili ufurpabatur, de quo infra pag. 87. a. 

Quintus verfus probus erat, nifi c[\xoA\)xo eLv<tpncii per- 
peram ctvupiTrcif erat in ed. Ven. ficut & in ms. A. quod 
correxit editor Bafileenfis. Ibi Casaub. j» 'hveipnci.i , fivi; 
•n ΛννρΊται , iidem cum iis quos ν«ρίτα,{ alii vocant. In 
« multis diftionibus το α impune adeft aut abeft: fic ftra- 
wbeli & aftrabeli iidem.« De anarite conf. pag. 86. b. De 
ftrabelo & aftrabelo habes pag. 86. f. 

Uld. ησκιφί'ρΐΛ Epicharmo funt quae aliis ^κ^ΰί'ρια. 
j) Hefychius : Et<pvS'pia , κοχλ/Λ. C κο'χλίΛΐ , puto , voluit; 
}> aut M-yyjjhiA. Idem : Σκ/φύοΓρ/Λ, gicTof κο^χυλ/οι/.] Sic & 
νσκίζρο! pro ξι'φοί. [Maittaire, Dialedl. p. 149.] Et pifces 
» quoque fciphiae non alii a xipfiiis , fed ab iftis Epichar- 
j>mi conchyliis diverfi longe. Sciphydrium, latine gladio' 
j) lus. De hoc genere ait Epicharmus [ Verf. 6. ] τα. yhv- 
ηκία. μϊν ivTi ί'^έσ^ειν , [perperam sti^^siv ed. Ven. & 
»Baf.] iv TO.yet μίν tT' έξεα. Corrigo, τα. yAVKsa μϊν 
«lcT/ gTeV^£f, ίμ'7ΓΛyiμsv (Γ' ΌζίΛ: qui (gladioli) dulces 
nquidcm funt in edendo , acuti autem in perforando. iμ•!Γ(ιyi- 
1) μ.ζν , Doricum pro iμ'!rήyetv , ( nam Tnyo» dicebant pro 



ρ. 85. ΙΝ LIB. III. CAP. XXX. 69 

ύ » Tnyvva ;) vel pro s^TuyrivAi , quod ita accipiendum , 
j> ώστε ίμ.'χα^ηνΛί τίνα eivToTf ραΛίωί , nt fjcile aliquis traiici 
iiab illis pojfit. Vel hic locus interpretum commenta de 
«etymo vocis σκ/φύιΤρία iatis refcllit." Casaub. — Sci- 
licet a cΓ)tyφof derivabat Dalech. cum Rondeleto. Caete- 
rum fclphydru vel xiphydni nomen diligentiffimu'; in hoc 
genere & reriim & nominum fcrutator Gefnerus (de Aquat. 
p. a34extr. &lq.) nonnifi ex hoc Athenaei loco &ex He- 
fychio cognitum habuerar. Xenocrates c. 30. ( 31. ) ξ<φύ- 
«Γρ/α eadem dicere conchylia videtur ac τίκκίναί ^ de qui- 
bus mox lit. e. & f. At tdlina nec perfodere maniim poteit , 
necullamcum g/.ii/ijhabetrimilitudinem. Pro vulgato έτέ• 
c'^eiv commode irri<r'^ev fcribendum propofuit Caf. 
quae forma in praefenre quidem infinitivi frequentior fuiiTe 
videtur; fed quemadmodum etiam x<^-ifi;'V & eprr/iv ex Theocr. 
XIV. I.& XV. 26. adnotavit Maittairep. 230. fic 1 ir e σ• 9 )i ;/ 
h. 1. fcribendum puraveram , ut liipra «Γιελίν & KeiTuqjoLyriv, 
At apud Theocritum niinc video a plerifque yji-tfim & gp- 
rrm editaabfque iota fubfcripro: a Valckenario vero et- 
iam in Theocriti Adoniaz. vf. 26. vulgarem formam 'ί^-ηιν 
video reftitutam , & diferte commendatam ut meliorem 
quam ερτΗτ : quare, cum idem vir doftus ad Theocr, p. 
223. hunc Epicharmi verfum fic fcribendum praecepit, 

7k yhVKia. y.h hr'' s-reff^eiv, ίμ.'η -ii.yavcii S' ο^ίΛΐ 
videtur pari ratione ίτέΰ-^ίΐν confulto fcripfiire, quod 
equidem nolenti ei excidiffe putaveram , quoniam paulo 
ante S^ishiv & καταφα^ίίίΐ' dorica forma icripferat. Deni- 
que i^rra.yi^sv ^ in aSivo, de quo primum co^^iraverat 
Cafaubonus, nec fert metri rario , nec fententia, quae 
paffivum k^.TcLyniJ.sv ( pro communi iu.rTayy)^•^! , cf. Maitt. 
pag. 232.) defiderabat, hac lententia: quac iucunda qui- 
dcm funt fi comcdas ^ fcd acuta iic els perfodiaris. Ad iftani 
fcripturam accedit etiam nofter codex, in quo svTAyii'• 
(λεν: ubi notandum, faepius in veruftis codicibiis teneri ν 
lireram in vocibuscompofitis, ubi ex pronunciarionis lege 
ob fequentem labialem in μ. mutari illa debebat. 
Verjfus 7, fic fcriptus erat in editis : 

Ύούί 7e ^et.Kfioyiyy'jkKoui σωκηναα' h μίκί'.ινύ, ri : 
ubi nofter ms. A. refte & (xu,Kpoycyyv?.ovf fimplici λ ii- 
tera dedit, & doricam formam λ, cui quidem Α in codice 
fuperfcripta eft. — «Emendabat doaiiTimus Gefnerus [de 
«Aquatil. pag. 1036.] (λΛκροκογ)(υκουί, Sed cur editam 

Ε 3 



70 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 8^. 

»non feramus leftionem ? Majtpo-j/o-j^^t/Aof, lonpis ac te- ^ 
«rfti Ijgnificat ; ut το^υ^ττοίκίλοί , multus &• varius. Sulenes , 
«qui eriam difti iunr dipti , & S^otcLKii , & a-JA«i, quare 
«non poiTunt /t/AXfjo-yo-^^juAoi appellari ? Sic de alia con- 
«chyliorum , ut videtur^ ipecie, fadiim nomen 'yo-yyv- 
ηλοσκννοί , id eft , Helychio interprete, yoyyjxov iyjov 
νΎον οΊκον ji ro σοαμα.. " Casaub. — Poft acuKmcii com- 
modius fortaffe poneretur maior diftindio : nam ab iilis 
verbis, k /κελα/ιώ re incipit novum genus conltruftionis: 
praeceiTerant accufativi; nunc lequuntur nominativi , ubi 
intelligendum verbum τΆρίστω, adfu , vel /w» aTgcrTw, ut 
VII. 29<;.t". Sic iubinde faciunt poerae, ut in media ora- 
tione mutent conrtriiolionem : fimile exemplum haud pro- 
cul abeft , in Pliilyllii verfibus p. 86. e. 

Defperatum verCum , qui fequltur, fic ΓςηρΓι ut edi- 
tus erat : 

κό').χοί• , ii^sp noyyJi^ti^dL ταοΊν ίί rpiffuuta,, 
Ibi Casaubonus ait : » Scripta manu leatio nihilo me- 
»lior, eirTsp Koyyjj^wfo.v rrua-iv is τρκ^ωχΛ. Auftor Epiro- 
»mae, quae fanare nonporerat, praetermifit pudenfer. « 
— Ab Epitomatore totum hoc caput praetermiflum efle, 
iam fupra monui. In τρισώνια. nofter ms. A. nihil, quod 
iciam, mutcir ; (ed in Koy^^ounpctv vel Koyx^o^rtpciv cum Ira- 
licis Cafauboni codicibus confentit : quod iitique nihilo 
melius videtur vulgato. lllud quidem tninime dubium eiTe 
debet, ά^ρΊηηα , quae dicitur , concha agi, cui ex vulgata 
apud veteres opinione canceilus praeito eft, vulgo rrtvvo- 
riiptii vel mvvo6iipeLi didus, (de quo infra pag. 89. e.) qui 
pinnae cthum v&natur. Illum cancellum cum hic a venando 
}to-y^o^{\petv dicat poeta , Cuipicatus Γιιπι voluiire eum alio 
vocabulo alterum nomen exprimere quod a verbo τΗρίΓι», 
id eft , a cufiodimdo & dUif^cnter obfervando dudum eft, ex- 
primere ; m eamque fententiam vocabulum τ pi σώρ to? 
h. I. pofitum a poeta coniedaveram , quod idem valeret ac 
^ολυωρ}ΐ7ίΚ.οΐ , multam curam gerens , diligcnter ohfervans. Id 
fi non placet, (cum, praeterqiiam quod nullibi alias re- 
peritur iftud vocabulum, illud etiam obiici polTit , ex ana- 
logia iermonis, iicut QKiyupoi dicitur , qui exiguam curam 
habet ^ fic τρίσωρος , non τρισώριοί fuifle dicendutn) vide 
an magis adrideat, quoda Villebrunio propofitum pro- 
pius abeft a libroriim icriptura. Is igitur ik κνίΛ , quae 
proprie funt quaecumque rci vcnalis y figillatim dealimen• 



f^. 8?. IN LIB. ΪΙί. CAP. XXX. 71 

d tis vel cibarlis acclpi poffe ftatuens , legere fe ζ<ττ\ν ωνιη, 
ait: voluerat, puio, aptius ad Centenriam , & propius et- 
iam ad literam, έστ' eii « f i «t dicere ; itaque verfum 
hunc gallice fic reddidit : qui ont toutes une JentmelU dans 
kur coquUU., pour trouvtr ά paitrc. 

Reliqui trts verfus 9 - 1 1. io hunc modum editl lege- 
bantur : 

g; /wo/ Tg K/ivyovot. 

"Αιχμις cTs Κίϋκας τοι 3:£θ/. 
Sic quidem m ed. Ven. exprefli funt : a qua non difce- 
dunt pofteriores ediiiones^, nifi quod per operarum erro- 
retn pro KUKoSontuaf , eit κΛπ.οί'όκοψ.οί in ed. BaL & ka- 
κοί'Όκ μοι in ed. Caf. i. tum pro KmyOvoi eft Ktjvvyovai 
in ed. Caf, 2. 3,. denique quod pro λίύ'.Λί eft Kevnki ia 
ed. Caf. 3. Ibi haec adnotavit Casaub. » Lego Kijyovos., 
»& fortalie etiam κά.ί'όκιμοι: alterae , five alterius generls 
» concfue funt fdbulafai , 6» Wii/f audiunt , ctu gcrieraiionis ini- 
■nmicae: has vul^o mortaUs appdlant civS^pocpvKuS'^^ , virifu.• 
ngas : nos dli vocamus albas. Dalecampius α.μοΑηιί'α.ί conr 
ncAas putat diftas Tib Amatho , Veneri facra: Amaihuntim^ 
«puto, voluit dicere. Atque huius fententiae aiiftor i!Ii 
«Conradus Geinerus: [de Aquatilib. p. 285.] qui Vene- 
>»ris conchas efle putat, quas yjtifiivcii & porctUanas vul- 
»>go appellant. Ne aiTentiar doiitiir. viro facit analogia: 
«qua enim proportione k^canii ab 'k^caovi poffit deda- 
»ci? Quin potius cormnune hoc epitheton eile cenremiis 
» illarum concharum quae in limo generantur : nam , ut 
>»ait Nicander, teftaceorum , quae ille vocat αστρα-χΌρινα.^ 
ηΠολλβί. μίν sv <3-£τρ#ΐ5•/ , 7Λ S"' kv -φώ/κώδα/ο•/ νέμονται: & 
jihumanae fapientiae pater [Ariilot. Hift. Anim. V. i^.] 
»in βοφορω^'ίΐ quidem limo oftrea, in άμ^-ώ^ει vero con- 
» chas nafci vquod huc facit inprimis. ά.μα.^'Όί enim, [stwct- 
»Sof] ut docent grammatici , ά.μμάS'ϊ1ς τότο?: ut mi- 
«rum non fit , Epicharmo appellari y.oyyjis άμαΒίτιΙ^Λ^, 
)» quas ait philofophus generari in locis αμαΐω^ΐσιν , aut 
» quod idem eft α,μμύ^'εσι. Si probarem a loco iftud no- 
«men inditum, non ab Amathunte Cypri , fed ab Ama- 
» tha oppido Siciliae deducerem , fervata analogla. — F.men- 
» dat deinde Dalecampius κακα$οκιμοι 6i kvS'pQ(^v7iS'cii. 
» [vertens fcilicet, dari nominis , ad conccptus & partus Lau,- 

E4 



7i ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 8^ 

ndatae.'] Nos caufTam non videmus, cur edifa leflio re- e 
«puclierur. Homeruin imitatur Epicharmus in Htis, Αμμες 
jjiTe ^evKks το) ^eoi: feparat diaUoium deorum ab humanu; 

j>qua de re in Cratylo Plato. « In eamdem cum Ca- 

faub. fententiam ίμοΆπι^ας κό^χον? Henr. Srephanus in 
Indice Thei". interpretatus erat conchas gaudtnus arena lit- 
torea. Verfuiim men("uram non attigit doftus Aniinadver- 
for. Valckenarius , omiflis duobus qui ultimum prae- 
cedunt: «Ultimus, inquit, Trochaicus legitimuserit, una 
3>tantum litera elifa; 

'πάίντίί ctvQfiWTrot κ.ϋ.λέοντ\ Ιίμμζς ^z hiVKcti τοι ^eoi.u 
Et fic nos quoque editum volueramus, nifi quod pro 
Λμμζζ a Brunckio Λμίί accepimus, quod ille , fic in 
ms. Par. B. repertum , magis effe doricum iudicaverat. 
Et id quidem diferte Euflathius a veteribus praeceptum 
teftatur: ( ad lliad. p'. pag. 1151 , 14. ) 0/ rrethunoi cpetffiv 
Kou oTi oLuss [ fic ibi editum, in Baf. quidem edit. ] λε- 
yovffiv oi Δωρίίΐί , οίμμίί cTs ci Α/ολεΓί. Conf. Maittaire 
Dialeft. pag. 193. Ex noftro quidem ms. A. nihil h. ]. ad- 
notatum : fed facillime effugere talia potuerunt vel dili- 
gentiffimi exploratoris aciem. Quod vero oi ^eoi in no- 
ftro exemplo expreiTum ert, id temere faftum; pro quo 
το) ^sot velim refiitutum. heunui penacute icriptum 
(ut iam dixi) in editionibus omnibus, excepra tertia Ca- 
fauboniana; nec in msstis adnotatus diiTenfus: caeterum 
facile patiar in κευκα.{ mutari. Conftituto verfu poftre- 
mo , facile ad fuos numeros redigi poffe duo praecedentes 
mihi vifi erant : in quo adiuvit nonnihil ms. A, qui pro 
Koyyjii «ti habet Kl-yyj^i τε et/, quod in M-yyoi τε, ταί rs 
mutavi: in illo τ' ui vero, quod praecedebat, itemque in 
T£ poft ά/!/Λδίτ/(Γε5•, haud dubie idem articuliis τα/ late- 
bat. In conftituenda fingulorum vocabulorum vel fcri- 
ptura vel fignificatione maior difficultas ineft: nec ego 
quidquam definire aufim. Dalecampius pro κα.κο^οκιμοι 
videtur κλ) ευδόκιμοι vel ■/.νυ^'Όκιμοι legiffe , & dein α.νί'ρο- 
φι/τ/ΛΛ? , pro dLvS'po<^vKriS'a.i : fcilicet Plinii verba (puto) 
refpiciens , XXX. 12, 43. Cochkae in ciko fumtae accele- 
rant partum ; item conceptum, impofitae cum croco. GesnE- 
RUS , ( de Aquat. pag. 270. ) androphyHidas tenens , ait : 
«Hae conchae fortaifis, contraria quam reliquae faculta- 
jjte, Venerem non promovent , fed inhibent : aut etiam 
}) ilerilitatem inducunt , ut inde ΚΛχ.οί'όκιμοι Ktivyovoi , hoc 



ρ. 8^ ΙΝ LIB. III. CAP. XXXI. 73 

e » eft , mak probatae ad foecundhatem , & AndrophyUldts , 
»forfe a virorum & concubitus taedio ac tuga, dicantur. « 
— Ad Dalecampii fententiam accedens Valckenarius: 
(ad Theocr. pau;. 223.) »Si leftum fuit , inquit, ευί'ο' 
jy κιμοι , Kiiyovoi: vox ctyovoi [ quae icilicet inerat in 
vKiiyovot, idem valente ac ka) etyovot] hic forlan ab in- 
«terprete reddi potuir -nohvyovoi. u — Nempe eam inter- 
prerarionem adnotavit Herychius:''A^ojOi/• Tnyctvov , » vo» 
hvyovoy. 

AD CAP. XXXI. 

Quae ex eiufdem Epicharmi Muβs corrupte fic edita 
legebantur : 

'AcTi του Koyxof ίντίκκνν ΚΛΚίομζζ. ϊστιν J" ecS^VTdV 
x.fidLi : 
in hunc modum emendans Cafaubonus , 

Έι/τ) Koyyjii ^v rihM)v κα.κίο(λίί• — — 
reiEle haud dubie priora conftituit verba, nifi quod metri 
ratio verbum gcTi ad fuperiorem verfum pertinere often- 
debat : de voce τίκ^νν vero non cogitaverat vir dodlus, 
dorice τίκκα.ν, non lihKm ^ fuiiTe dicendum. At nofter 
cod. A. rewsiu exhibens, pro folita fua vocalium ?/ & 
I confufione, haud dubie τίκκιν indicabat, quod adeo 
adoptavi : fcil. a refto caiu « τέκκίί , qui idem fonaffe 
videtur ac w τεκλίνα vel Tshhivct. κΛλίομεί dorica forma 
eft, pro Ka.\4oy.ev. Dein in pofteriore hemiftychio ferri 
non debuit vulgatum 'ic-Ti : fed defiderabatur doricum iv• 
t), five accentu retrafto sVt/ malueris; certe abfque y 
{(ψίλκυα-τικω , quod hic quidem refpuebat metrum. 

«V 'ΡωμοίΤοι μί τ Κ V ονοαίζουιτι. Cum μ ν τ h ο ν eKet 
editum , monuit Palmerius : ( Exercit. ρ. 492. ) » Lege 
ϊί/ζ/τλον. Nam fi fuit Romana vox , non potuit habere το 
«υ: ea litera non utebantur Romani , nifi in vocibus Grae- 
j) cis ; & Plinius mhulos femper icribit , non mytulos. α Vi- 
de Plin. IX. 37, 61. & 51 , 74. & XXXII. 9.'3i. Mitulum 
etiam in verfione fcripferat Dalech. Nobis vero iftis viro- 
rum doQorum auftoritatibus nil erat opus : iple codex 
nofter μ ίτ κο ν ofFerebar. 

Άρΐΰ'τοφά.ΐ'ϋί ο yptί.μμenικhί ίν 7ω rrep) τίίί ίγ^ννμέ- 
νης α-κυτΛλ»? συyypc^μμetτι. Nil opus erat , ut Σκυτά- 
λ»? maiufcula litera fcriberemus : ύ maiufculam utique 



74 ANIMADV. IN ΑΤΗΕΪ^ΑΕυΛί. ρ. 8y. 

velles , ^^'χyυμίvϊ\ς σκυτΛλ»ί erat rcribendum. Quod au- e 
tem coniettaveram , a. y ν υ μ e ν η s forlan oportuifle , ii- 
militer a Corayo h. l. adnotatum video: «Aa α,^νυμί- 
V vnf i u In eamdemque (ententiam olim Meursius in Bibl. 
Graec. (Thef, Antiq. Graec. Vol. Vlll. p. ιι-,ψ) titulura 
commentarii AristOPHANIS ab Athenaeo citati , de fra- 
cta fcutala, interpretatus erat. At in vulgatam fcriptu- 
ram conrentiunt alii auftores , qui magno numero ver- 
bum illud c/,yjvuavn σκυτάκη , quo proverbiahter olira 
iifus erat Archilochus poeta, couimemorarunt. Vide 
Brunckii Fragmenta Arehilochi num. 39. T. I. Analeft. p. 
46. & confer quae ad illud Fragmentiim, ex Ammonio 
de DtfF. Vocab. pv 7. dudo, dode ( ut folet ) adnotavit 
lacobs T. I. P. I. p. 174. Et quamvis ex hoc ipCo , quod 
Ariftophanes Grafnmaticus commentarium rrefi rirf α,-χ^νυ- 
μέν,κ σκυΎά.}.ϊ\ς fcripferit, inrelligi videatur, ne inter ve- 
teres quidem fatis conftitiiTe , quid illo verbo voluent 
Arcliilochus , tamen ufu obtinuit, ut α.γ^νμίν» σκυτάλη 
tamquam in proverbio de trifii nuncio diceretur, ut do- 
cent Paroemiographi , Diogenianus III. 25. & Apoftolius 
V. 29. Itaque Tsp) τ«ί άγ^νυμ. σκυτ. latine de Τήβι fcy' 
tala reddi debebat. Conf. Efafm. Adag, Triflis fcytale. 

In duobus Alcaei verfibus , qui mox adponuntur, nil f 
mutat nofter codex , nift quod in priori veriu pro 2r*- 
ί^Λι7ι7ί)ί-, quod erat editiim , doricam forraam .^αλάίτ- 
σα.ί dedit, quamquam & ibi fuperfcripta litera η fimul 
communis forma indicatur. In pofterlon verf. quod in 
ed. Caf. 2. ί^οίΚΛασία. fcribitur pro a. ^ci\A(rtxiu , error eil 
illi editioni proprius : caeterum nil variant libri. Vulga- 
tam, quam tenuimiis, leftionem , fic interpretatus erat 
DaleCH. In lepadibus animum recrees 6 marina iepas : [ ubi 
intelligi poterat, animum nobis recnet.'] monueratque ia 
ora, iocum eiTe ex ambiguo voeis Kirrkf ftgnincatu. Ca- 
SAUBONUS vero : «Quidquid nonnuUi muginentur , in- 
«quit, fatendum eft, ita fcripta haec Έλ Κίτά.ί'αν yjwvaa 
«φρίΓΛί- &c. ienfum nullum habere. Legiiiius nos, 'Ex 
j> AVTeifdv tT' /'«iVo/ ffg tppiVeti• Λ β«λ. AsTctf : vel , iaivoif ώ 
ϊί^Λλ. λέίτ. Optat iucunda omnia amiculae : in his, ut 
vlepadc marina animum obleclet y ut folent puiri fiftula ; vide 

»fequentia Athenaei.u Equldem nihil definiam. An 

λυ^τάων penultima longa , pro h.irrk^uv , ferat metri ratio, 
penes arti& peritos iudicium efto^ Tenendum. vulgatum 



ρ. 86. ΙΝ LIB. III. CAP. XXXL 75 

f perfuadebit fortaiie Hipparchi ille verficulus, III. loi.a» 
iv hoTctffiv μ ευφοίϋΐ/εί tkc. In verbo yjibvut utique vel 
terminario vel accentus certe fuerit mutandus : fed , 
iplum verbum cum alio mutare , minus neceiTe effe vi- 
decur. 

ίΓ' Άρΐίτοφ. ypa.(pei άντ) του λετΛί^ χ ε λ ν f. » Inter 
» obleolamenra iuventutis fuerunt & conchyliorum gene- 
«ra quae<lair» , ex quibus varia fibi ludicra pueri confi- 
«ciebant. Arirtophanes pro λετώί" emendabat yjKvi: [i. 
>»e. tejludo:^ credo , quia ad illa quae diximus puerilia 
«obleftamenta parum aptas exiltimabat efle marinas pa- 
vtellas. Quantuin huic emendationi tribuendum ftt, amif- 
«fis Alcaei poematis , aeftimare hodie non licet nobis. 
«Videtur tamen primus eius odae verfus , non obfcure 
«alteri leationi favere, rrUTpui κα) τοκιαίί ^Λλά,σσιΐί tsk- 
«i/oc: nam quid aliud kpas , nifi rupis & maris progenies F u 
Casaub. 

Quem DiCAEARCHUM mox dicit Athenaeus , Mefle- 
nius fuit, Ariftotelis auditor, faepius Noliro citatus : 
Grammaticus, ficut Ariftophanes. Ibi cum ίκκεξΛμε ν ov 
vulgo legeretur, mireris illum errorem non animadver- 
tifle Cafaubonum. Haud dubie iy.S" εξόι.με vov oportuit, 
ut monuit Valcken. ad Phoen. p. 169. conf. X. 430. c. & 
II. 66. b. ibique nor. 
a Έ,ώ'ττατροί ο <p κυ ct Koy ρ ά,φ ο ί. Cum adnotaflet Da- 
lech. pro vulgato (^ λ α la noy pcc(po ς legere quofdatn 
(nempe legendum exiftimare) (phvctpoy ρύφοί ^CasaijbO' 
Nus contra: »Errant, inquit, qui Sopatrum appellari 
»non ferunt (phoiuKoypa.<pov. Super membranas & Epito- 
«men Euftathius fidem facit huic leSioni. φλο/Λκε? in 
« Magna Graecia dicebantur hiflrlones & mimi : [ Euftath. 
»ad lliad. λ', ρ. 836, 47•] mbnorum poetae , φλοϋλκο-^/ράφο/ ; 
5>vel etiam ψ^ύαααί aut <ihoicty.ss fimpliciter. Stephanus 
»de Urbibus, [ voc, Τάραί : ] 'Ρ/νθων lc;.p<tVT'iVQi φλίαξ , 
«Tit Tp^iLyiKk (χεταρρυ^μίζων eis το ye^oTov. Vir dod^us , 
jjqui in hoc Stephani loco φλύ^ξ aliter accipit, fallitur. 
« Huiufniodi poefis proprio nomine hilarotragoidia appel- 
«labatur, vel phlyacographia. Suidas eius au6]:orem facit 
3)Rhinthonem : 'VivQcov, ^n,^ΛpΛvτ7voΐ κωμικός , cipy^nyoi 
3>τΜί• KeiXovuivtii if^cLpoTpciyuSiui , η ίστι <pv\aKoypa.<f/iot, 
«fcribendum (f)hvciKoypu<^iei, Nihil intereft inter φλύ^ξ 
j)& φλο/βξ. Idem (Suidas) alibi [in ^«τά<Γ«ί KpniJ de 



^6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 85. 

«Sotade: 'iypei-^e φλύο-,χΛ? , «το/ y.ivaiSOvi. De hoc Sopa- a 
«tropluracap. XXXII. « [ fcil. ad III. 119. a.] Casaub. — 
In viilgatiim φλοιακο^ρ. confentiunt quidem h.l.mssti. ^. 
διΕρ. quaelcriptura ex prava confuiione vocalium 01 &w 
nata eii. Sed veram (cripturam per υ infra, XIV. 621. f. 
cum ediris tenet ms. A. arque etiam ms. Ep. ( in quo qui- 
dem 01 ibi fiiperfcriptiim , quod e fuo Epitomes exem- 
plo Euftathius 1. c. in Cuos Commentarios tranftulit. ) Eam 
porro lcripturam per i/ non iolum locis citatis Suidas & 
Stephanus reiient ; fed rurfus idem Suidas in ferie litera- 
rum, vocab. ΦλύΛ^.εί , & Hefychius in Φλύαξ, quod per 
^£λο/Λί7•ΤΗΓ i!]e interpretatur. Deinde, eamdem originem 
habere hoc vocabulum cum verbo <phveips7v, (quod nuf- 
quam per 0/ icribitur) docet idem Heiychius ,cum %κυΛ<τ- 
cii interpretatur φλύαρε? , <ξιΚνει : & Euftathius ad Dio- 
nyfii Periegef. vf. 976. cutn ait : 'Ρίν^ων ο ίτικα,λούΐλζνοί 
Φλί^αξ, tiyovv q^hvapof υτοϋορια-τικωί. 

In SoPATRi verf. 1. quod pro μέ τ/?, in ms. Ep. eft 
μ^•yΛζ ^ id quidem ex Epitomatoris emendatione efle vi- 
detur, parum utique illa neceflaria. Moniiit h. I.^Ca- 
SAUB. Μ Elegantia q{\ Homerica , s/?n /^ ε [ £'? ] ajtoctf \\yj)i : 
j)Ut, rroTov σί ϊιτοζ ^ivysv 'ίρκοί Ό^'όΐ'των. u — Plura talia , 
ni faUit animus, apud Tragicos reperiuntur. Quod vero 
adieeit idem Casaub. 3>Membranae tamen, & Epitome, 
^ιμί^αί, non μί τΐί'.α. ίι praerer Epitomen aliae mem- 
branae /^e-j-iif habent, Γηπϋ illae ex Epitoma adulteratae; 
noftrae quidem vetuftilTimae membranae μί τΐί renenr. 
Sed eil nimirum hoc eiurdem generis, de quo iam iaepe 
monui: viri alicuius doili conieduram, in ora libri no- 
tatam , pro codicis msri leftione acceperat Cafaub. Vcrf, 
α. ■>ιμςκω^'Ός '^X^^ ( ^it idem Casaub. ) pro μεμίΚω^»' 
«κώ? vei ίμμίκίκ.ίΐ Id eft, μξκω^ς adieftive accipien- 
dum , quafi effet μζΚωί^ητ'ος, 

Ώ ά,Κ ι V ο Έτίγ^οίρμος ίν Πύ ρ ρ α. κ α.) Προ^ϋθί?. Haec 
& nonnulla, quae feqinintur , praeteriit Epitomator. Im- 
perite λ'βγο Π λ <Γ' ^ί'^'χ. erat editum; ubi Casaubo- 
NUS : » Illud Πλ pro κα) quomodo huc irrepferit etiam 
»>in msstis , nefcio; nam ad fuperiora pertinere non vi- 
»detur. Caerera fic lego, Έ'πίγ^οΐ.ρμοί kv τ ν p καεί Προ- 
νμν^εΤ. Epicharmum hoc nomine fabulam docuifle, tefta- 
«tur Pollux lib. X. c. 23. [ fe<ft. 82.] Promethei fabulam 
»per partes poetae varii docuerunt, & cognominibus fua 



ρ. 26. ΙΝ LIB. III. CAP. ΧΧΧΪ. 77 

a»dramata diftinxerunt. Ιη Aerchylenriim tragoediarum 
«indice legas , Upo^))dsvi «Γέιτ/χώτΗ?, Ιΐρομα^έυ! -Trvprpopoc ^ 
itnpo[ji.)]6ivf hvousvof : fed & Προμη&εΙί τυρκΛνί (] ini- 
» mo 'TupKotehi.f adiva notione ; non τν,οκαικ , quod paf- 
»fivam habet fignificationem 3 ab Aefchylo compofita 
jieft, ut aftirmat conceptis verbis lulius PoUux lib. IX. 
5) [ fed. 156.] Quare augeatur , me auotore , antiquus il- 
»le catalogus , fabulae iitius nomine. Rertituatur etiam in 
Meodem albo corruptum noinen alterius dramatis, aut 
«certe praetermilTum : nam in lirera Θ prima cenferi de- 
)>buit fabula ΘΛλΛ|αοίτβι&), auftore eodem Polluce lib. VII. 
j»c. 26.« [ieft. ΐ2•2.] — At nihil huc facit Aefchyli Προ- 
μ)ΐ5ευί 'πυρχ.αίύί. Epicharmi fabula, cui iuxta Athenaeuiu 
titulus erat Πύρρα κα) Προμη^ύί , apud PoUucem Χ. 82. 
ex veterum librorum praelcripto ΠύρρΛ ii npo[/.i)Qev^ in- 
fcripta erat , exigua differentia. Vide Meurf. ad Hellad. 
p. 64. & PoUucis interpretes, ac praefertim Henifterh. ad 
Poll. X. 82. Eidem fabulae apud Noftrum X. 424. d. iolus 
titulus ΠύρρΛ tribuitur. Ablurdum Ua. cT' ex perperam ac- 
cepto fcripturae compendio natum erat. Peripicue opti- 
mus nofter codex τώλ/ι/ dedir. 

Monftrofae rationi , qua fcriptus vulgo legebatur ver- 
fus ex illa Epicharmi fabula citatus, \\iv τκ Έλ^ίη'αν το9 
etvS^pt τ' α,ν 6Λ<ται S'ii κλ) htrrki ο^τσα. , nil medentur noftrae 
membranae. Quae verba cutn latine fic reddidiflet Dalech. 
Si quis autem Graecorum lepas quanta fit contempktur ; Ca- 
SAUBONUS : j) Nae bono fuerunt ftomacho , inquir , qui 
)>haec concoxerunt. Nos foede omnia inquinata affirma- 
»mus ; & ita emendamus, ipfa corruptae leitionis veftigia 
» prementes : Και 7SKXiv«.v τε κ' ΰναρίτοίν ^5.(τλι S^h, καί 
η ^STcLS ( vel hs-TrciS^^ ) οσα.. TeUinam & anantam hunc [ρβ" 
« ila , ac patdlam mannam , qud magnitudine fint. Coniide- 
j)ra fuperiores eiufdem poetaelocos, & faviffe hic nobis 
«Mufas non dubitabis. ^io-cii valet cerne: extat apud Theo- 
» critum & Sopbronem, eiufdem diale^ti poetas. u — Cuius 
emendationes in praecipuis quidem verbis adoptare noa 
dubitavi. Initio verotenui κφν : quod Γι bene habet, figni- 
ficaverit modo ^ tamen ^ folummodo ; ut kav δαβ-βίΐ idem fere 
valeat, ac ^Λσα,ι μαν infra apud Sophronem, III. 106. a. 
ied Tccv pro kav malebam. 

Ucipa. Έ,ωφρονί cT' oi κόyγ^. Exfpeftabam cti noyy^. cum 
& alias foeminino genere utatur, &praefertim cum h. 1. 



78 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. U, 

fequafiir foemininum μΐΚα.νί^ίς. Caeterum , hoc- ne dicat a 
Athenaeus, quasUhet conchas y nnWo oi\(cnm\nQ^ μίΚΛίνίίΆς 
didas effe a Sophrone , an peculiare aliquod genus , haud 
fatis adparet. In ipfis Sophronis verbis , νασουν τ) (fic) di- 
flinftis vocibuserateditum. IbiCASAUB. «Scribo νίσσύνται 
r aut νίσσουντα,ι , venient, five ajfferenlur. « — Perfpeile vero 
KoEN ad Corinthum de Dial. p. 147. monuit, ratisefle ii 
una voce νυα-ουντι fcribatur , ut fit dorica forma fu- 
turi pro vMi^ovff/ , a νίω , vma^ co, venio. Violemiorem 
medicinam Iacobs adhibendam cenfuit, Emendation. pag. 
47. /ΐ/ελΛ/κ'ίΤίί κ λ) τ iv ν » s s ν τ) corrigens. νητονντι 
una voce habet nofter ms. A. ied abfque accentu. De So- 
phronls oratione , per <:ola quidem diftributa, apto numero 
decurrenria , nec vero meta legibus adftriSa , in Indice Au- 
ilorum dicetur. 

h <r έ τω ί'πΐ'^^Λφοι/.ίνω [ fcil. μ•Ίμ(ύ ] Ώ λ / e ύ f τΌρ 
'&.ypQia7ut.v. Corrupte edd. iv τω 'λκιευτικω τοι» kypoieaTav. 
Ubi primum particula cTe carere non potuit oratio; nifi 
aliud quid turbatum ftatuas. Titulus mimi Sophronei re- 
£lius editus legitur VII. 288. a. 'Ahtebi τον aypiOTctp. Pri- 
mam autem vocem commodius etiam & prorfus ex vero 
<<) Ki £ ii ( exhibuit ms. A. ( quod poterat etiam '£l\ievi 
fcribi ) id eft kxtevi. \n eiypQtOTai' confentit h. 1. idem 
Codex ; bene , ut apud Homer. & Sapph. lupra in Sap- 
phCis verficulis , I. 21. c. ubi vide Notas & Notarum Sup- 
plem. Ad ifta verba Ώ.'λΐ;1>ί TOf kyp-.aTAv adparet intelli- 
gendum efle nefcio quod verbum vel participium , puta 
Λλίσ-κίί, Ακίσκων, auc aliud quodcumque. Idem fortaile 
mimus eft, qui alibi uno verbo fic citatur, Έ,ώ^φρων ev τω 
'AypoiaTtKti. VII. 309 c. Quidquid fit,cum h. 1. nulla in- 
terpofita diftindtione fic editum legeretur, τον ciypiaTctv 
y^t) ρ ά β di ονομύζίΐ : &d€inde, xst/ 'Apyjhoyjx S'k T«f b 
^ n ρ Λ /3 f μζμνπΎΛΐ : meliorum codicum praefidio fere 
deftitutus Casaubonus , fic praeceoerat : >»Lege τίν 
vkypotaTeiv γ^ηραβαν vel γ^^ρ^μβ^ν 'ονομ:/.ζζ{• κα/ Άρχ/λβ- 
«^oj• <Γέ TiTf γ^^ράβοί μίμνητΛί. SenCus eit : Alios in ma- 
>> fculino genere iihid nomen extuliffe , γ^»ρά.β•ιΐί , vel , 
»ut fcribunt membranae , 'χίΐρά.μβηίΐ alios in foemini- 
iino h χ^Ηρ«4 vel χιίρΛ-φ » "^ λβ^/λα-φ.*' — Noftrae mem- 
branae priori loco -j^^ n ρ ά, μ β a. ί in accuf. plur. pofterio- 
ri loco xn ρ Λμβ n < in gen. fing. declere: ficomniamihi 
plana viia erant , ea f^ntentia quam in verfione exprefli. 



ρ. S6. ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. ΧΧΧΤ. 79 

b κα,κ^Ίταί «Γ' ο ανα,ρίτηζ χαϊ ανίρτΑ!. άνβίρτΛί diillis vi- 
detur cLTo του acapTOtVQrt/ , id eft, Tpoaiyjr^ai ταΐί τί- 
τρΛίς ^ ut mox ait : cum qiio videri poteft piignare id 
quod de derivatione vocabuli άι/ΐίρ/τκί ab ο νηρίτικ lupra 
a Cafaub. obfervatum vidimiis ad pag. 85.C. Sed poreft 
civapi7)ii primum a τνρίτνί fuiiTe formatum; deinde vero 
riirfus ex ivetphjnf ob foni vicinitatem potuit kvkpTni vel 
kvkpTtii formari cum refpeftu ad τΌ άν^ρτα^δαι. 

κο•)/χω<ΓεΓ J^e. Saepe quidem confunduntur κοχλίΛ» 
& κό•)/χοι ; proprie vero κό•),χοί funt bivalves , Koyhicm 
univalves. Quare probabilius mihi vifum erat, quod 
apud Hefychium fcribitur, 'hvaphns' {wov Koyj,mS'ei. Si- 
militer apud Etymologum : Άν»ρ/τυί- , έ'ο-τί κοχλ/<Γιον. 

'HpwCiTaf <Γ* iv ^vvspyaloixevaii. » Herondam comicum, 
«cuius Έυvεpyeiζoμζvctς auilor hic laudat , non invenio 
«alibi. « Casaub. — wVerum, non Com/a/j laudatur, 
»fed, ut ex fubiefto choliambo adparet, lamborum fcri- 
npior^ Herodes, qui patronymica & Doribus propria 
rforma 'ϋρών^Άί dicitur; quod bene vidit Salmafius 
jjExercit. Plin. p. iii. Illam nominis formam illuftrarunt 
η Hemiierhuruis ad Callim. Fragm. p. 500. & Valckenarius 
nad Schol. in Eurip. Phoen. p. 764. Denique Herodem 
j» lambographum ciim Herode Attico , graviffimo errore 
«confundunt Interpretes Pliriii [iunioris, ad Epift. 3. lib. 
«IV.] & Fabricius Bibl. Gr. Vol. VIH. p. 710.« RuhN- 
KENIUS in Hifl. Crit. Oratorum Graecomm , p. 172 fq. ( in 
Reiskii Orat. Graec. Vol. Vlli. ) ubi plura etiam de eo- 
dem Heronda vel Herode erudite adnotata reperies. In 
Herondae verfu, pro ionico & dorico ox«s•, quod cum 
ediiis tenet ms. v^. ,connmune 'ό'ττο'ς pofuit Epitomator. 

Μίχγύκοΐ J" Iv Πΐρσαΐί. ιΛη Aeschyli Perβs non in- 
j) venio verba , quae ex ea fabida proferunrur. « Casaub, 
— Neque quifquam alius ea adhuc ibi reperit. An Περ- 
ρΛίβοΐί oportebat, pro Περσ-Λκ ? An potius Φρύνΐ' 
χοί, pro Αίίτχ^ύλο? ? Nam e fabula Perfis duftum efle 
verficulum , qui feqiiitur , probabile facit ναβαίατυηι f/i- 
fularum mentio. In ipfo verficulo perperam τ ύ f νίχτονς 
pro Toti• habet ms. A. Unde vero ΛνΛρρηοτρόφύνί arripue- 
rit Venetus editor, quod in ά,ναρίτοτρό<φους mutavere le- 
quentes edirores , nefcio. Nofirae quidem membranae vw- 
ριτοτρόφοϋ? abfque α habent , quod Ία contextu po- 
ni debebat. In £pic. ha€c non leguatur. 



8α ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 86. 

"Ounpof «Ts TOiv πΜων μεμν. U. τ'. 747. Pro 7av eft 
Τ i in ms. A. fub quo quid lateat nefcio, 

AD CAP. XXXII. 

Verba ex Archippi Pifcibus hic citata, repetuntur p. c 
90. f. nulla. difFerentia , nifi quod ibi κτένί^ίν τε pro κτε- 
veu-i τε fcribitur. Ibi ut metro adftrida , hic ut foluta , 
fcripta edebantur. Quas ίσχά,ρΛί dicit poeta, fint-ne 
conchyliorum aliquod £.enus , an iidem cum ίΰ-γ^ά,ροΐζ , qui 
in pifcium latorum numero referuntur VII. 330.3. haud 
liquet. Rondeletus (apud Gefn. p. 369.) iufpicatus erat, 
iff'/Jtf)civ h. 1. madreporarum quoddam genus deberc intel- 
ligi. At /?«λό^44/ tamen , quae dein nominantur , ( i. e. acus ) 
haud dubie pifcibus adfcribuntur. Vide VII. 319. d. 

'ΡωμΛΚεώτερΛ eTs των Koyy^vhiav. Sic re6le ms. A. 
Tcov κογχ^ίων edd. 

Mox , in altero Archippi verfu , qua ratione κιίίρνξ , id 
eft , bucclnum , vCoi τορψίιρας dicatur , i. e. purpurae filius^ 
haud adparet. Emendationem a Rondeleto propofitam , 
cum υιοί in af mutatum vellet, ferri non poffe ob metri 
rationem, perfpede Gefnerus obfervavit pag. 133. conf. 
ibid. p. 131. Quod fi (ut Plinius docere videtur IX. 36, 
61.) buccinum pariter atque murex piirpureum colorem 
largitur; pater potius, quam filius purpurM , dicendus fuiffe 
« κΰρ\)^ videtur. 

ΣοφοκλίΤ? iv ^Λμι κ οΊ ς, Κ α μ ι κ io ti emendavit He• 
ringa, fuffragante Valckenario ad Herodot. VII. 169. ut 
nomen habuilTe intelligeretur drama illud a Choro , qui 
e Camiciis ^ ex Camico Siciliae oppido, fuiiret compofitus. 
Quam rationem unice probans Brunckius , adoptavit in 
Sophoclis fragmentis. Me, ne a vulgata icriptura aude- 
rem difcedere, retinuit codicum conrenfus : nam & nofter 
ms.A. cum hic, tum IX. 388. f. Καμικοις tenet , & eam- 
dem fcripturam ex Etymol. Parif. msto laudavit Ruhnke- 
nius in Auiiario Emendationum ad Tom. II. p. 404, 15. 
Herychii Albertini : denique ex eadem tnanifcfte natum 
eftmendolum Υ^αμίγ^οΊς , quod habet Suid. itemque Phot. in 
Lex. ms.. voce ΠίρίΊκ^ί αρόν. Cf. Albert. ad Helych. 1. c. 
In ipfis SoPHOCLis verbis 'mn^um vulgo τεκνον cum β-τρΛ- 
/Βιίλου TMo-J^s : quam in lentenriam vertit Dalech. marinae 
huius firabdi prolem fi quam invenire po£umus. Mihi τεκνον 



ρ. 86. ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. XXXII. δι 

d in vocativo pofitum , τίίί στρΛβίΐκου autcm colleftive ac- 
cipiendum vifum erar. 

"Έτ/ ^τεύα/ττο». τι ο Έ,-π^ευα: habent exempla nonnul- 
la editionis fecundae Cafaub. operarum negligentia. 

ArarOTIS Comici, Ariilophanis fi\\\ , verjkulum prlmum 
iam fupra citatum vidimus II. 47. d, Hoc loco τλ xom4* 
£'{) ^ ου ταύτΛ erat editum , ex primi editoris emenfiatio- 
ne; qiii viderat, fyllabam in medio verCu decire, cum fic 
fuiflet fcriptum , ta κομ-^Λ S'i) Τ'χυτΛ &c. Et fic quidcm 
h. 1. codex nofter uterque : nos vero eodem modo, atque 
fiipra, conftituendum verfum putavimus. Vide Animadv. 
ad II. 47. d. Pofterius hemiflychium vf. 2. cum verf. 3. repe- 
titur infra p. 105. c. adieSo etiam alio verfu Tequente. 
Έ,ώφρων (Γ' fif Miuoti : nempe yvvcttKsioii , in Mimis Mu" 

C Uebnbus. cf. mox p. 87. a. Sophronis verba in ed. Ven. 
& Baf. continuo tenore fic fcripta erant : T/Vcf J^e iiri 
»jroKA <pi\ei To «Te το/ μακρά.) Koyx*! σωκϋνέσ^ην τούτί ya, 
yhuKU/.peuv KoyxyKeov %αρα.ν 'γυναικών κΐγνευμα., Eadem 
ΐις in cola diftributa edidit Casaubonus ; 
TiVef «Te kvTi rroKa, φ/λΛ, toS^s to/, 
μακρά.) KhyyjLi' σωλ^ν τουτί ya. 
y^vKVKpeav KoyxvKiov , X»pci.v γυναικών ^ιγνίνμΛ. 
Ad ifta, haec adnotavit idem : » Sophronis verba allego- 
»rice accipienda , ut docet Demetrius Phalereus, Sophron, 
«inquit, ίτ) των ywctiKUv ά.Κλίΐ'^ορίΐ οΐον έ-ττ) Ίγβνων , σω- 
«Anref yKVKVKpsav Koyyjjhiov , χ*ιρων yvva.iKm κί'χνζυμα.^ 
» Diftingue, Ίίνες <^' ίντί ^οκλ φίλα; τόίΤε τοι μΛχρβι.) Koy- 
ηχΆν σωΧΜίί τουτί yet. Quinam hl funt pifces^ ο amica ? 
Ifiud quidem, cenchae longae : ifiud vero folenes. u — Corru- 
ptum olim Demetrii locum ( de Elocut. fe<ft. 151. ) ex 
Athenaeo effe corrigendum monuerat Paul. Leopardus , 
Emendat. lib. X. c. 22. in Gruteri Thef. Crit. T. III. pag. 
ao^. Apud Noftrum commodius, qiiam a Cafaub. faftum, 
& diftinguendam orationem, &: verba nonnulla fcribenda 
docuit TouP , in Curis Noviff. in Siiid. p. 266. quem ie- 
cuti fumus, nifi quod ad σω^ϋνεί voculam ^)\v adiecimus, 
quam cum ed. Ven. percommode dedit nofter ms, A. 
( Idem valere '^m ac commune <Γιι , docet Schol. Theocr. 
V. III. cf. Maittaire D.al. p. 246.) Dein vero pro τουτί 
yA vel τουτ/ yu. eft τουτοί ya. in eodem ms, A. quod 
&. ipfum fortaiTe recipi debebat, ut iunda intelligerentur 
ifta, s<iM\vit Smi/ τοΰτοί yac, Pritno quidem colo m vul- 
Animadv, VoL II, F 



8α ANIMADV. ΪΝ ATHENAEUM. ρ. 26. 

gatum τό<Γί Toi confentit codex; fed ibi neceiTario τλι- e 
<Γε corrigere cum Toupio debui. Colo 3. yKVKvitpeov per 
β in fine fcribit ms. A. fed yhv)(.UKpeuv per ω tenet ms. Ep. 
qui quidem nonnifi poftrema Sophronis verba adpofuit. 
Quod dein eft in ms. A. κογγΰκζαν ^ fit-ne ex dialealo , 
an ex fcribae errore , nefcio : codex quidem £/?. vulga- 
tum tenet. Denique colo 4. pro y^n^Av^ quod cum edi- 
tis tenuerat Toup , χ » ρ «t c penacute dedit codex uter- 
que; quodprobum iudicavi, quoniam adieSivum h. 1. non 
fubftantivum noir.en eft. Ad ambiguitatem , in qua ludit 
poeta, pertinet quod Hefychius voce Έ.ακγ\να adnotavit, 
ιά.σσί'τα.ι <fs v.eCi st) lav μορίαν , fcilicet των του kv^pbc 
Λ/'ίΓο/ων, ut iam oliin interpretatus eft Gefner. de Aquat. 
p. 1036. 

In Cratini verfu pro rrivvAci erat β-Μ^τΐΗο-ι in ed. 
Ven. & in vQt.v\^\smcmbr. A. (Epirome haec non habet. ) 
quod quo pa£to huc irreprerit, eo minus percipio, quod 
& connexioni orationis & metro manifeiie repugnabat. 
Opportune 'πηησχ cum editis dedit codex uterque pag, 
91. f. ubi idem verficulus, ex parte quidem repetitur: at- 
que inde vocem illam perfpefte huc repofuit editor Ba- 
Cleenfis. Debebat vero item etiam alius huius loci error 
corrigi, & Όστρίίοισι icribi , pro αστμοκη , quod & 
ipfum metro non erat aptum. Eft enim , ni fallor , ( ut 
alii ex eadem fabula IV. 164. e, ) verfus hexameter , fic 
fcribendus : 

Ή μ\ν τ ίνντΛσ IV itAi οττ peioir IV ομοϊί\. 
Casaubonus , cum in fua editione (j-»rTt»ci repofuiflet , 
quod ad oratn ed. Baf. ex mssris adnotatum repererat, 
monuitin Animadv. » VerfumCratinifcribeutinvuIgatis: 

5) Ή μιν TjVfjij•/ κλ) hffrpsoifftv ομοί». non (THTti^ffiV. 
»quod in noftram editionem ex mss. nefcio quo modo 
jjirreput, « — Ubi quos vu^fatos libros dicir, nuUi alii 
funt nifi exempla editionis Baiileenfis. Ex quo confirma- 
tur, quod iam alias obfervaviinus , Venetam Editionem 
ne eis quidem in locis , ubi de fcriptura ambigebatur , 
infpeftam umquam a Cafaubono fuiffe: quo magis mi- 
rum videri debet acerbum illud iudicium, quod de Bafi- 
leenfi editione ab eodem Cafaub. in Praefatione pronun- 
ciatum vidimus. De Cratini fabula , cui titulus Archi. 
lochi , vide Indicem Auolorum. Perperam tv Άρΐλό-χοΐί pro 
Άρχίλ. fola ed. Baf. 



ρ. 86. ΤΝ LIB. III. CAP. XXXII. 83 

e Φ/λύλλ /of J', ίΙ EvvtKof. Quod ίί Φρύνιχου legitur 
ίη editis, id ex Veneti editoris ingenio eft. Δννικοί, 
quod nofter ms. A. exhibet, videri poterat ex Α i'f < λ ? 
corruptum ; quod ipfum hic reporuum fortaffe nonnulli 
maluerinr, memores apud Suidam memorari AiV /Λον, vf/i- 
ris comoediac poeum : fed quQniam non modo apud Polluc. 
X. 100. verum etiam apud noftrum Athenaeum XIII, 
567. c. & 586.3. is qui Suidae kiviKoi dicitur, librorum 
ooiniuni confenfu Έ.υν ι κ 1 vocaiur , idem nomen h. 1. 
reponendum piuavi; ( conf. Kiifter. ad Suid. in Μνικος.) 
nifi force duplex eidem viro nomen fuit, Εϋνικοί & Aici- 
xof. De fabula, Πβλ?<? inrcripta, conf. pag. 92.6. & pag. 
104. f. 

In Philyllii verf. i. tenui οστρίο,, quod ibi ha- 
bet editio Veneta & reliquae omnes. Nam quod Cafau- 
bonus in Animadv. provocans ad p. 92. e. ait οα-τρείΛ 
h. 1. fcriptutn oportuiiTe, id tnetro non magis aptum pu- 
tavi, quam oo-Tpeof, quod ex ms. A. hic adnotatutn 
reperio. Manifefte milii vifi erant anapaeftici verius ef- 
fe tetrametri cataleftici ; quod metrum non aliam ibi vo- 
cis formam , nift οβ-τρεΛ, ferebar. Eiufdem metri cauiri, 
ad vocem κίραβον parriculam τ adieci , ut ulrima fyllaba 
longa fieret: quamquam nedc quidem faris comtnode flue- 
r€ primum verfum intellitco. In iliperioribus editionibus 
tfes verlus ( fi Deo placet) fic erant diltriburi, ut primus 
iiiciperet a voce noAvTO<r<of , alter a λετάίΤΛί•, tertius a ver- 
bo uvpeT. In eodem verf. i. α,ίττρΛκον , pro Λΰ-τα,κον ^ per 
errorem expreiTum erat in ed. Cafaub, i. & 2. 

Verf. 2. -ττίννΛί, τίνα,ζ ms. Α. ibid. ίκ Μ,ιτυλίινϋί, 
Sic idem ms. A. ut defiderabat eriam metrum : ncc aliter 
ed. Ven. nifi quod ibi μπΛΚχίνης operarum errore expref- 
fum. Pro quo quum ex p. 92. e. editor Baf. ΐκ Μιιβύ/ίλ- 
f w $• pofuiflet , idque tenuiffet Cafaubonus , nionuit dein 
idemCASAUB. «Scribunt optimi libri ίκΚιτυΚίΐνγ)( \ non, 
» ut editum eft , ίκ lVb)Ou/>tfMf. Duo funt eiufdem infulae 
»Lesbi oppida, Methymna 6l Mhylene ; quorum in anti- 
3> quis libris faepe invenimus permutata noniina , ut hic : 
»& lib, X. [p. 438. c] MiTvAHfArof habent mssti, non Mw- 
j) ^υαι/ί^Γοί. Ifto loco [nempe hunc ipfum dicir , in quo 
«verfnmur] ftant ab edita ledione veteres audores, qui 
»Λτεΐ'ί£ί MnflvMcafoff celebrant , Clemens Alex. Paedag. 
»lib. II. & PuUux lib. Vi. c. 10. [fea. 63. ] Quare nihil 

F 2 



84 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p.S6. 

«mutandum neque hic , neque infra paulo poft, ubi ite- e 
«rum laudatur hic locus.a — Cum nihil h. 1. mutandum 
ait vir dodus, nempe tenendum I\l))flu//v«f , rurlus ( ficut 
paulo ante ) non viderat , id ipfuin , quod non mutaium 
noc loco voluit , nonnifi ex editoris Bafileenfis arbitrio 
m«r<im/7z , fedetn illam occupaiTe. Parum quidem per fe in- ■ 
tererat : poterant L•sbύ κτένεί , fua bonitate celebrati , ab 
aliis Methymnaa , ab aliis Mitylenau vocari : potuitque idem 
Athenaeus , poftquam tefte vetufto noftro codice hoc loco 
Te£te εκ. ΜίτυλΗν»? fcripfit, alibi \κ ^U^v^vm fcribere ; quam- 
quam, fi itafecit, parum adcurate fecit, quia altero loco 
eiufdem poetae verfus reipexit. Caeterum cum librorum h, 
1. fcriptura confentit Archeftratus apud Noftrum III. 92. d. 
& Xenocr. de Alim. ex Aquatil. fed. 19. ( al. 20. ) ubi 
ait, «Γ<£/,φοροί <Γ' o\ (KTscsf) iv Μ/τυλΗ^'Η. Quod de mssto- 
rum leftione X. 438. c. dixit Cafaubonus, ibi quidem no- 
ftrae membranae cum edd. in V[naiiu.veuoi confentiunt, 
nec aliter Diodor. Sic. XIV. 37, ut nerciam unde in alios 
«odices , quos dixit Cafaubonus , altera fcriptura irrepferit. 
Tertms vcrjus fic vulgo lcriptus legebatur, Αϊρ«τ' ά.ν- 
^pAKiS' α,ί ^ Tpiyh», ffetpyos ^ &c. {ύΑρα.κίίΆς folae editt. 
Cal'. I. & 2. operarum errore. ) Ibi monuit Casaub. 
«Poft AipsTe cLvdpxyJ^cti j pone τίλείαν CTiy^iiv. Nam fe- 
wquentia ab alio verbo pendent, quod defideratur. « — 
SimiJem in media oratione mutationem conftruftionis ob- 
fervavimus in Epicharmi verfibus p. 85. d. At quum ex 
metri ratione verbum Λίρετ fuperiori verfui eifet adtri• 
buendum ; verbutr. illud ad fuperiora fpeftare, & novae 
conftruftionis initium a proximo vocabulo fieri debere 
iudicavi : itaque av 6 pu κ t S' sf in nominativo fcripfi , 
in quo praeiverat Dalecampius. Sunt autem ϋίνύρΛκίί'εί , 
Ut Grammatici docent, pifdculi fuper pmnis affati. Vide 
Suid. h. V. & Hefych. in ΆτΛνθρ. & 'Ecreti/flp. AiTabantur 
quidetn & conchae fuper prunis, ut paulo poft docet Ari- 
ftophanis verfus ex Babyloniis. 

Ά -y / et f ίΤέ , Kea AepKvhos iv ^kpyoKuoii. «Invenio f 
«inter antiquilTimos Graeciae fcriptores, eos qui Athenaeo 
j»hic nominantur. Clemens Alexandriniis hos paritercon- 
« iungit in hiftoria capti Ilii , lib. I. Srrom. 'kyicti <Γέ κ<ά 
ηΔερκύκοί ίν τη τρ/τ/ι μην'ο! Πα,νίιμου. [ρ. 236. ed. Heinf.] 
»> Scribitur in Ciementis codicibus Myiui : fed y4giae puto 
»huic fuifle nomen; nam in Eufebio [ Praepar. Evang, 



ρ. S6. ΙΝ LIB. III. CAP. ΧΧΧΠ. Sj 

f »X. 11. pag. 438. ]'^A^/f fcribitur, apud quem KipKVhos 
nmale pro Dercylo. Etiam PoUuci lib. III. c. 3. 'hyiuf δ 
>}X,ay.iKbf nominatur , qui an ifte fit an aliiis, difficile di- 
wdlueft: ego alium puto." Casaub. — Comicus , qui 
apud Polluc. III. feft. 36. '\yiuf vulgo nominatur , ex 
meliorum codicum au£toritate Amplnas vel Amphis eft. 
Ut Myidi vel " ^yιί apud Clementem pro eodem habea- 
tur cum hoc Atlienaei 'Α•),/λ , fuadet utrobique comes 
iunilus Dercylus. At cum ilte apud Clementem videatur 
effe chronographus , hic contra muficus fuiffe videri poteft : 
certe , ficut h. 1. de re agitur ad muficam artem fpeftan- 
te, fic apud eumdem noftrum Athenaeum XIV. 626. f. 
^hyiai five 'AyUi ΜονσικΙί laudatur; cum quo, quo- 
niam fere Pythagorei fuere , qui κατ eBoyJiv Mufici ad- 
pellabantur , videndum an ideni fuerit 'kyicLi Crotoniata, 
quem in Pythagoreorum numero lamblichus retulit m 
Vita Pythag. fefl:. 267. PoiTunt vero utique cum Voffio 
(de Hiftoric. Graec. pag. 501.) fic etiam accipi Athenaei 
verba , praefertim ft cum Clemente conferas, ut intelli- 
gatur, tam Agiam, quam Dercylum , Res Argolicas fcri- 
pfifle. De Dercylo confulendus idem Vofllus, 1. c. p. 
3^4. qui reftius Δύρκυλλας fcribi nomen cenfuit, ut apud 
Plutarchum , apud Schol. Eurip. ad Phoeniff. νΓ. 7. & 
apud Etymol. in Εϋ'ίοί. Ibi quod dicere Voifius videtur, 
citari ab Athenaeo eiufdem Dercyli vel Dercylli alia quo- 
que fcripta, id parum adcurate expreflum eft, nec ad 
Athenaeum referendum, fed ad Plutarchum; nempe ad 
illum Pfeudo-PIutarchum, qui fub huius fcriptoris nomi• 
ne mendaciffimos ( ut ait Valcken. ad Phoeniff. p. 597. ) 
libellos de Fluminibus & Tsfi ΠΛρα,κκίικων Έκκίΐνικων kcCI 
^^ω^Λίκων conflavit. Sed videndus ipfe Valckenarius 1. c. 
ubi etiam docuit , idem nomen Δέρκυλοί ( non quidem 
eiufdetn viri) alibi etiam apud Noftrum, iri fine fenarii , 
fimplici litera λ re6te fcribi, fcilicet X. 498. b. 

Tovi (7τρΛ/2ιίλοϋ? 6»'«• Tb σαλτίζίΐν. Huc fpeSat quod 

eft apud Hefych. Στ/3Λ/?ιίλω• τω ^oyyjuy ω ία-ά,λτιζον. Quo 
ex ufu canendi hoc conchyliorum genere probabile fit id 
quod cum Rondeleto Gefnerus ftatuit, pag. 924 (q. flra- 
belum t ftrobilum^ & flrornbum ad idem fere genus, quos 
turbines vulgo vocamus, pertinere. Paulo ante etiam dixe- 
rat Athenaeus , fimilia inter fe pronunciaiTe Speufippum 
κήρυκΛί, τορι^ύρας f ί•τ/3Λ/3Μλονί , KOyx^ovf. Quod autem 

F3 



86 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 87. 

idem fonant στρύβηλοζ & kcjfkfinKof , id eadem fit ra- f 
tione , qua & araqA< & άίταφκ Graeci dicebant , & , ut 
paulo fuperius vidimus, ν^ιρίτοα & avitphuf vel ci.vcipiTUf. 

AD CAP. XXXIII. 

Tetf li Koy y^Af • - KciA β«λυ«ω? κα) eiprevix.as. Scilicet 
& ή «'"j^x" dicitur, & κόγχ^οί , & fere frequentius et- 
iam ή xo-j/yof, terminatione malculina, genere foeminino. 
"Vide quae paulo poft ad Ariftonymi verba , Myyja i\v 
βϋ,-ττων , notamus. 

'Α^;ο•τοφάΐΉ$•, Βαβυκωνίοΐί. g ν ΒΛΐ3νλ. edd. non male ; 
fed praepofitionem ignorat nofter ms. A. De argumento 
illius fabulae , iri Indice auftorum dicetur. 

Koyy^vv , φΐΐίΤίΓ, S'iihs'iv. Supra ( pag. 85. d. ) de oflreis a 
loquens Epicharmus, dicebat τα, ίΊε?.εϊν (vel S^ie^h) μέν 
ίση χαλίτόί. : iftud vero, Koyyjnv S^nhiiv in proverbio 
de re jatlu facilt ufurpabatur, Suidas: Κό-^χ^^ν ^^/ελεΓν, 
Ιίτΐ των pa.Siwi τι 'ττοιονντων. oicv, Ίαυτόν ίστι ToS^i τω 
KOyy^tiv S^ieKin'. Pariter Hefychius : Ko-y^nf S'iihsir ταροί' 
μίΛ, έτ) του ρΛ^ίωί τ/ rroimeti. «Simile huicaliud prover- 
« bium de re vililTima , KOy^^tii α,^ιον. Hefychius : Ko•)'^»)? , 
Me-T/ του et^tcv ου Tt^eietv ίτΛί(ΤΛν : depravaiiiTime. Scribe, 
nirr) του ίύτελουί λίαν ίτί^εσαν. n- Casaub. — Similiier 
Suidas , Κό^χ»ί Λ^ιον, το ουί'ίνοΐ ec^iov. Nec vero diifi- 
mulandum, non KOyy^tfv hoc loco apud Nolkum, fed 
Koy^^n fcijbi in ms. A. ficut in ed. Ven. & Baf. men- 
dofeid utique, nifi verbum unum aut alterum intercidit. 

"Σκάρων yvvuineioii. mSophronis Mimi alii dicebantur 
■nviriks , alii muHebres, ex ipfo argumento. Muliebrium 
»hic, virilium alibi fit mentio: & horum & illorum apud 
»>Pollucem lib. IV. c• 24. & aliis locis. In Etymologico 
«magno [ voc. Έ,κιρω&ϊίνΛΐ ] legimus , Σώφρων sv τοίί yvvcii' 
ηκείοΐί Tporretioii. Dubio procul corrupta eft vox τρο- 
»τΛ/οκ. « Casaub. — In SoPHRONis verbis , initio fic 
lcribendum adnotavit Brunck , Α i' ycc μα.ν : qua fenten- 
tia , non percipio. In ed. 2. & 3. Caf. literis maiufculis 
nec fpiritus nec accentus adiefti iunt, fed ed. i. Caf. cum 
ed. Ven. & Baf. Ai ya. habet; fic & ms. Ep. & ms. B, 
nec aliud e ms. A. adnotatum. Ex dorico quidem idio- 
inate , Τλ/ ytt oportebar. Ibid. κεκεύσ-μοίτοί^ quod edi- 
tum fuifle dixi, unius Cafauboni arbitratu ediium erat. 



ρ. 87. ΙΝ L1B. III. CAP. XXXIIL 87 

a Ιη mollius κεκεύμα,τοί confentiunt ed. Ven. & Baf. cum 
ms. A. Agnofcit XzmQn κΐΚίύσμΛτος ms. Ep. Dein, αμΐν 
fcripfi cum utroque codice: α,μ'ιν ex ms. B. adnotavit 
Brunck: α,μμίν edd, κ6γίι.νΛντι & xpuf funt doricae for- 
mae. pro y.6yjA\'A<Ti & κρζΛί. De κρϋί vide Corinthum, 
& ibi Koen p. 108 fq. Denique , pro ίκύσταί ΐζίχ^ι, 
quod habent edd. cuni Epitoma, eft 'ίκΛστος ίξέ-χ^ει'ιη 
ms. Α. & Β. ubi ferri quidem tbrtaiTe potuerat iubitus 
ille a foeminino genere ad mafculinum tranfitus , quoniam 
& rede Μγ/οζ dicitur ; fed non conveniebat verbum 
ίζέχει, quod contra conftantem fermonis υΓιιπι aftive 
foret accipiendum. Quare fi verum eft 'έκα.στος^ pro έξε- 
yet oportebat ίζίρεΐ, quod olim etiam Cafaubono veniiFe 
in mentem ex notulis manu ipfius ad oram fui libri fcri- 
ptis intellexi. 

A/VvUAof, ev riovria» Τλαύκω. wLegendum ev UotvisI 

~ »> ΓλΛί/κω , non Ποντίω, Glaucum marinum nemo veteruni 
»>ab Aefchylo editum fuifle eft audor. Potnknfis Glaucus 
«poetae illius nota fabula eft, ex Strabonis libro nono, 
wHerychio in 'Am^iVwtoi/ [ T. I. pag. 309. ] & Ξ/φ/ίρου λί- 
» μην , & ipfo laterculo Tragoediarum eius poetae. Erat 
» fcriptum Uorvia , unde poftea faflum ϊ\οντίω. ΏΌτνιος 
j>autem & Unrvnvi idem, ut annotat in Ethnicis Stephanus. 
«Necdefunt qui nullo cognomine Glaucum nominent, ut 
«Pindari interpres ad Od. I. Pythionicarum. « Casaub. 
— Ubi fefelliue τΌ;' τΛνε'τιστίιμονα Cafaubonum memo- 
riam ait Ιαν. Rutgersius, Variar. Left. lib. II. cap. 6. 
p. 92. adfirmans jjAefchylum inTragoedia Ποί'τ/ω Υκαΰ- 
17 κω non ab Euripidis Scholiafte modo, & auSore Arati 
wvitae, [ voluit puto, Aefchyli vUac] fed a Strabonequo- 
» que laudari & Athenaeo. « — At nec ab ipfo Rutger- 
fio fatis adcurate haec obfervata efle, & confufum ab eo 
Πόντιοι^ Tkolvkov & Uojviict Τλαυκον adparet. Nam in Ae- 
fchyli vita ( Arati vitam , in qua Glauci Aefchylei fiat 
mentio, nullam novimus) Τκαυκοί UoTvisvf ^ non Πόντιοί^ 
nominatur. Apud Euripidis vero Scholiaftam ad Phoeniff. 
1201. olim nuae Μ(Γχύ\ο{ iv Τκαύκω legebaiur, priufquam 
Valckenarius 1. c. (p. 750.) &Mufgravius (advf. 1229.) 
ex codlcis msti veftigiis iv ΤκΛνκω Uoiviel refte edidif- 
ient. In eo vero aut fefellerat Cafaubonum memoria,aut 
minus perfpicue mentem fuam ille declaravit , cum dicere 
videtur, notam QS&Aefchyli fabuUmy Potnienfem GL•ucιιm, 

F4 



8S ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 87. 

ex Strabonls Ubro IX. Nam mentionem quidem fecitGeo- a 
graphus lib. IX. pag. 409. Potnienfis illius Glauci, qui , 
cum eq^uas fuas humana carne paviffet , ipfe ad extremum 
ab eifdem difcerptus eft : (conf. Paufan. VI, pag. 505.) 
fed de Aeichylo ibi altum filentium. Contra apud eum- 
dem Strab. lib. X. pag. 447. diferte ciratur Acfchylus sv 
Tftj Ποντ/ω Γλ^Οκω. Et e\l\\uffQ Aefchyli fabulam^ qu^e 
ad alrerum illnm GUucum fpedtabat, qui ex piicatore ma• 
rinus Deiis faftus perhibebatur , ex Paufania etiam lib. 
IX. pag. 754. iatis intelligitur. Quo minus hoc loco vul- 
gata lcriptura Ποίτ/ω, quam eamdem membranae noftrae 
tenenr, iblicitari debuit; cum praefertim ipfe Athenaeus 
diferte doceaf , VII. 296. c. eiimdem hunc Glaucum^ex pi- 
fcatore inter Deos relarumj Πόντιον fuiiTe cognomina- 
tum. Quare piudenter Stanleius fecit, duas diverfas Ae- 
fchyli fabiilas ftatuens, alteram Γλανκοί• Ποτνίίΐχ , alte- 
ram Τ^αυκοί Uovtios infcriptam : quam diftinftionem fua- 
debant etiam ipfaargumenta fia^menrorum , quamvis per- 
brevium , ^uae ex urraque fabula fuperrunt. 

Koyy^or ϋ'ν β ά,-πτ ω V α,λκω ν ομοίωί. » Verfum ex Ari- 
wSTONYMi Comici ( de quo multa Suidas) Thefeo, fcribi 
» fic inalim, if-oyxof vv βό/,-ττων cthKov o/xo/wf. » Casaub. 
— Quonam ΓβπΓιι ifta verba acceperit, non declaravit vir 
dcKflius. Dalecampius latinericreddiderat : Conchus fuit aliis 
tinSloriis fimiUs. In eamdein fere fententiam Villebrunius 
ΰίλλοίί legens, fic verrit: 11 y avoit une conijui qui tcint 
comme les jutres. Libri nil mutant. Ego βατ των ο-λλων le- 
gendum conieftans, genitivos partitivos, quos dicimus, 
effe exiftimavi, intelligendo 7ivk\ vocem autem ^αττ-ϊν 
ea fere notione accepi, qua ufus eft Euripides in Hippol, 
123. de quo vocis ufu coniule Hefychii Inrerpp. ad voc. 
BctTTkv , & Valck. ad Hippol. 1. c. & confer Athen. UI. 
123. c. Illud ^Amm in βϋ.'ΤΓταν mutatum fortafle ab 
eo fuir, qui ad ίίο'^χοί referendum hoc participium pu- 
taiTet, quo conftarer, ufurpari hoc loco nomen illud ia 
mafcullno genere. At quamquam dixerat Athenaeus, a,p(rs- 
viKui <i" Μσγΰκοί ^ tamen ne in adlatis quidem Aefchyli 
verbis quidquam aderat,ex quo intelligeres in mafculino gc- 
nere ροΓη3ΐτι efle vocem Myyji. Quare quod dixit άρί-ε- 
νικως Athenaeus, non tam de ^mere mafculo, quam de 
ierminatione accipiendum videtur. 

Φρύνιχοί, ^&rCpois. nSatyroSy Phrynichi fabulam, b 



ρ. 87. ΙΝ LIB. III. CAP. XXXIV. 89 

b » reperies nominatam libro tertio PoUucis cap. 7. & in 
«Scholiis Ariftoph. ad Nebulas. « Casaub. — Pollucis de 
iftafabula teilimonium, III. 73. efFugit Fabricii & Harle- 
fii diligentlam , ubi titulos fabularum Phrynichi in Bibl, 
Graec. enumerarunt. 

'IxeV<9f, ΈρασισΊ ρίτ tof, Sic ms. A» Perperam 
h Έρα.<ηΰ-τροΐ.τας ed. Ven. 'lpet(nff7pat.riioi ed. Baf. Nec 
male vero οΈρασίΰ-τρΊτίΐοί ed. Cafaub. Qui diici- 
puli fuerant aui le£l•am iequebantur Erafiftrati medici , hi 
Erjfiflrdtei vel Erafijlrdtu adpellabantur. Ipfum viri nomen 
& hic & paulo poft irerum Ίκίσιοί {Hicifius^ lcribi- 
tur in ed. Ven. & Baf. & in ms. Ep. quod fortafle redius. 
Vide Fabricii Bibl. Gr. Vol. XIll. pag. 189. & 253. Ca- 
faubonus incontianter, plerumque cum leni fpiriru, non- 
numquam cum alpero edidit. Utram rationem teneat ms, 
A. cerco confirmare non polTum. — De chamarum diftin- 
iiicne in ajpiras &i Leves , (quarum pofteriores re^laslcQ' 
fius vocai ) conf. Rondelet. &. Bellonium apud Gelb. pag, 
272 Iqq. & Coray ad Xenocr. p. 149 fq. 

κωρίΐΛζυί λακϋσ^Λΐ, «Quodait, afperas conchas vocatas 
iifui£e α Maadonibus κωρύαουί, admonet nos ut Heiychiutn 
win -ea voce emendemus: nam hodle perperam, oi Sk hoy- 
iyyjnv ^ pro, 0» <Γ£ nayxnv. li CasauB. 

vtI cTs 'ΜνίΛΪων , Kpsiovf. »In Eupolidis verfu ita 
jjinterpretamur vocem y.psioui llb.IX.» [p. 373. e. At ibi 
xptai/! legendum, i. e. ingratos , docuit Valcken. ad Phoe- 
nifl. pag. 18. J j> Hefychius vocat fine diphthongo κριοΰί. 
«Similis SiTToypoL^U in aliis huius vocis figniftcatibus , 
j)Ut dicebamus libro fuperiore. " Casaub. Vide fupra ad 
11. ^4. f. In κρίίουί h. 1. cum edd. confentiunt mss. A. & 
Ep. quam quidem idcirco fcripruram praeftare non au• 
fim. Chamas arietmas interpretatur Rondelet apud Gefn. 
pag. 272. 

AD CAP. XXXIV. 

C Oi tTs XTgf5f , τρο^ιμωτίροι μίν tht. μίν eiTi τ ου τ αν. 
edidit Cafaub, adfcito ex Epit. pronomine; quo facile ca- 
rere h. 1. potuimus cum ms. A. & ed. Ven. & Baf. Mox , 
pro y.cLKoy^uhrOTspoi ^ & dein pro ίν-χνλώτεροι , quae in edd. 
& in ms. Ep. iic icripta eraat, re^ius hic, ut alibi» xec- 



90 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. S7. 

>.ογυ>.ΌΎΐροι & evy^vhOTspoi dedit ms. A. Et prior vox etiam c 
reoie fcripta in ed. Ven. & Baf. 

•iiTe/9e7f . » SquilUm refiphntis , mali fucci , & faporis ingrati. 
ν Non defuerunt qui vocem σκικκώ^'εΐί mutandam cenferent . 
«cum hic , tum paulo poft : quorum fententiam refutavit 
wdoiliflimus Gefnerus [de Aquatil. pag. 279 fq.] accu- 
j) rata difpuratione. Accedat nunc auftoritas membrana- 
»rum omnium, & Epitomae, in qua (τκυκκάί'ίΐί exara- 
j5tum eft, parva menda. Alibi iunguntur in fimili fen- 
«tentia, κα,κΌγυκοι κα) κολλώίΤί/ί, ut paulo ροίϊ in ex- 
"plicanda folenum natura. « Casaub. — Aliud elt κολ- 
λ«(Γ»ΐί, III. pag. 90. a. nempe ^/w/wo/wi ; aliud σκικκώί'πί^ 
Jcillam refipuns , fcil. acfi amaroqut f.ipere , ( cf. II. 64. b. 
& ibi not. Adde qiiae noramus ad verba α,κυκον και yhv• 
xi/ pag. 91. f.) quamquam utrumque, το κοκκω^ζς & τ^ 
σκικλωία , in uno fubiedio iunftum effe poteft , ut III, 
iji. a. Salmafius vero Exercit. Plin, pag. 793. arripiens 
id quod de fcriptura Epitomae dixerat Cafaubonus, σκυ- 
λώ(Γε/ί veram leftionem effe contendir, ^μoά conaceos 
interpretatur , & five de durion carne , quae non facile 
mandi poffit, five de malo odore y qualis eft e coriis , intel- 
ligi polle air. At nofter quidem codtx Epitomat & h. 1. & 
mox iterum, & II. 64. b. & III. 121. a. conlianter σκικ- 
λύΐΐ'. non (Γ/-υλλ6>(Γ. exhibet. Neque a vero aliena utique 
videtur Gefneri conie6tura, apud Plinium XXXII. 9,31. 
(ubi de mitulis fcribitur, faltm virufque rcfipiunt') non fw 
lem^ (ed fcillam debuilTe librarios: nifi forte ex eo, 
quod in eadem re Xenocrates de Alim. ex Aquatil. feft. 
31. (al. 32.) ^ΛλΛΤτίζουσι τίιν yevaiv dicit , aut vulga- 
tum apud Plinham defendi poffe , aut fakm in Jalum mu- 
tandum ftatueris. 

oi <f ' ίλ.ά.ο'σονξί τούτων, oi <Γέ ίκασσοΰμ-ενοι τούτων ms, d 
Ep. Ihid. Oi <Γέ ταιν κηρύκων τράχιιλο». Vide mox ad lit. 
f. Ibid. μίί poCiT/fof stT S' t ω θ v<r 1 την τροφίιν e'i{ το n ύ- 
70 ί τί^'ί ΜίκίΑΐ. Sic refteed. Caf. cnm mss. j4.&i Ερ. Id 
eft, qui non facile expellunt ( fcil. ex ventriculo) alimenta in 
cavitate r nlvL Teniere & perperam itToS ιη^οΖσι & sU Tb 
etxtTQ TYfKotK. ed. Ven. & Baf. Cafauboni Animadverfio- 
nes fi confulas, nefcias, ex coniedura-ne, an e msstis, 
ifta correfta fint : nam altum ibi fuper hoc loco filentium. 
Mox , in «Γί^Α-φθίίρτοί τ 6 confentiunt libri : fed non dubi- 



ρ. 87. ΙΝ LIB. III. CAP. XXXIV. 9» 

d to ye pro re oportuiiTe, nifi aut excidifle aliud nomen 
adieftivum ante ^νσφ&αρτοι ftatuas, aut prorfus deletam 
particulam malis. το cpOnpecrSot; (imde cibi vel εϋ'φθΛρτοι 
dicuntur, vel «ΓύσφβΛρτο/ ) ad concoflionem ciborum referri 
a veteribus medicis , iam alibi adnotavimus. Vide Anim- 
adv. ad II. 45. d. Celius , altcrari^ aur , verbum de verbo 
reddens, corrumpi cibos in vtmriciilo , folet ufurpare. Cae- 
terum cum fimiliter, atque hic legimus, apud Xenocra- 
tem (loco paulo ante citato) conchylia quaedam carnis 
durioris commoda perhibentur eis, quibus eft vtntricidus 
debUior; monuit ibi Coray : ( p. 171. ) " Quomodo dura, 
»i& conco6hi difficilia, debili ventriculo proftnt, docet 
j> optime ex medica obfervatione Athenaeus pag. 87. & 
»91 extr. & 9α. b. « — Mihi vero haec talia minime ex- 
plorata effe profiteor : ac vereor , ne in verfione Grae- 
cis fubieda ( quamquam in hac parte preflb fere pede 
Dalecampium medicum fum fecurus ) parum adcurate fen- 
tentiam auuoris expreiTerim , in illis praefertim verbis, 

e qiiae paulo poft leguntur, o^iv ui (j.muvsi avTrifv τροί μίν 
ikf rm στομάι.'χ^ων svrovicis ουκ svflsTouor τρΌί Se rhv iwt 
κοικίαα ciffUviiuv , χρίκημα. ubi rhv κοικία,ν parirer , ac rov 
σιΌμα.'γον , ftomachum cum Dalech. interpretatus lum. Licet 
enim interdum idem valeat w κοικία ac στομαγοί , tamen, 
ficutalibi plerumque haec diftinguunrur, fic hoc loco per- 
fpicue σ^Όμa.γJiί &i Kotxiu, eadem ratione inter fe diiV.n• 
gui videntur, ac στίμα.'χοί &iyua'Tiip pag. 91. f. ut idetn 
hic valeat h κο.•λ/'α atque « yao -τνρ , dicatque Medicus no- 
fter, purpurdrum papavcra {quae mecones Graecis dicuntur) 
minus quidem commoda ejfe eis , quibus fit vent ricul us ro- 
buflior ; utliia vero his , quibus fit alvus imbecillior y id eft , 
quibus fint in test ina infirmiora. 

ΊροφιμώτερΛΐ S'h τούτων κλ) ύτολΛυστικ-ωτίρΛί. το α. τ β. 
λανσ-τίΛον cum Dalech. pro eo quod delicatum eft ac- 
cepcram, Docuit vero Coray ad Xenocr. pag. 156 l'q. 
intelligendum eo vocabulo •>■> nutritivac facultatls ultmum ac 
1) prjecipuum afium , i. e, per univerias corporis partes & 
«ipfarum particulas aequdm cibi cotli & confedi, five 
»chyli, diikibutionem : ita ut quafi fynonymum fit roy 
ντρίκφίμον, quocum hic iungitur , aut του evuvoiOrov , quod 
» pofuir Nofter 111. 91. f. pro eo quod in eadem re άτο- 
ηκαυστίκον dixit Xenocr. (t^i. 23.« (feft. ai. ed. Franz. ) 
Quo loco apud Xenocr. pro vulgato fAiheiKuv ΛτοΚΛυ» 



9% ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 87. 

ffriKo) , perfpefte idem vir doilus μ^κκον ίτολαυστικο) le- ί 
gendum monuir. Eanidem vim verbi ^krroKa.{jitv iam ob- 
fervaverat Foefius in Oecon. Hippocr. pag. 77. 

iiT/oi' <fs και Ί&ΰτΛίί κα.) τοϊί σωλϋσι -ΤΑρέτετΛΐ ^ τ^ 
l<4.o//g j/it/f &c. Εχ ms.J. nullus dilTenfus notatus : in 
ms. Ep. vero s-^oy.ivoti reperio , cotnmode , ad proximum 
nomen σωκησι relatum. 

ζ•\ομ.ίνοι eTe rb xctd' liVTot/f kcU 01 TukyjDKoi των 'τορ" 
<ρυρων &c. Praereriit haec Epitomator uique eo, ubi finem 
capitis fecimus. Satis erat καό' suvroiii abfque rb : fed fe- 
rendus etiam videtur articulus , pleonaftice adieftus. Ad 
ifta verba, 0/ τράχ«λο/ των -πορφυρών, haec notavit f 
Casaub. » Potes accipere ae ^enete purpurarum ^ qmstra- 
nchelos vocabant. Hefychius: lpetyj)Kovi, τλ{ 'τορφύρα.ί, 
«Sed additidem, "Evioi τους στον^ύκους των KoyyjjKmv ^ 
» quidam inttrpntantur de vertebns conchyliorum. Sane in hoc 
«auftore locos invenias, ubi trachdi nominantur con•' 
ttchyliorum proprium genus ; ut ftatim in Pofidippi vtrfu^ 
jfTtvvui, τρα-χβλονί , μύας: item alios , ubi pars cerycis 
»> aut purpurae aliusve conchylii ita nominatur, non κνρίωί 
«quidem, fed Λναλό^/ωί. Has partes fuiiTe ad cibum ex- 
» petitas fcribit Herychius in ΊαραντΐνΛΐ. Petronius : Mox 
η cibis vaUdionbus paflus , id efl , bulhis ^ cochkarumcjue fint 
rtiun cervicibus ^ haufi parcius merum.ti — At ot TpiyjWot 
των τορ<ινρων non magis pro proprio conchyliorum ge- 
nere hic accipi poffunt , quam eii τϋί rrop<pOpoLS μήκωνα, 
quae paulo ante nominatae funt , aut oi των κηρύκων τρά- 
yjihoi , paulo fuperius memorati. In buccinis, purpuris, 
aliilque id genus conchyliis, duae diftinguebantur partes , 
quae feorfim vel coquebantur vel fuper prunis torreban- 
tur: altera pars, anterior five fuperior, fapore quidem 
gratam carnem , fed paulo duriorem & concoftu diffici- 
liorem habens; quam partem Graeci τράχακον (& non- 
numquam στόνί'νλον) vocabant, Romani cirvicemj aut 
fpondylum^ ut Plin. XXXII. 6, 21. Altera pars, interior 
& inferior, {^'^rpbi τοΙς 'τν^μίσιν , Ίη fundo , vel in irno, 
III. 91. f.) mollior, tenerior, & concoftu facilior; Grae- 
ce μήκων ^ interdum etiam τυ^μήν^ (ut apud Xenocr. feft. 
23.) Idiunt pjpavcr difla. Nec vero in Posidippi verficu-- 
lis , qui continuo adponuntiir, τρά.γ^>ιλοι pro peculiari con- 
chyliorum genere accipi debent; non magis quam μηκώ- 
vici ibidem nominata, quae nil aliud funt nifi μήκανα. 



ρ. S8. ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. XXXV. 93 

fquas dixi, diminutiva nominis forma adpellatae. Perfpe- 
ile vero Salmasius , Exercit. Plin. pag. 792. poftquam 
Pofidippi verba adpofuit : >> In his verfibus , inquit , rf)a.'/J\- 
ηκους & μηκώνΐΛ^ quae partes funt conchyliorum , inter 
3>oftrearum & pifcium genera velutiproprium genus poe- 
« ta recenfuir. Non tamen funt. Sed quia per fe coque- 
»bantur, ideo feorfim nominavit. « — Poerae nomen non 
TioatiS iTTof ^ ut editum eft, fed Π oe-icTiir Tof , cum 
hic , tum alibi fere conftanter fcribit nofter cod. A. quam 
fcripturam etiam Suidas tenuit , ut non modo ex vulgata 
ibi fcriptura, fed & ex literarum ferie intelligitur, cum 
praecedat Wocn^aviot , fequatur ΠοσίίΊτ'τοί. c(. infra p. 
94. c. Fabulae nomen, nulli alii auftori, quod fciam , 
memoratum , ex eiufdem noftri codicis praeicripto Λ κ ρ 1- 
<Γ 6 f fuit , id eft Locrae ; non Αοκρο) , ut perhiberi folet ex 
editorum librorum fcriptura, quae mendum fuum vel ipfa 
lonica forma Ao κροΊσ iv fatebatur. Perfpicue lc Λοκρ/- 
σ ι ν fcriptum in niembranis, cum acuto accentu in penul- 
tima , ne putes confuetam eiTe vocalium 01 & / confufio- 
nem. Jbui. Ferf. i. Pro 'Ώρί6 , perperam ωραι ed. Ven. & 
Baf. Vf. 3. pro τίννΛί habet rrivuf ms.A. & fic fere con- 
ftanter fimplici litera ν utitur in eodem vocabulo. 

Quod paulo ante legitur , τρΌ? retf ταν στομά-γαν ^ict" 
^iaeif. merainerit leitor, vocabulum (i^/afiej-K, abfolute po» 
fitum apud Medicos , in malam partem folere accipi , pro 
morbofa adfe&lone , vel infirmitate. Conf. Lexic. Polyb. in 
AiciAsfftfi num. 1. 

AD CAP. XXXV. 

a vtrh Κιοκίων κΛΚξίσ^Λΐ ούί ΆφροίΓΜκ. «Hincemen- 
»dabis ifta Hefychii, Qiii 'ΑφρθίΓ/τ>κ• οι α.κΐίϊί "oarpsov τι 
« ούτω KetKov7i. Imo vero 01 KioheTi : nam leolionem no- 
i>ftram tuetur Euftath. ad UlyiTeae ^'et-4- p. [pag-63 3, 
»22.]«« Casaub. — Ex Epitome iftud habuit Euftath. 
& confentit etiam nofter ms. Ep. cum ms. A. Defiderabit 
fortafle h. 1. ledor verbum <p»)e-i , quod omitti potuit libra• 
rii negligentia; (vide ad pag. 89. a.) fed iaepe etiam ab 
ipfis Grammaticis confulto praetermiffum eft in citandis 
auftorum teftimoniis. 

βρω μώί'ς ts <Γέ. Frequens huius vocabuli apud No- 
ilrum ulus , de odore graveolento & virofo, Poflis olidum la- 



94 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 88. 

tine reddere: Plinius interpretatur, virus nfiplunt. Cum a 
βρομ-ωί^Λί , brevi vocali in prima fyllaba , editum elTet 
III. I20. d. & fubinde alibi apud Noftrum; ubique /5/3ω/κώ- 
<Γ)ΐί• vocali longa oportuiffe ccntendit Bochartus Hierozoic. 
P. II. lib. IV. c. 4. Falfo: immo vero & h. 1. βρομά- 
S^sti, & mox βρομ.άί'η refcribi debet, utriufque codi- 
cis noftii auSoritate. Eam fcripturam conftanter fervant 
iidem mssti , pariterque apud Xenocratem libri omnes, 
nec aliter apud Diofcoridem & Aretaeum. Eodem psrti- 
net quod apud Hefychium βρΌμ,ος, non βρωμος , per Όα-μη 
exponitur; & βρομέον^ ^er όζόμενον. Conf. Biel. Thef. Phi- 
lol. T. I. pag. 307 fq. 

To7f τροίίρημίνοΐί ^ Kcu τοΚυτρο^ιωτερΛ. κλ) τολντροφω- 
Tipots ms, Ep. Ibid. ciy ρ t λ heyόμει^Λ og-Tpsct. kipta. o^rpsec 
ms. Ep. Aurem marinam , de qua modo didum , Ariito- 
teles kypictv Κίττά-ίΆ vocat, ut docuere Rondelet & Bel- 
lonius apud Gefn. pag. 685 {^. 

Ά/!/ΰ•τοτ£λ«ί ^* iv τω rrsp) Ζώων. »Cum ab Athenaeo 
»)vel 'λρισιοτίΚΐήΐ iv τω ίτίρ} Ιώων , vel Theopliraftus ίν 
ντω 1-ερ) Φυταν laudantur, fic accipi verba illa debent, 
»ut fi diceret iv r» mp\ Zrauv vel Φϋτω»' 'ττρΛτ^μα.τίΊα,: qua 
j) appellatione continentur quaecumque alter eorum variis 
«operibus fcripfit de Natura AnimaUum, alter oe Planta•• 
i) rum. Solet aurem Athenaeus, quicquid de eadem re va- 
«riis locis difperle fcriptum invenit apud illos, in unum 
»congerere. Sic , cum luper Ofireis ait, Άριστ. cT' sv τω ττίρ) 
jtZaaiv^ οστρεα φ«ί•/, pleraque omnia defcribuntur, quae 
j>de ofireis philofophus dixerat non in iis folum libris qui 
5>hodie extant, fed quaedam etiam in iisquos hodie non 
jjhabemus. Nam Hiftor. [Animal.] lib. IV. c. 4. όο-τρα- 
νκο^έρμων diverfa non parum inftituitur divifio; qui ta- 
}>men locus cum iilo eft conferendus. « Casaub. 

"0(Γτρί£4• φιίΑ•), &c. Vocabulum illud adparet generali b 
fenfu h. 1. accipi , ut idem valeat ac τα. Όστρεά^Ίι vel το 
των Όΐτρέων yivot , quod latius patet , & alia conchylia 
praeter oflrmm ftriftius fic diftum comprehendit. Verba 
ninc nonnulla citavit Euftath. ad Od. <Γ'. 153, ία fq. Mox, 
in τΓίννη refte confemit ms. Ep, τίνη vero ms, A. ut iam di- 
itum; & fic deinde. 

Tb«rs οΰ-τρεοΐ',-ίΓ/δυρον-- κετΛί S^l μονό^υ- 
^ον KoCi κειόστρΛΛον. «Reole doitiff". Gefnerus, quo loco 
*> fcnptum eil etiam in membranis , etiam in Epitoma , 



ρ.88. ΪΝ LIB. III. CAP. XXXV. 9? 

hnKSTcti <Γέ ίΓ /flypov κα) ^eioffrpctKov , legendum cenfuit μο- 
nvoSvpor & ΎρΛ-χυόσ-τρΛκον. Nam fi baberet patella duas 
D^vpui^ id eft , ufias , haerere faxis non poflet, quod 
»huic oftreo proprium atque ί^Γ/Α/τατον eft. Ipfius Ari- 
» ftotelis vcrba funt, oe Part. lib. IV. c. 5. ToTf <Γέ μονό- 
K^vpois iv τω τυΰμένι « μήκων , οίον ΤΛΐί Kir/rkfft. «( CaSAUB, 

— (S^iQvpov quidem, de lepade didum , in μ.ανί6υρον muran- 
dum monentem Gesnerum video de Aquatil. pag. 689, 
34. fed in καοντρακον nihil mutat. Et eft quidem firiata 
patella, ied non tain afpcrn quam oilreum proprie diftum; 
necfpinis horrens, ut multa ex oftreis: quare refpedlu 
oftreorum haud incommode videtur laevis dici pofle. Vi- 
deo tamen alio loco quern refpexit Cafaubonus, eumdem 
Gefnerum de λειόστρακον h. 1. in τρΛγυοστρ, mutando co- 
gitafle , fcil. pag. 259, 28. 

συμ(^υ»ί ^i μΰ{• μονΰ(φυίί S^h &c. Tria priora verba 
defunt ms. Ep. qui in reliquis cum edd. & ms. A. confentir. 

3)Oftreorum diftributio , quae ex Ariftotele adfertur, 
win duo genera, αυμ<ρνων & μονοφναν . longe clarius in 
» Philofophi Hiftoriis explicatur. Συ/Λψν«$•, ait Athenaeus, 
»μυ{' μονοφνίί <Γ6 κα.) λίίόατράκον y σωλην κα) βύκανο^, 
» Cohairentihus teflis conflat mufculus : und ufla , edque laevi , 
^tfokn & glans. Quanto clariora & dilucidiora verba, quae 
"adfcribemus? [ex Hift. Anim. IV. 4.3 Twy S^idvpav τα. 
■>ιμίν ίστιν Λνά,ττυκτα, , οΐονοί κτίνίί , κα) οί μνεί' Ά-η-ΛντΛ 
» ykp τα. τοίΛυτΛ , τη μ\ν συμτέφυκε , τη «Γε ί^κ/,κίκυτΛΐ , 
ν'άστξ ffvyiihiiecrQat κλ) kvoiye(T6oc.i. tu. <Γέ, Si&upex. μίν 
»effTlv, ομοίως «Tg συμ'?Γί<^υκίν εττ ώ^.φότ£ρα , οΤον oi β-ωλΗ- 
» νεί. Oflreorum ίι^ΰρων , quae. binis forlbus utrimquc conchi- 
nduntur, quaedam ait efle ex parte hiantia^ ut peBines 6» 
» mufculos ; quatdam utrdque cx parte cohacrtntes fons habere, 
i^utfokncs, Quibus verbis contradicere vides Philorophum 
» Deipnofophiftae; nam hic foknes (acit μονοφνεΐζ , ille 
» σ-υμφυείί : quod difcidium etfi non negem poffe compo- 
» ni , tamen an iftas ivuvTio<piLveiet.i in iuis lcriptis relique- 
»rii philofophus accuratiflimus, iure dubites. « Casaub. 

— At , quemadmodum de ipfo vocabulo οα-τρεον modo 
vidlmus, atque in fexcentis aliis pariter videmus, alias 
notione magis generali , alias ftriftiori ufurpari : fic nihil 
impedir, quo minus credamus, Ariftotelem promifcue 
omnia conchylia duabus partibus conftantia , συμ-πεφυκί» 
ναι dixiffe generali verbo ; tum vero σνμ<^υη , ilriiliori 



9δ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 8S. 

rotione, ea nominaffe quae ab una tantum parte cohaerent , b 
Ut aperiri & claudi poffint ; μονο(^υν\ vero, quae ab utraqiie 
parte connata funt cohaerentque , ut recludi aperirique non 
poilint, {(\\so folcnas refert;) aut quae, fi pluribus parti- 
bus conftant, ut glandes, omnes partes undiquecohaerentes 
habent. Sed , qua ratione dicat , communis ex ambobus namrae 
conc ham ejfe, (^koivov S'' έξ ύμφοΐν , κό•)/χ«,) id difiicilio- 
rem habuerit explicationem, ac mihi quidem minime li- 
quet. Cupide quaefiveram quid iuper his verbis commen- 
tatus eiTet dodillimus Camus, ubi, quae de conchls Ari- 
ftoteles praecepit vel praecepifle traditur, collegit pag. 
242 - 244. fed diligentiam Viri incomparabilis iplia haec 
Athenaei verba effugiffe dolui. Gefnerus quidem citavit 
eadeinj de quibus quaerimus , verba; pag. 259, 31. fed 
nullam eorum interpretationem aut explicationem tenta- 
vit. In eodem vero loco dubium etiam hacfiire Casaubo- 
NUM video: «Quae fequuntur, inquitjobfcura funt, κοινών 
ϊ)|ξ ά^φο»' κΌγχ_η. OtlXqc. Ambobus Id commune generibus 
nejlj quod operiuntur tejla ; frigida plane fentetitia: nam 
»cum de folis teftaceis fit fermo, quid erat opus hac ad- 
I) monitione r & quare dicit ά/κφο?^ potius, quam τασινί 
« Enimvero quae philofophi mens fuerit non divino : ver- 
})ba autem hoc fonant, commune ex amhobus efi concha: 
» εξ α,μφοΐν , ex utroque genere του μονοφνοίίί ku) (τυμφυοΰί. 
»Ait, CΰncL•s , .qudc peculiaris eft ipecies teiiaceorum , 
i> naturam utrlufqne generis pardcipr.rc ^ tam eorum quae clau- 
j> duntur , quam eorum quae ab uno tantum extremo. α 
— lam vero, quod folenum valvas Ariiioteles nirimque 
cohaerentes ait, connatafque; id quidem (ut iam a Ronde• 
leto monitum eft, apud Gefn. pag. 1035.) manifelie re- 
pugnare videtur ei, quod in illo genere conchyliorum , 
fatis & in maribus omnibus & in curioforum colledioni- 
bus frequenti, obfervaie cuivis licet: eft enim folen (ut 
ibidem Rondeletait) altera tantum parte colligatus nigro 
vinculo; altera parte iblutus, neque in ea aut vinculi aut 
articulationls uUum veftigium. Quae pugnantia Graeci phi- 
lofophi cum eo quod in re minime vifu rara fuus quem- 
que fenfus docere poiTe videtur , quam-nani habeat ratio- 
nem, explicent nobis Viri harum rerum periti. lllud cer- 
tum eft: primum, quos hooxt foUnes vocamus, eofdeai 
effe, quos oUm Ariftoteles & alii veterum eodem nomine 
adpdlarunt: aUerum, vocem ^βΐΌφνί) ea, qua diximus, 



ρ. 88. ΙΝ LIB. III. CAP. XXXV. 97 

b notione apud Arlftotelem eiTe accipiendam ; nam ita ipfe 
piiiloCophus difertiirmie alibi eam interpreratur, de Parr. 
Animal. IV, 7. cuius verba h. 1. adponere operae prctiuin 
videtur: Των S^&vpoiv (inquit) ra μίν ctv^-^nvKia, oTiv 
KTivsi x.ai fy.vef err) ^ά-τιρα. ykp avyKs>tf.et<TTeti y cicrTt 
eL':oiyia'6xt st) '^ίτερα. χα» c-vynAiiiff&cci. Tk J'' Ιτ' οί/κ- 
φω ΰ•νμτ€φνκ(ν, (haec iunt qiiae (uperiori loco μο- 
vc^vii dixerat) oJovtotuv σωκϋνων yivos. Quibus 
ex verbis fimul illud adparet, non de una quadam ac Γιη- 
%\\\λϊ\ folcnum fpecie, fed de toto genere, id quod dixi- 
rr.us, adfirmare philorophum : qui id fpedaffe videtur, 
oiiod revera numquam valvas teitae fuae recludat ape- 
riatque animalculum, ied exferto per alteram extremita- 
tum aperturain capire cibum quaerar. 

C 'Et' ^έ ^τίμττω Ζώων Μ ο ρ / w ν ό Άρ/ττοτέλΗΓ. ίν <Γέ 
Ίτέμ'πω ζώων ιστο^ία,ί ed. Ven, & Baf. iv cTs ire/a-jj-Tw 
ζώων μορίων i <ττ opias ed. Caf. fed partim in Animadv. 
partim in Addendis monuit Casaubonus : «Scriprimu? 
» If S'k 'ττέμ'τττω ζώων μορίων , (nam vox ίστορία,ί, quae 
ϊ>ίη nupera editione remanfit, furcillis hinc extrudi de- 
«bet: ) ut locis aliis quamplurimis, ubi ita femper omnes 
wmssti, & qui Romae fervantur aut in aliis Italicis biblio- 
jjthecis, & is etiam quem Huraldi beneficio penes nos 
«habemus: etfi non iunt allata verba ex eo opere, fed 
»ex Hiiioriis. « — Vocabulum 'ltrTopiet,f ignorant, ut co- 
dices quos Cafaubonus dixit, fic & noftri ambo, & iv <Γέ 
7ω τίμηττω Ζώων 'ί^Ιορίων exhibent, ηοη modo ms. Α. ve* 
rum etiam ms, Ep. in quo allas fere conftanter omiifi funt 
librorum tituli. De conftanti ifto Athenaei more, quin» 
tum iibrum di Partibus AnimaUum pro ijuinto Historiai 
Ammu.Uum nominandi, iam iupra diximus ad II. 63. b. ib\ 
a Vensto editore deletum nomen MopiVi»;' vidimus ; h. 1, 
pro Mopjaf vocem Ί<7τορία{ iubitituit idem, quod & alibi 
paiiim ab eodem taftum. NonHumquam , ubi Venetusedi- 
tor icripturam codicum non muratam repraefentaverat , 
veluti Vll. 286. c. Bafileenfis editor 'la-Topias pro Μορίων 
fubriituit: quod quamvis, fi rei veritatem fpedemus, re- 
&e failum profeiTus fit Casaubonus ad VII. 280. c. ta- 
men «peccata veterum fcriptorum ifto modo emendare, 
»& ipforum fcripta pro noftra libidine corrigere,« id 
\QtO Umtrarium , audax &> vaecors tjfe facinus ■^ron\inc\zs'\U 
Confufionis aiitem illlus ab Ailienaeo admijfae hanc fuiire 
Animadv, Vol. //. G 



9» ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 8S. 

cauffam ftatuit idem Casaub. : » Quia codex Ariftotelis ad C 
nmanum Athenaeo non fuiflet, referenti in literas hos 
«Deipnofophiftarum fermones. Excerpta fua (inquit)fo- 
«luin habuit: atque ea , ut videtur, confufa & perturba- 
»)ta, titulis perverfis. Hinc illius manavit error. « — Nos 
latique, quaecumque fuerit illius confufionis origo, li- 
brorum fcripmram , tam pertinaciter conftantem, ubique 
tenendam putavimus. Locus, quem hic refpexit Athe- 
naeus, exftat hodie in HiiK Anim. lib. V. c. 12. Tangi- 
tur vero rurfus ex parte idem argumentum lib. IV. de 
Partib. Anirn. c. 5. T. I. p. 1179. ^^• Laemarii in 8vo. 

In verbis ex ArifloteU citatis vulgatum ctei τ ε Ισχύ ο υ' 
ν ι tenet uterque codex cuai edd. At primum aet <Γέ mal- 
les, ut Sk refpondeat praecedenti particuiaeit/.ef , aut άλλ' 
kii Tf. Apud Ariftof, eit ού μην , άλ λλ κλι ke) έ'χ ο υ «τ/. 
Εχ quo porro apud Noftrum pro ϊσ-χύουα , pariter «χον^-ί 
(fcil.iJtt) oporruifie colligas ; aut certe Ίσ-γουσι , quem- 
admodum palfim apud eumdem Ariftot. variationis cauiTa 
tnodo verbum syjiv, moao layjiv ufurpatur. Sed in ea- 
dem re idem Ariftot. de Part. Anim. IV. 5. poftquam 
eyjve-t (fcil. a>k) dixerat, etiam verbo £i/fiH:oyV<f utitur, 
quod idem ac Ίΰ-χύουσι valet. Quare hoc pofterius ver- 
bum apud Noftrum fortafle nil opus fuerat folicitare; cer- 
te mutari a nobis contra librorum fidem non debuifle in- 
telligo; & rcpofuum Ίΰ-χύουα-ι velim. Eamdem fere in 
fententiam 'ίο-χονα r)\v ίι-ίίΌσιν legitur III. 74. c. ubi pa• 
riter, atque hoc loco, vigoris echlnorum jnannorum tcmpore 
pknUunu fit mentio. Vide ad eum locum notata. 

ev τω Ευρ/τω των Πυρ puiu ν. Sic bene edd. ut apud 
Arift. Hiit. An. V. 12. έντω Πυρρχίω Εύρί-ττω editur apud 
eumdem Arift. de Part. Anim. IV. 5. των Πυρρίων ha- 
bent h. 1. ms.J.8i Ep. minus retle. Intelligendum Euri- 
pum ad Pyrrham, Lesbi infulae oppidum, momiit Palmer. 
Exercit. pag. 492 fq. ex Strab. lib. XIII. pag. 617. 

TKnpeii <fs ωων. ωων cum iota fublcripto ( five, refiius d 
ut dicam, ad latus fcripto, ut folet) exhibet ms,A. Sic 
& idem paulo ante &λ, non nude «ά. Ibid, rrkvTSS 
ομοίωί. Perperam τίντεί όμοιοι ms.Ep. 

ADCAP. XXXVI. 

Προελβών Si , ιη-ΛΚίν cpMffij' φ<λοί•. Ariftot. Hift. Anim. 
V. 1 5. Ibid. τοντο J" ΐ<ττ)ν οίον κηρίον, Verba ifta ad fen- 



ρ. 89. ΙΝ LIB. III. CAP. XXXVI. 99 

d rentiam neceffaria, cum deeffent ed. Ven, itemque wjji/i 
A. & B. ex Ariftotelis libris adiecit edltor ΒαΓιΙ. & rede 
tenuit CaCaub. Deerat vero etiam άλλ' particula poft ^λλ- 
9t/pW , ab eodem editore Baf, adiefta. Ibld. ίκ hirrvpav 
ijie/3iV9a)c κευκαν. Magis phcQt ίριβίν^ου λει/κοΰ, quod ha- 
bit ms. Ep. in fing. Sed pluralem tenent libri Arinotelisi 
ai in his perperam ij ίρξβίν&ων. Ibid. ffvuTa.yein. συμ^τ^Λ- 
7«/'); apud Ariit. Mox , vocabulum τόρον rurfus ex Ari- 

e ixot. adlcivit editor B.ifil. Ibid. ΰλκ'ύ. φύονται Λυται. ay- 
τ α \ ms. Ερ. Μοχ , pro cifTpeiKOS'{py,x, idem codex οβ•τρΛ- 
Κ(ΐ hahet. 

kdfnxrt S"" Ίγ^ωρα. Sic codex uterque cum edd. reftius 
haud dubie quam quod apud Arift. vulgatum cft. Ibid. 

f £/V (Γέ TcuTo /rt/Fjovs-ei/. Abeft patriciila apud Ariftot. ubi 
pro his iila habes, λλιγ ίν ίκ αυτω gutcii. Νοπ fatis pla• 
nus locus: quem traiStavit Geiherus pag, 771. Pro sifS^h 
τούτο o-urtouff-ai apudNoitrum legebatsif τΌ α.ύτ)> συνιου- 
σαι Sylbu«'g. ad Ariliot. 1. c. Ib. Έίysιoιf. Perperarn Σι- 

?:'tov ms. A. Mox λίκτον penacute edidit Caf, in quo ne- 
cio an confentiat ms. A^ Acute AsxTbf edd. Veii. & BaC 
& ms.Ep. Eil promontorium Myfiae, ex adverfo Lesbi. 
In accentu variant fcriptores, editores certe. ViduCellar. 
in Afia Antrq. pag. 56. Penacutae fcripturae favere vide- 
tur analogia , quae in nominibus propriis retra(9:um pie- 
rumque accentum, i^ diverfum arque in adpellativis deii- 
derat. Ibid. ίν τω νΐύμτω. Euripus, κλτ δξβχηΐ' di<Etus, 
alias Chalcidicus inteu ii,itur : hic vero nefcio an Ht idem 
intelligendus , qni paiilo ante, Pyrrhaeus. 

Poft Eyp/Tfw in ed. Ven. & Bai. Aarim requebantur ven• 
ba και Λνθοί ttl μ\ν τΚζΊΐΤΛΐ &c. omiiTis medlis : ubi χαι 
Tci etySof fcribendum , & inferenda ifta , κλι τίρ) Καρίαν 
Krti ίν τω κ'οκτ ω μεν με'^ίι.Κα.ι και Tpa.yjitt.i , e fuo cod. 
Ep'.t. docuit Hoefchelius , quae eadem habet nofter ms Ep, 
Nonnihil diverfa , qualia nos edidimus , tacite inferuit Ca- 
faubonus e codicibus Iralicis , quae eodem modo exhibet 
a norter ms. A. Ibid. το ttifiof, eft color. Vide Hefych. \n 
"Ανδ»', & ibi Interpp. Ibid. gpvfipbf μικρω. Sic codex no- 
fter uferque; ac fane commodius hoc videtur, quam μι- 
xpb;', quod ex vulgatis Ariftotelis libris in Athenaei edi- 
tiones adrcitum. Ibid. κλ) μν ai λΊλι. Sic edd. cum ms, 
Ep. Nec aliunde, quam ex eadem Epitome habet Eufta- 
thius, quod, cum aiias μνχΊοί & /Mi/ccccre; diceretur uq ρο/ι• 

G X 



100 ANIMADV. IN ATIIENAEUM. p. 89. 

dcre μνϋ.ν i. e. libram aequante , Ariftotelem ait , graviori a 
paragoge ufum , μνΑΐαΊοί dixiiTe. (Commenr. in Od. 7'. 
pag.715 ,20. & Φ'. 754, 13.) Αίμνάιαι, ΓινομνΛΤαι^ 
ut apud ipfum Ariftotelem editur, fic apud Athenaeum 
exhibent optimae noftrae mefntr. A. Quod adeo adoptari 
debuiffe videtur. 

Ibid. ev το7ζ ettyietKoig Ktu τίο) ikf ίκτΛί, eiy.rh non 
quodvis Utus dicitur, fed figiilatim Utus faxofum; & omni- 
no , locus faxofus in mari. Vide Ammonium de DiiFer. 
Vocab. p. 9. & Schol. ad Iliad. (i . 395. Ibid. τοϊί τροσ- 
βόρ ρ ot ς. Sic bene ms. Α. Nec Eoale τοκ rr po σβό ρ ο tf 
ed. Ven. & Baf. cum ms, Ep. ToiV βορίίοΐί ex vulgatis 
Ariftotelis libris adlcivir Cafaub. praeter neceffiratem : id 
cum ita in ed. Cai' i. & 2. eK^it vulgatum , dein in ed. 
Caf. 3. rurfus cum τοΓ$• τΰοσβόραί permutatum eft. Ne 
quid ramen diiTimulem , ncn τοΓί•, fed τΑΪί τροί βορ- 
poTf ( fic ) fcriptum in ms.A, Apud Ariilotelem -ίτροΐβο- 
f€iois ex insstis recepit Camus. 

AD CAP. XXXVII. 

ΆίΓολλό<Γ«/:οί• rrpc^sii το , λιγ^ν 07€ pa τ α, ν τ ο ρ• 

^vpff.v. Perperam τροσ-δί)? edd. de quo corrigendo mo- 
nuit Cafaub. in Animadv. Reiie vero 'ττρο^ύί UQd^xt ms, Α. 
Verba >Ίχν. τ^ν rropq». adparet Sophronis eiTe, ideoque 
Dorica dialefto expreffa, ad quae deinde commentatus 
eft Apollodorus. Mailes >AyjOTipo{ ( in fing. ) Ίο,ν τορ- 
(fjvpZv, quemadmodum in Epitome eil : fed nun poirumus 
eam b. 1. teftem invocare, quoniam alia fimul muravit 
Abbreviaror , qui inde ab initio huius capitis nil aliud ni- 
ii haec habet ; Ή J^i -τταροιμία. h ?.iycvffit Αίγνότεροί rrop• 
(^vpeti, Ki μέν Ttvsi &c. At potuit, pro connexione ora- 
tionis apud Sophronem, ita, ut vulgo fcribitur, expref- 
fa eiTe diftio: nifi tamen fortaiTe λι-χνοτέρΛ in fing. foem. 
oportuit, non Μγν'οΊίρΛ iri nsutro plurali; quamquam & 
haud raro alias in noftris membr. eamdem vocalem a. 
pro fyllaba o? perperatn pofitam vidimus. Sed illud certe 
non bene failum aCafaiibono, quod Tet, hiyjoT. edidit, 
quamquam (ni fallor ) eodeni modo in noftris membra- 
nis fcriptuin; atque ita etiam in Excerptis Aegianis ex 
Romano codice adnotatum video : repetiitque eamdem 
fcripturam idem Cafaub. in Animadv. Si tengre χ* vel- 



ρ. 89• ΙΝ LIB. ΙΠ. CAP. XXXVIII. ιοί 

ales, faltem iungendum erat cum λίχνότ^ρΛ,υΐ failumined. 
a. & 3. Caf. & in Heynii Fragm. Apollodori p. 1 1 39. Atre- 
ilum haud dubie, & a nobis revocandum fuit ex ecl. Ven. & 
Baf. xb λίγν'οτ. nempe tj «tcs•. SimiHimam didionem, ubi 
de eiufdem Apollodori Commenrario in Sophronem agitur, 
infra habes, VII. a8i. e. vel f. Mox , poft τορφυ/ΐΛΐ' dee- 
rat in edd. verbum φ » i" 1 ν , quod refte adiedum in ms. 
A. ideraque verbum iii Cafauboni Excerptls Aegianis et- 
iam e cod. Rvim. adnotatum video, ut mirer non adopta- 
tum ab ii!o editore. IntercidiiTe illud verbum monuerat 

b Heyne I. C. Ibid. Ιτ/ τον ξ«ον. Aviditatt fua purpurae 
tolluntur^ ait Plin. IX. 37, 6r. Coof. EratVni Adagia ia 
£djcbres purpuris. 

'λκίσκοντΛΐ (Γέ, (fiiTtv 'λρκττοτίΜΐ. Ariftot. Hift. Anim. 
V. 15. liid• ίξ,6 ί po y τ et την Keihovu. -^Κωττα,ν. Porre- 
flis lins;u!s y Plin. Reftuis vero hic ίξίίρονται. , quam s^ut- 
povTu apud Ariftot. Quae verba alibi apud Noftrum quo- 
que, in eadem didione , perperam confufa vidimus, I. 
21. b. ubi in Animadv. pag. 167. oblitus eramad hunc lo- 
cum provocare. 

C «Γ/ατρντα iuu το sctv τ » ί %ο•τρΛΚον» Mirum vi- 

deri polHt, quod ait , purpuram fuam etiam ipfius teflarn /m- 
ξηά perforare. Sic tamen & apud ipfum Ariftot. legitur» 
na) Tb etuTMS• offTpciKov , ubi idem plane valet Λυτ«ί• ac 
ίαυτϋί, At quatuor verba κλ) τ)> letur. όβ-τρ. apud Athe- 
naeum cautus praetermiiit Epitomator. 

Α D C Α P. XXXVIII. 

Ai <rs rrmtLt hp^dt.) φύοντΛΐ ίκ τον βυ6ου. Apud Arlftot. 
Hift. Anim. V. iij. legitur, A/ «Ts rrivva.i όρθαί φνοντΛΐ ίκ. 
Toy |3 ύ ΰ" ff ο υ ίν τοϊί <t^iJ.aS'i7t κλι βορ^βρώ^'εσι. Quae 
difcrepantia mukum torfit interpretes. )> Utram leitionem 
i>(ait Casaubonus ) probabimus, & veram dicemus ? 
» Ariftotelicorum librorum icriptura ait, pinnam e bysso 
» oriri in locis fabiilofis & coenofis : noftra , cx ipfo talium 
») locorum fundo. Utraque fcriprura fuas ratiooes , fuos- 
»que aueores habet. Adnafci pinnis quandam , ut cum 
«TertuUiano [dePallio p. 15. ed. Salmaf. ]dicam, muco' 
■nfam lariofitatem evinck a\iTo-\ia. Recentiores naturae con- 
«iultiiilmi viri, qui pinnam defcripferunt vifam fibi tra- 
» datam<|ue faepius , plerique omnes in hoc confentiunf. 

G 5 



102 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. »9. 

j)In veterum tamen philofophorum Graecorum & Larino- c 
»rum rcriptis.fi iftum Ariftotelis locum excipias , altum 
«de h;ic re iilenriuni. Unus quod fciam beatiff. pater Ba- 
«filius eius meminit ; qui qiiidem auream lanam vocat 
«iftud five lini iive lanae rudimentum. Iia enim fcribit 
3> Concione in Hexaemeron feptima , ^rofiii/ τΌ "χ^ρυοΌυν 
ifspiov cti rrivveti τρίφονσέν , '6-tep o'jS'6)s των αν^οβΛφνν ίμι^ 
7)μί]σα7ο ; & in Oratione ad Divites , 'otciv σ'ττουί^α.ζητΛΐ 
nrrap' αύτοϊί τα έκ ίΐίίλΛττ»? ΛΐΆη, » κο'χΚοί , ή ts rrhvet.f 
»ύτέρ το ίχ των 'ττ^.οβά.τωϋ ipicv. Quam appellat Bafiliirs 
nL•nam auream , Ariftoreles ( (ι modo ille ita lcripfit^ ra- 
jjtione coloris, byffum nominat: nam byfli color ut aun, 
«fub flavi genere continetur. « — Tum fufe narrat idem 
Cafaubonus, monftratas libi efle in rariorum viiu rerum 
coUea^ione regia fimbnas qualdam veteris marrupii , co- 
loris pulli , fubtiliorem ftuppam cannabinam referentes, 
quarum niateria effe vera pinnae byflus confirmabatur. 
Dein fic pergit : » Non igitur adeo abfurda eft Ariftoteli- 
«corum exemplarium leoho , ac cenluerunt nonnuUi. 
«Riir(us, pro altera sk tov |Si/6ov pugnant neque paucae 
«neque invalidae rationes. Primum fic habent onines 
«antiqui mssti, itemque Hoelcheliana Epitome : ficque 
»rei natura poftulat ; nam vere ίκ βυβού nafcuntur 
» pinnae , non iilae folum , quas ίμβυ & ί υ ί paulo ροίΐ 
j>au££or vocar, Cvide ρ. 93. t. & 94. a.3 ied omnes om- 
Μπΐπο. Oppianus ; [Άλ /st/T. II. 186.] 

»Όί-τρακεν αυ βν&ίαί μϊν ί'χβί τΚΛκαζ, sv S'e 
οί 'ίχ6νί 

ητίννη VMsriei κεκκημένοί &c. 
«Deinde quale eil hoc loquendi genus ? ut dicatur pinna 
»ex eo filo nafci per quod adhaeret folo in quo gene- 
ijratur. Mitto dicere, τον βυσαον , pro rhv βυίτσον ^ 
^Ιβύσσον utrobique voluerat] Graecum non videri. Po- 
«ftremo illud, quo innititur piiina , nuiquam fcriptor ul- 
jjIus byjfum appellavir, led radi:em , aut quafi radicem. Sic 
?>in V. Hiftoriarum legimus, pinnas ίρ(>ιζ^<^^Λΐ.<-<- C Hift. 
An. V. I if. των i.'.h μεταβακκόντων rovs TO-a-oy?, «< μίν 
rrivvui ίρρίζανται• ( eadem ratione kKtvinov κα] τροσ<φυ» 
την -ττίνναν vocat Hift. An. IV. 4. ) βί <i^s (τωλϋ-.εί κα.) α,ϊ 
χό-^χαί, αρρίζωτοι ίκχ.μίνο\)(ίΐ.~\ » Athenaeus quoque ποη 
»multo ροίΐ , [ρ. 9'?•^•] '^''"*•' ^"ι intiuit, -πινναι -TrirpetK 
ϊ)« στίΚΛπ 'Τ(ΐοσ:^να)(ίΐ, ρίζαβοκοΰσι. Iterum. idem [ ibid. ] 



ρ. 89. ΙΝ L1B. III. CAP. XXXVIII. loj 

c>»naturam radicis huius explicans, «Γιήκε;, inquit, ίκ rou 
itffTOuetjof h ο"Λρξ , f^iyji fJ.iffov του κΌγ^ου oiovii ρ'^Λ, 
«Plinius, quod dixerat Philofophiis ooficif φίεβ-^^Λΐ Tetf τίν- 
nvets y ekganter vertit ndfci eas furndas fcmpcr ^ [ IX. 42 , 
«66.] nulla fafta molertae illius appendicis mentione : 
»»an incuria , an certo confilio ? « — Ante Cafaubonum 
adcurate hunc locum tradtaverat Conr. Gesnerus , tam 
eximio vir iudicio, quam exquifua doftrina , de Aquat. 
p. 734. docueratque, praeter raiionem illud sk -του (fjs•- 
ffcv apud Ariftotelem de lana illa five hurba, qua inlirufta 
pinna eft , acceptum a nonnullis fuiffe : ut mirer, Cafau- 
bono adluic dubium nonnuilum potiiiiie fupereiTe. Sane 
βύ<τσοί y penacute, inauditum Graecis nomen. h (ίντσ-οί, 
plantaeft, quae aliis lini genus quoddam tenuiflimum , 
aliis fojfypium effe, vifa eft : de qua vide Polluc. VII. 75. 
Philoftrat. de Vita Apollon. II. 9. & Paufan. V. 5. Nemo 
vero veterum umquam pinnarum illain Idnam aut comam 
graece β,ΰσσον aut latine byjfum vocavit : ufus ille huiiis 
vocabuli, qui niultas faepe confufiones peperit , nonnifi 
recentiorum quorumdam inventum eft , leviier corrupta 
& perperam accepta ifta apud Ariftotelem fcriptura de- 
ceptorum. Vera eft apud Athenaeum fcriptura , quam & 
noftri codiees tenent » ίκ rov /5 υ δ y , e fundo : vera au- 
tem pariter in eamdetn fententiam fcriptura apud Arifto- 
telem vulgata , dummodo accentum mutes , &. β υ <r 0• 5 
fcribas, quod perfpede Camus adoptavit in fua Hifto- 
riae Animal. Ariftor. ed. p. 272. refteque interpretatus eft, 
Les pinnes naijfent droltcs du jond de la mer. Conf. Salmaf. 
ad Tertullian. de Pall. p. 218 fq. & ( quem laudavit Ca- 
mus in Varietate Left. apud Ariftot. p. 691. ) Bochartum 
in Hieroz. lib. II. c. 45. quibus adde Interpp. Hefychti 
voc. BucTiTOf. His quidem omnibus longe dootior Ville- 
BRUNius, nuper, miieratus aliorum omnium vel infci- 
tiam vel tarditatem ingenii, docuit nos, veram eiTe apud 
Ariftotelem fcripturam βύσσον , eamdemque apud Athe- 
naeum pariter reponendam, ut fententia fit, pinnam ad- 
haerere perfuum by s s um ι » mais les pinnes s^attachmt droius 
par Uur by ssus. u Nempe non viderat magifter optimus, 
aliud eile ίτροβ-φνεσ^Λ/ τιρι , ( quod tamen ipium adnafci 
proprie fignificat, non nude adhaerere vel adnexum ejfe ,) 
aliud (fvso-^a/ ίκ Tivis. Nec illud, ut alia taceam , animad- 
verterat vir doftiirimus, toto illo capite apud Ariftote- 

G4 



Ι04 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. S9. 

lem agi rrep) yeviaeai , ( i. e. de ortu ) ut inltio capitis c 
diierte ipfe au£tor profiretur : itaque non alia notione ibi 
accipi verbum φύίο-^Λ/ ροίΓε, ac verba yiviff'^iii & tmif 
cidTeiciv λΛμβί'.νίΐν , quae eo iplo loco , de quo quaeri- 
tur, vel praecedunt proxiine, vel fequuntiir. Denique 
non legerat, quae eodem capite , paulo poft initium, his 
verbis ait idem Ariftoteles: ovS'i yi ν vr λ 1 ίκ τούτων 
( των Ktipiav ) α» rrcpif ι^ρα/ , ώ.λλΛ <ρνοντα.ι κα) α.ύτ<χ.) ( fic 
cum msstis legendum, quos Camus laudavit, non etvTet) 
*αί ΤΛ άλλα g κ τηί σίΐ'^εω! κλ) Ικν$ί 03•τρακό<Γίρ//ί6. 

« ir/vfw , α»5•< , ΧΛΐ ο mvvoTt)pi}f , &c. Celebratiffima d 
apud veteres fabula de cancello , qui pinnae fibique com- 
iminem cibum venari perhibetur. Quam fabulam breviter 
Arirtoteles attigit eodem loco, ubi de Pinna agit: uberius 
vero poft Chryfippum expoiuit Cicero de Nat. Deor. II. 
48. Piin. IX. 42, 66. Oppianus '^Msυτ. 11. i86 liqq. alii- 
que. Cancellus is modo iriivoTHpnf vocatur, ut hic apud 
Noftri;m, α cu^odienda & tuenda pinna ; tnodo ίτ•/>'νϋφύλί*ξ, 
eadem fententia ; modo 'Tivvo8{)pei( , ut vulgo apud Ariftor. 
paulo ροΛ verba fupra adlata , & apud Plutarch. de Solert. 
Animal. pas. 980. b. ed. Francf. Eumdem Koy^^o&t>paLv ab 
Epicharmo dioium iupra vidimus p. S^.d. 

ou ίΤί. ^a/wfcet συ u μίν e tv. Simplex verbutn μ e ν s 1 ν 
hic malebar Coray ad Xenocr. p. 166. At praepofitio <rvv 
in compofitione huius verbi nunc non ad comrniiniuncm 
refertur; fed idem vslet συμμίνίΐν ac fimplex μίνειν , con• 
fifiere., manen, fub/ifie-e , ut pafliin apud Polybium : & hoc 
Jcco intelligitur , in vita mancre, durare , vivere. Ibid. φα- e 
ffi /e Tivei κα) ffuyyevv?.<;-^ctt &c. Hoc ampliuseft, quam 
<τνμτί<φνΛ(ν<ίΐ , quod ex Pamphilo fupra retulerat. Confer 
vero p. 91. f. 

Πάλ/ρ <Γέ ο Άρ/ίΓ7οτίλ»ί- φΜί•/. Eodem loco ubi fuperio- 
ra, Hift. Anim. V. i<j. Itid, Πάντα <Γέ τα όδ-τρ. Parti- 
culam /έ , ciim abefiet editis, dedere mssti A. & Ep. Ibid. 
yheToit Kct) sv τΙλ Ικύϊ. και cum editis agnofcit ;Ηί../4. fed 
ignorat ws. Ep. yhiTett αυτό/χ.ατα iv τϊ /λύ/ vulgo 
apud Ariftot. & ')'iV5Ta< κα» αυτόμ,ΛΤΛ sv τ» ϊλώϊ mssti 
nonnulii apud eumdem , tette Camus in Var. Led» ad p. 

^7^^ 17.^ ^ 

Τον avTcv «Ts τρότον. Leguntur haec, nonnullis interie. i 
eis, initio cap. 16. lib. V. Hii^ Αηίτη. Paulo commodius 
vero ab iftis ipfis verbis initium novi Capitis apud Athe- 



ρ. 90. ΙΝ L1B. III. CAP. XXXIX. ιοξ 

fnaeum faSurus fuiffem : nam continuo tenore haec apud 
Ariftot. leguniur cum illis quae fequuntur capite noilro 
XXXIX. ulque ad verbum nxiTcty^eapcvVi. Ibid. etV τβ 
KvtS^eti. KviS^cims.A. niale. Ibid. iy taIs σήρα^ξι, 
Ίοϊς idem ms. A. 

AD CAP. XXXIX. 

λ\ cTs 61/ To?f λείοι ζ. ReaVius hoc haud dubie , quam 
quod apud Ariftot. vulgo editum erat, ui <Γ' st/ loli μύ- 
ζοσι. Sed apun hunc quoque dodilfinius poftremus f.ditor 
λίίοις rertituit exMediceo msto. Apud Noftrum, in λε/οι? 
confentit ms. Ep. In ms. A. vero κε'ιοισι fcribitur. 

Tkf «Γέ κνί^Λί έ Εί/τολ/ί &c. Haec, & quae fequuntur 
ufque iff7s%(tvai<j^u.t , negligentiiTime ab Epitomatore in 
hunc modum contradta lunt : Iki «Tg κνί^Λί Εν-ττοκκ UKef 
λιίφΛ? ονομΛζίΐ , Kat 'Αρί!ΓΤοφΛν«ί•. ο μ'ίν elrrav^ xpctvaotf 
άχ4λ»φϋί• ο Sk άκΛλήφ' icTe<^ctvaiTia.t. Quod ait Aihe- 
naeus mkf κνί^Ό,ί , ideft, urticas , ab, Eupolide aliifque Co- 
micis άκαλήφαί vocari « id omnino in Atticorum idioma- 
te fieri folitum docet Moeris p. 66. aliique Grammatici ibi 
ab Interpretibus citati, ut iam fupra ad II. 62. d. nota- 
vimus, ubi de urtica herba agebatur. Cprrigat ibi velim le- 
itor in conrexni mendam , quam nunc demum animad- 
verti: in Ariftophanis verbis errore operarum K^&ctv&i ^ 
pro Kfietvetkf , expreiTuin eft. 
a Άρ/β-τοφάνΜί•, ev Φοινίσ^Λΐί , ovraf "Ey^s, τ)> ντ^ω^ 
rov "ττΛντων 'i<^vct c,vvui' ^76' Ις«< rkf Kf^vakt λκλ- 
hr)%a.<. Sic cum edidiffet Casaueonus , monuit dein in 
Animadv. »Mendum prohtentur prima verba. Mutata 
"diftindione facile emendaveris : ίν ^^oiviff^ctir Ούτως 
y^sy^e' τΌ τρωτοί &c. Sed in colleitaneis Suidae aliatn in- 
»venimus emendarionem , EIkos S^n -του τρωτον &c. 
3)Sed fallitur Athenaeus, qui KpoLvakf άκαλί'ίφα? interpre- 
Dtatur hic de urticis mun-ns : nam de plunta refte Dale- 
«campius accipir, vel iplo Athenaeo tefte , qui lib. II. de 
«ea herba difputans hoc ufus teftimonio; ut taceam Co- 
»mici lcholiaften non aliter interpretanrem ad Vefpas. « 
— Vox οί/τω? non modo in ed. Ven. verum etiam in ms. 
A. interpofito ρυηέΐο reiunda erat ab 'iyji : quare, quam- 
vis fpecioia fuerit emendatio a Cafaubono propofita, ta- 
men, quia aliam dubitationem Suidas movebat,nihii mu• 



ιο6 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 90. 

tare aufus fum. Neque vero magis τον τρωτον recipien- a 
dum duxi , quod quidem cum editione Ven. & Baf. ha- 
bent etiam noftrae membr. y4. & in ms. B. quoque repe- 
rerat Brunxkius, qui adnotavit : »Sic ΐφϋ^ foret accuf. 
s>fing. ab ϊφνί•. « — Apud Suidam , non modo pro verbis 
tvrax ϊγξ το fcribitur Είκο? ί^του., fed & kircLv- 
των pro τάρτωρ, & κ α) pro gjd' ΙξιΤ?: quae omnia 
refte habere iudicavit idem Brunck, ( in Fragm. Ariftoph. 
p. 168.) indeque fic emendandum Athenaeum cenfuit,ut 
eieftis vocibus εΤδ' έξίί? , tamquam gloffematicis , in hiinc 
modum conitituererur hic locus: έτι τβ Ά/χβ'τοφάνΜ? iy 
Φοιαίσσαΐί ο ί/τ « f έ'χ s /• 

Ε'ικϊί <ΓιιΤ3ϋ τρωτον α.τά.ντων 
'ίφνα. (fuca/ 
Kcti ταί Kpavetkf αν.α.Κ))^Λ(. 
Ut fint verfus ex anapaefticis dimetris , & quidem e fy- 
ftematis claufula. Qui fane veriiculi perconimode fluunt : 
fed eos idcirco in Athenaeum inferre, id vero nimis fore 
violentum mihi vifum erat. Praeterea , diflionem ουτω^ 
ϊ-χίΐ nuiquam ea ratione apud Athenaeum ufurpatam me- 
mini. Primus verficulus ex Athenaei fcriptura , fi modo 
Λτίντων pro 'jkvTuv a Suida acciperes, non minus com- 
mode in hunc modum decurreret : 

ούτως iyj' t\ ( vel τον ) τρωτοί/ α.'ττΛ.ντον. 
Dein tertius verficulus , fi pro cataleftico liceret hyper- 
caraleftum ftatuere, fervata itidem librorum noftrorum 
fcriptura, fic fonaret: 

εΤΘ' εξΗί• ταί KpcLvaet! ακΛλίκφαί, 

Ihld. ΚΛί ev Σφκξ/. Ariftoph. Vefp.879. (vf. 884. ed. Br.) 

Jbid. Φίρίκρύ,τηί <Γ' ίν Αυτο/ι/όλ9/ί• 

— KAV ui.K<tKY\qiAii τον ίσον '^(jpOvov ίστιψΛνωσθΛί. 
«Reftitue in integrum poetae hanc fententiam ex melio- 
jjribus Athenaei libris, quibus Suidas ufus: Nn τίιν Δίιμη' 
))τρ', ctvieipov r\v το ΚΛκωζ α<Γοντοί ίκούαν. Βουλοίμαν κα,ν 
3)άκαλΜφί4;ί• τον 'ίσον χρόνον ίΰ-τειρανωσ^αι. Ecce mokjla 
ϊ> ns cjl , malc canentcm audire : maHm vd urticis tanidiu ejfe 
i) coronatus. Extat etiam in Ariftoph. fcholiis ad Equites; 
η [ vf. 420. ] unde potius fortaiTe haufit Suidas : atque il- 
«lius fabulae mentionem facit etiam"Pollux lib. VI. c. 30. 

j>& Clemens Strom. lib. Vll.a Casaub. Vide No- 

tulam fub Contextu noftro p. 240. ad H. 6a. d. & Anim• 
adv. ad eumdem loc. p. 420. 



ρ.9θ. ΙΝ L1B. ΙΙί. CAP. XXXIX. 107 

a KctTct Tetpetcfiiopciv νυν ο,^αλι'ίφΜ ονομύζίται. » Urtlcam ma• 
» rinam a pifcatoribus didtam ΰκΛΚν<φην refert Deipnofo- 
«phifta [aut apiul eura Diphilus Siplinius,] κλτλ τάρα- 
ΐ}<φ8ορύ.ν: id eft , levicer corruptis vocibus unde origo illi. 
ijQuod verum eft. Nam άκαλήφΐ) dicitur, ut ftatim ad- 
»ditur , quafi άίταλί) τίϊ «φ?, poiito κ loco τοί τ, & mu- 
«tato fpiritu : in eo ell ή ^eipAcp&opa.. Grammaticorutn 
»>propria vox ifta. Euftathius, [ad lliad. 4'. P• i44^> 30•3 
)»Ις Ίβύκου 'jrapi^dii.p^cti roli T(-/jtKuii SOksT το βυκοίνίζίΐν. 
ν Caeterum in hac voce nullius literae neceifaria inuta- 
»tio: non tanrum enim ctTetKof, fed & kK.ciKbi dicunt 
» Graeci pro ηΐϋΐίί & tenero : unde fluvius ά,ΚΛΚα,ρρβίηΐί , 
jyplacUe fluens ; & Άο-ν,άλώφοί• , qiiaft άκάλ^φοί•, propriiim 
«hominis nomen cui tenera & moUis cutis.n CasaUBO- 
NUS. — Vide Euftath. Od. ^'. p. 153 , 18 iqq. & IHad. 0. 
1009 , 34. Adde Etymol. M. in Άκαλήφη & Άκαλόί. Pal- 
MERius vero (Exercit. p. 493, ) praefert etymon, quod 
vulgo tradiait, fcil. a privariva α, & καλ» άφ» , οτ< oii 
Hethm α.φΐ)ν iyjt , quod bellum tdHum non hakeat, κατΛ 'ttu,- 
petqjipkv legendum cenfuerat Dalech. 

1, To S'' iv hwKrrp^Tn &c. jjIoci, quem ineffe ait huic 
rverfui, Άλλ' ω τμΟΊ?:/ kvS^pnorkrY) kcta μντριί'ίων α.κα.κη- 
νφωι/, explicationem petat ledtor ex Luilathlo ac Suida: 
j»nam neque Athenaeus neque interpretes rern fatis ape- 
«riunt. u Casaub. — Pauca funt, nec admodiun iliu- 
ilrantia id de quo agitur , quae habet Euftarh. ad Od.<r'. 
pag. 153, 16 fq. Suidas iua in TiiSw ex Comici ScholiatU 
ad Lyf. 549. defcripiit , qiiae frigida & coaSa viden- 
tur. »Ioci gratiam (ait Dalecampius) hanc efle puto, 
«quod vox μητρί^Ίον , άτο τη? μντίροί formata ν'τοΗ.ορι- 
j> στικωί , figniricet materculam ; ducta vero άτο τίΤί /t/i^- 
«Tpatf, vulvam , quam poeta lepide vocat urticam, tan- 
«quam lalaces iuvenes urerirem & pungentem. « — Apud 
ίρΓυπι Comicum άν^'ρίίοτά.των fcribitur, quod in av' 
<Γρί/οτά.τΐ) (in quod confentir cum Athenaeo Suidas ) aut 
in oLvSpeiOTinut mutandum KusTERUs(ad Suid. 1. c.) cen- 
fuerat ; Brunckius aurem ( m Notis ad Lyfiltr. 549. ) 
verum αν^ρείοτάτων iudicavir, fubaudiens nomen ^vyce.- 
lepefi quare fic ille inrerpretatus eil, fed 6 forujfimarum 
aviarum & taSiu urennum matcrcularum proginies. In noftro 
ms. Ep. dubitare pofli:;, utrum ίνί'ρίίοτά.τιι, an kvS^pHoTU,- 
Τ(ύν , debuerit librarius , qui pro frequenti luo more ter• 



ιο8 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 90. 

minationem vocis nulla ratione expreflit ; fed apud Eu- b 
ftathium, qui fua ex alio codice eiufciem Epitomes de- 
promfit, perfpicue avS^peioroiT» fcribitur, ficut apud No- 
itrum in edd, & in ms. A. 

μέμικται ykp κωμωίΊκωί rrpbf rilV TMflilv Ktt) μ.»- 
repei. Casaubonus cum non infpefta ed. Veneta. μίμνιΐ' 
τα/ edidiiTet, haec dein adnotavit : 5j In Epitome rcriptuiti 
3)invenio, /!/.i/M,/jcTrti κωμα^Ία. β τρ'Όί Ttiv τροφον και μητί- 
vp&,\>ro eo qucd noftri libri habent, μίμνητΛΐ ykp κα- 
ίίμω^ικαζ , ^τρ^ς im τηΘηι/ κλι μητέρα. Proba vero leftio 
«Epitomae, quam & membranae confirmant, in quibus 
wdiferte exaratum μέμικτΛί. Appellat κωμαί'ίΛν^ iocum 
yycomicum; ficut Tp^yuy^iAv dicimus pro L•mencabiίi complo' 
nraiione. β, valet <Γ/ττη. « — Mire vero ; propemodum 
dixerim, ridicule 1 Primum enim, ηοβή illi libri, quos di- 
xit, nuUi alii funt, nift exempla editionis Bafileenfis; m 
qua ex μύμηαι , quod mendofe in ed. Ven. exprelTuin 
erat, fuo arbitratu μίανί\τα.ι fecerat editor. Deinde vero, 
quo padlo illud codicis Hoefcheliani monftrum κωμοι^'ίΛ 
β probare vir do6tiirimus potuir? Nofter quidem ms.Ep. ~ 
in κωμ(ρίΐΛως recie confentir. Qui inde portentum iftud 
exfculpfit, is miro tane invento du£tum fcripturae , qui 
terminationem ως indicat , pro litera jS, literam κ vero 
pro Λ acceperat. \n μίμι κύ cti autem cum Hoefchelia- 
no libro & Cafauboni membranis lialicis confentiunt & 
noftrae vetuftiffimae membr. A. & optimae membranae 
Epitomen exhibentes : qui fi libri mendofum μέμιται te- 
nuiffent, quodoperarumerrore in editionem Ven. irrepiir, 
non dubitaffem ex μεμίματΛΐ corruptum p.ronuncia- 
re , quod unice conveniens huic loco verbum , & unice 
veram fcripturam Athenaeo reftituendam Coray nofter 
iudicavlr. Et equidem nunc qiioque , cum non fatis per- 
cipiam, quid h. 1. valeat μέμ 1 κτ α t ^ parutn abium quin 
iinice iilud ipfum μεμίμίίτΛΐ probem. μιμεϊσ^Λΐ rt 
ντρος 71 eft exprimere , ejffingerc aUquid ad cxemplum vel ad 
furmam alurius. Sic cum alibi reperies, tum apud Lucian. 
jn Prometh. c. 3. Caeterum qua nde Viliebrunius con- 
rendat, Parifienfes codices msstos non μύμικτΛΐ habere, 
led cum editis h. 1. confentire , ipie viderit. Brunckius 
certe in eodem codice, quo fere unice ufus eft Villebru- 
nius, perfpicue μίμικτΛΐ icnptiim repererat. Vocem τ»- 
^hv verO) acute icriptam, non fer<^ndam iudicavi^ quatn 



ρ. 90. Ι Ν L1B. III. CAP. XL. 109 

formam nominis (in quo caereroquin multa obtinuit con- 
fufio) nemo Grammaticorum agnofcit. Vide Ainmon. p. 
135. aliofque laudatos Ruhnkenio ad Timaei Lexicon Pla- 
ton. p. Z56. edit. fecundae. 

Α D C Α P. X L. 

C ΧίΛμων <Γέ των 'ΐτα,γ^ετ α ν ut μικρΛΪ. DalECAMPIuS , 
vertens, Εχ chamis cr α s s Ί s minores , adnotaverat in ora : 
» Rondelet legit rra.yjiciy pro rtaryiTuv. Quidam verten- 
»dum cenfent, Ex chamis , quac inur fcopulos deQunt^ τη}" 
iinores.a — Inde Casaubonus : wOmnes lcribunt vete- 
j>res, etiam Eclogarius, Χ^μκν των τΛχε ιων. Ιη editis 
η των ταχετωΐ' : quod ne nos quidem fcimus quid fit. 
jjVidetur tamen altera leilio contradiftionem continere': 
j>nam quomodo dicentur chemac 'Tra.yjia.i ^ id eft, crajfae , 
»quae & parvae fint & carne defeotae? Deinde, quae 
«fubiungitur pars altera huius diftriburionis , apertedam- 
j>nat hanc leftionem : ait enim , eti Si 'Tta.yjia.i. Atqui ab- 
»furdnm eft, duas alicuius generis fpecies eodem nomine 
viiSOToiu), ut loquuntur, Λντίι^ιαίρίΐσ^Λΐ. Legendum cen- 
«feo τρΛγ^ειων: alioquin expetiire me hinc non queo. α 

Ubi quod omnes ait vtteres TAyjiiiv fcrihen , id qua- 

le fit nefcio. In noftro quidem ms. Ep. eam fcripturam 
reperio , quam eamdem in Hoefcheliano Cafaubonus re- 
pererat: at in vetuftis noftris iuembr. ^4. ίτ <* χ^ ε τ ω f fcri• 
bi, quemadmodum eltineditis, quamquam ipias membra• 
nas non vidi, tamen exploratum habeo; neque exms.B. 
diverfam fcripturam vel a Brunckio vel a Viilebrunio vi- 
deo adnotatam, Igirur rurfus conlefluram. aliquam orae li- 
bri cuiufdam adlitam pro fcriptura viteris codicis acceperat 
Cafaub. Ac nulla utique magis in promtu coniedura 
erar, quam illa ipfa, quae pro 'Tr&.yjTm legendum τλ- 
yjiav rtatuerer ; quam eamdem communi confenfu a Na- 
tali Comite in huius loci verfione, a P«.ondeleto, (apud 
ΟεΓπ. ρ. 270, 56.) & ab ipfo Gelhero p. 654, 4. adopta- 
tam video : ac fortaffe ipfe etiam Epitomator iua ex con- 
ieilura ita fcripferat. Quae ratio licet non admodum com- 
moda fit, tamen admittere videtur eam expiicationem , 
qua molliatur abfurditas, quae ei a Cafaubono obieda 
eft. Denique videndum , ne ipfa vetus fcriptura ίταχ^ετω? 
(five njutato accentu ταχ,ίτ^ν oportuit ) eadetn notione 



110 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p, 90. 

atque vrci^^/jiTuv fuerit accipienda : quod tamen urgere c 
equidem minime aufim , cum nonnili apud uniim Home- 
rum, quod fciam , legarur τΛχδτοι/ illud , ( Od. p'. 
187.) quod ίΤΛχύτίροί' inrerpretantur veteres Grammatici. 
Nulla utique diificultas fupereflet, fi cum eodem Cafau- 
bono τ fcty^itav legeremus : led illa commodiras non 
fatis caiiiTae erat , cur in contextum hoc reciperetur. 
Quoniam omnia h. I. in planum a le deduCta (>Ioriatur 
Gallicus Interpres; id quale fit, operae prerium eit vi- 
dere. Poftqiiam Graeca verba fic reddidir, Parmi les ca- 
mes qui fe trouvent dans les rochers , in Nota fubiefta air , 
nje lis yj^uuv «fe τκν rrctynm, & tout eft ciair. PuRSAN 
navoTt βηή cette lccon. Pour peu quil y ait de fdbUs dans Us 
nfentes que batgnz ία mer, il sy trouve des cumcs : or 'ττί- 
3ΐ'^ζς fi^nifie une ruchc.u — Quo vero pa6to , qiiave ana- 
logia grammatica faftun) fit , ut, quoniam rrjiyoi col- 
Um , fjve rupem, denotat, idcirco rrat.y 6ra.\ yj^(J.At dici 
potuerint clumai quae in rupihus de^unt ^ declarare oblitus 
eft Vir doSus. Qui fi meminiffet, non modo vocabulUiii 
'TTti.yni ifta notioiie ufurpari , (quo de ufu iilius vocabuli 
prae caeteris videndiis Holiten. ad Sreph. Byz. p. 44 fq.) 
fed reperiri etiam , apud Hefychium quidem , pari tere 
fignificatione iplum nomen τα-^^έτοί, quod ibi per 
xp«^vOf & n-KOTSKbf exponitur ; poterat cum aliqua veri 
Ipecie ftatuere, χ>^Λί των vciysTm eiTi chamas in fcopu- 
lis degcTites. PuRSANus , quem laudavk, in ora exernpU 
editionis BafdeenfiS (de quo in Praef, dictum elt) ad vo- 
ceiu τταχετω^, quam conrextus habet, haec adnotave- 
rat : » 'ΤΛ'χ^ε ιων. Quidam TeiyeTcov: chamae quai in 
vfcopulls degunt. « — Quae plane ex Dalecampii Adno- 
tatione, quam fupra retulimus, dufta funr; quemadmo- 
dum iam alibi nionuinius, fere cunoias viri iliius emen- 
dationes nonnifi ex eiufdem Dalecampii vel Veriione la- 
tina vel Adnotationibus efle dcpromtas. 

ττελάψίΛΐ. Eaedem 'rshapiSsi , 111. 92. f. five a prodigio- 
fa magnliudine , (^ihid.) five a Peloro proinontorio , unde 
aliis ■7Γελ&)ρ/ά<Γίί•, ίΙΙ.92. c. VideGcfner. ρ. 274 extr. &fq. 
& Rondelet apud eumdem. p. 27 1. Mox, pro νιοτάμίΛΐ ex- d 
ipeilabam -ποτίμιοι : fed in vuigatum noti modo mssti no- 
liri confenriunt, verurn etiam Xenocrates fed. 30. (3».) 

Oi «Te |wy£f. ai S'i 'xvss. Merito miratur Camus 

ad Arift. Hilt. An. p. 524. qua nota in mitulis diicreve- 



ρ. 9β. ΙΝ LIB. III. CAP. XL. ιιι 

d rint foeminas a maribus , cum fint hermaphroditici fexus. 
Sic vero & folenes alii mares, alii foeminae paulo poil 
vocantur ; non ob fexus dircrimen , fed ob aliquam for- 
mae in eodem genere diverfitatem , ut bene monuit Ron- 
delet, apud Geln. p. 1034. Pari modo in Plantis eiufdetn 
generis, alias mares, alias foeminas nominaiTe videmus 
veteres,non ex fexuali ( quod hodie dicimus) fyftemate, 
fed folummodcf formae aliquam diiFerentiam fpeitantes. 
Ibid. και των μνων ουΐο,ι μ.ικρΙ)τερΛΐ. κα) τ«ν μνων α'ι μι- 
κρότίρΛΐ ms. Ερ, male. 

οι <Γ« σωκ^α — K(ii αυκο) , χλ) S^ovaKef^ κλ) ovuyjef, 
Graeca nomina retinet Plinius , XXXII. ii, 54. Solen , 
fivc aulos , fivi donax , five onyx , five daEiylus. Ibid. rro' 
κύγυκοι κλ) ΚΛκ'ογυκοι. και ignorat ms, Ερ. commode. 
Ibid. κα) ov μονο'χ^ρώ[/. uTor sia) eTs roTs Ki 6 1 aa- 1 
&c. corrupte κλ) ουρα^οχρ^Ματο/, & deinde τοΓ? λι^ωσι 
ed. Ven. & Baf. quae ex codice fuo Epitomes corrigen- 
da olim monuerat Hoefcheuus, & correxit Cafaub. con- 
fentientibus & Iralicis codicibus & ambobus noftris. Vil- 
lebrunius corruptam veterum edirionum & recentiifimo- 
nun codicum icripturam unice probavit , reftituendam- 
que iudicavit; fcilicet materiam quaerens obtreftandi Ca- 
SAUBONO, qui haec adnotaverat : «Praeter audtoriratein 
j)lcriptae leationis, quam fecuti fumus, falfum eft , fo- 
» Unts codi colorem imitari. Quin unguium potius colore 
"funt; quam etiam ob cauiram putant quidam veterum 
η di6tos efle onychas : etfi Plinius foeminam tantum ita 
wappellat. Confirmant fequentia , de foeminis folenibus, 
»oi (Ts &Ηλ£κ μονογ^άμ-ΛΎοί, Inde Plinius : focminae funt 
» unlcolons. « 
e 0« «Ts ^YiKeif. ol (Ts &«λεε? ms. Ep. Miretur fortaffe ali- 
quis mafculini generis articulum cum nomine , quo ipfe 
foemininus fexus indicatur, iundltus : nempe intelligendi 
oi^nhsti σωλίίνεΐ, nam ita lo']uuntur Graeci, ^iiwi Ί'τ- 
Tof, ^i)Kvf Ιλίφα? , & fimilia. 

φΛίνίΛί. Sic cum ed. Ven. dedere noftri codices. Φα- 
ί ί^'α? ed. Caf. cumed.Baf. nulla idonea ratione. Ibid. άφορ- 
μϋί S^s λαβόμενοί , κλ) ίμι-ορίνσΛμενοί. Λ^ιΰρμϋί Aa|?«VSa/, 
eft prehendere , arripere , capere occaponem. Sed ubi de /ner- 
fjiMnz agitur, ΰ^)ορμη en fundus , pecunia , qua mercatu- 
ram tacimiis: at hac ipfa notione, quae huic loco haud 
dubie conveniebat , nafius aluiutm fur.dum , videcur alitl 



112 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 91. 

conftruQione άφοραίιν λεί,/ίΛιί'ίυΊίΓε dicendum. Quare haec f 
fortaile vis illi didtioni ineft, prehendcns occafwncm oblatam 
cum fundum aliquem naolus ejfct : utique enim ftmdus vel 
pecunia eft id quod opportunitaum fuppeditat & facultuum 
dat homini faciendae mercaturae. Dalech. reddiderat , 00 
cafionem nafius. Inde monuit Casaub. ηά.<φορμ)\ί λΛ /Sof/e- 
ί) ΙΌ? valet naBus pccuniam ad excrccndam mercituram. « 

Ίων <Γέ KTivav - - 0/ λίνκοί. Hinc corrlgendum men- 
dofum λύοί apud Xenocr. fedl. ao. ( 11. ) docuit Coray 
inNotis ad Xenocratis libellum p. 152. Ibid. αβ^ομοι. Sic 
refte codex nofter uterque. Vide fupra ad p. 88. a. Hnd, 
ei μείζονες, oi μείζους ms. Ep. Ibld. ενεά,ρίοι. jiScribo 1«- 
npivoi: nam ivsc/.piot nulla analogsa probat. Oftrea iaptvk 
«faepe legas. w Casaub. — Duas voces χα.) evecipn>4 ptae- 
termifit Epitomator, fed tenet ms. A. & \n eamdem icri- 
pturam cum editis confentir. Vcrnus utique ixpmi Grae- 
cis, aut «picbs•, vulgo dicitur; nec alibi, quod fciam, al- 
tera ifta vocls forma occurrit: nec tamen eam nuUo pa- 
€to ferendam pronunciare , nedum fede hac fua prorilis 
eiicere aurim. έ «t ρ < ν λ quidem 'όστρεα. haud multo poft 
nominantur p. 92. a. 

Archippi vcrfus iam fupra , p. 86. c. adlatus erat , ubi 
vide notata. Mox , rrapk τουί τΌτουί refte ed. Baf. & a 
Caf. cum msstis. Perperam rra.p^j. Tchs τότουί ed. Ven. 
Jbld, Quod ait ενστομοι, βρομά^εΐί cTs, fi quis miratur 
fortalTe, quo pafto , quod olidum i:t , ( five virofum , ut Da- 
lecampius vertit, Piinium fere fecurus ) idem gufiu ^ratum 
dici poffit, is cogitet vetuftum cafeum aiit id genus alia, 
quorum fapor , deteftabilis alits , aliis ert exoptatlillmus. 
βρομ.ώ^'εΐί , brevi vocali in prima lyllaba, rurlus noitri 
codices dederej & fic paulo poft iterum. 

Α D C Α P. X L I. 

yKVKeff re κλ) ενχνκοι. κλ\ aberat in ed. Caf. 2. & 5. b 
operarum errore. Ibid. ot 'XAyjjT&roi. oi τΛ-χΰτίροι ms. 
Ep. Ibld. st) του (τκο^τίκον τηί "ΣικεκίΛί. Saxiim puto il- 
lud dici , quam Scyllam fabuhe nominabanr. 

Άρ/δ-τοτέληί S'i <^»<n. Hifi. Anim. IV. 5. IbU. ωά.. P.urfus 
^u. ms. A.utiolet. Jbid.To tstUv (XrrctTciyyav. »Mirain 
jjdeprehendimus varietatem in appellationibus echinorum 
«ex Ariiloiele. ΑΊι,τό rg των fjoiTAyyav. Vetus le£lio 



ρ.9Γ. IN LTB. III. CAP. XLI. ι«3 

b » partim habet a-'rctra.vm , partim a'!fa.fkyym. Hefychio 
«auitore (cribendum vrTa.iA-yym. Ait enim , 2τατά•^•)/α./, 
j» oi αε-^/άλοι kyjvoi ά ^ΛΚύ,σσιοι. u Casaub. — Apud Athe- 
naeum quidem, & hic , & mox deinde, in α-τΛτα,γ^ 
yav confeiniunt edd. 6l ms. A. στα,τΛν ων vero habec 
ms.Ep. Quinam fint codices, qui fTdLftityyav exhibeant, 
mihi incompertum. Apud Ariftotelem <y■πΛτciyωv vulgo 
legebatur, donec nuperus dodiis Editor duorum mssto- 
rum auftoritate a'vetTU.yyaiv edidiffet , ut eft apud Athe- 
naeum; monuitque, alium codicem cum vetere verfione 
latina trra.Tctyiwv dare. Ibid. βρυ<χων dedere mss.A. & 
Ep. cum ed. Ven. itemque ms. B. βρίτΰ-ων ed. ΒαΓ. & Caf. 
ubi monuit Casaub. «Ita quidem hodie codices Ariito- 
)>telis: [nempe inde adfciverat editor Bafil. ] led Athe- 
«naei omnia anriqua exemplaria fcribunr βρνα-ων. Audia- 
»mus vero Hefychium: Β/;ύττο$•, eiSOi eyjvov i-eKuyiov, 
)> fui <ptia-tv Άριο-τοτε'λ»? • oi S's ίχ^ύν oi S^e τρισυκκα.βως 
j) ^piyyoviiv. Idem audtor alibi : "Αμβρυττοι , ei<^of ίγ^ινωι^ 
j) ^αΚΛΎτίων. Άρ<α•τοτ£λΜί <Γέ Λΐιτούί βρύννουί κα?^εΐ. fcribe 
J) βρνττουί. ii — Quibus inter fe collatis , adnotavic 
Brunck, βρύ<Γΰ•ων h. I. apud Athen. icriptum opor- 
tuifle : & fic apud Ariftot. ex ms. Parif. edidit Camus. 

Άρι^τοφάι/ Mf sc ΌλκάίΤίν . Όλκώα-π' ed. Ven. BaT. & Caf. 
I. ( in Caf. 2. & 3. maiuiculis literis non adpoftti funt Ipi- 
c ritus. ) De ea fabula in Indice Auftorum dicetur. ο-τλ- 
•Ύ etyyh V edd. omnes cutn ms. A. σ'τατά,νην ms. Ep. Re- 
ilius fortaffe erat o-rrArkyy^^v, quod praeeunte HeCy- 
chio poCuit Brunck in Fragm. Ariitoph. p. 259, i. Vide- 
tur perinde & ara.ia.yyfii & <i'!TcLia.yy\'\i fuiffe in ufu. 
^^.rriyjtp^oi ίν"]λβγ) ς yacua. Corrupniirj ίννβπί^ quod 
in ed. Ven. erat, correxit editor Baf. Epicharmi verfus, 
veluti metro foluti, vulgo fcripti legebantur, hoc modo : 
KctpKhoi ^' ΪΛοντί ίχ7νο! τε, το) xsto' ctKuvpkv uku. νειν μϊν 
ουκ tiTsLVTi , τέζα.) ί' m';ropsuov7ctt μόνοι. Eos eodem modo 
repetens Casaub. ϊη Anlmadv. de metri ratione non co- 
gitaiTe videtur, nil aliud adnotans, niii : » Legendum τί- 
«^Λ, pro τε^ίί, vel τεζοί. Advcnient cancer & cchhius : qid 
nnare quidcm more CdiUrorum quae aqius 'inliabhant , nefciunt : 
nfcd foli aquatUium pedatim grudiuntur. Spinae echinis pro 
«pedibus, ait philoiophus. [ nempe Anftot. Hiit. Anira. 
j)IV. 5 extr.] Itaque ingredi eft his in orbem volvi. ίμ» 
η'τορζύί(Τ^αι , pro ftmplici τορεύίΐ^Αΐ^ gradi.u — Trochai- 
Animudv. Vol. 11. Η 



114 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 91. 

ros verfiis efle, quales plerique Epicharmi, praeclare vi- c 
dit Grotius, in Excerpt. p. 473. fic fcribens : 

KapKsvos S' Ίκίΐ κ ίγίνοί ^ το/ χαθ' Αλμνρίιν '(ίΚΛ 

ve7v μίν οιΐΛ 'ίσανη , τέζα. J" ίμ-ττορΐΰονται μόνα. 
Verfionem Grotii contextui noftro fubieci. Priorem ver- 
fum Valckenarius adPhoenilT. p. 66. fic refingi iuflit : 

Καρκΐνοί 3•' Vjcofx', eyjvcf S', οι καθ' οι.λμνρα.ν uhst. 
Ubi quod addit idetn Vir dodiiTimus : »in ικοντ' , pro 
3}'tKuvTo pofito, σχϋμοί poteft 'ΑκκμΛνικ^ν obfervari. <c id 
quale fit, velim doceri; nec enim ulla ratione adiequi 
potui. Mihi 'ίκοντι ( quod plene vulgo fcribitur, nec 
ita male, confentiente vetufto noftro ms. A. in quo ple- 
rumque negliguntur elifiones vccalium) ufitata Doribus 
forma vifa erat pro 'inova-t, a verbo 'ίκω^ a quo pari ra- 
tione in fubi. 'ίκωντι habes apud Theocr. XVi. 12. pro 
'ίκασι; ubi quidem Ίκο^ντΛΐ praetulere Br. & Valck. At 
hoc loco, etiamfi (quod minime equidem improbaverim) 
'ίκον τ pro 1 κ ν τ pofitum inrelligas , quid in eo Alc- 
manici fchimatis infit non video. Neque illud percipio, 
cur Καρκίνο f circumflexo accentu fcriptum repetierit 
idem vir doftiiTimus; cum trochaici metri ratio primum 
pedem trochaeum , adeoque Κ α ρ κ t ν s , defideraret , 
penacute fcriptum, ut refte fecit Grotius : nam utramque 
icripturam ferebat ulus, modo producens, modo ccrri- 
piens penultimam in eo vocabulo. Denique Toupius, in 
Append. ad Theocr. p. 31. in pofteriori verfu confentiens 
( ut par erat ) ciim Grotio & Yalckenario , priorem fic 
lcribendum praecepit : 

KupKnoi 2f' '/κοντ' ίγΐνοι ^\ οί χλτ' etX/wvpoic Λλα. 
cuius emendarionem , καρκίνοι & ί-γ^ίνοι in plur. fcriben- 
tis, firmat noftri codicis yi. aueontas , e quo quidem 
alioquin nuUus a fuperiorum editionum fcriptura diffen- 
fus adnotatus eft. Verbum Ίκοντί vel 'ίκοντο de cibL• in 
menf.im adlatis acctpiendiim , perfpefte monuit Valck. ad 
PhoeniiT. I. c. Similitcr p. 95.a. hxs ponitur. Q\xoAvf.z. 
tns. A. mlai habet, ut fuperiores editiones, id(praeter- 
quam quod in accentu peccatum ) eft ipfum doricum ts- 
{λ, cum iota more antiquo ad latus pofito. Totam Epi- 
charmi ρ\\σιν praetermifit Epironiator. 
κΚν^ίνΊΟ. irr) &o/i'«f . st/ ^oivclv ms. A, 
cvT£ μχ\ν \\)v σε Λ<φέω /ιλ λ λ fl et κ < c• Sr e ι ί". μϊ\ νυν d 
cum editis tenet ms. Ep. nec ex ms, A. aliud adnotatum : 



ρ. 91. ΙΝ L1B. III. CAP. XLI. iij 

d quibus vel invitis μην fcribendum putavi. μΛλ^κΐΰ-^ί)^ 
deditcodex uterque : μΛΚΛκισ-^ί)ί edd. Dalecampium //<*- 
AaKi<r5^f legentcm , vertentemque neque te iam moUhur/i 
abiiciam t reprehendit Casaubonus, docens fententiam 
efle , neque efo nunc te prae moUitle animi dimittam. 5> Puta- 
«vit Laco, (inqiiit,) homo durus , (Uae coniiantiae in- 
jjterefle, ne vinci ab echini aculeis videretur. Ell fere iili 
jjftniile exemplum , quod de Mario nanatur, cum ei va- 
5) rices fecarentur." — Mox αυ θ ι f bene ed. Baf. & Caf. 
& ms. Ep. αύτΐί ed. Ven. & rns. A. 

"Ι«μ - - ev Φβίνικι ij Kciive7.. Corrupte iv Φοινίκΐί 
ΚΛίνΐί edd. cum ms. A. Refte vero Dalech. in Phoenlce fi' 
ve Caeneo ; quod & in Graeco corrigendum monuit Cafaub. 
Verum tenuere libri omnes apud Noftrum IV. 184. f, 
»Interdum Phoenicem fimpliciter eam fabulam vocant cri- 
jjtici. Pollux lib. IX. \_ feft. 37. ] "Ιων iv Φοίνικι σαφέ" 
5)β•τίρον, Άλλ' ω ^υρέτραν τωνί'ε κωμϋται ^ect. ita fcribe 
«apud Pollucem. « Casaub. — Eiiiidem poetae fabulam, 
tW ί'εύτίρβν Φοίνικα, laudavit Athenaeus IV. 185.3. 
e Tcrtius loNis verfus in ed. Ven. & in mss. A. B, & Ep• 
conftanter fic fcribitur , uti eum edidimus : 

bV , εύτ' kv ΛΚΚων Kfis t ασ όν ω V ο ρμϊιν μά,ϋ». 
Cuius fcripturae ne mentionem quidem fatiam a Cafau- 
bono mireris ; qui bona fide id tenuit , quod fuo arbi- 
tratu editor Bafdeenfis ex Zenobii Adagiis Cent. V. num. 
58. obtrulerat Athenaeo, 

eV evT av ακκων ^ m ρ ίω ν Ό ff μ ri ν μά,^. 
Quo in verfu in ed. Caf. 2. & 3. particula civ operarum 
errore omiiTa eft. Grotius utriufque fcripturae partem am- 
plexus eft , in Excerpt, pag. 449. fic fcribens : 
ος evT^ oLV ctAhav ^»ρίων ορμ.»ν /μ.λΘ)ι. 
Equidem , cur a librorum noftrorum fide h. l. defcifce- 
remus , nullam caufTam vidi. 

Ferf. 4. στρό)3(λοί• α.μιρ' ΛΚΛν^Λν ehJ^atf ^'ίμΛς. s\\i^a,< 
fcripfi cum ms.Ep. Puto, ita fcribi quoque in mss. A. & B, 
ixhi^tJLi edd. Caeterum eodem prorfus modo fcribitur hic 
verCus in edd. & msstis , & apud Zenob. l. c. & apud Plu- 
tarch. III. de Solert. Animal. p. 971 exrr. ubi duo poftremi 
verfus exhibentur. Pro ά/ΐχφ' βίκΛν&Λν vero una νοςεά/Λφά- 
καν^ον legebat Salmafuss (citatus a Valck. ad Phoen. p. 407.) 
ad ί'ύμαί referens , corpus fplnis circiimcirca afperum : quam 
emendationem probavit Brunck, in notuiis manufcriptis 

Η a 



ιι6 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 91. 

ad Athenaeum. At fatis probum vulgatum videtur, fic e 
accipiendum , στρόβιλος άμ^,ιακί'ζΛς S'iy.cts AKctvdav , i. e. 
άκύν^Λ ; vel sihi^cti ακανύαν Λμ<φ) ^ίμα,ί. Eafdem echiru 
artes pulcre depinxit Oppian. Άκιευτ. II. 360 iqq. 

Α D C Α P. X L II. 

De Lepadibiis fcribitur: είσι <Γδ σκλΜ/ΐίΐι, -λολ Ihiyoyy^ 
hot , KOLi ουκ a.yciv S'ptiJLs7ui' ενστομοι <Γέ >tcu ε ύ κ α τ e ρ- 
y ci <r τ ο ι• £? 9«ti <Γέ , τοσω { ενΐτομοι, Sic edd. & mstus 
codex uterque. Qiiae quidem, vel per le fpe£tata, vix 
fana efle videri debebant. Ad verbum fere vertit Dalech. 
Sunt autem omnts durae , pjuciorls fucci, non valde acres ; iu- 
cundi tamcn gufius ^ ac facUis coflionis, Elixae utcunquc pa- 
lato placent. Apud Xenocratem de Aliment. ex Aquatil. 
fe6h 24. (a•)•) haec leguntur : AsTretiTsi• - - σκλίΐρίσαρ- 
Kot ( fic ex mss. pro vulgato ΰ•κλ«ρο/) {Γ'βίλλωί•, κΆ hhf 
^όγυμοι f ^'vffKa.TipycLtrToi «Γέ και ίυσίκκρηοι' ίφδαί S'i συν- 
αρτυόμενΛΐ , εικηομοί. Quibus ex verbis corrigeifUum hunc 
Athenaei locum monuit Coray ad Xenocr. pag. 161. 
^ υσ κ ΛΎ ε py Λ (T 7 ι pro svnciTspy. fcribendo. Mihi ali- 
quid amplius defiderari vifum erat, quod in notula fub 
contextu indicavi : ubi quod pro τ οσ ωί {'i.e.utcumque, 
mediocriter) (uipicatus fum, τ 1 ω ς fortaiTe oportuiffe, co- 
gitavi , verbis rromi Ιφδαι , i. e. arta quadam rjtione eli- 
xae , idem dicere voluiiTe Atbenaeum , quod Xenocrates 
verbis Ιφδ*/ συνΛρτυόμενα,ι indicavit, nempe certis quibus' 
dam aduEtis condimenth. 

ών oi μ\ν TpkyjnKoi εχκττ'ομ.Λ'χ^οι , S^vfKetTipycca-Toi S'i' S'ib f 
Ίοϊί ασ-^ενονοΊ τον στΌμαγ^ον οικεϋοι &c. Vide fiipra ρ. 87. 
c. d. ubi eadem fere ab Icefio vel Hicefio medico , quae 
hic a Diphilo propofita , iraduntur : & confer ibi notara. 
In eifdem Diphili verbis Rondelet (apud Geih. pag. 732, 
5.) ουκ οικείοι pro οΊκε'ίοι legendum cenfuerat. 

eti μί^κωνεί hεyΌμεvcίι rrpoi tqis τν&μέσιν. Vide ad pag. 

To ίΤέ λοιτον Λυτών f ctKVKov κα) yhVKv. Dalech. reUquae 
partes , minime dulccs , verum falfae ; quafi Graeca habe- 
rent κα/ ου^Λμω? yMKu. Nempe το λο /T^c, ut ex op- 
pofitione των τpa.γJnκωv adparer , lunt αϊ μήκωνεί : igitur 
videtur interpres hic in animo habuiiTe quae de purpura- 
rum meconibus Γ. papaveribus fupra di^a funt p. 87. e. 



ρ. 9*. ΙΝ LIB. III. CAP. XLIII. 117 

( σκιλλω^'ίστίρΛΐ υτάργ^ονίη : quo ex loco cum hoc ipfo 
coilato virum olim milii erat, ro σκικκαίεζ dici id quod 
fimul eiTer & Ιικυκον & ^λυκυ , fapore jalfo fimutque fub- 
dulci , adeoque ingrato &: ναυτιώ^ιι , (naiifeam excitan- 
te) ut ait Xenocr. i<tiX. 2α. (23.) At fcillae lapor acris & 
mordax , poterat ille quidem ΛΚυκΙί i. e. faifus dici ; led 
idem amarus eft, non dulds. Quare adiiciendam h. 1. ne- 
gativam particulam iudicaffe videtur Dalecampius. At fi 
curatius advertas animum, videbis, ibi de buccinorum pa- 
paveribus agi, hic vero de purpurarum ; quae conferun- 
tur quidem aliquatenus cuin buccinis , ( cum ait , eti S'e 
'Topipvpui μίΤΛζυ rrivvni είσι xst) του κγ\ρυκοί ) fed diierte 
tamen ab illis diftinguuntur; quemadmodum etiam Xtno- 
crates feorftm de viribus nutritiis των κηρύκων agitj fect. 
21. (22.) & reorfim de viribus purpurarum, fed. 22.(23.) 
Quare nihil temere hic mutandum. SimiJiter oftrea quae- 
dam paulo poft dicuntur effe ^ΛΚα.σσί{^.ντα. μεταΐ, yhxi- 
KVTHTof. 

sli ίτίκρΛ<τίν re ίτιτή^ειον. Vide Animadv. ad II. 6S.{. 
a Tc4 ^ciKOLTTicty Όταν hiuvti >j τοτα^.οί ττΛρΛκέητΛί. η Ojlrea 
η omnium optima effe ait marina , qiiando lacus aJiacet aut 
nfluvius. Intelligit aefluarU , quafque Graeci vocant fjixvo^ 
» 3retAitTT£i$• & στομα.κΊμνΛς. Aulbnius: 

5> Οβνεα Baianis certantia , quae Mediilorum 
ndulcibiis in fla^nis reflui maris aiflus opimat.u 
Cas^aub. — Coniule fuper h. 1. Xenocratera feft. 26. 
(27.) & quae ad eum dodle, ut folet, commentatus eft 
CoRAY , p. 162 feqq. Adde Plin. XXXII. 6,21. 

Α D C Α P. X L 1 1 1. 

b ^v αΤί civ Ι-φηθίϊ τ/ των αστρίων. Sic ed. Ven. & 
mssti. Temere ΙστρεΊων ed. Baf. & Caf. Ibld. ταρακτικΛί. 
ΤΛρίσσειν τϊ\ν koiKiav vel t))V y Αστέρα, turbare alvum,ad 
excretionem irruare , ac purgare. Vide Foef. Oecon. Hippocr. 

VOC. ΎΛρΛΤΤίΐν. 

<ύ S'e σύρκί! των ί.-\.ο[/.ίνων οστράων -φ ό φ ο υ f 'ποιου- 
σιν. ΐ■\)i)[J.i^^ωv h. 1. ed. Baf. & Caf. Sed ζ'\.ομίνων ed. Ven. 
cum msstis, ut paulo ante. Vertit Dalech. elixi oflra 
carmm calculum glgnere. In ora vero adnotavit : » In 
«Graeco ■■[όι^ους-τοιεΤν , murmur exdtare. <c — Inde Casaub. 
«Pro 4όφβΐ'? τοιουσι , placet cum Dal. 4 j? φ β υ s" : id enini 

Η 3 



ιι8 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. gi. 

»videtur auftor fenfiffe. Adiuvant nonnihil fequentia,b 
νχ,α) rrfoi Tets ουφσίΐί ίστιν αύκ ivoSO.. Controverlia la- 
jjmen ea emendatio non caret : & 4 9°'^* retiner quan- 
«tum eft veterum libroriim de quibus aliquid nobis com- 
jjpertum." — Vocabulo ^^Φ"*' dubito an de veficae cal- 
culo quilquam graecus fcriptor ufus fit. τόφου? h. 1. le- 
gebat Liiter ad Apicium de Re Coquinar. lib. 1. c. 29. At 
quamquam vocem tophus vel tofus larinus fermo agno- 
fcar, in graeca tamen lingua nulium illius vocabuli verti- 
gium reperio. Denique nihil omnino urgebat , ut de cal- 
culls h. 1. cogitaremus. Si quid mutandum j β-τρόφον? equi- 
dem conieataveram , \.e. tormina , ut p. 79.d, 102. c. 116. 
a. Etiam <ην-].είς cogitaveram, ut hoc dixerit auotor, ius, 
in quo coEla juijfcm ojlrea , rnovere aivum ; ipjam ferje oflrco' 
rum carnem, humore juo yrivatam , εοηβ'ιραη. At ante omnia 
videndum erat, necelfe-ne fuerit folicirare vulgatum : quod, 
quoniam cum aliis omnibus libris tuentur etiam optimi 
notlri ambo, teneamus interim, dum quis nobis demon- 
i^raverit ferri non polie. 4°9*^' iunt vintris crepitus , ( un- 
de άτο^οφε»' honeite dici Suidas monet pro rTipS'e<j-^Ai ; 
conf. Noftrum VIII. 349. f. ) & omnmo flafus , & quatvis 
murmura ventris , ut ex Galeno docuit Foef. in Oecon. 
Hippocr. 

ΚΛτεξίΐ ρασμέν df. Sic ed. Caf. nec aliud quid eno- c 
tatum ex ms.A. Mendole xstTgE»psi///£'fa$-ed. Ven. & Baf. 
Sed KetT s ξ» ραμμένου ί ms. Ep. ut pag. 80. d. 

Α D C Α P. X L I V. 

In NiCANDRi virf. i, 0£Γτρ£Λ, penacute fcriptum , ex d 
ed. Ven. in alias omnes propagatum eft , nec diilenfio ad- 
notata ex ms.A. Reftius tamen (puto) fuerit oc-Tpea, 
ut conftanter alias: quod etiam ex profeffo niox docet 
Nofter , cum ait ocrTpsoi' dici ficut opvsov. At Ό<χτρέα rur- 
fus penacute fcriptum video apud Moerid. pag. 285. cafu- 
ne, an confulto, nefcio, Epitomator verius iftos omifit. 
Ferf. 2, Pro τ exeopt άί e ί ( quod refte habent edd. ut 
mox in Archeftrati vf. 4.) eft τΐλωρίί'εί in ms. A. quod 
probum quidem per fe erat, (vide infra, lit. f. ) fed hic 
repugnabat metro. Vcrfum 3. cum nihil certi haberem, 
intaeum reliqui , ut eum editum inveni confentiente no- 
ftro codice. Pro ^λ<<Γχραι τ' ακκα σύνεί τ€> vijcidi 



Ι>. 92. ΙΝ LIB. III. CAP. XLIV. 119 

^folenes ίη verfione pofiiir Dalech. quod graece foret, yKi~ 
ayjoi ffcuKmii. Casaubonus : «Scribebam, inquit, ')'λί- 
» <^%if(tt τίκκΐναί Te. Sed fortaiTe aliud hic latet. αλλ* σύ- 
j> vei τε , fcd attcnJt , vel obferva. « 

In Archestrati verf. I. Tot/f μυ< kivoi bene edd. lohf 
μνς Η Aliof ms. Ep. quod non magis convenit metro , quain 
β' ή ATfof, quod eft in ms. A. Ferri potuiiret Μ^? 6' μ αΤιό? 
abfque του<• articulo; fed hunc quidem uterque agnofcit 
codex. Eod. vcrf. '^οστρζΐΛ redle edd. 'όστρίΛ mssti , refra- 
gante metro. »Archeftrati verfum iftum ad verbum En- 
»nius exprefllr, Mures funt Aeni^ αβ afpcra oflna Ahydu 
)>Sed videtur Graecus poeta mufculos aut mytlLos intellige- 
wre, non mures : nam mus pifcis nihil commune habet 
»cum iis conchis, quas myas appeliat etiam Plinius. « 
Casaubonus. — Vide Apuleii Apologiam pro fe ipfo 
primam, ubi ifte verfus, & alii nonnuUi, ex his Arche- 
firateis converfi, referuntur. 

Verf.%. rkf αίρκτουί Πίριον. «Invenio in msstis τοί/ί• 
»eipToyf Uapsov : vulgo Tscf αρτουί. De quo velim do6li 
»cogltent. <t Casaub. — Quibus in νειί^ίβ αρτουί opera- 
rum errore pofitum, pro Αρκτους, rki aipKTovs ex ed» 
Ven. & Baf. tenuit Cafaub. nec ego mutavi , cum ex ms. 
A. nil adnotatum repererim, In cod. Ep. vero perfpicue 
τ ohs cipKTovi fcriptum. Ariftoteles, noftram fcripturam 
firmans, 7Uf κακου μίνας άρκτους in cruftaceorum nume- 
ro, id eft, in cancrorum familia reiert, Hift. Anim. V. 
17. fub fin. Conf. Camus in Notis ad eum iibrum, pag. 
600. Ibld. τους S^i κτίνας η Μ;τι/λΗμ». jjEnnius: [!. c. ] 
» Mltyknat cfl peflin. <t Casaub. — Conf. fupra ad p. 86. e. 
Verf. 3. >» DepravatiiTimus eil verfus , [ut quidem vuU 
» go editus legebatur : } 

» τΚίίστοιις i" ^ΑμβρΛκίΛ τΛρίγβΐ , κ<ά Λπ-λατΛ * 
■>y μίτ αύτων. 
«Eclogarius more fuo hemiftychium integnitn omifit , 
i> quod propter mendas non intelligebat. Conabamur ad 
«Apuleii Apologiam, κατρονς ts \_κΛ'7τρους ts, puto , 
«volueratj μετ αυτών. Rationes ibi reddidimus. Ennius 
»leviter a nobis emendatus, — caprosque apud Ambracicn' 
iyfels.ii Casaub. — Ιπ vuJgata olim apud Athenaeum 
fcriptura nil mutat ms.A. In ms.Ep. ββτλέίίττΛ J' 'A^z- 
βρακίΛ rretpiyji : dein omiffo non modo reliquo hemifiy- 
chio, led &. toto verfu iequente^ pergiiur in hunc mo• 

Η 4 



120 AMMADV. IN ATHENAEUM. p. 92. 

dum , Koyyaf <Γ' ev Έφέσω Λη^μ rki λ.ίίαί , ούτι Tov»paf. d 
Apud Apuleium Ennii verba, poit ifta, Mitylenae efl pe- 
(len , {\c vulgo corriipta legebantur, carddrum quac apud 
Umbraciae finas. Calaubonum, ut de vocab. KcLrrpcvf Si 
apud Athenaeum & apud Ennium five Apuleium refti- 
tuendo cogitaret, monuit eiuidem Archeftrati locusalius 
apud Noitrum , VII. 305. e. 

Αύταρ es 'ί\μβρΛκίΆν ίλδων , εύΙ'Λίμονα. "χ^άραν , 
τον κ α τ ρ ο U y ccv shiS'i}S , ωνου , κα/ μ» χατΛλε/τ£, &C. 
Eft autem Kc/.rrpof , piicis, latine aper proprie dicendus, 
fed Plinio ( pariter atque ab Ennio fatlum Cafaubonus 
probabiliter natuit) Ci2/7er diitus. Vide Plin.XI. 31, 112. 
ubi ex Anltot. Hilt. Anim. IV. 9. docet, reperiri eum 
in Acheloo amne, qui in Ambracium finum infliiit. Perra- 
rum vero fuifle illum pifcem ex eifdem Archeftrati ver- 
bis VII. 305. e. intelligas: quare fufpicatus fum, non 
y, ccT po υ f is fortaffe, ied κίτρο ν ts in fing. hic fcri- 
ptum oportuiiTe, pariterque caprumque apud Apuleium ; 
quod cum veftigiis etiam fcriptiirae apud eumdem Apu- 
leium magis convcnit, Villebrunius h. 1. vulgatum tue- 
tur, mutato accentu άτλΛτα legens, quod plurima alia 
{^& nombn (Tauircs) interprerarur ; aitque, άτλ«.ΤΛ fic pro 
ά.τΚΛΟ'τα poni, ut apud Hefiodum. Ego vero etiam ini- 
tio huius verlus iii voce -π ks ίστ ov f vel pifcis vel con- 
chylii nomen latere iuipicatus fum, ac fere haud dubito, 
quodcunique demum illud fuerit. 

Quartus verfus in edd. fic conceptus erat : 

MecriiVJi tTs τ(Κα>ριάία.ί (TTsvorropQy.iS^t KOyy^cti. 
Ubi Meixa-m» cuni dupl. (r vel metri cauffa erat icriben- 
dum. Tum reliqua quidem fic ferri poterant, ut ΐ^Ιίσσιίν» 
pro ev Μισσήν•^ acciperetur, atque ita iundlus hic ver- 
fus cum iequente intelligeretur, ut accufativi τελωριά.- 
S'eti Koyxui a verbo M^4■'ή vel λή^ει penderent. Sed quo- 
niam in cod. A. iic rcriptum conipereram , τελωριά.ίΆις , 
fuperfcripta litera s fuper ui, cogitans quam facile quam- 
que faepe in vetuftis codicibus litera t in fine vocum 
cum f permutata fit, ( de quo in Notis ad Polyb. 1. 15, 
10. aliirque locis ibi citatis dixi) κό-^χα? perperam pro 
Koyy^di icriptum effe iudicavi : unde fic refingendum hunc 
verium οεπΓυί , 

MsCiTHfrt «Ts τίΚωριά.ίίί στενοτορ^μίίι Y.'iiyyjn. 
fcilicet giVi : quod idem valeret ac Ui(xam•» Kay^jii 'ίχει , 



ρ. 9ί. ΙΝ LIB. III. CAP. XLIV. iir 

qua ratione fupra dixerat Tovi μΰί ^lvof 'iyji &c. Quod 
fi quis vero priorem praetulerit rationem , quae in edd. 
obtinebat, nihil ego repugnabo. Πελωρ/Λ(Γα$• Koyyjis 
hic poera, ut fupra Nicander , patronymico nomine a Pc 
loro promontorio ad fretum Siculum vocat, quae alias 
'!reha)f>iS'es & Tsha^iett dicebantur a magnitudine. vide in- 
fra, lit. f. ^ 

» Ferf. 5. Kkv ^Εφίσω λ «'φ ε ι Tetf γ^ή μαζ, ούτι rroviipif. 
Pro edito olim λ»4ί' Atticam formam λή-φε/ ex ms. Α, 
recepi, quam & ex tns. B. Brunclcius adnotaverar. Intelli- 
go tamen , poffe etiam vocales s/ & η ex librarii errore 
effe permutatas : & λΜ-φΐ' ^^ne Epitomator praetulit, qui 
tamen & luo arbitratu hoc pro illo ponere potuit. Vo- 
cem 'χ^ϊ\μας vero noUem cum editis tenuiiiem, quam- 
quam viderur eadem etiam in ms. B. legi. Vidimus equi- 
dem Ephefias χ\ψΛζ ab Icefio etiatn commendaras, p. 87. c. 
Sed ΐηας λείας cum utroque noftro codice legeris, erunt 
αί heietiy fcil. Koy^a.i , eaedem ac hfia.t γβμα,ι: nam & 
^τελωριά.Ι'εί κογχαι de genere chamarum funt. Vide p. 90. 
c. Sic apud Plin. XXXII. 11, 53. iunguntur chamae flria• 
tae y chamae laeves , chamae pdorides. Et concha magis gene- 
rale nomen eft , chamas fub fe comprehendens : atque et- 
iam Η noyy^ii prorfus pro fynonymo tmV χί\μγ\ί haud ra- 
ro ufurpatur. Iraque Hefychius κΌγχαΐ ^ ταί χήμαί in- 
terpretatur: & Phorius in Lex. msto, Ki-j/^w, χίιμα. o-rra.•• 
νΐως haysTcti χί]μ\\. Item Galenus in Gloffis : 'KQyxov την 
KOyxm , ih χήμην. Quare h. 1. reftitutum auitori iuum 
velim , 

iUf.V Έ<ρί(Γω λΗ-φεί Tkf λε /eti•, οΐ/'τ/ ^OVtipkf. 
In ver/ 6. nota nomen Καλχ^ί'ων iic fcriptum, con- 
fentiente cum editis noftro ms. A. ( non , ut apud alios fcri- 
ptores plerumque editum reperitur, Χαλχ,«<Γώι/. ) Epitoma- 
torquidem vocem iftam cum praecedente omifit: led lib. 
XII. p. 526. e. pari modo & in ms.Ep. & A. ΚΛΚχηί'όνιοι 
fcriptum. De qua fcriptura dixi ad Polyb. IV. 39. 5. ubi 
audioribus, quos fuper ea confulendos memoravi, ad- 
dendi funt Interpreres Hefychii in Χα,κκιηίών , ik Rhoer ad 
Porphyr. de Abftinent. Anim. pag. 224. ( quos laudavit 
Niclas ad Antigonum Caryft. c 162. p. 207. ed. Beckm. ) 
denique Eckhel inDoftr. Numor. Ver. Tom. Il.pag. 411. 
Quamquam minime damnanda altera fcriptura XcthKinS'. 
quae apud Noilrum etiam conientientibus msstis obtinec 



122 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 92. 

X. 4^4• f. & ^ϊ. 252. d. Pofteriorem hunc locum refpe- e 
xeram in praedifta AHnotatione ad Polyb. IV. 39, 5. iibi 
per errorem pMiq. Hijlor. Polyb. Ub. Vlll. c. 6, 3. pofi- 
tum eft , pro lib. VHI. cap. 24, 3. 

ΦιλύλΚιοί J^s, Μ 'όστις s στ/ρ ο τοίΜΟ^αί Teif Πόλε/*•. Vide 
pag. S6. e. ubi mulro audiora adponuntur huius poetae 
verba. Ibidem cum ante voces, xiiucii , κετά-ίΆς &c. 
proxime prae^edat vocabukim οστρεα•^ videri poterat , ' 
hic quoque, ubi de c^rcis agirur, idem vocabulum initio 
adiiciendLim , ut cenfuit Caiaub. in Animadv. ad proxi- 
nia Athenaei verba. Sed poterat etiam h. 1. omitti illa 
Vox : inrelligique poteratcum ex initio huius capitis, tuni 
ex fequentibus Arhenaei verbis, recenleri in lUisPhilyllii 
verbis varla conckyUa , quae communi & generali nomine 
oflreorum continerentur. Ibid. κτένα,ί ίκ Μ μ θ ύ /w f μ f. Sic 
h. Ι. edd. cuin ms.A. ReOius vero videtur ex, iAnvKwtn , 
quod dedit idem cod. pag. 86. e. ( In ms.Ep. utrobique 
omnia ifta ex Philyllio omiffa funt. ) 

"Off^Tpe/a <Γέ , μόνωί οντωί , iheyov οι ίρ'χοΛοι. Cum 
fic inde ab ed. Ven. vulgo legeretur, adnotavit Casau- 
r BONUS : »"θί•τρ?/α, inquit Athenaeus , (^Όνως οϋτως 
T>'iKsyov oi αργ^αΐαι. Οβηα vOCabant antiqui tantum fic: netn- 
j> pe ο<Γτρ5/Λ. Quod ait ούτως, videtur indicare , iapro- 
Ϊ) ximo Philylln exemplo [ΐί'ιβ'ε eam vccem. Atque id puto 
wverum: nam , cum de ojlrds hic aud^or agat , quo Phi- 
jjlyllii haec verba, fi in illis nulla oflreomm mentio? Su- 
j>pra, [1. c] ubi pluribus defcriptus eft iftius poetae hic 
?; iocus, oftrea nominantur inter caetera. Sed οίττρεα ibi male 
jjfcriptum pro 'όστρεια., ut admonebamus. Non haec 
ranimadverterunt qui ^νοουτκς fcribi volunt όντως, u — 
(Nempefic Dalech. in verfione: ϊστμια. tantum revcra di' 
xeruntvi'eres.) Α nobis eodem loco fuperiore oftenfum ert, 
ni nos fefellit opinio , rede ibi os-rpea abfque diphthongo 
fcrlptum eiTe : nec vero opus fuiiTe, ut h. 1. idem vocabu- 
liim adiiceretiir, proxime ante oftendimus. Nec vero eriani 
neceffe eft, ut vocem ούτως cum Cafaubono ad aliquod vo- 
cabulum, quod in proximis Piiilyllii verbis pofitum fuerit, 
referamus: ex frequentiflimo Arher.aei ufu (v. c. III. 76. 
a. 82.6. i2 3.f. ) refertur vox ούτως ad idem vocabulum, 
( five illud 'οστρείΛ fuerit , five oa-Tpssi ) quod hoc ipfo loco 
ab i!lo fcriptum eft , cui vocabulo particula illa fignanter 
adiicitur. At id ipfum , quod h. 1. fcripferat Athenaeus , 



ρ. 9«. ΙΝ LIB. ΙΙΤ. CAP. XLIV. laj 

e perverfum erat a noftris librariis : nam quod in utroque 
codice hic fcribitur, οστρεον, ferendum non erat, & 
refte a Veneto editore, five ab eo librario, noftris po- 
fteriore, cuius exemplum ille fecutiis eft , in ο a- τ peio ν 
fuit muratum. Obfervavit Galenus ( referente H. Steph. 
in Thef. T. H. col. 1527. c. ftatuiiTe nonnullos inter 
οστρειον & ojTpsov difcrimen huiufmodi, ut οίττρείΛ effet 
generale nomen, comprehendens omnia quse ΌστρΛκόί' έρ- 
μα adpellavit Arilloreles, οστριον autem peculiare intelli- 
geretur conchyliorum genus. At nec conftans illa diilin- 
itio fuit , nec de ea nunc cogitavit Athenaeus; cuius 
oblervatio non ad diverfam nominis paululum diverfae 
formae notioncm, fed ad diverfam vocabuli una eademque 
notione sccspu pronunciationem fcripturamque pertinet; cum 
monet, οστρεον plerumque penultima brevi , ut opvsov^ 
fcribi pronunciarique ; viiira autem ηοηη'ιβ οστρειον ^ peri' 
ultima longa , dixijje. Qua autem formd fold Athenaeus 
ait veteres ufos efle , eamdem formam alii Grammatici pro- 
prlam effe Attkis praecipiunt. Quo fpeftat , quod Tho- 
mas Mag. pag, 660. ait , "0a-7psici , ουκ οστρεΛ. Similiter 
Photius in Lexico msto, citato ab Hefychii editore: 
"ΟστρείΛ , σνν τω Τ μα.λκον. Eodemque pertinet, quod apud 
Moeridem pag. 285. legitur: Όστρία,. ^ia. τοΖ ΐ μακρόν, 
'Αττ/χω$•. QtTTpia•. {^οατρεα puto oportebat] Έ^κανικως: 
nam quod ait Όστρια S^ik τον 7 μακρόν , id ex fequioris 
aevi ulu nil aliud fonat, nifi 'όστρεια per ει diphthongum. 

f lam in Cratini quidem, veteris comici, verbis mox 
ab Athenaeo adlatis, refte haud dubie οϊστρείοισιν per 
diphthongum , conrentientibus libris omnibus , fcribitur. 
Eadem verba iam fupra pag. 86. e. citata vidimus, ubi 
perperam σιηττίίΛσι vulgo legebatur, pro τΊηνισιν ^ quod 
hic libri omnes agnoicunt. Tum vero in Epicharmi 
verbis, inconftanter quidem in ed. Caf. ϊστρεα erat ex- 
preffum : fed ed, Ven. & Baf. cum ms.A. οστρεια σνμ• 
τίζ^υκΌτα dabantj ficut edidimus. (In ms.Ep. omif- 
fum Epicharmi teftimonium. ) Et ex eadem quidem Epi- 
charmi fabula 'HiSns• ^άμω^ five, ut hic fcribitur/H.Siii• 
yάμoίf, (de qua icriptura cf. ad pag. 95. a.) vidimus 
iupra (pag. 85.d. ) fimiliima verba in hunc modum cita- 
ta, offTpsa (penultima brevi) συμμεμυ κΌτ a: ex 
quo, fi utramque citationem mendo vacare ftatuamus, 
illud faltem intelligitur, non iine exceptione fuifle Athe- 



124 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 92. 

naei noftri praeceptum. Nam ibi certe formatn iftam f 
οστρίΛ neceiTario poftulabat trochaici metri ratio : hic 
vero, qiiamqiiam prima fpecie videri porerat eumdem 
ipfum refoici Kpicharmi locum, ex ipfa Athenaei obfer- 
vatione neceiTario torma οτ τ pe ta requirebatur. Et po- 
teft etiam haec forma , qiiae penultimam fyllabam lon- 
gam habet, locum iuum hic obtinere, Γι modo vcrfum , 
e quo haec prerii• dufta fit , non trochaicum , fed iambi- 
cum eiTe intelugatniis. Quare, nifi ftatuere velimus, aut 
prorfus memoria lapfum elTe Athenaeum, aut ex negli- 
genter fciipris adverfariis bis eumdem Epicharmi locum 
diverfis modis rctiptLim adpoluiiTe; ( quorum quidem al- 
terum urrum , immo utrumque etiam uiu venire potuiiTe 
non pernegaverim;) inttHigi debebit, in eadem Epicharmi 
fabula , qiiae trochaicis verfibiis maxime conftabat, quo- • 
rum uiius in illa verba exierat, oa-Tpeet συμμεμύκοτΛ, 
fuiffe etiam iambos, quoriim unus in haec verba defierit , 

— — oTTpsict σνμττειφυκότα. 
Non poiTum tamen difcedere ab hoc loco, quin profi- 
tear, prope me abfuiiTe ut renendam, neque ullo modo 
folicitandam iudicarem iuperiorem illam codicum noftro- 
rum fcripturam , ^Οστρια. Sh , μόνωί ουτκί , h.syov 0/ 
ο-ρ'/^οΛοι : f-larueremque, dlverfae pronuntutionis vd fcripturae 
{οστρίον & οσ-Ύρίΐον) non praecipuam rationem hic ha- 
buifie Athenaeum ; (quamquam in tranfcuriu monet, 
oiTTpsov ut opvsov pronunciari : ) verum hoc maxime egiiTe , 
Ut moneret , apud fcriptores paulo vetufilores vocem γήμ*ΐν 
non occunere ; fed illos , pro %^)μί) , generali ma^is & magis 
in vuigus noto nomine '07τρίον fivt offTpsiov , ( quod perinde 
eft) ufos ejfe. Eodem deinde referri tnihi videbatur , quod. 
paulo poil air. Ίων cTe -χ^ημί^ν μναμονενει "ΐω^, id eft, 
Chamar ΐίτη vero ιηαιύοηαη {t.imcn iam) fecit lon , qui iiein- 
pe & Cratino & Epicharmo & Philyllio fuit vetuiHor. 
Eodemque fortaffe fpeftat , quod Photius in Lex. msro 
ait, στανίως hiyeTat χήμη : quae verba fupra protuli ad 
Archeftrati vl. 5. 

Π\Λτο)ν iv ΦΛί^ρο> , ΰ^τρύου rpoTov ^ cpnff) y οε^^εσμ.ευ- 
μίν αι. Poftremum verbum rede dedere mssti A. B. & Ep. 
quemadmodum legitur apud iplum Platonem in Phaedr. 
pag. 329. T. X. ed. Bip. Perperam apud Noftrum ^ί$'ε(τ- 
μίνοι erat editum ; quo non offenfum fuiile Calaubonum 
mireris : oportebat faltem ^'εΐεμίνοι. Ibid, κλϊ ev Ίιμα,ίω, 



ρ. 93. ΙΝ LTB. III. CAP. XLIV. 125 

fSic hene ms. u4. (In Eph. haec defiderantur. ) kcu sv t« 
TfijL. edd. Vide Platonis Timaeum^ proxime finem : ubi 
pro συμ-ττύντων eil ζυνατά,ντων , quae vox ibi non ad 
όΐτρέων fpeftat, fed ad fequentia refertur. Wid. iv <Γ£ τω 
τΐ\ί ΠοΚΠζία,ΐ (Τεκάτω , ο<Γτρ6α, eJTe, e-y/xTrsci-fy.sVrtl , 
οστ^^ά. τε Keci <φυκίΛ. Corrupte (ρυκία,ί edd. Refte φνκ/Λ 
dedit mj. yi. Apud PLAXONEMift: Λί/?. Ιώ. Χ. paa;, 330. ed. 
Mafley, fic legitur, «tAAei <fs ^/>ο(Χτ5φΐ'Λε»'£ί< (nempe τω 
^ΛλΛΤτίω Υ^αύκω , ) οστ/ιεά τε κα< <φίικίΛ κοά ττίτρα?. Pro 
oi-Tpect h. 1. apud Athenaeum οστ pt λ habet /TJi. J4. quod 
ex oi-Tpe/et corruptum elTe poteft, & hadtenus non fper- 
nam equidem : nam ficut apud Ariftotelem promifcue mo- 
do oa-Tpeet , modo οατρξίΛ lcribitur, fic& Plato promifcue 
utraque uti vocabuli forma potuit ; immo , fi fides eft 
Grammaticis, quos fupra citavimus, Atticus philofophus 
oa-7peiov potius, quam οστρίον ^ dicere debebat. 

Ai cTs rrsKapiS'si (ύνου.ίσ^ϊ)σα.ν rretpa. το τίΚωρίον. nEtfi 
>» verum eft, has conchas tmiL• τελωρίΛί , \ά eft, ingentes; 
» non tamen haec vera nominis ratio. DiQas enim a Pe-, 
vloro, Siciliae promontorio, ubi folitaecapi, omnescon- 
«fentiunt. tt Casaub. — Ueha>piu{ vocatas vidimus has 
chamas a Diphilo , pag. 90. c. tum Πελωρ/ά^^Λ? a Nican- 
dro & Archeftrato paulo fuperius. Vulgatiffimum vero 
nomen τικωρί^ίς erat, iam fupra I. 4. e. commemoratum : 
fic apud Xenocr. fe6t. 32. (33.) Polluc. VI. 63. Ciemen- 
tem Alex. Paedag. lib. II. c. 8. & apud Plinium. Quod 
autem Cafaub. ait , confentire omnes a Pdoro promonto- 
rio diiftas effe , neminem e veteribus reperi qui diferte id 
doceat, nifi forte PoUucem , qui tamen dubitanter loqui- 
tur; quamquam ex Athen. I. 4. c. & Clemente 1. c, col- 
ligere illam nominis onginem licet. Α magnitudine nomen 
habere Athenaeo adfentitur auitor Etymologici M. in Πε- 
λωρ/ί , & Euftath. ad Od. 1'. pag. 346, 33. & ad Dionyfii 
Perieg. pag. 86. Quod patronyniico nomine Ue^upiaS^f 
dixerunt poetae , Nicander & Archeftratus, id per paro- 
nomafiam facere his licuit. 

a Άρ/α•τοτ6ληί •ί'έ (ptiji , κλ) ev ϋμμω αντα,ί yhea&eLi. Pu- 
tares , as peloridibus haec dicere Ariftotelem : at nomen iilud 
nufquam , quod fciam , in huius philofophi lcriptis occur- 
rit. Itaque ad totum chamarum concharumque genus fiie- 
rit hoc referendum. conf. pag. 89. c. 

Ίων (Γέ χημων ^vijy.<ivev(t "Iwf β Χίος. Exfpe*2averain 



126 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p, 93. 

jUf«uevrj6< κα.) "ΐωι/, mentionem ttiam fach lon ; quia iam a 
verba PhiiylHi adlata funt , in quibus idem nomen occurrit. 
Qiiod fi valeret ea ratio , quam de accipiendis fortaiTe his 
quae fuper ulu vocabulorum οστριον & οστριιον modo di- 
xerat Nofter, paulo ante propofui, (ad pag. 92. f. ) non 
defiderarem hoc loco illam particulatn, quam libri omnes 
ignorant. 

Α D C Α P. X L V. 

Θίόφραστοί• uh iv τω Tsp/ Λι'θωΐ' &c. »Extat hodieque 
wluculentiiTimus ille Thzophrasti Commentarius de La- 
npldlbus ; fed mutilus & incuria maiorum male habitus. 
«Huius adeo loci , quem Athenaeus hic delcripfit, bona 
»pars in editionibus Theophrafteis defideratur: tot nem- 
» pe verba , τλΗν Ιλάττον/• usyeQoi tTs «A/xof Ιγβύοί όφ?Λλ- b 
ίΐμ>,( evusytiini. Hinc igitur emendentur & augeantur di- 
«vini illius philofophi exemplaria. Clemens Alexandr. 
«Paedag. lib. II. [ pag. 152. ed. Heinf.] TiyvsTcit μαρ- 
nyaphns iv οστρίω τιν) τα,ρΛ'ΤΓΚηδ'ίω 7ΛΪί rrivvcLii' /ae-ygSof 
« ϊί ίΐλ/κοί Ίγβΰ9( όφθαλαίχ- ei^.iyi^rii. ex eodem fine du- 
»bio Theophrafti loco. « Casaub. — Non dubito, Theo- 
phrafti locum iftum integritati fuae reftitutum efle in do» 
diffimi Tyrwhitti editione iluus libelli , quam editionem 
mihi non eiTe ad manus doleo. Paulo fuperius, in eiuf- 
dem Theophrafti verbis, pro cT/acpc.vnf μίν , Salmasius 
Exercir. Plin. pag. iin. ου ^Ίαοανί^ί uh legendum cen- 
fuerat: contra quem dirputans Bochartus in Hieroz. 
P. II. lib. V. c. 6. docet, plures alios lcriptores , cum ve- 
teres , tum recentiores , pdluclditJttm aliquam tribuere 
unionibus ; nempe non utique perfetlam illam , quae colo- 
res omnes , fed tamen quae lucis fplendorem tranfmittat. 
Conf. inox pag. 94. a. 

In Androsthenis verbis, perperam y^oiplm erat edi- 
tum : retle y^o ιρίνων dedit codex uterque ^. & Ep. quod 
in verfione iam expreiTerat Dalech. Xoipivai dicuntwr, 
quas poTCellanas graeco de nomine , iremque Feneris con- 
chas vulgo vocamus. Cf. Gefn. pag. 285. Ihid In vul- 
gata fcriptura , a.\ τοικίκΛί ««ΓεΓ*/ nil murant no- 
ftri libri ; & fpeciem quoque aliqiiam huic fcriprurae 
conciliat codex Ep. verba fic diftinguens , και τΖν λοστών 



ρ.95. ΙΝ LIB. III. CAP. XLV. 1*7 

b hoc {lixiflet ZuQor , & ex reliquis conchyUls ea quae varie- 
gara funt , iucundae funt 6• longe pracjlant πoβratϊbus. Nec 
tainen dubitari debet, meram effe hanc ταρΛ^'ιόρ^ωσ'ΐν y 
utut vetuftam. Verum perfpede viderat Dalecampius, 
vertens, & reliquorum conchyliorum variae fpecks. £t in grae- 
co haud dubie -ττο ικίκα,ι cti ««Γέα/ fuit corrigendum , 
quod & a Corayo in Notis msstis commendatum video. 
Ibid. yivovToLt <Γέ τορφνρΛ τ? κλ) Ιχηρίων &c. Nil mutat ms. 
Α. quod fciam. In ms. Ep. eft yivsTut <fg y.ci) Όστρίων 'rrohXt 
^λ»Τθοί•, omiiTa voce τορψί'ρΛ. τ ορφύ ρ u ι rs adnotavit 
Brunckius, puto ex ms.B. Ihid. ή ^apyupTrii λίίοί. » 
(jLApyaphns Aifloj- ms, Ep. Ubique aut 5 y.cipyupinii opor- 
tebat, aut » y.apycip7Tts. »uiro genere melius dicatur 
"Graecis, μupyΛphις , an μeιpyapί^t)ί , difputat Galenus 
»lib. IX. de Facult. Simpl. Medicam. « Casaub. Ibid. 
^ερϊ ΠέρΟΌίί Ts. rrctpk Uip^cti τε rns. Ep. ubi videri poffit 
'ra.pa. Uspc-cf.is re debuiffe , nifi iequeretur in eodem cod. 
(ficut vulgo) κλ) Tcxji ανω τό'τουί. Ihid. τω^εΤτΛΐ - - 
Tpof γ^ρυσίον. Megafthenes apud Arrian. in Indicis, tradit, 
margaritas apud Indos etiam contra triplum auri venire. 
li>id. εστί J' ή //«f τον οστρέου θ'ψ/$• '7rapA'?rKti\7ia, τω 

C κτενί' ου ^iiyhvrrTat <Γέ, khhk ^sTov το οστρακον ίγ^ει κλ\ 
«r*ffu. Haec Dalecampius fic reddiderat : Ojlreum afpc&u 
peillni fimile , concha fp iss a, non flriata , fed lacvi opefitur. 
Tum ad verba, concha fpissa, adnotaverat : «MalePli- 
«nius, hirfuta, echinorum modo. n Ad ifta autem , ηοηβήα• 
ta: «Plinius, infcila ; ου ίta.yεyλυμμεvtv. u Inde Casau- 
BONUS, praemiiTa Graecorum verborum iupra fcriptorum 
interpretatione huiufniodi , O/im fimra fimilis peElini , fcd 
in/eolo : habetqueuftam lacvem hirtam; hanc fubiecit Anim- 
adverfionem : «Plinius libro IX. [c. 35. (qS(. 56.] luba 
ntradu^ Arabicis concham tjfe fimiUfn peolini Ίπ[ίίΙο y klrfu' 
utam echinorum modo. Neque eadem penitus , neque mul- 
«tum diverfa eft Pliniana deicriptio ab Athenaica. Diicre- 
«pantiam, quantulacunque ea eft, non mirabitur qui co- 
Mgitaverit, Plinium quidem lubae , Athenaeum vero Απ" 
iidroflhenis verbis locutiim. Androfthenem luba antiquio- 
j> rem aliquot feculis fLuffe fufpicor , & fortafle lubae le- 
«ftum: fed exiftimandum propterea non eft, merum re- 
«citatorem lubam extitifle verborum Androfthenis. Ridi- 
jjcule igitur faciunt, qui Plinium reprehendere audent, 
>»quod To S^xffv in fuperiore Androilhenis loco perperam 



laS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 93. 

η fit interpretatiis. Qui fi tanta diligentia inveftigaiTent C 
« quid Graecis fignificet tc (Titcri/ , quanta hde fudalTe Ga- 
»lenum videmus m eius vocis explicatione apud Hippo- 
«cratem, omiflb Plinio, de fententia Androfthenis quae» 
3» filTent accuratius. οΰ-τρακον SOc.g-h vertunt illi, Jpissam 
j)/e/?<im. « [Nerape fic apud Hippocr. Soljv ουρον accipi pro 
-τταχν ^ fpijfum, dcnfum , lolet. At id quidem aliam ratio- 
ncm habet. cf. Foef. Oecon. Hippocr. pag. 146. ο(ΐτρ<χ.ιιον 
vero <r*<7u h. 1. ante Dalecampium iam Rondeletus//7i"/- 
fam concham intellexerat , apud Gefn. pag. 269.] »> Non 
«hoc Graeca vox fignificat, sTaa-t/ enim ac κίσιον pro- 
j) prie hirtum fignificant, & rb τετρι-χ^ωμέιον. ^Ό,συ & -φι- 
j> Abf fic opponuntur , ut Κΐϊον & τξκίγυ. In libris Medico- 
» rum S^ct^vvsiv οίΚωττεκΐαί medicamenta dicuntur, quae 
«pilos generant in capite depilato & glabro. [«Tctcrg* opw , 
»funt monies fylvis comati, Jylvis operti ] Quod igitur te- 
i>ftam eandem Keiecv & SOLasTav facit Androfthenes, dif- 
jjficultatem parit: nifi de variis partibus intelligas. Mendi 
jj fufpicionem removent veteres membranae , & Epitomes 
» auttor. α — Quam difficiiltatem Cafaubonus in eo repe- 
rerat, quod idem conchylium fimul λΐΊον & S^ffv^ laeve 
& hlrtiim dicatur , eam iam ex parte levaverat Gesnerus 
de Aquatil, pag. 529. animadvertens, το hsiov nihil aliud 
hic valere atque id quod proxime ante diftum eft, ov 
S'UyKV'7ncii, nempe non ita caelatam cnque inci/am eiTe hanc 
concham, ut funt peBlncs , cum quibus illam comparat 
hic auftor: (in eamdem rententiam ρα/2<Γ£ΰτο) , νίΓξαή,άχ- 
cuntur pcilines , fupra 111.88. b. ) neque aliud dixiiTe Pli- 
nium , cumfimikm efle hanc concham peeini infeoio ait , i. e. 
non feflo , non cadato. In quo retie, ur videtur, Geinero 
adfentitur Bochart. in Hieroz. P. I. lib. II. cap. 45. p. 488. 
Quam in rententiam haud incommode Rondelet 1. c. aut 
certe quiillius librum in larinam lingiiam convertit, λεΐον 
οίττρΛκον , planam concham latinQ reddiderat. Cui fenten- 
tiae non repugnat, quod eadem concha fimul hirta vel 
villofa dicarur : fed hoc ίρΓυηι hinum vel viUofum quale 
eflet, prudens definire non auius elt Gefnerus. Bochar- 
TUS de vellere & molli lana interpretatus eft , qualis pinna- 
rum eft : pariterque Palmerius Exercit. p. 493. το Sa.<ru 
refert ad cirrhos & radiculas, quas eas conchas emittere 
fequenti capite traditur; ( oVai tT' ctv 'ττέτρΛίί « amha.tn 
irpo^^tvaffi , ριζοβο?\ου(η•3 P^ulo ροΑ lic. f. ) quas radices 



ρ. 93• ΪΝ LIB. 111. CAP. XLVI. 129 

C (ait) byiTiim & lanas etiam vocari & texi fupra proba- 
vit ipfe Cafaubonus, ad pag.. 89. c. At hic non, ut fe- 
quenti capite, de pinna mazarhifera agitur, fed de mitulo 
margariiifero : quem fi vel ipium ftatuas aliquam eiufmodi 
barbam habere, qualis pinnae eft, non idcirco ipfaconcha 
vel tijla , ictffhi y i. e. hirta vel villofa dici poflTet. Ego, 
quamquam nec a recentioribus auitoribus, qui de mitulo 
margaritifero fcripferunr, tale aliquid oblervatum noverim; 
nec in eis mitulis margaritiferis, qui a curiofis confervan- 
tur, tale quid confpicitur; tamen in graecis illis verbis 
nihil aliud reperire poiTum, nifi hoc dicere hunc au£lo- 
rem , five Unugine quadam aut villis, five, ut Plinius in- 
dicare videtur, minutis quibufdam ypi/2/.f tedum effe illud 
conchylium. De quo ulterius quaerant naturae curiofi : 
nobis in tota hac opera id maxime proporuum effe de- 
bet, ut, & quid fcriptum reliquerint vel Athenaeus vel 
hi, quos ille citavit, audores, & quaenam fit fententia 
verbis fubieda, difpiciamus. 

Η ίΤΙ λ /flof yiviTAt iV Tij (ΤΛρκί. yiviTAt Ka) h 7* 7Afit% 

ms. Ep. Ibid, aiTTSf» sc τοκ συείοίς η χ^άλα^Λ. αν'Ίαις 
ms. Α. vsioii ms. Ερ. Intellige κρίΛσιν, quam vocem adiecit 
Euftath. hunc locum citans ad lliad. λ', pag. 795 , 8. Do- 
cuit Salmafius Exerc. Plin. pag. 505. recentiores Grae- 
COS ipfas eiiam margaritas yjxKk\ri.f vocafle, 2i fuUlis illis 
granis , quae Graecis y^kKet\a.t. 

In Charetis verbis , λλτλ rhv ^ApusviAv. An in Cafpio 
ά mari dicir? Ibid. ευώ/« ί•φό{Γρα. fve/iTH (ulpicatur Villebr. 
id eft , adfpeiiu pulcram : commode , fi de interiore teilae 
colore ageretur ; at de carne animantis agitur. Ibid. τροσα- 
yopeOov(n uiv μΛpyΛpίτnv. Hinc inrelligi ait Casaubo- 
Nus, «barbarum nomen eiTe , non Graecum , ut intra 
« fcribitur. u — At quod paulo interius fcribitur , non tam 
ad ^ApyoipiTm , quam ad fmaragdum pertinet : quamquam, 
utruoique nomen peregrinutn eiie , faciie crediderim. 

AD CAP. XLVI. 

e ^Aff) <Γ' 'ijAV βροντΛΐ avviyjxi %7i &C. » Frequsntia toni• 
j) truum, & imbrium vi, adiuvari margaritarum generationem , ex 
«IsiDORO Characeno, ut videtur, clare docet Athenaeus. 
wPlinius contrarium plane fcribit: [IX. 3^, 54.] Si ful• 
V guret , comprimi conchas , ac pro ieiunii moJo minui, Si vero 
Animadv, VoU IL 1 



130 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 94. 

n& tonuerlt, pavidas ac repente comprejfas , cjuai vocant phy• q 
rtfemata eficere , fpecie modo Ίηαη'ι inflata , [ al. fpeciem modo 

V inani inflatam \ fim corpore: hos ejfe concliarum abortus. Am- 
3> mianus Marcellinus, libro XXIII. Concu/fae vero faepijfunt 
jyrnetu fulgumm inanefcunt , aut debUia pariunt, aut ccrte. vhus 

V defluunt abortivis. iiQKSAVB. Quod paulo ante legitur , 
iS^fTiKov! KOyy^ovf, ( perperam έίτκουί ed. Caf, ) conchas 
tantum duplicts reddidit Dalech. lantum binas ^ puto , intel- 
ligens. Ego bivalves inteliexi. 

f/V Tetf ζΐχβυ&ίονί ^Λλά,μαί S^vvstv. Sic re6le codex no- 
fter uterque. Perperara vuigo ^'χλΛ(τα-ας edd. per nefcio 
cuius paradiorthofin. Propruim eft vocabulum « ^(ίκά,μ» , 
de pifcium lanbuUs, apud Homerum, Ariftotelem & alios. 
Quod vero pinnas , alias fundum petere , alias per marta na.' 
tare ait Ifidorus, e diametro pugnat cum his quae de pin- 
nis Ariftoteles ( vide fupra ad pag. 89. d. ) aliique obfer- 
vaiunt, immobiles in fundo maris manere, conf. ^ondel. 
apud Gefn. pag. 525. & ipfum Gefn. pag. 734. Sed & alia 
inulta rurbalfe confudiffeque videtur hic fcriptor. Quae 
tanien iJem paulo poft de pinnophylace tradit, (quemy?is- f 
noterem ab aliis nomiriatum vidlmus pag. 89.6.) explicare 
ea fortalTe originem fabulae, quae de cancdlo ^mmQ focio 
vulgo perhibebatur, poteruiu: fcilicet, quae pars eflet five 
inembrum aut inftrumentum quoddam ipfius animantis, 
quo per aperturam iuxtam villum (qui byiTiis vulgo per 
«rrorem vocatur) exferto petris adhaeret; illani partem 
animanris, obnefcio quam fimilitudinem,proc.7KCi//o a non- 
nullis efie habitam. Quod ibidoai dixit, ^aoyovoivr ai 
S'i Kci) τρϊφορΤΛί ίΤ/Λ του τροίΤ'τεφυκ,ότος τίϊ σαρκ) μίρονί , 
Dalecampius reddidit , eafdem cibum capere ac foe t ifi c are 
fui parte quat carni adhacHt. At foetificare , graece eft ζωο~ 
yovsTi' : laoyoveTs-^Ai (on^it vivificari , vivifcere, vitam ucci•^ 
pere : quam vim vereor, ne non fatis expreirerim, cum 
fuflcntantur interpretatus fum. 

i'?riiS'kv — ίντίμνουσΛ -χωρί^ΐΛ Ί\\ν μctpyat.p7τιv άτΌ τ«υ a 
χότ/χοϋ, ά,μ'ΡΓέ'χ^ουο-οι μίν ουκίη rpe^si, DeeiTe in Epi- 
toma vocem ecy.rrsxova-ct adnotavit Casaub. quam voceni 
torquere fe ait in edita ledlione. Etiam in noftro cod. Ep. 
deeit illa vox. Milii nec cum iila voce, nec fine ea, fa- 
tis perfpicuum efle quid voluerit auotor , profiteor. In no- 
iiro ms. Ep. pro yjupi<x-/[ eil χωρίτ7» : hoc quidem mendo- 
fe haud dubie. In latina verfione addi particula quidim de- 



ρ. 94> ΙΝ LIB. III. GAP. XLVII. 131 

a bebat, hoc modo, ampUdens illam^ non ampUus quidtm nu» 
irit , fed &C. 

KivS'\Jve'JovTi Γ oi ^»ρωατ6ί ravi μΛpyap^TΛ{^ , &c. Idem 
periculum coinmemorat Hlin.IX. 35, 55. iuftampoenam ef- 
fecupiditatishotnirmm pronuncians. Eamdem rem ad genus 
conchyliorum , quorum teltae dentatae ac veluti ferratae 
in marginlbus fint, retulit Aelian. de Nat. Anim. X. 20, 

Jj Μαρά,'γ^'ων <^e μνημονεύίΐ M.evetvS^poi ev ΐΐΛίί'ίφ. In 
nscT/cj cum edd. conlentiebat ms. A. Lcgendiim Χ\α.ι^ϊω 
monuit CasauB. ut apud Stobaeum Serm. LX. & Pol- 
luc. lib. X. cap. 50. Quibus addi poterat Suidas in Άττό* 
9ΤΛ. Simillimum mendum rurfus paulo port in editis ob- 
tinuiiTe, mox videbimus. Quod autsm Jhiaragdum lapi- 
dem nunc commemorat Athenaeus; videntur e vetcribus 
fcriptoribus nonnulli, fimilitudine quadam nominis dece- 
ρύ , fmarjgdum gemmain cum marganta , quae & ip(a vul- 
go in gemmarum & lapidum numero habita eft, contu- 
diffe : certe confudit haec turbavitcjue Nofter. 

MapctyiOv etvcit τολιτ 'iS^st κού Έ,άρίια. Έλρ^Ίλ , intel- 
lige Λίβ/ί'/Λ, ut ex Platonis Phaedone docuit H, Steph. \n 
Indice Thel', Iiiitio verius, Mctpa.ySOv refte dederat ed. 
Ven. cum mss. A. B. & Ep. itemque Euftath. ad Iliad. λ'» 
pag. 779• 33. Mendofe ^Actpiy^ov &ά. Baf. & magrs vitioie 
VLApetyS^Mv ed. Caf. quod corredurus Clericus in Menan^ 
dri Fragmentis pag. 140. Μαρά•).<Γονί• ροΓαίΐ, ob iambici 
jnetri infcitiam merito irrifus a Bentleio in Emend. p. ro. 
Ibid. uvev S^k του <r. Conf. Euftath. 1. c. & pag. 795, 6. & ad 
Iliad. *'. p. 101 , 27. 

Α D C Α P. X L V I Ϊ. 

C Τ\Λρί\νξ-χβ»α•α.ν. Circumtuhrunt vertit Dalech. quod grae- 
ce fonat τερίΜνίΓ/θικτΛν. Nec vero (blicitandum vulgatum : 
fic τΛραφύρω rurfus pag. Q5.C. & iaepe alibi, de adponai- 
dts cibis , vel menfae inferendis. Ibid. η Qiiae appeilat auftor 
»«ξ νΧάτων κρ£Λ, Ariftophanes Ιι>6λ ί>'.ζκμ'>υ^ Larini car- 
)i nes lurukntas , & tlixr.s. « CasAUB. — ίξ ι/'<Γατοί Ι^ημΑ- 
να. ait Noder, IX. 376. c. Ibld, zv 7ο7ΐ χΛτίί τήΐ' Άλεξάΐ'- 
ί'ρειαν Ιφθοτ«λΐο<ί•» Sic rQt\e ms. Α, Perperam ίί,^οτά• 
hoii ed. Ven. Baf. & Caf. i. quod correftum in ed. Caf, 
i. & 3. — » Ιφδοτώλ/Λ vocem effe dialedH Alexandrinae 
«indicatur his verbis. In Atticae linguae auftoribus eatn 

1 a 



i3i ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 94. 

»non legas, nifi admoduin raro: fed illius \oco μΛyeιpeΐΛ^ c 
j) & kKKtLVTowaKsicL. Popinae erant, in quibus cocla vende- 
nbantur , ut Graecum εφίο-ττώκιον Suetonius exprimit in 
» Ciaudio. « Casaub. 

E/,o»)Tii< yoLp ^ Ουλτ/Λ^έ, χΛί το Ι$θο5Γ«λ<ον &c. Nifi quid 
turbatum hic a librariis, oblirus eft Athenaeus, fe, cutn 
fuo nomine narrare leSori vel Timocrati luo, cui hoc opus 
dicavit , coepiffet, Poflhaec adlatae funt patinae &c. non 
debuiffe fubiro nunc Ulpunum compellare, nifi induxiiTet 
aliquem cor.vivarum, qui haec verba faceret. Ibld. τΛρα, 
riocnSirTTa. Sic h. 1. poetae nomen fcribitur in edd. omni- 
bus, coiiientiente ms. A. conf. notata ad pag. 87. f. Πο- 
σαϋττω quidem habet ms.Ep. Poft haec verba, plurlma 
dein , quae fequuntur, praetermifit Epitomator. Ibid. sv 
UetiSifii. Sic reote ms. A. & codices Italici apud Cafaub, 
Ferperam ev Ώί^ιω edd. ut haud multo ante. 

Ίων ί^/ύίψ.ων KnKiiv μνημονίύει Άρ/ίτοφάΐ'Μί iv Ίττεΰιτι. 
&c. )»SoJitos efle veienbuseii madatoruin animalium ven- 
ntres, probat Dtaipnofophiita Arijiophanis ttftunonio QxEcjui- 
■ntibus, Φ,Ίί•« σ* ciS^iKocTrJTovi κοικίαί rraKen'. Non verba , d 
«fed mentem pcerae expreffit Athenaeus. Nam verba Co- 
«mici funt haec: [ vf. 300 iqq.] 

j) Kai ffs φάνω [ φώ./ί« ed. Br. ] τοί/ rrpvTa.vefftv , 

i> oSey.ciTevTouf των ^εων ie- 

npki iy^ovia. κοίΚίΛί. 
jiPoterat antiquiorem Ariftophane teftem elus rel laudare. 
))IaiTi tum enim Homeri temporibus intelUna illa efita- 
j) bant. . Canit Poeta Ody ff. σ . [ vf. 44. ] 

j) Ταστίείί αίί^ ctiyuv xsstr' «f mjpi' Tetc-cT' i'?n Soprra 

» KetTie/usflit , κνί77ϊ)ί T£ ΚΛΙ α'ίμΛΤοί Ι/ζτλΜίΤβ.ντίί. 
»Sedvereor ne aliud fint yuo-Tspss apud Poetam, qiiam 
η KQiKicti , de quibus hic agit Athenaeus. Nam Demorthe- 
»nes Bithynus, in paraphrafi verborum poetae , [apud 
"Euftath. ad 1. c. ] ya^TipAi interpretatur Ίίννστρα. ii. e. 
jyomafa.^ Interpres tamen Comici, ifta explicans, [ quae 
jjmox adferuntur ex Equit. 160.3 cu Thivnv iti.s iki και» 
nhidi , obfervat , poetae [ Homero ] dici yafrepAf , quae 
wArirtophani aliifque ipocm κοικίαι. Verumtamen ^«ti-Tc- 
>»ρΛί•, quales poeta deicribit, etiam Ariftophanes ira no- 
«minat, ifto loco fane quatn taceto in Nubibus: [vi. 408 
«Iqq. ] ^ζϊττων yac-Tepa. 7c7s a-vyyeveffi, &c. Plane iitud 
» convenit ventribus fanguine & pingui plenis, quorum 



ρ. 94. ΙΝ LIB. III. CAP. XLVIL 133 

d » Homerus meminit , quofque Tertullianus botulos cruort 
V diflentos nomxmx.. u Casaub. 

ΚΛΪ ίξϋί• Τί μ.\ ώ iycid' &c. >»Ait κα) 6^>7f , & deinde : 
η cum ramen fequentia verba in fabula Ariitophanis mo- 
«dorecitatum locutn praecedant. « Casaub. — Ariitoph, 
Eq. 160 fq. In ms. A. ω a.yct6e plene fcriptum , ut Iblet. Sic 
& paulo ante, Φίχτω ae ASeneirevTovf. 

Keu 'ΤΓΛΚίν. Equit. vf. 356 fqq. Mendofe 'E-ywcT' hvffTpetv 
ms. A. Mox υ eiAv relicribere iuiTit Cafaub. ut elt apud 
Comicum. ύίνην , quod habet ms. A. (non ms. Ep. m quo 
haec omiira. ) non ferebat metrum : itaque in veivmv mu- 

e tatum erat in edd. paruin feliciter. ««41 τά,κιν Ή <Γ' Ό/ίρί- 
/woT. Equir. vf. 1178 fq. 

KpetTTvof , Πλίντο/ί-, » Aliis haec fabula inrcribitur Πλον- 
«τοί, ut Ariftophanea. Laudat Pollux lib. II. [feft. 61.3 
«Scripferat & Archippus eo nomine febulam , [Πλοϋτοί 3 
»tefte eodem Poll. lib. Vll. c. 14. [fea. 63.] & Scho- 
«liafte Ariftoph. ad Vefpas. Laudantur & Anaxilae atque 
retiam Antiphanis U\oua-iot in his libris. « Casaub. — — 
Saeuiiis Cratini Πλουτοί citantur apud Noilrum, nullo li- 
brorum diirvniu. 

Έ.ο<^οκλϊ)! 'Auuxw. Drama erat fatyricum , ut docet No 
iler, IX. 400. b. ubi mendofe Ά/ΛνΛλω habet ed. Caf. 2. 
& 3. Verba ^tetyoveti <Γέ Sh &c. continuo verfu olim 
fcripta, digefli ut praeiverat Brunck in Fragm. vel Le- 
xico Sophodeo pag. 64. Platoms verba, ex Timaea 
cirata , leguntur p. 399. T. IX. ed. Bip. In Xenophon- 
Tis teilimonio ex libello rrsp) Ίτ'πίκη; (ρ. 737. ed, Leuncl.) 
legebatur apud Athenaeum μαιιρα.ν \n edd. Monuir autem 
Caf. in melioris notae libris ^mpkv fcribi. Er fic fane no- 
fter ms. A, ut apud Xenoph. editur : fed in Xenophontis li- 
bris (editis quidem ) defideratur verbum συνεσ•Τ(Χ.?.μέν*ιν. 

{ oi S'h ύ eiy ovet^ S^ct του 7 ffTotyjiov. &c. Edebatur oi 
J'i a-vctyovct. Ubi Casaubonus : « Obfervatur Athe- 
wnaeo, inquit, maxillam GraQCis non folum fftayovu, efle 
jjdiitam, veriim etiam (rvctyova, per i/. Legendum vero 
iiuayoveLf ut in Excerptis. Euftathius : [adlliad, λ', ρ. 
"779 » 3ϊ•3 Toif S'h το κΛτ Λρχην ϊν σύμφωνον ά,τοβά,λ- 
ithtvat συνταϋτίον )t«t)7b συί, vc σμικρ)>(, μικροί' κιΐ) τ'βίλ- 
3> λΛ 'όσα hripoy^i y.ena.f ev ois καά το ffictycuv , vxycuv , τ^ Ketim 
» νότΛΎύν. deinde fequuntur haec ipfa verba Athenaei, quam- 
»vis diulmuiato audoris nomine.» — Ai faepifllme alias 



134 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p.94. 

^tkcnaeum Euftarhius, ubi ex eo aliquid profert, diferte f 
laudar, fiveipium nomen adponens, iive ■τ'Όν Δατνοσοφΐ' 
C7KV adpellans : iaepe vero etiam tacet quidem auitorem , at 
non ita ut condilto diirinuilare velle videatur. Sed eo lo- 
co , quem• dicit Cafaubonus, mire utique loquirur, \n 
huncmodum: οτ/ «Te liiv ΐΐρίψΑνην OayouecKATk a.va.Ko-yici.v 
^AS')v eivui c/To του ui, υαί , ίίσιΤΛΐ ο τω είτόμτ/ τρριτυ- 
yjov. Quod quideni ηοη ita interprctandum duxerim, 
quafi voIuiUet hic diflimulare Athenaei nomen : fedquod, 
cum illain fuper hoc vocabulo oblervaiionem ex Athe- 
naeo in fua Adverfaria oiim retuliiTer, oblitus effet no- 
men Athcnaei adiicere, 6l nunc iple non recordaretur , 
apud quemnatn auftorem iftud oblervatura legiffet. Quae 
ipla obiervaiio quiim mira ipfi vidererur , (quare το κα.ινΌ- 
letTov dixit) quumque alios etiam miraturos exiftimaret, 
(quod & mibi quidem miruin accidiffe fateor) quanam ran- 
dem analogid ab ui , i/of , ( a fue) {ja.ym {maxllla) nominata 
fit; excu(ar le quodamtnodo, quod audtorem non nomi- 
net, qui hoc tradiderit. Quod ad icripturam huius loci 
ipedtat, monere deheo , in noftro ms.A. nec vctyovct nec 
ffvw^cvA hic legi; fed , prorlus praetcrmiffo illo vocabulo ^ 
nude fic fcribi, 01 «Ts ίια.'Ζ στοι-χβίου gJtcpgpofTgf , λλτ' aca- 
hcyiav KiyoM(riv i-Trb τονύόί". Epitorm \ero noltra, prae- 
termiffis luperioribus omnibus inde ab illis verbis τα,ρΛ 
Ποσ/^Γιτται, iic nunc per^it : "Οτι τϊιν ctay όν α. vciy bvu, 
TiVis φΛΟ"; Sik rev ~ (notyjiov κατά. u.vctKoyiu.v &.rro τον 
vetv. In Athenaei verbis, ad verbuin /.eyovffiv intcilige 
e luperioribus , όντως ϊκ<$ίρΐΐν ^ fe ita dicere aiunt. 

XopSuiv Tg fy.e^vnTcii Έ'^τι-χαρμοΐ , eii όρύαί όνοαά^ί/. 
» Quas reliqui Graeci ^ofiiV.i• , Epicharmus Siculus opvct? 
«appellavit : imypa.-^xi τ/, inquit auftor, κα.) των ί'ραμί- 
)j των 'OpvAv. Non puto haec aliter icripta efle Arhenaeo; 
»nam eadem leitio apud Euftathium , in Epitoma, & 
» membranis. Tamen apud Epicharmum legit alitcr He- 
w fychius. ^Opava.• inquit: yopSh , και σύντριμμα τολίτ/- 
« κον , sif ο ^Ε'ΤΓΐ'χ^ά.ρμου «ΓρώΜΛ, Quid autem intelligit hoc 
jjIoco GloiTographus hic ρζτ ο'ύντριμμα 'ττοκιτικόνί an ίώΐ" 
■αΐϊί genus alicui civitati pecidiare? puta Syracufis , unde 
uortushic Comicus, & ubi lcripfit : & fortaire υτότριμ- 
νμΛ melius fcriberetur. Sed moveor vocis VoAiT/^bf in- 
Ώ rolentia , ut putem aliud longe diverlum voluiile Hefy- 
«ghium. Videntur quidam exiitimaffe, eam Epicharmi fa- 



ρ; 94. ΙΝ LIB. III. CAP. XLVIL »35 

fwbulam vituperafionem continuifle corporis cuiufdam fiv© 
jjcollegii reipublicae Syracufanae, quod poeta appellavit 
nOpvuv vel 'Opovct. Itaque legendum coniicio, και σύστη- 
η μα. 'ττοληικον , sls ο ^Ε'τηγ^ά.ρμον (Γρά/ζΛ. « Casaub. — Co- 
dex nofter ^. nil hic ab editis diiTentir. Als. Ep. habet ea- 
dem priora verba , y^opS'ojv ts ufque ΌνομΛζίΐ : omiffis iftis- 
i'riypa.'\.ai &c. ciim pUirimis quae inde leqiiuntur. Ex Epi- 
toma vero habet Euftath. ad Od. 9'. pag. 768, 15. ubi 
adiicit , Epicharmiim ita dicere κατ* Tivtt h)>-iLS)\ yhuo-- 
Getv. Apud Hefychium , fi σΰντριμμΑ idem valeret ac 
τρίμμα y intritum , (dequo vide I. ^i. f.) aut nefcio quod 
edulium ; ium ττοκιτικον fortaffe accipi poiTit pro vulgari , 
finc multa arte parato; de quo ufu illius vocabuli diitum 
eftadPolyb. V. 3-?, 5. Epicharmum certe, cum dramati 
fuo titulum Όρΰα feck, eadem notione accepiiTe illud voca- 
bulum qua edulium aliquod fignificat, ex ipfis Athenaei 
verbis intelligi videtur. confer omnino IX. 366. b. XopSkf^ 
quid proprie dixerinr Graeci , difputavimus ad I. 4. b, 
Animadv. pag. 48, 

Άρ/ίτοφάΐΉ? SK Νέφίλώκ. Ariiioph. Nub. 4^^. 

KpcnTvof ev rivTiVn. Perperam ίν Πντ/>ι ed. Ven. & Baf, 
Correxit Cafaub. confentiente noltro ms. J. & veratn 
icripturam lenuerant libri cmnes X. 426. b. quam hic re- 
ftituendam viderat etiam Dalech. qui tamen minus reoie 
dolium vinarlum picatum reddidit. Docent veteres GloiTogra- 
phi, eiTe rrvTtViW Idgenam vinariam & vlmine plexjm ; unde 
coniecerat H. Steph. (in Indice Thef. ) eiie vitream lage- 
nam vimineo ντκί'γμ&η obdufiam. Qui vero meminerit 
quae ab itineratoribus ex aliis quidem re-gionibus relata 
funt, ei non incredibile videbitur, habuirie etiam Grae- 
cos vafa s viminibus aut iuficis ita firmiter plexa, ur li- 
quorem continere poflent. Mox in ipfis Cratini ver- 
bis, in illa didione >; <*' bV, non invitus palTus rum, ut 
inter η & cT' nonnihil fpatii maneret, quod erat in ed. 
Caf. quo indicaretur, efle proprie duas voces η «Γ', pro 
έ'φΜ <Γέ. (conf. ApoUonium Grammaticum apud Koen ad 
Corinth. de Dial. pag. 6r.) Scilice: «, imperf. verbi ίω 
vel «jW/. In editr. vett. quidem vitiofe h <Γ' οί legebatur. 

Quae de Alexidis fabula, hsvAciS^a. si Δρατίται , ad- 
notavit h. 1. Cafaubonus , cuni nihil ad huius loci fcri-! 
pturam pertineant , quae nulli dubitarioni obnoxia eft , 
in Indice Audtcrum. oliai quaeret LeSor. In ipfo verfu. 

l4 



»36 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 9^ 

adlato, verbum «ks pertlnere ad dhum in menfam illa- ζ 
ίυτη, iam fupra ad p. 91. c. praeeunte Valcken. ad Phoe- 
niiT. p. 66. monuimus. Refte vero ibi, pro linev , quod 
hic vulgo legebatur, n κ e fcripfit idem Valck. abfque »' 
in fine vocis , quia fyllabam brevem in quarta fenarii 
fede poHuIabaf metri ratio. In fine vcrf. in -τίρίκομμΑτίων 
cum edd. coniientit ms.A. quod non ferendum, fed me- 
tri gratia in rre p ί κο μ μά, τι mutandum monuerat 
Casaub. probante eodem Valck. Ex eodem Alexide ha- 
bes pag. 96. a. τΌ -τερίκομμ' άτόλλυτΛ/. Poteras vero h. 
1- etiam in plurali legere, '7Γ6ρικόμματΛ. Sic quidecn 
Ariftophanes utitur, Eq. 371. τερικόμματ sk σου σκίυί- 
cco: itemque diminutive, 1'\.οίμην kv '^ipικoμμΛ^ίoιf^Έ^^\^\t. 
767. 

ΆρτιφάρΜί• ev Τά,μοΐί. « Libro IV. [p. 160. d. & 169. 
we.] Γάαο? hoc drama appellatur. Sed & alius poeta Di- 
» philus Τά,μουί comoediam fuam infcripferat , tefte Athe- 
«naeo lib. VI. [254.6.] Ε Latinis tres dramaticos poe- 
«tas Nuptias docuiffe invenio, Pacuviuin, Potnponium , 
MLaberium.a Casaub. — Parum inrereft inter Τύμοί 
& Γάμοι : celebritates vero nuptiarum yctμoυί potius in 
pliir. quam in fingulari yάLμov ^ dixere Graeci , Attici 
certe. Inde Epicharmi fabula , quae "HiScti• ^άμοί a poe- 
tainfcripra erat, nonnumquatn etiam 'HjSitf ^a/wo/ citatur, 
ut fupra apud Noitrum III. 92. f. 

j>In hemiftychio Antiphanis, *Εκτ?//«ί' yjpS^rif μί- 
nffccioVf ultimum verbum non intelligo. μ-ίσάρΛίον Grae- 
«cum eft, exponiturque Hefychio vmter aut intefilna te- 
j) nuia. Ei voci locus hic dari fortaiTe debet : aut μεσότΛ- 
» τον fcribendum , vel μεσά,τιον. u Casaub. — Cur vox 
μί(ΧΛίον ofFenderit doftum virum, aut quid lucremur, ft 
pro ea μεσΌτατον aut μεσά,τιον ponatur, non video. Li- 
cet in Lexicis vocabulum μ^σαΰος vix reperias, tamen 
comparativus μεσαίτιροί , & fuperl. μείΤΛίτατος , haud 
obfcure pofitivum μεσαύίος declarant. Ad μεσβΰον intelligo 
μίροί , ut folet in talibus. Et ipium metrum defiderare 
μ εσ et7ov Vioetur: eft enim , ni me omnia fallunt, prius 
hemiftychium tetrametri trochaici. Vocabulo μεσάραιον 
quis auftor ufus fjt , non reperio : apud Gorraeum in 
Definitionibus Medicis , & ex eo apud H. Steph. in Indi- 
ce Thefauri , abfque au£ioritare adpofitum video. Apud 
Hefychium quidem fru^ra quaeras; qui nil aliud huc 



ρ. 9?. ΙΝ LIB. III. CAP. XLVIII. 157 

a fpeftans habet, nifi gloiTam iilam, ΆρΛ/» yATriip' τ* λΐ^ 

AD CAP. XLVIII. 

"Αλεζίί ev ΚρΛτεΰΛΐί Φαρμβυίοτωκγι. ΚρΛτία, h. 1. edd. 
cum ms. A. Sed Crateua Dalech. Inde Casaub. » Kp*- 
ητεύαί in fabulae huius tirulo fcribendutn effe, doftis 
» otnnino affentior : etfi vix umquam fine menda fcriptutn 
j> hoc notnen in msstis ; natn etiam in optimis Κρατ/α in• 
Mvenimus, aut Κρατεία , quod propius abeft a re6lo. 
3>Hic eft Crateuas , nobilis ριζοτομοί ^ nominatus Hippo- 
Mcrati, Diofcoridi , Plinio , Galeno, aliis.« — Refte fcri- 
ptum erat id nomen III. 107. a. confentiente ( quod fciam) 
noftro codice; fed deinde alibi partim ΚρΑτία., partim 
KpATsvdL. Hoc loco *Άλεξ/$• S^s ev Kp. legebatur in edd. 
vett. &ims. A. Quam particulam qui invexit, is fuperio- 
ra verba το^ων τε Viiqwt pvyyjtvi putaverat ad praecedens 
Antiphanis teftimonium pertinere ; ( quo etiam a Dalech. 
in verfione relata funt ) nec viderat , ad eadem ifta Πο- 
ίων τι &c. intelugendum & ex communi referendum e 
fuperioribus eiTe verbum μνημονεύει, Importunam parti- 
culam merito delevit Casaub. monuitque, hoc voluifle 
auotorem : Pedum , auricularum , 6• τοβη meimnit Alexis In 
Craceua aut Ρ harmacopola : culus ΐεβ'ίτηοηιηπι , τηιιΐία continens 
eorum nominum de quibus efl quaejlio , paullo pofl proferam, 
Invenies autem Alexidis locum ( ut adnotavit idem Ca- 
faub. ) infra, p. 107. Quod ait Tohha. εγον ^ Dalech. ^ολ- 
Aet εχαν legerat; fed verum reite tenent Graeci libri 
omnes. 

Theophili v/. 2. Asy οίλλο. Perperam ms. A. rpeTf 
μνα-ί λέ-γε. άλλο ρΰ^χοί &c, Nulla diitinftione haec fcri- 
pta in edd. vett. Refte vero verba diftribuit Cafaub. 
quamquam perfonarum notas non adiecit : quas nos & 
h. 1. & ubique, quatenus vel commodura videbatur vel 
licuerat, adiecimus; quod ante nos in huiufmodi drama- 
tum fragmentis iam Dalecampius, Grotius, aliique, pro 
fuo quiique iudicio, fecerant. Poterat xiy' ϋκλο τ/ di- 
cere poeta, ut Eubulus II. 47. f. fed & abeffe poterat 
pronomeriT/. Sic hiy' έτερον , III. 117. f. Mox,in κωκην 
nil mutant libri; fed κωκϋν oportebat. cf. IX. 368. d. e. 
b Ά V ct ξ ί λ Λ f , UAyiipois. Sequitur deinde 'kvA^ihAS S' 



138 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 95» 

h K/'pXH, quo indicari viderur, praecedens teftlmonlum ex b 
alio poera petitum eiTe. Niliil vero mutant libri, In ver/I 
2. pro ix&vSt' & lyJ-jS^iaty Dawes Milcell. Critic. p. 214. 
ιχδο»<Γ<' & iyJviS.a. {cribendurii ceufuir, eodemque modo 
alibi corrigendum praecepit; qua novatione nil opiis effe 
videtur: iicur in r/Jui ultima poreft effe longa , fic & υ 
in iy^^j^iov. Vulgatam fcriptiiram conitanter ubique te- 
rent libri. conf. ad IV. 132. f. Fcrf. 3. vci3■\^?.ί•Jίιv. Siii- 
cias : Koa-»Keiici>, νοσαιντΛ '^e ραφτεί' ω. IbiJcm ; quaenam fit 
eoJ. verf. vis vocis Όσον, quove il!a pertineat , haud fatis 
adparec. Ferfus quartus cum iufto brevior effet , parti- 
culam κλ\ inferi iuifit Cafaub. quam ignorant libri; cui 
■ ita parui , ut dubitationem tamen fignificarem , uncis in- 
cludens particulam. De άκρκωκίΛ vide Animadv. p. 428. 
ad II. 63. e. 

Άναξίλα? <Γ' If Kipxit. Si fuperlus fragmentum ex eodem 
Anaxila dudum fuit, cur hic non nude και ev Κίρκ» ait, 
ut mox κλ) iv Κκλν^οΓ? aut cur non faltem Ό λ^τΌγ 
Άναξίκαΐ } Anaxilat fabula Circc rurfus citatur IX. 374. e. 
Verbis qualis infit menrura non magis hoc loco, quatn 
altero irto habeo compcnum. 

Kci) iv KcthV'].o7. Per*peram iv ΚΆμ-^οΊ edd. Hteris λυ-φ 
imperite pro w -φ acceptis. Verum tenuerant libri omnes 
IV. 171. f. unde hunc locum corrigendum monuit Cafaub. 
In ms.A. KahV'],oi h. 1. ita exaratum eft, ut, qui de Cj- 
lypfo non p^r fe cogitaret leftor , facile pro Κλ^4" 
acciperet. 

ΆνΛζΛνί'ρί^ηί ev Έατί/ρφ. Sic edd. omnes. Videndum C 
vero quo iure difceiTum fit a veterum membranarum fcri- 
ptura, quae Έ,^ιτυοίΛ habet. (yetrvpicLi apud Ariftot, 
de Animal. Gener. lib. IV. cap. 3. eft morbi genus, quo 
facies hominis ita mutatur, ut iam non homo, fed fary- 
rus eiTe videatur. Fortafle t/ctTupiui dittus etiam homo, 
morbo illo adfedius; aut omnino, homo faciem habens fa~ 
tyro funihm. 

ΆξιΌνικοί Ss iv X ct λ κ t ^ t. Χαλκι S" I κω habes apud 
Noftrum, VI. 239. f. & 241. f, & apud Poll. X. 122. 
quibus ex locis eumdem tituUim hic reftituendum vix du- 
birari debet , quod etiam ad Pollucem monuit Hemfterh. 
MGiirfius contra , & Grotius , ex hoc Athenaei loco cor- 
rigendos alios , ibique h Χακκί^ι legendum , cenfuerant, 
Verfus , qui ex hoc poeta adferuntur , cominuo tenore , 



ρ. 9Τ. 1Ν LIB. III. CAP. XLVIII. 13? 

c veluti verba metro folura , fcripti eranr in ed. Ven. & 
Ba(. & eodem modo, nulla prorfus difcrepantia, la ms. 
A. nifi quod in edd. vetr. a^erifcus eft poft o-y^T/fleif , ut 
lacunae aut certe corruptelae fignum , ubi nihil tale in 
msto. Casaubonus in ipfis verbis nihil mutans, in hunc 
modum illa diilribuit : 

Ιωμοτοιω ^ερμον Ίγβυν siTitf ΑΐΓλάττ&>Κ, ίΐμίβρωΊΛ λεί'^ΛνΛ 

ffvv7t6ei< 

Oiov7cii ίίνω ίτερ•ίκιΚΛ σιλφίω 

"Σφινί^οναν άκκαντΛ τέμνω' 'ΤΛρα.<ρίρω yjipS^Hi τΌμον 
tum reliqua ut nos edidimus. Dein haec adnotavit : 3»Iii 
JMfto AxiONICI, Ιωμο^Γοιω ^ςρμον Ιγβυν ίτΛνα.'Χκά.τταν , 
«fcribunt Excerpta {ωμο'ποιΌν. Fortalie icribendum, ζω- 
νμίν 'τοιω. Proximus verlus letaliter aiFeftus eft. TertiuSi 
» monftrum eft merum : οίοντΛΐ όίνω ζτερΐίχικΛ σι^ψω ιτφει^- 
J» ^Όνων. Debellemus hoc monftrum , fi modo pares fu- 
«mus tanto incepto. Lego ο<Όί•, vel potius i/os ωτάρίΛτε 
η κ' ακροκώκια. σιλφίω a-q,svSOi/av. Vocem certe ωτάρ/Λ re- 
wfte a nobis reftitutatn hoc loco liquebit attendenti ad 
«feriem verborum Athenaei. ο-ίλφ/ω σφεν^ονα,ν interpre- 
j> tor , filpkii condhnentum vlbran & refpergere fuper citos. 
«Durum diflum : ied quid miremur ? coquus loqultur. 
»Nec mendam tamen abeffe praeilabo. σίλψω i^wiycLvoZv 
«eodem fenfu dixit Alexis, [III. 117. e.] μυεκον άφεϊκον 
η i-TriyuvfojcK <ηλφί<ύ. Non multo minus infolensufus ver- 
j>bi eTiS^ovsTv in Aniiphanis Parafito, III. 96. b, ΙφβΌί- τυ- 
νρος k'7rsS'o\'ii ToKvf.u — Quum tres polteriores huius 
poetae verlus refte digeflerit Cafaubonus, mirum eft in 
prioribus eumdem non peripexiffe metri rationem. Per- 
ipicuum eft enim , efle omnes trochaicos tetrametros ca- 
talefticos : & quamquam in tertio verfu corriipfa fint 
verba , metri tatnen ratio in eo non minus, quam in fe- 
cundo, fervata erar. Simul vero adparebat , unum ver- 
bum Ζωμο'ΤΓοιω ex iuperiori verfu effe reliquum , ita ut 
iecundus verfus a voce ^ερμον capiat initium. Mireris 
p^*riO eumdem Cafaubonum , cum tertii verfiis emenda- 
tionem tentarer, fecundum pro deiperato habuiile, qui 
tamen prorfus fanus yidetiir; nifi quod de verbo «ττλγλ- 
ςτλύτταν haud iatis confiet, ad praecedentia , ut vulgo 
failuni, an ad fequentia fit referendum. Sed non dubito, 
comma ροβ Ιγβυν (^non pofl ί'ττανΛΤΑίττων) ίιη& ponenaum, 
m cohaererent έτΛκαττλάττων ΐψίβρωτΛ hsi-l.a,vx : & ita edi- 



140 ANIMADV, IN ATHENAEUM. p. 97. 

tiirus eram, nifi turbaiTet participium συντιδε)( ^ quod c 
ipfum ad wjUi.SpwTct f^ei.\,aivci referendum videbatur. Pote- 
rat vero συντΜα ad iequentia verba referri , quae nunc 
mifere corrupta in obfcuro latent : quod fi ad fuperiora 
pertinet, levi muratione fuerit έ^ανΛτλΛττω ( verbum fi- 
ritum , pro ί'τα.'ΛτΚϋ.τΊων ) legendum , hac fententia , 
refingo , ( vel , iifuper , praeUrea , fingo ) femlefus reUquias , 
conpomns eas ; fcilicet , ita eas componens ut non videantur 
ejje fimieiae rellqutae , fed ut praebeant fpcchm cihi nunc prU 
mum dc induflria & cx ams lege parutL In coena , quae , ex 
meris licet reliquiis femiefjs parata, fplendidam tamen 
prae fe fpeciem ferebat, nihil novi aut inregri a fe adpo- 
fitum ait coquus, nifi urum pifcem calidum commodo iure 
condkum : hoc eil quod dicit, Ζωμο-ττοιω ^ερμον ίχ&ύν. Nec 
opus ert ut rolicitetur verbum illud ζωμοτοιω, quo eo- 
dem eadem notione ufus eft Xenocrares de Aliment. ex 
Aquatil. (Q^t. 26. ( 27. ) idemque verbum hoc loco cum 
edd, & mstoA. agnoicit etiam nofter ms. Ep. Illud quidem 
non fpondeo, fuiffe apud poetam verbum ζωμοτοιω in 
ipfo fine verfus pofitum : fed tamen nihil magnopere pro- 
hibere videtur, quin ftatuamus potuiffe ibi poni; quo- 
niam trochaicum metrum in impari fede non neceflario 
fpondeum aut tribrachyn pofcit , fed fert etiam dadylum, 
iir quidem Hephaeftion docet in Enchirid. p. 18. Corri- 
gendo tertio verfui nihil certi mihi occurrebat : fed facile 
occurret fortalTe feliciori ingenio aliquid , quod & com- 
modius videatur, & a veteris fcripturae veftigiis propius 
abfit, quam id quod efl: a Cafaubono propofitum. lUud 
moneo, nihil urgere ut ωτά.ρΐΛ neceiTario hic invehenda 
ftaruamus cum eodem Cafaubono, cui iam Dalecampius 
praeiverar, qui totum locum fic reddiderat : Pi/cem caHdo 
iure condlo , &• in lance compono , aggcftis femtfis rdiquns : au- 
riculas ac inteflina e filphio paro. Satis eft, quod in his verfi- 
bus alia nominentur ex eo genere , quae pag. praeced. c. 
iubcommuninomineTwvl^ vS^urof κρίων{ιιηι comprehenfa. 
Epitomator de prioribus verfibus nil nifi haec verba ad- 
pofuit , Ζωμοτοιω ζ!ίρμ.ον ϊχ^νν , tum ftatim ^tr^xi , khh&V' 
ΤΛ τίμνω , ταρΛίρίρω γορί'ϋί τΌμον , &C. 

Verf. <^ fq. «Poftrema poetae verba, aut potius glorio- 
jjfuH coqui , funt ifta : ωστί τΊντΛί oμo\oys7v^ Ίων ykm 
υμών κρΐ'ητω yeyovuveti r/iv ϊω^ον ίΐμέραν. Adeo ut fateren- 
vtur omnes , Ipfo nuptiarum. primo dk lautiora ejft repotiam 



ρ: 9^ ΙΝ LIB. III. CAP. XLVIII. ΜΙ 

c»Niiptiarum folennitas pluribus diebiis celebrabatiir.• prl- 
.»>mum vocabant ^st/itoi/f; ieciindum ίνίβία, ut Pinda- 
i»rus, [ conf. Ruhnken. ad Timaei Lexic. Platon. p. 119 
» fq. ] vel TetAict. Hefychius: Γάμοι, it T/jwTM hy.epcc των 
nya.^cuv' h <Γέ SevTepct, τλκιλ: fic diitus is dies «το το 5 
nrrAhiv Ίέναι : fi lamen faris integra illa leatio. Latini vo- 
i>cant repotia: Axionicus eleganter 'ίωκον huipuv. Graecis 
ηϊωλα. dicuntur omnia quae derierunr elle iv άχ/χί πο- 
υ vitatis. Sic M. Tullius 'ίωκον vocat libi um , qui primam 
V noviutis gratiam amifit. Sic, tranfafto nuptiarum die 
nprimo, qui deinceps fequuntur, etfi funt feili, iahot 
«ramen iure dicuntur. Libro IV. opponit aii(3or 'τας ά*- 
n μαΐΛί riv ya /χων νμίρΛί ^ & το 'ίωκαν THf σνμτοσΪΛί^. 
«Non erat ferendum , tam elegantem locum tam male ad- 
«huc effe expofitum. « Casaub. — Nempe riiv 'ίωκον \)μ.ί• 
pctv Dalech. interpretatus erat hejlirnum diem .• parum feli- 
cirer. Per fe quidem haud incommode 'ίωκος latine hefler^ 
nus reddi poterat : fed de cibis praeferrim ufurpatur id 
nomen ex hcflerno die repofitis , ut apud Noftrum VI. 240. 
b. & XIV. 663. d. Inde ίωκος νμίρα eft dies quo comedun• 
tur reliquiae hefiernarum epularum. 

d *^p^ΰ'^o<t>kvf)ςUpocL■yωv^. iv Upoeiy. edd. non male : delevi 
autem praepofitionem auitoritate codicis A. Aristopha- 
Nis teftimonium omifit Epitomator. Pro τέκνων ^ quod 
verf. I. habet mi. y^. τέκνον pofuit editorVen. idque te- 
nuit Cafaub. quod - refte ne ^ an fecus, faftum ftt , ex 
tam brevi fragmento vix certo iudicari poteft. Brunclc in 
Fragm. Ariftoph. pag. 163. immutatum hoc abfque adno- 
tatione adpofuit. Erat tamen in verf. 2. metrum maijife- 
fte violatum , ubi ignorant libri articuhim e conieQura a 
nobis adieilum. In ms. A. pro (ΐαίί'ω eA ίσίί'ω , quod mi- 
nime medetur metro. Sententia inihi haud fatis piana. 
Eam his verbis exprimere conatus ett Gallicus inrerpres : 
Mon fils , voh fi je ne fuis pas malfieureux ! jai man^e de la. 
fraifc; pourrai-je ailuellement mangerdt cegroin roci ? Sed eij- 
tS'e7v non eft comedere: & ysvffcLffQctt eiigujlan^ deguflare; 
non , vtfci ad fatietatem , ut ampUus comcdere non valeas. 

Ktti TOTOf «Tg τις ούτω καλεΓτΛ/, 'Ρ^^χοί-, - - Πολύ|2;οί 
tv εκτΜ Ιστοριών. Erratum videri in nota numerali , qua 
liber Hiftoriarum Polybii indicatur , monui in Notis ad 
Pojyb. VI. 59, 6. 

β "Οτι ilKVfias hiyeTctt fvy^^og mt) juv νυαν ^ ir/jost- 



t4i ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 95. 

ptiTcti. »Non extat in praecedentlbus locus ille quo reii- β 
«citnos. « Casaub. — Ai verbum τροεί'ρΜΤΛΐ non re- 
fertur ad locum aliquem , qui multo ante praeceiTerit , 
ubi ex profeflo de hoc di6lum fit. Sed quod paulo ante 
ter quaterve pv^x^f νΌς aut ρύ^-χο? veiov nominavit , eo 
iatis fignificavit, vocabulum illud proprie άζ porci rc^ro 
ufurpari, Refpexiffe hunc locum videtur Euftath. ad Od. 
y'. p. 126, 49(4. Οΰ μ'ονον ράυ.φοί ?t) Όρνάων^ άλλΛ /.eii 
}νγχρΐ , el κ-ΛΪ rtves έτί jvSv αυτό Ί^ι^ζουτι. Conf. Schol. 
ad Ariftoph. Aves vf. 347. & Suid. in 'νά,μι^ος. 

In ArCHIPPI verfu , pro ουτωα) /w Λ κ ρ ό i/ , eft βύτωβ-) 
μικρόν in wi. £/τί. quod iror.ice diilum videri poterat. 
In Ararotis vcrficaloj bene ui ίψ.Λ! tenet nofter co- 
dex uterque cum editis. eii νμα.ί habet Lexicon mstum 
Coislin. e quo excerpta dedit Montfauc. in Bibl. Coisl. p. 
481 fqq. Conf. Toup ad Suid. P. III. p. 402. ed. Lipf. & 
Heringa Obferv. Crit. cap. 32. p. 297. 

Α D C Α P. X L I X. 

Κλι //.«ι», τΌ ί'εΐν, άκροκάλίά. ye σοι. Pro S'e fo/ , 
ψ\οά hic habet ms. Α. cum editis , y i sqi pofui praeeiin- 
te Brunckio i.n Fragm, Ariiioph. pag, 216. {λΐίΕρ'α. de• 
funt baec. ) Caiaubonus, omiiii illi particula , fic fcri- 
bendum cenfuerat, praeeunte Dalecampio , Keti ^hv ίς 
το S's7'n-vov ίΐΊροκώκιί <τοί &c. fimul remere eliminans 
diftionem vere Arirtophanicam, fimul mifefe metruni 
cofrumpens. το S^eTvu. (ut docuit idem Brunck ad Co- 
mici Lyfiitr. 921. ) interieilio eft, vim habens Latinae 
exclamationis , malum! 

jjAntipkanis vcrba funt, "ΕτίΐτΛ ka) Ιι,κροκωκιον veiov ( 
«ΆφροοΓιτΜ &c. Poterant negotio nullo in legem vel iatnbi- 
»corum vel trochaicorum haec verba cogi : qui putabunt 
«effetanti, ingenio fuo obrequantur. Mendum in foedo 
«verbo foedum detegetnus nos, & pro KstTa^xyeTv , come- 
vdere, ementlabimus β'/ίΛΤοφα'^εΓΐ', ftcrcus vorare.u [Mendo'• 
fe KUTo<ii'xysiv erat in ed. Ven. Id imperite in KeL7A<^a.ysif 
mutaverat editor Baf. quod ipfum in contextu tenuerat 
Cafaub. Perfpicue vero ffy.'i.To^ciys7v exhibent mss. A. & 
B. In Efit. leviffime perftridus liic locus. ] » Ita fues amat 
^yVcnus, inquit , ut in Cypro y cuin cogeret hoves ftercoribus 
«ve/a, fues ea necejjiiate exerneritj imo vttuerh faccre% Qui 



ρ. 96. ΙΝ LIR III. CAP. XLIX. 143 

'f»nefcit quae rrsp) των a-Kot.Toi^^yav βοών vetuftas fabula- 
j>ta eft, confulat Feftum in Cypno bovt , & Paroerniogra'• 
yiphos.a Casaubonus. — Vide EraiiTii Adag. Bos Cvpnus, 
■ex Siiida & Diogen. Adde Plin. lib. XXVIII. cap. ult. 
Pro υσ) erat viati in ed, Ven, qiiod dein in vea- 1 muta- 
tum : nec aliud quidem enotatum ex msstis : mihi vero nori 
ferendum vifum erat. Quod de fuihus hic praedicatur , id 
■ad ficorum paftum & faginationem fpeitare lufpicatus eft 
Iacobs in Notis ad Anthol. Vol. II. P. III. p. 211 iq. coll. 
Ariftoph. Acharn, 8ος fqq. & Polluc. VI. 49. 

a ^^fys7oι 'ki^foS'h-n υ ν ti)ov<Ti. vi in plur. edd. vv ia 
fmg. dedit ms. A. Similiter ms. Ep. in fing. on 'hqtpoS^h» 
Sf ^ysTifci, ΚΛί μίλιστΛ rrup' 'kpyeioif rra.p oTi κα) 
eoprti Άφρο<Γ/τ})? , tk νιττϊΐρίΛ. Quae verba ex Epitome 
defcripfit Euftath. ad lliad. λ', ρ. 749, 32,. Et 'Ta-riipic/. 
utique proparoxytonw? fcribi debuit, quae eft forma no- 
minibus feftorum propria. Corrupte υστυρίο. ed. Baf. & 
Caf. pro quo recte ύσ-τήρΐΛ in ipfa verfione pofuit Dalech. 
Inde Casaub. )>Pro υσινρια,^ inquir, recle viri eruditi 
j>'Tcr7}'tp/4t.« — Qui fi editionem Ven. infpexiiTet, vidif- 
iet ibi vimipict fcriprum , proxime ad verum accedens. 
Et pariter quidem penacute fcripta eft vox in mss. A. & 
B. Sed refte , ut dixi, υστί\ρια ms. Ep. & Euilath. 

Pherecratis verfus multo auftiores exhibentur infra, 
VI. 268 iq. Ibi pag. 269. a. non Σ χ g λ / «T s f , ut hoc lo- 
co, fed Σκελ/ίΤδ? fcribitur, quod reftius iudicavi, & 
hic pariter reponendum putavi. cyjhiUi funt laiera , vel 
frufla ex latenhus boum , ut interpretatur Scholiaiies Ari- 
iloph. ad Equit. 361. & inde Siiidas. Paiiter Hefychius ; 
'ΣγζΚί^'ζί' KpeA ί'τιμνκιΐ τετμημένΛ' οί «Tg, 'τκενρί^'ες. Et 
eadem quidem fere interpretatio apud eumdemHerychiiim 
adieila eft vocibus Έ.κίΚ>Μΐζ ^ & Έ.κεκίί•. at direrte do- 
cet PoUux II. 193. quae ax-ehn vocatur a comicis, eiTe 
pernam , paafenem : idemque Pollux eadem Pherecraris ver- 
ba, de quibus quaerimus, fic fcripta adfert, σκ-ε \i S" st 
J" ολόκΐΉ/ζο/, VI• 59- & II. 191. Facile tamen crediderim, 
non iemper adcurate obfervatam efle iflam duorum vo- 
cabulorum diftinotionem. 

KAv Πα,νννχίίΊ η Έ ρ / 6 β ι cr / ν. Deeft η particula ms. Α. 
quamrefteadiecit editor Ven. ex IV. 170. b. VI. 248. a & 
XII. 5 16. d. Cur autem ^ΐ.ρΊ^οισιν lonica forma hic rcribere- 
tur, nuUa cauiTa erat. Redius '£ /3 / δ β < $- alibi conilanter. 



144 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 96. 

vrTeipy^ti τέμΛγ^οί iy%i Kt ov \i μ7ν. Sic ed. Baf. & b 
Caf. vfMv ed. Ven. & ms. B. Nefcio an & ms. A. Pro iy- 
yjKiov vero haud dubie iyxs κιου oportebat, quem- 
admodum correxit Pursanus in Notis msstis, praeeunte 
Dalecampio , qui anguillae pufillae fruflum interpretatus 
erat. Potuerat uno vocabulo auguillulae dicere. Μσχ, 
pro upvsToy, eft ίρνίον inms.A, ReQius, puto, fuiflet 
ttpvsiov, antepenacure rcriptum. Ad verba τονί ε<φ&)>ς 
adnotavit Casaubonus, etiam apud Hippocratem, Phe- 
recrate antiquiorem, τόίΆί oiof Ιφβουί-, pedes ovis elixos , 
aliquories legi. 

»Durum diftum eft, quod ex Antiphanis Parafito 
«affertur, έφδο? rupW erreS^ovet -roKvi. Excufabamus fupra c 
«fad verbum ^c^ivS^ovm ^ pag. 95. c. ] infolentiam phra- 
»reos, quia haec coquus aut parafitus loquitur; quibus 
«folent optimi poetae loquendi genera tribuere ganeoni 
»& homini inter ollas ac patinas educato convenientia. 
>>Aliter qui ferri queat το iTfiToce;, non video. ^ovsiv q^ 
iijlrepitum in turba facere : hic fifnpliciter ad declarandam 
nrei copiam ufiirpatur, quia fere copiae comes ftrepitus 
η & τάρα.ξΐί & S'ovn<n{. FortaiTe etiam ΙφδοΓί fcribendutn.a 
Casaubonus. — Equidem de flridore cogiraveram , quem 
^Άκ butyrum tlixum , qui ftridor eciam tum durat, ciim 
cibus fervens menfae infertur : unde de lurconibus loquens 
Clemens Alex. Paedag. lib. II. (pag. 103. med. ed. Heinf.) 
Tu.yYivoti ίίζουΟΊ τίριηχουμένουΐ dicit, fibilantibus /arragi- 
nibus undique circumflrepentes. Vox y^otpiavverf. i. qui fer- 
ri potuerit, non videram ego: itaque in γ^οιρίων mutavi. 
Verf. 2. KetrTvp eiifa litera a. edidit Caf. Kofrvpi. plene 
fcripturn, pro more, in ms. A. pariterque in ed. Ven. 
& Baf. 

Aristophanis verba , ex Tageniflis , quae multis modls 
corrupta vulgo hic legebantur, emendata dedit Brunck 
jn Fragm. Ariftoph. pag. 267. qui tamen ad metri leges 
ea revocare non aufus eft. Nos fingula percurramus. 
A\i{ a.z^vni (xoi' τ Λ ρ ΛΤίτ uu. At ykp rk Μ-παρα. κά,ττων. 
Sic reate edd. Perperani ταρατέτΛ^/^Λ/ ms.A. Veram 
fcripturam fervaverat Scholiaftes Ariiiopli. ad Acharn. 
640. & ex eo Suidas ΐπΆλκ, & in ΓΙαίρΛητΛΐ/.α.ι, ubi ipfum 
hoc verbum interpretatur Grammaticus per iζώyκωμΛι , 
id eft, inflatus j diflentus fum. Diflcntum fe y ait is qui lo- 
quens inducitur, efu pinguium; fciiicet apuaruniy (de qui- 



ρ. 9^. ΙΝ LIB. III. CAP. XLIX. μ? 

C bus conf. Ι. 7• ^• ibique notata : ) quae in oleo coftae vel 
frixae comedebantur , iraquidem ut earum deliciae cxpin- 
gucdine mdi\\n\Q ^ quae ab oleo eis accedebat, cenferentur; 
ut docet Ariltoph. Acharn. 639 fq. & Schol. Comici ad 
Equit. 642. ex eoqua Suidas in Άψύ^. Monenr praererea 
iidem Gratnmatici , Tatf α.φα.ς plerumque quidem in plu- 
rali dici, led hoc loco άφύαν in fingulari ( nempe colle- 
ilive) ufurpare Comicum. Casaubonus, poitquam ver- 
ba ifta ex Noftro adpofuit, τα.^&ΊίτΛμα.ι ycip τα, κιτλ- 
ρ Λ κίττων: )>Ita melius, inquit, quam ut in Scholiis 
j> ad Acharn. -raf.oLTiTciy.ui yuf) ίσ^ίων. Saepe diximus, 
j> veteres Grammaticos in recitandis auttorum locis paruoi 
jjfuiiTe religiofos, & verbis fuis iaepeillorum χρίία,ί cor- 
«rupifle, fervata iblum fentencia. " Scilicet Comici verba 
ex Tageniftis in hunc modum recitantur in Scholiis ad 
Acharn. 640. & apud Suidam : 

Αλ /f άφύιΐί• μοι , TccpuTSTXueit ykp iv^im. 
Quae verba cum iuftum faciant fenarium, vereor ne non 
Scholiaftes verba Comici fuis mutaverit, led Athenaeus 

■ nofter parum relit;iore verba poetae adnumerans, omiffo 
verbo ίσ^ίων ftatim illa τλ KiTApk κά.τΓτων e fequenti ver- 
fu adpofuerit. Caeterum quoniam , qui diflmtum fe ejfc 
queritur vorando ^ is non videtur alios infuper cibos de- 
bere defiderare, quod facit is qui hic loquitur; fubierat 
cogitare, ταρΛΎείνε^θαι fortalTe h. I. non ram cum Suida 
intelligendum e^Q diftendi ^ quam notione magis generali, 
vexari , fjtigari, quoquo modo cruciari ; quam in partem ufus 
eft Xenophon Memorab. III. 13, 6. & Cyrop. I. 3, 11. 
ipfeque Ariftoph. Nub. 213. (ubi videSchol.) denique 
alii multi , quorum yj){;(rsii coUegit Ruhiik. ad Timaei 
Lexic. Plaron. pag. 206. Sed in priore tamen interpreta- 
tione adquiefcendum puravi. 

Sequuntur ifta : άλλα φίρετ' Λτόβα a-iv ^ ί)τ ίτ tov » 
jt κΑτρι^ίον νέου κ'>λλοτΛ τίνα. Nihil in his miitant libri, 
nifi quod ροβ ίιτΌ^-ΛΤίν nullam ponant diftindionem. Ibi 
Casaubonus : »Sequentia, inquit, non inielligo, άλλα, 
« φερετ' ΛτόΙί^σιν ί)τύτίον. Dalecampius videtur legiiTe 
η Λτό'ρυσιν «τατ/ον vel Μτατ/αί', qui vertat htpath extre- 
nmam fibra.m. lecoris άτοφύβ•?/;• , & ττίρν^ΐΛ, quae Hie- 
)> ronymo pinnulae , & Λτοσ-χ^ί^Λί , fcio quid Galenus alii- 
«que Medici appellent : άτΌ^-^υιν hoc ί'εηΓυ legi nunquam. 
«Pro ά-τόφΐ'ίΓ /f etiain ίιταψΛ^Λ fcribi potelt ; fic eniai 
Aumadv. roLlI. Κ 



146 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 96. 

jiirrotvcii^uf ίντίρων a'\\\t Philofophus libro fecundo Hifto- C 
j) riiiriim. [Ariftot. Hiit. Anim. 11. 17.] Omnino de hoc 
jj loco parum mihi conllat. ίττα.τίου quidem nondubiuni 
«legi debere, ut ftatim κατριί'ίου: aut certe ΐ^τατίω ν , 
j>ut in Eubiili verfu , [11 1. 100. e.] Ήτλτ/λ, νϋστκ, τλεύ- 
»/uoi'ff , μίηρΑ.ίί — Tum in Addaidis, idem Casaub. »Sed 
» audendum hlc, opinor, aliqu;d ; fi ad probabilem ali- 
« quam fententiam locum hunc, in omnibus insstis cor- 
j) ruptiirimum , volumus reiingere. PoHumus ita concin- 
» nare ; ΆλλΛ cpspsT' ji τροβύί7€ΐορ ντά,τιον, i) κΛτρι^ίου νίου 
Ί•) κΌκΜ'τά. Tivcc. lecur ovinum , arbirror, intelligit. Sic a!i- 
«bi hanc vocem cum adiedione fimili legas: puta, aut 
«i/^/of, aut eii-j/f/o!', aut ecpi^f/oc. li — Sic ille. Brunckius, 
vulgatam fcripturam nulla dubirationis fignificatione te- 
nens , quo paoto acceperit ifta verba , non declaravit; 
iiliid unum vidi, inter ciTOfictij-iv & «τά,τ/ον commateeum 
diftinxifis; orarionem ; in quo fecutus fum do^U Viri iudi- 
cmm. Vocabulum ατόβΛί-ΐρ adtiva notione, hariolando 
magis, quam ceita ratione, de cibo accepi, qui dcfcendcre 
faccret & e primis viis expelleret pinguedinem y quae homi• 
ni molefta erat. Villebrunius iidenter , ut Γοΐεϋ,άτό- 
βρασιν iWitT/ou legenduni pronunciavit; idque interpre- 
tatus eft , du foic cuit entre. dciix pUts. Nomen άτΰβρασ-ΐί ^ 
inquit, formatur a verbo ά.τοβρά.ττωι quod decoqucre (h- 
notare ait apud PoUucem. Nempe fic qiiidem apud PoU. 
"VI. 91. fuo ex ingenio , nulla cuiufquam veteris fcripto- 
ris auQoritate, converterat interpres, immemor longe 
aliud fignificare id verbum , fcilicet clicere , excutere, ficut 
paleae e vanno excutiuntur, cnhrarc. Vide Hefych. ia Άτο- 
fipkcdi & ^ ^'ϊτοβρύ.ΐμα.τΛ. Άναβοίττειν quidem & άΐ'αίρά- 
' ζζΐν fervefacere , coquere^ dixare ibnant: iinde y.piti. ανάβρα,- 
στΛ. apud Ariftoph. in Ran. 561. per Ifiaia. & 1•\.-Λυ.ίνα. 
interpretatur feholiaftes. conf. Athen. VI. 269. e. & IX. 
384.6. Caeterum, ητάτ/οι/ hoc loco commemorari ab 
Ariilophane, rurfus monet Noiler paulo inferius p. 107. 
f. Κόλλω-φ five ^-όλλο-φι in-'2rprete Hefychio, eft t^ f&>- 
τιοΛον ίΐ Tpetyj)KictiQV Ίοΰ βοοί , id eil , pars bovis quae in 
terp cfl vcl in cenicc^ e qua gliiten paratur. At non de 
folo bove ufurpari id vocabulum, fed &: de aliis animan- 
tibus, nec de dura Iblum & ad comedendLim inutili parte 
animalis, fed & de ea quae commudum cibum praeb.eat, 
vel ex hoc ipfo loco adparot. Mulia de eodem vocab. 



ρ.96. ΙΝ LIB. III. CAP. XLIX. 147 

C difputat Euftath. ad Od. φ', pag. jGj fq. quae tamen huc 
non rpeftanr. 

« <r TAni^a, ii νηστ tv. j» Pergit Ariftophanes, « β-τλ»* 
ijvof «V e^Tiv. [Sic nempe edebatur. ] Proba, m videtur, 
>>le£Ho. Tamen aliud fuadent membranae, quae habent, 
)ni ffThnvcf, » vHa-riv. Sic vocatur pars inteltinorum, ii ipia 
«inrer cupedias. «i Casaub. — vv ίστιν ^ β admt reddide- 
rat Dnlech. η νν,στιν perfpicue dant mss. A.& B. { In Epit. 
nihil horum legitur. ) Elt autem vne-T/f, intcdinum ϊάαηητη^ 
\xt interpretantur vereres Graminatici : adnoras'itque fimul 
Hefychius, huic inteftino circumplicare folere coquos eas 
quas yjpS^ki Graeci , Latini Ui^es vocanr. Qiio paCrro au- 
tem fcriptura s-rrhvvoi proba videri potuerit Cafaubo 
no, difficile didu. Nihil quidem melius e msstis enotatum 
video; fed ii στ^ϋνα cuin Brunckio corrigere eo mi- 
nus dubitavi, quod & tota orationis connexio hoc flagi- 
tabar, & quod meminilTem Taepe in tine vocum perperam a 
librariis permutatas inter l"e tenninaiiones &? & «; de qua 
permutatione monui ad L 30. f. (pag. 226. A.nimadv'.) iSi 
ad II. 53. c. Sic &i ipie norter ms. A. III. 79. b. ίτι^ινόμενοζ 
habet , pro ί τ iTt/ μα/ cc: conrra, V. [92. d. φ<λότΗΤί6 . pro 
φ/λ&τΗτο{•. Denique vero hunc ίρΓιιιη locum, in juo ver- 
famur , fpedaverat Photius in Lexico ms. ( laudarus a 
docto Heiychii editore ad voc. ΝΗίΤτ/? ) ubi fcripiu Nti- 
στ/ν , το evTspcv και s-tasjV*, yi yKcoTTeLv '^pιΰ■T6φΛv^lς. 

fj S'i\<f)ciy.oi οτωρ t V ii ς hr ρ ι ΛίΛν ^tipeis S'ivpo. j>Cor- 
«rupta inaniferto quae lequuntur , ii «ΓίλφΛκοί• , iiijVnf , η 
mpti^. [Sic nempe h. 1. edd. & mssri. J Dalecampius 
»emendavit « -/.ίστρεά,. [aut porcdlum , aut f^uatinjrn ^ aut 
nmugΊL•m.] Non erat illa conveniens huiiis ioci Hiorbo 
. " medicina. Infra hoc in libro [III. iio. f. ] ita fcrifciiur, 
v'n S^ihfciKsf όταρινϋΐ Yi 7pi-j.f-ci.v, Vir optimus ut corruptif- 
«rimain hanc yp-j.qiiYw damnat: egoprobo , no:i ut reftam, 
j) fed ut reftae proximam. Legendum enim r< S'e>.q)ciKoi- οτω' 
•yypivrli iiTptetleL. Panem (uillorum 'intejlinonim nTcic/,iu voca- 
»banr. Idem Poeta in Therrr.ophoriazufis , [icxl. Θ:<Γμ:<ρ, 
v^evT. apud Noftrum , Ul. 104. f. ] oy <fi) ΰ-γ^α,ί^όνέζ , ovS" 
■)ΐΫηρκίϊον Ss/.-^ciKof. Liicianus Lexiph. [c. 6. Tom. V. ed. 
j> Biponr. d. 184.] Tip«cr;civa3"To S^ Towk κλ) -τγοικικλ^ 
nS^iyjfKt vsict, kcli ffyjhiSsf, κλ) ήτρίΛΐα.. lam vocetn 
« OTwptviif aiTeritnus audoritate Athenaei , qui libro IX. 
" [ P• 374• ^• ] ^^ ^^ ^oc^ probat , ufuroalie Arirtopha- 

K 2 



1 48 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 9^• 

» nem nomen (Γέλφ^ξ genere foeminino : eflet autem pro- c 
»batioeius nulla, ft lcripfiiTet Ariftophanes μ p/Vnf.» Ca- 
SAUBONUS. — Atqui non ibi modo «Γέ'λφΛΛΟί ότωρ/^ίί• con- 
fentientibus libris legirur, fed & ill. iio. f. Porro IX. 
374. f. lcribitur qiiidem «τρ 1 λ ?o v, nec id quidem male : 
fed III. iio. f. pro corrupto « τρία,ινΛν , quod habent editi, 
reile iiTptutav exhibet/wj. A. quod ipfum & hic in men- 
dofo }j rp/sa larebat. Et, fubftantivum nomen refte ac 
propne in fcsminino genere (n ντρίούα.) ufurpari, fupra 
docuimusad 1. 4. c. Animadv. p. 55. Denique dubituio- 
nem omnem tollebat Etymologus , ad voc. ^tirpov diierte 
monens : Άρ/<ττβφάι/Μί• ίίτρία,Τον hiysi ίν @ίΐμ.ο<^ομΛΐου' 

μετΛ κολλύβων -νλίΛρων. ν CoίL•bi , ait vir doilus , 
» [ Dalecampius] placentae , clavis fimiks qui fidcs in citha• 
nris tendunt : vertibulas piito aut verticilla intellexit. At 
»quoinodo eriint aut di\cznmr placentae ifti coUabi, fi clavi 
iijormam referunt ? nam omnis placenta aliquam habet ds 
«τλΛτοί ζκΎΛσιν : aut τλακουί non erit, nifi quomodo 
npyxis dicitur, quae eft ex argento vel auro. Qui puta- 
«bant e veteribus, didos effe collabos a. fimilitudine ver- 
ntibularutn caharae, panes illos non placentas appellabant. 
)> Verum alii notationem nominisaliam aiFerunt: fic enim 
»dici placentam quadratam parvulam sk μί^ά,λων κολοβουμέ• 
ϊ> vi)v. α Casaub. — Κολλάβου! kpTovf diferte vocat No- 
fter III. iio. f. de quibus videndus Scholiaftes Ariftoph. 
ad Ran. 510. & ad Pac. 1195. & qui fua inde habetSuid. 
in Κύλλάβους. Pro χλιαρών, III. no. f. mssti omnes 
γ^λίερων praeferunt; non male. 

Α D C Α P. L. 

j» Multis locis faftum videas ab Athenaeo , ut de ap- d 
>7ροΓ«ο cibo tefiimonia primum ex Poetis & Philofophis 
«proferat, deindeautem ex Medicorum libris naturam il- 
») lius explicet. Propterea fcribit ifto loco : Ύοα-ούτων λεχ- 
» Μέντων KOLi '7rep\ τούτων , ovSs των lenpuv οι rrapovTei ίσυμ- 
n βόλοι μζτειλ{)ΐρΛσΊ. Cuni etiam de iflis haec diUa ejfent , ne 
» Medici quidem , qui aderanr , prius iila gufldrunt , quam fym- 
iibolam contulljfent. QvlxA fymbolas appellet , fati'; declara- 
j)tum eft lib. I. [ ad pag. 4. b. ] Videtur autem Athenaeus 
j> hoc dicere , omnes aut plures certe Medicos , qui con- 



ρ. 96. Ι Ν LIB. III. CAP. L. ΐ49 

d»vivio intererant, aliquid de fcriniis memoriae [fivefuis 
«ex Adverfariis] qiiod ad rem faceret promfille in com- 
wmune. Nam hoc ifta fpondent, των ιατρών οι ταρόι/τε?. 
«Spem tamen hanc noftram egregieauftor deftituit i unius 
η DionyfiocVis verba proferens, & ca quidcm adco pauca, ut 
» non iine magna ratione deefle aliquid hac quoque in ι ar- 
»te noftris hodie codicibus fulpiceris. " Casaub. — Mira 
utique videri ifta Athenaei diftio debet , fi nulhim aliud Me• 
dicorum Ccitum ab illo adpofitum fuit, nifi pauca quae 
nunc hic leguntur Mnefithei verba : nec tamen vel in ve- 
tulliirimis noftris membranis A. vel in cod. Ep. uUum la- 
cunae veftigium coinparet. Verbum /αίτ^ιλήφαο-ιΐ' Caiau- 
bonus ad τούτων retulit , fcil. των Ιξ υί'ατοί KperZv. coll. 
pag. 94. c, cui confentaneum erat ut illa , Ύοσούτων ^εγ^• 
Μέντων , pro genitivis ablolute pofitis acciperenrur: quam 
rationem nos quoque in latina verfione fumus fecuti. Vi- 
de tamen, ne rettius iidem illi genitivi intelligantur a 
verbo jusTeixn(peti-iv pendere, ut hoc dixerit Athenaeus : 
His fcrmonibus intcrejfc fruique Medlci βηε fymbola noluerunt. 
In Mnesithei verbis, vos fcripfi in fing. cum mss. A. & 
Ep. pro υ ων, quod erat editum : itemque iv Ιλι/το?? 
cumeirdem rasstis, ubi iv avto ϊί edd. ne id quidem male. 
«Statim enim [ fic pergit Casaubonus] fermonem 
>»veluti lampada curlu excipit Leonides , diverfae pro- 
» feilionis homo: Kst» AeaviS'»iy Δήμων ev τετίρτω '^^Qί- 
»<Γο$•, '^(piiS^avTct φ»ίΓ/. Leonidas autem dixit: Damon In 
idibro quarto Atthidis narrat. Errant qui putant, Leoni- 
»DAM effe au6ioris illius nomen, cuius mox verba afFe- 
«runtur. « [Sic nempe Dalech. Leomdis libro quarto Τή- 
buum Attkae narrat.'\ »> Ille vero unus fuit e convivis,ut 
j)docent clare fequentia haec non multo poft : [ p. 116. 
j>a.] ΓϊερίίνεγβίνΊοζ rov nct^ovy.ivou ωραίου, ο ι\εωνί§'Λί εφη. 
«Philologum fuiffe & criticum , haec evincunt, [p. 116. 
i>d.] Kci) Δ<οι/ϋβ"/!3κλ>ι$• έ'φΜ, ατον μέν ίστι τλ τοιήματΛ^ 
ϊ) ω ctyoL&s ^.eωvίS'>^ , ύ/χωι/ stTT/ Kpivetv των ^Όκιμωτά,των 
ί> ΥρΛμμΛΎΐκων. Sic enim refte legit etiam Dalecampius illo 
«loco, ύμων , non j ut editum elt, huZv.a [In Gramma- 
ticorum , id eft , Phuologorum & Criticorum, numero po- 
nifur Leonides in Argufnento totius operis I. i. c. rur- 
fufque diferte Grammaticus adpellatur XI. 504. b. Conf. 
Animadv. pag. 13 extr. & feq.] » Errantetiam qui A»')/>ta>f 
« putant effe a Sri(AQs. Eft enim vetuftiirimi audoris rerum 

Κ 3 



ijo ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 96- 

y)j4tt'icarum nomen. Is ipfe eft, cuius teftimoniis Plutar- d 
rchus in Thefeo faepius utttur, & Scholiaftes quoque 
w Ariilophnnis, proverbia explicans, Δ/5ί Κόρ/νδοί-, ad 
»Ran. [vl. 442.] & Nuiluam Aihenas , ad Aves. [ vf. 
V 302. } An idem fit Da.vion , qui dc By^dntio tcripferar , 
«tefte Athenaeo lib. X. [ pag. 442. c. ] non fcio. « [ Et 
iu^ra ciim Cafaubono ignorare ie fatcitur Hemsterhu- 
Sius ad Comiwi Plur. cuius vide totiim Adnotationem ad 
Schouaft, Plut. vl. 1003. pag. 352 fq. j )) Fuit & Ddmius 
rColophoniiis , fcripror alius, multo recentior •, cuius 
»nonnulla extant in Athenaei de Aiachinis bellicis libello. « 
Casaubonus. — Alius item ert Damon Muficus , NoAro 
memoratus XIV, 62S. c. Laudatur quidem & CWidemus , 
Άτθ/ίΤοί {\. Q. Atticarum Rcrum) lcriptor , cum apudalios, 
tum apud Noitium; apud nonniiilos item Cleitodimus : de 
quibus in Indice Auitorum dicetur. At, certe etiam De- 
MONEM, (quamquam Voffio de Hiftoricis Graecis filca- 
tio praertrmiirum ) '\7^i^'j.fcr'ipfijfe, dubitare nos non Γιηϊι 
Suidas; qui in voce Φ<λόχορο$• dilerte &: iterato docet , 
^pbf Tfl;' Δ^\μωνοί Άτθ/(Γ«. [advc-fus Demonis Ubws Rcrum 
yitticarum) lcnpfijje Philochorum ; & ipfum '^τ^ιία compo" 
fiiijfi Trfoi Δάμωνα. , adverfus Dernonem. Conf. Plutarch. Ία 
Thefeo pag. 8. a. & pag. 20. a. edit. Francf. ReCte-ne 
vero Caiaubonus hunc Dcmonem, "'hr^iSoi auftorem, euin- 
dem cum icriptorcTepi Πίίρε//κ<&>ΐ' fecerit, igiiorare (e pro- 
felTus eit Hemlierh, ]. c. L•umdem Harduinus, nekio quo 
iure, (in Indice Auftorum a Plinio laudatorum ) non di- 
verfum ftatuir a Damone illo Cyrenaico , quem dc Philo- 
fopliis ΙςΓΪμΠίΤβ Laertius refert 1. 40. 

QvuciTH!. y)Thymoctcs , cuius meminit Darr.on, Oxyn- 
«tae regis Athenarum ex concubina filius tuit: qui u!ti- 
»mus itirpis Thefei regnum obtinuit ; niox fcelere par- 
wfum imperium amifit, Ipoliante Melantho Mejfemo. [Te- 
jjfteSj] Pauianias, Euiebius, alii. « Ca.saubonu.s; & ante 
eum iam Dalecampius. — Αίοχ,οτου λλτ οι χ.\•\σ κ. q 
Graecifmus , ni fallor, indicativum % α,το ικ{) σζ i defi- 
derabar. Sed ex ms. A. nulla difcrepantia enotata : in ms. 
Ep. vero terminatio verbi nullo modo, non dico expref- 
ii , fed ne indicata quidem. In eodem vero ms. Ep. pro 
ο'ΤΓου eft τ / , non male : quo nam habiiatum conccderet. 
In his quae fequuntur , 'ίν^α. α,ν ^eviotf τρωτον τ///ηΘ<», 'tovi 
'}roS'x{ Λντω 'Txpot.divTcov i nil mutant libri : quae 



ρ. 96. ΙΝ L1B. 111. CAP. LL ι^ι 

e Π vera eft &)ntegra fcriptura, erit τΛρΛ^ίντων genitivus 
abfolute & indefinite pofuus , ita ut intelligatur τΛ/ίΛθεν- 
των TtvuVy vel "ΤΓΛρΛ&ίντων Τ'ίΐ' τψ.ώντων, 

Α D C Α Ρ. L Ι. 

«De Vulva fullh ita rcribitiir: MiiTpce e^»f ίτ{ΐτίΐνεχθ)γ, 
» μίηρότοκίί Tif ιοί khUMi iiiiTct κλ) μήτηρ των Ίττο^-ρΛ- 
»Tot/f υΙων, ούί eif (icu^iciv /.ωμω^^'^υμίνουί oiS^ci. Dartde ϋία- 
nta cfl xulvay metropoUs revera & mattr fiUorum Hippocratis ^ 
» quos propur ingiJiium fuUlum fcio ejje comicis irrifos. Non 
wCiint ifti magni Hippocratis liberi Telefippus, Demo- 
j) phon & Pericles, de quibus extat vetus diitum, Trcs 
iifratres: fed lurconis cuiuidam Athenienfis foboles, quae 
>> proverbium luliulit, tou "ττατροί τα, To.iS^ici.•. helluo pa- 
»>ter , helluones filii. Horum ait fuiffe metropoHn & maf-rm , 
nvulvam fuillam : quafi porcos appellaret porca natos. Non 
wex alio animali numerofior mareria ganeae. Ailudit au- 
«tem fcriptor eruditiirimus ad verlus Antiphanis in Piulo- 
» metore , qui fuper vulva aliquanio poft [ p. loo. d. ] citan- 
» tur : aut etiam fortaiie ad diatum Chryfippi , qui Arche- 
» rtrati carmen ^ quo ganeonum gulam erudiir,i/.«Tp05rcA/» 
V THf 'Ύ.τιαοί•(,ου <!)ΐκο</οψα.ί nominavit. [ρ. 104. b.] Apage vi- 
n ri doitiemendationem, μίίτροτοιίν fcribentis pro /^.Ητρίσ-ο- 
nKiv,u Haec Casaubonus: — in quibus funt nonnulla, 
quae imprudenti viro doftiffimo excidifle videntur. Nam 
iiatim quidem , quod de emendatione ait viri doHi (jLtnpo'7roilu 
fcribentis^ id ad neminem aJium pertinere pofle videii]r,nifi 
ad Dalecampium, qui locum ittum in verfione fic ex- 
preiTerat : Allata danceps efi /αήτρα, id εβ vulva fuiila ^ 
i-evera ι^.ϊΐτροτοιοί , id εβ fcecunda , ac mater fiiiorum Hippo- 
cratls , &c. Itaque Cafaubonura fi audias» diceres /ΰο ex 
ingenio Dalecampium μητρ'.τοιος pro /αΗτρότολ/? pofuijfe. 
Atqui iftud iplum μ^τροτοιο! iam & Bafileenfis & Veneta 
exhibebat editio: Cafaubonus vero, poftquam in fua edi- 
tione μ»τρόιτολΐί pofuiilet, dein, cum iftam Animadver- 
fionem confcriberet , inunemor quid feciiTet, nec infpi- 
ciens Bafileenre exemplum, ( taceo Venetum, quod nurn- 
quam infpicere confueverat) eamdeni fcripturam in fu- 
perioribus etiam editionibus obrinuifle iibi perfuaferat, 
quam in fuo exemplo ob oculos habebar. Nec id vero 
€o dico, quod probem iftam veterum editionum fcriptu- 

K 4 



15* ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 97. 

r?m. Vocem /.'.«τρότολ/ί hauddubie ex Italicis fuis Excer- e 
ptis adoptaverat Cafaubonus, & eamdem uterque noller 
codex exhiber, ms. A. quidem perlpicue fcnptam , codex 
£p. vero ita decurtatam in fine, ut mlhi quidem cerrum 
fit nil aliud vel debiiilTe vel voluiffe calligraphum; fed ut 
ut poffis tamen utcumque ρΓΟ/ίΛΝτροτοίο? accipere. Quare 
Venetus editor, cum ei non placeret vox /ι/^τρότολκ , 
quam dabant codices pleniaris operis , ex codice Epito- 
mae, quo iUe fimili noftro utebatur , hanc vocem adfci- 
viile videtur, quam ibi reperiffe fibi viius erat. Ego ve- 
ro, licer minime mihi perfpicuum effe fatear quid fibi 
velit frigidus ille lulus, quem in his verbis Auator no- 
fter facir, tamen tenendam librorum icripruram arbi- 
tror; eoque magis, quo minus video quid inaudira voce 
//«τροτοίΗ? lucremur, quam defendir quidem Rob. Keu- 
chenius in Notis ad Samonicum de Medicina, pag. 220. 
De Hlppocratis filiis , quos α Comicis ob ingenium fudlum 
irrifos air, vide Ariftoph. Nub. 997. & quae ibi cum a 
Scholiafte, tum a Kiiliero adnorata funt, quaeve ex eo- 
dem Scholiafte repetiit Suid. in Βλ»7« , in ΤβΓ? Ίττοκρά- 
τους , & in 'Ύά^ίΐί. Quod Cafaub. ait, non agi de magni 
Hippocratis Coi Medicl filus , fed de Athcmenfis cutujdam iUi 
coonominis , id cum aliis argumentis, tuni & ex chronolo- 
gica ratione demonftravit Ger.Io. Vossius, Inititur. Oraro- 
riar. lib. II. cap. xii. feot. 8. Tom. ΠΙ. Operum p. 97. 
Quos autem idem Cafaubonus ita nominat, ut Coi Me- 
dici fiiios videatur dicere, Tekfippum, Dcmophonttm & Pe- 
rickm; hi fuiit ii ipfi, quos ut porcini & flupidi ins,en'i'i homi- 
nes exagitarunt comici poerae. Quod eli iiaS'ictv ko)ij.uS'cv- f 
μίνο-.'ί hos dicit Athenaeus & Comici fcholiafta , pro eo Ga- 
ienus (cirarus Kiiftero ad Nub, 1. c. ) ait, o't Ί-ρτ'ποκρά,τους 
vieif ovf gT/ μωρία. σκωττονοΊν οι κωμικοί. 

τοΐί ίΤέ ΚυνικοΊς τούτοις τα.ρα.κζΚίίομίίΐ. Sic mihi vel 
inviris libris (cribendum vifum erat; quod & Dalecampio 
video probatum , qui fic vertit, Cynicos vero hos tacere 
iubeo. In Epit. haec defunt. Mox^ quod fequitur, Thvw 
ei μν Ket) των &c. videri poterat aut τληΐ' abundare aut 
μι) particula : fed illum pleonafmum fert graeci fermonis 
ufus, cuiusexemplacollegit H. Steph. inThcf. III.386. g. h. 

Πλάτων έφ» iv ΠρωτΛ•) ό/3Λ, Plato in Protag. p. 162 fq. a 
T.III. edir. Bip. Ibld. <Γ<' αυτών (j-nveTvett. Sic ex Epit. 
fcribi iufferat Cafaub. pro <rvviivuiy quod confentiente 



ρ. 97. ΙΝ LIB. ΙΙΓ. CAP. LL ijj 

ms.yl. editiim erat. Redius autem fuiiiet ^vvelvcLi, 
quemadmodum & mox ξύνίίσιν confentientibus llbris edi- 
tum eft , &ί paulo poft, pro συνειναι a.vev, ms. Ep. ξ ννεΓ- 
v*< habet. ϊν τω τότω rede edd. cum ms. Ep. led τότ» 
corrupte /ηί. yi. frequenti libranorum ςοηίυΠοηβ. Mox^ 

b ubi eit ovK av iSOh AvhmpiS^u.f , oporrebar iSoh ου τ αν- 
λΐ)Τρ/(Γί6$• : fic quidem mss. Α. & Ep. ut elt apud Plat. 

Ίουτο S' νμείί το/«Γτε, w KwovA^e, Tr/VorTef, μά,κλον S' . 
ίκτίνοΐΎίς. Quo rurius fpecimen capiat Leftor rationis, 
qua , quae icripferat Athenaeus , traCtaverit iubinde Epi- 
tomator ; adponamus quae ille hic haber, iftoruni loco quae 
adfcriprimus , & eorum quae feqiiuntur apud Auitorem 
ufque ad finem huius capitis. Έ,ιΐμείωσΛΐ , inquit, οτι «Γ/λ- 
Kftspeiv eoue TupL• τω ρήτορ/ τούτω rb τ ivs iv τοΰ i κ τ t- 
ν e t ν sivcit ycip i κτ iv e t ν κλ) το τ λ ν υ τ ί ν e t ν. oV 
Kei) <ρνσι τούί τίνοντα,ί, ουκ ύνθρώτου βίον , άλλώ. τινοί 
•πνεύμ.ονοί , ίι των οα-α ^ΛΚΛαίΤΛ σάμΛτΛ , ζ»ν. 

C Platonis verba ex Phikbo , leguntur pag. 229. Τ. IV, 
ed. Bip. In his , redte ^τκεΰμονοζ Atticam formam da- 
bant edd. vett. cum ms. A. pro τνεύμονοί quod erat in 
ed. Caf. In fine, mendofe μετ'' Όστριων ίμ•\ύγων ϊστ\ sa- 
μίτων edd. cum ms. Α. ubi Όστρείων 'ζμ•>\.υγΛ ex Plat. cor- 
rigi iuffit Calaubonus, interpretatione hac adiefta: non 
hominum fed pulmonum vitam vivunt , & eorum marinorum , 
quae in t:fiaccis corporibus funt animata. — » Poftrema verba 
(inquit idem Casaub. ) )>periphrafin continent ignavifli- 
«morum oftreorum, quorum vita non multum differt a 
» vita plantarum. Platonis locum illuftrabunt Galeniverba, 
jjquaeadfcribam ex commentario De Embryonum in ute- 
j> ro formatione : ώστε το κυούμενον ου μόνον ως <^υτ)>ν ετι 
ν TWf ^Ίοίκησιν εχειν^ cthK'riS'n κλϊ as ζωον , οτοϊα ζωα. γβ- 
»//£41 τ' ε'ισι και κί)ρυκεί ΚΛί τίννα,ι κλ) 'όστρεα. κλι λετά- 
vS'£i^ 'ήτοι y ohiyiffTni η oucT' οκωΐ S'εauεvov κινίισεωί σφυγ» 
ημικϋί. Talia Tunt etiam tethya, fpongiae, holothuria ^ 
«aliaque hoc genus zoophyta, de quibus accurate Ari- 
3)ftoteles libro quarto de Partibus Animalium. In x. Ni- 
j) comacheorum , & primo ad Eudemum , t^ui femper dor- 
ijmiunt^ φντοϋ ζην βίον dicunrur : pro quo Hieronymus 
>>ad Pamtnachium, in modum glirium vivere. Caeterum , ofirei 
η vitam vivere pauWo aliter ufurpat Plucarchus in commen- 
»rario Salubrium Praeceptorum, de iis loquens qui ne- 
» ceilicatem uno eodemque iemper modo viyendi iibi iin« 



154 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p, 97. 

»pofuerunt : ονκ άβ-φαλέί" , ait, ovts pacT/oi/, ονσέ τοκηι- C 
υκοΐί, outT' ctvdpuTtKov , άλλ' Όστρίου τίνος ζω^ 'ττροιίεοιιΰίς 

j>i) ίτελεχοι/ί, το άαετάιτ/ατοι/ τούτο, α De pultnonc 

marino , animanti ex Medufarum quae vocantur geiiore, 
dixit Hermannus olim noiter, in Adpendice Adnota- 
tionutn noilrarum ad Polyb, lib. xxxiv. p. 117. 

Α D C Α P. L I I. 

"Κοιλιί^Ό,ιμον ανέρωτε. Vide infra ad pag. ϊθθ« b. IblJ. 
Kerrsti , οϋ κεΓτίΐ/; Vide totius operis Argumentum, 1. i. 
d. & Animadv. T. I. p. 17. 

j) Ulpianum, air Cynulcus, Tetf άκανθα? avvkyeiv , afli- d 
»duas illius difputationes de vocibus reprehendens. Spi- 
η nas vocabant Grammaticorum quaeftiunculas. Antipha- 
«nes in Epigrammate de Grammaticis, ΰτυ-χ^εΐί amsi ά,- 
j) και/θο,^άτΑΐ. Sunt quibus placeat άκΛνθο/?ότα/ , qui fplnis 
wefcuntur: fed verum omnino eft ύκ.α.ν8οβά.τΛΐ , per fpi' 
tinas ingredkntes.u [Vide Analeil. Brunckii T. II. p, 20^. 
num. <;. & lacobs Animadv. Voll. II. P. ΪΙ. pag. 10.2 fq. J 
j» Quod unica hac voce Antiphanes intelJexic, pluribus 
V expreffit Athenaeiis , cli kv ί-χ^ινήτο^ΊΛί ku.\ civk Tfiv\yjiA.v 
η^όνωνιν cisi Sicnpiflcev ^ verfans ajfidue Inter echinopodas &• 
» afperas ononcs. Echinopus, & ononis , five anonis , acu- 
j)leatarum herbarum genera lunt. « Casaub. — Ononis 
vel anonis frequens apud nos fruticulus eft. Echinopoda , 
Dalecampius ait, cardui genus elTe, frequentiilimum in 
infula Chio , capitibus plurimis, ampliiiimis, fpinoriffimis, 
&c. cuius nomen hodierni adhuc Graeci retinent. Vide 
Bodaeum ad Theophr. pag. 605 fq. Hexametrum iftum 
nefcio cuius poetae, ab Athenaeo citatum , adiedo pen- 
tametro , ad quetn fimul hic refpicitur, laudavit Plutar- 
chus, Sympof. IV. i. 

Ώ? etv iyjvi>'7ro^a.i Kttt avk ΎριιχείΛν ovaviv 

(ρΰοντΛΐ μΛΚύϋϋων uivdsei ?^ζυκοίων. 
Jnter echinopodas vdut afperam & inter ononin 
intcrdum flurent mollia kucoia. 
Quod iam idem adnoraverat Dalecampius. Pro τρ»- 
χέΐΛν & ιίν&έων , corrupte Tpvyjctv & ctvcaiav fcribitur 
in cod. A. 

»Ulpianum reprehendit Cynulcus, quod strenam 
»Romanorum graece dixiifet ί'πινομί^&. Mihi videtur hic 



ρ. 97. ΙΝ LIB. ΙΙΤ. CAP. LI1. 155 

d » Ariftarchus & imperite facere & inhumane. Exiftimo 
renim, ita ab Ulpiano vocatam non flnniim quamcumcjue , 
)> (ed eam quae Impcrjtori de more donjbdtur annl novi ίηΐ~ 
η tio. Haec vero elegantilllme poteft clici eTivouif : quip- 
Λ pe data ultr.i lc^iclmum cdnonem & onera necejfaria ^ quod 
«pulcre exprimitur graeca illa voce. Notabamus ad Sue- 
»tonium, [ Tiber. c 34.] deeffe Graecis vocabulum quo 
jjlatinum //rtvj.; rcddant h λγΘ' svcs. Quare laudanda po- 
»riiis Ulpiani iruiunria, qiii iftud non inepte excogitavit, 
>» qiiam reprehendendus conarus ; etiamfi minus eft quod 
jjvoluit allecutus. Alii Graeci novum verbiim ευα.ργ^ια•- 
})/αΌί finxerunt in eam rem , ut pridem diximus. Refte 
»aufem Athenaeus fcribir, firenae & morem & nomen ab 
vantiijua tradhiont duEtum effe vetcrum Romanorum. Symma- 
jjchus libro X : [ Epift. 28. ] Ab txortu paene urbis Marclae 
■>■> flrenarum nfus adoUvit , au^orifate Tatii regis ; qui verbenas 
lyfelicis arboris ex liico Streniae anni novi aufplces primus ac" 
j> cepu D. D. Imperatores. Nomen indlcio ejl , viris flrenuis 
η haec convenire ob virtutem : atcjue ideo vobis huiufmodi infi• 
j} gne deberi , qiiorum divinus animus mas;ls tcflimonium vigU 
■)•>1αηύαί, qiiam omen exfpe6lat,u CasauBONUS. — Conf^r 
Lexica Latina in Stnru. 

ei μϊν T>iv ΠλάτωΐΌί• ζγ\ΐ.ω<7αί. j)Platonis Eplnomis eft li- 
5)brorum de Legibus velut Appendix & Auftarium. « 
Dalechamp. — Vide Fabric. Bibl. Gr. Vol. II. pag. 27. 

. Ibid. (j-et^eh (ίουκψ.ξ^α.. In latina verfione nil fortaffe opus 
erat adieflis verbis , quam id reole facias. Ibid. μίρος τι 
7ptfpovi. Haec ex Athenaeo, & quidem ex Epitome, ut 
conltanrer fecit, citavit liuftath. ad Iliad. o•'. p. 1225,22," 
Hefychius: 'Lmvoy.ii• iv τοις να.υτικο1ΐ heysTcii, 

e »Qiiae deinceps fequuntur nprehcnfwnes Ulpiani, omnes 
«eiuimodi funt , ut ex illis ( fi modo iniuria ei non fit) 
«adpareat hominis ingenium prorfus (^ΐλόκΛίνον. Neque 
wenim adduci poffumuSj aut ullo modo debemus, ut 
j)viroexa6te & folicite dofto ex Hellenifmi imperitia has 
jjftribligines excidiiTe arbitremur. Verius puro , Ulpianutn 
«his voclbus & loquendi generibus ufum vel periocum, 
wut eos rideret qui ferio ita loquerentur, vel ut ττο- 
n hvci.va.yvMvictv fuam venditaret, aurefque eruditorum in 
«fe converterer. Fieri enim poteft, ut ifta, quorum no- 
»mlne hic reprehenditur, apud fcriprores non poltremae 
Mnotae reperilTet. Multa enim, ut icimus, etiam Cicero- 



ij6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 97. 

j> nibus & Demorthenibus , nedum poetis qui fibi omnia e 
«licere volunt , exciderunt notanda potius quam imitan- 
»da. Coiitra Ulpianus, cum in antiquis icriptoribus fe- 
j>mel foitaHe horum aliquid obier\ alfet, ilio uti non ve- 
j>rebatur. Hinc illa lartago loquendi, cuius hic a Cynico 
j> philoiopho accLiiarur. Ait igirur: Ου συ tt και Ίον 
j> Kctmv >ccl) ουίέ^τω ίν yj>UA 'γενόμινον q>aiVQAv\v ( e'iptiTut 
jyyc/p ω /ί£λτ/£Γτε κΰ.) ο φαχι-όλίκ) eiirav^ Παί" Λενκε , (Γύ? 
νμοι τον eiyjvffTcv φΛ/ι/όλι;ν. Quid in Ulpiatio reprehen- 
vdatur hic a Cynulco, non viderunt interpreres. Nata- 
j)lem mitto, nimis ubique Natalem. Dalecampius exifti- 
j>mavit, notari vocis φ£ΓΟλ«$• inlolentem ufum pro φ«ι- 
«yOAwf. « [ φα/ν«λίΐί hic icriplerat Dalech. purans refpici 
diverfam fcripturam per ui diphthongum & ω. ] »Sed 
«fallitur vir optimus; natn ita vcrti debuit : Nonnt is tu 

V es , qui novum & quo ufus nondum eras qjottvohm ( rcperi- 
n tur cnim , vir optime , paenula άΐίΐα φΛ/νόλη? ) dixifli 
nc/.ypr)<j7cvi Puer Lcuce da mi/ii pacnulam ci.yj>t)<nov. Vi- 
j» detur Ulpianus puerum fuum latine ccmpellans paenulam 
jjpetiifle. Cynulcus, ut graece iciem diceret , φα/ΐ'όληί• 
jjpro latino verbo pofuit : fed Ulpiani reformidans inge- 
wniuin, exculationem adiecit : ideo je ea voce uti , quia 
jyextaret apud jcriptores nonnullos. At Ulpianus ab illo ca- 
»<tigatiir ob diftionem αγ^Υιστοί , qua uius erat fanequanx 
«iniblenter pro ου^ί'πω iv χρε/* ^ίνομζνοί , qui nondum 
yifuh in ufu. Id veibi hac notione barbarum efle conftat. 
5)Quare etiarn dilertiflimus & Helleniimi peritillimus Lu- 
»» cianus in Lexiphane [ cap. 9. T. V. p. 1 88. ed. Bip. ] hanc 
j> vocem non praetermirit. IUe liber, ingeniofiffiaie con- 

V feilus , veluti laterculum quoddam eft omnium didio- 
νιΏΐχίηΛ^οκίμων ^ quas femidodi homines Athenaei & Lu- 
wciani temporibus magno cum eruditorum faftidio foliti 
Mufurpare. Verba Luciani fub indodi cuiufdam perfona 
«haec funt : V[v^Ou.iVi.{ ^' 'ότι a-TpaLTnyoi Όττόί εστί , λλ- 
j> |2«f βίχ^ρΗιχτΛ //y.9C7<it , ευήτρ/ίί, κλ) ά<φόρ«τΛ ύ'πο$^ί)μΛ'• 
ητΛ , ίξίζρρνσα ίμαυτόν. Ιη his paucis verbis multae ine- 
«ptiae notantur. όττί;?, ridicule pofitum pro ορατοί•, qui 
npolefl videri j qui inciph cjfe in confpcBu. dyjpnVTi ιμίτίοί, 
«pro nova & ( ut Cynulcus interpretatus ^u) μt^S'e'τω ίν 
5}χρ?/α ysvoy.svct: infulfe, & batbarei nam α,χρηστον eft 
rcontrarium του yjtivToij., & rem improham [inutilem] fi- 
>»gtiincat. Simile peccatum in άφόρϋΤΛ, pro nondum ζψα; 



ρ. 97. Ι Ν LIB. III. CAP. LII. 157 

6»ίΛ. Sic accipe paulo poft, [ pag. 98. a. ] ciim ait Pom- 
r peianus Philadelphenfis ore Cynulci , κόμιζί μοι τλ( 
ηβκΛΰτΛί Tetf ΛφορΗτονί• , Kci) rhv ίφεστοί^'α. Thv ώχρ»- 
ηστον. Inepte etiam evinpiu. appellat calceamenta : eft 
«enim textrinae vocabulum , & vefti fubrili ac bene tex- 
«tae convenit. Plato \n Politico : κε7ον κα) το \eyofxsvav 
ηευήτριον υφΛσμοί ^vveLyovTot, ϊζ αυτών. Strabo lib. XV. 
nTecs ίύητρίουί C(pxivea-dctt <rivS^oveii. Hic fatuus eviWpix 
η ύ'ΤΓοί'ίΐμ.ΛΤΛ ^ eleg^intes calccos fignificans, dixir. Etiam 
» Aefchylus in Didlyargicis , ( vel Diolyulcis, iit nomi- 
»nat Hefychius) dufta translatione a veftibus , aliud ne- 
jjfcio quid e\){\Tpiov vocaverat , ficut obfervat Iiilius Pol- 
«lux lib. VII. cap. 10. Poftremo & ineptum & β^άσ/ρπ' 
ημον eft, pro exii, ΐζίφρνκτΛ , quod valet ίξέρρίΐδ'α, in 
iipermciem abii. In verbis Ulpiani , το Λενκε perperam 
« putarunt effe adieflivum : nam aliud λευκοί^ aliud AevKof. 
j) Sic vocabant fervos interdum , ταΐ Asvxe : non ταϊ tan- 
«tum, aut proprio folum nomine. Alexis: Παΐ Έτρομβι- 
«χ/ίΤ», jUii των γ_ζΐμξρινων ^ρ'^νρωμ.ύ.ταν. Vocabulum 
»φΛ/νόλΜί• multo ante Athenaei feculum Graece lo- 
« quentibus & fcribentibus coepiiTe ufurpari & indicat ob- 
wfcure Cynulcus, & fcimus nos verum effe ex Epiftoiis 
«Pauli Apoftoli." [ Vide Ep. ad Titnoth. IV. 12. & quae 
ibi veterum teftimonia coHefta funt a Wetftenio. ] »Pu- 
wtamus autem, ut iam diximus, praeter τΌ α,γ^ρνστον, 
wcaetera latine dixiiTe Ulpianum. « Casaubonus. — Ac 
non, quid dixerit Ulpianus ^ quaeritur, qui fortafle nihil 
horum umquam dixit ; fed quid dicentem Cynulcum , 
qiiaeve inepte difta Ulpiano tribuentem exprobrantemque 
iftum fuum Cynicum finxerit Athenaeus. Atqui, fi latine 
ifta ab Ulpiano dida fuilTe inteHexiiret Athenaeus, aper- 
tius haud dubie id ipium declaralTet. lam illud quidem 
dubitatione caret , in hac iocofa exprobratione non prae- 
cipue & ex profeiTo de vocabulo φ^/ίίάλ^ί•, ut Dalecam- 
pius exiftimaverat, agi; fed de voce α,γ^ριηστος ^ ridicule 
& ubi non erat ei locu5, ufurpata. At nec i!!ud diibitari 
pofle videtur , fimul de duplici forma, qua urebantiir 
Graeci in eo nomine, quo latinumpaf.f2«/<i eiFerebant. hic 
in transcurfu nefcio quid docerc voliiiire Athenaeum , 
quodquidem per librariorumincuriam obrcuratum & ob- 
literatum eft. Ac fane multam in graeco nomine eiFerendo 
varietatem obtinuiiTe , Grammatici docent : nam & ^«f . 



ijS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 97. 

vohtff dicebatur, ( vide leftionem msstorum apud Poliuc. e 
VII. 61. not. 40.) & q>'j.ivo\;\i , & ψΛίνωληί^ & q)evo- 
λΗί , & <p5frM«i• ; tum <pa.iKovt)i , (^ΛΐλάνίΛί , (pehovi)( , φ£- 
λωναί : denique & in foeminino genere η <ρ'λΐνόκη vel do- 
rica forma niatvOKct reperiebatur, unde apud Hefych. in 
«φΛίΐ-όλα & apud Polluc. II. 71. citantur Rinthonis ver- 
ba , iyjvu-ri ( vel ϊ-χ^οκτΛ) KAivkv ςρΛίνόκΛν , & apud Ety- 
molot^um pag. 790, 5. Tctv φΛΐνόλαν ίτοί'ύσα.σ&Λ». Qiia- 
re, licet nullam hic ex noftro coc/. A. difcrepantiam ad- 
noratam videatn , tamen, cum inrra duas Jineas ter repe- 
tatur iftud nomen, perfuaram habeo, diiobus prioribus 
locis, ubi fuo nomine loquens Cynulcus inducitur, alii 
forma ufum effe Athenaeum , atque tertio loco , ubi UL• 
piani referuntur verba. Reliqua verba non magnopere 
quidem folicirem : fed magis clara foret oratio , fi fic 
dixiflet, ov συ si , ί και τοι/ iictiv)>v ~ - hiyav , 6 1- 
ταί' Πα,ΐ hsvKS &c. Nonne tu is es , qui quum reccn- 
tem paenulam , ηηα namquam adhuc ufus ejfcs , d ic er e ν e l- 
les, dixifll , Pucr Lcuce &c. Sed fatis , atque nimis et- 
iam profeoi:o, morati nos funt ifti verborum lulus. — 
At ecce, novi inftant , iique bene multietiamnum : quos 
lubens equidem leviori pede tranfilirem , nifi moraretur 
magni auftoritas Cafauboni , mira quadairj gravitate Iiaec 
omnia pertraftantis, ac nefcio quo modo haerentis etiam 
fubinde, ubi nihil diHicultaris fubeiTe mihi videbatur. 

«Sequitur alia caiiigatio: EiV βα^^ανεΤον Se rrare 'Tropevo- 
ημζνος ^ ουκ s^tii τροί rcv 'ττυνθα^όμινον , rroi «Tfi; Άτο- 
Μλού(ΛίΐΌ<•, \\v cT' £•),«, iTsiyoy.zti. Duo h.c norantur; άτο- 
» λούμίνοί ftulte, pro α.'τοκουσΰμζνοί , loturus , cum fig-iifi- 
V cet pcrhurns. Sed mirum , quid praetexi iiti soci quive- 
»rit: cauiTa enim dici nulla poreft , cur εκ άτοκουσομί- 
ηνοί fiat ϊιτολούμζνοΐ, In caeteris quo colore peccata te- 
»gi potuerinr, perlpicuuin eft. λαύμινοζ pro κουΌμξνυς 
»<'cimus dixille Atticos:« [ vide Arifluph. Plur. 658. Eu- 
ilath. ad Od, ζ. p;ig. 2^9. 4!;. Maittaire de Dial. p. 9.3 
»pro κουσ'ομ-.νος nemo unquam.<t [At quid uGtatius, At- 
' ticis praefertim (criptoribus, quam praefens ponere tem- 
pus notione fiiruri?] »Praererea in Loxiphane hoc non 
« eft noratum a Luciano. Scribebam aliqiiando ατο^χουσΌ• 
■)•)μζνας•. {atis iii eo ratus a.κυp\oyί:•.ς , i:[\xoa pro λΰΐ'έσδίϋ 
j)dixerit 'uToKovsff&cf.t : i|lud enitTi Γε•βυιη . hoc non re- 
udumi quemadmodum ex feptimo PoUucis [nempe VII. 



ρ. 97.* ΙΝ LIB. III. CAP. LII. 159 

e 167. ubi in lavandi verbis folum ΜυσΒαι commemoratur, 
non UTohovffbuLt^ )>intelliginius, & ιιΐίί auflorum melio- 
}> rum. «[Scilicet prorlus quemadinodum IdunQ lavjre in b^l• 
ηω dicimus, non ablucre.^ » Propterea Lucianus (luim il- 
j>lum barbarum ita loquentem inducit : [Lexiph. cap. 4. ] 
» Δ£οί• jt/ri iv λουτρ/ω urroKiv^cOusSci: & paiilo ante , [cap. 
j> 2. ] yjtipo) μζτα. κά-μΛΊον ά'ττοκονόμίνΐί , ubi tamen icri- 
» bi malim άτο^ούμίνος, m diiplex fit culpa, 6i ά.κυρολο•)-ίΛ 
j)& 70 βλά,ΰ-^^ν,μον. Eclogae Hoeri-helianae vulgatam le- 
j> dionem [ de qua nemii.i oboriri dubitatio debuerat j 
«aperte confirmant ; etfi aliter, quam in editis, fententia 
»ibi concipitur : Κλι -περΊ βίίΚανίίου , inqiiit , «^ώτΛ τον 
zyraTS^ct, rrol Sh ΰ-ττοΚούμί^Λ-,α [Sic & uoiler ms. Ep. ni- 
fi quod in fine άτοκου ^.sQov habet. ] ,,Retinendum igitur 
»το Λ'7Γολού[λίνοί : quam [lectionem] firmat etiam quod 
» fubiicitur , ea die ptnife Ulfiano pacnidam Canufinam , 
11 fubreptam α balnearibus furibus , vel praemiatoiibus. Nam 
»indicare volult Cynulcus, habuifle omen illam non mi- 
j;nus infauftam quam ineptam vocem Λτοκουμίνοζ. Sic 
ntnox, [ pag. 98. a. ] sVg<S' ουτκζ οίτολονμί&ον : ροβ ίβα 
nlavabimus nos duo. Alterum quod in Ulpiani fuperiori- 
« bus vcrbis notatur , eft jTi' <Γ' kya) : quae voculae tiinc fre- 
j» quenres erant in ore τ/ϊν '^τ7ικ^ΰ^^u'v, Lucianus non uno 
»loco huius fuae infulfiiatis eos admonet, & prout me- 
»riti erant falfe irrider. " Casaubonus. 

Ibid, Ketvva-tvoi ex fuperioribus editionibus noftrae 
adhaefit ; nec id male. Commodius tamen fortaffe videbi- 
lur κανυσίνοζ, quod eft in ms, A. Eamdem veftem & 
κΛνυσϊνον & <^a.mKYiv dici, monuit Salmaf. adTertull.de 
Pallio p. 80. id quod vel ex hoc ipfo loco adparcbat. Et 
ad καννσΐνος intelligitur φΛί^όλικ. Canufinam Romani vo- 
cabant: ut Martial. XIV. 127 & 129. Vide Lexica latina. 

f rrpoi ykp υμαίί eipr,<reroi.i τάλ«θίί. Sic re£le & ex ufu 
Graecorum dabant edd. vett. & ms.A. τάλ>ιβ?? ed. Caf. 
cafu-ne, nefcio, an editoris voluntate. Ibid. v'!Tamov 
'ihsye. „ In voce ύτύτιον error perfpicuus eft , qui dein- 
j> ceps notatur a Cynulco ; neque hic qiricquam obfcuri. 
« Facetus vero nimis cenfor iile , errorem errore corri- 
»git, & plane quod ait vetus verbiim, ίίλω τον «λον, 
ϋτιίσσύ^^ωτον '7τά.(τσ-ΛΚον. Νοη enim minus eft abfurdum, 
ηττρΌσκομμα. appellare plagam fub oculo acceptarn, quam 
η ύτάτίον nominare vulnus tibiac illatum. Scribe Tc(/ict τινι 



Ιέο ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 9% 

ητων ψκων ΐΛτριυ, cum vulgatis: hoc malo , quatn f 
ηΐατρων quod habent mssti. Ait Cymilcus, τλ/ιλ τ/ν/ των 
«φ»λων ΐΛΤρω υ'ΤΓΛΚα-^,Λμζνοί τλ iirro Toiif ο<φ&ν.λμου{ τα- 
«χ,ίΓφΛρ/ζάκ^, Euftathius extremo commentario in Ilia- 
»dis ρΛ-φ- Z^'• [p•^?^» 30 ^qq• ] totam hanc hiftoriolam 
«defcribens, mirificam prorfus ledtionem aiFert, quatn 
Munde fit nadlus non divino. Sic enim ille : [Παθόντο? 
Wp T/vsf τρόο'κομίΑΛ, K(Li έρωτϊίύέντοί τί τούτο, κα) ctuct- 
hwi eirrovToi , (ύ{ υ τ άτ t ο ν 'ττά.^οι , 3 " cttovffeti των τα 
^ιΚΛί άιττίίων ΚΛΪ €<τω KOyou, Thv κεφ^ικ^ιν sii νίωτα, τα,ι- 
jjvictii ίΊαλα(ΐων , ο ίστι φασ-κ/α/ί-, κ«4ί Ιρωτκδκ)? τ/ίτώθοι; 
ητ ρό (Γ Λο μμα, έ'φ»ι. Unde illud sii νέωτοίί αηηο fcqiun- 
vte, Unde illud ταινίαΐί} quod tamen ceii plane yv))jtov 
«Athenaei non profert folum, fed etiam interpretatur." 
Casaub. — Subiicit etiam Euftathius : Keti οντω τοις 
«LKpoATciTf iKiviwe ^ελωτΛ* ω{ ίτ'κηχ yeKoiov οι/, ύτώτίοΐ, 
φά,νΛΐ ΤΛθεΓΐ' rrsp) rroS^etf , kcl) τροακομμα τίρ) ^τρΌσωτον 
&C. Atqui in Athenaei Epitome, qua fola ufus Euftathius 
eft, res ifta non aliter quam in opere integro narratur, 
& initio etiam truncata narratio eit : quo minus ex Athe- 
naeo ifta haurire Eiiftathius potuit. Nec vero Atheiiaeum 
auftorem nominat, fed his verbis introducit illam face- 
tiam : "Οτι ίΊ ύ τ άτι α. λϊ τερ) <>^dx\uov( rrmyA) /wefl' 
"Ομηρον , S'y)Kov ku) olto σκώμμα.το< TAhuiov. Πα&όντοί yctp 
τίνος &c. Quibus ex omnibus intelligi videtur , facetiam 
iftam ab aliis etiam fcriptoribus praeter Athenaeum olim 
memoriae proditam fuiffe : ni itatuere maluerimus, minus 
re£le recordatum Euftathium, quibus verbis eam ab Athe- 
naeo narratam legiiret, iplum eam exornaiTe. Apud Athe- 
naeum Tupa. τ/ν/ των φ/λ«ν ΪΛτρω percommode dede- 
rant edd. vett. cum ms. Ep. id ei\ , apud ariqnem fuorum 
famUiarium , qui medlcus erat, ΐΛτρων ex Italicis luis excer- 
ptis edidit Cafaubonus, & fic quoque fcribitur in ms. A, 
quod merito dein improbavit idem editor. NuIIus error 
librariorum frequentior , quam ομο^τίΚεύταν cumulatio. 

Α D C Α P. L I I I. 

«Tranfit Cynulcus, miiTo fado Ulpiano, ad fimilem 
nPompeiani Ρ hUadelphenfis [ cuius nomen ficur iprms Cy- 
nnulci, fiitum ab Athenaeo intelugi debet ] cnminario- 
3) nem ; cui hoc tribuit elogiuin , Λν^ρωτος ουκ ίατάνονρ' 



ρ. 98. ΙΝ LIB. III. CAP. LHI. ι6ι 

a nyoi ^ β>Ό/ΧΛΤοθ«ρα$• <Γέ κλ) αυτίχ : id eft , /lomo indujlflus ^ 
njed verbortim etiam ipfe captator. ούκ krrkvovf^yo! valet 
» Tetfoiyfyof , jolers 6» induflrlus : nam ea vox inferdum in 
nbonam partetn accipitur. ΌνομΛτο^ίιρΛί dicitur ca///i omnt 
nfludium in vosularum ohjervauonibus pofitum. Philo ludaeuS) 
»de EiTenis loquens: φιλοβΌφίΛί t^ hoyiKtv.,cui oxtKctvcty- 
ηκΛΪον tif κτνοΊν Λρίτϋί , KoyoQiif)eitr α.τοκίίτηνσιν. ApUd 
»Epiphanium λεξ<β«ρ fonat eum qui undique ex facrifi 
wliteris voculas aucupatur ad fui dogmatis confirmatio• 
« nem , ut lib. II. contra Arianos , TpowS'ri<retvTe{ ToiVvr 
η ol λ,βζι^ϋρίί (vdijf : & paullo poft, TepisKiirrsro «Γέ roli 
»>λ£ξίθ«ρδί•ι T^ Tov kyiov τνίύ/ΛΛΤοί• Tpos-rovov : & λεξ/θ»- 
«ρί»» faepe apud eundem fcriptorem. « Casaub. — λλ) 
Λυτοί•, etiam hic ψ[ε» ait , vocahulorum vcr.ator vqX aucu' 
pator erat : fcilicet, perinde atque Ulpianus , qni ut talis 
defcriptus eft capite fuperiori , & faepe alias diferte eo 
nomine adpellatur ; de quo vide Animadv. T. I. p. 20. 
ad I. I. e. Eiufdem formae funt Koyy^oSiipar , qui con• 
chas vtnatur, III. 85. d. σ-ωΜΐνο6ϊ>ρΆ( , qui fol:nas , III. ga. 
e. συοθήρΛί•, aprorum venator , III. 95. d. ( Sed diveriatn 
rationem habet rrivvo^ytpatf , qui cibum pinms venatur , de 
quo diflum ad lll. 89. e. quod nomen five per rermonis 
abufum, five per librariorum errorem, pro τιννοτνρης 
interdum reperiri vidimus. ) Plura eiuldem generis colle- 
git Reinesius Var. Left. I. 6. qui contra Caraubonum 
contendit , etiam apud Epiphanium eamclem nominis ibr- 
mam λεξίθιίραί• , non λί ξ/βίιρ , efle ilaruendam : quod 
qualefit, non vacat nunc disquirere. Pro Ποίλταιανοί te^ 
mere in ed. Caf. i. ΠοατηΓοί• erat exciirum, contra ve- 
terum editionum & utriusque noftri codicis fidem. Ve- 
ram fcripturam reftituerunt qui ediiiones Caf. 2. & 3. 
curarunt. 

» Huius igitur Pompeiani ineptlas videamus. De illis 
»> βΚΛνταί άφορήτον? , & s^efTpiSoi ayjpiWTov diftum iam 
» fuperiore capite. [ad pag 97. e.] Addit, 'E-yw <^«ρ ύτύ- 
V S^nvk^ivoi τον TayciVA Tpojuyipsuja τουΐ ζΊα.ίρονς. Vi- 
»detur fuiffe moris, ut, qu\ promiffam barbam alerent, 
»)eam nodoadflringirml^iiUX. nefcio quomodo vinciemes corti' 
nponerent: quod hodieque facere multos videas. Hanc 
«barbae ^ia-tv Pompeianus intelligit: qiii tamen ut inepte 
jjuius in ca re verbo i/TcS^iTQxi ^ [ quod ad fubligandos cal- 
nceas pertiner,] βΑρβΑρισμού reus peragitur a Gynulco. 
Animadv. VoL U. L 



ι6ι ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. g». 

»Sic accipiebam apud Lucianum verba Lexiphanis, [cap. a 

j) 5. ] 'Eya fxiv VToS^Hffciy.evoi ΐζνόμίΐν riw κεφαλήν ό<Γοι/τίί 
ν^νσ^τ^α.: nifi tamen ντοί'ησάμίνοί fignificat ibi involutis 
V Mumeris linteo: ita enim 6eri amat quoties aut caput pe- 
jjdimus, aut operam tonfori damus. Plaufus Capteiveis, 
η PJc id quldem involucre iniicere voluit , vefum ut nt inqumet. 
wGraeci αμόλίνον , ur Pollux aclnotat. [X. 64. conf. Athen. 
j>lX. 410. b.] iSovrh ξύ<3"τρΛ, dcnuta flngil ^ ridicula pe- 
«riphrafis pcHlnis. Caeterum , qualis ifta fuerit barbae 
α^ίΰ-ΐί, nondum didici ex leoiione veterum. Nam rrepi- 
iy Se7ff&ai rrcoyccvas in Concionantibus [Ariftoph. Ecclef. 
»»273.] diverib plane fenfu mulieres dicuntur, quae, ut 
«viros mentiantur, imberbe mentum afcititid barbd fibi 
3> veiiiunt. Pergamus. 'O^Tt;? yk^ εστί μοι rkfiyjn' κό• 
νμίζί ίΤέ του i?,aicv τίΐί' λήκυδον. Εβ enim mihi ajjumfalfa•' 
nmcnlum: Tu νεω affer mihl old ampulldm. Nihil eft in his 
«verbis, quod, piima facie, cuiufquam eruditas aureis 
j)iure offendat. Nam quod arbitrantur interpretes, [nein- 
jjpe Dalech. ] ίλαίου hmv^ov iiiepte dici, tam falluntur 
j>iudicii , quam faciunt imperire cum vertunt trullam : non 
» poterant abfurdius. Caeterum ff7Keyy)i κα) ^mvQos, flri- 
DgU & ampuUa , adeo nota fupellex eft balineas peteii- 
«tium, in omnibus Graecis Latinifquefcriptoribus, ut ad- 
jjmonuiffe pudeat. Sic autem accipio hic quoque rou ihaiov 
« i)\v hm'Mv : quare etiam praecedentia verba , oirrW yaf 
•n ίΰ'τί μοι rcLpiy^oi , interpretor de cute fquallida & ILluvit 
i) defcrniat.z ^ quae infuira translatione appellatur affatum 
nfalfamtntum. Lexiphanes [cap. 2.] hoc dicit, Kcnpof ίστι 
vyjUs^cii To »KtoKetis.it Casaubonus. — Ridicuiain ifto 
didrto (^Ότττοί yuf> εστί μ.οι τάρ/χο$•) duo ineile vifa erant 
Dalecampio : alterum , quod τύ,ριγ^οί mafculino genere 
dixit: alterum quod falfamenta non ajfaritur , {ca elixan- 
tur. Non recordarus videtur vir doftus , paulo inferius 
(pag. 119. b. c. ) plurimis optiinorum auilorum teftimo- 
niis ex profeflb deinoniirari, -fov rtiLpr/j)v in inafculino 
genere reile dici; tum ik ibidem (pag. iiy. c. ) ex Cra- 
tete adferri diilionem Ό-πΊφν rsyi• ταρ/χοΐίί, & ex Epi- 
ch'armo (p. 119.6.) lianc ipfam didionem τύρι-χ^οί όττόί. 
Quare huius quidem inrerpretis non ferenda erat ratio; 
nili ftatueris , Athenaei aetate &. iolcecum vulgo vifum 
efle , τύρι-χ^ος in tmlc. gen. dicere, & prorits inufita- 
tum fuiffe aU'are falfamenta , adeoque irridentem ifta Cy- 



p.9S, IN LIB. III. CAP. LIIl. 165 

a nulcum ab auftore noftro induci. At id equidem miaiire 
urgeam. Caeterurn cum per ("e nimis vioienta & obtorta 
videtur Cafauboni interpretatio, ;um vero minime con- 
veniens cum ykp particula, qua ilta verba, ottoj- is-Tt 
μοι τΛ^ /vof cuni praecedenfibus coniungufitur. Eamdem 
tamen Cafauboni rationem acerriimis alioqiiin perpetuus- 
que doiliffimi Viri obtreftator, Galucusinterpres, adopta- 
vit, verba ifta in hunc modum redcl<;ns: AI.iis ma faumurt 
tfi cutce , (^fai L• crjjfc [khii Jiir U pi,iu) ainfi apporu ία 
phioU &c. Ubi vides , quo tolerab-lis uccmiiqiie ea ratio 
fieret, ykp particulam in ihhk fuiiTe mutandaiu. Equi• 
dem , verba β^τΌί τίμγ^ς ufitata notione accipiens, lu- 
fpicatus eram a.KVfioKoyiav qiiamdam pruniim ineireiii ver- 
bo 'rp()σΛyoprJa^ω , quod de falutattortt 6l o^icio prlncipis 
poriifimum ufurpabatur; cum hic homo, fodulcs fuos ai 
coenam vocaturus , nude κΛΚύσω vel eh S'siT• ov κακίσω di- 
cere debuiffet. Tum vero in iilis, κόμιζ( <f? τον ίκΛίου 
Ttiv λήκυ&ον , nimia quaedam emphafis & ridicula ineiTi 
gravitas videbacur, cum nude κόΐΛίζύ μοί rhv λί)κυ8ον , aut 
faltem rhv ΐκαίον λήκνδοί' oportuiiter. Nefcio an etiam 
ipfum verbum κόμιζί , cum hoc loco , tum paulo anre po- 
fitum , mmis grave fit & parum aptum in ea re c3e qua 
agitur. Denique vero, ut ad iila verba όττΌί yk^ ijri 
μοι τάριχ_β$• pauliiper redeam , non debeo praetenre, in 
ed. Ven. non Ίά^ιγοί , fed ΚΛ^ιίχτ,ς fcribi ; eiurque lcriptu- 
rae primam originem ex iplo noftro veiuitHHmo ced, A, 
eiTe repetendam , in quo fic plane fcriptum efie prima fpe- 
cie videtur, ut etiam dubitare aliquis poiilt quid fit quod 
fub ifta lateat fcriptura. At, verum fiquaeris, nihil aliud 
dare vel debuerat vel voluerat librarius , nif» ipfum τά- 
ριγ^οΐ , quam vocem recte in Graeco contexrii primus 
pofuiteditor Baf. praaeunte Natale Comite ia latina ver- 
fione. Figura i!la quae in noitro ms.A. fpeciem literae λ 
refert , abhorret a conftanti ufu noftri librarii in pingeu- 
da λ litera , ac nihil aliud eil: , nifi τ liteia , quae nonni- 
hil deformis & in dextrum latus inclinata b. 1. exciderac 
feftinanti fcribae. In ms. Ep. cum & praecedentia & fc 
quentia hoc loco exhibcantur, ipfa illa quinque verba 

βττοί Tcipr/ci praetermiiTa funr. 

«Subiicit Cyniilcus, τρίτίρον ykp συντριβιι^τόμεβον : 
yy prius emrn ambo ckfrlcabiinur. Hoc quidem Pompeianus vo- 

i»luit, fed verbo ulus eft & alieno & inominato. ivsff&ui 

h ζ 



1^4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 9S. 

» & τρίβεσΰΛί Graeci hoc dicunt. συντρίβί^ΒΑΐ idem eft , a 
« ac latinis conteri. Quid fit difcriminis inter σνντρίβαν & 
ιηρίβειν vel ίκτρίβειν•, nemo ignorat linguae huius non 
jj imperitiffimus. Levitici cap. vi , a8. ex interpretatione 
« τωΐ' LXX , ut piitant ; Έ,κευοί Όστράκινον , ο» tkv ξ■\.t)^ 
niv Αντω , συντ^φί^σίται' ikr <Γ€ ϊν CKSvei χαλκω £4"8?> 
«ίκτρ/'-φει αυτό κα) κκύσει ι/'<Γλτ/. ^jj teflaceum^ in quo 
nfuerit coBum , συντρφήσ^ίΤΛΐ , confringetur : yi/z οΰ/β/τι ira <i€» 
»Γίο vj/e coxerit ^ ΐκτρί-^ει ^ Jetergebit illud^ & aqui ahlueu 
« Inde συντριβή , calamitas. Bafilius : otav σοι ^τροσί^^Λ ά<Γ/- 
«κκόε/ί, ju« vTipiS'»i Λυτού την συντριβών. lureergo irrift 
» doftis qui de balneorum fridionibus loquentes eo verbo 
»ufi, ut Pompeianus hic, & Lucianeus Lexiphanes, [ cap. 
« 2.] εΐτΛ συντριβέντεί &ic. « Casaubonus. — De verbo 
Α'χοΆοϋμ.ε^ον paulo ante didlum eft ad pag. 97. e. In ms, 
Ep. h. 1. fcribitur συντριβησόμε^Λ , εϊτΛ ίνοΚούμε^Λ, 

Ibid. ΦεβρουΛρίω /t/.wj'),-- Thv S^i μηνΛ τούτον κλ»β«ΡΛΐ b 
^Wffiv 'ΐΛα.υροΰσιοί Ίόβχΐ άτο twk κα.του^'α.ίων <ρόβων κατ' 
kvcfjpsj-iv των ίεψ.Λτων. Cum fufpedam mihi effe huius 
loci fcnpturam ilgnificarem in Notulis contextui fubie- 
ftis , malueram tali quodam modo icriptum , άτ^ τ«? των 
κατου^α.ίων <^όβων ΚΛ^ίίρσεωί , aut ίττο των κΛτουίΆίων φβ- 
βων και κα^ά,ρσίωί των ί'ειμΛταν. Sed confentit in vulga- 
tam fcripturam codex uterque; quae, quoniam de Iubae 
graeco llylo non licet nobis hodie iudiciurn facere, fe- 
renda videtur in eamdem fere fententiam: fcil. ut κατ' 
ίναίρεσιν idem valeat ac rra.pa. vel S^k την Λν^ίρεσιν. lu- 
bae fententiam Gerard. lo. Vossius in Etymologico ( Opp. 
Tom. I. pag. 243.) ita accepit, quafi Februarium is veluti 
^οβερ'ον diiSum voluiflet. Mihi, Athenaei verba confide- 
ranti , vifiis erat Maurus fcriptor (cui nec Romanus fer- 
mo, nec Graecus, patrius fuerat) vocabulum Φεβρουά.~ 
ριοί ex nomine <^Όβοί & verbo ά.να.ιρε7ν vel αίρειν compo- 
fitum conflarumque ftatuiiTe. kultovSouoi funt monui, in- 
feri. Hefychius :Kct7ovS'utor νεκρό) ^ KetTAysioi. oj κατοι/- 
ίΓα?(ϋ cpo/Ssi funt 0/ φό/3!!/ ΰ.'ττ'ο των χ.ατονί'α.ίων. ί'είμΛΤΛ 
funt tcrriculamenta. Hefych. Asi/oca* S'ioi , <φοβο{ , φόβ»τρον. 
Ibid. κα) gfiof τότ6 τοΙς κατοιχομένοΐί rks Xoks ίτιφύ- 
psiv "ΤΓολλακ ημίραΐί. Refte χ^οα? ed. Ven. cum msstis. 
Teniere χόαί ed. Baf. & Caf. De re, quae hic agitur, 
tum vero & de verbis nonnullis , haec adnotavit Casau- 
BONUS: jjQuod fequitur de mtnfis Febmani appdlatwne. 



ρ. 9». ΙΝ L1B. ΠΙ. CAP. L1II. 165 

h » & inferits quae to menfi dabantur manibus defttnEiorum , ex 
;ilatinis fcriptoribus & Plurarcho nemo hodie nefcit. « 
CLatinorum Scriptorum teftimonia colleda habes apud 
VossiUM in Etymologico, voc. Fcbma , & fcbruarius, 
Plutarchum vide in Numa , p. 72. ed. Francf. & in Quaeft. 
Rom. pag. 272.] »Id vero inftitutum a Graec.s manafle 
»ad Romanos, paucis fortaffe notum eft. Obiervamus 
«tamen nos, in diverfis Graecorum urbibus eadem ("acra 
weodem tempore folita celebrari. De Athenienfibus teltis 
» Hefychius : Mieipa) ίιμίραι , inquit , τοΖ ίν^ίσιημωνοί μη- 
iivlf ^ iv αΐί ToLf ^-νχα,ς των ΚΛΊοιγομίνων ά,νιένοίΐ ίί'όκουν, 
η Anthefterion , inter menfes Atticos , Februarii Romani & 
«Martii partem comple6litur. Similiter Apolloniatas menre 
» Anthefterione folitos rk νόμιμα α-υντικεΐν τοϊί τελευτΜ- 
«ί-ΛΛ fcribit Athenaeus lib. VIII. [pag. 334.6.] Porro, 
» quae hic de Expiuiionibus monuorum dicuntur , non alio 
»ipe6lant, quam ut totius anni fri^idiffimos fuifle illos dies 
«fciamus: ideo ait iv ω του χΐίμωνός εβ-τι το Λκμαιότα- 
»*τον. Cum igitur haec anni tempeftas effet, hic coeli fta- 
»tus, tamen ita loquitur Pompeianus: ουκ iUii με ττολ- 
η\ων ήμερων <Γ/οΐ τλ χ,ζίύματΛ. Plures funt dies cum non vi- 
iidifli me propter caumata. Quid appellat caumata ? Non fa• 
« ne quod fomniavit Dalecampius : cuius fubtile com- 
«mentum prorfus eft a vero alienum.« IMcnfe Februa- 
rio, dixerat ille , accendebantur cerd , immolataeque hofliae 
urebantur : id nimirum efl quod Κ(ώμΛΊΛ vocabat. ] » CaU' 
nmata Graeci Latinique audlores dies anni ferventifli- 
«mos nominant. χ,Λίειν enim urere eft. Infra hoc libro, 
u xpctTetiou ΚΛνμα,ΊΟζ ωρΛν , validi aeflus wnpore. Lib. XIV. 
»[656.3.3 Tct ^τερισκεκϋ καύμΛΎΛ^ d'i£iciU'imi ad toleran- 
ndurn ardores. Clemens : εκι^ά,ριζεν ωρφ καύμ.ΛΊοί, ^ίρομε- 
ηνος Μλ/«. Hieronymus ad tertiiim caput Ifaiae: Dicuntur 
nGraece ^ίριστρα ab eo quod tv ^ipit , hoc efl In aefiaie, α 
ncaumate corpora protegant fottnmamm. CConf. Indic. Graec. 
»» EpiSet. ] Sed putidum eft pluribus id velle probare , de 
«quo nemo poteft dubitare fanus. Infaniam igiturillorum 
»potius notenius, qui contrariam ίκ ίΊΛμέτρου fignifica- 
» tionem huic nomini attribuerunt. Non enim folus Pom- 
» peianus hoc morbo laboravit. Luciani Lexiphanes: [cap. 
» 2.3 Έκείνουί ίΊαφϋκΛ , του τε κρϋουί ένεκα , κα) οτι κΛϋ- 
ηματΛ' oiiflit yetp^ ω{ εν κρΰει σ<^ο^ρω ytvετaι τα καύ- 
ημΛτ:(., Nunc erroris huius fontem aperiamus. Calor & 



ι66 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 9». 

«frigus etfi contraria funt, diverfis tamen viribus eofilem b 
«effea^us ediint in corporibus animaliiim, gertninibus, 
»floiibus, fruftihiis, & aliis. Flacciditas primum exhnu- 
j>no fucco aut corrupto , deinde ariditas, cafus etiam idQ• 
«pe, poftremo color ater. Frigoris enim vehemenna na- 
« turalem colorem intnsqompellente, fit illa qiiae Arifto' 
» teli & Theophrafto dicitur α.ντί'ττί^ίντα.σΐί , Galeno sTst- 
iivcLKhvaii ^ recentiorum nonnullis circumobfijlentia. Ec ca- 
«loris & irigovis effeftum eadem voce κ^,ίίΐν , urere , Grae- 
j)ci Latinique <criptores expreiTerunt: mm frigus urere aut 
vnivem dixerunr Ariftoteles, Theophraftus, Xenophon, 
«Virgilius, Plinius, Lucanus, nemo non. Proprie rameri 
»τΌ καίίΐν ignis eft: qui autem τα. -Χίχ» Kaietv dicunt, 
veos ουκ 6tA)ifin' ^iyetv pronuntiat Tbeophraftus libro De 
wlgne. Nefcivere harum locutionum diverfam efle ratio- 
«nem iili imperiti , qui. fu/rtmum f π gus καυμΛ ceninQnint 
»ramberie pofTedici, quam redle effeduseius κανό•/? ap- 
jjpellatur. Hincettam aliorum ftulta manavit fententia, ni- 
η vem calidam ej]i affirmantium , quia dicatur pedcs urere. u — 
Τη$• if s τίν Γlίί^'βifiH^'«ιaI' ίορτϋί ϊτΐΊίΚουμίνηί, Si' » ν [ S^C 
«f ms.Ep. non male, id eft, iiuibus dichus ; ficut «Tx' ολ«ί- 
ίιμέ^αί aut ννκτίί dicimus, aut i^ik ταντό?, ] κού tu ^Ίκλ- 
στίψ((ΐ βΰ ffvvtiyneti , έφ»• Γενεδλιόί βο"τ< ΤΗί Ίλέκτορ-.ί- 
*A\;ijv5s , Κα.) ciSi>ioii) T»)7Sf ίψέρΛ, ji Ct:m celebrjrcnlur Quin- 
V) qutitrua , ejfetque propterea iufiitium ^ dixit ( Pompeianus :) 
■sjNatalis ψ innuptac Minen-ae , & htc dks ncfaflus efl. Rem 
j» geftam Romae narrat audior : iraque ΪΙα,νΛ^ναίων eoprh 
«feftum eft Qulnejuatnorum Romanorum, non Panathenaeo- 
»rum Athenienljum. « [ Sic foutos Graecos fcriptores, de 
rebus Romanis loquentes, Graecis iiti nominibus docuit 
Meinf. in Panathen. cap, 4. pag. 5. ] " Eius folemnitatis 
nprima dies cenfebatur Minervae yeviUKiof. Ovidius: 
» Sanguine frhna vacat ; nec fas concurrtre ferra: 
» caiijfa , cjuod ίβ illa nata Mincrva die. 
«Palladem vocat άλίκτορι/,, hoc eft, ά.ξΐ'ταρ^ΐνον ^ femper 
»v'irgmgm. Sic Elefiram volunt didiam quafi α,λζκτρον aut 
vciMKToput: quo allufum mnligno animo ab Helena ifto 
«verfu in Euripidis Oiei^iC, ΤΙαρ^ύνί μίζκρΌν S'i\ μήκος Ήλβ- 
«κτρα y^pOvov. Ο virgo vere Ekctra, quae munc- diu. Hoc 
»piimum notandum in Pompeiani verbis, ut kaivIv & 
«xsfOc fimul. Alterum non minus infolens, α,^ικοί vuipci^ 
V diis ntfafius , iuflhium. Lexiphanes etiam infolentius : 



ρ. 98. Ι Ν LIB. III. CAP. LIII. 167 

b η [cap. 9•] ^^ y-^^v yup a/ixof ημίρΛ ku) eLKoyof. Tertium 
)> prioribus par & liniile, » τίτεί i](/.epet , pro dies hodicr- 
nntis : nam ixnei ae prjcfenic anno dicitur, non de ho- 
iidierna die. « Casaub, 

iKihtae (Γέ TOTf - - - ίίχ/Μττον. » Voluit dicere οίτρ*• 
dxtok: fic enim folent Graeci audores loqui. Fortafle 
»>& ayjnuccTtffTov Ucet. « Casaub. — Haud dubie nunc 
kyjnrToi pro ώχ^ίΐ,αά.τ(ο•τοί didtiHn. inrelligi debet. 

C G^V/uetffTii <Γ' h 'Ρωμαίων άρχη « Λ»Ί/ίΤΟβ•ΤοίΤ3ί. Pro « 
άνντοβ-τ. Palmerius Exercirar. pag. 494. κα.) ύνυνοστ. fcri- 
pfit. Sed in « confentiunt edd. omnes & ambo noftri mssti. 
vMirandum ejl Rjmanorum imperium y cuius vim &• impctum 
ytnemo fuflinet. Iita nota controverfi iuris eft. Athenaeo 
»non probatur hac notione ufurpari vocem ανυ-ττ Ό jt λ» 
nrof. Non deiunt raagni lcriptores, quorum iudicia cen- 
«furae Athenaei opponamus. Ita enim faepe ufurpant 
jiPolybius & Dionyfius Haricarnaffeus, fcriptorum cen- 
»for feveriirimus , verborumque diligentiflimus. Verba 
» illius funt lib. IX. [immo lib. XI. c. 27.3 Oy yup λκο- 
^iViTi y' civ eJ^oxci/r ui^s^xvsTy Σίακιον y civipet και paum Ksti 
V ri^vyj.w άνυτόσταπν, Vertere potesi/2w/erj/2i«i,• quomo- 
»do dixtt luftinus: cueururn intvlcrandi fortnt , fi , quantus 
» his mpctus ίβ, vis tanta & perfcveranna ejftt. Athenaeus « 
«auftor libelii de Machinis bellicis, in deCcriptione arie- 
«tariae teftudinis, ci τίνα. (^ΐρομ^να. S^ik juv έξ Λυτών -π ak- 
ημών [redius in edito libello, inter veures Alathematicos , 
«Parif. 1693. pag. 11. Λλ tcv εξ αύτων -τταΚμον ^ βία cori' 
vcujjlone'} ύνυτόίΤΤΛταν rroiodvTut rhv foiav. In akera ta- 
i)men fignificatione ufitatius hoc nomen. GloiTarii audor 
»cum Dipnofophifta eam folam agnoicit: ΆνντόττΛτοί• , 
η το μ)) ύφεο-τβί, yT/je fubfianna. Didyraus five quis alius 
«eftaui^or libelli deProverbiis: CZenob. Proverb. Cent. 
jjV. •58.] "Ονου TQMVi ζητΐϊί' Ιτι των ctvvrr όα-τα,ΤΛ ζητούν 
ητων. Etiam Hieronymus , vir longe docliilimus, ambi- 
»guum effe apud Graecos hoc vocabulum fatetur. « Ca- 
SAUBONUS. -- Polybius, de eedem Romanorum imperio 
loquens, quod ανυτΌστα.τον Pompeianus dixifie perhibe- 
tur , eodem vocabulo eadem notione , quae imraerito ab 
Athenaeo noftro improbatur, uiu&eil, Hiilor. lib. VI. 
cip. 18, 4. Plura loca ubi eadem notione apud eurndem 
S:riptorem vocabulum illud occurrit, in Lexico noliro 
P^Iybiano indicata iunt. Intelligi par erat ex hoc ipfo lc» 

L 4 



ιββ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 9». 

co, antiquatam ea notione iftam vocem Arhenaei aetatec 
fuifle. Uius tamtin eriam Lucianus eft, in love Tr;jgoe- 
do cap. 40. T. VI. p. 272. ed. Bip. e-i/:/,dicens, άνυτόβ-τΛ- 
Tov rhv άλκην , aprum cuius robori nihil refifiert poterat. 

Α D C Α P. L I V. 

Ovh-rri kv eioi. Sic commode ms. Ep. utediti. In eo- 
iem vero ms.Ep, vox (j.tKikpiov ita decurtata eft, ut iu- 
rares, nil aliud nifi μικιον voluiffe calligraphum. Mox 
autem idem , pro eiy ^ερμ.ου υία,το! percommode sif 
^ ίρμ ων ΰ i' ά,ται ν habet. 

» Reprehenditur Pompeianus , quod vas cakfacundae 
vaquat parari folirum , Romae mUiarium appellarum , Grae- 
» ce nuncuparet Ίτνοκί^ητα.. Mdiarium in Gloflario verti- 
jjtur ^ίρμ})ρόν: quae vox corrupta non eft , ut dodli pu- 
i>tant; {\:ό. lubaudisindum ctyyoi , & ita accipiendum ut 
j>cum ait Hefychius, χ6Κΐβ>ιν eiie totm/jioo eiSot ^ep/t/npov, 
«Vocem <VtOAe/2»i• damnat & Lucianus: tacit enim Lexi- 
«phanem ira loqut, [cap, 8.] μίντοι ί•πνολίβ>»ί vvepTu- 
>; (φκά,ζαν fii ν.ξ(^ΛΚ\ην »μ ν Ιτδτρετε 7ovf etv6pa.Ka{» De 
ϊ> hoc genere vaforum^ in quibus aquam caUfaciebant , quae- 
j>dain adnotabamus ad Theophrai^i Charafteres, capite 
jiDe Impudentia. « Casaub — Larinutn nomen μιλίΛ- 
fiov tenuit Nicarchus Epigr. 34. T. II. Anthol. Brunck. 
pag. 3S7• ubi vide quae doiie, ut folet, adnotavit Ia- 
COBS Animadv. Vol. H. P. 111. pag. 43. 

»A Pompeiano tranfitur ad Dionysium tyrannum ; 
>>quem narrat auitor etiam in verba faevitiam (uam ex- 
jjrendiffe, & novas fignificationes multis eorum attri- 
Mbuiffe. Virgman , inquit, vocdhdit μίνΛνί'ρον •, quia virum i 
η expeilat. Columnam , μ.ΒνΒκρά.τ»ν [fic edd. cum ms. Α.] vel 
« μενίκρά,τϊι , [ fic legi poteft in Epit. ubi terminationem 
«ΠΟΠ expreifu calligraphus] quia manet^ neque loco mo- 
•n vetur,eadeinque κρατεί, id eft, continct fivefufiinct aedifi- 
ncium, laculurn f βΛΚά,ντ 1 ov^ οτι ivuvTiev /ίάλλετα/ , 
nquia contra iaciiur , id eft, in hoftes, qui iunt e regione. 
j> Vana eft quam afFerunt diftinftio, [quod fecir Dalech. 
wcum /ΒΛλλάμτιοι» h. 1. fcriptum eflet in ed. Ven. & 
»>Baf.] quafi βαλά-ντιον cum unlco \ crumeriam fignifice:; 
«cum duobus, iaculum. Meliores libri hic unum λ agni). 
}) fcunt : [ quemadmodum edidit Caiaub. conientienubus 



ρ. 9?. ΙΝ L1B. III. CAP. LIV. 169 

4 " mss. Α. &£/?.] & in GlofTographorum commentariis ita 
y, fcriptum , ^α.\ά.\ηΐύν , rb ίκόντιον , /<* το βύ.\λειν rovf 
nivAvrhvf: quae illorum oblervatio paene perfuadet mi- 
V hi , eriam alios praeterquam Siculum tyrannum /3ctA<i>- 
ητιον pro Lcw/u ufurpaiTe. Murium latlbula^ vel, ut vo- 
»>cat Plautus, cuhilla, μυστίψΛ^ quia in lUis pofita murium 
nfalus. Sed legenduin eft ex Epitoma S'ie>iS'vffeti ; non <Γ' 
»6x<ri/5-e/f, « Casaub. — Haec poftrema cum fcriberet vir 
doAus , rurfus fimile quid ei acciderat quale fupra ad vo- 
cem /uMT/JOToAK pag. 96, e. notavimus. Exemplum fuae 
Editionisob oculos habens, in qua «Γ' βκ^ύβ-εΐί expreiTum 
erat, nunc non aniinadvertebat in ed. Baf. iam refte SttK' 
ίυσΐΐί legi ; nec recordabatur, unde ifta mendofa fcriptu• 
ra fuam in editionem iMtraiTet. Nempe eam ex Ttalicorum 
codicum excerptis in contextum fuum adrdverat ipfe: in 
illos autem codices propagata ea erat ex noftro vetuftiffi- 
vnocod.A. in quo ita plane fcriptum, kcu τα,ί Ίων μνων 
<Γ' ίκίΰσίκ. Hoc dein in ed.Ven. imperite in ίί" ίκ^ύσεΐί 
erat mutatum, pro quo refte S^ieKSOreti fcripfit editor 
Baf. quam fcripturam, cum Hoefcheliana Epitome , etiam 
nofter ms. Ep. tenet. 
e την Ούρανά^οκιν Υ-ΛΚουμίνην HTtffcif, η l/ranopoUs , ab 
η AUxarcho rege condita , ea eft cuius Plinius meminit in 
»defcriptione Macedoniae. « Casaub. — Plin. IV. 10, 
17. Nec vero rex fuit Alexarchus, fed frater regis. 

'HpctKhsiSni Αέμβοί. wDehuius vocabuli fignificatu 
»> vide lunium, adagio, Lemphos, « Dalech. — » Heracli- 
>»DES Calatianus, hiftoriarum conditor, unde Lembi cogno- 
»men invenerit, fruftia fatagunt hodie dofti poft Dioge- 
« nem Laertium , quem potius confule in Heraclide Pon- 
» tico. α Casaub. — Vide Laert. V. 94. e quo tamen nec 
ipfo fatis planum fit id quod quaerebatur. 

Ibid. Όρ6ροβΟΛν μϊν τον khenTpvOvet ΚΛΚίαν. KttKoiv 
e fuo exemplo Epitomes commendaverat Hoefchelius ; 
cum quo confentit noller ms.Ep. At in καλεωμ, quod 
habent editi, conientit ( ni fallunt noftrae notulae) /τζί. y^. 
ut ionico idiomate fcripAire videatur ille Heraclides. όρβο• 
/Soitv edebatur ante Casaub. quod ille correxit; monuit- 
que etiam in Ammadv. » 'ϋρθρο/20Λν fcribendum , non hp^o- 
νβοΛν: fignificant prope idem, ά,Κίκτρνων^ & όρβρο/3όα<-. « 
— Eamdein fcripturam ορ6ροβ. iam ex lua Epit. commen-. 
claverat idem Hoeich. & conCentit non modonoiler mSf 



170 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 98. 

Bp' & Euflath. adlliad. p'. p. 1162, i. veriim etiam (quod e 
fciam) ms. A. Uius eodem vocabulo eit Meleager Epigr. 
72. T. I. Anthol. pag. 21. Conf. licobs Animadv. Vol. I. 
P. I. pag. 88. Ihid. βροτοκίρτί^ν. Perperam βροτοκίραν ed. 
Ven. & Baf. quod ex msstis correxit Casaub. adnotavit- 
que : 5) Alius dixiiTet βροτοκάρτην. « — Ibid. a.pyvpiSO, in- 
telligere poffis argenteum numulum. 

Κλ/ τδκ K:tc3"6ii Jpswf «Te αργ^ονσι. Perperam Dalech. 

ΰίΐ Cajfandri ditces. » Certum eft ( inquit Casaus. ) 

V epiltolam milTain iuiiTe ma^rftrrjibus Caffjndrcnfium. Caf- 
jjfandrea oppidi Macedonici nomen omnibus notum. « 

Ihld. ^ hy.ita.pyjii μ k ρ μ ων, 'ττρόμοΐί yct^eTv. ημίρκα» 
j>legitur in Vindclicianis [id eit, Hoefchelianis ] Excer- 
«ptis, pro μάρμαν. Videtur correftioni favere quod in 
»Gloflis Hefychii fcnptum eft , Μώρκοί-, ivTo}<.{i: nam in- 
jjde μάρκκν, imperator, rex. Sed cum fateatur Athenaeus, 
j» !ta obfcuratn ejfe hahc epifiolam , ut ne Apollo quidem illam 
ii pojffit mtdli^re i morari ifta nos non debent. - - Inter- 
"pretes conatos eiTe ifta vertere , demiror equidem: nam 
>»qu!d eft operam ludere. Γι hoc non eft?« Casaub. ^ 
Falfum effe τον τάΐ'ΐ/, cum huc facere nonnihil gloilam 
iftam Hefychianam exiUimavit, docent ea quae a dodo 
Hefychii editore ad ilium loewm monita funt. In /uap- 
μων cum edd. confentit non modo ms. A. fed etiam no- 
lier cod.Ep. Si cui bono effet coniefturis hoc loco in- 
dulgere , fufpicari poiies , una voce ομ,άρμων fcriptum 
oportuiffe; illamque vocem ( quicumque fuerit nativus 
eius ftgnificatus , aut quaecumque vera fcriptura , a qua 
aberraverint librarii) pro Kas-a^stvi^peuv pofitam fuiiTe ab 
Alexarclio. PoiTes, verbi caufia, Όμα.'ψ.ων ( i. e. fr.itrum 
& ccnfanouineorum) hariolari ; nani & alias fubinde literas 
I & Ρ in vetuftis codicibus inter fe permutatas vidimus. 
Caiiandrea urbs a frarre Alexarchi Caifandro condita & 
civibus frequentata fuerat. τρόμοΐ{ idem valebit ac τοΓ? 
ϋρ'χ^ουσι, mapfiracibus ^ praefidlbus , curatorlbus. Herychius : 
Ώρομοΐί' 'ζρομά.γ^οΐΐ , ^poaycovivTeut ^ 'ττροστά.τα.ις , 'ττροη- 
^ουμίνοκ. yu&eTv valet yrSeTv., i. e. γ^α,ίρειν. Sed, quid 
ago demens ! Nullum verbum addam, ne velle videar 
yipolUne efle folertior. Qui tamen fcire cupit , quo pafto 
Dalecampius Graeca ifta, quae fcripferat Alexarchus, 
(fi Graeea. haec dicere fas eft ) latine reddi poffe exirti- 
maverit , ci non invidebo. En eius verfionem : Mexar- 



ρ. 9». ^ ΙΝ L1B. ΙΠ. CAP. LIV. ΐ7« 

e cluis ΙκΙΙαίοτ primipibs folis fiUos fihcre hibet. Iltum novi 
qui divinorum geflorurn auBorcs fiuli forte opprfffos dcferuit , 
«?J, inqUiim , Deorurn fonres ηαΐ hauferant , 6• tuendb monti' 
his erant praefifci. Vis Villebrunianam interprerationem ? 
En & illam ! » AUx.irque Marmon aux prtmipilcs falut : Jt 
η vous reζ.^rJe comme Us rnfjns du Jolcd ; je fais qut α aban- 
n donne ceux qin avoknt falt des aoJions dignes dcs Dieux, 6» 
yy qui ont peri piir vn fort fatal ^ tirc des urrus di L• divinite , 
j) tant pour eiix que vour lcs gardes nes dans les montagnes. <t 
— In graeco-barbaris verbis, tantum non exaotiifime 
ciini 'impreilis libris convenit codex nofter urerque. Ex 
{ms.A. nil adnotarum, nifiquod pro κρΛΤ«τορ:ίί• , κρατ/το- 
p«f habeat, quoj ipfum 6: ms.Ep. exhibet. In eodem 
ms. Ep. porro , pro Μ-ττοΰσα, ^ίωτων , eft λίτου^α,^εωτων 
una voce abique accentu ; deinde pro θίου ^oyeiii , rur- 
fus una voce ^cQVTToyaii abfque accentu ; denique φύ- 
λΛ /.Si•, pro φνλακαί. Cum Akxurchi nomen , tum fcrtaf- 
fe eriam vox hhioKpsIf , ex »ίλ/ο? & neCcio qua alia com- 
pofitaj in memoriain alicui revocare poflit 'uh\m AUxar•' 
chum, quem Clemens Alexandrinus, auiiore AriiioSala- 
minio, ΙαυτΌι/ κΛτΐσγ^ψΛΎΊσα.ι sti n^tov refert, in Protrept. 
pag. 27. ed. Heinf. Sed profeffione Grammaricus fuifle 
ille Alexarchus perhibetur, ut cum hoc CaiTandri regis 
fratre nil nifi nomen commune habuiiTe videatur ; Γι mo- 
do rede in vulgatis Clementis libris nomen editur homi- 
nis, quem codex mstus a Pottero laudatus (T. I. p. 40.) 
Anaxarchum vocat. 

In Antiphanis vtrf. I. quis locus fit verbo τυρΛν- 
νεΊ'Γ, exputare non poflum ; mirorque eo nec Cafaubo- 
num nec Grotium fniffe ofFenfum. Ille , cum priora poe- 
tne verba in ed. Ven. & Baf. confentiente ms. A. contl- 
nuo tenore In hunc modum fcripta legerentur, ToS'e tw- 
ραννεΐν ίττιν ΐι τί το τ β το στουί'ΛΤον, ακολουθεί»', ep<i", 
£Κ τω κυκίίω μετΛ σοφισ-των , ϋ ^ια^ίττων icrhav συκίνων 
hiyovTct. οτι 

Το 'jpayuet rcvT^ ζαττιν &c. 
prima verba intacla relinquens, fequentia fic edidit: t^ 
ίϊ TjpetvveTv id-Tiv^ ίί 

Τ/ S^n TOTe To στου^Λίον ^ cLKohovhTvf £/>/i, 
'Ey τω ΑυκεΙω μετά. σοφιστών y η <Γ/λ- 
λεττωΐ' , ά,σίτων συκίνων λε^ονθ' Ι'τι &c. 
Ιη Animadv. vero, duos priores verfus ficco pede trans•» 



172 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 98. 

iens , ne mentione quidem fafta particulae Γα verf. 1. a f 
fe fulciendi metri cauifa infertae , ad verf. 3. & 4. haec 
monuit: » Vocem ^ΐΛλίττων divifimus metri gratia, ut 
»faepe in comicis.« [ Quod tamen in iambis apud Co- 
micos fieri folituni non memini equidem.3 '» Sed illa dis- 
«iunftiva ii ante ίΊ^κίττων cedo quo pertineat. Sine du- 
wbio vera eft conieftura noftra de ifto verfu ; queni ita 
»>cenfemus emendandum, iv τω Ανκείφ μετά, σ'.ι<^ΐ7των 
>} vii Δ/α Λίττω;/ &C. Ccrruptelae huiiis caufla & origo 
«paret. « Haec Casaueonus. — Priores verfus Dale- 
CAMPius ( S^iciKiTTm in ίΐΛΚεκτικων mutans ) fic in• 
teipretatus erat ; 

Tyrannis efl , ηη'κΐηαηι fit Ηοηεβιιτη acfequendum, 
In Lycco curn fophijlis altercarly vel cum dlaleEG.cis 
leiunis, & ficulneis rixari , ac dicere: &c. 
Grotius in Excerpt. pag. 611. adoptans Cafauboni emen- 
datio;:es, aHafque infuper adhibens, Graeca fic digeflit : 
A. To <Γέ TVfxtvviiv etTTh , « 
7/ /h froTs ; B. Tb σ'ττονίαΑον ΛκοΚου^εϊν. Α. ΈρεΓ? ; 
Β. Έΐ' το Κυκείω μιτοί σ-ύ^,ιστων. Α. Νίΐ Δία, 
λίττω»», Τσίτων , σνκίνων KiyavTeL 7/'; 

Β. Το ΤρΛ^/ίΛ* 701/7' &C. 

Hac adieoia verfione latina : 

Α. Hoc bonum , regnum , an quid efl 

uiiud ? B. Imo opsram rcbus dare honeflis. A. Ain ? 

B. Inter Sophiflas in Lyceo. A. Nat macra 

gens efl , ficulna j famelica. Ibi quid dichur ? 

B. Res ifta non e/i, &C. 
Ad haec, in Notls, idem Grotius monuit ifta : T/ <Γ w ^e7e, 
j» pro 7/ mTi quod apud Athenaeum. ίκοκου^εϊν in ΛκοίΛν^ουν 
»cum Scaligero [ cuius Emendationesmsstaepraeiloerant 
»>Grotio : ] non mutem , qui pro ίρΐί refte ΙρεΓί, & Te• 
«quente verfu m ΑΊλ pro »1 Δ/λ. At nos appofitis per- 
wfonarum notis fenfum adiuvimus, & ΙρεΓ? pofuimus in- 
«terrogative. α — Codex nofter ^. in quatuor iftis prio- 
ribus verfibus ab ed. Ven. nil recedit , nifi quod fuo mo- 
re Κυκίω pro Κυκείω fcribit. Idque ipfum etiam ex eiuf- 
dem codicis more eft , quod verf. 4. KiytiVTA ante o7< 
abfque elifione fcribebatur; quod Cafaubonus in Kiyovi^* 
07/ muravit, reSius taciens , me iudice, quam Grotius 
oT< 1117/ mutans. Mihi, adoptatis meo iudicio virorum 
<io£torum emendationibus , ita hic locus conftituendus vi- 



ρ. 99. ΙΝ LIB. III. CAP. LIV. ijj 

{ fus erat , ut in noftro exemplo fecimus ; nifi quod ver- 
bi^m φλΐ/Λ^βίν, tametfi fere perluafum habeo iubrti- 
tuendum eiTe pro τυ ρ av ν iTv^ in contextum recipere 
non lum aufus. In verf, 4. operarum errore σ υ κ f 
ν ω ν expreiTum eft in noftro exemplo , pro συ α ivav y 
quod corrigat diligens leftor. Omnia verba eiufdem eife 
exiftimavi perfonae, exceptis fortafle iftis, Nii Δ/λ - - σν• 
Knccv : quae potuerint eife alterius. Epitomator, omiliis 
quatiior prioribus verfibus, ab illis verbis incepit,*OT< 
Tb 'TTfia.yixct τούτο. 

a Verf. 6. ovS" gWi yap τω γινάμενον ο ylvtTai. In hanc 
fcripturam redle conlentiunt mss. A. & Ep. cum ed. Ven, 
& Baf. Quorum librorum audoritatem praeter rationem 
deferens Cafaubonus, metrum etiam corrupit, orrep yt- 
vsTdi fcribendo. Grotius » τ ε yiveTcii pro yiveTat 
MpofuiiTe fe ait, propter illud -ττω , quod praecedit. « — 
Scilicet ytvo[Afvov accepit pro τ Ό yivO^svQV , in eam fen- 
tentiam , quam his verbis expreffit : 

Id quod fit, cum fit , ejfe iam nondum poteft. 
Percommode id quidem per ie : at in eam fententiam, 
fi oTe ytveTcti legas, neceiTario ad yivoy.svov adeffe ardcu• 
lus ( ut mihi quidem videbatur ) debuerat, nec poterat 
omitti. Eamdem vero prorfus fententiam verbis ita fcri- 
ptis, ut exhibent libri, fubeife putavi. Scilicet ipfum il- 
lud yivof^evov idem valet ac Ό'τε yiveTett : quam ut indi- 
carem illius vim , duobus commatibus illud participium 
intercepi, & conftruftionem naturalem verborum talem 
intellexi, ytveTdLi, yivoy.iyoVf (i. e. ots yivsTAt ) ovTci 
εστί. Quod fitj id, dum fit , nondum est. 

Verf. 7. οι/'τ' si rrpoTepov i]y. βϋίΤ' fcripfit Grot. Ibid, 
oye vvv yiviTAt. Sic ed. Caf. & Grot. cum msstis. 8 νυψ 
ytv. ed. Ven. & Baf. 

Ferf. 8. 'ίστιν ykp ουκ ti> ουίίν. Haec verba id fonare 
putavi , quod in verfione pofui : Ejl emm nihil , quod non 
fit. Spinae hae funt & tricae fcholafticae, in quibus vix 
operae pretium erat , ut tereremus tempus. Sed femel in- 
greflis videndum erat, quo pa6to nos expediremus. Gro- 
tius; Ndm nihil ίβ id, quod non (r/2. Id Graece fonaret, 
ζστιν ya.p τ\ ουκ oy oviiv. 

Verfum 9. cum nihU iatls certi haberetn , intafluni re- 
liqui : 

o\iK 'ίστιν fifTsp yiyovs f 1'k μίί yiyv^i «•». 



174 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 99. 

Sic quidem ms. A. cum edd. Nec diiTentit ms. Ep. nifi quod a 
«Γέ omifjt. Utique vero ys vidctur oportuiire: & yi• 
yovev ante vocalem debebat fcribi , ut eft in eodem ms. 
Ep, Grotius fic refinxit : 

oiiK iffTw 0, T/ T£p yiyovev ore μη yeyove τλ». 

id quod nunc faHutn efl , nun erat , cum nondum erar. 
Casaubonus in Anlmadv. fic fcribendum cenfiierat: 

ουκ ϊστιν ots crsp yiyovsv , οτε [j.y\ yiyovi τα, 
Verf. 12. Ei «Γ' avrofiic voi yeyovsv. Recie '^iyovsv mss. 
yiyove edd. toj idem valet ac 'πη , quodammodo , nefcio quo 
modo. uuTOQev valet ίξ etuTov, id eft, ές ectvTou , ex fe ^ 
m refte vertit Gror. Jhid. ουκ ϊ^ίλι τά,κιν. Particula 
^άλιν ex ingenio Veneti editoris adieQ:a : fatis - ne roQe, 
an aliud potius oportuerlt, nefcio. 

Ferf. 13. €<« ^oflgp, pro ei^oSsr quod erat edi- 
t4jm , dedit /«i. A. qui caeteroquin mendofe κήττο/ «Tg ^re 
habetj pro κειτοι S's το). Pro toto iilo verfu, in ms.Ep. 
nil aliud eft, nifi '^o&sv ykp yevyKTSTAi. Tum verf. 14. 
uterque codex fic : του κ. h tii ουκ. "όν eii ουκ Ιν yup 
βυ <Γ'J^■ί)a■£Trtl. Ego id, quod editum erat, repraefentavi : 
quamquam nec hoc, nec iftud me percipere, profiteor. 
Grotius fuo ex ingenio duos illos verfus fic conftituit : 

KilTOl <Γέ ντώ T/f, sli 71 TOTs yivhffSTdLt 

To ουκ 'ov ; eii ουκ '^v ykp ού ί'υνήτίΤΛΐ, 
Quae fic interpretatus eft : 

Hic quuir.it aliquis , id quod non efl dcnique 
quid fiet ? an quod non e(l ? id fieri haud poie•, 
f^erf. 15. Hiinc verfum Grotius perfonae A. tribuit , b 
cum luperiora inde ad verf. 5. perfonae β. tribuiiTet. 
Jhid. ταυι) S" ότ i<n)v edd. nec aliud ex ms. A^ adnotatum : 
quod tenens Grotius, divifis voculis τ' ί<ΤΊΐν ΓςπρΓιϋ. 
Ego ο τ/ corrigere ηοη dubitaveram ; quod ipfum nunc 
iic fcriptutrj in ms. Ep. video. Ihid. ou<r' u,v Ώ'τόλ- 
h(t>v μύ.5οι. Sic refte Grotius , quod flagitabat metrum: 
& ita, pro nudo Άτόλλων, fcribendum inonuerat etiam 
Casaub. 

Α D C Α P. L V. 

^ιμωνι^ίΐί τβυ ο τοίΜτίκ Άρ/ίΤΤαρχον sTts Tbv Δ/λ, na) 
Α'ισχύλοί δις. »Libro decimo, [ pag. 457. b. ] inter gri- 
«phorum fpecies ponitur basc , το ρ«^ατΛ htyitv , av 



ρ. 99- INLIB.III.CAP.lv. i7J 

b » ερωτών bv9(J!.afftv oy.otet. : veriis iid , <juue (ϊτη'ιΓια fint pro- 
rtpriis vlrorum nommibus. Exemplum ibi affertur , \αβων 
j» Λριστόνικον iv f^Ayj} κρά,τοί , rcferens e pu^na clariffimae vi- 
iiiloriae praemlum. ΛριστοΜίκον KpkTof, periphrafis eit νίκαίΐ 
«alibi proprium nomen iiominis, Ariflonkus. Eadem ra- 
«tio eft illorum, quae hoc loco ex Simonide, Aeschy- 
«LO & NiCANDRO affert Athenaeus. Similiter etiain in 
«Comici Nebulis Philippides dicitur Strepliadi Ακτανίας 
ίΐτύί,τράων /ue-ysi/fjy κΛκάν : [Νιώ. 1 163.] ubi fcribit eru- 
MditiiTimus Scholiaftes , fic de induitria locutum poetam, 
jjut Sophoclem irriderer, qui vocibus νοιό/ζαχοί• , rravo-tt- 
ifvisif, & ά,τρίί^Λί eflet ufus hoc modo. SeJ & in jtqui- 
j> tibus [ vf. 570. ] dixit idem comiciis , άλλ' ό ^υμος εν- 
jjfiyf nc cLy.vviAi : flathn fuit lUi anmus ad defenfionem fui 
vparatus; cum propr-um fit Amynias non minus quam 
jj.Lyfanias, In Aefchyli Agamemnone uvriwup cro^ii ci' 
•n nls ille dicitur , qui viv/ homims loco domum mittebatur 
«e Troia. Sic εχ-ταο apud Sapphonem lovis eft epitheton, 
j> ut in SiMONiDE Zevf 'hpicTc.pyjf. Aliis 'ίκτίύρ eft piixiilus 
nejni tanonem continet , noiinuUis calantkae vel reticulae epi- 
«rhetum. Heiychius: "Ey.Topes' ';ruo-<ruhot iv ρν^χί. Σλ-γτ- 
>)φιί) {Γέ tW Δ/λ. Λίων/ΊΓίκ eii το;' κοκρύ<^αντον. Poftrema 
« iignificatio facit ad vedum liiinc epigrammatici poetae, 
37[apud Suidam in Κίΐιρύφαλιν] Uop<^vpiov χ, λ/τικ '^κτορΛ 
3}Κ(κρύιφα\ον,ΐί [Scilicet, pro ρίτορα, quod dabant editr, 
vett. Suidae , 'ίκΊορα ex Hefychio corrigendum cinfuic 
Cafaub. At ρύτορα in illo verrii legendum ex Antbol. runc 
adhuc inedita docuit Kufter ad Suid. & coniirmaat Ana- 
le£la Brunckii T. IL p. 92. num. 5. Conf. lacobs Anim- 
adv. Vol. Π. P. l. pag. 252. ] » Lycophroni SATopis• funt 
vanchorae: [ Caffandr. vf. 100. ] Πένχ.»? 'oSii-Tui £κτορα( 
» 7rA»/uwvp<<iOf. Lucianeus Lexiphanes hcc imitari in quoti- 
>>dianis fermonibus non erubeicebat. Ait enim, [_c. 15.] 
«έκτοράί TiJ'«f α.μ<^ισΊο^ονί κολ isyjL^u.? ffiS^vpa.f άφί/ί". 
«Videtur & αμφίί ohoi ., cuius mentio factalibro primo, 
i> [ L }i. e. ] is effe qiiem ά./κφ/κλ£Μ appeilant alii, vinu/n 
ndubium five ancipitis ixijiimationls, Eit vero Amphls no- 
»men κΰριον. Simile eft iib. IL [ pag. 55• d.] in Lyco- 
«phronis verfu $')ψΌκρηοί φΛχίί, kns pkbi s;rata , [immo 
nhipiAOi ^ lupinus ; non <pciAj7, Uns:^ fi iiiodo S'nuOKQivoi' 
»fcribendum non eft ; quod nos ccnfemus, ut ibi dlxi- 
wmus. Lacedaemone colebatur olim 'Ayai^ey.Yuv ZeCe. 



176 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 99. 

V Poteft videri ita di£lus 'kya.uiμvctv a Spartanis , ut a b 
»Sapphone appellatus eft"E>cT«p, a Simonide Άρ»ντα/>χοί. 
wTamen aliter pii patres acceperunt; qui, Agameaino- 
«nem mortalem lovis cognomine pro Deo habitum & 
»cultum fuiiTe Spartae, hoc argumento probant. Athe- 
«nagoras in Apologetica oratione: Ίλ/βί/ί SrcOf "Εκτορα 
n^syei, όS'eAaκeS'uιμόv^oςΆyΛμίιλvovu.Δίtι<τέf6eι. Verum 
»ad Cynulcum redeamus. Memini, inquit, Aeschylo dU 
nolum Orcum [ Tbf 'Ά/<ΓΗί' ] kyrsatKetov ., hoc eft , dacem 
iipopulorum.u Γ Poffis, ^i/i cogif /Jo/>«/(ji interpretari ; ut 
iiyetv idem atque avva.yeiv intelligatur. ] » Callimachus : 
[Hymn. in Lavacr. Pailad. vf. 130. ] * 

» φοίταβ"6Γ, ^eyAKa τίμιος 'kyeirihtt,, 
«Ita acciplendumi libro XV. [ pag. 684. e. ] in Nicandri 
η verfu , ubi tenebrae raagnae interpretibus : 

MSavpwf fl' ri ■χβονίου ^εφατΛ/ σ'τίφοί Ή^εβ-ΐλά,οι/. 
wNiCANDER, addit Cynulcus, afpidem vocavit ιογέαιρΛν: 
j> hoc ert, vencno gaudcntem ; vel fundenttm venenum.a [τλ• 
fk 70 y^aipetv τω ΐΰ ; five rroLpk το y^eiv vel χέΛΐ ιόν. ] 
iild nomen Dianae quafi proprium eft; ut, OVn <Γ' "Aprs- 
■>^μΊίύσι κα,τ' ovpeoi ιο-χ^έΛίρα. [ Odyff. ζ'. i02. & faepe 
walias apud Poetam.j Sed tunc aliud fignificat: fundms 
^ffagittas ; \el /agiuis gaudens.u CasauBONUS. 

Aik TAVTo, Kct) τα. TotetvTee.. Duae voculae χα) Tefc 
operaruni errore omiilae erant ia ed. Caf. Eas ex editt. 
veti« &Lms.A. reftituimus. in ms. Ep. brevius haec ex- 
pedita funt : in eodcm vero mox , pro ^α.υμ<ί<τιοί , S<ti/- 
μα,ίΐΚϋΤΛτοί fcribitur. Ibid. ΏκΛτων iv τω ΠολιτίΛω. Non 
iii libris oe Republica , \it acceperac Daldca<npius , ied in 
Dialogo qui Politicus infcribitur ; de quo etiam monuit 
Cafaubonus. Ibid. ίΐτων ξ«ροβατ<>ιά. τινΛζωαί, Kci) iS'pa• 
βατικΛ βίλλΛ, ξίΐροτροφ/κόΐ' Τ6 kcli vypcTpci^iiibv λλ) ξυ- 
ρο ν ο μ ι κ)>ν^ ίτ) ζά)ων "χίρσΛίαν και iviypav ΚΛί ίναίρίων, 
Refpicit locum qui exllat in Politico, pag. 19. T. VI. ed. 
Bip. Sex priora verba omifit Epitomator. Pro νίρο^Λ• 
TiKot \ero ms. Α. λ6 ροβατ ικα habet ; quorum voca- 
bulorum neutrum apud Plaronem legitur; apud quem τω 
ξ>ιροβατικω opponitur τ)> evvS'pov Surpicari liLet, memori- 
ter ifta citantem Athenaeum in animo habuiffe id quod 
de a.yeh.etioii ^ρίμμαοΊ & de a.yiKuioTpo<pix ibidem dixit 
Plato, eoque refpeftu ΰΰροβατικα ( i. e. et ά,βρό* βα,ίνίΐ ) lcri- 
pfiiTe: quod ipiuin tamen boc ioco connexioni orationis 



ρ, 99• ΪΝ LIB. III. CAP. LV. 177 

b haud fatis aptum erat. Pro st9po?iiT. qiiod dant vetuftae 
n^embranae , Λ^Γρΰ,ίατικΛ expreiTum ert in ed. Ven. & Baf. 
quod in υ S" (.οβ α,τ ί κ k mutavit Cafaubonus ; fcilicet 
idem valere hoc ratus atque ίνυΙ'ρΛ. In ζ»ρον o^i κ^ν 
nil mutant libri , & conientiunt tnss. A. & Ep. Videtur 
tamen, cum ad rk ivAspiet. refpicere deb^at hoc vocabu- 
lum, ctepovofxiKlv potius oportuiiTe. At neutra vox 
apiid Phir. illo loco legitur: m Timaeo vero, pag, 321. 
Tom. IX. ed. Bip. ubi de eadem diftributione animantium 
agittir , vocabulo aepoTOpov utitur ρΗί1οΓαρΗιΐ5. 

iTihiyn y - - '^ρΊ'^ων κα\ κατά, he^iu τά.ί'ί' Κλ^ <Γ/λ- 
<ρνλίξΜ< το μ» ο'Ύου^'ίιζίΐν ίτ) τοΊί ΌνόίΛΛΟΊ , τΚοχισιώτί^ 
ρος κ λ) eif ynpAi άΐ'ΛφΛν/κτΗ φρονήοΊωί. Verbum ίτικί- 
yst plerumque vzlet fubiiclt , fubiurigit , deinde dich. At , 
quae verba hic fpeftat Athenaeus, ea apud Plaronem le- 
guntur pag. 13. adeoque praecedunt irta, quae modo 
adlata funt : quod poteft eodem pertinere, de quo modo 
dixi, quod ex memoria haec reciraverit Deipnofophifta. 
Sed ne neceffario quidem eTiKiystv fubiicere ampost du 
cere fonat : poteft etiam intelligi dicere ad hoc , fimuL cum 
C hoc , vel refpcBu huius rei. Paulo poft, in κ λ) sif yr\pet.9 
confentiunt ambo noftri codices cum ed. Ven. & Bar. 

'\{pcuh)V Tof 'ATT/x.bc , ptWopu. , Όνοαύ,ζοντα. Tpo^jiTsS'nv τ3 
^tu^cthho^svov ξύλον S^tk των 7 ρόγχων , 6iC. }>HERODES^i- 
j> ticus non multo fiiit Athenaeo grandior : vixit enim M. 
>» Antonino Philofopho imperante , ipfi chariffimus, ut nar- 
» rat Philoftratus lib. II. de Vitis Sophiitarum. Primus 
»ergo Herodes rpoyji-rrihiv nominavit lignum φω rotarum 
vimpetum^ in diclivlhus locis aurigae cohibent : alii Ιτοχ^λεΛ 
nvocarunt : htiuni fuffiumen.u Casaub. — In Herodiani 
Grammatici Fragmentis (cum Moeride a Pierfonoeditis) 
pag. 467. legitur : Ύρογοτξί'η , et ζγ^ουσιν e/V Toiii rpoycui 
slf τα. κα,τά,ντη τωνοί'ων. Ibi iftum Athenaei locum cirans 
Pierfonus, legendum cenfuit 'drs «f κ-χτΛντίΐζ Ύοιτονς ο 
hyj){jfjLivoi iiropevsTo. Mihi vero faris bene graece diftiim 
vifum erat Topf^fcrflcti τότον? ΚΛτά,ντίκ, proficljci per loca. 
dedivia : nec opus effe adiedia praepofitione iudicavi , 
quam cum impreiiis uterque nofter mstus ignorar. Quod 
nifi reiSle dlc^retur τορεύβσ&α,ι τότον rivk , ne τότο? qui- 
dem rropsvTos commode dici poflet, quae diftio plus fe- 
mel apud Polybium oceiirrit. Euftathius quidem etiam 
verbum sp^SirS^/ cura nudo accufativo eadem ratione 
Animadv. Vol. II, Μ 



ιτβ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 99• 

conftrnit , Comment. in Od, 4.'. pag. 810, 19. ^eii•} S^ c 
ΐτο^λέα, inquit , 70 ίΊΛ^αΚΚ'ομΐνον ζύκον fik των τρο-χ^ων 
οτε KcnavTeii τότουί έρχο/ντο. Pro έτορεύετο, quod 
apud Arhenaeum ( conlentiente, quod {c\am, ms. A.) 
«ditum eft , placet optativus , quem habet ms. Ep. fic fcri- 
bens , οτε κΛτίντίΐς τοτου{ τβρεύο/το, ideit, quotles 
per dedivia loca faceret iter: quem modum fervavit etiam 
Euftathius, licet verbum mutaverit. In Qoatm ms. Ep. 
verbum τίρεύο/το ad ipfum Herodem Atticum refertur , 
commode : neque aliter in ms. A. & editt. vett. in quibus 
eft ίγ^,ΰμίνος abfque articulo , quem praeter rem adiecit 
Carauboniis. Quid fit vero quod Pierfonus ad Herodian. 
1. c. ait, Caraubonum adnotafie » pro ίτο-χ^λεα forte prae- 
ftare irroyjet ^ ab έτέχίΐν : u id quale fit, non expuro : 
in meo quidem exemplo editionis priinae Animadverfio- 
num Cafauboni , itemque in exemplo editionis tertiae, 
nil tale comparet. Porio video quideni etiam a Corato 
nofiro ad vocem έτεχλέβΐ adnotatum: »Forte sirs^s* , 
ab ί'πέγ^ω.α At ea mutatione nil opus effe viderur: cer- 
te communi confenfu vulgatam fcripturam tuentur libri ; 
& Euftathius 1. c. nomen έ^οχλει/? dilerte ab eodem ver- 
bo hyj.sTv derivat, a quo & vocab. μογ^^ίί derivari fo- 
let. Conf. Etymolog. M. iti μογκός. Denique pro Σιμα^ 
fiiTToy, quod \n edd. cum accentu in ultima fcriptuin 
erat, Έιμαρίστου penacute fcripfi : certe in refto cafu 
Σι/ζάριστο? fcribitur confentientibusomnibus, IX. 395. a. 
XI. 496. c. & alibi. 

K«i Σοφο;ιλ>Τί• «Γε &c. Ex Athenaeo habet Euftath. 1. c. 
& ex utroque Brunck in Fragm. Sophocl. ex incertis 
Tragoed. pag. 39. num. 41. Ibid. Tm kyKvpoLv Ί<τγάΐΆά 
xeKKiDiev. » /V^eteT*? pro ancoris etiam Lexiphanes Lucia- 
»ni pofuit, cuius verba paulo ante recitavimus. « Casaub. 
Ihld. Sik To ΚΛ7 iy^s IV rh vaZv. Sic ms. A, cum editis. 
«Γ/Λ To 'iffy^etv τ. ν. ms. Ep, 

Κα/ Αγ\μΛ^ϊΐί (Γέ &c. » Demadis oratoris ( vel, ut Ari- 
«ftoteli & Plutarcho placet , Pcriclis ) did^um, Αφηατη 
nejfe. λίψην του Usipettmi , adStrabonis librum nonum olim 
«expofuimus. « Casaub. — Vide Ariftot. Rhet. III. 10, 
2 1. & Plutarch. in Vita Pericl. tum Cafaub. ad Strab. 
IX. pag. 395. Adde Meuriium ίη Piraeo , pag, 32. De 
Demade Oratore confuli poffunt quae collegit Fabric. 
Bibl. Gr. T.IV. pag. 418 fqq. & Ruhnken. in Hiitor. 



ρ. 99• ΙΝ LIB. III. CAP. LV. 179 

d cririca Oratorum Graecor. pag. 1 50 fq. ed. Reisk. Facc 
tum inprimis fuiffe & in apophthegmatis ingenioium, 
plures prodidere audores. 

Tii^ Χέ Έ,Λμον , ctTopp ay Λ T«r τόκεωί, » Samum idem 
»orator vocavit ά.'τορρω^Ά τη? τόλε»? : nihil liicmutatio- 
» nis opus. Samum mifla fuerat Athenienfium colonia : 
«hanc vocat a.wopfSyA Athenienfium , quafi avulfam α 
iicorpore fuo partem. « Casaub. — Dalecampius in Ver- 
fione pofuerat , Samum vero , urbis fojfas ; hac adiedla ad- 
notatione : » άτώρν^Λ? , alveos, aquaeduHus : quidam,^ro- 
n pugines, (i ■— Huc refpexir Cafaub. cum fcriberet, nikii 
hic mtuatioms efTe opus • in quo rurfus viro dodo idem, 
quod iain aliquoties vidimus, accidit : cum nonnifi fuae 
editionis exetnplum ob oculos haberet , nec Cuperfores edi- 
tiones infpiceret , iam j quid ipfe feciiTet, non meminerat. 
Scilicet, non qurdcm a'7rapvyxr in pJiirali numero, (ut 
Dalecampius lcripfit) fed tatnen ctTMpvya, (in fmg. ) 
iam kgebatur in ed. Baf. & Ven. idque ipfum mssti etiatn 
libri dederant ; certe nofter mj. >ί. nil aliud habet, Eam icri- 
pturam ipfe Cafaubonus in fua editione cum ifta ϊί-ττορ- 
f Λ)•)/Λ permutaverat, quam dabat Epirome, ( frofter cer- 
te ms. Ep. eam agnofcir ) eamdemque fortaiie etiam ex co- 
dice aliquo Epitomes in Notis fiiis Italicis adnotatam re- 
pererat. Quod ad rationem fpeftat , qua fcripturam hanc 
interpretatus eft Cafaubonus ; contra eam haec monuit 
Palmerius in Exercit. pag. 294. » Non fuit Samus Athc- 
nmenfium coloma: ( non magis quam caeterorum Ιοηιιτη ; 
» Epidauriorum fuit magis, tefte Paufania in Achaicis : ) led 
weo, quod Athenienfes, eius infulae domini taei, ea ute- 
wbantur ad bellum gerendum contra Lacedaemonios & re- 
»gem Perfarum , & durante ftatu quadringentorum , & 
«triginta tyrannorum, quicunque non deledabantur ftatu 
«polico Athenarum, ii Samum ad exercitum fecedebant. 
»)Fai5ta eft Samos eo tempore Άθηνωι» ί-πορρω^^ & ChocJ 
« eft quod intelligebat Demades, « — Scripturam ί-ττώρυ^ 
ya. haud dubie fpedaverat Galucus Athenaei interpres, 
cum fcripfit nSamos, Π^βιη dAtkints ; in dereriorem par• 
tem accipiens illam vocem, quae fortaiTe etiam in bonam 
accipi partem poterat. ciTapvyai, iS'p\)yovi interpretarur 
Hefych. Idem: 'hTopv^. σγ^ία-μΛ. Porro Λτκρνξ etiam \n 
graeca verfione Ezech. 17, 6. de palmiti vel propagine 
vitis accipitur. Ita haud multum abhorret ufus huius vo* 

Μ a 



ι8ο ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 99• 

cis ab ufu vocis Άίτορρίνξ , quae apud Hefych. & Suid. 
exponitur ίτόστασίΛΛ , άτόρρΌ/α, & yevcvi cirrcyoviK 

eet,p J^s του ίίψ.ου, του! Β<φίιβονί. Conf. Ariiiot. Rliet. 
III. 10, 15. & Herodot. VU. 162. ibique Valcken. Adde 
Eralmi Adag. in Fer. 

Ό cT' Όνοματο6ί}ροίί ο'ύτοί σοφιστίκ &c. » Redit tandem 
« Cynulcus ad Pompeianum. De illo enim videtur fentire 
«cum air, <i' Ovoy.ciTo6i^pui ουτοί σοφιστεί ά,κ a.Q α,ρτ ov C 
«έφκ 'yvvajKu, γΐί ί'!Τΐσ'χ))μίνα. i\v ίλ yvvctiKsTa, Graecis 
ϊ> medicis nci&iipa-ets appellantur mulierum menfes: quorum 
•>) fupprejjlo oDUi&etpffiii dicitui Hippocrati non femel. Inde 
» igitur άκάθαρτοί : quod tamen ufu probatum non eiTe 
«declarat haec Athenaei cenfura. « Casaub. 

ΚξχορτΛσμένοι imsiv. Vide pag. 96.f, 

Α D C Α P, L V I. 

^rpoff^ffcihsiv τοΐί cvvS" eirrvo ι f. του f (rvv S' etrrvovf 
-ms, Ep. commode: nam non modo fimplex verbum o-ai- 
veiv ., verum etiam compofitum τροσσαίνειν alibi quoque 
cum accufativo cafu conftruftum reperitur. Sed ficut ο-λι- 
viiv pariter cum dativo reperitur, fic multo etiam magis 
compofitum rrpo^vcLivitv admittere debere euindem cafum 
"videnir : & τοκ συν-^ζίττνοΐζ tuetur ms. A. cum edd. 

KfcccpofT/i' \ορτ\ν ^ΓοιίήσάμζΒΛ , ίντ) της rrAp' 'Apyitoif 
έττίτελευ/ζεί'»?. η Κυνοφόντιν ίορτγιν ηοη memini alibi lege- 
wre. Videntur ΑφνΊ feftum Cynophontin (vel potius Ku- 
« νοφόντίΛ , uti legi malim ) inlHtuifle pacandae Dianae , 
>>cum facros illi canes occiderent fuh cankulae exortum : 
jjquo maxime tempore id animal rabiofum metuitfieri. u 

Casaub. Kvvo(povTtv eopTvv ex hoc Athenaei loco fta- 

tuit Meuriius in Graecia Feriata pag. 183. Cuius notni- 
nis ieftum quum a nullo alio auftore memoratum repe- 
riatur, probabiliter Reinesius Variar. Left. lib. I. c. 15. 
pag. 57. ftatuit, illud hic innui feftura Argivorum, quam 
fopTh 'Apv/J^rt adpellatam Conon refert narratione XIX. 
quo fefto occidcre folebanty inquit, canes quotquot repmrenU 
Illud feftum nunc iocofe Ulpianus, ab eo ipfo quod iilis 
diebus fiebat, Kvvc<pivTtv hoprhv adpellat. Peragebatur il- 
lud feftum in Lini memoriam , Pfammathes & Apollinis fi- 
lii; qui infans^ inter oves educatus, a canibus difcer- 
ptus erat• 



ρ. too. ΙΝ LIB. III. CAP. LVI. i8i 

£ Cratinl, Ariflophams & Sophoclis verfus omifit Epitoma- 
tor. Li Cratini verfu cum Ήβ-θε ταννμίριοι χορτα^ό- 
fei eiiet editum , Casaubonus in Animadv. tenens illud 
ipfum 'Hijfle, ait: «Verfuin Crjtmi fic lege: 

Μ MO"fie Tuvnuipioi 'χορτα.ζομ.ίνοί ^άλΛ λευκοΓ. « 
Ubi, quid eiTo illud m^ voluerit vir doftii?imus, aut quid 
opus fuerit pluralem numerum cum fingulari permutare, 
non adCequor. Quanto expeditius fuerat, Wfie cum 
Dalecampio corrigere ! qui (in imperfedo accipiens id 
verbum ) jcdibaus interpretatus erat. — In Sophoclis^ 
verfu pro V roiji rrct.v^jipT. idem Casaubonus percom- 
modeiane, nec tamen ulla urgente neceiTitate, malie fe 
ait 'Ό V ToTo-i : quod quidem adoptavit Brunck in Fragm, 
Sopliocl. pag. 32. num. 7. 

» De voce γ^ορτ ά,ζεσΰαι fic habe. Proprie iumentls 
« boc verbum convenit, quorum pabulum Graecis dicituy 
i)yJ>p7o{ ^ fenum. Inde ^(^opTii^s/c /Soyi• apud Heiiodum. De- 
»inde ad alia translatum eft animaiu: ut apud Platonem , 
« γαρ•τΰ.\ξΐν νων τόλ/;/. Tandem etiam de hominihus dici 
» coepir. Praeter exempla ab Athenaeo allata , habes alia 
»apud PoUucem lib. VIII. cap. 8. & ita in Evangelio 
waliquot locis. Prifcianus lib. XVIII. Graeci dicunt χορ- 
nrei^a σε βίρτω , & 'χορτίιζω σε βίρτοι/. α Casaub. — Vide 
quaeadMatth. 5, 6. collegit Wetftenii diligentia. 
a Σόφ/λοί <ί" ev Φνλάρχω. Nil h, 1. quod iciam mutant 
libri : (Epitomator quidera non modo titulum fabulae^ 
fed totum locutn omifit) fed Φ/λάρχ^ϋ lcribitur III. 12^» 
e. & apud Suid. in Σόφ/λο?. Verba Sophili fic olim di- 
gefta erant : 

Υαστρινμ^ς εστΛΐ (ΓΛ-φίληί Tet rrpaoiy.t' [ 'prpooiy.ttt. 
ed. Caf.] 

Ιρω , yjBpToLffiiitroiJLeit. 

N» TOK AfovvsOV &C. 

Ubi duos priores verfus fic conftituendos Casaubonus 
in Animadv. cenfuit : 

' — — ΥΛο-τρισμοζ εστο-ΐ ίΆ'^ΐΚ^ζ 
Tu, rrpooiiJ.i ωί ορω <Γέ γορτΛσ^τομΛί, 
Mihi commodius proceffurus vifus erat feciindus verfus, 
fi vocem κά,ρτα. fupplerem ; quam five ipfe Athenaeiis 
omittere potuit, five feftinans aliquis librarius, fimilitu- 
dine duarum priorum fyllabarum verbi iequentis dece- 
ptus. 'TrpooiiMcc plene fcripht rru, A. Similiter vero diduin 

Μ 3 



ι?ι ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. roo. 

IV. 132• c. habes , το τροοίμιον των S'sirrva>v. Eofdem ver- a 
<bs iic fortafie redintegrari & luppleri poiTe, dode, ut fo- 
lei, monuit Coray : 

Ταατρισμοί effTui ί'Λ'^ιλνί. το τ poo ίμιον 
ορω y^cLpisv νυν ^ kKhk 'χορτα.σ^ήσομα.ι. 
conferre uibens ΙΙί. 107. h. ubi -ττροοίμιον ί'ζίτνου γαρήν-• 
τ«ί• 'η'ίτρντΛνίυμίνου : ik IV. 132. c. ubi τροοίμιον luv 
iiirTveev yj&piiffTepuv τϋί ev civTH νταρΛσκίυϋί. 

"λμφκ ίν iJvpciva. Nefcio an reotius Oijpkvcu fcribere- 
tur , ut propnum nomen. In verbis poetae , (quae dsfunt 
in Epit. ) metri rationem requiro. Pro -χ^ορτα,ζο μζν λ 
non dubito , aut χορτΛζόμί&Α debuiffe librarium , aut 
•χ^ορτ Λζόμενοί f ut terminationem u. &i as contuderit; 
de quo errore iam faepius didum. 

uOptov S'6 « efncp»• τ«? ykp e/V Tphm 'Ra-USof iipnKevh 
«υτως. «Hefiodi verfus hic eit: Μ»<Γ' ΰναβά.λ.λέσ-6αι en τ' 
η ctijpiav ui τ' eV^ncp/. « Casaub. — Exftat in 'Έ/5•)/οι< , niim. 
410. ( vi". 38. in Brunckii Gnomicis. ) Ibi quidem βι-ι-ηφι 
cum dupl. V poftulabat metrum ; at h. 1. pro ίν^ν,ψ , quod 
erat editum, gVncpi dabat ms. A. ut eil apud Heiych. 
& Suid. 

KaiKtoS' Λίμων τάρα. τίνι ΚίϊτΛί. - - Εν^ολ/$• τουί 
χλΚλαλ{ ίν τω ομ(ι>ννμ.φ ^ρά,μ.α.τι ο^'τω κέκλ,ΐήκίν. Εο voea- 
bulo uius erat Cyniilcus lupra, pag. 97. c. Eodem voca- 
bulo in adulatores ufum elle ait Athenaeus Eupolidem 
comicum, in cognomine dramate, paffim in his libris lau- 
dato, cui fcilicet titulus Κοαλλ?? erat. — »In ea fdbula 
»eleganter poeta appellavit parafitos κο/λίΟίΓα/αοι α? : quo• 
3y lum nempe Deus ventir ejl , &, ut loqiiitur Paulus Apo 
»ftolus, [ad Philippenf. 3, 19.3 (>>v β ^eoi « κοιλία. Ve- 
>»tus icriptor Anonymus hirtonae Romanae: 'lcvuog oio- 
3) μα, eif την ΊτΓτάΙα τίΚων , κα) <^a'ys7v ζων ( lcribo κα) 
wTpof το φϋ^ίΓν ζωι/ ) i"uf»i9Hi' iif Tois υνάταΐί ^ κοιΚιοίαί- 
37μων TS Μ,α] raynvoKptaiJO^rrpaf, Simile eft κοικιό^ουκος 
«apud Palladium in vita Marci Abbatis; & in his libris 
«aiibi, hK^ioyci.rTap. £IX. 386.6.} ClemensAlexandr.de 
«hoc genere bominum, και μοι SoteT σ τοιούτος av&purrof 
tyoiiS^h οΛ?' η yva.6ss ehai. [Paedag. lib. II. c. 1. pag. 103. 
»ed. Heinf. 3 Idem fcriptor eruditiiiimus EupoUdis hoc ver- 
«bum nove ufiirpavit pro Daimove ganeonum praefide. Sic 
«enim fcribit in iecundo Paedag. [pag. 109.3 Tuv ^l άμ- 
α φ ΊΛί (ί?.ίyμa^voύa■oι.e κντττίίζόντΝν TfA'7ri{aSy τα. β•ςι£- 



μ. 100» ΙΝ L1B. III. CAP. LVII. iS) 

h yi T€pct 7ΐ6ννονμένων τΛβ«, ί'ΛΪμων Kaiiiythai λιγνότΛτοί* 
«iV 'iyeays oCk ίν ciiV^t/cfis/Di' Kot^ioS^uifjLovet 'τροσεΐ'τηΐν^ κλ\ 
ηί'αιμ.Όνων ΚΛκιστον. u CasauBONUS. — Qiiid impedive- 
rit doftum Virum non video» quo minus lectorecn doce- 
ret , verba ifta Anonymi fcrlptons hiftoriac Romanai a Suida 
nobis fervata effe \v, <^a.ym ζων 6l in 'lovvtci. Potuerat 
ibi fortalTe reneri cpocyeh (fZv abfqiie praepofitione , eudem 
notione ac f\ efiet^pof τΌ φ^-^έΓν, quod voluit Cafaub. aut 
i^ik xb i^iAyiiv, vel <ΓίΛ 7b KcL7eL<^Ay(iv y iit iuipicari pof• 
iis ex altero apud Suulam loco. Specioia ell vocabuli Kot- 
λιοίΌ,ίμων interpretatio , cni ventcr Deus eft : fed fortafTe nil 
aliud, nifi hoc, cogitavit Eupolis & Athenaeus, cum ea 
ujerenrur, qui fdkitattm vtntn metuur ; quam in partem Da- 
lecampius pag. 97. c. & iam olim Guil. Budaeus acccpe- 
rat, referenteH. Stephano inThef. II. 289. c. apud quem 
ibidctn pro Athen. 12. oportebat Athen. 3. quod eo mo- 
neo, ne quis fruftra quaerat, eum praefertim latius et- 
iam inanafle illum errorem videam. 

Tb S'i μΛρτύριον ίναβιΛΚονμΛΐ , iW civ ctToi^a σοι rkfi 
'Trhnya.f. Faceta ifta rationej & aliis talibus , utitur no- 
fter Athenaeus, ubi verba auitoris, cuius teilimonium 
adponere cupit, non habet in promtu. 

Α D C Α P. L V I I. 

C Υ.ΛΚΚιμ(^Όν7Λ Ύον pYiTopu. η De CalumEDONTE Carabo 
»plura Athenaeus & hoc libro, [paulo poft, lit. d. & pag. 
j) 104. d.] & aliis quoque. [IX. 339. f. & 340. VI. 242. 
wd.] Nam quoiies idem ab illo repetitur? Plutarchus in 
1•) Phocione: Σιβίτωι/τοί• «Γ' ίκείνου κα) ί'ία.μ.ί?^Κον7θ! , ety*T«- 
» SnTo.vTti ^ίahλιμέSΌvτci τον Kkpufiov , Λνί'ρΛ ^pAffhv κλ) /λ*- 
ασό^Ίιιμον^ s/Ve/V. « CasauB. 

Tertius Alexidis verfusin hunc modum edif us legebatur: 

6φθ>ι? i'c"&; Tpef irahcuv ίτο^Λνεϊν. 

Et vetus illud ulcus erat : nam eodem modo eilam in 
cod.A. fcribitur , nifi quod nullum ibi fignum lacunae, 
quam Cafaubonus punolis nonnuUis, fuperiores vero edi- 
tores afterifco indicaverunt. Nec meliora Epitomatori 
fuiim olim obtulerat Athenaei exemplum : quare pruden• 
ter ille in voce έφθίίί finem fecit verborum Alexidis. Vet:- 
fum fic farciendum propofuit Casaubonus : 

Ιφδιϊί iVwf τροβ-ίδτ'άνοτΛλαί et^ira^Avfiv. 

Μ 4 



ι84 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. τοο. 

Ut eiiet fententia : nPro patria omnts ραταή fumus mori: 
npru matrice , fi\e vulva cofla , Callimtdo Carabus eiiam mor- 
j> tem oppeure fortajfe fuftintat. u — Mihi , in eamdem ien- 
tentiam , praeferendus vifus eft optativus verbi modus 
τροί-ίΓτ', ex τροο -g/To. Nam vocalem ι in vetuftis no- 
flris membranis iuem ac et valentem iam toties vidimus, 
ut haec quidem noftra corredio a veftigiis literarum nul- 
\o modo videri debeat dilcedere. Pro 7ύ.κα.ς vero mijlto 
commoduis Λ\λα{ vilumett: fed hanc particuldm Πνοΐ- 
lem per infuper a me latine redditam , cum debuiirem/iz- 
cile , temere. In ν eriione igitur fic pofitum velim , facih 
forfitan /uf}ine,:t mori, 

AntipHANIS verf. I. "Εμμιιτρον ίαν » το ζύλον &C. Per- d 
tinet hoc ad illam vocis μ)\τρΛ notionem , quam his ve:- 
bis Hefychius expreilir : ΐνΐ«τρα• ταν ξνλωΐ' το ίντ'οί , ο κ•^ρ- 
Sietv Tivif n s^'Tgp/ω^})I/ κακούσι. Latine meduLla. Verf. ι, 
MtnpiTchii iff74V , mttropolis exflat ; UQmpe metropolis efl quat 
dicatur: patropolis non cfl ; fcil. quia nemo Tic loquitur, 
nec exaudituni eft illiid nomen. VcrJ. 3. MwT/iecf - - iitTi- 
στον y-pietf. Laudat etiani Horatius lib. 1. Epift. 15. vf. 40. 

Nii mellus turdo , nil vulva pulcrius ampld. 
Mireris hoc loco, quid fit quod νϋ/νώ/« Plutarchus in ci- 
borum numero retulerit, qmrecens demum in ufu effe coe- 
piffenr; Syn.pofiac. VUl. 9. pag. 733.6. Ferf. 4. Metras 
Chius fit-ne ctiam aliunde notus, mihi incompertum 

De CaUimedonte, Carabo Γ. Locufla COgnominato, vide 
paulo ante lir. c. & infra pag, 104. d. 

Δ/ώξίττδ? cTg, iv Άντ ιτορνοβοσ κω. Penacute fcri- e 
ptuni malim, ^Avt ΐ'π opv οβόσ-κω. Ibid, DlOXlPPl ver- 
ba,ex fabula liifionographus , mire olim fcripta , & magis 
etiam mire diftinfta legebantur. In ed. Ven. fic fcribitur: 
h S'i iffToptoypct<peu , Tm στοαν S' te ζέτα lov ά,μφιιιληί 
μγιΎρα,ς SOo κρζμμα.μένΛί\ Αίΐ^Λί ίκα'νον ίτέ/ατ? , φ*"*"» 
ekv tSi\i. Eodeinque fere modo in ed. Baf. Ncc aliter ia 
ed. Caf. nifi quod in hac, multoetiam incommodius, pri- 
mum poft ί^ιεζ,ί'ΤΓα.ιον , deinde rurfus poft τΕ/ζ-τβ maiori 
punfto diftinguatur orario, hoc modo: iv ^i Ίσ-τοριο-γρά,- 
^6), riiv CTokv ί^ΐίζ^ί'ΤΓαιον. 'Α/χφ/κλ«ί , μίιτρΛί ^vo κρεμ- 
μαμίνΛί y Διί^αί εκείνον τιμτε. Φη?, εα,ν tS^iff. Ad quae 
emendanda nihil offerebanr noftrae membr. A. nifi κρίμα." 
μίναα , pro mendofo κρίμμΛμίνίς. Epuomator ifta omnia 
praetertnifit. Casaubonus vero haec adnotavit ; »Fabu- 



ρ. 100. ΙΝ L1B. ΙΠ. CAP. LV1II. iSj 

e » lam infcriptam Ίστοριο-γρίφος Dalecampius Amphicli 
» iielcio cvii tribuit , perturbatis Athenaei verbis, quae 
«non ("unt oblcura: & pro ίΊίξίτΛίον lef>it ίΊΐκτΛίζων^ 
V ^uoa interpretatur ίΊα^ταίζίύν ; [_infultans & iUudens'} 
}> emendatio prava , interpretatio falia. Sic lego : 

« — — — — tW ffTokv 

η yptμΛμ6va.! 

jySsi^etf. ζκϊΊνον 'τίμτζ φHβ■ιr Ιλι» liTiif. 
») Irruplt per porticum j4mpliicles , & oflenfis fodali culdam fu9 
jyvulvis diiabus quas gcflabat , llliim qucm ηοβ'ι , ait, mittc 
•naJ me // viderls. ίΊεκτΛίαν eft vi fihi vlam factre per ali- 
nqiiem locum. ^ΊίκτΛί^ΛσόΛΐ rkf ^upetf apud Dionyfium 
» HalicarnaiTeuin. Frequens verbum hiftoricis, alibi no- 
n bis expofmim. Κριμαμεναί pars verfus eft, cuius caete- 
« ra verba , m ad fententiam non neceiTaria , aiiftor fuo 
»more praetermifit. Similiimum eft in CharafteribusTheo• 
« phrafti , capke de Rufticitate, κομίσασ^Λΐ a.rr\ του βρα- 
» γ^ίονοί Tcv( ΊΛρί-χονί ; quae ibi fcripfimus , vocem κρε- 
j) μαμέναί nobis hoc loco explicant. « — Sic ille. At per- 
fpefte Vossius, de Hiftoricis Graec. lib. III. pag. 359. 
moniiir , non efle iambicos verfus, (quod nefcio quo pa- 
έΐο fibi periuaferat Cafaubonus ) fed duos integros iu- 
ftoCque trochaicos, eo modo, quo a nobis editi funt. 



digerendos. 



Λ D C Α P. L V I Τ I. 



AvyKevf J" Έά.μιο( &c. Vide initium libri quarti. Ibid, 
Ttw συν Ό-ττω "χ^ρϋσιν ainHf. «Plurimus olim laferpitU ufus 
«fuir in paratura ciborum inter condimenta. Teilimunio 
» funt innumeri veterum fcriptorum loci , ubi ο•/λφ/οι/ men- 
j)tio, & QTov. Tanta enim plantae huius aeftimatio fuit, 
«ut generalem vocem ότΌ*• [quemlibet /«ccm/« fignifican- 
>' tem 3 propriam fibi fecerit ob fingularem praeftantiam. 
»Ac licet muliis Graeciae , Syriae, Mediaeque \oc\% fiU 
vphium nafcereiur, unde fuccus exprimebatur in ufus men- 
j>farutn: omnibus tamen praeftabatyuccui ille quieregno 
>> Cyrenatco mGraeazm deferebatur, Hicigitur, ur omnium 
»optimus & praertaniiifimus, ότο? Graecis fcripioribus 
«diitus. « Casaub. 
f 'AvTKpctviK iv nvffipaat. «Aktiphanis fabula, nifi 



ι86 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. ιοο. 

Μ fallor , Δυιτίρωί infcrlpta erat , ηοη Λυα•έρωτ6ί. « Casaub. f 
Ea nufquam alibi, quod lciam, citatur: nil aurem h. I. 
jnutant libri. Ferf. ι . Έκΰα-ε ί ictrrhea. «Γ' ίατλέω. edd. 
itov^r^em^ev (fic) ms. Α. quod ex ^ieLTKia oflsc corru- 
ptum iudicavi, Vocalem λ cum ου in vetuftis libris fubin- 
de confundi, faepe ad Polybium monuiinus: vide ibi Ad- 
not. ad 1.75, $. T• V. pag. 324. ad X. 14, 15. T. VI. 
pag. 601. ad XVIll. ^ , 9. T. VII. pae;. 343. Et in noftris 
mernbr. A. in figura iiterae * perfaepe a dextra parte ira cir- 
cumduita eit extrema cauda , ut fimilUma ftt fpecies vo- 
calium & υ invicem iunftarum. Quod fi cui parum per- 
fpicuum eit quod dico, inipiciat in Montfauconii Calli- 
graphia Graeca illud (cripturae exemplum pag. 282. num. 
6. cui maxime fimilem lcripturam noilrarum membrana- 
rum in Praetatione pag. Lxxxviii iq. dixi : videatque ibi 
lin. α. figuram literae «t in voce άτόβ-τολο? , tum lin. 3. in 
ί7Γ«')/^εΐλατο, ruriufque ibidetn in <Γιλ, & deinde faepius 
in eodem exeraplo. Sonat autem <Γ<Λτλ6ω, ηανϊ tranfmiuo. 
Totum iiiitium huiiis cap. praetermiftt Epitomator, ulque 
ad Sopatri teftimonium. 

σιν ^ 'ίτίττοις , (Γίλφ/ω &c. "Haec aliquis loquebatur, qiiem 
jjvis maior Cyrenen detulerat, unde pedem referens & 
3> navigationem in patriam inftiiuens, Ego^ ait, illuc ηα" 
vv'ig;io contindo hinc akiens^ unde fumus divulfi: longum valc 
j) dicens omnibus equis , 6* caeteris rebus univerfis quibus abun- 
" dat regio Cyrtnaica. In enumeratione mercium Cyrcnaica•' 
i>rum res diverfiiiimas poeta coniungit, coniunctiilimas 
«ieparat. Nam 'ίττοι, a-vvapiS^ei, χί'λίΐτί?, eiufdem ge- 
«neris funt, pertinenrque ad rem equeftrem ac curulenr. 
« Cyrenenfes equitandi & aurigandi peritia olim nobilita- 
>'bat. Ideo Pindarus evi-Trrrov Cyrenen vocat, in oda ad 
"Arcefilaum Cyrenaeum. [Pyth. Od. IV. ipfo initio. ] " 
>» Enarrator ibi : Thv Kvpmm (ϋΊττον ίϊτίν , ουκ ίκ τοΰ τΛ" 
» ρατνχόι/το? , ά,λλ' ίΐτ/ Ποσίΐ^ων του? ΑίβυΛί ^'ιί'ά.ξειε rhv 
it'TO!V kpij.a.r(uV ΚΛτύ,ζίυξιν. InaQ Barcaei currus Graecorum 
Jiliteris celebrati, ut Sophoclis in Eleftra, [vf. 727.] & 
»aIiorum. tm? Kvptivctiav ίρματίήλαα-ΐΛί meminit & Xe- 
« nophon fexro Paediae, [VI. i, 27. ] & Lucianus in En- 
jiconiio Demofthenis. [ cap. 23.T. IX. p. 152. ed. Bip. ] 
5»Quin adeo frequens in il!a gente curruum ulus, ut et- 
» iam inaa urbis pomoeria curru veherentur , ficut Ro- 



ρ. 100. ΙΝ LIB. III. CAP. LVIII. lij 

f » mani rheda aut carrucis. Alexis : [apud Athen. lib. X. init.] 
Av&ftu-rof sivoii μοι KvpniOtiof SOKelc 

itknsi ykp cLv τι< i-r) τΐ ^'ί'ΐτνον evct ΧΛλϊ, 

vcipetfftv hκτrύK(t,ί^sκ ec\^oi , ku) ί'έκα. 

upixuTU, συνωρι^εί re τεντεκαι^^ίκΛ. 
«Similiter, σίλφίον, χακλο? , & όιτο/, [item μία^τετοί 
iiverf. 4. ] cognaia funt. ίΐνρετουί in hoc albo ponit iocofe, 
II aerem eius tradus 'infalubnm efie fignificans, io quo pluri- 
iimutn homines/c/>rici/£/2i. Vocem μαα^τοΐί [quainver/I 
«4. teiiebant edd. cum rass.] loco movendain fuadet me- 
« trica lex , & {cr'ihenanm,TvpsTo7s, μασ τ o7i , Ότοϊί, 
«Sed quid appellat μα.ττοϋί ? Nimis enim ridiculum, in la- 
iiterculo nobilium roercium mainmas ponere. An μά.σ6• 
})^ctt { fcribenduni ? ut coria intelligantur ; quorum hodie- 
«que magna copia in Italiam atque Hirpaniam importa- 
ijtur ab iis mercatoribus , qui cum Afris in regno Fez & 
1» Marocho rationem commerciorum ineunt. Idem faftita- 
I» tum iam oliin docebat Hennippus libro primo: [Athsn. 
i> I. 27. e. ] ίκ μϊν Kupnciji κα.υΚαν καά ^^έρμα. βόειον. Απ 
1) potius fine uUa vocum tranfpofitione fcribi debet μ λ- 
jJo-^£To<f, 'TTvpsToif , ότΓοΓί? Q\x\a {\x. mafpetum declarant 
11 in hiftorialaierpitiiTheophraftus, Diofcorides & Plinius. 
» Minus placet quod probavimus aliquando , μασ^τουί efle 
uquos vocabant Cyrenenfes βουνούί. Ager illorum in tres 
i> partes erat divifus , eam quae ad mare , βουνουί , & mon- 
i> tes. βουνουί appellabant regionem mediam inter reliquas 
iiduas, in qua plurimi erant colles , vel, ut loquitur Hir- 
«tius, [de Bello Hifpan. c. 8.] gmmi natura excdlentcs, 
iiHerodotus: [ IV. 199. ] Ίουτέων ^e (Γ« ατν^>κεκομΐΰ•μένων , 
i> Tst ύτίρ των ^ΛK<ιc^7lS'ίωv [immo la. υ'ττερ^α.Κϋ.σσ^ι^ ιων^ "χω- 
ηρών τα μίσα, 'opyS. συ^κομΑζίσ^Λί ^ ΤΛ βουνουί ΚΛΚέουα-ι, 
JI Quos illi βουνουί , Attici vocabant μαστοΰί. Hefychius , 
iiTet ζ'ΐί ί/'-ψοί kviy^oVTet, τϋί χωρο,ί κΛλουσΊ μοι.στοΰί. fic 
iidebent haec fcribi : vide & Polluceni. « Casaubonus. 
— Vocab. /χΛστ^ν, de tumulo ufurpatum vidimus apud 
Polyb. I. 56, 6. At id, quamquam tenent etiam vetu- 
ftae noftrae membranae, non erat huius loci : nam , ut 
alia taceam , ne tranfpofitam quidem ( ut faaferat Cafau- 
bonus ) eam vocetn cum τυρετουί^ ferebat metrum ob 
primam in ^τυρετουί breA^em. Nec magis μά,σ^ΚΛίί con- 
venit. Quo minus dubitandum duxi, quin μ-Λσ-ττέτοΐζ 
adoptarem , quod perfpede iam prideni in verfione ex- 



iSS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. loi. 

preflerat Dalecampius. Mafpetum dicuntur fclia filphii , 
ut docet Plinius XIX. 3, 15. aliique auolores, quorum 
verba ibi adpofuit Harduinus T. II. pag. 160. not. 16. 
In fiiie illius verfus, pro Ότοΐί , perperam βιτ/β-ω habent 
membranae. 

Twf Si ίΊα!ρορΛί Ί»ί rrept twv e κ τ μ ί S" λ. » Si vera a 
»eft haec ledio, ίκβοκίίί vulva [quae in fequentibus ver- 
wfibus nominatur ] & ίκτομ)ί idem funt : quod equidem 
»vix poiTum in animuin inducere. EieHuiam vulvam por- 
«cariae longe anteponit Plinius. [ XI. 37, 84. ] Ex eo 
»divinabam huiufmodi leftionem : Ίίί( S^sSiaipopaii τϋί ίκ• 
ν βοΚΛ<ίΌί τα,ρΐί τίιν ίκτοκί^^α,^ vel rrctpa, τίιν εκ τοκί$Όί». 
«Pronuncient eruditi 7'^av ίμα-κουσα,ν.ΐί Casaub. — Μο- 
nuerat iam de hoc loco H. Stephanus in Thef. III, i4cx>. 
e. f. eamdem vulvam , quam Plinius ekBiiiam dicit, apud 
Athenaeum & ίκτομί^Ά & iK^oha.SO, vocari. «Sed vide- 
«tur convenientius, ait, ίκτομί^α. μίιτρΛν interpretari ex- 
yyfeflitiam vulvam, ίκβοΚΛ^α autem eieditiam.u — Nil mu- 
tat nofter codex : quare , donec aut melior liber fuerit 
repertus , aut certius aliquid ex alio verere au£lore, quod 
huc faciat, fuerit prolatum , ferendum ( puto ) erit , quod 
ΖΗ.τομίί'α. μ{]7ρα.ν eamdem atque ίκβοκά.οΛ dixerit Athe- 
naeus. Quas vero hoc loco turbas civit Gallicus inter- 
pres, eae quidem morari nos non debenr. 

Ad HippARCHi verfus mireris ne verbum quidem a Ca- 
faubonoadnotatum,quitamen in priore verfu haud parum 
a confentiente veterutti editionum & msstorum fcriptura 
recelnt. Sufpicatus eram olim, ex Epirome Hoerchelia- 
na ab eo correftos aliorum librorum errores: nunc, cum 
videam omiiTa ab Epitomatore effe haec omnia, intelligo 
nonnifi fuo arbitratu fic eiim edldiffe , quemadmodum & 
nos, nihil certius habentes, in noftro exemplo repeti paf- 
ii fumus : 

— — — Άλλοι 

iv Kqt ίσ IV [J^ ευφραίνει μήτρικ χΛλβί. rrpoffarret. 
Redius vero ut dicam , non fuo ex ingenio hoc ita po- 
fuit Cafaubonus, fed ex Dalecampii verfione adoptavit, 
qiiae fic habebat : In lancibus me deleflat vulvae pulcra fa• 
cles. Quae didio fimilitudinem aliquam habet cum illa , 
III. 85. f. ΪΚ Κινίνων yjfjvois φρβκΛί &c. Vide vero , 
re preffius etiain aliquanto infiilendo veftigiis vetcis fcri- 
pturas , ( quae fic habet, αλλ* λοττα^ι/ μ suifpaivt}y) in 



ρ. ΙΟΙ. ΙΝ L1B. III. CAP. LVIIL 189 

a hunc modum fortaiTe conftitui prior verfus debuerit : 
ΆλλΛ λοτίί f μ ίυ'^ραίν»' μϊ\7ρ*)> Kahk τ^,'οσω'ΤΓα. 6iC. 
i(l eft , fcd lanx ( five, patina ) mi dckilet ! five ev <φ pu. i i/ et 
xnalueris, me deUclat. Unde vero nata fit illa ν Jitera ia 
λο^Λσύ^ qiiod habent libri, aiit quid fub ea lateat, non 
dixerim. Nam fi hoTtti συ ftatuas, primum merro non 
conilabit ratio , nam uno pede abundabit verius ; deia 
(νφραίν»( aut €v<ipsiivsii oporterer. 

SoPATRi verfus ex Hippolyio fic fcriptus iii ed. Caf. le- 
gebatur : 

Ibi CaSAUBONUS : «Scribo Ίνροΰται ί'έμΛΐ : cafeo ohtegl'• 
ntur tota. Sed vocem S'ii<^^ot. non praeftabo fanam.u — 
Et 7vpcv Te quidem non nifi ex editionis Bafileeniis erro- 
re in editionem Cafaub. irrepferat : reite τυροί τλ 1 ed. 
Ven. cum ms. A. & B. Nec aliud debuit ms. Ep. in quo 
quidem non expreifa verbi terminatio. Ad fententiam con- 
ferri poteft id quod IH. 96. c. ait Antiphanes, Ιφέο? τυ- 
ροί i-^ts^ovsi τολύί. Sed <Γ/ίφβώ quid fit , non lic|uet. 
Videbatur defiderari adieftivum norr.en, ad μ^Ίτρα Ικ/ίο- 
λΛί referendum. At kcu η S'ist6oi ^ non ii <Γ/£φ6»? dicitiir, 
ac multo tninus etiam η <Γί£φ6ίί. Verumtamen impruden- 
ti mihi excidiffe intelligo , ut cT / e φ 6 ? corrigerem. 
Tametfi enim haud raro in noftris libris permutantur in- 
ter fe vocalis λ & fyllaba 0? : ( de quo haud multo etiam 
anre monui ad vocem ff-rrkiivet III. 96. c.) tamen hoc loco 
vocetn <Γ/£φθοί, ob fpondeum in fecunda fenarii fede, 
non ferebat metri ratio ; nifi in proxima voce mendum iu- 
effe ftatuamus , & pro κευ kuv Q ίΐσα., quod habent edi- 
ti, fortaffe e ύ Kttv&slaet aut eKitu.vue7a-u{ ard<:ns, bene 
fervcns ) legendum fuCpicemur. Sed in prlmoribus quidem 
Jiteris vocis λευχΛνθεΤί-Λ nil diffentiunt ab editis msti : ia 
terminatione fuo more erravit fcriba codicis A. λευκανθισα. 
fcribens (abfque accentu, puto: ) in ms.Ep. vero eft λίυ- 
ΚΛΐ4ίζονσ•Λ. An pro adverbio accipi poflit «Γ/'ίφβΛ, quod 
in mentem alicui venire poterat , etiam atque etiam du- 
bito. 
b Alterum verfum ex Sopatri Phyfiologo^ th <ΓΗξ/βϋ- 
μον evToi όξάλΜΗν '4χων^ latine fic reddiderat Dalecam- 
pius , ( Fruflum ) quod cum acri thymo intus acidam muriam 
hahtat. Quo fpeftans Casaubonus fcribit : » Thymo ad- 
« iedo fieri de oxalme thymoxalnien , ex Diofcoride fci- 



190 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. loi. 

«mus: fed non concedemus propteren , refte feciiTe in- b 
«terpretem, qui Sopatri verium de thymoxalme inter- 
«preratus eft. Sine uUa controverfia ^^ηξιβυ/ΐΛίΐ/ οζΛκμνν 
j> appellat S^fi^eletv, acrem. Archeftratus in eadem re [ pau- 
»lo poft , lir. e.] κα) μίίτρΛν e<p^hv vo{, ϊν τί κυμίνω , ίν 
ϊ>τ' οξει ^'ριμεΐ. Euftathius 'ο/νίΤιΓ. <Γ'. [ pag. 183, 13• ] 
ηΤοίΛντίΐί ίΤέ σύν&εοΊί ΛΚμ\Λζ κλ\ τα,ρΛ Σωτάτρω ίν ίκ (Γ«- 
η ξ^ί^υμοί 'α.Κμγ\• ivBa. το S" n ζίίν μο { ταυτόν ζστι τω «Γ<*- 
ηκέ^υμοί, Legas apud euindem paulo ante & irufAv 

Α D C Α P. L I X. 

Oi μίντοί etpyciiot &c. »Quod fequttur de non folitls 
Ϊ» olim in Guflanonibus apponi vulvis , 6* laBucis , 6* caettris id 
iigenus, expofuimus iam ante libro fuperiore. De laQu- 
»cis idem dicit Martialis : 

« Claudcre quat coenas lafluca folebat avorum , 

ndic mihi cur nofiras inchoet illa dapes.u Casaub. 

'Ap^sVTpiiTof 'j.ouv - - μετύΐ το S'e7'7rv6V κα) τα,ί 'προτό' 
ceti Kcit 70 μύροΐί ')(j>mAV^eti φ»<τίν : intellige, <pii<rh -παρε- 
ν4•χβα.ί Tavret, adpofitos eJTe hos cibos, cti rrporroaeii autem 
non funt τλ τ-ρατοί/.ΛΤΛ , guflationes , fed το τρο-ττίνειν ikf 
^ihoTtiffiui. Vide Pollue. VI. 30. 

In Archestrati verf. I. 'AsJ <i". Reftius A/g< <Γ': 
quod adnotavit Brunck, ex ms.S. ut videtur. Ex ms.A. 
quidem nil enotatum. Ms. Ep. vero cte) tenet. f^irf. 2. 
reite otfSit dedere wi. >^. & Ep. Perperam civQeTedd. Verf. 
3. α•Τί4ΚΤοΓ(Γ/ μνροα , liquidis un^uentis interpreratur Bro- c 
daeus, Mifcell. V. 7. in Gruteri Thef. Crit. 11. 534 fq. 
Conter vero V. 194. b. Vtrf. 4. καί σμύρν^,ν^ Vitiofe Kea 
ΰ-μνρΐ'Λί ed. Caf. 2. & 3. Jhui. λιβανόν ts Trvpbf μα,ΚΛ- 
κί\ν STi τεφ^Λν. Ignis μαλακοί , Unis , Untus ignis eil, II, 
54. c At τί'φρΛ μαλΛκϊ) parum commode dici videtur. 
Cints certe , fuper quo adolere thura volueris , ard^ns ef- 
fe debet , & candidis prunts mixtiis. Quo niagis placet μΛ' 
AspHc, quod ad exemplum aliquod editionis Bafileenfis, 
in Pafifienfi Bibliotheca iervatum, adnotavit vir dodus. 
Suidas : MstAepov λΛ^^τρο»•, 7toS'Osv , i^yjjp^v , Ό^ύ. Tb 
μαλίρ))!/ τυρ' Tb έξι/ , (ΓφΓ/<ΓρΟ!/. Paria haber Hefychius. 
Notulae marginibus illius exempli Athenaei infcriptae , 
quarum partem Sckwdghaeuferus meus mecum communi- 



ρ. ΙΟΙ. ΙΝ L1B. ΙΙί. CAP. LIX. 19« 

ccavit, in Catalogo Bibliothecae Paririenfis auftori tri- 
buuntnr Ernerko Bi^oto: videiKliim vero, ne ad Floren- 
TEM Christianum fuerint rcferendae , qui, ut dominus 
olim libri , liium nomen in extrema ora paginae, quae 
titulum exhibet, hoc modo inCcripfit , φ. yjKntavoZ» 
Nonniillae certe ex iftis norulis haud dubie hunc aiialo- 
rem habent ; verbi cauiTa illa , quae ibi pag. 48. ed. ΰαΓ. 
ad lin. 25. adfcripta eft : (ed. Caf. ΐΙΙ. 95. e. ) » Atrphitruo 
ziSsvTspoi, Tra';,uidia Archipp}. Puro hiinc aiiftorem defi- 
j> gnari apud Hefychium vocabulo 'iTivwnssv. « Eadem 
conieftura ( in Florentis ChnlHani norulis, ad exempluni 
iniprefllim Hefychii adfcripiis, reperta ) Tub Florentis 
nomine laudatur in Albertina Hefychii editione 1. c. Con- 
ferAlfaerti Praefat. ad Hefych, pag. ^i. feft. 9. 

Virf. 6. 'Eu. τ ί V ov τ ι S'e <τοι. Iiitellige de τότ^ μετά- 
/ορτ/ω, quem dicit Pollux VI. 30. Corrupte έμ.τίττον-' 
Tams.Ep. Verf. 7. Verba h re κνμίνω integra fervavit 
Epk. Inrns.A. defideratur fyilaba >cv,fpatio nonnullore- 
li^lo. Verf. 9. ωί <iv ύτάρχ» ωρη. >»Scribo ων a.v potius 
«quam <yf.« Casaub. — Flaceret utique ων. ied vulgn- 
tum tuetur ms, A. quod intelligi poterit ut larinum pwut. 
d Quatuor "iita verba defunt Epitomae. Vtrf. 1 1. d^iv 
έ'θο f τ 5 f. Casaubono obfecutus fum , monenti : 5? Scri- 
n be e^ovTsi , ut in Epitome Hoefcheliana : pro 'iSOvrii, 
»Nam & Euftathius fic legir, ubi difputat de obibieto 
j> verbo εβω. — Tenet eamdem fcripturam noller ms. Ep, 
quam quidem non ob Euftathii auitoritatem , (qui Athe- 
naeum nonnifi ex eadem Epitome cognitum habuit) prae- 
tuli vetuftarum noftrarum membranarum fcripturae; ied 
quod ubique Homcrum , qui illo uti verbo adfueverar , 
imitari folitus eft Archeflratus. Verf. 12. Άλλλ cry μη 
vrii^ov. Sic re£le ms. Ep. cum edd. Corrupte ΆλλΛ σνμ• 
■jre/flou ms. A. Vtrf, \ 3. αλλΛ ^' kKiivu.. λΚΚλ yi Ksivat. 
ms. Ep. 

Verfus 14. fic vulgo fcribebatur : 

VTTCoyjitti ^τα^Λ^α^μα, κΛλίίί Ιφθ«ί•, ΐρίβιν^οι. 
Ubi Casaub. »Scribo ττ. τ. ΧΛληί, ΐ<φθοί τ' ίρίβηθοι. 
«Dalecampius vero fic, φακϋ Ιφβη ep. Νοη fequor hunc 
«ducem." — Nil mutat ms. A. Epitomator vero, omiiTis 
verbis nonnullis , fuo arbitrio fic fcripfit : 'ττα>χίίΛί nct^ 
petSeίyμΛTΛ , ίρίβινίοι, κ.ΰα.μοι, ^ιΤλα, iQ^k^ii. Vides , φΛ- 
XHV hunc in fuo exemplo non legiiie : nec in vilioribus 



19« 



ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. loi. 



cibis hablta olim lenticula. Placuit ecpQ oi τ' a Cafaub. 
propofitum : led κΛλ)ϊ? non ferendum putavi : qiiod fi 
quis pertinacius defenderit, intelligendum fuerit ficut cum 
\^ύΐ\ο. fpUndidam mijeriam o^\c\m\xs. Ar, tam laepenumero 
in quibuslibet libris permutatas inter fe voces κΛκοί & 
χαλ^ί vidi, ut nuUius etiam libri audoritate κακί? cor- 
rigere non dubitaverim. Homo de Archeftrati fedta nul- 
lum malum peius triftiufque novit paupertate. Ferf. 21. e 
ΛναρίΒμουί re£te edd. άνα-ρι^μήτονί mss. A. & Ep. coiura 
metri rationem. 

Α D C Α P. L X. 

ΤνκμίΛωζ Keti « μ 7v. Refte hyAv ms. A. cum ed. Ven. f 
Perperam υμιν ed. Baf. & inde ed. Caf. Sed koCi particula 
non habet quo referatur. Itaque aut adverbium quod- 
dam intercidiiTe videtur, v. c. κλ) σεμνως: aut και 
αΰτοί• legendum , &• ipje, fci!. haud [ecus &c Hefiodus, 
Afcratus poeta. Omifit ifta verba cum aliis nonnullis Epi- 
tomator , qui & mox deinde in Damoxeni verfibus paf- 
fim partim verfus aliquot integros, partim verba non- 
nulla fiio arbitratu praetermifit. 

rreipk Δαμοζένω - - iv Έυντρό<:ροΐί. Hinc Suldas in Δλ- 
μόζενοί : των ί'ρΛμά.των αυτού Έ,νντρο<ροι , ω{ Άθήνα/οί λ6- 
y£i έν τρίτω Δε/τνββ'οφ/ίτωί'. 

Damoxeni verfus Excerptis fuis inferuit Grotius p. a 
699 fqq. cuius verfionem latinam ( paucis quidem in verii- 
bus noftrae leftioni a nobis adcommodaram ) contextui 
noftro fubiecimus. De ea verfione ipfe Grotius in Notis 
loquens: 3>Sunt in hoc Fragmento, inquit, multa voca- 
»» bula phyficae artis ex Epicuro & Democrito, quae nos 
jjLucretianis interpretati fumus, « — Eoldem verfus ex 
profeffo pertraftavit Samutl Petitus, Mifcell. lib. V. cap. 
4. pag, 83.90. 

Verf. 4. ΚΛΊ sTv Kv ωσΛ verbum eft Epicuro frequen- 
tatum, de quo vide pag. lO"?. b. quo minus folicitari de- 
buit, nifi gravis in primis caulTa adeffet. Nec vero opus 
efTe videtur, ut cum Grotio κατ α.'ττύ'ΤΓω κλ legamus. 
Potuit is qui loquitiir , olim coquus fuilTe Epicuri, & mul- 
tum pecuniae corrafijft cumulajfeque : potuerat vero idem 
fimul doilrina Epicuri aliquatenus imbui, eatenus cerre, 
ut & didionem in Epicuri ichola ufitatam ioiitari , & pras- 



ρ. 102. ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. LX. 193 

a cepta nonnulla ex eadem fcliola petita in fermonibus fuis 
iaftare fciret. 

Verf. ^. Cum in fine fenarti iambici non eflet locus 
verbo jcaflw-y H<ree » , adnotavit Casaubonus: «FortafTe 
« καθΗ-^εΤΛ , 6 magifier : «-ygTiii• etiam dicitur; & pro χλ- 
«SwywTMf, KeidiDyerniy ut MavirnyiT)i{.u — Inde κλΗ' 
yera^ accentu in antepenultimam retrafto, adoptavit 
Grotius, & nos cum eo. Cui emendationi favet nonni- 
hil nofter ms. A. in quo non Kei&ny)i<ran , fed Ka&iiyii;raL : 
quamquam deinde fuper prima litera vocabuli ^OLyeipoe 
adpiilum eft nefcio quid , quod ad hanc vocem referen- 
dutn videri poterat, fed tamen aiio pertinere videtur. 

Tres verfus fequentes y (quos ΟΓπΐΠι Epitomator ) fic olioi 
editi legebantur : 

MctyetpOi nv, ΚΛκεΐνος ουκ ftTf/, Sreo), 
ίΤοΓοΓ μά.yεtpoί y » φύίΤ/ί" rTciu-ns jiyvrif 
■ k^yiiyovov ίστ\ν ω khtriipiii. 
Ubi de corrupta voce ^κη'ψΛ nullum allud dubium fub- 
ortuni erat Casaubono, nifi quod accentum male poii• 
tum, & kAirnpie!. fcribendum exirtimaret; qiiod pro vo- 
cativo foeminini generis iUe accepit. Quo ipeftat , quod 
de argumento iftorum Damoxeni vcrjuum inde ab iniiio 
ait : »Continetur usfermo α coquo habhus cum nefcio qua 
>» mulkre : cui narrabat ille , arteiti fuam edotlum fe fuifle 
j>ab Epicuro. Cum exclamaiTet mulier, fimilis non cre- 
«denti; id cocus aegre ferens, Scelcfla, inquit, nefcis ^ 
« Naturam , cuius interpns Epicums , omnlum anium ejfe ττια• 
j» trem , atque omnium difdplinariim principu in β contimre, u 
Dein tres iftos verfus fic fcribendos interpungendofque 
cenfuit : 

Ma-ysipof m ΚΛκεΐνοί', ονκ y}S'eii ; Θίο/, 
vroioi ^a.y€ipQf l w <pv(rtf ίτάΰ•«ί• riyjwi 
apy^iyovOi Ιίττιν, ά άλιτ)ΐρ/<4 σΰ ye, 
«lllud ούκ '«((Γείί•; CinciuitD a coquo pronunciatiir. Si fcri- 
«bas ovK ιίΐ'είΐ', mulieris erunt verba: Hvc ego nejcivi ha• 
^ j> iltnus. α — Dalecampius riS'et , quod erat editum , in 
tertia perfona acceperat ; ίιν vero in prima : » Coquus cram , 
nnec ilU fckbat.it — Grotius ουκ. riS'eii adoptavit , a 
Calaub. propofitum; eaque verba cum fequeatibus coquo 
tribuif : poftremum vero verium ita mutavit, ut iub con- 
textu noftro indicavi. — Brunckius ad oram fui libri 
notavit : »E cod. Reg, [noftro ms.Ji,] iic fcribendum: 
Animadv. Vol. IJ, Ν 



Θ 



194 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. xoi. 

j> lAiyeipof m κα,κίΐψοί. Β. oda ίί «Γ « , Ibsc) , 
» 'ΤΓοΐοί fjict.yeipof. Α. « <^ΰσΐ{ Tcto-tK τίγ_ν\Λ{ 
η άρ-χίγονόν ίστ\ kfiy^iyovoVy rl> ίικιτή fie.n 
Refte utique ουκ rlJ^v^ in prima perfona, attica forma 
pro Η<Γ?/ΐ', non noveriim. Ιρίυτη - ne vero «'«Tn in cotlice 
msto expreffum repererit Vir dodus, an vocem ii<fei, 
mendoie ibi ( ficut in edd. & in noftro ms. A.) fcriptam, 
pro mcTm acceperit, non poffum coniirmare : illud certum 
habeo, in noftris membranis ««Tf/ hoc loco ex fcribae il- 
lius more nihil aliud vakre nifi id ipfum quod Brunckius 
voluit probavirque. Pofiremus vtrfus eodem modo , quo a 
Br. ex ms.B. delcriptus eft, in ms.A. exhibetur, nifiquod 
ίστιν plene fcriptum, cum ίστ' per apoftropbum me- 
tri ratio necelTario requirar. Pro vulgaro iMinfiA ^ kKi^ 
Τίίρ<£ oportuifle ex conieilura iam olim viderat Gro- 
Tius; monens, morem efle contemtim loquendi apud in- 
feriores. Quod autem idem Grotius ait , ω i/SeATn/j/a vul- 
g^o fcripfum fuiire , id imprudenti magno viro «xciditt 
nufquam enim il!a fcriptura (in nulla Corte Athenaei edi- 
tione) reperitur. 

V^rf. 9. Qx)K ζστιν evSh' του rroviiv σο<^ώτερον, In fine 
verfus perpefam comma adhaefit noftro exemplo ex ed, 
Cafaub. cum foriius inurpurgcnda eflet oratio. Subiecla 
Groiii verfio referrur ad Graeca ipfius, diverfa a noftris» 
Ex noftra coniedtura ita reddendus fuerat hic verfus: Λ7- 
hil faplenuus έβ , quam naiuram eUborare, id eft, excolcre^ 
& operam dan ut eam fequamur. Quatn vim habeat vuljia- 
ta fcriptura τοΰ rroviliv^ non percipio. Quog veroCA- 
SAURONUS in Animadv. ait : jjScripti, Ίου rroieYv, ufu 
»6• praxi.u — fuo rurfus more dodi cuiurdam viriemen- 
dationem pro codicum insstorum ledione videtur acce- 
piffe : noitri certe mssti A. & B, ttovsTv tenent; in Eph. 
vero defunt omnia a verf. 5-12. Videtur tamen Gro- 
tius , Cafauboni auiloritate commotus , verbum toicIv 
adoptafle. 

F^rf. 13. μν Αίΐμόΐίρίτον TS τάντΛ. Sic & mssti Ca- b 
fauboni , &. noftri A. B. & Ep. cum ed. Ven. & Grot. 
μ^Α Aii μοκρ ir ov τε ed, Baf. & Caf. — » Hunc philofo- 
j>phum (Democritum) potiifimum coquus nominat, tan- 
«quarn praecipuum naturaiis philofophiae auiiorem , & 
«quem Epicuriis in multis erat imitatus. Paulo poft [v/^ 
»31. ] innuit poeta, de Saporibus fuiiTe fcriptum a Demo- 



γ. 101. ΪΝ LIB. III. CAP. LX. 195 

bnCRiTo; quotl verum eiTc fextus de CauiTis Planrarum 
r docet, icemque Galenus libro II. de Eleaientis , ik alibi. α 
Casavbonus. 

Verfum 14. fic fonantcm in ediris, 

/Μάλλον «Γβ ΚΛΊΖ-χ^οντα. ^ Ka.Tayiha, σν y* ωί ΚζνοΖ. 
ΐη eorum numero verlbum notavit Hekmannus, (de 
Metris Poetar. Graec. & Rora. pag. 155.) «qui proce- 
wleufmaticLim acrrus rueantur. « Quod genusille, utpote 
legi ab ipfo latae repugnans , minime quidem probat, 
corrigendumque cenfet ubrcumque in proiritu eflet emen- 
datioi at in hoc lamen verfu nihil tentavit, fercndum- 
que iutlicaile videruf. Procekufmaticum ("cilicet vocar Vir 
doftus non modo quatuor brevium fyllabarum in uno 
pede concurfum , verum etiam quatuor fyliabas ita con- 
currentes , ut pars ad praecedentem pedem , pars ad eum 
qui hunc fequitur, pertinear. Ac ne mihl quidem, prima 
fpecie, iatis commode fluere i'le fenarius virus erac, nem- 
pe ob dailylum cum anapaefto in fecunda dipodia con- 
currefitem: ied poftquam verfum ita ui iieri lemper de- 
bet, breves fyilabas leviter perftringendo, longis paulo 
diutius infirtendo, tentavi pronunciare; numerum in eo 
nec ingratum , nec ulla rarione incommodurn percipere 
mihi vilus ium. Nec vero idcirco ralem, qualem cunt 
fuperioribus omnibus editionibus exhibui, e poecae Itylo 
exiifle hunc verfiim pratilabo : quin potiuSj cum οτηΊβί 
voculis σι) y ambo noftri codias A, & Ep. eumdem fic 
■exhibeant , 

μϋκκον S'v κατίγ^ΏνΤΛ ^ v.e/rejyiKrL ωί κίνον". 
viderint artrs magirtri, ne qua alia comniodiore fonaiTe 
Tatione luccurri laboranti metro potuerk. 

Ferf. i^ fej. Cum fic vulgo legerecur , confentiente ms, 
A. (naiTi in Efu. omiili verss. 15 - 18. ) 

κα\ τοι» 'Ετικονρευ Kavovtc^tffiiKffa fct<^ef, 

rila larine fic reddidit Dalich. Acilhm mercedi condu-cha y 
qui Epicun Canonent uju plane didiunt : adiedia. adnotatione 
ex Laert. X. 30. de Epiairi Camne, qui erat libelli tifaiiis 
quo ea parsphiloiophiaetraitabatur , quae λο•^/;^*) \Q\oioLhs~ 
KTtM) aUis dicebatuv. Inde Casauconus: 7»Dalecamplus 
η {jLiff&aa-cii [ corrigebat ] vel μισ^ωχϊον. Sed verlus defit 
«opus eii, Γι volumus eam eife, quam expreifit ilie, 
«fentendam. β-Λ φέ? ia extrsmo veriu mihi fatis ai-etssi. 

Ν 2 



196 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 102. 

«Illud, cui έκ «Γ)ατ/3;ΐ3ιΤί•, interpretor, Li kv ίκ S^iarp.b 
vComp.ira tibi Canonts Epicuri, tamquam unus aiiquis ex alu•' 
« rnnis cius dlfciplinae. « — Adnotavit BrunckiuS , in 
ms. B. diverfas perfonarura partes ita indicari , ut verba 
Μια•6(ΰ7ω - - ίΊΛτριβϋί alteri perfonae tribuantur, tum rur- 
ius iila coquo , Τούτο οΓίΓ ykp ιιί'έναι. Videtur Hermo- 
LAus Barbarus, qui illum defcripfit codicem, in dra- 
matum fragmentis ab Arhenaeo citatis, pro fuo fenfu 
partes perfonarum diftinxiffe. In vetuftis memhr. A. nihil 
tale comparet. Nos Grotii emendationem, μισ^ώσαί 
βίφεί-, fubiefta eiufdem interpr.etatione , adoptavimus. 
Er eft quidem mutatio, a magno Viro fcripturae libro- 
riim adlata , italevis, ut, reote adhibitam fuiile, nemini 
dubium videri deberet, fi modo fenrentiam fatis lucidam 
commodamque funderet haec emendatio. At fateor, in 
fententia ab ipfo Grotio exprefla eam defiderari lucem 
poffe, quae ipfa per fe fidem faciatfui, & emendationem 
adhibitam exrra dubitationem ponat. Quod (i μισθώσω (aSi• 
va voce) poiTet mtrcede conducam denotare , aut i\ μισθοΰ- 
μαι legeretur, quod idem valeret ac μισ^άσομα,ι in futu- 
ro; tunc ex parte veram efle fufpicarer illam partium di• 
ftributionem , quam e ms. B. Brunckius adnotavit, fcil. 
hadtenus , ut duo verba μισ^. (ταφέί• ab altera perfona di- 
fta inrelligi deberent, quae refponderent iftis fuperioribus 
κϋ.τΛ'^ίκΛ (ϋί Kevov. Sic nempe, pro eo quod gloriofus 
coquus riJendumtalem illitcratum dixerat, alter dein dixerit , 
immo talem ego lubens mercedc conducam ; fignificans fcilicet , 
fe liuratum potius coquum ridere , eique Uliuratum prae- 
ferre. Cuius refponfum non curans gloriofus iile, ac ne 
audiens quidem , pergit dicere : Ώ? ϊκ ^ΐΛτριβϋί τοΰτο S'st 
yap elS'svAi , &c. quod videri poterat nude hoc fonare', 
Aam ufu cognitum hoc habcre debet. At doSior eft huius 
hominis fermoi vox Χ/Λτρί^ίι e fcholis philofophorura 
petita eft, & modo fcholam ipfam denotat, modo fiuf 
dium fcholaflicum, eruditum fludium j & difputationes doEiorum 
hominum. (conf. III. 103. d.) Itaque praeponit «i particu- 
lam , & hoc dicit , Nam vduti ex erudito fludio & ex doilo" 
rum hominum commerclo notum hoc debet habtre , &C. — 

Verf. ij. liv 'iyji S^laqiopkv τρωτον. τρωτοί edd. 
nec aliud enotatum e ms.y4. τρωτον ex conieft. correxit 
Grotius: id ipfum vero etiam in ms.B. legi adnotavit 
Brunck. Quod unice verum iudicavi : fufpicatufque fum , 



ρ. 102. Ι Ν L1B. III. CAP. LX. 197 

eamdem fortaiTe fcripturam in ms, Α, diligentiam noftri 
exploratoris effuuiiTe, 

Vcrf. 18. ^ΚΛυκία-λος. De glauctfco nOnnih'.! diilum ad 
II. 62. d. Animadv. T. I. pag. 418. Conf. mox pag. 103. 
d. Eft autem haud dubie yhctvKivKoi nil aliud nifi iuvenis 
glaucus, (conf. Gefner. pag. 388.) de quo pifce vide II. 
68. a. & V 11. 295 (q. 
C Ferf. 19. τοΐοΐτερ) S'vffiv UXs ιά,^Όί. Cum ifr) ί'ύτι» 
nh.eia.Soi eiret editum, adnotavit Casaub. » Scripta 
wleitio, £t) SOffiy U hi ιά.ί'ων.η Eamdemque fcripturam, 
a Grotio adoptatam, e ms. B. adnotavit Brunck. Ar, quod 
nos edidimus, irepi & Πλ£<άοΓοί• communi conlenfn 
refte dedere noftri mssu A. & Ep, De ΠλείάίΤ of ^ύσίΐ vi- 
defis notata a.d Polyb. Ili. 54, 1. 

Vtrf. 20. iy^vi in fing. cum circumflexo exhibent h. I. 
fcripti & edd. Poterant & lyjvi , ut alibi : nam & fic ul- 
tiina longa foret. Ibid. v-rro rporretf τ' ί<ττ). Coniunttivatn 
pariiculam Grotius ex conieilura adiecerat : nunc eam- 
dem perfpicue etiam expreiTam video in ms. Ep. Cur vero 
vocabulum χρ»ΐίΤ/ν.«ΤΛτο$' in "χ^ρασιμωτατον mutaverit idem 
Grotlus, non modo cauiTa nuUa adparet, fed & perin- 
commode id fadum videtur. Effe autem confulto a le hoc 
mutatum , ipfe in Notis declarat. 

Ferf. 21-23. Vicijfitudlnes {^temporum ,) inquit, & mo•' 
tus {foUs) maximurn inferunt hominibus malum ; iciYxQQX., ii 
• illarum mutationum rationem hinon habent , & viraefuae 
rationem ad illas non adcommodant : tum & divirfitatem 
eficiunt in cis rebus qnibus in cihum uthniir. iv roji τρο- 
τα.'ϊί temere fcripferant librarli, cum e fuperioribus 
verfibus τροναί adhuc in animo haberent. τροφ^Γ? \n 
meo exemplo iam ex conied. correxeram , cum idem 
Grotio placuifle vidi. Poft a.KKotay.ciTct vero , comunBiva 
particula nonnifi mea de conieftura adie^ta eft, qua non 
carere poffe vifa mihi erat oratio. Latebat vero etiam 
fortaffe eadem particula τ' in fcriptura codicis- Ep. in qua 
άλλοικμΛτ\ pro ίχλοικματά τ\ ConiunoViva particula 
opus effe Grotius etiam iudicaverat : fed eam propius im- 
tium verfus pofuit, & cum reliquam verborum dilHnftio- 
nem, tutn vocem wa/.S^toi/ in ϊιμΙοιατλ mutavit, hoc mo- 
do conftifuens totum hunc locum : 

tti /χετΛ^βλΛί yhp cci τε κίνίια•ίΐ( κακόν* 

ηλ/^ΛΤΛ J" ivSpUTTOffflV ΛλΑΟίωίΛΛΤΛ 

Ν 3 



198 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p» 102. 

Quae quidein ratio oarum probabilis mihi vifa erat; cum 
praefertim in >) κι (ία, τον, (ad κΛκΌν nulla interpofita dirtin- 
ttione refciendum ) conientiant libri omnes. Eft tamen m 
eiufdem verfus priori himiihchio diiTenfus librorutn , qui 
turbare nonnihil nos poffit. hhi^ttrov ίνΛν&ρώτοκΓΐν^ 
ficut nos edidimus, iic legitur in fuperioribus editionibus: 
led ti -τ' C--V d pwrr 01 ί habet mi. -^. quod percoramodum 
videri poflet , nifi fic pes fpondeus in quartam fenarii ("e- 
dem Lncideret. Itaque omiiTo verbo έ^τ', utpote ex inter- 
pretatione adieilo, fic oportebat, 
h >. ifi ciT V άν Q jira-T oig- IV. 
Quod g V αν^ί-άτοκτιν lcripfit primus editor, id exEpitomc 
fuirifilTe \'idetur, in qua eft, 

«λίβατον ί'ν τ' avd ρώτ 01 ί ΛΚλοιώμΛΤ*. 
At ibi iv τ iftud haud dubie ex 6στ corruptum : nee 
omnino opus hic erat g ν particula , quara deUtam velim. 
Eamdem voculam alia ex cauffa, (ne Ccilicet quaruor 
breves fyllabae concurrerent) deltri iuiTerat Hermann, 
de xMetris pag. 155. 

Verf. 25. TiV 'ΤΓΛρΛκοκνΛζ'ϊ r ctvT et\ » Quis coquorum ad 
iiifla attenditr Sed ύλοτλ pro τοίΰ- S s non eft ferendum." 
Casaub. — Grotius, alteri perfonae verbaifta tribuens, 
Quotus ifla quifque ohfervdt? interpretatus eft. Ac fane» & 
fequi, & mente adfiqui , intdii^cre^ & mcnte perfequi^ id eft, 
aferukre, ohfervare , figniticare poieft iftud verbum -Trcipu.- 
KoKov^siv : fed, quocumque fignificatu, nufquam c\xm ac- 
cufativo cafu, conftanter cvim dativo conftrudum reperi- 
tur. Ei tamen (quoniam τούτοκ non fert metrum) τοίίΓ<Γ^^ 
utpote nJmis recedens a fcripturae velligiis , quam tenent 
cum editis ambo noftri codices » non lum auius in con- 
textu ponere: fed, donec melius aliud certiufve occur- 
rerit, ferendum vulgatum, quamvis fufpef^um, iudicavi. 
Nihil enitn promovere Sam. Petitus vifus eftj cum J, c» 
png. 84 fq. ftatuit, nove fed eleganter diftum effe τλ^λ- 
κολου^ΓΠ' , pra infuptr habcre ^ negligenur exjequi praecepia ; 
fere ut 'Tctpa.Koieiv. Nani etiara fic dativus cafus defidera- 
batur; ut taceam, pronomen tj? poftponi debuiffe ver- 
bo ea notione accepto. Ibid. 7oiyupovv στρίχφοι^ conf. ΙΙΓ. 
116. a. Adde Hcmiterh. ad Plut. pag. 432. 

Firf. 30. χνμ-οί ouct?.'2i -παντ^ Magisplacet, tranfpofi- d 
tis verbis cum ms. Ep. legere 'ο^,αλνί ο γ^υ^ος ταντ. — 



ρ. loa. Ι Ν LIB. III. CAP. LX 199 

(1 Petitus pag. S^. ο χυλός malebat, ut adluderemr ad 
illud Ef>icuri diftum in libro -repi Τελου? , apud Athen. 
V II. 178. f. & 280. a. ov ykp syays νοίιτω TciyadOv , i<^ctt• 
ρων μίν Teti• ίΊα γυλων hSovcLf. At, primum, idem valet 
χνμ.}>ί & χυλοί, ut perinde fit, utro nomine utaris: de- 
inde, ibi de fapurihus loquitur Epicurus , Iiic vero ae fuc- 
co nuiritio agitur. 

Vcrfus 31. 6« 32. fic in editis let;ebanrurr 

Xv/wOf hiysii ^ Ανμόκρηοί ovSev TpAy^ei Tcfc 

ytvcusva TrytsT Ίον φΛ•^ό>'τ' cl6o»tikOv. 
Ibi Casaubonus: « VerCiis xxxi fphinx eft, cui opus 
» Oedipo. Legi poteft, Xi>,</bf ^uysK ; Αημόκριτος ουί'έν. 
ντ&ντα <Γη yιvoμ. &c. Prima verba iiint illius quam aU 
»loquebatur cocus.« [Vidinius fupra , Caiaubomim exi- 
flimaiTe, cum muliere colloqui coquum. ] » Admirata enim , 
»quod vocabulo philoiophorum ac naedicorum χνμοί m 
«praeced. verfu effet ufus hic cocus : Quid? ait ; χψ•°'^^ 
r tu nofli, 6* de iis loquiris ? lam er^o Democrhum phyjicum 
nnihii efl cur mircmur. Pergit deinde COquus.: Haec , in- 
«quit, quando ita fiunt , acutum reddunt ilium qui clbis tta 
vparans vefcdtur. aSpwTixbf vel ad aciem oculorum, vel 
«aciimen ingenii, potes referre."— Sic ille: cui in prio- 
ribus verbis adferitiens fere Petixus; verbaque illa. Δ»- 
μόκριτος ουί'ίν^ reddens , Nihil ad te coUatus Democrltus ; 
deinde 'τpc^,yμ.ctτet. legir, & reliqua tenens, fic interpre- 
tatur: Nihil efiq^uod mirins ; eventa nos eautos fccervnt. — 
Grotii emendationes fub contextu indicavimus, & lati- 
nam eiufdem verfionem fubiecimus. In cuius ratione illud 
titique violentum, quod vulgatum yivousvet in τα. <Γ* ύνώ- 
μαΚΛ mutavit; refpiciens illud βμαλκ! ^ quod paulo ante 
praeceflit. Sed iftud praeclare viderat, & collato praefer- 
tim veriu feq. intellexerat , kGpnTtKov ex ύρ^ριτικίν 
effe corruptum. Ipfum vero hoc Λοίρηικον perCpicue ex- 
hibet nofter mj. y4. (Epitomator quidem duos iftos prae- 
termifit verfus. ) In reliquis verbis nil mutat idem ms. A. 
nifi quod non poft hiym y fed po^ Δαμόκριτοί inKrpungit 
orationem, Cuius rationem nunc demum , cum iterum 
expendo, vero proximameiTe, mihi videor intelligere. Ita- 
que fic rercriptum velim : 

B. Χνμουί Kiysif ; Δ:ιμόκριτοί ! Α. OiS'sv '7ΓpΛyμΛ. Tec 

yivausfct τοιεΐ τον <f,otyrjVT' αρ^ριτικίν. 
Hoc leniu : B. Chymum tu dlas ? Ipjc mihi videris e([e Dt" 

Ν 4 



200 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 102. 

mocntus l A. Id quidetn parum efi. — Quae viilgo fiunt y ar- d 
thnacos fachint comedentes. Ncmpe poftquam alrer ( five fe- 
rio, five per iocum potius) ob id quod de chymo dixerat 
coquus, cum Democrito Qwm comparavit; obiter refpondet 
vanus homo , Parum hoc eft : (cilicet, hoc quod de naturae ca• 
gniuone f ηηα imbutus ego furn ^ adhuc audivlfii: longe etiam 
maiora audics. Tiim propere pergit de morbis dicere, quos 
cjfidant cibi α vut^arihus & ignaris aaturuc rcriim coquis im-, 
perite paratl. 

Verf. 34. ^5f (^vcrecei ivTof. Nil opus erat,ut hrof 
in gι'^ot/f inuiaret Grotius< Quemadmodum Koyav ίκτοί 
dicitur illitcratus, & λΌ'yωv ivtli ^ Ihms & dodrinu imbutus ; 
qua ratione Plutaichus dixit , τλα-η? ί^ιστίι\μϊ)ί κα.) τέ-χΐ'ηί 
ίη'ης yevouevas: ( citante Budaeo in Comment. Ling. Gr. 
pag. 179.) eadem ratione q,us-sas ίντ^ί perapte didus fue- 
rit is, qui cogmtione naturae imbutus ac vclut inidatus efi , 
neque a liinine iolum philolophiam naiuralem falu- 
tavit. 

Fer/. 36. ctA Vt/i'. Sic cum Grotio correxi: oV ϊστίν q 
propoiuerat Cafaub. Debuerat faltem ci" ίττίν. Ferri fa- 
ne non poterat oUv τι;»', quod habebant edd. & multo 
minus oiAv τ^ν, quod eft in ms.A. Nec vero obfcurutn 
ell quid deceperit librarios , qiii nempe haec cum fequen- 
ti voce hij-uhv coniunxerant. In Epu. inde a verj. 31. 
omiffa pleraque aut brevillime contrafta funt. Ισμνψ 
mutare non fum aufus; quamvis commodius videarur 
iSmihv , quod a Cafaub. propofitum adoptavit Grotius. 
Vtrfu fcq. vero, neceiTario rroioZvicLi fuit corrigendum , 
quemadmodum dein ντοτρίβονταί confentientibus libris 
kgebatur. Jbid. αυτοΐσι loem valet ac Ιοίντοΐσι; nec opus 
erat, ut αύτοΐσι cum alpero ijpiritu fcriberemus, quod 
voluit Caiaub. 

Ferf. 39. "£ls μοι κέγρητΛί. Sic ms. Α. cum edd. quae 
fi vera eit fcriptura, fslennt iitique aitcrius verba , con- 
querentis de coquo, quod nelcio quo modo conremtifn 
& infolenter ipjum traflaverk : quem etiam άκιτήοιον fu- 
pra nominaverat. Casaubonus, o? μοι κέχρ»τα,ι 
legendum proponens, ait: »Senrus eft : Quones videbis ali- 
vqucm coqiium ex dherfis &• contrariae naturae pifcibus unum 
» cibum parare , eumque Jcfamo refp^rgere , cppedat ad illorum 
ii imumquodque j hoc eft, failum iliius- improbet atque a/per- 
» naur, q uicu m que utttur me coquo ^ tnequt audiet. u 



ρ. 10». Ι Ν LIB. ΠΙ. CAP. LX. aoi 

e Ibid. Τ/ ykp &ν eu yevoiT^ έτι. Sic refte mss. A. &Λ 
rerperam ytvono τ» edd. 

f^erf. 42. Pro συιχτκεκομίνϋϋ ^ (quod ciim edd. tenet 
ms. A. ) corrigendum συμτΚίκομίνηί refte monuit Ca- 
SAUB. Et hoc ipium habet nolter rns. Ep. Adnotavit idem 
Casaubonus : » Transiatio eft a lufta. συμτλέκία-^Λί 
«άφΛί, pro μίΰ -yeff^tit μίζίΐί.α — Samudi PlTITO vero 
idem vocab. άφα) c\ muficorum arte adicitum videbatur, 
ut plura quae deinde occurrunt. 

f yerf. 45. iycu yc/p giV τονττ ctv lov ουκ ζ'ισίρ'χομΛί» 
Ciim eU ΊύντΎΛνίϊον ^ quod h. 1. tenent libri omnes, me- 
tro non conveniret; Grotius iyco yup οττ uv e7o ν 
correxit. At τουττάν/ον penultima brevi fcriptum 
oporfuiiTe, oportune monuit Valckenar. ad PhoeniiTas 
pag. 252. & , fic oranino ufurpafle Atticos, ex Phryni- 
cho pag. 120. & Herodiano Grammar. apud Etymolog. 
Magnum, iam pridem docuerat Bentlei ad Menandri 
Fragm. pag. 115. Vide Athen. IV. 170. f. ubi membra- 
nae nortrae verumtenent, & VII. 290. c.d. ubi eamdem 
fcripniram metri ratio neceffario requirir. 

Ferf. 46 fq. ctKha^ τί, ^εωρω τΚϊΐΐίον κα&ήμβνο!' 
rroiovffi Χ' ίτεροί. — — 
αλλά τι ^seopci &C. fcribunt vulgo. Ego τ/ interroga- 
tive fcribendum putavi : &: duobus CGmmatibus interce- 
pi voculam , quo fignificarem , tali quodam modo intel- 
ligenda ifta verba, ά.κλΙΐ'^Γλναίον κΛ^νμενοί ^ζωρω τ/ -^οιοΰ- 
σιν 'hspor Ket) iycu μϊν ουί'ίν τοιω^ sTSpot ίΤέ 'ττοιουσι : vel, 
brevius , άλκα, τοιουσιν 'ίτεροι , iyo) «Γέ rrKx\ffiov κΛ^γιμενοί 
ορω τί 'TTotoviriv. Quod Γι cui pro hac fententia paulo in- 
tricatior videbitur ifta verborum ftruftura; non dubito, 
alias fimiles, fi quis hoc egerit, apud dramaticos poetas 
reperturum. Sed nunc, dum haec relego , alia occurrit 
ratio, ut expeditior, fic fortaiTe etiam verior: fcilicet, 
Ut iic diftum intelligamus : 

B. ΆλλΛ τι; Α. Θίωρω 'Jhtjjiov καΑϊ\μζνοί , 
τοιονοΊ <Γ' ίτξροι. 
Β. Tu vero quid? Α. Spi^o , prope adfidens ; αΙΊΊ vero opus 
faciunt. Tum vero rurfus inftat alter: B. Σί» cTs ; quemad- 
modum, pro vulgato σο\ cTs, Casaubonus ait: »β•ύίΓέ, 
«vel συ <Γέ τ/; fcribi malim. Dixerat cocus, Je in conttm•' 
η platlone occiipatum allos fincre manum opnn admovcre. Quae- 
«rit foemina , ffu «Ts τι; tu interca quid facis^ Refpondet 



202 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 102. 

j>autem, hiya 7Ui α/τ/Λί.α — Quam pofteriorem inter- f 
rogationem cum τεΓροηΓο in unum contrafturus Epito- 
mator , quaeiUonem omifit, τεΓροηΓαπτ fic enunciavit , 
'Eya j^g Kiya τα? a.hicit. Sic cum atcipienda mihi nunc 
videatur ifta fcriptura Epitomes, noUem eam in contex- 
tum a rae adopraram : & , Σΰ J^e; velim repofitum. Con- 
fufio vocalis ν & diphthcngi 01 eft in frequenviiTimis li- 
brariorura erroribus. Quod Γι Σο) cTs tenendam, intelli- 
gendiim fuerit , tibi &■ tui fimWibus , tuae condinoms komini- 
tus ; fcilicet, qui Όψιο miniflrant^ At, cuius conditionis 
homo fuerit, quicum hacc colloqui fingitur coquus, liaui 
iatis adparet. 

ycrf 48. lungunt vulgo & cum fuperioribus : & 
Dalecampius quidem ad verbum xiya retulit, Εξο cauf- 
fas acufe enucko ; GasaubONUS vero ad τΰτο^αΐνον , cauf- 
fas expono qwirum evenius flatim apparent. Equidem GrO- 
Tii fecutus fum ratlonem; cuius veritatem tamen non 
praeitabo. Aliter fane accepiiTe Epitomator videtur; qui 
eamdem vocem οξυ , ut ad fententiam minus neceiFariam, 
prorfiis omifit ; nude το τίρίκομμ' α,φεί fcribens. Vocem 
οςί/, &L fcquinti virfu verbum ίτπίίνίΐν , coniulto ex Mu- 
ficorum ratione adfcita effe Petitus exiftimavit. 

Verf. ^o. »Verfus huius principium conclamatum eft, 
wnobJs quidem. 'OfcetA/^sTw to?s• στ ky^e σ*. Tea- 
«tabamus tamen, 'Ομαλιζέτω rn ίσχΰραν. Nam hoc vult 
«ifte imperator , curet aliquls , ut toto foco fu ignis aequaUs: 
5) vel , Planum aliquis mihi faciat hunc focum. « — TOUPIUS, 
ad Longin. pag. 182. qua fententia probaverit fcripturam 
proxime ad vulgatam accedentem, Όμακιζέτω rii τοις 
crkyjat^ exputare non poiTum : mm fpicis aut arifis qui 
fit hic locus, non video. Grotii emendatio, Ό/^αλι^ίτ» 
70 Tctfiyjii^ Aequetur fdlfamsntum^ nec per fe fatis eiTe 
commoda , & a veftigiis veteris fcripturae nimis recedere 
mihi viia erat. Ms. A. nil nnuat, nifi quod m ύ,-χ^εο: ih 
haber , pro tsikyjau Epitomator, ut folet in locis diffi- 
cilioribus, priusomifit huius verfus hemiftichium. In τοΓ? 
ffriyjat videri debebat haiid obfciire Ίοϊί Tk%i<ri la- 
tere. Itaque & />t ά λ 1 ζ s ( fci). τΌ Tvf ) τ ούτ κ τάχ^ε• 
ff ι legebat Samuel ?E7nvs , intelligens : «coquum, cum 
sjvalidiorem ignem fieri iuiTiiTet verbis praecedentibus , 
»nunc his verbis cavere, ne remiffior aut etiam largior 
'>iiat, & imperare diicipulo> videat ut acque validus pcr• 



ρ. ΙΟΙ. ΙΝ LIB. ΙΙΙ. CAP. LX; 205 

induret l^nis.u Scilicet ex Muficorum fcriptisprobabile fa- 
cere conatus eft vir do6lus, 70 Tety^oi idem fere valere 
at Tvv άξντΜΤΛ. τη? τίσεως vel ίτ/ΤΛβ•5ί»<• ; docuitque» 
Muficis linv ομακότητα dici confilhniiiim in eodtm vocis to• 
no: ifaque, ficut modo dixerat coquiis , krrhnvov το nrjfy 
fic nunceum iubere ait, in illo gradu τικ ίτηίσίως con- 
iiftere. Quae quamquam non plane nobis perluafit, la- 
men me rationes viri doiti conimoverunt, ut tenendam 
vocem τί-χίσιν cenierera. Tum vero paulo commodio- 
rem prodire ienrentiam exiftimavi, i\ ομά,^ιζί τ* ΐ70ί( 
τώχίίτι lcriberem ; ut hoc dicat homo nofter, aequabi. 
lem Jervandum ejje ignem: quod cum proxime fequentibus 
verbis aprius convenire videbatur. Nec vero praetereun- 
da emendatio huius loci a Scaligero tenrata; quae et- 
iam , adlata nonnulla mutatione, in conrextum iortaire ado- 
pranda erat. Scilicet Scaliger, referente Grotio, ο/ιχώλί- 
ζέ Ti Ύοΐί (ΓΚΛλίσι lcgebar. 7λϊ< puto voluerat; 
natn foeaiinini generiselTe nomen σκακΊί , ^KetKiSOi^ ipfa 
terminatio indicabat. Tum vero metri caulTa ομάλιζέ τ' 
€ίύ τα Γ? σκΛλία-ι oportebat : quod ipfum , ο^ί/άλ/^ε τ' αύ, 
ad veftigia etiam veteris fcripturae proxime accedit. Vox 
autem σκακίσι percommode hic locum habere videtur. 
Eft enim σ-καλ)( ftatim quideni 'inflrumtntum mflicum , /jr- 
culum , quo fodicarur & fcalpitur terra, ut feges ab her- 
bis noxiis repurgetur : a verbo σκΛΚΚω^ (τκακΐζω y σκα,- 
hrja. Vide inprimis Schol. Theocr. ad Id. X. 14. tutn 
Poll. I. 24'), & X. 129. ( Adde Hefych. in Σκακίί: apud 
quem , ubi vocem hanc per σκα^ρίον interpretatur, non de 
vafe potorio ex Athen. IV. 142. d. cogitare debebant in- 
terpretes ; fed a verbo σκάττω dedudtum vocabulum ac- 
cipere debueranr , ut apud PoU. X. 129.) At quemadmo- 
dum verbum σκακεύειν non modo dc/bdicanda terra ufur- 
patur, verum etiam de igne; ut, σκα,λξύίΐν eiv&p<t.KUi apud 
Ariftoph. Pac. 439. & t^ rrvp σκΛλεύιιν in noto praece- 
pro Pythagorico : (Laert. VIIL 17. & Plutarch.de Educat, 
III. 2,8.) fic » σκα.λΐΐ , quod de cognata voce σκί^ευ- 
6pov Henr. Stephanus & PoHucis Inrerpretes ad VII. 22. 
monuerunt , diolum tuerit etiam culinarlum inflrumentum , 
quo prunas vd ignem fodicamus , & , a cineribus repurgan- 
do, renovamus ardorem , aut iucidiorem flammani ex- 
ciramiis. 
Ibid. Ante ττρώτΛ λβτΛ^ neceffano cum Grotio articu- 



S04 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 103. 

lus Η ponendus videbatur, qui & ob literarum Η & Π li-f 
inilltudinem Interciikre racile potuerar , & indicari videba- 
tur in ms. A. per ν ία^ίΚκυ^-τικον praecedenri voce adie- 
fium. Vetiis tamen is error erat : nam & in ms. Ep. licet 
defint tres voces praecedentes, & proxime praecedant 
illa , i^rhsivov 70 τίρ, tamen nude τρώτ» λοτΛ? abfqiie 
artic. rcribiriir. Vitiore τ^μτηι' legebatur in ed. Ven. & 
Baf. Tc<UT» ex nisstis reftituit Cafaub. 

Verf. 51 fq. ζεΤ τ α Γ? έφίξίκ ουγ) συμψϋνωί. Vulgo , a 
ciim τουί fcriberetur, comma ponebatur poft ^s?, iun- 
gebanturque ifta verba , tcvs" i<^e^ris ουγ) σνμ-!>ωνωί voeif. 
Qua diftiniitone orationis urcumque, fed male tamen uti- 
que, diTimulabatur error. Mendulum tcu? tenetOTJ. ^. 
qui nefcio an & comrna habeat poft ζ??. Propius a vero 
abeft ms. Ep. fic fcribens , ζίϊ τ ?$• ΐφεζήί ούγ) σ-ν/αφώ- 
rwf. Sequentia autem ufque τέγ^ν» , omifit Epitotnator. 
Verfn 52. nonnifi hoc modo diftinfta erant verba, 

Tcv TVTov "AToAAsy, y.a) τί <puivsTeii τί^ςΐ'ΐ;. 
Duosiftos verius fpcdaiis Casaubonus, ait: « Sequen- 
» tia fcribe fjc , adiuvante Hccfchcliana Epitome : 
ηζεΐταΊί ΐ(^ίζη< ουγ) συμφώνωί. νβεΐί 
•ητον τί"7Γον."Α•7Γθ^κον. κλ) τ/ (φαίνετα,ι τίγν\Λ% 
η Hcus tu , ait , prima οΙΙα ηοη fervet aequaUtir caeteris ; pu- 
»ta, fegnius aut vehementius. lam tencs formam mcorum 
71 irnpenomm & artis totiiis. "λτοκκον eft admirantis & aflen- 
>>tantis: pronunciatur a muliere : fequentia funt coqui. « 
— ExiftimaiTe Cafaubonum , cum muliere inftitui hunc 
fermonem, iam aliquoties vidimus: quod vero de Hot- 
fchdian.ic Epltomes adiumento dicit , id nonnifi ad priora 
verba {eH τ&ΐς έφεξίΤ? pertinere puto , in quibus illa cum 
noftro ms. Ep. conienfiffe videtur. Vocabulum τον τύ- 
^ov ηοη folicitem equidem, quod rede Cafaubonus in- 
terpretari videtur de anis aut tmpmi forma. Sic apud 
Longin. de Sublim. feft. 13. τ'^ν τύ-ττον ουκ kyvoeTi , de 
/οηι.Λ atque more fcrlbcndi Platonts commode accepit ToUP 
in Notis p. 183. collato hoc loco, itemque alio ex Syne- 
fii Epift. 67. pag. 211. ed, Petav. At Petitus, etiam hic 
vocabulum e Muricorum fcholis quaerens, τον τ ό -ττ ο ν 
legi voluit ; qiiam eiTe vocem muficam ex Ariftoxeno 
probaniin ivit: ηΤό-ποί enim eft , gc £ 5Ία(.στ{)μαΎα. κα) 
ϊχφωΐ'Λ» κινούνται, inquit Ariiioxenus Muficus: nam φω- 

Λ f» HolTeC τόίΤΟν ^AfVTSfOV ») όξύτερΟ^ , όςν? Μ ^CtfliS ytVSTtihii 



ρ. loj. ΙΝ LIB. IIT. CAP. L X. 205 

a — Eamdem vocem τύτον in κτ ύ n- q ν mutatam volue- 
nt ScALiOER, referente Groiio, led meriro improbati• 
te. IhiJ. Vox τίχνη in ws. A, a praecedente ^ctivsTcit 
imerpofito punBo ό^\^\η<ί,νύη\τ '. quod commode faiium mi- 
hi vifum erat , quo indicaretur , ad alcerius perfonae par- 
tes pevtinere eam vocem. 

Verf. 53. Cum fic legeretur in editis, 

Είτ' eyflec ei)t>i τ λ ρ ei7 i 6 e μα ι το?? ^νμτίΎΛΐί, 
notavir hunc verfum Hermannus, ( loco iam iiipra ad 
vf. 14. citato) ob quatuor breves (yllaba* in verbo τα- 
ρατ/θί//Λΐ concurrentes. Nec vero vel eam ob cnuiTam 
damnem equidem iftam fcripturam , ( quam ne ipfe qui- 
dem Vir dodiiTimus , quamvis illo concurfu oiFenfus , 
damnare aufuseft;) vel per fe praecife improbem : nam 
& in medio genere, atque etiam in ipCo paiTivo , aftiva 
notione ufurpatur illud verbum. Sic τΑρΛΊέΒείΤΑΐ ^ aJpo- 
fuit exemplum , III. 97. e. Et 'ΤΑρα.τί6ίμαι h. 1. tuetur ms. 
Ep. non male. Atramen de clbis vel mtnfa ufurpatum hoc 
verbum in mcdlo ^cnere, da eo magis dicirur qu\ ^bi clhos 
adponi iubct , veluti de Paufania , apud Thucyd. I. 130. 
τράτ£^Λν Πί^ί-ικΗν ίΓΛρ£τ/8£το : item de Hasdrubale apud 
Polyb. XXXIX. α , 1 1. S'evTipct.< ΤΒΛΤίζίί? rrctpgriieTo το- 
h.vT£htii. Quare cum perfpicue 'reipctTi&v μ ι dederint 
mss. A.&lB. accipiendum hoc iudicavi. Dein vQxo/m eo- 
dem verfu , unde iftud ToTf συμ.'πίτΛίί arripuerit pri- 
mus Editor , quod tenuere pofteriores , aut quid eum 
commovere potuerit, ut adeo temere defereret fcriptam 
le^iionem , non reperio. Certe μίίνΰά,νεκ percommo- 
de h. 1. dederunt msstiA. &lB. Quo recepto , metri eriam 
ratio poftulabat , ut '7ταρα,τί6ϊΐμι pariter acciperemus. Epi- 
tomator illud verbum, ut ad fententiam connexionemque 
orationis minus neceffarium, omifit. 

ycrf. 5 5 fiq. Πως ίστιν αύτοϊς, rrcoi pro οτω? accepe- 
ram , hoc (sniu. , prout fert cuiuf^ue ratlo. Sic Dalecampius, 
ut illis convtnit. Sed re£tius verba ifta Grotius cum Ca- 
faub. <2//eri /jef/o/zai tribuiiTe videtur ; j)cum audiiTet, [ uc 
» ait Casaub. ] fien mixtionem λλτλ συμ<χ,ωνίΛν in pa- 
«ratu ciborum, quaerit vf. ^5. Πώ? ίστ\ν Λυτοΐς; Quac 
η harmonia tfiincibis? aut, quis conccntus ? Refpondet ma- 
»gifter: Quat habent inur ft harmoniam S^ta τεΐίτίοων , aut 
« cT/ot τίντε , aut S^ik rruffuv , ea compono inviccm , obfcrvads 
nparibus intervalUs, « — Poft verba Stu. TXffay , fic per- 



ao6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 103. 

git Epiromatot: Kea άλλα xti/jHTeef, (nempe fatuus ille a 
Joquaxque coquus ) i^ctyei' Ovtvf Έτίκονρο? καίτενύ- 
κνου Tiic «(fofnv, &c. quae verba in pleniore opere verfu 
€2. leguntur. 

Verf. 58. ΚΛί ΊΛΐς ί^ιψορα7{ evive oiy.eiuf ιτκίκα, Sicut 
rrrtpetcf epsjc τοίΐί rrivety.itc vel τα. βράμΛΤΛ fonat adponcrc 
cibos , i/2 mcnfam inferre ; (IIL 94. c. & 95. c. & faepe alias: ) 
fic ί'τίζορα.ί Viic coquus videtur dicere α'^οί ^ui /70/? albs 
inferuntur ; (wequi cum aliis ^ quos entremets ν ocamus. Pofl: 
'ΡΓ^ίκΜ mMorl punilo difliriBam volueram orationem. Perti- 
net autem hoc verbum a<l concinnam lancium in menfa di- 
flributioncm, ut apu alura αΐκη refpondtat: de quo mox 
plura verba fadt. 

Verf. 59 /f. 'Trh^iV oLfrTet ; intelligo TotJTo T^ βρωμά vel 
iryToi" έ τίνΛξ. Unde pendet , unde apta efi haec lanx? id eft, 
Ad quamnam aliam refertur ? cui alil refpondit ? Sciiicet ntw 
trali notione verbum 'ά.'ηηιν accipiendum videiur ; quemad- 
modum compofitum (ruveiTieiv apud philofophos pro con- 
gruere , quadrare , confentancum e//e , ufurpatur ; de quo poft 
Budaeum H. Stephanus roonuit Thef. I. 500. b. c. Vale- 
re aurem fimplex Λττίΐ nonnunquam idem ac οΊ/ι-ά^τε/, 
difeite etiam liefychius adnotavit. Cum hoc convenit id 
quod fequitur, τ/ τούτα μί'^νύίΐν μίκ^ίκ ; \xhi pro τού- 
τω»', quod erat editum, reote τούτω dedit ms. A, 

Vcrf, 61. i^kqiBvov sKKSif ουχ ύ'τηφήττ}^ σοιρόν. ΡοΛ b 
ντίρβύα•}) nulla difiinfiio in ed. Ven. & Bal". Nudum punilum 
minus in ed. Caf. Dalecampius vertit : Quae non congruunty 
tu coniungis ; modum hunc ne trarifgrtditor : fapkns. Nihil ad- 
notavit Cafaubonus. Gallicus interpres fic reddidit ; Tu 
tires - la unt piece qui nt s^accordtra pas : cefl ^Jf^[ ^^ cda : 
bien ! Mihi vifae erant difliones ittae rurfus , ut fuperio- 
res , ex muficorum rarione petitae : de quarum vi tamen 
mininie mihi liquet. Nefcio an ϊκκίΐν hic ponatur notione 
mmorjndi & in lonc,um trahtndl ; (vide Lexic. Polyb. ifi 
*Έλχ^/^, num. 3.) cui oppofitnm vmp^a.iveiv valeat trans^ 
fiUre , knter perfiringere , ut apud PoU. IV %£,. βρα.-γνκο'^ας 
vTSp^kf , brevher ptrcurrens. GrOTiUS non modo coi^>sv 
in ί•οφΌ? mutavit, fed etiam ίλκίΐν \n 'ίρκοί: monens iii 
Notis «effe proverbium quale ύ'τίρ τα. iiniuuuivci TnSa.v.u 
Interpretatus eft autem , quau ντ;ρβίι<τ» dfet terria verbi 
perfona, quod fane non fert ulus iermonii•; ni ibrtaiTe 



ρ. 103• ΙΝ LTB. III. CAP. LX. aoy 

b ita accepir, ac Γι eiTet a-v ovy^ ν^ερβίκτγι^ ikv fif βΌφόί: tu, 
β faplens cs , nan tranf^rcdkris, 

Vtrj. 6a. ^ί'πίκον^ος ούτω κΛΤίτΰκνου τίιν hS^ovm. >> Κα- 
^traTvnviiZv t»)C iieTofiij' , vaiet, pr^eceptis extruve volupta- 
ntem -. hoc eft , artcm parandarum voluptutum componere mul- 
vtorum eo pertinenniim praeceptorum obfervaiione. Eit enim 
η ars omnis, plurium pvacceptorum finan CHnJern habentium 
» ffWTM// et & K<LTcLtii)iva)ffif. Sic νετΓ. 4. τάλαντα κα.τ6- 
ii 'ττνκνωα-Λ tsTTetp*. Graeci rhetores intcr ornamenra ora- 
«tionis ponunt quam vocant κΑταίτύκνωαν rentenriarum ; 
jjqua figura unus omnium Thucydides plurimum utitur. «t 
Haec Casaubonus; qiiae qiiidcm pariim conferunt ad 
illuftrandum hunc locum. Verbo κατατυκνονν (e Mufi- 
coriim ratione defumto , m docuit Meibom. ad Laert. 
X. 142. T. I. pag. 664. ed. Menag.) ipie Epicurus uliis 
erat, de voluptate loquensin Kvpieni «Τόξα/? num. IX. Ei 
ΧΛτετυκνοντο Tkcn hS^ovh-, &c. ad quae verba confule 
quae poft Meibomium monuit loac/i. KiiHNius, in Notis 
ad Laert. T. II. pag. ^^4. ed. Menag. Eodem reipexit 
Alciphron, lib. III. Epift. 55. pag. 412. cum rh χατατύ- 
κνωα -iv του ν^^ομένου dixit, fcil. iondenfattonem , ctimulatla^ 
nem , perfe^lionern undtque abfolutarn compktdrnquc voluptatis. 
Confer apud euindem Laertium proxime (equentem Epi- 
curi fententiam, (X. 142. num. ία) quam eamdem la- 
tine expreflit Cicero de Finib. II. 7. 

Virf. 6G. ούχ-οΰν ο y' ουκ ϊ-χρνσι. Sic percommode mss, 
A. & B. οϋκοΖν οτ ούκ £χ. edd. cum ms. Ep. quod tenens 
Grotius divifim fcripfit , τ' ουκ έχ, ut referretur ad 
cLyvoiuffi Ti , quod fequebatur in ed. Cuf. ne id quidem in- 
commode. At in «d. Ven. & Baf. prorfus aberat poft 
iyvotjZtn particula conlunftiva : mssti vero A. & Ep. 
ityvooZfft ^i dabanr. iyvooZai re tacite corfexerat Ca- 
faub, five fuo ex ingenio , five ex notis fuis Italicis : ex 
ms.B. quidem nihil hic adnotavit Brunck, ut videatur ille 
codex in τε confentire cum ed. Caf. 

Ferf. 6S. Cum iunftim vulgo τα. ?^οι'τλ «ΓηλΛίΤ» legere- 
tur, verfum iftum fic reddiderat Dalech. Ca6Ur.i videUcct 
mijfa iamiam faciamus, Monuit deinde Casaubonus.• wlra 
«icribo, *A<pMuev cCv τα. Κοιητά. Siiha. <Γη 'ττάκαι. Omitta" 
vmuSf inquit hic magifler, alia omnia fludia , & philofcH 
11 phiae Epicurl nos dedamus.M —— IUud ί'ίΐλΛ <Γ*) adoptans 
Grotius, totum verrum fimul cum poikriori hemiAI- 



2ο8 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 105. 

chio verfus praecedentis alteri perfonae tribuit , fenfu lon- b 
ge diverfo accipiens. Sic enim vertit : 

B. Haec tua tfl fznuntia? 
Mhtamus irgo rdiqxa quae pridcm patent. ' 
Monuitque in Notis: «Difcipulus, pertaefus 'ineptiarum j 
j>ait, caetera iam fatis fe intelligere. « — Ego, in eamdem 
fere fententiam, fuperiora verba ad eiLifdem coqui partes 
referri polle putavi , ut is primum dicat , Annon dhi ita 
viditur ? deinde , non exfpeilato refponfo , aut poftquatn 
alter nutu fignificavit fe nihil opponere , fic pergat : Aiii- 
tamus trgo rdiqua, Cui refpondet alter : Δ » λ et <f μ '^a.Kat. 
Nam refte fortaiie und voce «TMAaJ'» rcriptutn erat, hoc 
fenfu , ΔιιΛΛ'Γμ τίκαι ίΐφίΐνα,ί ί^ι. Viddket iam pridcm , 
quae tu nugaris , omitu poterant, Sane , iam pridcm fatis erat l 
— Quod ipfum verbum iam dudum ego vereor ne & 
in me Leftor detorqueat , tam diu hifce nugis immorantem. 
Epitomator iftum fermonem finiens in verbis ϊτψρ <Γο/μ- 
β-αν, (νΓ. 67.) Tic pergit : Ότί Aicyxsi/f S^etyfki^av το ts.a.'• 
μία,ί τϋί avKt)TpiSO{ S^eTrrvov , οτε Α\ψίηριον τον Πολιο/>χ.)ΐ- 
Tm νητεί'ίχξτο y κλι το 'Αντιγόνου «Γε και ΠτολεμΛίου των 
βαδΊΚεων ί'εΐτνον , ιγβνί -πρώτον 5Γίΐρ'Ζτ/ό»(7< κ&) κρύα. Quae 
pertinebant ad pag. 100. e. f, & funt ex eorum Fragmen- 
torum genere , de quibus fubinde iii duobus prioribus libris 
didum eil: fcilicet, quae cum ftatim neglexiiTet Epitoma- 
tor, deinde tamen, traitato confilio, non prorfus prae- 
termittenda cenfuit ; itaque five ad oram libri fui adfcri- 
pfit , five proximo quoque loco , qui commodus ipfi vi- 
debatur , inferuit. Eiuidem generis illa funt Fragmenta ex 
libro fecundo, quae fuis locis praetermiffa, longo deinde 
ex intervallo poft Epitomen libri XIII. demum adpofita 
funt : quorum nonnuUa fuis locis in medio libro II. alia 
ad calcem eiufdetn libri reie£ta exhlbuimus. 

Α D C Α P. L X I. 

Kcti Πλάτων cT' εν ΣννεζΛτα,τωντι. Llbro XV. pag. 
678. f. in ea parte libri, quae, cutn in editt. vett. deeiTet, 
primutn a Cantero edita eft, citatur Kcltuv ev Έ,υνε^Λ- 
τα,τωντι , quain fcripturam ibi etiam Natalis Comes in 
Latina verfione pag. 279. fiiis e msstis expreffit. Ibidem 
cum Canterus in ora , pro τάρα. Κίτωνι , Tapk Π κά,- 
7ωνι correxiffeti Casaubonus conira, videns apud Sui- 



ρ. 103. ΙΝ LIB. III. CAP. LXI. aoj 

b dam (in Βάττων) Battoni vel Batoni tribui fabulam Σι/νέξ*- 

ΤΛΤων, cenfuitnon modoibiapud Athen. 'irufk Βλττ avt 

legendum , fed & hocloco , & libro VII. pag. 279. a. (ubi 

eofdem eiufdem Comici verfus, qui hic leguntur, repetiit 

Athenaeus) Βάττων pro ΠκΛτων fcriptum oportuiiTe. 

lam nos docere poffumus leftorem , libro XV. pag. 678. 

f. vetuftas noftras membranas eiufdem poetae, quem vo- 

luerat Cafaubonus, nomen exhibere, fretpst Βάτω^ι (fic 

enim ibi rcribitur fimplici τ litera ) τω yMy.aS'iorToia kv 

Έ,υνίξατΛτωντί. Ac potuerat Cafaubonus, fi ei fuccurrif- 

fet memoria^ maiorem etiam aliquam veri fpeciem fuae 

fentcntiae inde conciliare, quod iib. V. pag. 163. b. ex 

eiufdem Batonis fabula Ά^'ίΤροφόΐ'ω duo adferuntur verfiis 

fimillimi eis, qui in fragmento hk & pag. 279. citato le- 

guntur, nimi. 14 fq. κλι τον φρόνιμον ζϊΐτοΰντεί &.c. Nec 

tamen idcirco equidem temere accedendum dofti viri 

fententiae ftatuerim. Nam idem Suidas (in ΓΙκύτων ΆΘη- 

vah{ κωμικοί) Platomni pariter auftorem facit fabulaeΣL•^'- 

ίζΛΤΛτ&ίί/. Potuit igitur Bato comicus (quod a multis 

vetenim poeTarum faftum vidimus in Animadv. ad Athen, 

Ϊ. 17. d.) Platoni comico non modo verfus nonnullos fub- 

ripere, fed & fabularum titulos fuos facere, earumque 

argumentis fuam in rem utU Etquidem, libris confentien- 

tibus fi fides eft, infignis piagiarius Baro ille fuit; qui er- 

iam alterius illius , quam modo dixi, fabulae trtulum Άν- 

Ι'ροφονον , eidem Platoni fubripuit; nifi forte meiius Pla- 

tone eadem argumenta traftare fe poiTe ille confifus eit. 

Certe, ficut confentientibus libris ΆΐίΤροψόΐΌ? fabulalib. IV. 

p. i6•^. h. Batonl trihuhur, uc PlatoniYll.ij^.c. Ranidem- 

que fcripturam utrobique in Athenaei libris iamSuidaeae- 

tate obtinuiffe certum eft: neque qiiidquam ullibi reperi- 

tur , quod in contrariutn adferri poflit. Quare nihii uti- 

que mutandum. 

c In Platonis verf I. fic vulgo hic legebatur, Άτολώ- 

ΚίΚΛί μου το μιιρ. Quod cum ηοη ferret metri ratio, 

μου τ οίε correxit Grotius , in Excerpt. pag. 485. Se<i 

re6le τ)> μξίρΛκιΌν μου dabant libri omnes apud eumdem 

Noftrum VII. 279. a. ubi totum hoc fragmentum (ut 

paulo ante monui) repetitum legitur. Eodem verf. pro τλ- 

ραλαβων perperam h. 1, rrupAna\m habet ms, Ep. 

Verf. 3. khhoTpiov Λυτού commode dedir ms. A. & hic 
& pag. 279. qiiod ( ut iam faepe vidiinus) idem ac law 
Mimadv, FcL II, Q 



ftio ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 103. 

τον valet. toLVTov utrobique ms. Ep. avtov recentiorum eft c 
inventum. Vtrf. 4. ei^is^ivov h. 1. bene tenent libri omnes, 
ad μει^Λκιον referendum. Altero loco in Μιτμίνος confen- 
tiunt , quod & ipfum ferri poterat; ut conflruBlu adfenfumy 
ut aiunt Granimatici, non ad literam. 

Virf. ^. ETt' i\ [jisixHiiKS. Minus commode EV ri με- 
μίΒ. h. 1. edd. & mssti. ETt' si perfpeSe correxit Gro- 
Tius : fed quod idem in Notis ait : »Refte fic Cafaubonus 
»>proei τ». « forraiTe Scaligerum ( loco Cafauboni) notni- 
rare voluerat. Certe vulgatum tenet ed. Caf. nec exftat 
ulla ad hunc locum Cafauboni animadverfio. Sed ETt' ti 
communi confenfu dabant libri omnes, "VII. 279. a. 

Verf. 6. A. Zr,v <Γ' £fl"Ti το το io tifl'; B. ^Ω,ί hiyavo^v ot 
coq)oi, Vulgo omnia ifta verba eidem Paedagogo tribuunt, 
ea fentencia, quam Grotius in verfione, contextui no- 
ftro fubieda, exprelTit. Commodius vero, ut mihi vide- 
batur, prius hemiilichium pro Patris verbis accipitur : 
Hoccine vivere efl? Cui refpondeat alter, Sic quidem aiunt 
Philofophl Porro , quoniam in τοίοίτοί' & hic & pag. 
279. confentiunt mssuA. & Ep,,, lubens id accipiam; & 
ας particulam, quae percommode omitti poterat, e vcterc 
fcholio adieSam putem. Quare fic legi malim : 

A. Ζΐήν y i^ri To τ 01 ovr ov; B. kiyovaiv oi σοφοί. 

Verf. 8 - 10. Poterat vox S'i]TGviev cum fuperioribus 
iungi , & poft eam interpungi oratio ; quod & hic & p. 
279. cum in editis fadtum, tum in msstis. (In editt. vert. 
hic quidem S^^o&ev vitlofe fcriptum: fed altero loco ve- 
rum tenent omnes.) Mihi vero paulo commodius vifum 
erat, fi ad proxime fequentes Patris partes traheretur illa 
particula; ut is diceret : Ita fane : nempe, fcio utique 
Epicurum hoc dixiffe : atque ego ipfe etiam Bonum in Ve• 
luptate ponendutn arbitror; fed ea honefla, & homine di- 
gna. Itaque pergit dicere : fcd hanc aliunde non licet adipifci^ 
nifiex honeste vivindo , ex vita honesta, Nam το χ,Λ" 
hov, & το κΛΚωί ζΐΐν ^ ποη aliter acceperunt Philofo- 
phi, nifi de homsto. Sic certe non modo alii omnes 
Philofophi: verum ipfe etiam Epicurus, in Κι/ρ/α/ί-Δόξαίί•, 
num. 5. (apud Diog. Laert. X. 140.) dixerat: Ουκ εστίν 
«<Γί'«ί• ζίιν , Avev του <^ρονίμω{ ^ και καΚωί, κα) δικαίως. 
Cuius ditVi admonere hunc hominem vult fenex. In έκ ά 
S'e του ζ^ν <Γη κΛΚωί (ν/. 9• ) cum editis commode hic 
confentit ms, A, qui ciim eiidem editis altero loco τλ>λλ- 



jK 103. IN LIB. III. CAP. LXI. an 

ά κω{ tener. Utrobique ei /w« ίκ. του ζ^ν κακωί ΓοπρΠι Epi-' 
tomator ; οιηιίΓο lcilicet fequenre verfu, cuius deprava- 
tio eum deterruerat. — «Verfus lo. ita rcribitur hic: 
}>Ώ "ΣωσίΛ τάντ» τνχ^ν ί'ώτζιί ίμοί. 

jrdepravate quidem : libro tamenVlI. Cpag. 179. ] adhuc 
wdepravatius : 

»Ey, σωί ΛταντΛί y ri τνχ)ν ί'άΐίΚ efjLot, 
«Scias pridem faftum cum inredit vitium huic verful r 
wnam Eclogarius illum praerenniiit ; quod loci iam tum 
jj corrupti certum indicium eft. Lego autem : 

»Ώ Έ,αΐΐΑ , -ττΊντΗ τάχ' hS^acsti ίμοί. 
» Ο Sofia , omnino futurum &β , ut cito manus mihl izs , muta^ 
1} cj finuntia. Sic loquitur Senex , nihil habituram Sofiam 
»>exiilimans quod hiiceret adverCus argumentum quo il-, 
»lius fententiam retellit. Dixerat fervus ex fententia EpU 
»curi, pofitam effe felicitatem in voluptatis perceptioner 
ifrefutat herus iiio argumento : [v/. ii/f. ] Si voluptas 
«eiTet bonum , omnes eam ieflarentur philofophi : atqui 
>»hoc falfum : nam omnes illam oderunt fapientes. Ergo 
)?& prius illud falfiim.» Casaubonus. — Fro τώντ» τυ* 
γίν, Dalecampius TkvTii κΛκον legerat, in hanc fen- 
tentiam : MjH prorfns qiudpiam miki conflaturus es , Sofia» 
DoftiiTimus Coray tali quodam modo legendum fufpi- 
cabat^ur : 

^Ω Έ,ανία. τάντ» ( vel 'xkvTas') ^Um S'am^ ί(λοί, 

At, de Sofiay fervuli nomine, non debuilTe hoc loco co- 
gitari , probabile faciebat icriptura , quae Vli. 279. b. cum 
in editis tum in msjtis obrinebat: cuius loci icripturam 
merito ( contra quam exiftimaverat Cafaubonus) propius 
abefle a vero iudicans Grotius, fic conftituit hunc ver- 
fum , ut delcto punSo y quD ροβ κΛΚωί diftinguebarur ora- 
tio, fequentia verba cum fuperioribus iunila intelligerec 
in hunc modum • ^ ^ 

— — - ζΛ S'e Τον S'h ζΐίν ΚΛ\αζ 

ίύ ζω β- 1 'ττά,ντΐζ, η τάχ' ζν^'άο'ξΐζ ίμοί. 
Cuius emendationem , quod ad caput cauiTae fpeoiat^ in 
verius principio, adopravi : caeterum , cur Tvyjiv^ auc 
S'as-£i( mutarem , in qme utrobujue conferitiunt 15γϊ, nul- 
lam cauiTam vidi: fed quod >] ille cum circLimflexo ac- 
centu icripfit, in hoc eumdem velim fecutus eiTem. η 

Ο a 



2Ti ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. T03. 

rvyyv S'affeii εμοί; Hoc profecio, hoc certe fortajfe ά 
mihi dabis. Quod autem in verfione idem Grotius po- 
fuit: namque qui vivunt benty hi recte vivunt: id mihi 
plane invertendum viderur , in hunc modum , namque qui 
vivunt rectt, ( proprie, qui vlvunt honeste, ) hi bmc 
(i. e. beate) vivurit : bene beatequt vivere ( ew {ίίν ) nemo 
potefi , nifi honefie ( ΧΛλω? ) vivat : ex vita honefla eficitur 
vita beata. Quam fententiam ufui loquendi philolopho- 
nim omnium convenientem , prorfus invertit Grotius; 
fcilicet , quoniam verba ifta non , ut nos , Seni tribiiit, 
fed Paedagogo. Ad ipfa verba ut redeam paulifper : qiiod 
tv ζωσ' oLTAVTei fcripfi , ( nam penacutura ciTciVTSi 
ex operarum errore eft) lubens pro fimplici •ra.vTef, 
quod pofuit Grotius , ex pag. 279. compofitam vocis 
formam adfcivi , cum praefertim & hoc loco etiam in 
mendofo Σωσία, latere prima litera vocis Λταντε? vifa ef- 
fet; tum vero ne opus quidem fuiiTe intelligo, ut in 
^affi elidereiur extrema vocaiis; certe patiebatur pari- 
ter metrum , ut fic fcriberetur, Εϋζωο-ικ 'strr at.VTei. 
At, vel fic, vereor ne raulto etiam longius, quam ne- 
ceffe erat, ab eo receflerim, quod perfpicue & optime 
(ut nunc quidem videtur ) dederant libri. Nempe eam- 
dem , quam iupra expofui, fententiam percommode (ni 
fallor ) exhibet ea ipfa fcriptura , quam pag. 279. libri 
omnes tuentur, nifi quod ibi perperam poft ev commate 
interferto diftinguatiir vulgo oratio. Ula igitur fcriptura 
reftituenda fuerit auftori hoc modo : 

— — «Λ «Tg τον ζ^ν 'n-ei.yKOt.Kai ( ilve (Γ« ΚΛκΖί ) 
ti) σωί Λτανταί ^ « τνχοι» ^ω7ίΐί ίμοί. 
fv β•ωί, five una voce malueris, ευβ•ω? , yz\zt feUces , 
ieatas. Hefychius : Evjoof άο-φΛλωί• σαζόμξνοι. ( quo lo- 
co ipfum hunc Platonis comici verfum laudavit Soping, ) 
Rurfus idem : Υνσουί' ο ^ΐίυΊυγβν. Inde sv σωί vel gy- 
tfwf eft accufativus pluralis ; de quo diferte Thomas Mag. 
p. 83ofq. monuiti Atticos fic ufurpare. Σω? , inquit, o-J^i 
caioi' ntti cav , βΐ/χ' ffZov' Kca σ ω ί , ovyj σ(ίηυς, conf. 
Maittaire de Dialeft. pag. 40. Pendent autem illi accufa- 
tivi five a praecedente verbo ί<ττίν ; ut intelligatur , e* 
J^e τοΰ {hi' xrtXiilf, ϊστιν ενο'ωί eiveti Λ-ταντΛί : five a fe- 
quente verbo ^aaeii iy-o), hoc modo : « τν-χον ίώσαί 
ίμο) , ίκ 7ov ζ»9 Kuhui ζυσίΰί s\va.i 'άταντΑί. Iftud » τ^'/^-ν^ 
profeilo fortdffe t videtur effe farailiaris fermonis formula. 



ρ,ιβ^. ΙΝ L1B. III. CAP. LXL aij 

d idem valens ac, hoc quidem te mihi concejfurum confido , vel 
daturum fpero. 

Vtrf. II. ΈώρΛΛΛί• <rh ^i\o<ro<pov ^ eiTs μοι, tiva. E 
fuperioribus edirt. in noftrum exemplum fcriptura ifta ir- 
repfit, quae quavis ratione metro refragatur. Primum ; 
pro iafrtKAi , aut wpotKuf aut e opot Kee,i oportebat ; de 
quo ad I. 15.C. & II. 49. f. diflum eft: tum vero, pro 
ffi/ , ex p. 179. ούν erat adoptandum. De quarum emen- 
dationum utraque Brunckius etiara in Notulis msstis 
monuerat , fic fcribi iubens: 

"QpctKAf ούν φΐλόίτοιρον.^ eiV 6/uo/, Ύ$νΛ, 
Ex ms. A. nullus h. l. diffenfus abimpreills adnotatus eft: 
in ms. Ep. vero fic fcribitur, ίώρακΛί <Γέ β•ύ <ρι\οσο<ρον 
βίτί μοι &C. Vulgatum quo pado ferre potuerit acutif- 
iimus Grotius, non video. 

Verf. 12. μί^ύοντ\ ί-ττ) Ύούτοκ ^' οΐί Ktyeif κΐΐΚούμενον, 
Coniunftio β' poft Ίοΰτοις perperam hic deerat editis: 
agnofcunt vero eamdem mssti A. & Ep. hoc loco , ficut 
pag. 279. Utrobique uterque codex με^ΰαντΛ plene 
fcribit: quo magis fufpicari licet, voculam sti e verere 
glofla irrspfiiTe, & fic fcriptum oportuiiTe , με^ύ ovTety 
τού To/ f 6' oif &c. quemadmodum Grotiusedidit. Quod 
vero idem Grotius ait, fe non aiTentiri mutanti κ^^^ούμε^ 
vov in κυκλούμενον ', id ad quem pertineat, non reoerio. 

Ferf. 13. "ΑτΛντΛί. οι yovv &c. Sic h. 1. omnes; com- 
modius quam quod eft pag. 279. "Ατλι-τλ? oi κα.) &c. 
Grotius , deleto punSo , "A τ α y τ 6 f οί yovv legit : 
qua mutatione nil magnopere opus eiTe videtur. 

Fcrf. 14. re€te ζιιτούντεί ex p. 279. adfcivit editor Baf. 
tenuitque Caf. Corrupte hic ζωντεί ms. A. &ί td. Fen. In 
Epit. defideratur h. 1. ifte verfus cum fq. Ibid. εν rols 
^epiTotToif κλ) τοΛί ίΊΛτρίζίΛΪς. τερίτΛτοΐ ^ proprie xy» 
flus , locus deambuiationi deflinatus ; tura & metonymice , 
fchola , & difputatio philofophica. Videfis Notas noftras ad 
Cebetis Tabulam cap. 13. pag. 307 fq. & quae ibi citavi- 
mus loca ex Xenophont. Memor. I. i , 10. & Ariftoph, 
Ran. 942 & 9^3 ed. Br. quibus adde Athen. IV. 163.5. 
VIII. 342. d. & 354. b. Quae loca in unum collata haud 
parum conferent, puto, ad fidem faciendam fcripturae Πβ- 
^ιτΛτ/Λο/, quam in editione nortra Tabulae Cebetis 1. c. 
primum auftorirate Codicis Meibomiani a nobis adopta- 
tam , deinde duorum codicum Pariiienfium tetiimonio 

O3 



ai4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 105. 

confirmatam vidimus ; de quibus codicibus dixi in Prae- d 
far. ad Epidteri Manuale & Cebetis Tabulam , ( Lipftae 
179S, ) pag. cxix fq. & pag. exxii. De ίΊατριβαΙί pau- 
io ante diftum ad pag. 102. b. Conf. V. 186, e. & 188. e. 
yerjumiii, & fcquentem luos feciiTe Batonem comicum in 
fab. ^Αι/,ί'ροφόΐΌί , ( apud Noftrum, IV. 163. b.) fupra ad- 
iiotavimus. 

Verf. 16. Si merito fufpeita effet vox ovr ω t^ pofles 
%ντωί corrigere, quae voces frequenter inter fe confun- 
duntur. Sed non erat cur folicitaretur ea particula , quae 
refertur vel ad illam as vf. 18. vel ad ωστζ vf. 19. Et 
cum hic, tum p. 279. agnofcunt eam noftrae membr. A^ 
cum editis : & altero loco habet eanidem cod. Ep. in quo 
€3 hk quidem fimul cum duobus poftremis verfibus 
praetermiffa eft. Video tamen, Corayum eriam fufpe- 
i^m iUam habuifle particulam, qui οντ ot y iTciv cor- 
rigendum cenfviit. Uid. k'?rkv y?^cii/KiirKos. Vide ad pag. 
102. b. 

Verf. 18. κλ) rhv κε<φΛλίιν ζητουσιν , άχ rrep) τρά-γμα» e 
TOf, if Sic petunt eaput pifcis^ ut in trafiandis quaefliuni- 
ytbus & nee;otiis folet rei caput petl. Glauci p;fcis caput ma- 
jjxime folitum expeti , clarum eft ex libro VII. [p. 295. 
»»e. f. } & Polluce. « [ VI. p.] Casaubonus. — «κεφ^ι- 
5>λ» vel κεφάλα/οι/ apud Rhetoras eu fumma quaeflionis , 
r caujfae conieftio. Eo hic alludit : nam Tfdiy^A eu lis. u 
Grotius. 

rerf. 19. ό5β•τ' έχίτετλ. Vitiofe as Ιλτετλ. fola ed, 
Caf. 3. 

Α D C Α P. L X 1 1. 

Κα) rrnp* Ά ν τ ι <p λ ν -ή. ^h ν τ κρ ά,ν e ι ms. Ερ. Neu- 
trum male. Jbid. iv Στρατ/ώτη ίΐ Ίύγανι. Corrupte vul- 
go h. 1. ev ΈτρατιάτΥ) Tuyhv. De rertiriienda vera fcri- 
ptura ex IX. 397. a. & XIV. 654.3. monuit Casaubo- 
uus j adnotansfimul, PoJucem IX. (48.) fimpliciter Afi- 
litem appellare hanc fabulam. 

Verj. 1. "Οσ-τκ ίν^ρω'παί S''k φί/ί". Nude "Οσ'τΐί uvSpa- 
Tof^ ed. Baf. quod cum ita repetiiiTet Casaub. omiffis 
duabus poflremis voctbus , mcnuit dein in Animadv. 
«Scribe cum Epitoma "Ω? τ κ ίν^ρω-ττοί ipvs.n —— At 
hoc nec ad feuientiam, iiec ad irochaicum metrum (qua 



ρ. roj. ΙΝ LIB. III. CAP. LXII. 115 

e fcripti funt fequentes verfus ) aptum effe videns Gro- 
Tius, "Οστίί ίν^^ατοζ <φυί/? pofuit , in Excerpt. pag. 
627. Valcken ARius "OiTT/f ϋν&ρωτοί yeycoi corrige- 
bat, ad Phoeniir. pag. 431. quod eodem modo repetiit 
Koppiers in Obferv. Philol. p. 55. Nec fane hoc male ; 
cuius gaminum apud eumdem Antiphanem occurrit III. 
H3.d. Sed hi fi Venetam infpexiflem ediiionem, ( quod 
a Cafaubono non effe fadtum , numquam fatis mirari 
poflls ) perfpicue ibi duas voculas (Ts φυ?, quae per- 
comraode verfum explebant , fcriptas vidiflent; quae non- 
nifi operarum errore in ed. Baf. praetermiiTae funt. Eam- 
dem fcripturam tenet ms. A. eamdemque Brunckius etiam 
(puto ex ms.B.) ad oram fui libri adnotavit. Nofter ms» 
Ep. fola cTg particula omiiia, caeterum refte "Οί-τι? 
Λ]ι^ρ(ύ'το{ φυί exhibet. 
f Verf. 5. w xopwy^f a/psfisii•. Perperam >j deeft msstis & 
edd. Sed in ms. Ep. eft yjapiyai Θ' aipe&sii, quodindere- 
cepit editor Ven. & tenuere pofteriores. Refte vero Ca- 
Saub. in Animadv. nionuit, ii yjpnyas uip. qSq fcriben- 
dum ; quod & Grotius adoptavit, 

Ferf. 6. ίμΛΎΐΛ γ^ρυσα.. Sic refie Grotius. και %pvir* 
ed.Caf. Kcii %pv<Tct, ed. Ven. & Baf. και χρνιχίΛ ms.A. at- 
que etiam ms. Ep. (ut videtur ) in quo tamen, quid vo- 
luerit librarius , haud fatis adparet. Corrupta haec videti- 
tur ex verufto fcholio, κατάχρυ^Λ , quod pro yj'J<Tci \n 
contextum irrepferat. In Epideti Manuali cap, 39. habes 
K(t7ctyj>v7ov ύ'ττόί'ϋμΛ. Apud Noftrutn ΊμΊτίΛ. τ s χ,ρ'-Ί3"όί 
legendum cenfuit Coray. Ibid. ρίκος tenui ex ei Caf. 
& Grot. confentiente ms. Ep. ρά,κκοζ ed. Ven. & Baf. 
cum ms.A» 

Vtrf.j. Μ τρινρα,ρτγβν άίΓ«7'ξϋτ'. » Ex hoc intelligimus, 
«folitum aliquando fieri Athenis, ut trierarchatu fundli 
»laqueo collum fibi frangerent : haud dubie propter ma- 
w gnitudinem fumptuum, qui totum faepe patrimonium 
«funditusevertebant. Erat enim iftud onus in Rep. Athe- 
jjnienfium, onus omnium tnaximum.» Casaub. — Ihii. 
νκωκέ Toi. Sic mss.A. & Ep. cum edd. Adnotavit h. I. 
Brunck. η'ΐίκωκί rrov cod. Reg. [ fcil. ?nj. ^. ] ut fcri- 
j»bendum edixit Dawes Mifcell. Critic. pag. 232. Sed rroZ- 
» non melius eft quam rroi. Utro modo adverbium fcri- 
wbatur, nihil intereit. « — Et novimus quidem, idem iti- 
terdum valere ττου & irw ; fed magis ita , ut rrau fublnde 

O4 



ai6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 104. 

pro rroi ponatur, quam vice verfa. Quare, cum mt pro- f 
prie aiitjuo denoret, videtur in verbis 'ήλακέ -Trot haec vis 
inefTe , capnvus aiiquo ( nifcio quas in terras ) abduUus ejl•. 
Monuit Koppiers in Obferv. Philol. pag. 55. »In his ex 
» Antiphanis Stratiota mirum errorem commifit Rich. Da- 
jjwefius in Mifcell. Crit. pag. 323.« — Quod quale fit, 
runc, ubi neuter mlhi liber ad nianus eft , non valeo iu- 
dicare. In Grotii latina verfione nefcio quo cafu praeter- 
miffus eft hic verfus : itaque cum Grotianam verfionem 
Graecis fubiicere placuiffet , hunc verfum meis verbis , 
utcumquepotui, fupplere conatus fum. 

Verj. 8. ΧΛΤΛκίκοφβ' t/^r' οΊκετων , aut α fervis trucU 
datur. χΛτα/εκλοφδ' legit Grot. quo fpeftat expilaiw, 
quod in verfione pofuit. Sed in vulgata fcriptura , quam 
tenent libri omnes, non video quid defiderari poffit : 
&: verbum κατακκίττίΐν vereor ut Graecorum fermo 
agnofcat. 

^ Verf y. ov^iv iffji. Sic commode mss, A. &iEp. &, 
Tit niihi videbatur, aliquanto fortius quam ovS'£v Ιβ-τι, 
quod eft in tmpreiils. conf. Theogneri verf. 5. capite fe- 
quente. //-/■/. 'r?^hv οτ' αν. Perperam αί kv ms. Α. cum 
ed. Ven. & Baf. quod in kv mutavit Cafaub. At in 
ifto lacere 3 σ' kv perrpe6le vidit Grotius : plane autem 
feoc dcfiit ms. Ep. 

Verf. 10. Cum ei^etvethia-Keiv τνχοι eiTet edirum, a 
tnonuit CasauB. » Erat ufiratius e'i<rctvA^i<ricav τνγ^οι. 
3jSed repugnsnt mssti & Epitorna,« — Et vulgatuni qiii- 
<km rener etiam nofter ms. A. & in infinitivum confentit 
ms. Ep. in quo ανο^λίσ-κειν. At mihi vel invitis libris omni- 
bus ponendum paniciptum vifum eft ; in quo Grorium ha- 
bui praeeuntem. Virf. 13. Ferri poteft ivyya.v* in tertia 
perfona, in qua adhuc procedebat oratio. Sed redius vi- 
detur Tu-j/^otVHf. in fecunda , quod eft in ms, Ep. Com- 
modius etii<m fuerit, fi verfu 12. poft τροσ-ίκθών τηαιοή 
punElo , pro minori , diftinguatiir oratio. Refpicitur in 
poiiremis his verftbus proverbium illud , Inter os 6* offam 
multa intervcnin pojfunt ; de quo vide Paroemiographos & 
A. Gellium XIII. 17. Graece habes apud Noftrum, XI. 
478. e. Πολλοί. μζΤΛξυ 'ττέλ.ει κοτνλΐ)? κΛί yjthioi Λκρου. 

Ία. αυτά. iipnne ( netnpe ο ^hv7touv»{) μ-λ) iv 'Τ<ΓρίΛ. 
Fabricius in Bibl. Graec. Τ. 1. ρ. 744. in Fabularum Anti- 
PHANis recenfu pofuit : « "T^V* ve/ 'TS'piApotius, Jthen, « — 



ρ.ιο4. ΙΝ L1B. III. CAP. LXIII. tij 

Quae repetens Harlefius in nova Fabricii editione, adiecit: 
η Jihen. p. 572. A. « — At ibi "T^poL vulgo legitur. 
Praeterierat Virum dodiiTimum hic locus, ubi 'Τ<ΓρΐΛ; 
quae utiqiie vera videtur fcriptura. Eumdem hunc lo- 
cum adnotare oblitus erat Dalecampius in Scriptorum ab 
Athenaeo citatoruin Indice edicionibus Caiaub. 2, & 3. 
praetixo. 

Α D C Α P. L X I II. 

b Qeoyvtnof. cf. XV. 671. b. Perperam Qioyvif ms. Ep. 
Dein omiiTis fex prioribus verfibus , qui ex hoc Comico 
citantur, ab illis detnum verbis Έ'ταρία-τερ' g/wetOsf incipit 
Epitomator. Ferf. i. Έλ τούτων. lungunt vulgo φη?/»' έ* 
τύύτων , nuUo fenlu ; qui commodus foret , fi <φ>ισ)ν ίν 
τούτοις Qiietj ut faepius alibi. Sed poA ς»ισ)ν refte inter- 
pungit ms. A. & verba Έκ τούτων cum fequentibus iun- 
git. Quare, quum a verbis eiv&pwr' ί'^τολεϊί με manifefte 
incipiar fenarius iambicus , inrelligi debet, ifta Έλ τούτων 
e fuperiori verfu adpofita effe: nec vero defiiire olim il- 
lum verfum in eadem verba, fed omiiTam effe in fine 
vocem quae iambicum pedem vel pyrrhichium efficeret, 
metri rario docet. 

Ferfus 4. vulgo fic fcribebatur: 

C Έρίκ άλλότρ/οΐ' gVfl' τλοϋτοί• ίν&ρω'^Γω τάχΐΉ? ; 

Et poft Tkyji)! quidem in ed. Ven. & ms. A. nulla diftin- 
itio ; interrogandi vero fignum pofuit editor Baf. & te- 
nuit Casaubonus, qui dein in Animadv. monuit: «Pro 
ν)ίρΐϊί in msstis eft ερεί. Utrumque refpuit lex metri. 
«Deinde fcribendum τάχν», non 'ίτίγνίΛί : ficut ftatim 
ΐ}σοψα. <Γ' iX/ov κρύσταλλος. (.(■ — Et in 'jretyjiM quidem 
(quod & ms. A. tenet ) ultimam literam r ex fequentis 
vocis principio perperam adhaefiffe manifeftum eft. In 
ίρεΐί cum editis confentit idem ms. A. Quod verbum cum 
Grotio prorfus delere non dubitavi: videtur enim hoc, ut 
multa paiTim alia, e vetere fcholio interlineari irrepfiiTe. 
Scilicet hoc vcrfu & duGbus fequentibus refertur fermo ho- 
minis Stoicam philolbphiam adfedlantis. Eadem quidetn 
verbaGROTIUS per duarum pcrjonarum partes ita diftribuit, 
ut earum alteri ( ut ait iple in Notis ) 5)di6^a phllofophi 
«utfrigida irrideat. « Nempe in hunc modum : 

B. 'hhKOTfiov W"fl' 'JhovTos άν^ράτω, A.-ni-/vtl. 



«δ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 104. 

Β. Έ,οφίΛ <Γ* <<Γ/ον. Α. Κρύί-χαλλβί•. Β. Ου<Γ«? <τάτοΤ6 C 
rot.vTHV \αβων cfjUKST' . Α. Ώ rkh<ti eya &c. 
Mihi vifum erat, in toto ifto fragmento unam eamdem 
loqui perfonam, fed eam in tribus iftis verfibus fermo- 
nem alterius per μίμνσιν referre. Vocabulum κρ-ύστΛΚ- 
λο? {verf. 5. ) utique glaciem denotat, quo fenfu etiam per- 
commode refpondere videtur praecedenti -ττά,-χνίΐ. Et fic 
Grotius interpretatus eft : 

B. Sapkntia proprium. A. Glacies, B. Hanc qui acce• 
peritf &C. 
Dalecampius quoque glaciem in verfione pofuit ; refte ve- 
ro monuit in ora, intellige ndam /o/i^m & durabiUm; fci- 
licet quatenus opponitur pruinae. Quo fimul pertinet , 
quod idem vocabulum etiam foLidum lapidem pellucidum 
denotat , quem cryftallum vulgo vocamus. Eodem vf. 5. 
pro ουοΓείί-, quod erat editum , oufieif fcripfi cum cod. 
A. conf. mox vf. 11. itemque Antiphanis vf. 9. fuperiori 
capite. 

Verf. 7. ο/ώ> /λ' ό ^Λίμων φιλοί-όφω β•ιιΐ'ώκ/ί•£^. « Parodia 
»eft Euripidei verfus ex Andromeda, ubi damabat mifel- 
» la ceto alligata , Ο'ίω μ ο ^αίμαν ^»ρίω συνύκισε, Simi- 
"liter UlyiTes in Cyclope Philoxeni, in antro illius inhu• 
3>mani coclitis conclufus, Ο/ω /t/e, ait, ^Άίμων τίρατι 
ϊ) (7υ^κί4Τί?/}ξε. Vide Graecos paroemiographos. [ Zenob. 
j)V. 45. 3 Ariftophanes quoque videtur allufiiTe illo ver- 
j>fu, [Plut. 85^.] 0ι/'τ6» τολυ^ίόρω συ^κέκραμαι ίΆίμονι.α 
Casaub. — Velim indicaffet vir doitus ubi legatur Eu- 
Tipideus ille , quem ciravit , verfus. Exhibuit eumdem Bar- 
nefius pag. 518. in Fr^e,ment\s Α ndromedae , quae Arifto- 
phanis Thefmophoriazufis inierta funt ; fed eum ibi fru- 
flra quaefivi. 

Ferf. 8. Repetitur hic verfus & fequentes lib. XV. pag, 
671. b.c. Didionem 'E-Tetp/VTfp' 'ίμα,θεί τα. ^ρΛμμ. con- 
tulit Kufterus cum Ariftoph. Av. 1566. Tovtipe &. hk & 
pag. 671. antepenacute fcribunt editi omnes, confentien- 
te puto ms.A. Refte; nam hoc vult, Mifer! non Toynps, 
ut eft in noftro ms. Ep. quod prave ! fonar. ^ir/. 9. 
άντέΐτροφίν σου τον (iiov τα. βφ>^ία,. ν Simile eft quod in 
«Aitis Apoftoloruin [ c. 26, 24. ] Feftus ait ad D. Pau- 
j>lum : /ust/fif , Παυλί' la. rroKha, σι '^ρά,μμα.τα, eis μα.νία.ν 
ifTspiTpUTrei.u CasauB. — Fer/. lo fq. Quod in philo- 
fophum hk dicitur , yn Τ6 λ' ούρχνω. ( κα.) ovfAva mss. Α, 



ρ. 104. ΪΝ L1B. ΙΙΤ. CAP. LXIV. 219 

C &> Ερ. ηοη male. ) λ^λω;' , o7i ovdiv ίστιν &c. ident fere 
apud Plautum, in prologo Mercatoris fabulae, in Ama' 
tores dicitur, 

— — — qui aut NoSli aut Dlei 
aut Soli y aut Lunac j mifcrias narrant fuas. 
Quos pol ego crcJo liumanas qucrimonias 
non tanii facere , quld velint , quid non velint, 
Quos latinos verfus ex iitis Graecis expreffos efle Petr. 
Viftorius exiftimavit Var. Left. iV. 7. ΙηοΟθεν ίντι 
{verf. II. ) confentit cum editis ms.A. ovS^ev sjti ha• 
bet ms.Ep. quod pag. 671. c. tenent omnes. 

Α D C Α P. L X I V. 

Καρίβονί μείζονΛί ΚοίΚλίμί^Όντοί. Vide fupra, ρ. loo. 

d c. & ibi notata. Ibici. i-TSKKtj^ii. Vitiofe ί'^εκκλίι&η ed. Caf. 
2. & 3. Ibid. κωμωΐΊοτοιων fcripft cum ms.A. κω^λω^Ό» 
^οιων edd. 

In Alexidis verf. 3. στΐίσΛΐ. στίΐΰ-ειν ms. Ep, Ibid. iv 
Tois Ιγβϋσιν, )>Verte, in foro pifcario. Ad Theophrafti 
»>Chara£teres [ pag. 268. ] genus hoc loquendi expone- 
»bamus. u Casaub. — Sic rurfus apud Noftrum,VlII. 
342. d, Parique ratione, rk hliyji.vcL^forum olitorium^ VI. 
228. b. & VIU. 338. e. & plura id genus alia. Conf. Tay- 
lor Leclion. Lyfiac. pag. 3 3ofq. edit. Reisk. Pierfon ad 

, Moerid. pag. 3«; τ fq. Toup Cur. nov. in Suid. pag. 246. 
Verf. ^. αΰ τ οία• I V ΊΥ,ίΤΐ-γν. Scribe α υ τ ο Γ β" ι cum /πί• 
Ερ. quod poftulabat metruin. 

e Άρ/ί•το<ρά!'«ί ec τα?ί• Θ?9•/Λοφορ/ίί^ούο•Λ/<'. Nempe ^ζΜτί' 
psiif, quae ηοη fuperfunr. In Aristophanis vtrf. i. 
'ip(,6'jf scuvmoLt 7 1 ς. Ί^ςθύ? rts ίάνητΛΐ hic vulgo legeba- 
tur, inviro metro. Ίχ^θυ? ίωνητίΐι τ /f correxit Brunck 
in Fragm. Ariftoph. pag. 248. ex lib. VII. pag. 324. b. ubi 
recurrit hic verfus. Indidem ego 'lyjvf etiam , cum cir- 
curr.ilaxo , adfcivi : quo quidem nil opus fuiffe intelligo; 
quoniam, ficut « /Άϋί• , « -^-Atifii/? , fic & ί'χίι/? ( ut iam 
faepius vidimus) ultima longa fcribi poterat, in quo vo- 
cab. anctphcm eife ultmam monent Grammatici. 

Verf. 2. ii των τλατίΐων κα.ρίί'ων , « rrovKVTovf. ΡοίΙ 
TXcireiuv , voculam τ /f, quam ignorant libri, inferuit 
Brunck : puto quod primam in κΛ^ιί'ων pro hrevl accipe- 

r^[j quae tam^n produ^a eiTe poterat, uc in duobus Ε\ι- 



aio ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 104. 

polidis verfibus, III. 106. b. Ibid. τουκύ^βυί bene e 
edd. five id Mufuro debetur, qui editionetn Venetam cu- 
ravit, five doSo alicui librario, cuius libro ilie ufus eft. 
•ΰτοκύτουί quidem habet ms.A. ( In ms. Ep. defideratur to- 
tum iftud Fragm.) Eft autem τουκΰτους forma Atticis ufi- 
tata , ut videbimus ad lib. VII. pag. 316. diferteque do- 
cet Euftath. ad Od. e'. pag. 232, 10. Τον τοκύ-πο^Λ, του. 
λυτον Αττικοί (pxffiv y as ίν 'Ριιτορικω evfittTtti Αίζικω , 
κλ) τολύτουν. 

Ferf. 3• όττατ', pro οττλτλι: ajfatur. Sic in verfione 
fcriptum oportebat. Ferf. 4. OOcTg /3*Tif. Sic ed. Ven. 
& ms. A. Temere Ου καΛ βά-τκ ; ed. Baf. & Caf. quod 
cum non ferret metrum, deletaKa) particula Brunckius 
Ο V [ί&τίί ; edidit , tenens deinde u / s cpw/u.' iya , in quo 
nihil mutant, quod fciam, libri. Sic redle quidem cur- 
rebat verfus: at mihi tamen commodius videbatur, fi 
priorem Ού^ϊ particulam acciperem , pofteriorem vero 
cum nuda Ου permutarem. Redius vero βατίί acute 
icripfit idem Brunck, ut apud Noftrum VII. 286. b. & 
apud Ariftorelem. Caeterum in penacutum βίτΐ! confen- 
tiunt h. 1. edd. & ms. A. 

Vtrf. 5. OpcTs χό/><ον. Quid fu hoc , docet Nofter XIV. f 
646. e. ubi in placentarum numero ponit Χόρια, βρήμα- 
TetSik μίκιτος μ,λι yk,\etKTO{ ^ιν'ομζνα,. conf. IV. 131. d. 
IX. 372. c. item XII. 516. f. ubi γορίλα, quidem edd. fed 
"Xppiat. ms. A. Alias χόριον vel yjipshv dicitur etiam mem- 
brana foetum ambuns , fccundac ; de quo fignificatu vide 
Hefych. in Xopeiov , & Foefii Oecon. Hipp. in ΧΌριον. 
Quo vero iure contenderit Villebrunius , fignificari h. 
I. inteflinum variis nbus farilum ^ quo pro cibo ufi fint, 
ipie viderit. Ibid. τυο( , coloflrum ; de quo nonnihil nota- 
tum ad II. 57, a. T. 1. Animadv. pag. 384 fq. ubi τύοί 
penacute fcripfi cum H. Steph. & aliis , ficut etiam fcri- 
bitur apud Noilrum IX. 372. c. Sed reftius τυος ^ ( ut 
h. 1. & XII. 516.6. ) aut To tZov , penultima utrobique 
longa. conf. Ariftoph. Vefp. 710. ibique Brunckii nota- 
ta , & Etymol. in Uvov. 

Verf. 6. ου S^ti ffxctS' ovets. Quoniam ov «Tij ( non ου<Γέ, 
Ot ante , & poft ) habent libri ; puravi ab his verbis ini- 
tium fieri novae conftruSionis, qua deinde utitur au- 
Qor ; itaque σχβίί ov etf fcripfi , pro vulgato ί•χΛ<Γό- 
vef. Si cviTg malueris cum Brunckio, teneri poterit α^χ*- 



ρ. lo^ ΙΝ LIB. III. CAP. LXV. aii 

f «Tovff, & a verfu feq. demum initium fieri intelligetur 
conftruftionis ciim acciifativo. Ibid, «τρ/αίον. Huc fpe• 
ilat Etymologi locus, fupra citatus ad III. 96. c. 

Verf. 7. ovy tyx^eKeiov. Sic τίμα^οί iyxehfiov vel ey 
yjhiov , fiipra pag. 96. b. Ibid. ουϊϊ κΑρα-βον ^iyav. Ne 
claiidicare putes verfum, notabis vocera κάραβοί pri- 
mam longam habere. Sic fupra in Alexidis verfibus, & 
paulo poft apud Epicharmum. Notanda autem ipfa illa 
conftrudlio verbi έ-τικουρέω cum accufativo rei, ίτικου- 
fsh ii Tivi , iuvare aliquem aliqua re ; quam alibi non me- 
mini me reperire. Nec vero diifimulare debeo , non μί- 
yetv ^ fed μ^yΛ eiTe in ms. A. At in κίραβον tamen idem 
confentir. Verf. 8. κοτιάα-αισιν correxi cum Brun- 
ckio , quo fulciretur labans metrum. Vulgo κοτιωα-ΛΚ. 

ων μντΛμονεύίΐ Φΐλν?.κιο{ iv Uoheffi. Vide fupra p. 86. e, 
ubi adpofita funt verba , ad quae hic refpicit Nofter. 
Mendofe h. 1. Φυλύλλ /of ed. Ven. Baf. & Caf. i. Vera 
fcriptura , quam tenet ms. Α., reftituta in ed. Caf. t. 3. 

a In Archestrati vf. 3. βρα.^ίωί i-r) youcLv Όρούει. Ver- 
tunt, pigre ( vel lente) humi ambulat ; & id dicere voluiiTe 
iitique videtur feftivus poeta ; fed, quid fit quod iis 
verbis utatur, quae proprie fonant Unu in terram tr• 
ruit vel prosUitj id quidem minus percipio. Tenent 
autem eam fcripturam ciim fidiris mssti A. B. & Ep. Verf, 
4. άρ6τ? Tf. Sic re£le ms.A. cwmQaa, ίρετ» J'e ms. B, 
minus commode. Ku) eipern ms. Ep. Verf. 5. h λιτάρακ, 
in infulis Aeoliis vel Vulcaniis. Vide Not. ad Polyb. I. 

ο In Epicharmi vcrf. i. metri trochaici ratio poftula- 
bat, ut 'ίχοισα,ι τα, toS^a corrigeretur. Vitiofe έ)ςό- 
σΛΐ rroS^ia. ed. Ven. & Baf. quod in 'iyjivrtti τίίΊΛ inu- 
tavit Caf. Dorica dialedo haud dubie ίχοισαι fcripferat 
Epicharmus. Verf. 2. refte omnes, κίραβος <Γέ τ^νυμα : 
nec cauffa erat , cur κίρΛβοί τε τωνομα fcriptum vellet 
Cafaub. Satis enim commode fingularis numerus hic po- 
nitur, licet pluralis praeceiTerit : & 'όνυμαΐ, Dores pro όνο- 
μα, dicunt ; & τωνυμα. , pro Ύοϋνομα,. Vulgo veluti me- 
tro ibluta icripta eranc Epicharmi verba. «. 

Α D C Α P. LX V. 

*lJ*lil' y iffr) yivof ΚΛρά,βαν τ β xai Λ^ΤΛΚων βίλλο. Com- 



aii ANIMADV. IN ATHENAEUM. p, lo^ 

modius ms. Ep, omliTa re partieula, comma poft καρά,βων h 
ponit : yivoi καρά-ίΐων, κλ) aa-Tety,eiv λκκο. Mox vero 
iiiinus commode idem , «τί κ<4/ KetpiS^uv^ pro ert «Te καρ, 
Placerer 'έτι «Te κλ) KupiS^av. 

Τον ίΤ' ΰστΛίίον oi Άττίκβ/ ^ik ταυ ο &c. Dorienfiutn 
praefertim & Aeolum mcrem tuifle,a in ο murare, mo- 
nuit Koen ad Corinth pag. 115. Sed oc7a.t^i$Of etiam , 
pro kcTcc^iSOi ^ ex Attico poeta Crarino nominatim cita- 
vit Photius in Lex. ms. ut docuit Hefychii editor ad voc. 
"Ofl-Tct^if. Epicharmi verbum τ-αί/^ώί'ν/^οι , de aflacis y 
verti debebat incurvis ungu'is ; non nude une,ulan. 

KopccKov^ qui in Speusippi verbis \n crujlaceorum nu- 
mero nominatur, nemo novif. Niiiil tamen mutant no- 
ilrae mcmbr. A. In Efit. vero defideratur totus locus. m- 
ficLKu corrigebat Dalech. quod plfcis nomen eft, alienutn 
ab hoc loco. Placuit GESNERUS,de Aquatil. p. 300. fcri- 
bens : j»Vide an pro coracon, legendum fit carabon.u 

'Αρ/ί"Τ0ΤδλΜ? J^' if τ s (Λ 'T τ (f) Ζώων μορίων. Άρ/β•τοΤ£- c 
λίΐί• «Γ' kv ζό(ύν jUop/W ms. Α. & ed. Ven. Άριβ-τ. <Γ' iv 
ΐτε//. ττω ζάων Ίστ opiccf correxit editor Baf. quia le- 
guntur hodie ifta Arirtotelis verba in Hiflor, Animul. ί'ώ. V. 
partim cap. 7. & partim cap, 17. Pro eo ( per errorem, 
de quo diftum eft ad III. 88. c. ) in ed. Caf. legitur iv 
rxi(^rr r ω ζάοον μορίων «V τ ο ρ ι α ί. Ego ex fuperioribus 
editionibus tenendam vocem τίμ-^ηα , & ex ed. Ven. & 
ms.A. tenendum //.of ('&>!', deleta voce ίβ-το/>ΐΛ<• , eKiftimavi. 
Vide Animadv. ad II. 63. b. & ad III. 88. c. Caeterum 
poterat & fcriptura ms.Epk. teneri, quae fic h. 1. habet, 
kv τω τ ε ρ) Ζώων μ.ορίων. 

hyjiiovT&t cTg του ίί&ροί ίρ y^o μ έ ν ο υ rrphi τίί ^μ. 
«Mutavit ( Athenaeus ) de induftria ordinem verborum 
»* Ariftorelis , qui fHift. Anim. V. 7.) fcripfit, V^zviTAi «Γβ 
■ϋϊιρχομίνου τρος τί; yn ία,ροί, Amat enim philofophus 
Mverborum traie£tiones, ut alibi dicebamus. « CasauB. 

Adverterat ramen ifta verborum traie£l:io editorem 

Ariftotelis Sylburgium , movitque ut ad illa verba adno- 
taret,fimpliciorem fore ftrudturam, ίιργ^ομένου 'iapoi τρ^ί• 
τί) •)«. Αχ. apud Athenaeuin editio Ven. cum ms. A. ποα 
οίρχομ. fed ίργ^ομίν ου habet, quod per librarii ali- 
cuius imperitiam ex ίρχόμενα corrupfum fufpicari li- 
cebat : & id ipfum perfpicue habet nofter ms. Ep. Όχ^ύον- 
ΊΛΐ «Tg τον 'ittpof ίργ^'ομίνΛ τροί τ« ^?• Q^o^ vide ne- 



ρ. loy. ΙΝ LIB. III. CAP. LXVI. 213 

e & Athenaeo reftiruendum fit , & ipfi Arlftoteli : prope 
terram venientia. conf. eumdem Ariftot. ibid. cap. 17. fub fi- 
nem. Mox, 'όταν τα. σύκα ίρ-χ^ΜΤ λι reftitui ex ed. Ven. 
cum qua faciunt mss.A.^Ep. Nec enim opus erat, ut 
cx Ariftot. in ά ρ ξ κ τ λ 1 mutaretur cum ed. Baf. & Caf. 

YivovTu.i J^' oi μίν κά,ρΛβιοι &c. Haec funt ex Hift. Anim. 
V. 17. ΤίνοντΛΐ autem hic non tam debebat Gignuntur 
verti, quam SunCf morantur ^ vtrfantur, 

AD CAP. LXVI. 

d *Ότ/ Λα) τόλΐί riv Kapi^ef. Hoefchelianae Epitomae 
ie iftam emendationem debere profeffuseft Casaub. cum 
ητοκκΛΪ pro υ•όλ<ί legeretur in ed. Ven. & Baf. « non folum 
I) perperam , verum etiam ridicule propter ilia quae fub- 
«iiciuntur ex Ephoro. Caeterum Candas oppidum illud 
«tantum Stephanus agnofcit, quod in Phrygiaait fuiiTe.ic 
— Veram fcripturam tenuere etiam noftrae membr. A. 
€ ciHTi ms^Ep. Mox: νμίτα, Μίκαρος fcripfimus ex mem- 
» branis : cum Alacare , vel potius Macare duce. Vulgo 
»[nempe ed. Ven. & Baf. ] μ^τα. μΛκα,ρΛί , quod inter- 
ί> pretes fecit ineptire. « — Rurfus uterque noiler codex 
V€rum tenet. 

In ArchestraTI verf. i. eh ^Ιασον KApuv τόκιν. An- 
tepenacure "lua-ov fcribitur & in edd. & in ms. Ep, puto 
& m A. Alias 'le(.(ra-))s fcribitur id nomen, acute, & du- 
plici σ litera , quatn fimplicem hic poftulabat metrum. 
Vtrf, 1. λή4«» quod erat editutn , dedit Epitome. λή-φ^'ί" 
ms. A. Ibid. στανίαν recepi ex ms. Ep. στάνίΛ ms. A„ 
quod ferri poffit deduilo accentu , β• τ et κ «' λ , in nominat. 
fing. diilinftionc paulo maiore poft λή4ί' pofita , & nudo 
commate poft τριαβ-θ*/. ^'pra.viau ed. Ven. & Baf. quod 
in β-τΛνίΛί mutavitCaf. Verf. 3. sviTglVIetjcwJ^ov/et. 
lAAKe^ovitt ms, Ep. quemadmodum legitime vulgo fcribi- 
tur: fed longam vocaleni m, quam defiderabat metrum, 
tenet ms, A. cum editis. Eamdem icripturam habes apud 
Dionyf. in Defcript. Orbis vf. 254. ubi vide Euftathium. 

Ararotis virficuU paulo auftiores ab initio leguntur 
fupra, pag. 86. e. Habet iftos, & nonnullos ex his qui 
paulo poft adferuntur , Euftathius ad U. «'. pag. 1 301 extr, 
& fq. ex Epitoma , ubi οιηίίΓιιιη eil primum AnaxandrU 
dis teftimonium. 



ftj4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. loy. 

EuBULi verfus , fi re£le fcriptus, fuerit iambicus fena- : 
rius, cui poftrema defit iVllaba. Titulum fabulae Όρδ*- 
VYi fcripfi cum Cafaub. & lic hoc loco (ni fallor ) etiam 
ms. A. 'Opfl Λί'νιι ed. Ven. & Baf. & fic alibi etiam ms, 
A, veluti mox p. io8, d. Caeterum nihil intereft. 

Anaxandridae duo virjus ex Lycurgo, funt anapae- 
ftici tetrametri. Iraque verf. i. inieiriu;itur , fyilabam pt m 
KctptSuftoii longam ufurpari ; quia duae iyllabae κΛρι fpon- 
deum debent eiHcere. Habet enim vox y.etp){ etiam pri- 
mam fyllabam longam , ut haud multo ante monui, quod 
ex duobus Eubuli verfibus pag. 306. b. liquido adparet. 
Libro VII. pag. 329. citantur eiuidem Anaxandridae ver- 
ba huiufmodi, και συμ'τλν<Γΐίζίΐν KopotKiviSioii μετά. -τίρ- 
J'tKio>y Keii ^pcLTTtS^iav. Vhi, ανμτκιΐΰ-ιά,ζειν ex συμταίζειν 
(quod hic legitur ) efle corruptum, adparet ex fcriptura 
codicis A. qui σνμ'7Γ?.ιά ζειν habet : at, pro napiS^ etpio κ, 
quod hic habemus , haud dubie ibi κορα-κιν t S' iots 
lcriprum ; quod ferebat quidem pariter metrum , fed hic 
quidem non ferebat inftitutum Atbenaei. Pro ^ριττι- 
/ 1 » c , quod hoc loco ms, A. cum edd. tenet , redte ibi 
^ρΑΤΊχ^ίων legitur, quod hic quoque reponendum mo- 
nuit Gefner pag. 978. 

Verf. 2. Pro vulgato Α^ι-ττΛ^'ΐϋΐζ , ^iTTiiJ^/o/i• fcriben- 
dum monuit Cafaub. De Ί^^τα pifce , cuius hoc ell di- 
minutivum , ( latine faffer & rhombus vocatur ) vide No- 
flrum lib. VIl. pag. 329 iq. Ihld. Cum vulgo legererur 
/uiTet Kw^iS^etpiaVf & deinde in eodem verfu μεται, 
Kafii^ i ων fcriberetur, facile adparebat alterutrum men- 
dofum effe. Atqui μ-εια. κω^ιΐίαν cum ad fenfum, rum 
adverfum, bene habet: eftque diminurivum του καβιοί ^ 
cuius & faepe alias, & ex profeflb lib. VII. p. 309. me- 
minit Athenaeus. Comn., μετά. καβι^^αρίων metro pror- 
fus non conveniebat : itaque x.ada. ρίων correxi, quod 
diminutivum intellexi του κω^ος. Et faciunt quidem ( ut 
docet ipfe Athenaeus VII. 309. c. ) κωθον nonnulli eum- 
dem pifcem cum ko^m: fed quum praefertim varia iint 
gobiorum genera , ( de quibus Gefnerum vide p. 393 feqq.) 
potuerat facile poeta inter καίύρΐΛ & καβίίΊα neicio 
quid difcriminis ftatuere : ac pro ipfius inftituto fatis et- 
iam erat, efle nomina nonnihil diverfa. IhiJ. xa) ckiv- 
letpioti. Et trachundns in lat. verfione pofuit Dalecam- 
Pius, adnotavitque : 3>Ita kgit Natalis, Oi rede, ut ar- 



ρ. ιο6. ΙΝ LIB. III. CAP. LXVI. aij 

fMbitror. Ridetur hic aliquis, dlminutlvis eiufinodi vocibus 
ruti folitus." — Inde Casaubonus : »Nefcio quid fit 
ηκοΛ ffKiv^ctfion. Interpretes unde iuain ledionem exfcul- 
«pferint nefcio : nullum enim illlus veftigium, neque in 
ijedha fcriptura, neque in manu exaratis. Nottra conie- 
»aiura propius accedebat ad vulgatum, xcc) σκι<^υί'μων ^ 
»>( de fciphydriis dixinms ad pag. 85. d. ) vel etiam , ίΐ 
«forte, Koir)iiviSOLj)iois.u — At nihtl opus erat tantis am- 
bagibus. Meliora Cafaubonum doccre Gesnerus porue- 
rat, de Aquatil. p. 837 fub fin. & pag. 1011 med. atque 
etiam ipfe focer Keiiricus Stephanus in Thef. ΙΪΙ. 807, 
Scilicet mnbra pifcis, quae plerumqiie σκίΛίνα. vocatur , 
(Athen. VII, 322. f. ) enam σκιπί dicebatur, ut diferre 
docet Galenus de Facult. Alim. ΠΙ, 30. Inde igirur din.i- 
nutivum σκινιί'ά.ριον : & per fyncopen ( qua non mode 
poetae uti licebat , fed cui eidem etiam in vulgari fermo- 
ne locum «iTe potuiiTe analogia fuadet ) iormatum fKiv 

«Γάρίον. 
a In eiufdem AnaxaNDRIDAE , ex fabula Pandaro, verf. 
I. cum Ουκ ΐ'τ ι ks κρυ<ρ ω ( vkicfe vulgo ( confentien- 
te etiam ms.A, ) legererur, ίτικζκυί^ωί corrrgendura 
monuk Caiaub. quod iam Dalecampius etiam expreilerar, 
Si ts curvts. Vcrf. 2. αύ'τ» <Γε καρ'.^οΐ το σω^,Λ. Adduxic 
ifta verba Euftathius ad II. «', p. 1301 , 49. cutn docere 
veHet, a noniine KcLfii formari verbum KxpiSoa. Et hoc 
ipfo quidem loco verba ifta poetae fruftra quaeras in 
Athenaei Epitoma , qua ufus Euftathius eft : fed paulo 
inferius ea adpofuit Epitomator, poft verba Kpvirr\i aci\ 
TeviU' quae leguntur pag. 106. c. Ferf. 2 fq. κΛμ•ιτΰκη 
τ' (iyy.vpa. τ ίστιν. Commode repetltam particulam toa- 
iunoHvam dedit ms. A. quatn nonnifi poit iiyKvpa. pone- 
bant edd. poft κΛμτύκν vero folummodo ms. Ep. & Eufl. 
'Ec J^s KgpKia. Nufquatn alibi, quod fciam, titulus 
huius fabulae occurrit: hic vero nihil variant libri. Na- 
talis Comes tamen in Cercide pofuit; quem fecutus eft Da- 
lecampius, nulla cerra ratione, ac ne probabili quidein; 
Fabricius Bibl. Gr. T. I. pag. 740. redium cafum Ks/jxjsf 
ftatuit, nefcio an virinomen intelligens. In vtrfuy qui ex 
hac fabula adfertur , ipv^ ράτ e pov fcripfi cum ed. 
Ven. Baf. & ms. A. Perperam ίρυ^ρότερογ ed. Cafaub. cum 
ms.Epit. & Euftath. ad Od. ω. pag. 1302, i. quod noa 
ferebac meiri ratio , quia ixc pv iyllaba longa foret , quae 
Animadv, Vol. II, Ρ 



a26 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. lo^. 

brevis hoc loco effe debet. Ibid. In ότ r ω ν cum edd. a 
confentit mj. y^. Ubi Casaub. 3>ForiaiTe Όττης leg. etfi 
«ferri poteft Ό τ τ ων. « — Nempe intelligendo in particip. 
iycu όττων σε. At ό ^τ») f, quod in verfione iam expref- 
ferat Dalecampius, commode dedit ms. Ep. & Euftath. 
J. c. Ibid. c' Λ'7Γ0<^Λνω t te reddam , te dabo : fic α.τοί'είζϋ^ 
.VI. 154• d. 

Έυβουλος , Τ « θ λ Γ f. Infra , lib, VII. pag. 3 1 1 • d. vulgo 
Th6etif fcribitur, fed Τ / τ ό λ Γ? ibi ms. Α. & fic omnes fcri- 
•bunt XV. 685. e. De quorum vocabulorum partim dif- 
ferentia , partim confufione, multa monuere veteres Gram- 
matici , & ad eos viri άο&.\. Ί{\6 tttf oportebat , aut Τ < τ- 
'ieclf. Vide Ammonium pag. 135 & 138. In Eubuli 
verfu KapTS eis τε ( fic ) fcriptum volueram , non Κ«ρΓ- 
•<Γ«ί• 7e. ΚαρΊ^Λ τ£ ed. Ven. & Baf. Sed plurakin dedit 
■ms.A. nefcio an & circumflcxum accentum. KttfiSO, τ« 
■penacute edidit Cafaub. quod adverfatur inftituto Athe- 
naei, qui verba ifta in eorum numero exemplorum po- 
fuit, quae fyllabam pi in illo vocabulo longam faciunt. 
Quaenam quidem infit his verbis metri ratio , haud fatis 
tne perfpicere fateor. In βηε,Λύφα»' vulgo fcriptum 
•erat; quod in κυφων mutavi. 

κϋΑ ^Q<ps\iav ΚακκΛία-χρω. j)Sic rcripfimus ex librorum 
iiauftoritate, a quibus teftimoniutn dicit Suidas. « Ca- 
SAUB. — Nempe κα) ev "Καλλαία-χρω erat in ed. Ven. & 
Baf. omiiTo poetae nomine. Cafauboni fcripturam firmat 
& nofter ms. A. & Suidas in Ώφί^ίων , qui KiKKuia-yjtov 
in fabularurn numero Ophelionis ponens, ipfum Athe- 
naeum teftem invocar. Videtur autem Ephomator in fuo 
Athenaei codice Ophdioms nomen h. 1. non reperiiTe: is 
«nim , praetenniiTo quidem teitimonio, quod ex huius 
poetae fabula Callaefchro adfertur, alterum iftud qiiod de- 
inde ex eiufdem citatur Jakmo, non Ophelioni auttori 
tribuir, fed Eubulo, quem proxime ante Ophelionem 
nominavit Athenaeus. Sed fortaiTe idem Epitomaror, mi• 
.nime quidem caeteroquin indodus, verba ifta au) ωιρε- 
λίων Kuhf^eii^xprf) non pro propriis nominibus, fed pro 
communibus, quae pars elTent teftimonii ex Eubuli Nu- 
tricUfus prolati, acceperat; quae verba quum non inrei- 
lexiflet, pro corruptifque habuiflet , fuo more praetermifit: 
itaque teftimonium proxime fequens ex lakmo ad eumdem 
audorem Eubulum retulit, Quum vero in ed. Ven. & Baf. 



ρ. ιο6. ΙΝ L1B. I1L CAP. LXVI. ai/ 

a parirer defidcraretur Opkc/ionis nomen ; inde faftum eft , 
ur a Dalecampio , cum in Latina verfione , tum in In- 
dice Scriptorum , duae iftae fabulae , ΚάκκΛίσχροί & Ίά- 
λ.ίμοί , eidem Eubulo audori fint adfcriptae; qui error in- 
de etiam in Fabricii Bibliothecam Graec. T. I. pag. 760. 
irrepfit, &diligentiam etiatn doduiTimi nuperi Inftaurato- 
ris & Continuatoris eiuidem Bibliothecae efFugit. Ver- 
ba, ex Ophelionis laUmo citata, fic fcripta erant in ed, 
Ven. & Baf. 

ubi refte" KaplS'es penultima circumflexa corrcxit Ca- 
iaub. Nam & verfus longam illain fyllabam defiderabat, 
& In eorum nuinero teilimoniorum etiam hic verfus ad- 
fertur, quae fyllabam iftam produiiam habent: ex quo 
ipfo intelligi par eft, ne illam quidena rcripturam poffeab 
Athenaei manu elTe, quam uterqoe quidem nofter coa<i\A. 
& Ep. praefert , '£1ρχουντο 'ύ^'τηρ. Nam qui hanc 
fcripturam primus invexit, is (fi tnodo ad metrum utcum• 
que advertit anitnum ) κα,ρίί'εί penulnma brevi legerat : 
quamquam noiler ms. Ep. & Euftatlu ad Uiad. ω', ρ. 1301 
extr. Keip7S';i fcribunt, parutn hailenus conrtantes fibi. 
Emendatio illa , 'Ω^ρχονντο <Γ' « f , utrum ipfius Veneti edi- 
toris ingenio, an do61i alicuius ante eum librarii indu- 
ftriae debeatur , non liquet : fed undecumque dufta fue- 
rit, afpernari eam non debui. 
5 EupoLiDis verba , e fabula Caprts, fic erant edira, 
quafi irta cmnia, n?.nv ύί-ττΛξ -- κα,ρίί^αί unum verfum 
efficefent. Haud dubie vero vocula U^w extra verfum 
fuit ponenda. Ibid. κλ) h Δ»αο/?• "Ε-χων το '7τρόιΤύ}'?τογ 
&c. Perperam "Εχον ed. Caf. Re£le 'ίχων editt. vett. cum 
ms. A. Sic & Etymologus in KctpiV: ubi citat hunc ver- 
fum, & eum quidem Cradno auitori rribuit : ar Cratini 
fabulam Αίιμονί nemo novit, Eupolidis Αϋμοι vero cum 
ab aliis Grammaticis citantur , tum faepius a Noftro. Apud 
eumdem Etymolog. abeft artic. το ad voc. τρόσαττον^ 
Ihid. χ,Λρί^ος μΛίΤ&κντίν»!^ η Auftor Etymologici interpre- 
«tatur (Γερματ/νκί : corLncjc. Sed affentior Dalecampio, 
» ad colorem refer<inti : nam /w-itrSAjii/ aiunt veteres etiann 
» calcci phocnicei genus. Sic auiem paulo poft Epicharmus, 
7iKovpiS'ef <po{vi/.Mi , vel, ut in Epitome, φο(ΐΊν.ία<. « Ca- 
SAUB. — Vide Hefych. in ΜΛρ-δΛί» δί in Χκυ^κΛί. 

Ρ % 



aaS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. io6. 

AD CAP. LXVII. 

Kctpi^ef le βραχίως, Commodius videri polTlt Ka-b 
p/iTcfcf, qiiod habet ms, Ep. fcil. heyovyt. Sed & iftud 
probutn : nam & fic loquuntur Grammatici. Vitiofum 
βρΛχέο( , pro βραχέωί, ex ed. Baf. in ed. Caf. propaga- 
tum eft. Ii>id. ά,ναλό^ωί' τάρα. yup τ)> κά, ρ » ytyovt^ &c. 
i> Caiidcs nomen dicuntur inveniffe λτο τον κάρα, , α ca- 
ν ρΊκ. Ιη Etymologico fic: Tapk τ)> σκαίρα^ σκαρίς' ϋ 
ty-rapk τ^ κάρα.^ καρίς. Sed longe diverfi generis funt/ca- 
vtrides five fcari , a caridiius.u (] At fcarus pifcis nufquam 
σκαρ)ί vocatur. Etymologus ait, τάρα το α-καίρω^ σκαρ'ΐί 
χλ) Kupif. Id eft, καρ)ί hailenus a σκαίρα derivari poteft, 
ut καρ]{ dici intdligatur pro σκαριά. Quod ipfum alibi 
nofter etiam Athenaeus adnotavit, VII. 324. d. ubi inedd. 
quidem fic legitur: σκάρος «Γέ άτο του ffKcdpuv ^ κα) νκΛ' 
f /f : in msstis vero κα,\ κα,ρίί^ tjuod eadein ratione in- 
telligendum , qua fcriptum oporruiiTe Cafaubonus ibi 
cenfuit , fcilicet, perinde ac fi dixiffet, κα.\ Kap)s, οΤοϋ 
oitipis.^ "Deinceps au6tor cauffara explicat, cur Attici 
« fcriprores in voce κα,ρίίΐς mediam corripuerint. Eil au- 
f>tem ratio quam affert, quam aiTecuti non funt inter- 
»)pretes, haec: Apud Atticos , quanta eft diiTyllaborum 
»in n definentium prior, tanta eft in illorum obliquis 
« media fyllaba : ut /3ολί? , βοκ'ιίΌν ypa<f)s^ ypa.^iSOsic 
« contra , 4*'φ''^ > 4"9'^^*^ * κρΗτίί• , κρντΐ^Ός, Ιη καρίί 
wpriorem corripiebant Attici: unde quid fequatur cla- 
«rum eft. At illi poetae qui priorem in ea voce produ- 
Mcebant, mediam quoque in obliquis neceffario longatn 
« ftatuebant. α Casaubonus. — — Imperite utique ob- 
fervationetn Athenaei interpretatus erat Dalecampius, 
cum ait : « Verba fic auftoris intellige : Extend vero 
»> penultima fyllaba (καρίΧο?, nempe, pi) produila eft 
»& ultima. ( in nominandi cafu, pir, in καρίς.) « — 
At fiec difficultate caret Cafauboni interpretatio : oec id 
vero tam ϊρΓιυβ, quam Athenaei, culpa. Primum enioi, 
quod ait, Aiticos brevtm facere pi fyllabam in Kap)fy ΧΛ- 
ρ/ίΤβί : cum plura adtuliiTet exempla , quibus produfta 
erat ea fyllaba, duo tantum adtulit (eaque ex uno Eu- 
polide) quibus brevis eft. Deinde vero, fi valeret ea, 
quam dicit, analogia; oportebat ut in eifdem Eupolidis 
Y^rbis iyllaba hm br^vis effet; atqui in illis non niinus. 



ρ. ιο<5. ΙΝ LIB, III. CAP. LXVII. «9 

C quam iti fuperioribus exempHs, longa eft iUa fylTaba , at- 
que etiam manifeftiore rationei nec enim patituribi me- 
tri ratio, ut aliter accipiatur. Denique vero omnino, ii 
a ΚΛ^Λ vd κίρΗ, quae conrtanter κλ fyllabam bnvem ha- 
bent, derivatur κ^ρ)?; haud adparet cur iongam penulti- 
mam hoc nomen habeat: qui tamen conftans omnium poe- 
tarum uius eft quemadmodum etiam Gesnerus obierva- 
vit pag. 913 med. Quare, primo, ipfa illa derivatio vi- 
detur meruni effe Grammaticorum inventunfj: nam pri- 
mam in καρίί longam facientes Graeci, fi quam originem 
fpei^arunt, de Caria regione potius cogitaverint, Jn cuius 
nomine κλ fyllaba longa eft: quo etiam Arcbeftratus in 
verfibus fupra adlatis pag. 105. e. fpeitaffe videtur, ut 
monuit H. Steph. in Indice Thefauri, voce K«f<V. Dein- 
de regula illa, quatn de quantitate ultimae fyllabae no- 
minum in κ definentium , ex Grammaticorum praefcri- 
pto tradit Athenaeus , quod vocalem ι pro divtrfa quanntate 
fyllabae penuliimae vel prodttcant vd compiant ; ea igitur re- 
giila iii hoc ipfo nomine κ^ρ/ί•, quando gemtivus cafus 
KdfiiSOi fyllaba pi brevi pronunciatur, exceptionem pati- 
tur. Pro TetfiaTeKev Tttieif^ quod habent editi libri, 
eft τα.^Λτεκζχηϋί in noftro ws. Ep, & rediius ηαρα,τΐ' 
hsUTov apud Euftath. ad 11. ω. pag. 1301 extr. In eo- 
dem vero ms. Ep. riibro fuperfcripta vox Tctpctknyova-iif ^ 
aua voce alias & Athenaeus utitur, & alii Grammatici: 
iufpicatufque eram, eadem hoc loco pariter ufum eiTe 
eumdem Noftrum ; fed ex ms. A. nullus ab edita fcriptu- 
ra diffenfus adnotatus eft. Vocem '^rccpetTeKsvTciioi Stepha- 
nus in Thef. non adnotavit: ιτΛρΛτέλίυτον ufurpat Scho- 
liaftes Ariftophanis , ptnuhmum colon dicens fyftematis mer 
trici, ad Plut. 598. & ad Eq. 439. 

Ylefi <Γ£ των οστρΛΚο^'ίρμων τούτων &C. Subtilius fi fpe- 
ftes , oj-TpiiJtocTep/Mct figillatim dicuntur tefiacea ; cruflacea ve- 
roy μΛλΛκόστρΛΚΛ. Sicquidemdiftinguit Ariftoteles, cum 
alibi, tum Hift. Nat.I. 6. Sic item Nofter, III. 85. c. te- 
flacta graece όίτρ^κόίΤέρ/χα dicit; cmflacea vero μαΚΑκΌ- 
«■τρακα , III. 105. c. Potuit vero Diphilus, cuius verbi& 
nuoc utitur Athenaeus, Graecumnomen Όσ-τρακόί'ίρμΛξ,Ο' 
neraliori fenfu ufurpare, quo & cruflacea compleileretur. 

In verbts DiPHiLi, χ,α,ρχ,Τνος bis cum circumflexo ac- 
centu fcribicur in editis omnibus , puto & in ms. A. In 
ms.Ep, vero χ,Λρκίνοί penacute, quemadmodum pauio 

P3 



ip ANTMADV. IN ATHENAEUM. p. io5, 

poft omnes fcribunt in Mnefitha verbis. Utrumque in ufu 
crat. Ihid. ct «fs κά^αβοι y.ett ^pct -φ ei Γο / λε-^-οιτΛ/. »Ni-d 
j>mirum ab aculeis , Trpcf τΌ ypu^stv λλ\ yjxfATTziv ido- 
»> neis.it Gesner de AquatU. pag. 490. 

In SoPHRONis verbis: "Ue ku.\S.v κουρίί'αν, >'/e κ«//- 
μίρων. Sic refte edd. quibus adfentitur ms. A. nifi quod is 
perperam κίΐκα.ν pro kakclv habet. Epitomaror ifta verba 
omifit. — η Malim ita fcribi ,*I/i iLcj.ki KovpiS^ui ^ tXs καμ' 
ημύρωί^ ϊ/"? φ'λΛ. Doricaforma in voce χΛα^αάρωί cauf- 
jjfa exrirt depravationis. Kcvpii^eti interpretatur Athe- 
j>naeus candes. Hefychius [eodem modo; ied ] addit, w 
jiTOii μικρΛί έ^χΛΛίρΐϋ? , rkf «Γέ epvSpuf ΚΛμμάρονΐ. u Ca- 
SAUBONi^s. — OfFenderant virum doeum genitivi ΚΛ?.αν 
χονρί^ων &r -/.αμμ^ρων. At , quemadmodiim cum w, ex- 
clamandi particula , pcni folet genitivus rei quam admi- 
ramur ; quid impedit quo minus idom fiat cum verbo ϊ/ί , 
quod^babet eamdem vim exclamandi cum admiratione. Sa- 
re , licet proprie imperativus verbi fit «/ε , nil tamen 
opus ei^ ut accufativum regat : nam etiatn cum nomina- 
tjvo conftruitur, ut apud Epiftetum, iS's xvvtnet) φ&'μΛ>, 
& id genus alia. Vide Epifieti DUTert. III. αα , ii. & 
II. II, 13. ibique notata. Apud Hefychium , in verbis a 
Cafaubono citatis, pro « videtur tiyovv legendum , /cili• 
cet, nempe. Ihid. ^Sicreii μα,ν. ^?.^cj.t. dorice pro ^ssiiTtf/ , e 
ut lil. S6. a. Conf. Koen ad Corinrhum , pag. loi. Ihid. 
is.eioTpiyjri}ffm. Id eft, λίίωί rpiyjccs-iiC quod GlSNERUS 
pag. 913. merpretatur » leviter /lirfniae; nimirum propter 
»)inulritudinem pedum , qui tair.en ut in aliis quibufdatn 
»reftaceis afperi non funt. « Qi;ae interprerstio an faciac 
iatis, videant docli. GalHcus interpres, & ont un veloute 
lljfe : & fonare quidem hoc Graeca verba videniur ; rem 
vero nec ohlervare me memini in fquillis quas vioi, nec 
ab alio au61ore commemoratafn legcie. 

'£t' ίϊ S.oya κλι S.t>yivci.. Citin ΚίΔ Koytva.) vulgo 
hic legeretur, haec ftarim adnotaverat Casaubonus: 
^■>\η titulo fabuUe Epickarmi , hiyoi kcu hoyiveu , poltre- 
«ma vox mendofa eft. Fortaffe icripferat, Aoycs nct) λβ- 
nyiH.a.) vel >.oyi)ici: vel foiraiTe hoyiciA ex Hcfychio. « — 
Quo refpicit Sopingii adnotatio ad Hefych. voce hoyisLij 
in Albertina editione. At idem deiiide Casaubonus , in 
uiddendis^ iftam Notam fic retingi iuffit : >Ίη titulo fa- 
sjbiilae Epicharmi, kayoi kcli htyivuiy etfi poitremaai 



ρ. ιο6. ΙΝ LIB. III. CAP. LXVIII. 13» 

e»vocem ηοη intelligo, fufpicor tamen ηοη multo aliter 
r poetam rcripfiile. Nimis enim manifefta eius fcripturae 
» veltigia exitant omnibus aliis in locis , ubi fit eius fa- 
»>bulae menrio: ut, cum fcribit Nofter libro VIII. [pag. 
»338. d.] ToictuTct, <Γέ κλ) Έτίγ^αρμαί -πχίζίΐ ^ ωστερ ίν 
«λό-^ω ΚΛί Koyov eiveti. Hephaeftion in Enchiridio, [pag. 
»25. ed. Pauw. ] ^Λριστοζένον κλ) αυτοί Έττ/^αρ^οί• μν»- 
■ημονείΐίΐ kv λό^ώ , και hcyyivos: in quem iocum extat hoe 
ijfcholiolum nelcio ciiius, parum (ut videtur) integre 
«fcriptum, [ibid. pag. 93.] Έτίχαρμοί ro oiaeTov «Γρα- 
»/i/6t ούτως ίκακςσί, Koyov και Koyiav.u — Pauw ad He- 
phaeft. pag. iib\ iv Aoyo) κα) Aoyia legendum cenfuit; 
^oyiov difirtum intelligens. SchoUaitae Hephaeftionis fcri- 
pturam probavit Meurfius, ad Helladii Chreftoinath. pag. 
62. koyos Yi hoyiKri, titulum fabulae ftatuit Fabric. Bibl. 
Gr. T. I. pag. 677. \oyof και i\oytKa) , Hermann. de Me- 
trispag. 298. Equidem, donec certius aliquid proferatur, 
veitigiis librorum, quoad fiert potuit, infiftendum putavi. 
In noitro ms. J. h. 1. hoyivai abfque accentu fcribitur; 
deinde VIII. 338. d. Koyov tivai , cum eifdem accentibus, 
ut in edd. Utrobique iota in fine adiedum , pro more illius 
codicis, valet fubfcnptum. Caeterum cum ei & 1 lufqus 
deque habeat eiufdeni codicis fcriba; utrum hoyiivct^ aii 
hoytvA debuerit, quove accentu notanda fuerit ea vox, 
definire non aufim. Scriptura apud Hephaeftionem , col- 
lata cum codicis noftri fcripturi, Ao-y/Vct fuadere vifa erai:. 
<Γ;α τ α 11 ω itpuxev. Quod vulgo hic legebatur «Γ<α τού- 
των, haud raro quidetn ea formula utitur Athenaeus, 
ubi in eo eft ut teftimonium auftoris alicuius, quod prae- 
fertim pluribus quibufdam verbis continetur, adponaf. 
At nunc non erat ei formulae locus ; & haud dubie «T t λ 
του 6) fuit corrigendum , de quo monuit Koen ad Co- 
rinth. p. 307. Pariter II. 59. d. ait, «Γι λ του ο yeypaμ' 
μίνον. Rurfus III. 94• e. οΐ ίϊ S^a του υ στοιγείου έχφέ- 
fovTSi, Et VII. 318. f. Δωρίεΐί ^ αυτ^μ <Για του ω κϋίλοϋ• 
ei -ττωλύτΓουν. 

AD CAP. LXVIII. 

TaymiJTa rirrara, » Variis modis olim lecinora para- 
» bantur. Frixorum in [απαφκ facit hic Athenaeus mentio 
« nem ; toilorum in cinere meminit aliquoties Hippocra- 

P4 



ft3t ANTMADV. IN ATHENAEUM. p. τοδ. 

»>tes, ut in lib, IT. oe Morbis Muliebribus, «τάρ τ' iv 
^fo-ro^ivi ΌτΎον etiy>y{ >i βοόί. Et de Natura Muliebri: nv 
i) τίκΎουαοί. 'ίζΛν£μ.(<ι^^ y ϋτα,ροίοί 1ή ctiyoi ks τέ•φρην eyKptf- 
η ^Λί . <t CaSAUBONUS. Jbiii. rr t pi 1 1 hin μμίν et. τ« κλ- 
λ.ονμΐνω erriTKCf). Poteras fTfpifiXoy/xsvet fufpicari; fed non 
iblicitandum videtur vulgarum. 

τον cipT ov e-TT t ΚΛ Kv-], etf Ιτίτλό». Cutn ίτικΛμ-^Άί f 
vulgo legeretur, fic in hunc locum commentatus eft Ca- 
SAUBONUs: i»Nove dixit Epicharmus, Tbf άρτο» em- 
υκάμ-^Λί ίτιτλοω: pantm omtnto involvtns. ίτικΛμ-\.Λ( 
«pofuu pro ίντυλίζΑς: ficut mox dicitur, ίτιτ^όω ίντυ- 
j» Μ-χβίίς. Hunc infolenrem vocis illius ulum obiter illu- 
j»iirare voluit Athenaeus, cu:n fubiungit, κλ) ο Xtof ίΤέ 
f>'lfflf Iv Tuif Έ'τΐ'^ημίοί.ΐί '4<^n τοίτικύμ-^Λί: quoruin 
55verborum fentenria eft, lOcem έτ/κά/α %•,«<• fjmiliur ut 
r> Epicharmus ufurpavit lon Chius in fabiila Epidirniis. « — « 
At non modo nove, verum inepte prorfus diftum foret 
irr/jcA//•^*? pro ίντυλί^Λί. Quo magis mireris in mentem 
non veniiTe dodiiffimo Viro, ίτικΛλν-^Λί corrigere; 
ci>m non folum apud Homerum nihil frequemius fit il/a 
diclione rriovi ^'\Λμω vel κΆστΑ λΛκύττειν aut κατΛΚΛλύ• 
ττειν , ut 11. λ'. 460. β>'. 4^3" ^"^• >'• 457• Ρ• ^^• &C. 
verum etiam in hac eadem difputatione apud Noftrum 
pag. 107. c confentiemibus libris legeretur «τάτιον iyKe- 
χ,Λλνμμίναν, & lir. e. h sioi τω ίτ/τλω τίρίΚΛ^.ύττίσ^Λί 
rk ΐ',τΛτίΛ. Quoaccedit, qiiod in veruftis codicibus haud 
raro literae λ.υ eo nexu fcriptaeconfpiciuntur, quem a li- 
fera μ vix ac ne vix quidem difcernas: e quo genere 
fcripturae faSum etiam erat» ut vocem Καλν-φ^^Γ, quae 
baud multaante hunc locum (pag. 95. b.) occurrebat, 
pro Κίί/Λ^οΓ acceperint editores aut fequiores librarii ; 
quod ibt quidem non effugerat Cafauboni obfervationem. 
Dixi ad illum locum , eodem de genere effe fcripturaai 
noftrarum mcmbranarum A. Quod (\ quis , quale fit, mi- 
nus perceperit; adeat is illud fcripruraeexemplum ex de- 
cimo feculo apud Montfauc. in Palaeogr. Graec. pag. 282. 
num. νϊ. cui exemplo iam faepius dlxi maxime fimilem 
efie fcripturam nolki codicis : videat ibi figuram lirerae λ 
in vocibus Π^ίλοί , κ,λΗτβ?, άτόίττελοί-, iveiyyiMw '. co- 
gitetque illi literae ccnnexam liternm υ: iam fe ipfe do- 
cebir, prodire figuram aegre dignofcendam a figura lite- 
rae μ in voce ί^υνάμίΐ ibid. lin. 4. a Ane^ aut in vocc acc- 



ρ. ίογ. ΙΝ LIB. III. CAP. LXVIII. 23J 

βομίν lin. ult. Iraque cuoi Ίη Notulis ex noftro codice ex- 
cerptis nullam dircrepantiam a vulgata fcriptura adnota- 
tam vidilTam, quaefiflemque per literas ex adolefcente 
qui illum excuflerat librum, annon ί'τικΛλύ'^αί Ίη. 
eo fcriptum extaret, refpondit Ule mihi^ videri effe irrt' 
κ Λ /α 4• et <• , fed pojfe pcrinde pro eTtKttkv-^Af accipl ; eani' 
demque rationem ejfe eiufdem vocis paulo pofl iterum occur- 
rentis. Pariter vero a Corayo noftro ex conieftura ad 
hunc locum adnoratum dein vidi : nfortajfe ί'χίΚΛΚν-\&ζ 
»» & hic & panlo pofl legendum. « — Scilieet , quod Cafau- 
boniim morabatur, erat error errori altero \i\o loco (p. 
a 107. j.) cumulatus , quum ibi nuder^ ί-^ικΛμ'ί,Λΐ \q2.Q' 
rerur; quo indicari utique videbatur, monere ibi velle 
Arhenaeum de fingulari quodam & rariori ufu verbi Ιτι- 
ΧΛμ-\.ας. Iraque utrobique etiam verbum illud ϊ'τικΐψ.'\Λ{ 
corrfulto tenendum fibi putavit Gallicus interpres , & in 
iredia etiam Gallica verfjone adnotandum; licet in codice 
B., qiio ille ufus eft, pofteriori loco non i'7rtKku'\,eti y. 
fed (ut Brunckius adnotavit) ί-πικά-^αί legatur; qua qui- 
dem fcriptura nihil utique promovebatur. At eodem loco 
non Tb iyriK. ied τω ίτίτλω kmx.. (quemadmodum 
edidimus) perfpicue dedere noftrae membr.A.y adeoque 
omnem praeciderunt dubitationem. Epitoma, nimis hic con» 
ciia , nil adferre adiumenti poterat. Caeterum moverat 
etiam Cafaubonum , quod libro IV. pag. 140. d. & 141, 
a. verbum Kci-rretv , vel /,ά.μ'ττίΐν (ut legendum illecon- 
ie£laverat) fignificationem τον ίντνκίττειν ipfi vifum cf- 
fet habere : quod qualefit, ubi eo pervenerimus, difqui- 
remus. Porro vero hoc loco iftud quoque imprudenti 
exciderat magno Cafaubono, quod Ionis C^/i 'Eir/iTwjUictf 
pro fcenica jabula acceperit. Nec enim quamvis alioquin 
dramaticus poeta fuerit lon , fuit illud fcriptum dramati- 
ca poefis, ied foluta oratione fcriptus liber de Advcntibus 
clarorum Virorum in Chlum inlulam , five dt Claris viris qui 
in infula Chio morati funt ^ ut docuit Bentlei in Epift. ad 
Millium (Chronico loannis Malalae fubiefta) pag. 66, 
quod & in Latina noftra verfione fupra ad III. 93. a. in- 
dicavimus. Ex eo libro fragmentum Tatis latum ipie Athe- 
naeus nofter exhibet lib. XIII. pag. 603 & feq. 

Redeo paulifper ad fuperiora verba ex Epicharmi 
Bacchis ( pag. io6. f. ) velimque doceri , vera-ne fit ea 
fcriptura, quae neicio cuius ilve ex ingenio ftve errore 



434 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 107. 

edita legitur , τ^ν υ ρ ην ΐτιΚΛλΰ'^Λί Ιίτ/τλόω, panem^ 
omento opcruit; an aliud quid lateat in άρ-χ^ον, quod fic 
abfque accentu fcriptum vetuftaenoftraemembranaeexhi- 
benr. Nam ipfum quidem άρχο ν , quod 'inteflmum rcHum vel 
enum fonat, (Ariftot. Hift. Anim. II, 17. & faepe apud 
Hippocr. & Galen.) vix teneri poruiffe videtur. Note- 
mus interim iftam permutationem literarum τ & y^: pari 
quippe ratione fupra in mendofa fcriptura 'όντα. 'ττένατΛ, 
Ul. 80, d. literam r ex χ ortam fufpicati eramus. Sequitur 
alterius fabulat Epicharmi titulus , iv Qeapoii. Nempe 
fic fcripfi , ultima fyllaba circumflexa, & analogiam fe- 
cutus, & KoENii audoritatem , qui ad Corinthum de 
Dial. pag. 86. monuit, commune vocabulum ^τεωροί, a 
Dorienfibus in &S4tpbf mutari. Nec vero diirimulare de- 
beo , non Θεαροΐί , fed Θ ecipoif non hic modo vulgo 
fcriptuni effe , confentiente ( quod fciam) noftro ms.A. 
verum etiam IX. 362. b. & X. 408. d. Quam fcripturae 
formam , retraflo accentu , trium locorum confenfu fir- 
matam, tenere adeo fortaffe debueram. 

Quod paulo poft legitur , 'iv W^n τότε ίντυλι^β. fic 
ex Epit. corrigendum iam olim monuerat Hoefchel. cui 
pariiit Cafaub, confentieniibus noftris ms. A. & Ep. Men- 
dofe Ι)!» «Tii TOTs ed. Ven. & Baf. Mox^ in τό ts μα.ρ- 
Tvp/of confentit ms. A. ( In Efit. ea verba praetermiiTa. ) 
Fcrendaqua ea particula. Dixerat Myrtdus : Ά-ττίχίΐί τον 
έτί'τλονν , ί. e. Hubis igitnr i^edidimus tibi^ perfolvtmus tihiy 
cf. XIV. 649,3.) illum ίτίτλονν , quem pofiulaveras : nunc 
addit, τό T2 μ'χριΰριον - - S^inciioi ί'ι συ άτομν^μ-ονενσΛΐ y 
iam et tu acquum ίβ ut commemorcs teflimonium &c. Iftam vo- 
culam c-i/, quae deerat editis, commode adiedam dedit 
ms. A. 

Ihid. rrpostpii[/.4yov σοι ταΚλι. cum iam pridem prae• 
dixcris. vide fupra pag. 95. a. Potuerat utcumque ferri 
'προίΐρψ.ένον : non , ut ad praecedens nomen μαρτύριον refer- 
retur iliud participium; fed , iit elTet nominarivus abfo- 
lute pofitus. Verum eam ipfam ob cauflam, quia ambiguus 
foret hoc loco nominativus, qui ad μαρτύριον referendus 
videri poiTet , commodior erat genitivus abfolute pofitus, 
quem dabat ms. A. cunn ed. Ven. Nam id, quod iam pri- 
dim prMdlilum ab Ulpianozk, non eft ipfum teftimonium , 
fed verba illa (pag, 95. a.) 'ττο,ί'ων <Γέ κλ) ατίαν^ hi «Γβ 
fvy-^jivs "Αλεξίί ίν KpctTsva, η ΦαρμΛκοτάλ-ή 6:c. nempe 



ρ. 107. ΙΝ LIB. III. CAP. LXIX. 23Τ 

a μίμνητΛΐ : quorum verborum partem nunc repetit Myrti- 
Iiis, ita quidem ut pro μίμνηται, quod ibi e fuperioribus 
intelligebatur, eipnx* dicat; & pro eo, quod ibi Ulpianus 
dixerat rroKha. έχον Ίων ζητουμένων ^όνομά-τ αν ^ nunc ille 
dicat, νταίσΛ <Γ' w SK^oyyi γJ>ι1σίμn οΰσ•α etf τολλά. Nara 
haec poftrema verba ita accipienda videnrur, ut fimul 
refpiciat MyrtUus ad illa fuperiora verba Ulpiani, fimul 
ut fuo nomine eadem dicat. Miro aiitem modo haec ipfa 
poftrema verba Dalecampius interpretatus erat: Quivis 
fane dckBus ad multa prodefl. Quo fpedtat CaSAUBONI 
animadverfio : «Obfervemus σοΚοικο'^Λνίί , quod imerpre- 
ϊ> tibus fraudi fuir. ■jrrte-et <Γ' η έκλοα•» 'χJ^nσiμ.» ov(Tec eif 
11 rroKkk y e-re) τα. νυν ^Ία, μνΐ\μΐΛζ ου κρΛτε7(, αυτ'Όί iyej 
ν ΐΊίξίλζνσομαι. Integrum Alexidis loctim utllem ad tnulta , 
j> quando tu 'illum nunc memoria non tenes , ipfe rccitabo. Erat 
»planius, toiu ctv J^s τη:' inKoyyw γ^ρ^ισίμην ούσαν eh τολ- 
νλΛ, &c. Ted ita multis locis & Athenaeum & Aelianum 
»loqui poteft facile aniniadverti. α — Nominativum par- 
ticipii (vel fubiiantivi nominis cum participio) abfolute 
pofitum, ubi vel genitivum vel alium cafum exrpeilaf- 
ies, paffim etiam apud optimos audores obfervare licet; 
veliit apud Thucyd. II. ^3. ubi vide quae Hudfonus ad- 
notavit: quo in genere vulgatiiTimus quidetn eff ufus par- 
ticipiorum imperfonaliiim ; fed & fimilem orationis uvct.- 
κοκου5ίαν in aliis participiis, & multa talia , quae mira vi- 
deri poffint, fubinde fibi indulgent Graeci fcriptores. 
Quod ni ita eiTer, poffes laboranti orationi fucciirrere 
legendo , «c g^rfi &c. coll. pi'g. 127. d. aut »1 $■ ίτε) &c. 
Titulum fabulae Alexidis, qui pag. 95. a. corruptus erar, 
rede fcriptum h. 1. exhibent libri. 

Α D C Α P. L X I X. 

b In Alexidis verf. i. ταρΛ titipeT rivi. locofe pceta fe- 
nem quemdam pifcatoreoi Ntreum vocat. Vtrf. 2. refte 
<^υκίοι<τΐ9 edd. φυκίοΐί ms. A. Quatuor priores verfus cutn 
dimidio quinto defunt ms. Ep. Ibid. ημφιεα-μένω.η Le- 
«ge «,α φ / scTM s f Λ, nempe offTpset: oflrea algis cooperta ; 
» quemadmodum & hodienum venum eunt ubique. « 
CoRAY. Verf. ^.Ίγβυί'ίων. Rurfus, ut iam alibi vidimus» 
praeter rarionem , Ίχ^υΊ^ίων fcriptura voluit Daweftus 
Mifc. Crit. p. 214. Verf. 7. Vulgo, ^appeJv KshsifAf svsk 



»3δ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 107. 

ίμου, ταυτβν <Γβ Sk. Ubi Casaubonus fic fcribendum b 

cenfuit ♦ 

^uppelv κβλίύαΛί sveit* βμου y\ ίβτ' ου<Γέ eV 
<ρίισΛ{ Λίίκήσβιν , &c. 
At commodius haud dubie, nulla Ikera mutata, a nobls 
reftitutus verfus eft, 

^appsTv κ6Κζύσ•Λ{ eveK* ίμον TttSr*, ct)/i eV &c. 
Et τ Λ u t' nunc video fic fcriptum in tbj» £p. re€te ; nem- 
pe τΛντα ΤΛ Ί-χβύί'ίΛ: eamdemque rationem Corayo 
placuiiTe reperio. PoiHs porro, non invUo metro, tvsKsv 
ύμοΰ legere cum eodem ms. Ep. 

Verf, 10. OT/ <r« - - - ύίτ' a.x.iv6ttf μϊΐ^ί 'h 7οΰτοίγ τΛ- c 
TseTu. «Scribe οτι <Γβ?. « Casaubonus; cui me parere de- 
buifle iiidicabunt fortafle dofti , cum praefertim perpetuo 
ei &L Η nofter ms. j4. confundat , ms, Ep. vero ipfum <ëà 
commode obtulerit. Et facile patiar, fi quis hoc praetu- 
lerit: fed & ferendum vulgatum putavi, vel hoc ipfo, 
quod , quamquam rarior eft illa conftru3io coniundionis 
St/ cum infinitivo, tamen minime caret exemplis, prae- 
fertim ubi plura quaedam verba inter ipfam illam parti- 
culam & infinitivum interiefta funt. Vide loca in Lexico 
noftroPolybiano fub voce Ότι citata, & praefertim No- 
tata noftra ad Polyb. I. 4, i. Tom. V. pag. 1^8 fqq. Ad 
rem quod fpeftat, quae hic agitur : meminerit ledor, 
glaucum pifcetn fpinis in dorfo efle horridum , non item 
torpcdinem. τούτων , fcil. των ναρκών: nihil enim impedie- 
bat, quo minus plurali nunc uteretur poeta,licet νάρκην 
in fing. dixerit. 

yerjf. 12. Έ-τ) 70 Tetyttvov. Nil opus erat maiufcula lite- 
ra: pendent enim accufativi, qui fequuntur, etiamnum a 
verbo sAet/Sey vf. 9. Placet autem quod in ms.Ep. reperio 
βτ/ τό τε Ta-yni/ey: nam apta ad fententiam eft particula 
coniundiiva, quam nec refpuit metrum, quia admittit in 
fede fecunda anapaeilutn verfus iambicus apud Comicos. 
Ihid. Pro -irnTTcLi , perperam τΗττα^ eft in ms. Ep, notanda 
permurationeliterarum τ & 4• Sic mox rurfus in eod. ms. 
οττεται pro o-^STai. Verf. 13. In KctpiS^a confentiunt 
libri. Sed KOLpliet erat fcribendum, penultima circum- 
flexa; quia longam fyllabam h. 1. neceflario poftulabat 
metrum. De varia eiufdem fyllabae quantitate, haud mul- 
to ante copiofe didum eft. Vcrf. 14. ϊτοίησ^ί τ' αυτ• 
νοίΜλάτίρον ΤΟΜ. Perperam ctxnov edd, cum ms, A. Rede 



ρ. 107. IN LIB. ΙΙΪ. CAP. LXIX. 137 

Λντ)) ms. Ep. fcil. t^ Tctytivov. Dicitur autem τά-νίίί'οί' non 
modo fartago in qua /riguntur pifces , fed & ipii pifces ia 
fartagine frixi , aut frixa quauumque , ut monuit Euilath, 
ad Od.7'. p. 691 extr. Cf. Animadv. ad I. 5. c. T. 1. p.67. 
Vtrf. 16. Non ferebat metrum ίγκίΚΛΚνμμίνον , quod 
confentiente quidem utroque noftro cod. A. & Ep. hic 
vulgo legebarur. Aut "τερικίΚΛλνμμ. oportebat , quo ver- 
bo paulo poft utitur NoAer , aut ί'τηκίκΑλνμμ. quod 
fupra pag. io6. f. & p. 107. a. occurrebat. 
d Verf. 17, aiffyCvera^ ^«'Pi 'rshiS^vov ov τφ γ^ώμΛΠ, 
Cum abeflet vulgo participium ον, fic fuccurrendum me- 
iro cenfuerat Casaub. α'ιαγϋνίΊΛΐ 'jrt^iSvhv ehai "^^ώμΛτι, 
At, fervata ^«/» particula, repetito tv ex ultima fyllaba 
τον τίλιίνον rettituendum verfum efle perfpede vidit Pier- 
^on ad Moerin , pag. 32^. fufFragante Koen. ad Corimh. 

f»ag. 133. Utrique praeiverat Bergler ad Alciphr. p. ^β• 
plam autem illam voculam 'οκ adieoiam dedit ms. Ep. 

Vtrf. 1%. μΛ•γβι^ος ov ^ρόσ6ΐσ. In ed. Ven, & Baf, 
corruptiilime, ου νρόν*^ <r' ουκ 'ό-^ετΛί. Itaque Caiaub, 
ad oram libn , quo uCus ipfe olim erat , adnotaverat 
ev rrpca-et-^eTctn fed refte dein cv irpo«/i•' edidit, nempe 
praefens Tpiaeiai pro futuro ^ροσεΚίΰσετ&ι : de qua fcri» 
ptura monuerat Hoefchelius; eamdemque & nonri mssti 
A. & Ep. agnofcunt. 

Vtrf. 19. v« Δι", άλλ' i^yli β-οφ «f. Perperam v« <Γ/λ λΙ- 
^a> ffa<faf editt. vett. cum ms. A. vh <Γ»", άλλ' l•yω σαφαί 
€x fuo cod. Epit. corrigi iuffit Hoefch. & fic edidit Ca- 
faub. Ϋτοσαφωί^ perfpede Brunck ex coniefl. in ora fui 
libri β-οφ ω f fcribendum monuit; pariter Coray in No- 
tis msstis. Similltma ratione II. 68. a. dixerat coquus ali- 
quis , eya μά.'^ίίρο^ kpriffo) σοί^ωί, Hoc loco mendofa fcri- 
ptura Kiya» alteri errori crA^pus originem dederat. Ipium 
vero ί-οφώί perfpicue habet nofter ms. Ep. 

Verf. 22. Editi cuni ms. A.fic habebant: S'si'!rvoZv7tt( sic 
ΤΛ KotTcf. ί'ίΐμβά.Κλειν rroa. Quod cum tenuiflec 
Casaubonus, monuit dein : » Legendum , slt τα. hovk^ 
»><Γι' ίμβΛλΚ6ΐν τοω. Confirmatur haec emendatio poe- 
»tae eiufdem teAimonio, qui in alia fabula hunc verfuni 
»& fequentem totidem paene literis ufurpavit more Ho- 
nmerico. Sic enim in Ardepioclida : C^pud Noilrum, 
»IV. i69.d.] 

» — — — — — «e"Tg τβνί" 



13^ ANIMADV. IN ΑΤΗΕΝΑΕϋΜ. ρ. ίο/. 

» S^eiTVHiVVTcif f (V βατύνζίί "γ ϊμ%ίκκζΐν 'ττοω ά 

«Quodigitur ibi aixhsU βατύνεΐΛ, hic eft eif ^oviS^a.u 

— Epitome hic nihil adiuvit, quae in verfu 20, finem tk- 
cit huius eclogae. Sed nil cundari debui , quin Cafauboni 
adoptarcm emendationem. 

rerf. 24. Jkf tKiVctu-iai νίντων cTs, ha) rki νκίυά.<τειζ, 
»Vel bis idem dicit : vel i-xeueicr/cii• interpretandum rcs ne- 
iicejfiirias ad cibos parandos ; rKivkffstSy ipfam parandi aHio• 
nnem.u Casaub. 

Α D C Α P. L X X. 

^f iv τοΐί Κΐκαλυμμίνοΐί ητΛτίοΐΐ αντ» τνευμάνιαν C 
ζΚΛβεν. tjrrvs\ju'jvi'3v cum ait , ηοη pulmonem. integrum 
wfignificat , (qU friifluni pulmonis ; ut xpsa τρ/βί, trla fru- 
nfla carnhim. Sic explicandum & το «τάτ/Λ. « CasauB. 

— Λν τ κ, ψ'/'Ζ, ipfa prae cMUrls. Perperam αντί] edd. Vo- 
cem hanc praetermifit Epitomator. Ibid. iveKpctysv» 
Poteft hoc ferri , quod cum editis tenet ms. A. Attamen 
praecedens accufativus , IVIfTa;'eip*c tjic eTuipuv , utique 
infinitivum iii'£^p«'y«'i/«./ defiderare videtur; quem adeo 
in contextu ροΓιΐυπι, & pro minori pun^o ροβ 'ίκαβίρ 
comma pofitum malim. PclTis & eiv ak fAy eiv coux^tvQ: 
fed qui kvsKpayivui in eifiKpuyev decurtavit ])bra- 
rius, is videlicet non meminerat, in praeteiito medio civi• 
Kfia.yA pro sLvcLKsitpi/.yct bene graece dici ; quare, ciim ad 
conftrudtionem orationis, quae infinitivum defiderahat , 
non adverteret animum , etv4x,pct.yev oportuiiTc ( aoriiium 
iecundum) fibi perfuaferat. Epitomator, ciim initio pe- 
riodi alia ufus effet orationis ilruilura , refte a.viKpciyef 
fcribere potuit. Quod vero kviKpctyiv αστείων idem 
fcripfit, pofteriorem vocem, quam cum msto A. ignorant 
veteres editionas , de fuo ( ut mihi videtur) adiecit : quam, 
a Cafaubono tacice in contextum receptam , fatis ego pu- 
tavi Γι in ora adnotarem. 

Ibld. ΆτόλωλΛ, ΊτίηΓΚαν μ' (ύΚΐσαν τεριτΓΤνχ^αί. »Ver- 
j>fus a Metanira ufurpatus ingenioliiTime, pronuntiaba- 
«iur apud poetam , unde fumtus eil, ab Agamemnone, 
j>.noto uxoris icelere moriente. Non multo aliter apud 
«Asfchylum [Agamemn. 1354. ] exclamat idem, Οίμα*, 
^y-xi-rrMyiJ.Ai ΚΛίρία,ν vMyiiy ϊ^ω.α Casaub. 



ρ. ιο8. ΙΝ LIB. III. CAP. LXX. 239 

C Μή-τοτε <Γέ κα) Κρώβυκοί &c. Ifto loco, licet meliora 
iam in ("chedis meis notata habuilTcm, imprudenti milii ex- 
cidit, ut & in interpungenda oratione graeca vulgatam 
rationem tenerem, & in latina verfione pariim adcura- 
tam Dalecampii fequerer interpretationem. Ρυβ tiTdp non 
punflum , led comma erat ponendum : in verfione vero fic 
icribendum : Fortajfi vero etum CrobyLus , quemadmodum 
AUxis ^ verecundum iecur dixit , quod ejfer tale, cuin in 
Pfeudypobolimaco fic ait. Qua de re iam peripeflc ipfe 
Casaubonus monuerat: »Hiftoriolamde Metaniraexci- 
wpiunt haec verba: Μήτοτε <Γέ kcu ΚρωβνΚοί ο καμαί'ίο- 
^ί'τοιίί ΑΚΓ'χυνΌμζνον είτε το τοιούτο ίιταρ, [το τοιοντορ 
ϊ>»)τΛρ malim] ws-Tep κλ) "Αλεξκ , sv Ψεύ^^ντοβολιμαία , 
n^iyav ο'ύτωί, Videndum efl num & Crobylus comicus eius- 
»> modi ieciir α'ιΤ'χννΌμζνον, (^pudibunduniy^ imitatus Alex'idem, 
iidixent in Pftudypobolimaeo y cum ait, Verfus Alexidis, 
« quem refpicit, <lecimus feptimus eft in piaecedente eclo- 
"ga: <ii<jyyv£7cLi '7rsKiS'vov Hvut γ^ύματι. Pfcudypoboii^ 
•nmjcus, Crobyli ,ηοη Alexidis, fuit drama. vide lib. VIIL 
wfiib fin. [p. 364. f.] & lib. IX. [p. 384. c] α _ Ale- 
xis 'Ύτο^οκ(μβΛον docuerat ; Crobylus Ψίν^'υ-ποβολιμαΐον, 
f In fequenti veriu, τλεκτάν», colleftive, cynhi fiint vel bra^ 
chia polyporum. conf. II. 65. d. VIL 317. d. VIIL 370. d. 

ΆκκΛΐοί iv ΠΛλα/ί-τρΛ. »Alcaeus, cuius laudatur hic 
•nL•hu\aPaL•eβra, non iile nobilis fuit Lyricus; iedalius, 
nComicus. Utrumque faepe laudat Nofter: fed Lyricum 
«quidem fine ulla carminis infcriptione ; aut fimpliciter, 
ii Alcaeus in Odis -, Comicum femper cum indice fabulae, 
« unde quidque ab eo fumitur. — Tertiufli Alcaeiim no- 
«minat Suidas, anriquiiTimiim Tragicum : huius non me- 
wminit, opinor , Athenaeus. « Casaubonus. 

Δασυντέον <Γ£ KeyovreLi , ideiii valet ac S^aj-jviiv ΧεΓ λε- 
yovToti. Si cui mira videtur ifta conftrudtio, adeat quae 
notavimus ad Polyb. IV. 27, 8. ubi plura eiufdem generis 
exempla reperiet. 
a ϊχίνίπί ντΛτος κΛΚούμενοί. ίχΘί? τκ circumflexo 
accentu vulgo fcribebatur, qiiod teneri poterat : nihil enim 
intereft. Hepati pifcis Aelianus meminit, de Nat. Anim, 
IX. 38. & ex eo Suidas , apud quein vitiofe υ-τατο! fcribi- 
tur, fub ipfo vocab. "Trrcnai. De quo monuit Toup, 
Emend. in Suid. pag. 5 1 3. ed. Lipf. Confer Noilrum , Vll. 
301. c. d. 



24β ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. ιο8. 

etvTof Ενβου?^οί h hkiia)s-iv »i Λ ή «Γ α. αυτ)>( valet ο Λυ- a 
T^f, iifem , nempe modo nomlnatus ; nifi hoc ipfura έ rtWTbf 
debuit librarius. Sic tamen & alibi fubinde; veluti mox 
pag. 109. a. &ύτ)>ί Πο?^μαν pro αυτίί Πίλ. Sed ΧΙΙί. 
577• c. ubi «f Λ -JToi Καρυσ-τ. habent editi , in ms, A. ell 
tcf etu-bf Kctp. Verba « Λιί<Γ4 ignorant editi omnes. Sed 
cum in vetuftis nollris /Bimir. ^4. fic fcribatur, ev ΑΛκασιν 
rS'ii Γ 611K exsif, latere in illis ΗΔΗΔ verba haec ii Λή/βί 
nenio dubitabit, qui alia Athenaei loca cum hoc contule- 
rit, fcilicer VII. 330. c. IX. 380. f. XI. 460.6. — » Verfus 
3>ex EuBULI Laconibus^ Έ^ώ Si y eiy.) των ^£\tt^'rij'y(»f 
»£Ti, non re£te vulgo accipitur: falluntur enim qui he- 
ijpatos pifces dici putant μeKΛ{JL>r•Jyoυί. Senius eft; Ego 
nvero non folum biltm habeo , quod commune efi omnibus ho^ 
j> minibfis : fcd hoc ampUus , ex validifflmis fum , & rubuflijji» 
» mis. Trartslatiiium eft , molUs homirus Graecis fuifie di- 
« Qos Tvyetpyous five heuKevjyovf: firenuos ac vere viros, 
vixeKstuTvyiui: de quibus circumferebatur proverbium , 
«//ητω μehΛμ'rvyω τίρηνγ^οΐί.α CasauB. — Vide Sui- 
dam hac voce, & praefertim Zcnob. Proverb. Cent. V. 10. 

S^vo M&9i/t ^X^fv t 7"? (■^^v u.Cyn ka) t» γ^ράματι τλ^λ- 
TMviovs TcTf οο'τ ps loif f Τω «Te ayji\iut,ri pofx^ostS^sTt, 
ίστρίοΐί e-dd. Όΐτρείοκ dQdit ms. Α. Codicis Epit. 
fcriba nonnifi quaruor primores literas ei -τρ expreilit; 'jc, 
quid debueric volueritve, nefcias. Vertit Dalech. Uplllos 
diios , fplendore ac colore conchyliis perquam funiles , rhom' 
hi figura. Eodem fere modo ante hunc Naralis. Gallicus 
interpres : iique l'kepate α dans la tite dtux purns qui, ρατ 
j> hur iclat 6• leur couleur, rejfemblent beaucoup aux pourpre s , 
ii& que laformc en (β rkomboideu — Quae quibus placent, 
his equidem non invideo. De οβίεα ma'-garinfera hic agi , 
perfpicue Camus vidit, in Noris ad Ariftot. Hift. Anim. 
pag. 412. ubi ait : ^tAthenee nmarqut , quil α dans la titt 
17 deux pkrres J}mbL•l>!es α dt la nacre. u — At lapUH quo 
pafto cum ofireis poiTunt conferri ? Dices , refpthu colorU 
& fplindoris. At , refpeftu figurae etiam confert hic auftor 
cum Ύοΐί οστρύοΐί: a quibus eo difFerre ait hos lapides, 
quod habeant r/wmbl figuratn. Quid multa ? Haud dubie 
TOK hjTpioif vel hvTpeitii aduEiive accipi debuir, & lolt 
QdTpiioii λί&οΐί intelligi; ut lapillos dicat qui in oflreisrepi- 
nuntur , id eft, margaruas. Lapides , ait, in capltt hepati pi- 
fcis repenundi , fimiUs funt margaruls colore & jpUndore i fed 



ρ. loS. ΪΝ LIB. III. CAP. LXXI. 24» 

a fi^ura dlfferant , quam iUjc rotundam , lil rhomhoukiim habent. 
Margaritiferas conchas ad των Όττρέαν genus relaras fu- 
pra vidimus pag. 9•3. a. b. & raepius ibi tora pagina: ibi- 
demque margaritas , lapides a Graecis vocari , non femel , 
fed iterum iterumque vidimus. Niliil huc fpeiftare videtur 
ille lapis, quem audor poematis de Lapidlbus, quod fub 
Orphei nomine circumfertur, hrrftrm hiiov dixit; (pag. 
322. ed. Gefn. ) quem eumdem eife cutn eo, qui ofiraci' 
les Plinio dicitur, probabiliter conieftavic H. Stephanus 
in Indice Thefauri. 

ADCAP. LXXI. 

ΊΛνκμονίύίΐ "ΑλίξίΓ. μνϊΐ[Λονεύει κ α ) "Αλ?ξ«• edd. ηοη 
male: fed κ«ι delevi audoritare noftraruin membra;)aruni. 
Omifitirta Epitomator : & Eubuli verfus , qui iequuntur, a 
qu.arto demum incipit. Ιίίά.κάν τω Tfioieiuiva S^pciiy.xrt: 
rempe Crateva vel Pharmacopola. Mox, Kut particulam ex- 
fpeftaveram ante Εϋβουκοί: fsd non addixere libri. 
b )»Corruptiiiimus eft fecundus v£r/u;^,72 Eubuh ex Onha- 
nna: ΈρεΓο? άτήιΓβί , Ti)ya.vav τε ff'JV7f,!>ipci. Libro fexto 
j>[pag. 228. f.] ita fcriptum, ίρωιτα. φο/τή, τηγύνφ τβ 
» β-ϋ^τρνφόΐ. Totum locum ita cenfemus fcril>;ndum ; 
j) — — Πα.σα. <5^' ζϋμ.ορφοΐ yvvvi 
jyepZffct cpo/"rt, Tnyctva) τε σύντρ<ρΛ 
DTpi/SetAAorroTcicofipSTTrt μ.ειρα,κϋΚΜΛ. 
nVidetur defcripfuTe iblennitatem aliquam, cui interfue- 
n r\nt formofijjimae <iuaeque totius \i\h\s foeminae , & quan- 
«tum erat adoUfcentulorum moUium & efoerninatorum. Pro 
« φοιτΛ , potert legi etiam rruS^S. , txulcat ikfallt , ut in fexto 
» verfu. Luxuriofi adolefcentes dicuntur Tnykv» σύντροφοι ^ 
« qui inter fartagines & alia culinae iiiltrumenta vitam de- 
« gere ament. Priorem vocem tertii verfus fyllaba una au- 
jj aViorem fecimus : nam fcriptum ubique τρ/|3αλλοτανό- 
«^peTTei, quod interprecari non poiTiiinus. Noftra leclio 
j)idem eft ferme ac βωμβλόχος. Duoexprobrantur hac νο- 
υ ce, iludium ganeae , & iHiberalis ac (brdidus viftus : natn 
j> Triballos ac Illyrios vocabant illiberaliter educatos, 6c 
«fordide viventes. «Casauboxus. — Nihil ab editis, vel 
hic, vel libro fexto difcedunt noi^rae membranae. Equi- 
dem , cum in tota hac ecloga muka fint , do quorum ve- 
riiHma fententia nihil cerii conftituere mecuin po£ui,nihil 
Animadv. VoU //. Q 



ϊ4ΐ ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. loS. 

in contextu mutare aufus fum. At videntur tamen Ca- b 
fauboni emendationes , cum praefertim ex collata litriuf- 
que loci fcriptura duftaefint, eiufmodi eiTe, ut citra ma- 
gnum erroris periculum adoptari fere potuiflent. Vtrf. 2, 
quidem , TiTy ά,ν ω ν τε, an TM-j/et^/ci) τε σύντροΐα. legas, 
parum intereHe videtur: nam perinde & cum genitivo & 
cum dativo cafu conftrui vocabuiutn σύντρο<^ο{ poteft. 
Sed qiiemadmodum reliqua ex VI. 228. f, huc transferen- 
da cenluit Cafaubonus, nc fortaiTe ex eodem loco etiam ' 
verbum συντρνφα. hic teneri debebat : quamquain a 
nulloGrammaricorum acJnotatum id verbuni videam. Ferf. 
3. Ut una fyllaba augcariir prior voj:, non modo fenten- 
tia defjderare videtur, fed nianifei^e cniam metrum po- 
ftulat. Lubens ieitur & iftud , quod ibi dedit Calt-ubo- 
nus, accipiam. Ad illuftrandum vero vocabuli Ύρι'όΛΚΑο] 
uium maxime conferet, cum id , quod apud HelychiiKn 
legitur : lpt[tu.Kh(H' [ reftius Ίρι^α,λΚοί• ] ^-ναοφά-νται. oi 
«Ts , του? '^ω'τεΐιτικωί sv roif βαλανείοιί ί'ιατρίβοντΛ! ^ καί 
δτί Tu S'il'rvci su.vTo'j{ κακουντΛς : tum quae le,^untur 
apud Dctnotihenem in Cononem , T. II. ed. Reisk. pag. 
1269. ubi commenioranrur μΐΐρίκιί τίνα, 7pi!ici?^?^ccv έ-^-α- 
vvuictr 'iyjvTci : quos ait τώ. τε Έκί',τΛία Κζίτεσίίίίΐν , xeci 
Toiif οργ^εΐί lohi eit Ύ<^>νγ^οΊρκν , οίί ΚΑ^αίρουσιν οτλμ εΐ7ΐί- 
Vcii μέκ?Μ<η^ c'jK>.iyovTeif εκί<ττοτ£ συνί'εΐ'ττνεΐν άλλ»λο<ί• 
και pS.ov iuivvcti και ετιορΆεΐν, ϊί οτιονν. 

Verf. 4. y-cLi φαλΗρ)? « Kopt). Silet Cafaubonus. φ^- 
λ Μ ρ ί χ. ί) -κόρ», prcbabilirer utique, legerat Dalech. vertens, 
& virgo Phalerica , intelligensque apuam vel apuas PhaU- 
ricas^ quarum iaepius meminit Nofter, ut IV. 135. a, VI. 
244. c. VII. 285. f. quas prae caeteris celebratas iuiiTe 
Pollux etiam docet, VI. 63. quippe aliis maiores, ut mo- 
nuit Scholiaftes Ariftoph. ad Eq. 642. Perinde & in plu- 
rali numero apuas , & in fingiilari (colledive accepto) 
apuam dici , iam fupra ad I. 7. d. fnonuimus. Hanc igitur 
apuam, κόρν.ν , id eft , virglnem, hic dici ait DalecampiuS 
jjquod numquam ovis praegnans fit. « Newpe fuit haec 
veterum opinio , apuas non ex fui gcneris femine pro- 
creari, ied alias ex maris fpuma , alias ex aliorum pifciiim 
femine; ur docet Nofter VII. 284. f. &; 285. a. adeoque 
numquam praegnantes effe exiftimabantur. Sed & anpiil- 
lae ex lacu CopaUe , KOpat Κωταίίεΐ vocantur apud Ari- 
ftoph, Acharn. 883. & 'jreipUvoi Βοιωτία, Kwjais quam di- 



ρ. ιο8. Ι Ν LIB. III. CAP. LXXI. 243 

cit apud Noftrum VII. 300. c. idem Eubulus, culus eft 
haec ecloga , pariter anguilia eft , nempe ννμ<ρΛ cLTetpoyct• 
f/of, ut ait idem apud eiimdem pag. 300. b. 

Ferf. 6. ύίτΌ ζϋ•)/ον. Nil ex ms. A. aclnotatum. In ms» 
Ep. vero perinde i/7rb ^vyoZ & ύτΌ {uya legere poiTis, 
nain iiltima vocalis non expreiTa. ύτο {vyTc, ut mihi vi- 
fum erat , fic legendum monuit etiam Coray. Vcrf 7. 
<ρνλ£4χα? Ήφίίΐντοϋ κΰνΛί: cuftodes Vulcani canes : (c\\. »ad 
j)ignem dormitantes;« ut adnoravit Dalech. — Infra, p. 
228. f. ubi hic verfus cum fequenti iterum legitur, per- 
peram φλό-^αί• pro φύλΛΧΛ? habet mf. Ep. 
c Verf. 10. »Rcde interpretes, Δ/γ^ιιτ^οί- κόρ». Scribe et- 
»>iam cum litera fubfcripta , ocirc-ei. Eit enim pro άίσο•?!, 
«ΠΟΠ pro ATTSi. α Casaub. — Scilicet rnendole S'h μ^τροζ 
erat editum. Refte vero ^'{ιμητροί mss. A. & Ep. a<ra-et 
( fic ) abfque accentu , ms. A, Perfpicue vero k^a-n ms. Ep, 
Verf, \i fq. » Penultimum verlum non fatis aiiequor : « 
ait Casaub. -- Ego nec iftum, nec praecedenrem quo 
paito expedirem habui. In fcriptura nil nuitantlibri, niii 
quod verbum μιμουμέν» in ms. Ep. cum fnpinoribus ΐκη^μ- 
tur, & poft illud interpungitur oratio : quod haud dubie 
reftum verumque erat, & adoptari a nobis debuerat. Sic 
Dakcampius in verfione : triremiumoue rojlra imhatur : ubi 
adnotavit : «A quibus mare fulcatum & diifiiTum non 
»> aliter ftridet , quam mare« [ma^^a, puto, voluerat; dc 
enim paulo ante, Cereris pudi.im^ interpretatus erat, fa" 
rinam , maias:] «dum frigitur." — ίμ^οκα.ς h, 1. non tam 
roflra triremium dicere mihi vifiis erat poeta, quam /w- 
preffioriem , aut Impctum quo per mare fertur triremis. avpsif 
/?r/Wef vertit idem interpres. In eamdemque fere fentenfiafn 
video ab H. Stephano adnotatum in Thef. T. ΠΪ. col. 
1139. d. « Apud H^irychium <ivp?tv dicitur eiTe etiam crv- 
V phrsiv {ive (τυρίζειν ,fii>ilare , fiftulan^ (α\χ fiflula οαπεπΛί 
At mihi non conrigit talem gloflam apud Heiychium re- 
perire. Quid de vocibus κοίλ» (papify-yof facerem , plane 
nil fuccurrebat. De maElra cogitabam , in qua fubigitur 
farina ; aut de ccivitatibus , quae in maffa , dum magna vi 
fubigitur , exiftere folent ; quae cum lulcis, quos in mari 
arant naves , conferri utcumque poterant. Pofteriori mo- 
do accepiffe Dalecampius viderur, cum fic vertit: Siaa.- 
Ela Ctnris pudla , apprejfu dighorum in fpecum cavata ftndtt. 
Gallicus interpres (quam rede, ipte viderit) de/ur/joac- 



144 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. log. 

cepit: )»Zj farine, petrk par la ρηβίοη des doigts , fiffloU,<: 
ndans le venrre du four , cotnme la proue (Tune triremt qui 
■)i foTCt de r.imts. « 

"HffS/oi' tTf. Sic refte fcriptum in ms. Ep. Saepe in hoc 
verbo peccarunt librarii & editores. Ibid. Φικίταιροί η 
ϋικ07τρατο{. Inverfo ordine fcribe cum ms. A, Ν/*ό- 
CTpAToi Yi Φ/λ£τα/ρο<•, ut infra, pag. ii8. e. & If. 
65. d. In verbis ex hoc poeta adlatis luxatum metrum : 
quod fi reftiturum velis, hariolando tali quodam modo 
fuerit fcribendum : 

Ου "τάτοτ λΟΘκ ffti'jrictv «Tb Ttiyavou 
μόνος eyfd το^μίισαιμι i^ctyeTu. —' — 
Sive in rrocliaici niodulum fic malueris: 

Ου rroT av&ii ffn-riav άτο Tnyctvoo τολ/ι/ήβ"' iyb 
v.^i(f,<^a,yiiv μόνοί. — — 
Hegemoms verfus omifit Epitomaror. In verf. i. quo 
referatur αυτών, haud adparer. Jbid. τριω, quod habet 
ms. A. eft prima perf. fut. attice formara , pro '^τριά.^ω, a 
verbo rrpikco. At quoniam verf. 2. fequitur imperativus 
.J^bf, reftius iudicavi τρ/«, quod dabant editi: qui eit 
imperativus articus, pro τρίαα-ο. Sic Hefych. & Suidas: 
Ώρια, a.yopei<rov. Caeterum in utroque verfu manifefte 
claudicat metrum. Ihid. yovov 'intQlW^e foeturam pifcium, 
mnutos pifckulos.ci. VII. 285. a.b. 

AD CAP. LXXII. 

'Ορθά ρ ου. Perperam Όρθάμι/Μ{• ed. Ven. & Baf. Όρ6ά- d 
νου correxit Caf. Teneri poterat Όρδάκ ν ου cum dupl. ν , 
quod eft in ms. A. Sed id quidem perinde eft. Apud He- 
fychium habes : 'Opflatvnf (perperam olim ΌρΗθά;»»?•) 
Ίαν ΰτΌ(Γιν€ Tfp/, cum Heringa Obferv. c. 24. p. 206.) τον 
ΏρίΛτόν 6ί"Τ/ ^ιων , κλ) αύτο{ ίνΊίΤΛμίνον ί'/αν τ^ Λΐ^οΊον. 

Ώί ζϋ vevuva.ynKev &c. «Ulpianus cum ait de Myrd- 
i}lo, convivarum uno , qui modo de fartagine & frixis in 
«fartagine veterum loca recitavit, 

)>Ώί• ev vevAvkywKiv ίτ) του Tny ivou 
« ^eo7utv ίχ&ροί Μυρτ/λο? : — 
«alludit elegantiflime ad fabulatn de Alyrtilo, Oenomai 
itauriga, qui Myrroo mari nomen dedit. Eidem fordes 
»exprobrat, & viilum domi illiberalem , cutn negar il- 
V lum quicquam eorum comediiTe a fe emtum , de quibus 



ρ. ιο8. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXII. 245 

d"tam multa difpiitaverat. Edljft quidem Myrtilum tales 
j> cibos non negat Ulpianus , led in eam rem fumtus un- 
ij qu^m fecijfe. Non debcbant illa feciis accipi." Casaub. 

In verbis auitoris defiderabatur verbuin finitum » 

quod ad irta participia , «o-fleii•, aviA&iii, Λτο/?λ='4-^6ί•, & 
eirrmv, referretur. Quare vel invitis libris iiirerendum 
verbum έφ» putavi. Fro iet^ihlia. bis in hac regione 
iau^iA habet ms.A. fuo more. Vocem TiAykvov in Eubuli 
verbis lubltitutc. .1 ab Athenaeo elTe alii vocabulo, quo 
ibi ufus erat poeta, facile intelligitur. Iftud quodnam 
fuerit, haud aegre fortalTe repererit cui & doftrina fup-, 
petit & favet Mufa. 

έκ ΥΧορνοβοα^κου Εν^ούλου ΊαμβεΤΛ. Εχ ed. Caf. ι. 
fcriptura penacuta vocis Γίορνοβόσκου exemplo noftro ad- 
haelit ; fic & in ed. Caf. 2. fcriptum. ΑιΠορνοβοσκον 
oportebat , ut eft in ed. Ven. Baf. & Caf. 3. Quamquatn 
enim Grammaticorum praeceptum de accentu compofito- 
riim defiderare videbatur , ut τορναβίχΓκοί in re6lo cafu 
penacute eiFerretur, tamen conftanter τορνοβου-κοί acute 
lciiptum reperies, cum in Lexicis, tum in Graecis libris: 
fic quidem & apud Noilrum IX. 371. f. &. IV. 154. f. 

EuBULi virba , τρέφίΐ /w,£ ΘίτΎΛκόί τΐ! &c. quam fe- 
ilive huc retulerit Deipnofophifta, inteUiget qui memine- 
rit, quae in Animadv. ad Prooem. T. I. pag. 12. monui- 
mus, natione Thejfalum finxiife Athenaeum Mynilum fuuir, 
Et non dubito , hoc ipfum ab Athenaeo iam inirio ftarim 
declaratum fuiile in eodem Prooemio, I. i.c. icriptum- 
que ibi olim fuifle Μυρτ/λβί• ΘδτταλΌί &c. quae 
verba five Epitomatoris culpa, five (ut milii vifum erat) 
librarii, interciderunt. 
e Qiiod in ed. Baf. rrep) τω Μυρτ/λω fcribitur , & rrepi 
α,κκω , ortum erat ex perperam accepto fcripturae cotn- 
pendio , in ed. Ven. adhibito. ReSe τάρα. reftituit Cafaub. 
Sic enim dicunt Graeci , m';rcJi.iS^iv<s^xi 'ra.pk. rivi. Ibid. 
'^ωί ξ\ς 'fbv Μυρτ/λον vioy 'drreirsv. Dalech. quamodo i«ve- 
nis in MynUi potefiaum pervenijfet. IndeCASAUB. )>Scribe 
»cum interpretibus , els τον Μνρτί^ον vioi «Vsi-s , noa 
vviov.u. — Incerpretes pkirali nuinero nominans Cafaabo- 
nus, plerumque, ac tantum non femper , unuiii Dale- 
campium intelligit. Superior quidem interpres, NatalisCo- 
mes , non 'luvenis hoc loco , ied in MyrtUum iuventni icri- 
pferat. At, iicut νίαν utique perincommode h. 1. pofitum 

Q3 



246 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. io9. 

videri debuit , fic ne νίος quidem fatis aptum erat. Nifi e 
modo praeceiTiiTet αύτοΟ, fcTri ο νίος cum articulo po- 
tuifiet, hoc fenfu, hivems iUc. Praeterea vero non tain 
diciint Graeci τ/ττί/ΐ' eU rtva. , quam Ι/ίΛτί ττ f < ν : 
quare , quamquam vsov renent noftrae membranae , vix 
dubitandum puro, eii xbi/ Μυρτ. ίνέτ e cr e ν Γι,ΓΪρΓιίΤβ 
Athenaeum. Epitomator quidem , pro fuo inftituto, liaec 
talia omifit: de cuius ratione, qua Athenaei opus de- 
truncavir, quo planius iiidicare poffit 'eftor, utque in- 
telliiiar, non fsne caulia Taepe nos in Animadverfionibus 
ad duos primores Libros dixiffe, multo clartora omnia 
forej fi ipium Athenaei opus ea parte integriim in ma- 
nibus haberemus ; adponamus eiurdem Epitomatoris ver- 
ba, quibus has res traitavit, quae inde a pae;. 420. no 
ftrae edit. propoiuit audor. Sic igirur ille: " "Οτ/ n^diov 
>» χα/ TciytiviffJcLi ffvrrieLf. Φ/λετα/ροί" ουτοτ* <tu6if σητίαί 
«άτο Tfyuvov το >.(«,« ΤΛ/'/ 1 <pAyeTv μονός, ως eO vevuva.• 
iyjn/.sv irri του Ti^yAvov ο Ξ>ί&5ί"Ι^6ρ~';ί• Μνρτ/λοί" φη<τί rrov 
ijivfiovAof. ο Λυτός• τρεφ?/ ue Θετταλό? τκ άΐ'θρ^το? &C. 
»>- - /"ίχρ/ τρ/Μ,'ίόλοι/. 'λντιρά,νης• Ό^οΚο<Γτάτν\ς αν&ρωτος 
τ^ίνντέρ&λΐηος εΙς Tovnp. &'C. « praerermiflis fere quatuor 
prioribus verfibus ex his , qui ex Jntiphanis Ntottide mox 
adferuntur. 

Antiphanis ilii verfus , in editis , ab his verbis inci- 
piebant : Ώως ων μ(τ' ά.Γέλφ«$•. Ubi fic fcribendum ad- 
notaverat Brunck , 'λντιφΛ•.ους racTs τ ω ς' 

— Μίτ £/.<Γ5λφίΐ'ί• ί'ις Ά&ιίΐ'Λί• &:c. 
Aifque, «Sic diiiintlum eft in cod. Reg. l^ms.B.^ Parti- 
wcioium autem αν male e fequenribus irrepfir. α — Per- 
fpede vero Coray: » Lege Παΐς fh.ii — Et hocipfutn 
plane dedit nofter ms.A. Fcrf. 4. Refte ίττρίχτο edd. 
Perperarn ίτρίΛτο ms. A, Ibid. Perperam κ\-ίρυττομίνος ed; 
Ven. &L Baf. reire κί^ρνττομένοις ed. Caf. ciim ms. A. 
Virf. ^. άνυτάρβ^Ίηος eis 'rovnpiav. Vocabulum To:npict 
uotione avantiae uiurpatum. Vide CORAYi AdriOfationes 
ad Theophrafti Charadi. pag. 330. Vtrf. 7. Pro wV9<ei',f 
quod cum editis refte ienet ms. Ep. rurfus mendofe siTUiev 
hzbet ms.A. ut paulo anre. ycrf. 8. »Placet eakaleiiio, 
» τρκτμα,ΗΛρίτίΛς ; non τρίσμακαρίστος, vel τρι^μΛΚΛριτος^ 
»ut in msstis. locus eft in voce /ζΛ/.αρ/τ«ί•, qiiae homi- 
j>ni vivo non magis convenit, quam Latinorum divus. 
»i>ic aliquanto poit, [lll. 113. e. J μΆΚ^^ίονς ovi/ uuTobiy 



ρ. loS. ΙΝ LIB. ΙΠ. CAP. LXXHI. 247 

{yfUoL\Kov S's μΛχ.ΛρίτΛ( elveti φ^μί.α Casaub. — Nofter 
quidem codex uterque, j4. & Ep, τρισ^Λκαρίταί tenet. 

AD CAP. LXXIII. 

Xrt) ου τ ου Μισατίων βαοΊκέ/ύί λ€^«. Sic ad ΓυρεΓίο»• 
ra refcrendum verbuin λε•)&) putavi , quod viilgo ad fe- 
quentia referebatur, commate vel puncrto poit βΛ<ηΛίω( 
interlerto. Mox Jdnde , mendo{um iiidicavi του gv Ίλ- 
iTV},(i , quod quidem cum editis renet ms. A. Periuarique 
inihi, Ί ώ V iv \α.'πυ•^ϊχ ( nempe IMicr^T/Vi' ) fcripfiile A- 
thenaeum; quo Mcfapii Apuliae diiUnguerentur ab aliis 
Mefapiis, quorum mentio iit apud Thucyd. 111. 101. 
quorutn iedes circa Mefapium raontem Boeotiae fuiire 
videntur : quin & ipfam Boeotiam aliquando Μίο-ατίΛ!» 
nominatam fuifle tradit Stephanos Byz. in Βοιωτία.. Epi- 
tomaror alia forma loquendi uius eit, ex iilis omnibus 
ηοηηΙΓι haec verba adponens , "Οτ/ "Apref ^affihsvf nw 
MeffctTicuv ev 'loiTuyia.. Euftathius ad Iliad. β', pag. ici , 
18. ev τίϊ ΚΛ7Λ Μείτατίοϋ? 'lAivyiA. Mifapicrum. nomen 
promifcue, modo per fimplex <r lcribitur, ut hoc locoi 
modo cum diipuci , ut paulo poft in Demetrii verfibus. 
Ibid. ?>oυκυS'ίivi h i'ilS'i{j.(.. nThucydldls de Arto regelocus 
«extat biftoria tertia: [itr.ino verolib.\'H. cap. 33.] fed 
υ Artam, non Artum , nominant eius codices: Κ'χι τΖ "ΑρτΛ 
η kvciViaffausvoi riva. rrdLha.ikv %oau.v. Alhenaeus legit "Αρτω» 
» Apiid Suidam, in voce Με<Γο•ίΛ^ίων , mendas muitas eir.en- 
wdabir, qui non gravabitur cum Arhenaeo conferre. <c 
Casaubonus. — "Αρτο 5- cum Athenaeo etiam legerat 
Suidas, quem vide fub hac ipfa voce; quo ex loco cor- 
rigendum eife alterum in Mic-c-ii-^iwf reite monuit Kufte- 
rus. Quod fi Suidae verba cum Thucydide & cum Athe- 
naeo contuleris, intelliges Granimaricum ilium aut ipfo 
Polsmonis libello, quem hic dicit Athenaeus, uium effe , 
aur cerre eclogis quibufdam ex eo excerpris. Caeterum 
non confundendus ille Polemon hifiuricus ac philologiis 
cum cognomine philofopho Academico. 

Αν,μίηριοζ κωμω^^ i ο'ποιοζ. Sic ms.A. qua forma 

nominis conftanter ille utitur. «ay.WiTcTc/bf edd. ut ple- 

rumque alias. Epitomator , κααικοί ufurpare iolet : led 

h. 1. & nomen-& verrus huius poetae praerermirjr. rcrf. 

a I. Kx Λ&ϊύ sy edd. Sed ksI^su ms. A. unde £orta& iatis 

Q4 



Λ4^ ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. 109. 

fuerat ^Εκε7&εν corrigere. Verf. 3. "Αρτοί•. Perperam a 
itvTcf ms. A. Et mox ίζ,ίπζίν idem , pro ίζένιζ'. Ver~ 
fus 4. lic , uti hoc'ie legitur , correftus a primo editore 
eft; vereor, ut iaiis rede. Iraque vidcndum, in ίτοΛ'α^^. 
fcnprura quid lateat, quae fic habet : ξε;Ό$• -ys yjLfiitis 
»y 6Λ£Ϊ' iJ.eyui και λχμτρί ην. Forfan : 

ξένοί ye ya.f.ieii i\v ^ μί^Λς rs , κλ) λΛ/ατρόί•. 

Quod ait , των ζυ^\]μίνων ντο THf Σίτοι»? καΚουμίνη! Δμ- 
μ'ΛΊ(,οί κα) "ΣιμΛΚί^οί' ζυτοος ykp η -^eof τ«ρα Συ^ίΐ- 
κουσ'ιοκ τιμα,ται : brevirer Epitomaior , °0τ< "Trcf.pa. Έυρα- 
Tiowsioii τιμΛτα.1 Δ)ψ.Λτα^ Σ/τ« y.et) Έ,ίμΛΚίΛ. inde Eu- 
fiarhius ad ll, .6'. pag. 201 , 2C. omiifo porteriore noniioe, 
air : ως Tctpsi ΈυρΛαονσίαί ΐτιμα.το Λημ.{ιτ»() Σ/τώ , <ΓίΛ 
THf «f i/H.of ίτημ-ίΧίΐΛν ΚΛΪ e'j<pcpictv sksT τιν σίτου y συνί' 
ffTofsl Kcc) 'h^m-eiicf. Cum nec Σιμ,ΛΚϊί mc Έ.ψ.α.κί'ί alibi 
ufquam, quod fciam , comir.etnoretur ; fufpicatus eram , 
Σ £//. < <r ά λ / <r c f oporruiiie. Et fic a Dalecampio quo- 
que adnotatum video : "Quidam [ intellige , fufpican- 
nt\iv'}Semidaiidj.i<- — Sic certe Έ,ίμι^ΛΜν , quae proprie 
βτηΐία ,βτη'ιίτξο eft , a poetis in £)ejOT videas hadenus trans- 
formaram , ur panem firnUaclncum adpellent Έ.ίμι^ΛΚίοί υ\\ν, 
III. ii2.b. conf. pag. 127. d. At, nihil temere ! Si quid 
mutandum , Ίμαλί^' os poiius oportuiiTe colligetur ex 
X. 416. c. ( ubi quidem ΕιμΑκϋα^ habet ms.A. ) coll. 
cum XIV. 618. d. ti cum Euftath. adOdyff. υ. pag. 724, 
48 fqq. aut etiam cum Heiych. in Ί,'.'.Λλίί• & 'I/>.ciAitt. Sed 
r.e fic quidem properanda tnutatio vulgatae h. 1. fcriptu- 
rae. Poruere Siculi, quam alii Dores cum afpirationeabf- 
que litera fibilame Ί//αλί<ΓΛ AOcabanr, eamdem Έ,ιμα- 
λΐ'ίΤα dicere. Sic Lacones, Argivi aliique nonnulli popu- 
li Dorica lingua utentes, τλλ μωα. dicebant, cum a!ii iti- 
dem Dores, & Siculi praefertim, fervata <r litera , τόΐί-Λ 
μ^Ζΰ-Λ dicerent. Con.f. Maiitaire deDial. pag. 148. Pariter 
initio vocis pro ipiritu afpero alios fibilante litera uti fo- 
litos fatis coniiat; uiide ex Zi faitum vocabulum/wj; ex 
vT&p t fuper ; & id genus alia. 

c)f oLVTof Πολέμων ιστορίϊ. αυτοί ^ pro avTof y idem 
fui modo nominatus εβ. Vide Animadv. ad p. 108. a. Uid. 
ev τω r^ep) του Μωρΰγ^ου. » Morychus , proverbio Siculo, 
nndlculus & fjtuus , qui fuorum negotiorum negligcns 
«aliena curat. Eraimus atiyg. Morycko βιιΐύύτ.α Dale- 
CAMnus. — M«pi/^oy habeni impreili omnes: nec exmi. 



ρ. 109. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXIV. a49 

a Α. dircrepantia adfertur; & filet Epitomator. Sed haud 
dubie Μορνχον oportebat. Vide Zenobium Proverb. 
V. 13. &, qui ex hoc fua lumfit , Suidam in Μωρότίροί• 
Μορύχου: ubi ex eodem Polemone , quem citat Athenaeus, 
proverbium illud illuftratur. Conf. euindem Suid. in Μό- 
ρνχοί. Nec aliter fcribitur id nomen apud Ariitophanem, 
ubi faepius occurrit. 

iv ^k τω τ ρ « τ ω Ίων 'jr^t ΤίμΛίον. Eadem res ex 
ποπϋ libro 7ων τρίί Ύίμαιον refertur infra , Χ. 416. c 
JhiJ. ϊν Έ,κάκω. Sic refte ed. Cal'. cum mss. A. &iEp. Men- 
dofe Έ,κόκω ed. Ven. 6l Baf. Mox , pro Βο/ωτιακω 
eft Βοκύτικω in ms. Ep. quod habent etiam editi X. 
416. c. Sed cum hic , tum ibi , Βοιατιά,κω tenet ms. A. 
Utraque forma legitima videtur; quamquam neutram ad- 
notavit Stephani Byzantini abbreviator. Eurtathius ad 
lliad. /i'. pag. 201, 26. fcribit η χλτλ Βο/ωτί^ΐ' Έ,κωκος : 
& , in Jbemuiino gcnere ufurpari folitum huius oppidi no- 
men adnotafle olim etiam Stephanus videtur, cuius ver- 
ba per abbreviatoris culpam obicurata funi. At in mafcu' 
linum genus apud Noftrum , & hic , & altero loco , libri 
omnes confentiunr. Quae de ifto oppido hic ab Athenaeo 
referumur repetens Euftathius 1. c. adnotavit , videri il- 
lius cives coquendis panibus fingularem curam acihibuiiTe. 

b Alexidis vcrba continuo tenore omnia (cripta legeban- 
tur , veliiti unum verfum efficientia. Ea cum ita digerere 
vellem, ut poftvlaret metri ratio , imprudenti miht exci- 
dit ut perinepte id facerem. Dillinguenda verba, quem- 
admodum ipfe etiain Casaubonus in Animadv. monuit, 
in hunc modum erant : 

— — — ΊοΊζ elpToK oCeti 

Ιστα,σι rrctytS^cii ci ταλΛίτωροι Βροτοί. 
Sic ref^e etiam diftinxit Grotius in Excerpt. pag. 591. 77- 
tulurn fabulae Alexitlis fic fcripferat Calaubonus , ίν r» 
E/V To qipicip , voculam Ε'κ maiufcula litera diliinguens. 
Mihi index tabulae fuifle viius erat Ή eif το φρβ'αρ , prae- 
pofito articulo: quare voculam Τϊ, utpote initiiim titu• 
li , tnaiurcula litera fcripfi ; latine cum Grotio reddens, 
Miffa ad puteum. 

AD CAP. LXXIV. 

c ih ίκ TicfSv. Pro typka, in verfione, tipka vel tlpH 



ap ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 109. 

oporfebat. conf. pag. 115. f. Graecum nomen retinuit C 
Plinius lib. XVIII. 8 , 19. & cap. 10 , leil. 20. art. 4. De 
variisfrumenti generibus, & panum quiexels conficiun- 
tur , praeter Plm. & Diofcorid. Ub. II. confule Hermo- 
laum Baibarum ad Diofcorid. CoroU. 309 fqq. Υινίται 
fjiev, c^mrtv. Rcftius yiveTctt S^t (pvcrh rns.Ep. Ibid. ιτνί^ 
την. Sic h. 1. edd. led i -ττ ν ί τ ti ν (cribendum cum ms, Ep. 
quemadmodum mox omnes Ίτνιτων habent , & Ι'ττνίτη! 
pag. 115. e. 

TiMOCLis teftimomum fic fcriptum erat, 
Ka.r'j(jLii^cov tTs Keiuevnu ^Sfi^hv β"κώ.φ»ιν 
^epuri<v irrviTMv nT^tov. 
Ubi delendam vocem "bsp/xhv , quam quidem & codex A. 
tenet , refte viderar TouP, Emend. in Suid. Part. II. p. 
iSo. ed. Lipf. Etiani mendorum ei<r8iov renet idem ms. A. 
fed reite ησ^ιον ms.Ep. ( in quo tria tantum poltrema 
verba adponuntur ) itemqiie codex B. ab Herm. Barbaro 
lcriptus pairimque correitus. 

'Ε/τγ^Λ pi T» V. Viilgo quidem βίτχαριτιΐ <• confen- 
tiente ms. A. (In ms. Ep. terminario vocis non expreira. ) 
Sed , ficut pauiio ante in accufativo ponebatur Irrvnm• , 
fic & hk eodem caiu υΓυιη eiie auftorefn, e (equentibus 
adparebat , iibi rurCus ΤΛ/2νρ/τ«ΐ', Kp//i«fiT«f &c. in accu- 
fativo caiu dabat nofter cod. A. Ibid. Άντί^Ότοί ev Πρω•^ 
rc^^cpcu. Perperam h. 1. Πρωτόγ^οω edd. fed vidv; VI. pag. 
240. b. Eftque etiam Alexidis fabula eodem titulo, citata 
Noitro VII, 287. f. Uid. τούτου? cLvethiTTovTu. Vi• d 
de pauUo interius adnotata, poft proximam Animadver- 
fionem Carauboni. 

»Lyncei Samii locus, quo panes Efckarltae Rhodioruni 
jjcontenduntur cum a{^oraeis Athenknfium , & corrupte fcri- 
jjptus : & parrim inconcinne, partim contraauftoris men- 
j»tem verfus eft. Totuni igitur fubiicere vifum ex emen- 
j> datione noftra & Lyncei mente. lam cum apud Athenhn- 
iffes in pretio fint piines qui vocantur ctyopiuot ^ his η'ώιΐσ 
r>diteriorcs prima mediaquc coena Rhodii menfis appanunt : e 
vfeffis vero & fadatis convlvls , fuavlfjlmarn obUilanonem no• 
iyvarn infirunt , panem illum opthnum , ditlum. ίσγα,ρίτην '. 
vcjui dulcibus & molllne fic temvtraius e/Z, eamqut hubet dum 
JJ Infringitur ac veluti frLzcur , cum ραβο convementiam exci- 
ntandi orcxtn^ ut plane mira res fit : atqut ut faepe tam ebrium 
ttarnas taitiquam fobnurn & reuntem pocuL• npetcn ; fic ρταε 



ρ. ro9. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXIV. 251 

e )' voluptate , qui efchariun p.tnem comedit , farnem renovat. Pa- 
■nxxxs ''-yopAtef eft, qui vaenum in foro exponitur. Hlincfuif- 
i)fe Athenis eximium , Archeftratus indicat his verbis : [p. 
112. b. ] 

» τ\ν <Γ' €<■ ctyopkv 'τοίενμενον upTov 

«λϊ K\eivea ταρίχονσ"/ βροτοϊί κακκιστον 'Mmett. 
)»At Ι(Γχ££ριτ«ί Rhodius , ( alius enim eft vulgaris ίσχαρί' 
j)T«$•, de qiio loqiiitur Philiftion intra ) [ pag. 1 1 5. e. ] non 
rfimplcx panis fuit , fcd /us6op/of άρτου Kct) τΚΛκοΰντοί, ut 
»ele'43nter Pollux fcribit: [VI. 78. diferte τον iayjtpnnv 
iy'?o<iici.KQv dicens. ] erat enim conditus μίίκί•γμΛ<ην , hoc 
>» elt melle aliifquc rebus dulcibus. Nomen invenit ex eo, quod 
i->'\n fuco nudo torreretur, non , ut ϊγκρυ<^ίΛί , cineribus 
jjtedhis: vel, ut dodis quibufdam vilum, q uo d crjizc«/jc 
»coquendus imponeretur. Hunc Lynceus vocat ^iciyjn' 
»<Γτον, inrolenti voce, [ pro τά,γχρίκηον'Ι id eft, omnino 
vbonum. Solebat autem hic panis ira coinedi , ut hodie 
«elhir qui in Gallis vocarur oblieSf [ hodie oublies ] a Grae- 
))ca voce ό,'3ελ»Λ$•. [ At de Ό(ίίκίφ famen feorfim infra agit 
j)Nofterpag. iii.b. ] Sub finem coenae panem hunc mea- 
»fis calenrem adhuc inferebant , & ex paffo edebant, u£ 
« apparet ex vcrfibus Antidoti , quos iuvat hic apponere , 
j>ut intelligatur convenientia panis huius cum noftro 
3>quem dixiinus. Sic ille : 

«Aa^ovTfit ^iouohi gj-^iipiTitf τωί ykp οΐ>; 

yyTovTovi α.ν=ΐκίττοντΛ βίττειν ki yKvKVV. 
«Quod ait, ifcharhen caltdum apponi iolitufn, & in vJnum 
ndtilce intingi , & qiiidem evolutum expanfumque : omnia 
«obeliis noftris fic conveniunr , nihil ut queat magis ; 
» maxime quidem de evolutione quod fcribit. Nam quia eil 
"tenuis hic panis, vi caloris gyrat ΓίΓο atque in orbem 
jjvolvit: graecus quidem, dum in foco torreretur; at no- 
jifter, qui alio modo fit , dum igni admovetur menfae 
"imponendus. Etiam vox ίν&ρυ•π70μενο< ^ qua ufus Lyn- 
»ceus hoc loco, ab obeliis aViQm non eft : comminuuntur 
»enini facile, ac quafi friantur, dum poculo induntur; 
»magis, fi priufquam intingantur, ori admoveas. Men- 
j>das aurem, quibus obfidetur ifte locus, ita rollendas 
>» cenfemus : κα) tokivtwv ίν^ρυττΌΐλίνος ryjt τροί τον ^λϋ- 
>' xXiv ffvvuv κίαν , ομού '^τροσβίΛζόμίνος , (ΰ< ^Λυμαστόν 
η τι συντίλεΤ. κα.) yicacJWJtsp ΛνΛν»(^. Ablurde fcriptum eft 
«in vulgatis ο-ννανλίΛα-μον : unde fecimus συνΛυ" 



»51 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. loj^. 

nhioLv Ιμον. Praecedens vox τοιαύτιιν fatis probat fcri- e 
wbendiim eiTe ^vvuvhictv. Id verbum propne tlbidnum β- 
j> rnul tibias inflantlum concentum fignificat : deinde ad alia 
«venufte transtertur, ui hoc loco , & faepe apud icri- 
rptores. Poit vocem 'ττροΐ^ια.ζομ.ενοί , inierimus af, & 
ηκα) ante χαθάτίρ: quarum mendarum eadem origo eft , 
«[ryllabarum proxinie fequentium cum prioribus fimili- 
>»tUflinem dicit] de qua faepe diximus. ανα.νή^)ίΐν & ίνα,- 
nTeivh pliiribus exprimere coafti fumus, tum proptcr 
rpenuriam Latinae linguae, tum ur lucemafFerremus huic 
»>loco, inrerpretibus nimis tenebricofo. Libro IV. [ pag. 
>» 1 30. b. 3 6>ίνϊΐφ€ΐν eodem fere lenfu ufurpatur : τΛρζΐμί- 
»!Ό/ ΚΛ' Kupt)^x.povv7ef vrTo THf /ίΛέδ/ΐί• , oTOre Ti των KLyo- 
ημέίων ^£ce,Ta.iy.e&a., rritvTSi ίζενήφομίν , omncs expergijfce- 
iyhamur, & Johriis hominibus fimiks fiebamus : ubi iterum 
3>errant interpretes. Epitome, quam his fcriptis infpexi- 
«mus , non niinus quam vulgati codices corrupca , νο- 
υ cem tamen <rvvuvhia.v integram retinuit. In eadem καδά,- 
vTrep ya.p.u Casaubonus. — In edd. fic fcribebatur, 
σννύ(.υΚΐΛσμον 'ττροίτβίΛζόαενοζ , '^α.υμα.σταν τ/ συντζ- 
λ£/. Sed συΐ'ϋ.υλ.ίΛν ο μου, quod veluti fua ex con- 
ieftura commendavit vir clo£tus, perfpicue exhibuit no- 
fter ms. A, Puto, eamdein emendationem Cafaubonuin 
in codicLim Italicorum excerptis olim reperifle : deinde 
vero, unde eam duxliTet, non eiTe recordarum. Particu- 
lam eoi vero , vel «<Γτε , cum editis ignorat idem ms. A. 
Codex Eph. vero, omliTa vocula o(Uoy, fic haber , '4yjt 
^pci 70)/ yKvy.vv σ υν civ κί a.v ^ ω στ ζ τροσβιαζόμενοί, 
Quas voces, ωττξ ομού, cum certius nihil in promtu 
eiret , coniunxi : ομ(.ν intelligens , Ιο-χαρ/τΜ? άρτο?, 
βμον i. e. συν vel aua. τω y/.VKs]\ efcharites panis fimul 
cum vino dulcl. Quid fit vero , quod verba e^i/vstvA/it!' o//oy 
»7Γροσ(ΙΐΛζομζνοί ^ conveiuenuam excitandi ortxin itlter- 
pretatiis iit Cafaubonus, haud facile dixeris; nifi ilatuas, 
habuiffe eum in animo Dalecampii verfionem , quae fic 
habebat , tjHto dum manditur conjenfu cum pajfo , ut admU 
rabili quadam ν Ί ad ap ρ ct e η tiam fu Ί cogat. Quo- 
rum ego nihil in Graeco verbo 'τροσ-βιαζόμενοί reperio, 
Nec vero, quod a me in verfione poritum eft, βίηαΐ cum 
hoc vim fuum exferens , id in graeca didione ineffe confir- 
maverim. Quin potius, fi verum eft illud verbum, fen- 
fus fueric huiulraodi : / ( panis ille dulci vino iatinolus ) 



ρ. 109. ΙΝ LIB. III. ^AP. LXXIV. 253 

e quafi vi tllata mfeitur vel mgeritur Ulis , nempe roif (ΐττίΐ' 
pnKOfft nci) '?riT\iipcu(/.evotfy i, e. his qui fatlctate 6» ehrietate 
ita defejfi & confcHi funt , ut fe ampiius bibere aut cornedcre 
pojfe negcnt ; qiios Tetpg/usi-evf κα\ ΚΛρηβαρουνταί dixir idem 
Lynceus lib. IV. pag. 130. b. Sed fortaiTe, in eanidem 
qiiam dixi fententiam reiHus hoc loco legenir, ντρο^- 
βίΛζομίν I s ( fcil. ΛυτοΓ$• ) ^αυμΛΟ-τόν τ/ συνη^.ίϊ^ 
h'is,fi vim /jciu/2i /ii, (Γι, quamvis tere nonamplius 
polfint, tamen fe ip/os ad hunc etijmnum panem comc- 
dendum paflb intin^um cogunt) admlrabile aliquid e^icit, 
Fuit etiam , cum 'τρο<τβιβ(ΐ.ζόμενοί legendum fuipi- 
carer, quod idem valeret ac τροα-φιρόμενοί ; quemadmo- 
dum & βρωμά & τόα* Tpoc^upetx^oLi Graeci dicunt cibum 
vel potum fumere vel capere ; edere , bibere. Ac fuerit iftud 
quidem verbum nove ufurpaturn hac notione : fed, a di- 
cendi formulis minus ufitatis non abhorruiire catillonis 
illius ftylum , cutn pauUo ante in voce ίιά,γ^ρ^ια-τοζ vidi- 
mus, tum alia quae palTim ex eiufdem Lyncei fcriptis 
fragmenta adfert Nofter, ( quorum unum etiam lib. II. 
pag. 72. e. habuimus) arguere videntur. Verbum τροσβια- 
ζόμΐνοί in eam fenrentiam , quam primo loco propofui- 
mus , ( cibus veluti per vim ingijlus his qui iam prorfus di' 
fe£i funt edendo ) accepifle Epitotnator videtur : qui , cum 
initio valde contraxiffet Lyncei verba in hunc modum , 
ti.vyKivi cT' Έ,άμΐο! φ«0"< irepi του 'A&wyi^iv η iv 'ΡόίΓ» 
ίσγ^Λρίτον , οτ/ ούτω κέκρΛΤΛΐ roTf μςιΚ. και τίϊ μυ,ΚΛΚ. 
ΧΟΛ Ίοιαύτήν Ινβρνττ. rrp. τ. yK. s^s< α-υναυκίΛν , fic dein 
( repetitis nonnullis e fuperioribus ) pergit; wc-tj τροσ- 
βιαζόμινοί ^'ϋ.ιτυμόσιν ovS'h Κειτομίνοΐί ^ ci-reipsinain cTe καΐ 
'ΤΓί'τΚΐιραμίνοΐί y »S'i<rTt}v irrstakyet ίΊατριβίιν. καθάτίρ yct^ 
ctvavtx^eiv &ic. Ubi & alia fatis bene, & commode adie- 
ila ycip particula, quae tamen etiam abeiTe nullo magno 
incommodo poterat : fed illud haud dubie imperite, quod 
ovS'iv he iT μίν κ ( pro. κε ιττ ομίν ου ί ) fcrip fit , & 
ζά convivas hoc retulit, quod manifefte ad pams fpe<5la- 
bat, & re6le cum a Cafaub. tum a Dalecampio expofi- 
tum eft nihilo inferiores. Totum hunc locum fic rertngen- 
dum conieftaverat Coray : •7Γρος Tbc yhvKvv <rvv civKtAVy 
οσμϊΐν '7Γροα'βΛΚΚΟμ6νοί, «f ^ΛυμΛΤτόν τι συν- 
Τ£λεΓν. κοΑίτερ yotp cLvcLvij^eiv κ. τ. λ. collatis Nico- 
llrati verbis de pane varr^ dido , own cTs , τουτίβ?χ)ΐμ* 
έτει &c. pag. iii. d. Caeterum quod de huaQpanumf qui 



454 ANIMADV. IN tiTHENAEUM. p. 109. 

jlthenis in foro veriibant , Lynceiis quidem in tranfcurfu e 
dixit , fed ex profelTo Archeftratus loco a Cafaubono ci- 
lato; aa pofteriora rempora ea laus non duravit: certe 
apud Plutarch. de Cohibenda Ira, pag. 461. b. & apud 
Alciphr. lib. I. Epift. 21. pams Jorenfis ^pnd AiheniQniQS , 
έξ iyof)d.i upToi , fignate is dicitur, qui vllior effe & 
parum ddicatus inielligsbarur : quam pugnantiam recentio- 
rum iiloium cum his auSoribiis, quibus ufus Athenaeus 
eft, notavit Berglerus ad Alciphr. 1. c. Quod ad ίσχΛ- 
fir&i^ quos dicunt, panes fpedat, adnotavit Dalecam- 
pius: » MonlpeiTulanis Efcdlete ; reliquis Gallis, Gaufre.n 
quod fere convenit cum Cafauboni inrerpretatione. De- 
nique ut ad Antidoti verficulos ex Prctochow redeam : c 
cum Graecum verbum άνείλιττοί'τα, quod evo/vere 
vulgo exponitur, me turbavit, tum magis etiam Caiau- 
boni adnotatio, cui hoc ipfum maxime placuerat, quod 
de evolutionc atque expanfioni poeta dixit. Mihi quidem 
videbatur , panem eius generis , qualem hic intelligi vo- 
lunr, commodius convolutum , quam evolutum , intingi vi- 
ΠΟ pofle. Porro cum recens codi vel tofti funt huiuf- 
modi panes, & adhuc calent, molles funt, & facile con- 
volvuntur. Quare mihi vifum erat, σν vs ικίττ οντ λ 
vel ί ve ιλ ίττ ov 7a fcriptum oportuiffe : nifi forre a.vsi- 
^ίττειν perinde & convohere & evolvere figniiicare potert; 
quemadmodum , ut hoc utar, Germanorum verbum auf- 
wlUn utnimque fignificatum admittit, & alias Gallorum 
rou/ir relpondet , alias verbo i/^rcu/er. Quidquid fit, reoie 
mihi poetae fenfum Gallicus interpres expreiriffe viderur, 
cum ait : il ks rouL• , & les trcmpa dans du vin doux, Eo- 
dem vero modo Hermol, Barbarus, ad Diofcor. Co- 
roU. 309. ait : Efcharhes - - involvebatur , atque ita. ut cak- 
bat intortus , Athenis maxime placcbat. 

Ίαβυρ tTnv. Tet^uphtiv ed. Ven. & Baf. iidemque pau- e 
lo poft, Tetf6u,phii{. Utrobique Ίαβαρίτ^ί edidit Casau- 
BONUS , & haec adnotavit : » Tabarius panis in Ecloge 
jjdicitur Tet^vpnni. Errant qui [ ut fecerat Dalecampius] 
«a Tabis, oppido Ciliciae, vel Lydiae, ut placet Ste- 
« phano , pam huic nomen volunt inditum : nam Ύαβίτ»ί 
«vel Τίί^αίτΜί tuiiTet dicendum. Parvutn fuiiTe, & quiore 
«capi poiret , declarat verfus Sopatri, Ύα.βα.ρί7ηί d' οίρτος 
η TKmiyva.^oi. Eclogarius tamen , quafi interpretans vocem 
«ij-Awc/^yctSsf , defuo adiecerat, 'ϊ^τι ίϊ lAsyui eipTos : ί&ά 



ρ. 109. ΪΝ LIB. III. CAP. LXXIV. a^S 

e »fallitur. « — Scripturam Ύαβνρ. per υ a^nofcit uterque 
nofter codex A. & Ep. itemque Hermol. Barbariis tam ad 
Diofcor. 1. c. quam in cod. P.ir. B. ipfius Hermolai manu 
fcripro. Et priori quidem loco la^upinw in accufativo te- 
net ms. A. Recle. Sic quidem & deinde Άχαο:'*? in ac- 
cuf. accipiendiim ; & fic paulo inferius 'E-j^xpup/eci' & Δι- 
Typov habet idem ms. A. cum eisdem editt. vett. Pendent 
quippe hi accufativi ab eo,' quod fupra ( lit. c. ) didutn 
eft: Π«ρΛ tTs iki oTTtxreii (nempe φ>ισ) Τρύφων ο Άλίξαΐ'- 
S'pevi) ονομύζΐσθαι , 'Itcithv. Quibus ex verbis fimul col- 
lieere licuerat, non a loci cuiufdam nomine derivandum 
hoc panis nomen; nifi rurfus turbare nonnihil potuiiret 
nomen '^χΛ^v» vel Άγαίινν ^ quod fequitur. Sed reliqua 
quidem, quae in hac ierie commemorantur, panum ge- 
nera , iVf/T«<•, ίο^χαρίτ^ί , &deinde, sy ap-j(^iot.f & <r«Vu- 
foi , a diverfa coquendi radone nomen invenere. Caeterum , 
hoc ipium nomen TApyjphni unde dudum fit , non dixe- 
rim equidem. Villebrunius nos docet , ο τΛίΌ-βφώτΛτοί•, 
eflc α nomhie phoeniclo , tabur , η m bilicum denotantt ; inieUi' 
glqm pancm vd ma^am , alids '!rohvOfj.q,a.K9V diclam. Non re- 
cordabatur Vir longe omnium doatilfimus, hebrakum no- 
men ( hoc eit enim , quod ille phoenicium dicit) thahbw, 
quod umbWicum fignificat , non modo geminata in medio 
litera b fcribi , fed & ab initio ea litera th , quae Grae- 
corum literaee, non T, refpondeat; eamdemque literatn 
in eo nomine allas quoque tenere linguarum Orienrauum 
dialef^os. Quod Epitomator ait » Ιίτ/ <Γε ij.eyai α-ρτοί « 
id non tam ad interpretandam vocem rrMiaiyveL^oi fpefta- 
bat , quam ad iilud panuin genus, de quo mox ip(e etiam 
auitor dicit , siV) «Ts άρτο» με'^'άκοι : nam quod ibi adiici- 
tur, KetieopTh κΛλίΤτΛΐ MsyaKapTia^ continuo Epitomaror 
etiam fubiecit ηΚΑϊ iopTw rif KnheJrtu τα Με-^Λλάρτ/Λ : « 
fed nomen ^λχα'ϊνη , quod eodem pertinebat , five per in- 
cogitamiam five nimio brevitatis ftudio omifit. Eadem 
Epitomatoris verba fic acceperat Eurtathius, quafi dixif- 
fet,''EcrTi S^i Kau ^eyui τκ km?\iyo^(voi άρτος : quo ipa- 
^at quod fcribit ad Iliad. β', ρ. 20i, i8. κα.) άρτοι; <Γέ 
Ttvoi fjLeya.hov i'?nhiyoiJ.ivov , eoprh iv^ αυτω 6Τ£λ6<τβ Tot 
Ms-yaActpT/et. 

ΆχαιίνΛί. Sic ms. A. cum ed. Ven. & Baf. ΆχΛίνα! ed. 
Cai". Eft aiitem accufar. plur. a fing. οίχαι'ίνη : cui noti 
repugnat , quod mox in iing. τούιου Ίοϋ «tpTsy ait audor; 



t^6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 109. 

nam continuo deinde ad pluralem redit, ti<r) <Γέ άρτοι μί- e 
•ycihoi, Casaubonus, vocem iltam pro nominativo fin- 
gulari accipiens, haec adnotavii : η Achainas panis a io- 
«co nomen habuit : oppido nempe illo, nifi fallorj unde 
y> Achainos cervos poetae appellarunt. « — Vide ApoUon, 
Rhod. IV. 17^. & ibi Schol. At falli illum Scholiaften, cum 
cervoruiTi noinen iftud ab oppidi Cretenfis nomine deri- 
■vat , arguit glofla apud Hefychium , '^γ^Λΐ νιβρων Ιλάφωρ 
ίλ/κ/«ί: (coll. Euftath. ad Iliad. 6'. pag. 1597, 29 fq. ) item- 
que alia gloffa apud eumdem, in voce Άχ^ΛίΛ vel Άχαιά,• 
spict μΛλακΛ, conf. Interpp. Hefych. ad vocem ^hyjti, 
Panura vero nomina hic commemorata, non tam a locis, 
quam acoquendi ratione, derivanda efle, paulo.ante nio- 
nitum eft. Quare videndum , fatis-ne commoda fit Pal- 
WERii fententia , Exercitar. in Auft. Graec. pag. 495.(13- 
tuentis , 'Ay a<Viif didtos hos panes eo ipfo , quod magni 
fuerint, qui non fine magno oris hiatu mordeii poiTent, 
ab Λ intenfivo, & χαίνω, hlo. Nec tamen aliud certius 
occurrit : nam ( quod in mentem venira alicui poterat ) 
quod 'kyjnk etiam difta eft Ceres , cuius in honorem TheC 
mophoria & Megalartia celebrabantur, id quidem minus 
etiam ad hoc, quod quaerimus, conhciendum valebit. 

Ihid. Ά-χ^Λΐίνιιν crTSAToi ϊμ'ττΚξων 7pu.yov. ^kyjtivmi 
vulgo; nec ex ms. A. aliud hic adnotatum ; fed ficut fu- 
pra 'A^a/iVetf fcripferat ille, fic & hic 'kxcitivm oportuiiTe 
putavi , cum praefertim fatis manifefte fenarii iambici 
fpeciem habeant illa verba, ubi merri etiam ratio iilam 
defiderare videbatur fcripturam. 'ύμ'^ Κζων ^ pro eo quod 
editum erat ϊμτκεον^ dedit idem ms. A. quod & ex ms, 
B. adnotavit Brunck. Alia parte corrupta ifta verba vifa 
erant Casaubono. η Acdamationem , inquit, ufitatani In 
V Megalartiorum fefio , ^Ay^uivm στίΛτος ϊμτΚζον Tpctyov y 
5>haud dubie corruptam, doftis fanandam relinquimus : 
» nam medicina, quam facit huic loco Dalecampius , τρώ- 
vyovaa. folum emendans pro τρί-γον y priftinam illi , ft 
«quid iudico, fanitatem non aftert. Fortaffe reftum fit, 
n^Axeiivtiv στίΛΊος ζμτΚίον α,ρτ ov : favente nonnihil qucd 
«fcribit ex hoc loco Euftathius, folitum αρτον kmhiys- 
jjffSsti. « — Sic ille. Dalecampius verterat : Achaemen 
plenum adlpe Dia comedebat, Euftathius, cuius auftoritatem 
invocavit Cafaubonus , nihil ex hoc loco defumfit : nec 
enim potuerat » qui ne cognita quidem haec verba habe- 



ρ. 109. ΪΝ LIB. ΙΠ. CAP. LXXIV. α^Τ 

f bat, quippe praetermiffa in Epitoma, e qua iina illl Arhe- 
naeus cognitus erat. Verba Euftathii ex Commenr. ad Ihad. 
jS'. paulo ante protulimus, quae nihil huc facere intellia,et 
quirquis refte infpexerit. Vocem τ ρ λ y ο ν equidem pro 
aorilto fecundo imperativi accepi, ex veteri dialeilo pro 
communi Tpet-ye, comtdi. Syracufiorum morem tuiffe, 
ifta forma efferendi aorirtum iecundum imperativi ,adno- 
tavit Etymologici M. auitor pag. 302. fub voce Uvov: ni- 
hil autem vetat, quo minus credamus etiam apiid Delios 
in vetufta ifta formula eumdem ufum obtinuiiTe. Fuerint 
fortaffe , qui de tragOf frumenti cercah^ iive alicae g3iiere, 
Diofcoridi & Galeno, Plinio atque Celfo memorato co- 
gitaverint : (vide Plin. XVIII. 7, 16. ibique Harduin. rur- 
fufque Plin. XVIII. 10. fea. ic. f.rr. 4. & Dioicorid. U. 
83. ibique interpretis adnotationem : ) quibus litem equi- 
dem non movebo, quamvis parum probabilis eorum ra- 
tio mihi videatur. Quod de fenani fpecie dixi, quam prae- 
ferant ifta verba, ei repugnat quidem in voce a-TgsiT-of 
penultima brevis ; ied, fjcut cTa/yceip genitivuin S^ky.ccpToi 
facit, fic fortaffe per dialeilum στίαρτοί etiam olim dici 
potuiti aut alia quacumque ratione luccurrendam metro 
fuerit. 

Kpi.SiiviTHv. Sic reile ms. A, & editr. vett. Temere 
ΚριβΛνηηί edidit Cafaub. Apud Polluc. VI. 33. & 72. 
mssti nonnuUi κλιβαν. per λ literam fcnbunt , quod per- 
inde eft. Apud Noftrum pag. feq. bis repetitam videmus 
fcripturam κριβ. fed & femel ibidem κ^αβ. fcribitur , con- 
fentientibus libris. Sed vide ipfum pag. feq. c. & quae ibi 
notamus. 

'Αρ«7τοφάν»)ί h τήρα,. » Aristophanis fabula Γηραί , 
i^Senium, diverfa eft ab alia eiuidem , paiTim nominata \n 
uhislibris, Γ«ρυτΛ(Γ«ί; quo nomine etiam Antiphanes fa- 
«bulam docuerat , nifi fallunt nos Athenaei codiccs. Sind 
»argumentum declarant quae fuperfui\t fragmenta. De 
«Seneilutis incommodis egiile Comicum , conftatex pe- 
«titisinde verfibus, qui apud Pollucsm lib. IV. cap. 2^. 
») [left. 180. ] Poftea inducebantur (tms quidam recoBi^ ac 
vpriori actati refituti; qui, fortuna fua abutentes, ferebant 
j) cunSa paiTim atque agebant. Indicio funt vefba Athe- 
»naei hoc loco : Πο<ε7ΐ^έ Kiyovscf.v α,ρτ Όύ ω κιν , «Γ/«ρτΛα•- 
V μένα>ν a.vii)s των eiprm Οτο των το yiipu,f ■■ιτοβα.Κονταν. 
))Poftrema νοχ mirifice expofita ab interpretibus: [jwi 
Animadv. Vd. IL R 



fl58 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 109. 

nelus fcneEfutem ludihrlo /labuerant , Dalech. 3 Sed yHpctf λτο• f 
nftkhhiiv^ edfeneolutem exuere. Huius dramatis faepe memi- 
»nit lulius Pollux. AtlibroX. cap. 20. [fed. 74.] ita fcribe 
j»hunc ex eo verfum : Έφ' vS^pietv ^Άνείζειν τεντάχουν t] μεί' 
η ζονΛ. Idem allbi : ^AfttvToq/civni ΤήρΛ' συ <Γ' ούχ hy» μ' ουν 
νΐι oKiyai ΐ]μίρΛί. Corrige, συ ^' ουχ iiyn μου oiS^"oKiyeii 
« H//sprtf ; « Casaub. — Poflremum fragmentuma Cafaub. 
citatum, non apud Poliucem legitur, fed apud Prifcianum. 
Felicius correoium illud exhibet Brunck in Ariftophanis 
Fragm. pag. 229. num. 14. Tb yyifeti Λτοβαλεΐν ienes illi 
apudComicum dicuntur, ad imitationem didlionis de ferpen• 
'tibus & cancris ufitatae, t^ yripaf sκS'ύείv vel ΐχ.^'ΰεσ^Λΐ ^ 
qua Theophraftus ufus eft apud Noftrum, III. 105. d. & 
Ariftoph. Pac. 335. & iaepius Ariftoteles. In eamdem fere 
iententiam, rTAKiv μείρΛχ,ιενόμενον •?Γρεσβύτ»ν dixit Alciphr, 
Jib. II. Epift. 2. Apud Noftrum hic ο.'ΤΓοβΛλ.όνταιν te- 
flui, quod erat in impreiTis. Sed ΰ'roβΛhhόv^cύv dabat 
ms.A. quod recipi fortaiTe debuerat. 

Aristophanis verfus poflerior iic olim editus legebatur : 

'Αλλ' ii 'TTUpct^poveTi κριβανίταί τύνυ hsvnohi ω τέκνον* 
De quo nihil adnotavit Caiaub. Brunckius vero in 
Fragm. Ariiloph. pag. 228. utrumque verfum ftatim iii 
Jiunc modum ediderat : 

ΤοϋΤί τί iiv το '!Γp'S.yμΛ', - - Ζερμουί^ ώ tsxvov^ - - 

άλλ' ϊΐ 'ΤΓ-αρΛ'φρονε'ϊί. - - κριβανίτΛί «Γ έ τά,νυ 

λενκοΰί. 
Tum vero idem in Notls pag. 164. ait; j» Fragmentum 
j) male coafiitutum efle , tam metrum, quam fententia ar- 
j) guir. Interloquuntur muiler panes vendens ^δί recoflus fenex. 
«Illa, cuius mercimonium diripiebatur , quum iniiiriam 
«expoftularet, diceretque panes fibi periiiTeillius generis, 
»quos ^ερμονί appellabant , qui in fecundis menfisappo- 
«nebantur, fenex refpondebat: Num vero ddiras? infurno 
η coBos dic , eofquc non adincdum candidos, Secundus verfus 
«totus €ll fenis: male eum duabus perfonis diviferam. 
»> Sic legendum eft ^ 

η Γ. TcuTi ji i)V το '7Γpciyμιί ; Α. Θερμουί , ω τέκνον. 

«Γ. Άλλ' Η '?Γα.ρα,φρονεΐ{ y κριβα,νίτΆί y\ ου τά,νυ 

5) λευκούί. u — 
Particulam Sh poft χ.ριβανίτΛί inrerendam , ad oram etiatn 
Athenaei fui adnotaverat idem Vir doSus, ex conieftura- 
ne , nefcio , an ex ms. B. Mihi perfonarum partes ita , ut 



ρ. 110. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXIV. a^g 

f a nobis faftum, diftribuendae vifae erant; in eam fenten- 
tiam , OjUam in verfione exprefli : nempe ut eofdem pa- 
neseadem mulier Ssp/wci/f & Kpt&ccvhat d'ix*ir\t , & conti- 
nuo tenore ifta verba pronunciatura fuent , nifi interpel- 
lata fuiffer a iene recoito. Initio vcrf. 2. 'Αλλ' ij ex ed. 
Caf. iii noftrum exemplum irrepfit. Peius etiam ώλλη ha- 
bet cod. a. 'Αλλ' » volueram , ut rede Brunck in Notis 
€didit; & fic correiium velirn. Quum verba τά,νυ λευ- 
κοί/? , quae legunrur in editis , prorfus ignoret nofter ms. 
Α., exidebat kgitimus ienarius, quem talem repraefenta- 
vi, qualein exhibebat idem codex. Epicomator nil aliud, 
nifi haec , habet : Κριβ^νίταί J'e hevKohf ccpTovf Άρίο-το- 
«ράοκ τον φΗίτ/. Εχ quo fuipicari Ircebat, legifle eum in 
fuo Athenaei exemplari asv kov^ pro eo quod ειρμούς 
habent noftri libri. Sed Venetus editor, five aiiquis anre 
eum librarius, Epitomen cum pleniore Athenaei opere 
conferens, utrumque t-enere voluerat vocabulum; ideo- 
que vocem τά,νυ ex ingenio (ut videtur) adiecit, quo 
icvlicet prodiret fenarius huiufmodi, 

άλλ' « Tctpci^fiovsiS κρφα.νίτα.( 'ttccvv Κίυκου t : 
quibus verbis deinde ifta, ω τέμνον, quae reperita da- 
bant• Athenaei libri , adiccit veluti extra rrrerrum , aiit tam- 
quam verius fequentis initium. Ego reaiius fortaiFe eraiH 
fa^urus, fi adrcititia verba prorfus abiecijTem: fed cutn 
haud fatis tamen certus eirem , unde ea arripuiffet primus 
editor:, veritus fum deiere. Itaque tamquam initium fe- 
quentis verfus adieci , icd invirjo ordine, prout deiidsra• 
bat iambici metri ratio. 

g 'E-yxpvcp/fiii'. Rurlus refte accufatlvum dedit ms.Ax 
cum ed. Ven. & Baf. quod temere rurfus & tacitein 'E-j/- 
κρνφ/ίί< mutavit Cafaubonus. Heiychius : 'EyKpv^ieif• up- 
Ίου ύ$Όί^ ο tc ΰ"το<Γω yevcy.svc! , Ία μ)) ζ'ινΛΐ κκίβανον. ubi 
cauiTa nulla erat , cur illud τί μ» uvai folicitarent inter*• 
pretes ; nam idem valet ac (Γ/α, το μη είναι. De re vide 
quos laudant Interpretes Hefychii , praefertim Hieroni. 
Metcurial. Var. Left. il. ^.tum Bielii Novum Thef. Phi- 
lolog. in 'LyKpvcticif , & Du Cange GloiTar. in ΎοΰρτΛ. — 
V Panis fuhcineritu, five encryphiae ^ etiam Hippocrates fa- 
Dcit mentionem , Populariiim Morbor. jib. VII. aptof w? 
t) ίίμιγ^οίνίκοί ίγκρυφήκ. u CaSAUB. Ibid. 'λργ^στρΛτοί ^ 
ou κΛΤΛ κα<ρΌν το μ-ΆΰτΟρίον 'ττΛοα&ύ^ομα,ι, Vide paulo poft , 
pag. 112. b. 

R 2 



a6o ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iio. 

Δΐτυρον. Rurfus temere Αίτυροί ίη reilocafued. Caf. a 
— )> Panis dipyros ; recodus , vulgo hifcuit. « DalECH. 
Ibid. Εϋβονλοί ίν Τα.νυμίιί'εΐ' 

Δΐ'^ύρονί Tfi 'θερμούς. — — 
Poterant his poetae verbis iungenda viderl fequentia , Οι 
S^iTupoi tT' e/V/y rtvsf ; quae cum iftis unum legitimum 
lenariiim efficiunt : nifi & verba proxime apud Nortrum 
fequentia , 'λλκαΤοί Υα.ννμήί'ίΐ , & quae apud Pollucem 
yil. 23. leguntur , aliud fuaderent, Quare vqQlq ad hunc 
locum CasauBONUS monuit: »De dipyro , fi\Q nautico 
97 pane, aiFeruntur teftimonia Eubuli e Ganymede ^ & Al- 
j> CAEi item e Ganymede. Sed aut intercidit penitus £«- 
nhuli locus: aut illius funt ifta folum, Δ/τνρον? ts "Ssip^ 
ημούί. Sequentia, 0/ /iVy/jo/ cT' siV»;' τ /Vif ; "Αρτβι τρυφω;/- 
»Tgf ,velinr nount doativiri, ALaeo alTerimus nos. Pol- 
» lux Jib. VII. cap. 10. ^hhKdtJQi sv Τανυμήί'ίΐ ίΊττΰρους 
ϋοίρΎονς siTTir οι S'i ^ίτυροι ctpToi τινίί siffi 7ρυ<φαν7ΐί. 
« De Alcaei Comici fabulis fuperiore capite dixinuis. «t 
CAnimadv. ad pag. 107. f. Eiuidem fabulam Gunymedcm 
iterum laudar Athenaeus lib. X. pag. 445. e.3 «Eubulum 
»quoque Ganymedem docuifle teftis Athenaeus lib. VI. α 
[ pag. 248. c. ] — Alcaei nomen fua auitoritate prorius 
omiierat Dalecampius. Contra , omnia ifta verba, 
Airrvpovi rs ^ερμούί. Οί S^i^vpoi cT' siffh Tivss^ 
"λρτοί τρφωΐ'τεί•. — — 
uni Alcaeo tribuit Toup, in Curis ΝονίίΓ. in Siiid. pag. 
160. Et poilunt quidem illius effe ifta omnia : fed videtur 
utique Athenaeus priora verba, S^iTvpovs re θερμούς, 
ex EuBULO voIuiiTe proferre; quae ne quidem eodem 
modo fcripta fortafle apud Alcaeum exftabant. Quae au- 
tem iequuntur verba, haud a\\h\e Aicaeiim habent auiSlorem. 
hkyttvov &c. ■)■> Laganum & apanthracis , inter placentas 
«vulgo cenfentur: neque video cauffam ciir hic inter pa. 
nnum fpecies eorum fiat mentio. 'hv&pciy.ii"cts Graeci voca- 
i>runt, ait enarrator Ariftophanis, [ad Acharn. 670. & ad 
»Av. 1545.] omnes cihos fuper pruna toβos. α CasaUB. — 
De Lagano vide Hefych. in Aetyavov, & quos ibi audo- 
res laudant Interpretes : itemque Latina lexica. Sed ipfum 
ilatim confule Noftrum , pag. 113. d. ubi (tpiQhitycivov 
vocatur. In transcurfu memoratur etiam lib. XIV. pag. 
656. e, Caeterum varia plauntarum genera perinde etiain 
panes ^ Graecis certe άρτο/ , dici folebant. In Aristopha- 



ρ, 110. ΙΝ L1B. III. CAP. LXXV. 261 

N1S Conctonatriabus verf. 843. ed. Br. (al. 838. ) hodie non 
^kya.vA τέττίΤΛΐ legitur, ut ait Nofter, fed 'ττότανα. 
ντίττΐΊΛΐ : ubi mireris , nec a Kiiftero , nec a Brunckio 
adnotatam effe hanc Athenaei lealionem. Porro, Λταί»- 
ΪΓρΛΑΐ? legas , an sTeti/fiprtitif, perinde eft. Vide He- 
fych. in utroque vocabulo, & Lennep ad Coluthum, 
pag. 18 iq. Hoc quidemloco, utlub contextu monui, & 
ms.A. & Ep. 6Tt h ί'7Γαν6ρΛκ)ί αα.λουμ. habent , eam- 
demque fortnam deinde etiam tenet Ep. fed ms. A. mox 
b in T«f <Γ'ά•7ΓΑ»'3/3Λκ<{Γο?,& dein rurfus in μ <Γ' λ τγ λ ν- 
&ρΛ Λΐ f , cum editis confentit. Quare & hoc loco eara- 
dem fcripturam tenui, quam hic pariter exhibebant editi. 
CoRAvus quidem ubique commudius ί'π ctv^fet^. fcri- 
ptutn fore cenfuit, ob id quod mox fequitur, έοίκ£ <Γε 
Κ(Δ ouTos e τγ' Λν& pct >ca ν yiveffQat: fed id quidem non 
tanti videtur; nam parantur quideni tales panes Ιτ' ίν^ρά,- 
κων , fed comeduntur λτγ άν^ρά-κων'. quin 6ί de ipfa para- 
tione ciborum , qui fuper prunis torrentur , verbum λτλγ- 
:&ρΛ>ί/ζ«ν ufurpatur, VII. 329. b. Sic Tot Tct^ncurTst, quae 
sv Ta.ytivea vel έτι TccyHtow (aut Tnyavou) frixa funt, 
dein ubi ad comedendum adponuntur, rk cti-h raymcj 
( vel Tvyuvov ) aut s λ raytivov dicuntur. Denique fufpicari 
licet, fortaffe fic h. 1. fcripfiiTe Arhenaeum , » ί-πα,ν^ρα.' 
Kif και ίταν&ρΛκίί κα.Κονμέν». Mox , ubi τ« f <Γ' ά,ταν&ρΛ- 
κί^ος refteeditur, ibi τον ^' krru.v^-xK. habetwi. .4. qui 
tamen continuo deinde in h <Γ' άτΛ^βρ. conrentit. Utrobi- 
que veium tenet ms. Ep. Mox vero rurfus oranes , hiKS 
/i y.et/ owTofjin mafculino: ubi intellige οίτοί ο άρτοί•. 

iTpoTifleeti•/ ν i^hiiiv re£le dedere mij. ^4. & Ep. τροίΤ- 
τώία.σιν edd. de quo corrigendo monuerat Valckenara. 
ad Herodot. VIII. 41. Conf. Noftrum IV. 137.6. 

AD CAP. LXXV. 

Έτ/χΛρ/αοί• tTs ίν'Ήβιΐί yά.μω , κα,ν Novtraii" τούτο «ΓΙ τα 
<Γρ5£«Λ S^ctffKevn ίστι του τροκνμίνου. Ad haec verba , 
tam longa eft quam do6ta Casauboni Animadverfio , ad 
quam faepe leftores fuos ablegant alii vlri do£ti , ubi de 
Jcimcarum Fabularum S' tei σκίυ dilf agitur. Sic igitur ille: 
«Quid hic fit ^ΐΛ<Γκί•Λ , intererat fidei inrerpretum quae- 
» rere diligentius : vel eo faltem nomine , quod non pauci 
»in hoc audore fimiles funt loci, quos eadem opera 

R3 



26» ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. no. 

«omnes cxpofuetis. Putariint dofti viri, S ι α,σ Kivitv ap- b 
j>pellari fabulam qiiae alteri velut praeluderet, effetque 
» poiierioris apparatus & difpofiuo , ut illi vertunt. [Sic h. 
3>1. Dalecampius.] Noscontra, libri primi cap. xxiii. [ad 
«1.29.3.] S ια,σ Ksvki & S ΐΐ<ΐκί\ΐϋ.(τμξ\'α,ν&\ ί'^ηίίεσκζνα.^' 
αμίΐ'Λ ί'ρίματΛ folira appellari oicehamus, fabulas fcmel 
» iam fcriptiis tditafque , fid , qula non fleterant , nova lima 
«(S" impenfiore dUistnna cornflas, Morem hunc fuifle veteri- 
«bus Comicis, ui idem argumentum faepius tradarenr, 
« & emendMjs fabulas pro novis in fcenam deferrenr, teftis 
wCcmici Scholiaftes, ad Nebulas [ vf. 546. ] fcribens, Δο- 
ynLov^i y.cii ech?-oi κωμικό) ci-ro 7ων αύταν Κ*\μμ.ά.7αιν ίο, clv- 
j)Tc£ iiffkytiv ί^ίματΛ. Has fabulas proprie appellarunc 
^^ΊείΓκινο-σμίνΆ S^ ρίματα , ut loquitur Athenaeus lib. XV. 
}>[immo lib, XIV. pag. 663. c. ] vel ί'τι5':ζατκΐνΛσμίνα.. 
«Galenus docer clare, in Hippocrarem ne Salubri diaeta: 
«'Ε'^/<Γ/ί5•χ.?υά(76ύ'.; , ait, ^e'ye7ai βι!ί?κίον , ίτ) τω τροτέρω 
Τ) ysypuμ쀕,'ί) το SsvTepov ypei^jiv, oTciv τϊΐν ΰ'τό&ίσιν 'iyjov i\)v 
«Λΐ/τί?ν , KBLi rkf TAg/VTeif των ρίατεων τα,ί ciVTks , τίνα. μ.\ν 
» Ίς.νρ)ψ.ίνΛ ίκ τον rrporipcv ypό.μ.μΛ70ί sy^ei , 7ivk «Te cr/soi"- 
«κεί/λίΐ'Λ, 7tvk cTs vτϊthhcιyμίvΛ. '7Γa.pa.^iιyμcL <Γ' ε/ /EoyAst 
rTc^Tay a^et<^meicLf sveyet, τον ί'εύτιρον Αντόλν/.οι/ Ει/ττόλ/» 
vSOihyjii, in toD τροτίρου ίΐζΟ'κενασμ.ένον. Critici vete- 
r>res in Argumento Nebuiarum Arirtophanis: 'Ap/e-Tccpa- 
r>th{ ά'ΤΓοί,ρΐ'^^α rr^tpahhyui, m)L• ^slv kva.S^iSk^etf 7ki 
3) JliVTipctf ΚΑΤαμίμ-ί^εσίΛΐ το ^ieenpov. kTvyJcv Se rrohl) 
7)μΛΚΜν κΛί ev toTs ξτιιτα., ουκίτι τί>ν S'ia.<7Kev))V 6iCy,yU' 
f)y?v. k't Si SixJTC^sLi ^£'^i?.a.i ί-ττ) \\μίΐνίου Αρ-χοντος (IJ'/- 
j? iky^iiaeLV ) 70VT0 Si ΤΛντό ί<Τ7ΐ τω ^τροτίρω. S'te7KS'j<t• 
j» (Γτα/ St ίτ) μίρύ'^ΐ. Faullo poft : Ka&okov μίν ovv syi" 
j)/cv ταρ* Λτα/ μύρ&ί y£y■svi^μ.ίvif «T/cpflwffii•• Tk μίν yk^ 
jjTfpiiiQHTit/ , ΤΛ cTe τί'αλί/,Τϋ/• KefSi lc τίί τΛζ«ι κλ] ev τίί 
71 των 'ττροσώταν Sicc^kayv μξτεσγαμάτισται.α CVide Κϋ- 
fleri Anitoph. pag. 51.] j?Peripicuum ex his eft, quid 
»Athenaeiis intelligat quoties aHquam fabulam alterius 
wappellat Sict^KSViiv. Quod verbiim diverlb fenfu ufur- 
j>pant interdum Critici : iit, cum rcribunt difcrimen fuifle 
i»inter vererem & novam comoediam & ratione ύλ»;?, 
vmateriae , & ratione <f/a<r«ev»if , forrnae & texturae. (v yXv 
■nykp TM 7»f vidLi ^Ίοίσκίν^ , inquiimt, "χ^ορον ουκ eS'er iy 
lyixeiiyi Si S^el.a [Vide Anonymi brevem commentatio- 
nera rrep) Κωμα^'ία.ί , Ariftophanis Comoediis pratmitti 



ρ,ιια ΙΝ LIB. ΠΙ. CAP. LXXV. a6j 

bfolitam, cum in aliis editionibus, tum in edif. Kiiilert 
pag. XII feq.} «Sedaliudeft, Ι'ΐΛΟ-κενίιν attribuere fabu- 
>»lae: aliud, ipfam tabulam appellare S^iaffAsvhv alterius. 
«Athenaeus lib, IX, [pag. 374.3. b. ] μζΤΛσκίυαζζΐν ver- 
>»bo appofitiiiimo ulus eft, Aq xiiwximoo^x f^ώuL•rum emen• 
Yidationi loquens. Anaxandrides , inquit, ots /ujV νικωη , 
α λαμβίναν ία-ωκε εί$• τ^μ κιβανωτον κα.ΤΛτίμ£7ν , κλ) oJ 
ν μετάίΤΚΐνΛζξν ωα^τίξ) οι 'ττοκκοί: quotics vlBoriam ηοη re- 
itftrebat y fabuL•m in maPMS fumtam trndebat difcerpendam ad 
» t/iuris cucullos : ncque , ut pUnque folent , e,im corrlgebat. u 
jiPorro ifta recentata dramata interdum nomen diverfum 
»habuerunr a priore: cuius rei exemplum eft irto [lioc] 
j» loco. Nam prior Epicharmi fabula nomen habuit Hcbis 
yiNuptiae : pofterior , Mufie. Sic lib. VIH. Q pag. 358. d. ] 
nButalion Antiphanis dicitur tuifle ίΊα.σκ£υν\ των ^Aypoiitcuv 
"ένόί : quae verba ibi expendimus. Libro XI. [p. 496. f. ] 
wDiphili Milesy sppellatur S'iAa-)tevh του k^)ffneiyj>vf ^ 
jjfabulaepriusab eo edirae. Interdum commune fuit urri- 
» que fabulae id nomen : led pnorls & poperioris cognomi- 
»ne invicem diftinguebantur. Sic τροτέραίί & «ΓεντερΛί 
j> Θ£7,αοφο/)/Λ^ού^ί4? interpretamur libro Ι. [ρ. 29. a.] Sic 
«eiuCdem Comici ι-ρωτα,ί & S^svTSpitf Νβφ£ΛΛί, &Lpnuretit 
»ac poflmorem Pacemy nec non Plutum priorem & alternm , 
«laudatum invenias. Eupolidis Autolycum -πρώτον καιί'εΟ•' 
nTepov Galenus , Pollux, aliique ckant : Archippi priorem 
3)& poflmorem Amphitryonem. Neque folum Comici hac 
jidiligenria uTi : verum & Tragici qiioque nonnumquam. 
»Exemplum efto in Euripidis Hippolyto , de qua tragoe- 
« dia fcribunt veteres : "Eo-ti cTg ούτος ο Ί^^ό\υτοί, «TsvTe- 
» pof κά) στεφοίνίΐίί 'προ<ΓΛ^ορζυψ.ενοί. εμφαίνεται Η υ'δ-τε- 
»pof yεypuμμ4voί' το yap άτρεντεί na) KaTnyopicif όίζιο9 
» εν τούτω ί^ώρ^ωται τω ί'ρά.μΛτι. Phryxum etiam poetae 
j>eiufdetn priorem & poflcriorem laudat Ariftophanis Scho- 
»liaftes. Non femper autem utraque fabula produfta eil, 
» fed rantum altera : qua de re plura erunt dicenda libro 
»VI. cap. VI. « [ Dixit de ea re lib. VI. cap. vii. fub ft- 
flem. conf. Athen. "VI. 270. a. ] 

»Ab hac notione verbi ^ια^κενάζειν manavit affinis 
»>alia, cum pro librum corrumpere accipitur. Galenus De 
«Dograatis Hippocratis & Platonis libro fexto : Tet i^ 
yikrro τ»? κεφΛλίί κατα^ρίρεα-^ι κεyoμeveL τετταρα, ζεύyn 
ν ^Κίβαν , έμβεβλϊτ7^ΰίί τέ μοι SoKsJ τ<ηί kmy ρΛ<^ψ.ενοα 

R4 



264 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iio. 

«ΊίττοκρΛΤοϋί avyypi/.^[AU(rt , xai ^ΊίσκίυΛσ^Λΐ <poc.vef>cuf. b 
ϊ> Vuicntur mlhi Inftna ejfe Ι'ώήί iis qui fub Hippocrads nO' 
j> mine cxtant , & τηαη'φβο adieUa ejjc verbis auiloris. Libro 
j> oilavo : Τε^'ρα,μμένον S'i τω Ίτ-ττοκρΑτ/ι βιβλίου τερ/ Φύ- 
ησεωί ΰν^ρώ^τον, 'ττροστί^ίντος cT' α-υτω κα) του rrep) Aicit•' 
j> ryjf μικρόν βίβλου , Kea τίνος iraperTefigiVnf ύ,νατομϋί 
ί^<ρ^ΐβων , iiv ο ^ΊΆ(Τ}ΐευΛ(ΤΛί ίοκΐϊ μοι 'j-poffdeTvui τω 'ττιρί 
ίίΦυσίωί ά,ν&ρώτΓου κλι τω τιρ) AiciiTMf. Diogenes Laerrius 
j>in Democrito : [IX. 49. 3 Τώ. cT' άλλ* OW Tivet uvuc^i- 
■>7pov<riv eis avtov ,τα. μεν εκ των αυτοί ίΊζ(τκεύα.στα.ι ^ τλ 
νί* ομολο^ουμένωί εστίν αλλότρια. Galenus paulo alirer, 
« libro II. ne Hippocratis Scitis & Platonis : Τούτον? τ&ΐ/ί 
ηυμέΐ'Λί ετόκμυσά,ν τινεί ουκ εΙνΛΐ hiyeiv^ άλλ' ύτ' Έτι- 
ϊ?(Γτρατείοϋ [ ύτ' Έραίτίο-τράτου] ίιεα'κευάσ^Λΐ S'όyμetτcί 
ΐ}εΐίκεν κα,Τίΐσκευΐ,ί. Aufi funt quidam aliter diccre , nulhs 

V ejfi huiufmodi membranjs ; f(d ah Erafiflrato i£i f^-fo id- 
tikUas y fludio dcfindendi Jui dugmuus. Apud euir.dem rr.a- 
jjgniim fcriptorem iaepe legas, vO&ov κα) ίιεσκευασμενον^ 
»tamquam εκ παραλλήλου poiita vocabula , in Hippo- 
jj craiicis Commentariis. « 

«Porro autem , quas vocabant dramatici poetae J^/a- 
νσ Ksuki , alii au^^ores victf vel cTeuTSpaf εκίοσεΐί. Sae- 
»pe enim accirlir, ur fcriptores accurati editos a ie libros 
«fub incudem revocarent , ferio caliigatos denuo ede- 

V rent , & , ut de fe ait Tertullianus , properatum opus 
5>p]eniore fcriptione refcinderent. Unde eveniebat ali- 
«quanto, ut in do<5iorum manibus rcripti eiufdem duae 
jjdiverfiffimae editiones verfarentur. Quo ex fonre erro- 
rres mulros manaiTe non dubitamus , obfervafos faepe 
«nobis etiam in antiquiffimis vererum auftorum manu- 
Mfcriptis. Eiufmodi eft, quod de Eunapio fcribit Photius; 
"[Biblioth. pag. 100. edit. Hoefchel. ] cuius verba non 
«gravabimur adicribere : Δύο •πpΛyμ<ίτεieLf την α.ύτϊ\ν τε- 
jy ριε'χ^ούΰ'ας Ίστορίαν σϋ('ε')'ρά-φατο , '?rpa~nv κλ) ^ευτεραν. 
η Kst) εν μεν τ? 'άτρωτη τολΚΥίν κατά τκί καδαρα? 1]μων των 
J) Χριστιανών τίστεως καταστείρει βλασφημίαν , κα) τ)\ν Έλ- 
» /MviKhv ατοσεμνύνει S^ε^σιS^aψ.oviΛV , τολλα των ευσεβών 
ν βασικίαν κα^α'ΤΓΤψ.ενος. εν <Γε τίί <Γευτε'ρα , j;V κα) νεαν 
νεκί'οσιν ετ<')/ράφε/, TMf μεν τολλίκ' ΰβριν κα) aσiκyεtav, 
nm κατατκί ασεβείαί εσκί^αζ^ν , υτοτεμνεται. Lege quae 
«fequuntur. Similiter & Zofimus, alter Chriixiani nomi- 
ajnishoiiis, hifcoriae prius pubiicatae vecLv ίκίοαιν pclka 



ρ. 110. IN LIB. III. CAP. LXXV. a6j 

b»edidit, auftore eodem Photio." Haec Casaubonus. 

'όμωρον. »Quid appellat panem ομορον ί Auitore He• 
»> fychio , o/uowpit vel όμορα dixer unt /imilaginem cum melle 
η & fefamo coilam. Inde & panes quoidam ομορίτχί appel- 
wlarunr, quorum ineminit tdem Hefychius. Non dubi- 
«to, de his rentire Epkharmum y & mox quoque Sophro' 

Dnem.u Idem. In lcripturam όμορο ν cum editis 

conlentit ms. Ep. Codex A. vero 6l hic ο μω pov habet : 
& paullo poft in Sophronis verbis ( quae omifit Epito- 
mator ) ομώρουί. Quae fcriptura non modo congruit 
cum eo , quod Hefychius habet , ομουρα^ dorico more 
vocali ω pro diphthongo ου pofita : fed eft etiam apud 
eumdem Helychium vicinum vocab. ίμωρος , quod ille 
quidem nude τΚΑκουνΊοί elSOf interpretatur, Eodeiii au- 
tem pertinere utrumque hoc vocabulum, cum ex analo- 
gia grammatica coliigere licebat, (quoniam α coniundli- 
vum initio vocis idem valet ac ομού) tum ex collatione 
duarum gloflarum apud eumdem Hefychium : *ΌμονρΛ' 
Οΐμίί^ΛΚίς Ιφδίί , μίκι ίγον<ΧΛ κα.) σιΐΐΛμϊΐν : & Ά/χόρα,• σε• 
μί^^α,κΐί Ιφθ» συν μίκηι. Caeterum hoc pofterius voca- 
bulum habemus apud Noilrum XIV. 646. d. ubi quidem 
breve tenent libri omnes. 

0• τ Λ I τ ί τ » 1/. » arcinhns in Excerptis & quibufdam 
» msstis στ ciT ίτη i dicitur : &Hefychius, nifi eft men- 
«dum, ΣτατίΛί•• Ιίρτου elSOi. Euftathius [Uiad. ξ', p.963, 
31 3 1 . ] legit , ut nos , στα,ιτίτ»ί. In Glofiis Hefy chii στιχ- 
nrht\i placentae cognomen. « Casaub. — InnoftroCTi. 
Ep. eft quidem h. 1. στα,τ'ηην , mendofe haud dubie : fed 
paulo port (ΓΤΛ/τ/τΜΐ' rede. Utrobique verum tenet ms» 
A. conf. XIV. 646. b. ubi rede codices noftri ίκ <ηα.ηος, 
non ίκ στέα,τοί , ut vulgo editur. Gloffam στεατ/τ»? apud 
HeCych. fruftra quaeras : fed (γτλτ/λ? , quod apud eum 
legitur, haud dubie ex σταπίτα,! corruptum eft, (quod 
&literanim feries arguebat) dorice pro β•τα<τ/τ«?. Ihid. 
syKpiSO.. ^EyKpis' '^?ώΛΛΐτμΛ έξ έλίίΐου vSOipsi , interpre- 
tantur Hefych. & Suidas. Vide Hefychii Interpp. & Bie- 
lii Thef. Philolog. h. v. fed praefertim ipfum Noftrum , 
XIV. 645. d. e. 

ΰ.Κ€ί<φ etT ίτ nv. Sic ms. Ep. cum edd. Et ex Epit. 
habet Euftath. Iliad. ξ', pag. 963 , 30. dilerte monens, ab 
άλε/φαρ, ώλε/φΛτοί", ( ungucntum , oleum) formatum eile 
nomsn. Videndum vero , ne verum fit qiiod habet ms. A, 



a66 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iia 

άλίφΑτίτΗν, cui fpeciem conciliare poteft glofTa He- 
fycliiana, Άλ/φατΛ* ακφιτα.^ « kt.evpet. Sic enim & άλευ' 
piTnf aliquis panis nominatur paii;. 115. d. Ibid. hi^i^priov. 
9)Ή/[//ά/ίτ<οί panis a figura dimidiati circuli nomen inve- 
»> nir. Hefych. ΉμίΛ^τιον siS^oi kprov ΐ\μικυκκω^6ί. u Ca- 
SAUB. — 'Ey.ietf.Tov fcribitur apud Hefych. 

PoOreraa Sophronis verba in hunc modum edita: c 
erant , και «//./άρτίοι» g» . . . . λτλι. Quo fpeilat Animad- 
verfio Casa_uboni : » Lacunam explebam & fcribebam , 
jiXflti iiuiipTiov Ka) ct a. ιτ ί τ ccv : nara eorumdem fe« 
jiciiTe illum mentionem, ait Athenaetis, quorum moda 
ϊ> Epicharmus meminit. Sed reperi ooftea in Huraldino co- 
Kcfice eam vocem, cuius in libris aliis tenues foluai ex- 
wtant reliquiae. Ita igitur fcribe, χα/ hfj.ikf.iiov έκτ/θε- 
>»Tet/.« — Totum Sophronis teftimoniuin praetermifit 
Epitomator. In vetuftis vero noftris membr. A. nulla hic 
lacuna , ied perfpicue g κ ά τ α < fcribitur ; quod pro con- 
flante illius codicis ufu ΈκάτΛ valet, dorica forma pro 
'£κάτ>ι. Neque ahud quidquam quaerendutn videtur. 

Quod mox de Attlcorum ufu monet Nofter, κρίβανοζ 
cicentium , non κλΓία,νοί, id non praeteriere reliqui Gram- 
matici j Suidas, Etymologus, Phrynichus, Thomas Mag. 
docentes etiam , redlius fic dici , quia κρίβΛν(>ί valeat κγι- 
Γί«$• [icLuvov. HerodOTI verba, κκφίνω ί^οιφανεΐ, legun- 
tur lib. II, cap. 92. ubi interpres in furno lucuUnto , paulo 
commodius quam quod ex Dalecampii verfione adhaefit 
rolirae, palucido. Intelligendum fumum hent candentim & 
ignuuni , docult ibi WeiTeling. Sic Erotianus in Lexic. Hip- 
pocr. ^ΊΛψΛνέΰ-ι interpretatur cT/ctTvpc/f. 

In illis Sophronis verbis , Τκ σταιτίτΛί &c. ante 
νμίΛρτίΛ deerat editis & msto A. particula ii, quam com- 
mode obtulit ms.. Ep. Quae mox dein fequuntur eiufdem 
Sophronis verba, Εκ νύκτα &c. otnifit Epitomator. In his^ 
quum μί ΑΐτΐΛ legeretur in edd. & ms. A. ( quod in 
μ ethic/. muratum in ed. Caf. 2. & 3. ) corrigendimi μ* 
sff 7 tS. perfpeiie monuit Casaub. 

Ti/pipTof d' αίρτου. Dorica forma eft τυρωντοί , pro τυ• 
fovvTOi , ex τνρόεντοί , a refto cafu rvpOitt. conf. Theo- 
crit. Id. I. ^8. ibique Interpp. &: Euftath. Iliad. ξ', ρ. 963, 
30. Eft;?j«w {ive pLiantii, cui mixtus cafeus. Amabanchoc 
genus Syracufii : ( Syracufius autem Sophron fuit, iic- 
lit Theocritus ) a quibus cibos omnes corrumpi ait Ar» 



ρ. 110. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXV. 167 

cheftratus, cafeo mircentibus: vide VII. 311. b.c. la 
ά SoPHRONis verhis , quae ibi fequuntiir , pro y a.fri , quod 
erat editiim , perfpicue y ά,ρ τ j ί dabat ms. A. quod ipfum 
etiam ex ms. B. adnotavit Brunck. Eadem verba (quae 
prorfus omifit Epitomator ) editiones veteres finiunt in 
voce rreii^ioiffiv. &ί fine lacuna continuo fic pergunt , N/- 
XAvSfof <Γ' ό Κολοφ. Casaubonus, quum ex codicibus 
puto Italicis fic edidiffet, i-ettSioiTiv .... ah». in Anim- 
adveriT. deinde ait : »Scribe το?? ται^ίοισι νεΛκίί y recen~ 
i>tcm : ut tollatur lacuna." — Mihi in fcriptura codicis^. 
quae fic haber , τΛΐίΊοκηΛΚε , ( pro quo eft rrui^iso-iv άλ?. 
in ms. Β.) larere id videbatur quod edidi, taiS^iok 
ί'αλλε. Irit2llexi autem ietAAe , imperfeftum verbi ίάλλω ^ 
mltto : quod verbum non modo Homero & Hefychio , 
fed & aliis poetis ufurpatum fuiiTe , plures apud Hefy- 
chium gloffae evincunt. Toupius, in Addendis ad Theocr. 
pag. 389. fuo mcre declarans , nihil in illis verbis vidiiTe 
viros doftiiTimos qui has Mufas tradarunt, acu rem fe 
terigiffe perfuafum habebat , cum ait, ita corrigendum 
elTe : Έ,υμΐ6ουΚί•^α τ ίμφα'γίΐν ίίρτου y^ cipTi τυρωντα. τοΓί 
'TratSioiffi συν khi. nRecens cafeus ^ inquit, cum fale csme•. 
ndendus efl. Quod pueris re6le praecepit Sophro. « 

N/xotvtTfiof - - S'ecpaTov. conf. p. 114. b. 

ΏκΛτων «Γ' ο κ w ^ ω (Γ ί c ίτ ο < ο f ίν ϋνίπ) μακρ^. , Toyf 
μΐ•^άκουί (ίρΊονς Kcii pvn-upsv! , Κιλ/κ/οϋ? Όνομύ,ζζι. Rurfus, 
pro more, κωμκί^οτοιίί liabent edd. KauiKbs vero Epit. 
Nos noftras vetuflas membranas fecuti fiimus. Pro Kthi- 
κίους , \n noftro ms. Ep. eft χα) Κιλ/κ /ot/f. — j>PlatONIS 
nComici fabula , cuius index erat Nox longa, laudatur & 
«Polluci lib. VI. cap. 33. [ feft. 142. ] Videtur non difll- 
» milis fuiiTe argumento Amphltruoni Plauti. Nox enim 
V longa fuit illa, qiia fatus Hercules. In ea fabula, Plato 
«Tit/f ^iylKaui cipTovi Kct) pvrrctpohi Κ/λικ/ονί" όνομίζει , 
Minquit Athenaeus. Operae pretium fit Euftathii verba 
wafcribere, de collabis & CiHcHs panibus difputantis : [ ad 
wOdylT. p'. pag. 627 extr. ] 'Ec το?ί Ύου Δεί'τνοσο'ψιατου 
yxpepSTai , Ιτι Sonoixriv οι Κίλικε! , 'ίσωί μζν ο\ 'Ομηρικοί ^ 
■Μ ισωί S'e ίτίροι, ουκ st-j/a.fioii• άρτοις "χ^ρϋσθαι. <Γίο και οι Κ<- 
yi λίκιοι α,ρτοι ουκ ετΛίνον eix,oc, οι α,υτο) ro7f κολλάβοκ 
i)ovTsi. Et mox , fuperiora Athenaei verba refpiciens : 
nopei το /ί/ίτ-άλονί , inquit, κωκΰίΐ '\,ωμί<;κους rovs κοκ• 
» λάβΰυί νοίΐν. Sed errat Euftaihius , cum panes Ciiicios & 



26S ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iio, 

ji coUabos eo(aem putar. Impofuit illi fuuscodex Athenaei, d 
rin quo (equentia aliquanto poft [ pag. iii.f. ] Athenaei 
» verba , των κοκκικίων S' α,(ιτων' oj Λντο) «Γ' shh τβΓί Χ5λ- 
νΚά.βοις' ita invenir fcripta, των Κιλικίων <f' α,ρτων , magno 

r errore.» Casaubonus. Euihthium fola Epitome 

Athenaei ufum eile, (aepius monuimus. Paffim vero eriam 
obfervare nobis licuit , melloris notae efie hunc Epltomcs 
codicem, quo nobis uti contigit, quain fuerat illud exern- 
plum, quo uTus Euftathius eft. Nofter quiddm ms. Ep. & 
noc loco omnia refte habet, & pag. 112. t. veram fcri- 
pturam κοΚΜκΊων tenet. In Platonis verbis, κα.^ϋ.ρυκκων 
cum accentu in ultima editum erat : reftius patavl * λ- 
βαρύλλων, quod habet ms. Ep. & ex eo Euftathius 1. c. 
ubi etiam monuit,e{re diminutivum του καθαροί•. 

Αυτο-ττύρον <Γ' άρτου &C. Αύτίτυρον panem ciharium intel- e 
ligunr , cui mhil furfuris adimtum. Vide H. Steph. Thef. 
III. 639. Salraaf. in Hyle latric. pag. 69. & Harduin. ad 
PJin. T. II. pag. 288. 

Φρύνιγ^οί <Γ' iv Ποαστρία,ΐί. Tloaff7peieti( ms. A. fuo 
more vocales" / & et confundens, — » Hanc ipfam fabu- 
j>lam & libro X. [pag.424. c. ] puto intelligi, fcriboque 
j> etiam ibi ϊ\οΛ7τρια.ΐί , non Πακ^τρ/αι?. (^Veram fcriptu- 
»ram tenet ibi nofter ms. A.~\ Nam Phrynichi Poaflrias no- 
wminant Pollux Vll. 10. [159.] &X. 36. [1^9.] & Har- 
j> pocration in Έξούλ»? . Reperio & Ariftophanem eodem 
jjtitulo fabulam docuiffe : nam auftor commentariorum 
«in Aves [ad vi. 1197.] Ποαί-τρ/α? Ariftophaneas laudar. 
ϊίΠοάίΓτρ/αι funt muiures farritrices , quae herbas nocivas 
-jde hortis tollunt vel fegeribus. Archippus comicus : 
[apud Pollucem, VII. 148.] 

«Σχαφείβ"/, κ»^ωρο7σι , τοΊί τ' Όν»\Λ7Λΐί , 
nxeti Teiii yweii^) τροσέτι τακ TottffTpictK. 
» Hefychius fcribit , omnes in univerfum muUeres quae opus 
j} ruri faclunt mcrcede conduBde , fic fuiffe vocitatas : & Pol- 
»lux docet , 'ΤΓοά.ντριον veteres appellaiTe farculum , aut 
j>aliud farritionls inilrumentum, quod eius aetate voca- 
j7 batur yjipToy.OTtov. « CasaUBONUS. — ΏοΛστρίαΐ apud 
Scholialten Comici 1. c. per errorem librarii Arirtophani 
tribui, cum ad Phrynichum auftorem referenda ea fabu- 
la effet, fufpicatus erat Brunxk, in Fragm. Ariftoph. p. 
212. Cuiiis fufpicionis nullam fuiiTs; idoneam cauiTam re• 
€Lq iudicavit'CKARDON-la- Rochette in Notkedes Sco• 



ρ. Ι ΙΟ. ΪΝ LIB. III. CAP. LXXV. 269 

e lies Grtcques fur Pbton {VanC 180 1.) pag. 46. ciim & mul- 
tis aliis non modo argumenus ^ verum etiam titulis fabula- 
Tum, plures Poetae eisdem ufi fint ; & hoc ipfo titulo, 
Ποά£ΓΤ/>/Λ , vel ΠοΛ(Γτρΐ(χ.ι , commemoretur etiam fabula 
Mjgnetem auftorem habens , in Scholiis in Plar. pag. 20, 
edit. Siebenkees in Anecdotis Graeeis; & pag. 33. nuper- 
rimae editionis Scholior. in Platonem a Ruhnkenio col- 
leitorum. 

Ό fi / ;* <r u tT' etpTou μέιχνητΛΐ Έβφοκκΐίί ev Ύρίίττολεμα. 
Cum ΌρΐΊίΓου eiTet editum conienrientibus /nJJiii ^. & 
£p, adnotavit Casaubonus: «Scribendum Όρ/ΐ'.Γου, au- 
«Soribus Heiychio & PoUuce. « — Et quifquis Hefychium 
in ^OfivS^m & PoUucem VI. 73. contuluerit, vix dubita- 
verit de veritate huius eniendationis ; quam recepit etiam 
Brunck in Fragm. V. ex Sophoclis Triptolemo. 

f ΑΛμβά,νετί κΌκκ&βον. Sic ms. A. atque etiam Brunck 
in Fragm. Ariftoph. pag. 267. ex ms, B. ( In Epit. defunt 
iila. ) Mendofe ^ΛμβίνίΤΛΐ re κολλ. ed. Ven. & Baf. In- 
de λΛμβύ,νετέ ts ed. Caf. Ahbi , ub\ Μλκύ,βων mentionem 
facit Ariftophanes, ( in Pace, vf. 1195. ) moniiit Scho- 
liaftes : sWi μικρό) kpTiff-x» , ίκ των μξγίκαν κεκο^λαβισ• 
μένοι. Conf. Schol. ad Ran. 510. & qui inde fiia hauric 
Suid. in Κο^>.ά.βουί. Mox , (ί'ίλφΛκο? Ότωρίνϋξ ίιτ ρ ιλιλψ 
refte ms. Α. Corruptifllme ίί TfiatvAv edd. Ibid. μίτα. κοκ-^ 
κά,βαν -χ^κιε ρ ων. Vox jaerot operarum errore omiiTa m 
ed, Cal. 2• & 3. y^Kmpav edd, omaes : fed "χκίζρων mssd 
A.B, & Ep. De lilo ARiSTOPHAms frjgmento (cuius duo 
poftrema modo verba hic adpofuit Epitomator ) vide fu- 
pra p. 96. d. ibique Notata. 

ΦιλνλλίοΓ etf hvyn. Operarum errore Φυλ/λλιο? 
fcriptum in ed. Caf. i. & 2. Eum errorem , qui & in no- 
ilrum manavit exemplum, corrigat aequus Ledior. Deiit 
vitiofe iv αυτίϊ legebatur in ed. Ven. & Baf. kv kvy'^ 
vero eaiditCASAUBONUs, haec adnotans: «Pkilyllium 
»in Α0'}Μ laudat iterum libro IX. [ pag. 408. e. ] & ter- 
ntium lib. XI. [pag. 485. b. ] magno librorum confenru. 
«In Suidae Colleftaneis legas : 'Κνά,λψτον , Φίλύλλίο? Ai- 
«'yii'. fcribo Αϋ^ϊ. « — At Αι/'-^ίΐ, non Au-yi) , reiie fcri- 
bitur utroque loco apud Noftrum ; rurfusque apud eum- 
dem XIV. 622. e. τα. εξ Avyt^i ετη Εύβού/^ον : nam & Eu- 
bulus eodem titulo fabulam docuit. Et ev Miy» h. 1. cor- 
rigendum iam olim monuerat Paul. Leopardus, Emend. 



STO ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iit. 

lib. in. c. 24. T. III. Thefauri Crit. pag. 64. De Auge , f 
Telephi matre ex Herculis complexu , vide Apollodori 
Biblioth. III. 9,1. & II. 7, 4. quofve ibi au£lcwes Hey- 
iiius laudavit , in Notis ad Apoilod. pag. 460. 

AvTCf ^i^cdv τΛρίίμι. Αυτοί ίχων ντίμιμι ms. Ep. 
quod vide ne verum fit : fane ex interpretatione orta 
videri poteft fcriptura φε'ρωί', quoniam ex Graecorum 
ufu 'ϊ]κω 'iyjcv aut τά-ρειιχι ίγβν idem valet ac φέρω , ai^ 
(σο. Ibid. Ad verba , rrvpm iKyavovi τρί/χήΐ'ω;' , obferva- 
vit Casaubonus; MProbatur, fieri collabos e reccnu triu" 
3)co, quia dixit Phiiyllius, Αντο? (^έρων &c. Cave coii- 
j> fundas -ττυρουί τρίμηνους , trldcum antt mtnfis tres coLleilum > 
«cum trimeflri truico , de quo Plinius lib. XVIII. c. vii. « 
— Scilicet fic nominaverat Plinius 1. c. fe<it. 12. art. 3. 
triticuin qiiod intra tres menfes maturefcit. 

^ΐΛκωνίί'ων tT' αρτο>ν. MaKaviS^av dorica lingua , qua 
ufus Akman , pro μηκανί^ων. — » Maxiuc /ίΤαί• panes, /7.1- 
» puvcre fparfos fuilTe ipfum nomen arguit. Inter condi- 
« mentarias herbas papaver & fefamum non poftremunt 
«lociim tenebanr. Alulta de vario cfu papaveris Galenus 
«lib. VII. De Facult. Simpl. Medicam. Ideo cum aliquid 
nfiudiofe politum figniiicare vellent, σΐι<τα.μχ)ίΐ^\ί & ραρα-- 
>j vcrc & fefamo fparfum dicebant. Petronius : Audiunt tnd- 
n iuos veTborum globulos , & omnia diBa faεl•uque papavcrc & 
nfefimo fparfa. Maconidibus Alcmanis non erant <1ϊίΓιηιΐ«• 
MJes quae alii Graeci ίν^Λκίμια, vocabanr, & ipfa papa- 
» vere & fefamo condita. Hefychius : ΈνθακίμΐΛ• ττλΛβ•- 
»)//£4ΤΛ ίκ μνκωνοί kcl) σησά.μ\^{.ίί Casaubonus. 

Sequuntur Alcmanis verba difEcultate non carentia^ a 
7pcirreaS'eii μΛκωνί^ων άρτων έτ ιττ έ rpv t α- tti κίν φ re, 
σΛ7Λμω τ£, κίι ν TS^iyjcni rri S" e e" σ• ι. ( \mmo rrAtS^eC' 
σι.) ΧρυσοκοκκΛ ίστ) βρωμίτκν ίΊα. μίκηοί και λ /fotf. Ea> 
ut a nobis edita funt , fic legebantur in ed. Ven. & Baf. 
nifi quod pro κνν erat κϋν cum accentu , & τίίΆκίΐ pro 
*TsSsa-et. Casaubonus , caetera tenens, eTtJTKpsTg 
σίκ'ινω Te edidit : quo fpedlat eiufdem Animadverfio ; 
j>In teftimonio Alcnianis fcripfimus, ε^τίδ-τεφίΓί (rs- 
ηλίνω re , σύσ-ά,μω xs, [ tenuerat ramen in contextu do• 
5)ricum σαα-άμφ^ quod in una ed. CaC 2. cum σί\σΛμφ 
55 permutatum eft :] ex mss. &Epitoma. Vulgo έίτ-ζο-τίφοί- 
ϊ»σΛί λίΐ'ζϋ, mendofe : etfi linum poteft locum hic habere, 
vut ilatirn; "χ^ρυσοκΌκΚΛ έστι β{ΐ(ύμά.7ίον SiL• μέκιτοί χλι 



ρ. III» ΙΝ LIB. III. CAP. LXXV. 471 

3"λή'ίν. Hefychius chryfocolhm ait parari ίκ λίνοσ'νέρμου 
» κλ) μίληος. Sic femper κΐνον de lini femlm interpretan- 
«dum, quando inter rlla cenfetur quibus vefcimur. In- 
ndebant cibis /iwf/z Uni, ut acrimoniam illis conciliarent. 
i>Ideo Artemidorus lib. I. cap. 70. inter acna nominat 
«iunftim ceu C02,mta , fefimum , lini femen , ^fmapi. Ga- 
«lenus lib. V. De Faciilt. fimpl. Pharmac. lini fanen inter 
j)illa habet , quae &alimenti & pharmaci ulum praeftenr. 
»Libro autem VII. docet iilem, Iblitum fcmen Uni & fri- 
»ftum & non frittum meiifis praeparari. Idem erat & 
iy cannabini feminis ufiis inrer tragemata , ut fcribit Gale- 
»nus lib. II. oe Facult. Alimenr.« — Sic vero ipfum fua 
caedentem vineta videas Virum dootiflimum. Nam , fi & 
de vocis κΐνον fignificatu, & de ufu fcminis lini apud Grae- 
cos , tam plane liquidoque conftat : quid opus erat vul- 
garum mutare, in quo & probum vocabulutn aiVaj, & le• 
gitima doricatorma participii Ιτ/ίΤΤίφο/ιΧΛ/ continebatur ? 
Nempe msstorum fuorum & Epitomae auftoritatem fe- 
cutus eil vir doftus. Ac fane , iicut Hoefchelianus co- 
dex, fic & noiier ms. Ep. ί-τιστ£<φίΪ! ^εκίνα τε habet: 
nefcio an & ms. B. Sed alreracn fcripturam ί-πκΐτίο^οισΛΐ 
hivo) 7£ tuentur vetuiiae noftrae membr. A. quod refti- 
tuendum auftori iudicavi. Turbare quidem porerat info•• 
lens ufus verbi ίτιστί:ρω, notione palliiva ("eu neutrali : 
ied ipfa illa infolentia & Epitomatorem & recentiores 
nonnullos librarios commovere potuerat, ut illam tenta- 
rent correftionem , quam hodie iibri illi , quos dixi, prae• 
ferunt. Caeterum magnus eft verborum numerus , quae, 
cum proprie adlivum habeant fignificatum , paillvum aut 
neutralem nonnumquam recipiunt : quod cur in hoc ver- 
bo contendamus locum non potuifle habere, nulla idonea 
cauiTa adeffe videtur. Porro, fi refte accepi notulam ex 
noftro ms. A. excerptam , fine accentu ibi fcribitur Ιίτ/- 
β•τεφο/ΐΓ<ϋ/ ; ut nefcias utrum έτ/στί'φο/α-Λΐ , an δτ/στεφοΓ- 
σαί dei)uerit: quorum fi pofterius ftatuas, potuerat poe- 
ta ex Homerico notnine ίτιστεφ^ί verbum ίτι^τεφεα 
( idem fonans ac Ιτ/στεφ/ι? είμι ) formare, 

Poft σεα-άμφ τε in ms.Ep. fic pergitur , "Οτι %/jvo•*- 
κΌκΚλ ίστ) βρωμά,Τίον S^ta. μίλιτοί και λίνου , omiffis me- 
diis, quae fic fcripta in editis leguntur , κϋν rr εκί-χ^νακ 
rri^Aiffi. Haec Dalecampius, primum fic latine con- 
verterat, lividU pcdibust hac adie^a adnotarione ; »Livi- 



87» ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. ni. 

3> do colore tin£lis ornatus cauiTa. « Tum vero in Adden- a 
dis & Emendandis monuit , deberi in verftone poni , livi- 
^s compiilibus ; & in Adnotatione ait : » Flavo inelle addito 
«femini lini, quod nigricat, color fublivefcens. <c Quo- 
rum egonihil percipio: hoc unum video, pro τεκΐγναΐί 
hariolatum effe Dalecampium 'τηκιίνΛΐί oportuifle, quod 
vocabulum apud Noftrum fupra pag. 107. d. occurrebat. 
Quae emendatio fi caeteroquin vel neceffaria vel com- 
jnoda foret, potuerat praefidium aliquod in eo invenire, 
quod ad vocem ϋ'^-ταν III. io6. f. adnotavimus, literas τ 
& χ a librariis noftris nonnumquam elTe permixtas ; nam 
cum perinde & τίλ/τ/ο? & rTsKih\i graece dicatur , fuf- 
picari licuerat , fimili errore hoc loco ex TiXnvitis in τε- 
^ίχνα,ΐί aberraile librarium. At quamvis corruptiflima 
haud dubie fit vulgata huius loci fcriptura, in ipfo tamen 
illo vocabulo non erat quaerenda corruptela : qua Γι illud 
fuiffet adfeftum , verendum eft , ne ipfo ma!o peior fue- 
rit medicina, quae a Dalecampio adhibita eft. Qiio ma- 
gis miror, lubricum hunc locum abfque aniaiadverfione 
tranfmiffum a Cafaubono eile. Voculae Khv, quae valet 
X.CU skv , non erat hic locus. Haud dubie ntiv abfque ac- 
centu oportebat, quod in dorico idicmate valet kui iv^ 
ut apud Theocrit. Idyll. XV. 86. Et fic, nhv ^ fcriptum 
effe in ms. B. adnotavit Brunck: puto nec aliud effe in 
ms. A. In Te^iyjetis nil mutant llbri. Eft autem τελί-χν» 
vel τεκίγνΛ, (aliis τελίκη & rrshiKct, itemque τεκίί & 
ντέκκίί, unde latinorum pelvls) non modo c.ilyx ligneus^ 
fed & catinus , padna, pattUa. Iknea ; quod ex ipfo Noftro 
XI. 495. b. c. d. collato cum Hefych. in Πελίκαν, & Pol- 
luce X. 67. 73. & 78. liquido adparet. Conf. Schneiderum 
ad Nicandri Alexipharm. pag. 103. Pro τ £ «Γ α < β- / , quod 
eft in editis, dant 'ττίί'εσσι mssti Α. Si Β. in quo qiiin 
^AiS^efffft lateat vix dubitandum videtur: quam vocem 
fidenter in conrextu ponere licuerat. At fic defeda fue- 
rit in fine orario , nifi aliquid acceiTerit. Aiqui adeft quod 
defiderabatur , fi modo commodiore rarione, quam vul- 
go faftum , diftinguatur oratio , eo modo quem & in No- 
tula fub conrextu indicavi, & in latina verftone expreifi. 
Sic etiam adparet , cur in fequentibus dein verbis , Tnf 
/g κολλνρΛί• κΛλονμίνου etfTou Άρίβ-τοφάι/ίΐί• omitti verbum 
potuerit, ex luperiore μνιψ.ονεύει facile ibi fubinielligen- 
dum: quod non Πης incommodo iieri potuiilet, ii inter 



ρ. 111. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXV. ύγ^ 

a id quod fuperius de maconidibus panibus dixerat, & quod 
deinde de collyra fubiicit, noviim argumenrum interie- 
ilum fuiffet , diveria orationis ftruflura expofitum , Xpv^ 
σοκΌκκΛίίττϊ ikc. Epitomator quidem, quoniam id, quod 
de chryjbcolla hic nionetur, a fuperioribus verbis (cunt 
omiriifet ifta, κήν 'ττιλίγναΐί τΛίί'ί<τσιν) feparavit, ne- 
ceffe deinde habuii adea, quae de κοκκυ^χ fequuntur, 
verbum adiicere; (cum ait, Tjk κοκκύ^Λί S^ κ^κουμένον 
ϋρΎου'Αρια-ΎοφΛνηί ^i^vtirct, ι ϊν Είρήΐ'ίΐ:) quod verbiim 
omittere potuit Athenaeus , ea quam dixi utens ftruoluri 
orationis. 

Haec noilra cui minus placuerint commenta, videat is, 
quoniam nos Cafauboni hoc loco deiiituit opera, magis- 
ne adrideat Villebrunii ratio. Totum Alcmanis Fra- 
gmentum ingeniofus ille Ir.terpres fuo fermone fic reddi- 
dit : II y avoit fspt lus , & autant de tahles , tout autour dcs 
qudlis on avoit fervi des palns mkonides , avec du piffil , du. 
jfefame ,& apris avoir bien b d, onfcrvit dt la chryfocQlk, 
Tum in iubieda Adnotatione ait, legere fe κήν τίκίχνΑ^ 
rx-iSOi, yj>V(roK<)^h(e..^Ecrri βρω(λΛτιον 6ic. Reliqua ipfis do- 
otillimi Viri verbis adporuiffe iuvabit: ^iKeen eft pour 
jj kai an : enfuire pillchna figniiie un verre ά hoire , calice : 
yjpcda eft dorique pour maj, ροβ , apres; pojl calicts, 
«apres avoir bj. On retrouvera ce peda , ϊ\\. 5. ρ. 49^. 
«Cvoluerat puto lib. X. pag. 416. c] & dans les Notes 
« qiii accompagnent le Clement d'Alexandrie , edit. Paris.« 
— De Dorico fivfe Αώοΐίοο rri^a. pro uera^ ii quis ei 
voci hic locvim effe poiTe ilbi psrfuaferit, plura dabunc 
Helychii interpp. ad voc. niS^ , & Maittaire de Dialeft. 

Tnf a's κοκλνρΛζ καΚουμένίυ άρτου Άρ/Α-τβφά^ΊΚ. Ε fu- 

fierioribus fubintelligendum effe verbum ιχνημονεύει, pau- 
o ante monuimus ; diximufque, ab Epitomators adie- 
£tum verbum μ.ίι/.νιηΑΐ. Aristophanis hexameter legi- 
tur in Pace vi'. 122. Κολλύραν ^eyuKnv fcripfj, ut apud 
Comicum refte editur. Ka.) κοκύρΛν μί'^. ed. Ven. &. 
Baf. quod ferendum videri pcterat, nlfi penuitima in κό- 
λύραν longaeiTet. Sed cumduplidx conftariter apud Ari- 
ftoph. eiufque lcholiailsn, tum apud Hefych. & Suid. 
fcribitur illud nomsn : & fic etiam in ms. A. & B, in quibus 
tamen pariter Κα< Λολλύραν, perperam praepofita particu- 
la : ftemoe ad fequens ffagmcntum aberraverat oculus li- 
AniirJdv. Vol. 11, S 



474 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. tii. 

brarii. KoKvpuv μί"}/. ed. Caf. Parvi pants genus hoc eire,a 
pueris dari folitum , monet Scholiaftes Comici & Suidas, ex 
ipfo Ariftophams loco fumentes interpretationem. Jiid, 
κλ) KovS^vKov Ο'φοί' 6Ύ *W7M. H.ccvS'v^ov legerat (i. e, corri• 
gendum puraverat) Dalecampius; adnotans, cibum ef- 
fe ex lafle & melle paratum. Quem foede errare monuit 
Casaub. wOmnes (inquk) manu exarati Athenaei co- 
«dices Kov^vhov habent: ita etiam Jegit Euftathius: ita in 
«Ariftophane fcribitur bodieqiie. Poilremo antiquusCo- 
w mici enarrator de ea leSione ne dubitare quidem nos fi- 
j)nit.« — Confentit nofter ms. A. Comici verba non ad- 
pofuit Epitomator. Ait quidem Flor. Chriftianus ad Ari- 
iftoph. 1. c. » legi etiam apud Athenaeum κύι/^υκαν : « — 
at netno ibi ita legit, nifi quem dixi Dalecamp. fua ex 
conieih 

In altero Comici verfu, ex Okadibus /rmCusKeu κο- 
λύρΛν fimplici litera λ erat edituni , ubi re<Se Ka.) κο\- 
λύρα,ν ms.A.&L Β. Ibid. Pro vulgato τοΓ? τ δρω σι, 
*um Brunckio (in Fragm. Ariiloph. pag. 2^9•) τοΊσχ 
•7FS puffiv fcripfi, quod poftulabat anapaeuici meiri ratio. 

Α D C Α P. L X X V I. 

Ό «Γε όιδελ/α? οίρτοί•- οβοκοΖ mrrpiffKSTai. Ufus eflhoc b 
Athenaeiloco Euilathius ad Iliad. v'. p. 930, 3. & OdyiT. 
«.'. pag. 39, 38. quo doceret, idem interdum valere vo- 
cabula β]?ελο$• & Όβο^όί. Ihid. ii οτ/ ίν ββεκίσΛοίί οττ α- 
τά t. α'ττα.το mss. Α. & Εν. quod recipi debebat, ίν 
όβζλίσκοΐί Ό-πτάμίνος Euftath. 11. pag. <)^ο. ίτ) τοϊί ΌβίλοΤί 
οττωμβίίΟί idem ad Od. pag. 39. ετί οβίλίσχ-ου imai^svof 
Hefych. έτι όβελων Phot. in Lex. citatus ab Hefycliii edi- 
tore : rurfufque idem Phctius ibid. ΌβίΜΛί' ίρτοί -περί- 
ντζ-τΓΚοίσμίνο^ μα,κρω ξύλς>», και οντωζ Όττά-μενοί. yivsTut 
cTs 'τταρΛμ-Λκϊίί καά yeto-Tpahir. Adde Moerid. pag. 2S7. & 
quem ibi Pierfonus laudat PoUucem VI. 75. Inde du£ium 
Gallofrancorum vocabulum obUes vel oiiblies , fupra mo- 
nuit Caiaub. ad pae;. 109. e. ubi de tjcharite pane ageba- 
tur: & h. 1. adnotavit Dalech. effe Gallorum ^aufns vel 
oublies, 

In Aristophanis verfu, e\ Α gricolis , perper^m οίρταν 
& ΙβεΜα,ν vel όβε^ια,ν edd. quibus in άρτων adfentitur ms. 
£/7. Rede vero Λρτον mt.A.SL ΌβίκίΛν mss.A. Ik Ep. 



ρ. III. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXVi. 275 

b Utramqiie emendationem recepit Brunck in Fragm. Ari- 
ftoph. pag. 226. num. 5. ex ms. B. Et iic iam ante ex con» 
iefifura correxerat Pieribn ad Moer. pag. 287. 

''ίϊκεν οβί^ίαν στ ο S^i « , αρτβυ <Γέ /Um rr ροΎ4 μ α. ν. Cor- 

ruptutn irtum PhereCratis verfum prudens omilit Epi- 

tomator. στοίιΰ habent ed. Ven. & Baf. στιίΊη ed. Caf. 

Tum μη τιμίν cd, Ven. &: Baf. jwh τγοτ ι μων ed. Ca- 

faub. cafu-ne, an confu-lto, nefcio. Dein vero adnotavit 

idem Casaubonus : >»In Ecloga ex EpiL•fmonc Pherecra- 

»Tis, fcriberem, Ώλει/ οβελίαν arroS^i^ αρτον <Γέ μη t/jo- 

Ίίτιμα-ν. Oltn, proprium viri nomen. Hunc monet, ut 

nobelias qv.'idcin tornat & parec , fcd ne pani anfcponat : hoc 

»eft, ut obeliis utatur non ut ί^'έ^μΛίτι, ied ut ΐίίύ^μ&σι.κ 

— Inde τροτιμ'άν adoptatum in ed. Caf. 2. & 3. At vel 

fic mifere adhuc laceratuni locum iudicavit Pierson ad 

Moer. 1. c. quem pentioribus Medicis perfanandufn fe aic 

relinquere. In τροτιμφν ^ ni fallor, confentiunt mss. A. 

& B, quod tamen metro non convenire videtur. Pro σττα- 

Si'^ ex ms. A. adfenur »■ το «T /v , ( Tic , ablque accentu : ) 

ex ms.B. vero στΌν^ιν. Quibus iub monftris quid lateat, 

lubens a doftionbus difcain. Notuseil ^Qhiiv,Oien, vetus 

pcera cpicus, de quo Fabric. Bibl. Graec. T. 1. pag. 106 

iq. Sedis quidsm nihil cum hoc loco, nifi ipium nomen, 

(fi niodo iatis reile id fcriptum in noftris libris) com- 

iinine haber, Ihid. h ΤΛΐί τομναΐί 'Ttipct<^^4 ροντ sf^ 

rr epi ςιζ povref legendum ceniuit PiErson ad Moer. 1, 

c. Pariter Brunck ad oram fui libri nctavit: » τίρίφερο^- 

»τίί• cod. reg. [ris. β. ] a prima nianu : & fnpia TetpAVsp, 

« Sed prius placet. α — Milii terendum viluni erar vul- 

gatum , a quo ftant msstiA. & Ερ. Poiut proprie deno- 

tare vr&pa.<j;>'ipsiv , publice drcumjerre , it,i jerrt aliquid ut 

omniiim qcuHs fit excofitum. Inde transtertur ad hom'inum fcr- 

rionem : profirre in medium , 0omtncv:oT^rc , ut apud Deinolih, 

T. II. ed. Reisk. pag. 1479. ^ apud Epiiftet. Differr. II. 

17, 14. \χ.^νΆ arcumfern ^ cum oflentailone ubiqiu: cummimu•^ 

rare^ ia£lare , ur in Epideti Enchirid. cap. XXXlli. 8. 

. Σω^ίρά,τ»)? iv 'i.i7u 'Err I κκύ c eav. SoCRATEM Coum^ 

intellige; cuius libri Έτ/κλή^ίκ '^ich inrcripti, id eft, de 

Deorum copiominlbus ^ commemorantur a Diogene Laert. 

II. 47. & Scholiafte Apollonii Rhod. ad I, 966. De quo 

vide Reinef. Var. Εεθ:. lib. III. pag. 437• & Menagium 

ac Laert. 1. c. qui de coriigenda apud At.nenaeuai vulgata 



Λ76 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. m. 

fcriptura monuit. Pluralem oportuiffe refte etiam viderat b 
Dalecampius. Feftiva & perdofta eft ad hunc locum Vil- 
LEBRUNII Adnotatio: nOnpntend que Socrate η'α rkn ecrit, 
» Cc paffage d• autres prouvent U contraire : ά moins qiion ne 
jilife Soficrau, u Ihid. iv retif στ peiTitcTs. Ab editis 
ftant mss. A. & Ep, Satis notum eft , β-τρατ /etv proprie 
txercitum denotare ; rrpATtUv vero , expcditionem. Sed haud 
raro inter fe permutari eadera vocabula, veteres etiam 
Grammatici adnotarunt. vide Ammon. de DifF. Vocab. 
pag. 130. At id quidem femper per librariorum errorem 
faoium putem. 

'£ τ f ί τα f etf τοί• , 6 '^f>oa'etyopevo^evoi κεκι^'πΛί, Ε ν κ /- 
retih. Ι. mss.A. & Ερ. cum edd. Sed pag. 114. ίνίταν 
edd. & ms. A. (Ibi vocem omifit Epitoouitor. ) Adfenfus 
fum Casaubono, monenti: «Vera le£lio eft krviTcti, 
«Hefychius: 'Ervhcii , ϋρτος οίτος ό κ^κώ'ηα.ς: conve- 
«nienter Athenaeo. « — R.e£lius apud Hefych. editur : 
\τν'ηΛ{ αρτοί' ovraf λεχίέ/τ«ί•. Pergit Casaub. η Leci- 
i> thicae mentio fit in γίΜ^ονιζόνΊων Cantico : [VIII. 360. c] 
Myjhiiav ΧΛ/ Κί•λ.Λ'ηα.ν ουκ cirrciSehai. Sed panetn hunc \a 
»placentarum cenfum alii referunt. Euftathius [adOdyfi' 
Μ φ', pag. 767, 30.3 KsxiQiTciv interpretatur 'Πλακούντα, ω 
ii 'ΤταραμίμικτΛΐ κα) ωοΰ λεχ/βο?: placcntam cui admixtutn 
η ovi luteum. Quo illis mens , qui [ ut Dalecampius 3 /e- 
ncithltam didum tradunt ob affufum oleum, quia λίχυ- 
ν^οί fit trulla olearia ? Quot verba in his, tot portenta. « — 

Πάνος, rtpTof, MscrcraTno/. j>Noncapio iatis quod ie- c 
«quitur, ται.ν'ίζ άρτος. Μια^σάτιοι κλ) rnv "πκηο-μον^ ίτα- 
«wcti', κλ) ^ccytci ΤΛ τλίΐΰ-ματΛ. Vellein planius animi fui 
» mentem expofuiflet : nain haec aenigmatis fimilia. An 
j> hoc vuh , τΛνον apud quosdam Graecorum panem di- 
« ftum fuifle ? Eclogarius ita excerpfjt : Πάνος «Ts τις cip' 
η τος οί/ταΐί κΛλίΐτοί , οτι [ immo iic diilinftura in noftro 

JiWS. Ep. ΚΛΚζϊΤΛΙ. *0t/ ] McCi"6i.T/0t TBf Τλ^σμονϊ,ν TU• 

ηνίαν,κΛ) rrctvteL Tk τκήαμίΛ φΛβ"/. Etiam mssti meliores 
«Athenaei ^λήσμια fcribunt, non 'πκήσμα.ΤΆ.α Casau- 
BONUS. — Mihi, adhibita ea verborum diftindione, 
qua in contextu ufus fum, fatis perfpicua fententia, fa- 
tifque cohaerens vifa erat oratio. nMeJfapiiy inquit, (in- 
i> ferioris Italiae populus) τον <ίρτον fuo idiomati (quod a 
j> Doribus acceperant ) ρ anum vocant ; panurque Ro' 
»mani, panem. Quae voces Graecae iunt originis, id 



ρ, iif. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXVI. 177 

^ytquod btne implet , pafcit , nutrit , fignificantes. Similiter 
η enim Blaefus , Dinolochus^ Rhintori , poetae dorica lingua 
wiuentes, repktlonem vel fatietatcm, τα,νίΛν nominant; & 
vcihos bene nutruntes ^ ητάνίΛ. u — Vox 'ττκήσμα.Ύα perpe- 
ram ex ed. Ven. in alias omnes erat propagata: reAe 
Ί-κήσμ-ΐΛ msstl A. B. & Ep. frequens apud Noilrum voca- 
biilum , idem valens ac τολύτροφβί. vide modo III. 91.3. 
& ii^.e. Ifta, quae hic commemorat Athenaeus, dorica 
vocabula, & ipliim nomen irayef , quo MeiTapios uti pro 
τί άρτ« ait, & latinorum pantm^ intelligi par eft (ut iam 
olim Vossius in Etymologico docuit, Opp. Tom. 1. p. 
416.) derivari a graeco verbo ^τά,ω ^ (pro quo fortalie 
etiam τα-νω dixere Dores & Aeoles ) cuius primariam no- 
tionem probabiliter Lennep & Everard. Scheidius in Ety- 
mologico linguae Graecae T. II. p. 74 3. in pnmendo , flipan• 
do , denfando pofuerimt ; undedeinde orta fignificatio alendi, 
cjuafi cihis nplcndi 6• cffarcundi: a quo verbo manifefte 
iunt eriam latina pafco, pavi , pabulum ^ & fimilia. conf. 
Scheidii Indicem Erymol. vocum Latinarum, 1. c. p. 1246 
fq. in Pabiilum, & in Panis. Ad eamdera obfervationem 
Grammaticam, quam hic iiitfanscurfu tradidit Athenaeus, 
fpedabat etiam Hefychiana gloffa : Ukvna; κίχορτα^ΐΛί- 
vn : quae tamen non fatis emendata videtur. 

BKctTa-os sv Meff^oTpifia,. «Blaesus, qui hic lauda- 
«tur, illaudatus eft auSor: nedum ut eius fabula Mefo'• 
i> tnba nobis aliunde fit cognita. Libro XI. [ pag. 487. b. 
» c. ] nominatur eius drama Έ,Λτοΰρνοί , Sjtumus ; ex quo 
*«fulpicamur fub imperio Romano vixifle illum & fcri- 
» pfiffe. Hefychius unus praeterea , quod fciatn , e vete- 
«ribus, BUcfum nominat , duobus locis: quorum alter 
« eft iti litera M. alter in Φ. uterque medicinae egens. « 
Casaubonus. Tum idetn Casaub. ad XI. 487. b. c. 
«Blaesus Comicus, inquit, in Sicilia aut Magna Grae- 
«cia vixit , & fcripfit Dorice, quod paucula verba (quae 
»ibi adferuntur) dedarant." — Βλέσο? h. 1, ed. Ven. & 
Baf. cutn ms. A. (Tria poetarum nomina omifit Epitoma- 
tor. ) ΒλαΓβΌί• correxit Cafaub. ex p. 487. ubi verum te- 
nebant omnes. De Blaeso hoc , quem filentio praeteriit 
in Bibliotheca Graeca Fabrkius, paucula habet Vossius, 
De Poetis Graecis, Tom. III. Opp. pag. 225. (ubi tamen 
operarum errore Blacfius iicribitur ) ponens in Poetis in- 
certae aetatis, monensque auftore Stephano Byz. fuifle 

S3 



27? ANIMADV. IN ATHENAEUM, p. iii. 

e-Toy/c^eAoiay-TojtiTm', ex Caprea infiila oriundum. Non c 
recentioris aetatis , quod videtur fignificare Cafaubonus, 
fed vetLiftiorem fuiiTs pcetam , cum ex hoc ipfo loco fu- 
fpicari licebat, tum ex lib. XI. pag. 487. probavit Val- 
ckenar. ad Theocr. pag. 294. ubi docuit Athenaeum haec 
& iiuiurmodi alia deiumfiire ex PamphUi Alexandrini 
Τκωσσαι-ί , quem Arirtardii difcipulum luiiTe conftat; qui 
ipfe Famphikis haec talia ex Diodori, Arifiophanis Alex• 
andrini dircipuli, ΥκώσσΛΐς '"{rcihua.Hi hauferat, iit difci- 
mus ex eodem Nortro, XI. 479. a. Hefychii loca, in qui- 
hus Β iadas auftor citatur, qiiae loca nobis apertius indi- 
care non ciignatus erat Cafaubonus, funt Ln vocab. Μοχ- 
κωνί^<χΐ( , ( ρΐΌ quo forrafle ^λοκκανώσίκ oportuerat,) tum 
in Μολ•),ω, &.in Φυλατόί•. 

neit 'k ftyihay^o ς ev ΤΗλ?φ«. "Αρχίτ^τοί" corrigendum 
ceniuir Sevin', in commenratione de Vita & Seriptis Ar• 
chliochi, in Aiemohes dt l^Aciid^dcs Infcript. T. X. pag. 50, 
Probabiliore «tque eriam certa, ut videtur, ratione RuKN- 
KF.NiUS, ad Veilei. Parerc. pag. 20, ^Nec Tdephurn, in- 
wquir, fcriprit ArcHIIOCHUS , nec vocem panis nofle 
« poterat. Legendum Ae ινόλογ^οί ύνΎ>ΐλέ(ΐιω. Gramma- 
«ticus mstus in Bibiioth, San-Germanenfi : Πητύ,ΐίΐίν eiTS 
11 oi.nv'rj}Qyjii iv Τ,')Λ?φω. Dinolocho, Siculo poetae, per« 
«inde atque Epicharmo, licebat δ-ικικίζειν , i. e. vocibus 
jjutirive Siculis five Lntinis; punis ^ pittacicium , &c. 't — ■ 
DiNOLOCHUM, Epicharmi {ilium, XIV drairata dorico 
fennore fcripta reliquiire Suidas refert. Rhinton , Ta- 
rentinus, Comicus & Piilyacographus fjve Hilarotragoe- 
Gus, latis norus: de quo nonnihil diiSum in Cafauboni 
Animadv. ad IIL 86. a. 

'H-acrTof i kpTaf ξν/://τΐ!{• ya.>.?7Tcti μί^Λί. >? Deri7j7o pane, 
»& de voce ΐ'ί«ΰ-το<•, cuius gratia ram acerbe Galenus 
jievagitat Aiclepiadem , dicetnusaiibi άπριβωί. Ad tnanum 
jjfunt quae de eo pane iive placenta fcripfere Poliux , 
5'[Vi, 72. & 78.3 Hefychius, atqiie Erymologict magni 
»aua)or. Pro eo qiiod hic ζν/χίτνί- appellatur iiie panis, in 
>» Hefyciiio reperies a{v/y.iTMf.<t Casaubonus. — Corre- 
fia hodie apud Herycluum ca mendaeft: videibi Inferpp. 
Tauca funt, quae de hoc pane ir.feriiis adnotavit CaCaiib. 
ad XIV. 646. c. Apud Noilriim, haud multo poft, pag. 
114. a. perperam vuigo ναΰ-τίν vel νίστον pro άναα-ΤΛ- 
7oy ie^ebatur. Contra latcbat id nomen in verbis corru- 



|). iii. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXVI. 179 

ptis 70P iT' eiS^v iffjht X. 411. e. pro quibus TOfiTi eTi 
veti-Tbf oportebat. 
d In NicosTRATi vf. 4. pro fimplrci μ.€μι γμ e r « , quod 
tenent quidem mssti cum editis, σvιχμsfΛιyμiv^) fcri- 
bendum inonuit Brunck, quem fecutus fum. Ac fane 
aut hoe ipfo aut alio fulcro indig^ebat labans metrum. 

jjKiini-Tbf, e&j)7c( -jroiof ταρΛ^Ιωσιν , inquit auftor ex 
>» Artatudoro Ephefjo. Non explicant haec , quale genus pa- 
»nis ira faerit lonibus appellatum : minus multo id fcias 
nex Hefychio, cuius haec: Κν»ΐ7τ))ί eiprof^ 'ί\ρ7(μί^Ό)ρο(. 
«CauiTam nominis lufpieatur fuiffe Euftathius, [adlliad. 
>»λ'. pag. 819^1. J S'tk xb xfiSi-fiit», wieiJioi', xcli ούτω <Γ/β6- 
ϋ'ϊίίοσ^α,ι: quod rafus diftribueretur. Hodie panis impo- 
«nendi meniis procerum crurtaincidimr, ac fere tota adi- 
« mitur. An hic eft *v>wT^f , id eft , rafdls panis ? An κνν- 
ytiTTov eum potius appellarunt, quem idiotifmus nofter, 
npain gratte? id eft enim κνφν. Homerus [Iliad. λ'. 639 
nf(\.~\ ctiynov κνϋ rvpov nvmrt χακκείνι. Inde cafeus xr»" 
» <Γ70ί. Similiter igitur diitiis panis κνηστό^. LAro XII. 
» [ pag. 516. d.} in dereriptionecandauli, qui fuit Lydo- 
«runrcibus: yivsTcLt δς 1<^^ου κρίω< και κνυστοΰ αψτου ΚΰΛ 
nΦpυy^oυ τυ/3ου. « CasauBONUS. — Hodie ραιη chapele 
dicunt. Pro nudo τοι)) ί , in ms. Ep. eft το/ό? τι r, quod 
magis placet. Eamdem icripturam ex Epir^ repetiit Ej> 
ftath. 1. c. 

Θ/>όίΌ?, Λρτου ^νομα' &c. )>Ut probetur , ^povov panem 
i) qutmdam effe diitum, proferuntur Neanthis verba: Ό 
j» cTs KoiTpof Ίομον οίρτου τ)>ν KctKoO μβν ov 2rpoi/ov καμ- 
η βάνει. Probatiaecit clariGr longe, fi fcribas, του κλ• 
ηγουμένου θρόνου: plsnior item oratio, ft νέμ§ί 
ί> fcribas in fine, pra νίμουσι. « Casaub. — Nihil ab edi- 
tis diffentiunt vetuttae membranae. Ufum nominis , quen» 
tacent (quod fciam) alii Grammatici , adnotavit Athe» 
naei Epitomator; (& ex eo Euftath. adll, «'. pag. 1^04, 
4.) fed Neanthis verba omifit. Quaenam fit vis vocabuli 
ispivoi^ his verbis nos dccuit Villebrune : Cc terme efl 
η encore phenicien. Jc fenlends (ίιιη pain amylon, oufaitde 
η grain macere 6* triturc dtins 1'edu , felon lc prertair u/agc 
w de faire du pain. Ctfl le mot thron , de tharay macerer , 
»en Arnbc. Le mot grec atltara, puls^ en hun , vknt 
naiijfi de cettt racine phenicienne.u Ihtd. NiacQnf iv «Γίϋτερα 
'hKhnviKm, Hoc Iktis fuit, quod dabant edd. vett. cum 

S4 



'^So ANIMADV. IN ΑΤΚΕΝΑΕϋΜ. ρ. iir. 

mi..4. nec opus erat adie£h) artlculo τ α ν ^ί^ληνικωνι^ά 
qui eft in ed. Caf. 

Βάκχυλοί &c. » De pane bacchyio hoc tantum Arhe- 
wnaeus, eum eiTe qur dicatur Eleis ΰ•ίτο<Γΐ7Η<•. « [Immo 
vero, (ici.KyyKov ^ ait, Ekis dici eum , qui allas ciOSiTHf. 
Sic & Heiychius , cuius verba mox ipie adfert Cafaiib. } 
nExfpeicabam pcil illa teftimonium aliquod veterum Ttri- 
w ptorum , qui bacchylum nomiuaiTent. <t [ At rf/7em citat 
NiCANDRUM. ] «Nullum aiFerrur; fed Diphili^ qui Jpo-Q 
ti.ditiic meminir. Hefych. Βί^κχυλβκ, σ'το^'ίτκν ίρτον ΉλδΓοι. 
y VulgO ffTC^JiVtU'. In Vir/a DlPHILI, "Αρτους β-το^'ίτΛς 
νγ^ρνσει pifT etf τί ρι<^ϊ pe t , tertiam dii^ionem non 
wdubito vitium continere. « Casaubokus- — Corrupta 
ufique illa vox ypvs-eiprnaf. Quo magis mireris ex con- 
ieSura eam fic rcriptaai edidiiTe Cafaubonum, ne com- 
memorara quidem fuperiorum editionum rcriptura,quam- 
vis&ipfa rranifefte corrupriiTima, χρ<^•έ/ρ»ΤΛί•. Satis fpe- 
ciofe ViLLESRUNius yj^fspsiKTU! aut yjlpspiuncti cor- 
rigit : •>■> Li mot [inquit^ vient de yjS'pet grain nouveau, 
«6* spsiKcHf tritiirer, broyer, monder. Cafauhon pou- 
^ivoh voir yjS'pct ίρεικτα. dans le LevitLque , ch. 2. v. 14. 
5j Vautiur rappelle enccrc pain erikite.n — At, cum ept/.l•' 
Tdf qui vocatur panis, (pag. 114. c.) paratus eflet e tiU 
ticofrailo, grumofo , non cr ibrato ; hic e contrario de 
pane agi ex bene cribrata farina pararo , perfpicue ncs 
docere viluseftnofter cod. A. \n quo eil κραα-ειρίτΑς : 
proquo κρίΐίτερίτΛί oportuiiie, & manifeiia vocis ori- 
go & metri ratio argudjat. Ert enitn a vocabulo η κρη~ 
σίρΛ , crihrum , exaifforwm poUinanum ; de quo vide Pol- 
hic X. 114. & quae coliegerunt H. Steph. in Indice Thef, 
& Foeiius in Oeconomia Hippocr. hac voce. In ms. Ep. de- 
eft Diphili teftimonium : cuius in fine, pro ίτερ/φέρε/, 
quod erat editum , τ e ρ ι <^ 4 ρ e t ν fcripfi praeeunte cod. A^ 

"ApToy <i' eiXof ίση χα* ο e/.'jorrvp'ta.s κα,λουμ. - - ύτβ 
η ν ω ν ζυαίτ>ίί. » De ec pane qui ΛτβτνρΪΛί dicebatur, 
«& ζνμίτίκ , confule, Γι liber, Ίη illis vocabulis Hefy-? 
5>ch:uin.« Casaub. — IvuiTm iupra coramemoratus eft , 
pat;. 109. b. c. ubi alius panis ξυμίτ»^, aWus α,ζνμοί. Pau- 
lo anre, hac pag. lii. c. erat s-i.ta-Tcf Αρτος ζυμίτίΐς. Ιη 
edd. h. 1. perperam erat ύτό τα^ΐ : re£le υτό Tivm mss, 
A. &i Ep. 



ρ. iii. ΙΝ LIB. ΠΙ. GAP. LXXVII. aSi 

^μ'ΐΛ^ου irhiovf Kvi<^etKov, «Cratini V9rba inquina- 
>> tillima funt. Lego , άτοτυρίΛν tyja ζυμίτΛν , μα. Δι' ού 
η fn^ieiv KeKpOq^dhov. Habeo pariis cineritii fermcntatl non plc- 
nrum retlculum. KeKpvrpetKov appellat quem yvpyetSov alii 
jiGraeci: Lntini nticulum panis, ut dicebamus ad Theo- 
wphraftum. [ ad Theophr. Charaft. p. 297. cf. Animadv. 
»ίη Atiien. I. 4. d. 3 Poteft etiani ita, 'ίμτλεαν yvu^OLKav : 
wut ae acerofo pane intelligamus. yvBL<^a.Kov, tomemum, pro 
»> acere triiici non invenufte ufurpaverit. « Casaubonus. 
— Si yv(t<^itKey illo fenlu probari poffet, poterat & ipfutn 
Kvi<;)eihov ierri, quod idem fonat, ut communi confenfu 
docent veteres Grammatici. Conieftavit Coray, legen- 
dum fortaiTe ζυ/ΐΛ / Tot ;/, vtoS^ov τκίαν, ΛΤΛκόν: 
adnotavitque de οίρτοΐί ατα,λοΐί figillatim infra agi p. 113. 
b. Nihil hic nos adiuvat ms. A. in quo fic, ζυμΐιιτίψ.ΐΛ^Όυ 
( abfque accentu) τλδο?;? κνέ<ρΛλκον. Tc-rus locus omiiTus 
in Epit. Dalecampius fuo ex ingenio fic verterat : Zyml' 
ten , ingentem , pknum ac farElum , fufcunt, Villebrunius : 
» D^abord fai du pain cpopyrias , ftrmente , 6* qui , ctrtes , 
»n'e/? pas rempli dc balle :u tum , quafi re optime gefta 
confeSaque, fubiecit hanc notam: »/e ne fais pourquot 
» Cafaubon change κνξψά,Κων ea KSKpvcfcLhav : cefl ft jouer 
V des Kxus. « 

AD CAP. LXXVII. 

f In Archestrati vf. j. "Ee-T/ yup eZv τοί κρΛτ. Clau- 
dicabat metrum , cum ούν particula deeflet editis , quam 
opporrune obtulit ms. A. Vcrf. 5. h Αίο-βψ , KKetviii Έρέ- 
tf-oy '^Γίρικύμονι μαντώ. »Strabo auftor eft , [lib. XIII. p. 
« 618. b. ] Ercfutn y Lesbi oppidum , fuam fuiffe In coUe , per- 
iuinuljjeque ad mare. Scribi malim , iv Μΰ-βα κλεινή, κ' 
»»'Epe<r. Vocem -ττερικύμων improprie loco tribuit, quem 
» non ex οικηΐ parte pulfat fluftus. Melius idcm alibi , 
ντίΐ'ίΐν 6K hicr^ov 'ττερικίμονοχ iKysyetcOTct.u Casaub. — 
Vuloatum tenent libri omnes. 

a f^erf. 6 fq. ?ίξο\ είτίρ ϊ^ουσιν βίλφίτ* UeTdsv , Ίων Έρμη^ 
αυτ οΊ ς aLyop:t{et.. 'ήντερ pro εϊτερ legebat Dalech. qud 
vertens , fcil. polentd : quod ir.erito iroprobavit Cafaub. 
Cum in eriitr. vett. & in Caf. i. nulliim effet diftinoJio- 
nis fignum verbis fupra fcriptis interiedum ; particulam 
SiTsp ufitata maxime notione accipiens, quippe, quando- 



29t ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. ti». 

quidem, exeiBfv ad praecedentia verba retuli , eo fenfu » 
quem in verftone exDreifi. Commodior fortafle aliis vi- 
debitur ratio , quam Casaubonus in Animadv. commen- 
davit : »5eoi e>Tfp 'iSOvtriv οίκφη*, siteliev iav Έρμης [etu' 
vToTs ] iyep'j.let. Si Dii vefcuntur panibus hordaceis , illuc 
») itat Mircurius ut indt pjncm ipfis compant. Simile eft illi 
1'Varronis de Plauto , Mufas Plautino fermone locuturas 
^i fuifTi , fi Ldtint loqui vellent.u — Dla dein verborum di- 
ftmftio recepta eft in ed. Caf. 2. & 5. eamdemque nunc 
•video etiam in ms. Ep. adhibiram. In ms. A. nufquam in 
hac regione videtur diftin6^a efte oratio. Pro άλφ<τ', eft 
fih^iTci in ufroque codice. Forro αύτ)>( ά'γορίζζΐ lege- 
batur in ed, Ven. & Baf. «ντοΓί- tacite correftum in 
ed. Caf. e msstis puto codicibus : confentiunt certe noftri 
mss. A. & Ep, 

Verf 10. <pxiycv7eti bene edd. cum ms. Ep. Perperatn 
^AivovTums. j4. Ibid. τρ'ζ 'melv λ. τρος ίκίίνΛί ms. Ep. 
male; tum ibi reliqua huius verfus verba omiffa. Unde 
vero orta fit illa menda, oftendit ms.A. in quo eft -rpof 
i)(.6ivcti άφε/ί• : quod & tenuere editiones Ven. & Baf. 
fed perfpefte correxit Caiaub. tacite quidem , & mendo- 
fae librorum fcripturae nullam in Animadv. mentfonem 
facicns. In eodem ms.A» cumulato errore, infine verfus 
oo^t\i rcribitur; pro qLio «Τόξ» pofuit editor Ven. οΓόξ»ι ve^ 
ro Cafaubonus , ut defuierabat ratio. 

Vcrf. 12. κόκλίζ. Vide Hefychium, Suidam , & Foe- 
fium in Oecom. Hippocr. denique Corinthum deDialeit. 
pag. 2^9. Inde eft diminutivum κοκκίκιον , de quo fub fi- 
nem huius paginae. Verf. 13. κριαμΛτία,ν tenent mssd A. b 
& Ep. cum edd. Videtur tamen haud obfcure five a ih 
χ.ρ7μνον, polUn , five ab κρψ.νο^ ^ herdeum , duftum vo- 
cabukim. Infra, XIV. 646. a. eft κριμνίτη! , τΚΛκουί Toiof 
«Tist κρίμνων -γίνόμενοί : pro quo κριμν^ιπίί fcribitur apud 
Hefychiiim. Ibid, y^ovS' pivov uprov refte dedere mss. A» 
& Ep. Perperam yJivSpf^.ov edd. quod inde etiam ki Le- 
xica manavit. 

^'erf'. 14. «Panem Tegeaticum, σεμίΙ'Λ\ίοί vthv vocat 
» Archeftratus, ficut paulo ante [pag. no. f. ] Philyllius 
jicollabos, rrvpav iKyovovf.u Casaub. Verf. l 5 T^. Tbp 
ίΤ' eif ayop-iv rroisvuevov αρτον 6cc. Vide notata ad verba 
tiyopef.uuv ί/,ρτων pag. 109. d. ferf. 17. Έρί^ΛΓί•. Perpe» 
ram 'EpS/jciV ms.A. 



pu ΐϊΐ. IN LIB. III. CAP. LXXVIII. 2^5 

ΊΪν ro^v ϋρτων to/htwi' re6le mss. A. & Ep. Vitiofe 
των αίρτου ed. Ven. Baf. & Caf. i. tum του ίρτου ed. Caf. 

C 1. & 3. /έ'/ί^. vyvost ykp Tovf άτο 7Hf ΚΛ-ττα^Γοκ/Λί &C. 
Significat Athenaeus, ipfjus aetare in opere piftorio prae 
caeteris excclUiiire Cappadocts. conf. p. 1 1 3. b. Pro i\yvist, 
corruptiilime Η^ιισ?/ eil in ms. Ep. Qui dein fequuntur 
Archellrati verfus, eos omifit Epitomator. Ibi in verf. 2. 

'voceni vOov^ cum ad fenfum , tiim ad verfum neceffa- 
riam , ignorat ms. A. Eam rede ioferuit editor Ven. 

AD CAP. LXXVIII. 

AyTiPHANis virfus praetermifit Epitomator. Vcrf. τ. 
Reale ^ί^ας edd. yzyovhi ms, A. Vtrf. 1. tots rfia-S'^ 
iJt T«f ffreyDf. Repraefenravi leiiionem editionis Ven. & 
Baf. quae corrupta erat in ed. Caf. omiffo τ«? articulo, 
proxime ante c-Tiyvf. Perperam ms. A. rroTe <Γ' ίκ της 
d<rriy)ii. Verf. 4. irrvov. Corrige ϊτνον: afper fpiritus 
ex. ed.Caf. i. in noftram irrepfit. Vulgo fic fcribebatur 
ille verfus : 

Ί'η-ν'Όν Μ. <tr Λ μ rr έ'^^οντ Λ ζ ey τϋκνακ «ΓίεςόίΤο/ί•. 
ubi nil mutat rns. Α. nifi quod magis etiam corrupte κα-τ-μ- 
τίχοντΛί habet. Cum duabus fyllabis abundarer verfus , 
nec tamen prima vox ad fuperiorem verfiim reiici poiTer , 
variis modis renratus eft a viris doftis. Burgess in Ap- 
pendice ad Dawefii Mifcellan. Crit. pag. 346. cum alias 
emendationes tentavit, longius a iibrorum icriptura rece- 
dentes , tum hanc : 

iTvbt' καταμτέ-χ^ίΡΤΛ τυκνα.ί S^ie^o^ovf. 
Quae verba fic interpretatus eft : furnnm ( amlihim quafi, 
& ) circiimdatiim frequtnna homlnum ηη'ι m^rediuntur 6• cx- 
eunt. Adoptavi equidem rationem a Koppiers in Obfer- 
vatis Phuolos;. pag. 51. propofitam , quae librorum vefti- 
giis preduis ίηΠίϋι : 

Ί'πν'Όν Κΰίτχμ'πί•γ6%ΤΛ TVKVcuf /ι?ξό<Γο/? : 
qunmquam ποη modo fcripturae hiiius veritatem prae- 
fiare non aiifim , fed ne de fententia quidem fatisrim cer- 
tus. Metro quidem cum in hac, tum in Bur^ejfi emenda- 
tione fatis ccnfukum eft ; quoniam tres iVIlabae τλ τυ- 
y.yoLii anapasi-tuin efficiunt, quem pedem fert in ifta fe- 
de apuJ Comicos iambicus fenarius. Sed quod ad fen- 
tentiam Ipc^tat , turbavit me vox «Γ/€ξ6<Γο<ί• , quae qua 



a»4 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. τ 14*. 

notione accipienda eiTer , haud fatls liquebat. Intelligebat d 
KoppiERsius, ( fi refte adnotavi fenrentiam viri, cuius 
Lbellus mihi nunc ad manus non eft ) furnum qui amblt 
panes denfis ordlnihus locatos feu circumpofitos. Sic vero iam 
Dalecampius quoque interpretatus erat, denfis tamquam 
asminis ordinibus : fententia minime fane incommoda , Γι 
modo Graeci fermonis ufus illam vocabuli notionem ad- 
mittir. Quo de ufu nihi! mihi comperrum efle fateor : 
nam quae ex Platone apud H. Stephanum in Thef. T. II. 
pag. 170. c. adferuntur duae diftiones , «Γίέξο^Ό/ <τολιτ<- 
κλ) , acicrum ordinationes , achi luflrationes & rtccnfiones , 
tum, οΓ/ίξόίΤωΐ' ίίττβτθώ/ , caflra movere ; nihil quidquam 
ad id, de quo quaerimus, conficiendum valere mihi vi- 
fae erant. Itaque in eamdem fere cum Burgesso fen- 
tentiam accipi poffe iilud vocabulum exiftimavi , ut idem 
fere valeant Sis^oSot atque ^iti^iyjix, fuccejfiones exeun- 
tium 6» intranihitn ; hoc difcrimine, quod , cum ille ad ko• 
mines retulerit hanc diftionem, ego ad panes referendam 
putarem , fnquentcr fibi fucccdtntes m furno , ut αΐϊ'ι tximan•• 
tur, alii riirfus infer.intur. Nifi fortalTe , ficut «Γΐίξο,ίοι etiam 
dicuntlir curfus aflrorumy & orbicat , atque clrculi , quos illa 
fuo ciirfu vekui in fe redeuntes conficiunt, fufpicari li• 
cuerir, pertincre illam diftionem ad defignandam figuram 
fplrakmy aut conantricts quibufdam circuUs conflantem ^ eorum 
panum de quibus agitur. 

Verf. 6 fq. ovf J^ii yovdLlt Θεαρίων ί^'αζ(ν. nTovttTf in- 
» terpretanrur doiti , pofieris , id eft , SKyovois : quaerant 
«cui probent. Nos fic : quos panes Thearion Panathenaels 
aediditj ceu artis fuat fpcdmen. Mos veterum, omne ζε- 
ι» nus artificum folennibus feftorum diebus de palma in- 
Mvicem contendere. Non eniin foli poetae fuas fabulas 
jjcommitrebant; verum etiam alii , quicunque artis ali- 
rcuius fiduciasn habebant. Hae funt quas Graeci «Γί<ξ?ι<, 
«Latini commjfiones paflim vocant. De quibus non repe- 
«tam quae nota funt omnibus : dicam tantum , verbutn 
ii'iS'et^ev hic aliter accipiendum non fuifle. Yovkf inter- 
wpretor Mimrvae fcflum natalidum. Panathenaeorum & 
« Quinquatriorum id fuit argumentum. « Casaubonus. 
— Equidem , quid hoc loco faccrem , dubius haeferam. 
•yovY) , foboUm, progenkm , libtros, haud dubie, & fatis qui- 
tiem frequenter, fignificat. Et plerumque quidem in lin- 
gulari nuniero iita notlone uiurpatum reperias ; fed & in 



ρ. 112. ΙΝ LIB. ΙΙΪ. CAP. LXXVIII. aSs 

dplurali, ut in Sophoclis Antig. vf. 641. ed. Br. At de 
foflins diftum an alibi occurrar, dubito utique. Pana' 
thenatoTum feftum in commemorationem nanvitatis AUner- 
vae fuifle celebratiim, fupra vidimus III. 98. b. ubi con- 
fer Animadv. pag. 166. Sed , Yovkf diiluin efle iliud fe- 
ftum, a nullo quod fciam auftore commemoratur. Sam, 
Petitus, Mifcell. V. 5. p. 7. ους /ίι yovsls Jegebat; in- 
telligens, auos (p-anes) pin/cre maiores noflros docuit Thea- 
rion: quafi vero Graece diceretur «Ttfi^Kvfi;/ τι τ /κ λ, do- 
are aliquem alujuid. Toup Emend. in Suid. Part. I. p, 12. 
nulla adieda ratione, ovi «Tij μόνοί fcribendum conten- 
dit , cui fuiFragatus eft Koppiers 1. c. Noftrae membra• 
nae vulgatum yoyAtf tenent. 

Πλάτώΐ? ev Topyia - - - ®ία,ρίων ο άρτ ο κότ ο ί, χλΙ 
Μιδί4ΐκοί• , &C. η Hodie apud Platonem [ Τ. Ι. ed. Η. Steph. 
»ρ. 5»8. Τ. III. ed. Bipont. ρ. 154•] fcribitur ΰρτοτοιοί^ 
wnon αρτοκότος^ ex nupera viri dodli emendatione; imD 
«ut vides corruptione. Etia.Ti Xenophon ufus eo vcca- 
»bulo [upToKOTCf] ut obfervat PoUux. CVII. 21. ubi vi- 
» de Interpp. ] T/iearion , MlthdecCs & Sarambus , a Platcne 
«nobilitati , etiam in aliorum fcriptis leguntur. ThemU 
«ftius Orat. I. Miflci<xo$• th ων evSOQsv η Θεαρίων. Scribe 
»apud eumdem Orat. IV. κάτηλο? οιηοί ti αύτοίτωλ»$•, κομ- 
iy4-<>TSpof μιχρω Έ,Λράμβου κλ) Qsupiavof.u CasaUBONUS. 
— Vir do6lus, quem apud Platonem perperara ίρτοτοιοΐ 
pro apToKOTof pofuifle Cafaubonus dicit, Henr. Stephanus 
eft, qui illam invexit fcripturam. Ante eum rede ίρ- 
τοκΌτοί legebatur, ( fic in Platonis ed. Baf, 1534. p. 
330. ) quod ipfum etiam apud Athenaeum cum editis 
tenent mss. A. & Ep, Quo de vocabulo, praeter PoUucis 
Interpretes, vide Viros do6tos ad Phrynich. pag. 95. 6c 
ad Thomam Mag. pag, 113 fq. 

T«f 'Ό>'\ο'πϋ\\Λν <rvyyiy ρΛ<^Ιύζ τΐΐν "S.iv.tKiv.rw. Sa• 
tis ubique celebratae Siculat menfae ; quarum etiam men- 
tionem Nofter fecit I. 2^. e. Laudanturque Siculi coqui^ 
XIV. 6^5. f. &66i.f. Reite vero hoc loco ff\>yyiypeLf 
η,ωί dedit utcrqiu nofter ms. ut eft apud Platonem. Te- 
mere cvyKeLTAyiypac^ljf edd. 

e κ<ύ Έ.ά.ρΛμβοί ο κά.'ΤΓηκοί. Ιπ omnibus Athenaei editio- 
nlbus fic legebatur, κλι ΣάpuμpJoς ο Kaptf/Sof, κλτ»' 
λο(. Ubi monuit Casaubonus : » Illa , έ ΚάρΛ^ο^ , non 
niuni apud Platonem : imo vero, uii cenleo, non iunt 



286 ANIMADV. IN ATHENAEUM. . p. 112. 

7>Pl-atonis, fed Athenaei, variam fcripturam coilicum Pla- e 
t>tonis obiter indiLaRtis. Lego audenter ji ΣΛρα/5β?, ό 
»;(Λτ. Sic quidam iilum noininar.t, nonSararr.bum: vide 
j>apud Tzetzem in deciiDa chiliatie. PoUux neque hoc , 
?) ncque illud ; led Saraborum ; fi modo ita fcripfjt , lib. 
jjVli. [ (edt. 193.] 'S.a.fj.liava. ΠλΛΤορ κάτΗλίν dvoux- 
ifO-iii, ίτίίΐνων cLvrov tir' Qivovpyta.. Piinquc umcn Saram- 
^ibum iiidigerant : in his etiam Dicaearchus in geographi- 
i)cis fragnientis. Apud Plautum celebris vinarii nomen eft 
η Ex^CTt:mbus , in Afinaria: [II. 4, 30.] Sed vina keri qu:ic 
V venJidi vlnario Exacraniho. Eeo non niemini eam viri ap- 
>j pellationeiTi urquain apud Graecos legere: ac fortafl"e 
nSarambo fcnpferant & Plautus & Graecus ifte comicus, 

Mquem poeca latinus fequirur auctorem.a Sammbus 

etiam unice vocarur cum apud Suidam h. v. tum apud 
alios mukos au6lores;in his, apud Ariftidem , cuiiis ver• 
ba protuilt lungerniannus ad PoUuc. 1. c. porro apud .Ma- 
ximum Tyrium , Diflert. xxxiv. (pas;. 340. ed. Heinf.) 
quae DiiTort. quarta numeratur in ed. Davii. Lond, 1740. 
ubi monuit Davisius , cum apud Pollucam I. c. tum 
apud Tzetzen Chil. X. 818. itemque apud Dionem Chry- 
foftomum Orat. IV. pag. 7^. ed. Moi-ell. ubique Έ. u. ρ α </.. 
βον fcriptum oportuiffe; & apud Atlienaeum I. c haud 
dubie fpongiae incurabere debere illas voces Ό Κάρ«|2ο<•, 
ex librariorum otiicina profedas. -Rurfus veroToupiu.vi, 
in Emend. in Suid. Part. III. p. 409 iq. fic apud Noitriim 
videas corrigentem, fere ut praeiverat Caraubonus, Σά- 
ραμβοί y κα) Έ,ά,ρΛβοί. Lirem oninem praeciderur.t 
nortri mssti , A. & Ep. quorum uterque & κίοΛβον & er*- 
pffSov pariter ignorans, nibil aliud habet, niii Σώρα/κ.5οί β 
}ik'!rvKOf ^ prorlus ut apud Plaronem legitur. 

ka\ 'λρίστο^άνηί. κλ) paniculam , quae deerat editis, 
conimode dedit ms. A. Dixerat Athenaeus fupra , ου //»-»- 
μονίνίΐ UhtLTm , quo refertur nunc κα.) (nempe c» fy.vtt' 
μονίύίΐ) Άρ/(Γ7οφ^-ΐ'κ?. Kaec ex Aristophane omifit Epit. 
Duo veriusComici in ms, A. &. ed. Ven. fic erant fcripti : 
"ΐίκω Qeupiav, oi αρΎΟ'ττώλιον hivrav 
iV δί'Τ/ κριβύ'Λ'ων iS'coS'ia. 
Dein, cum in ed. Baf. c;ifu nefcio, an confjHo, wi po 
fitum ciTet pro of , repetitus is error eft in ed. Caf. At 
in Auimadv. idem Casaubonus priorem verfum ,- oniii"- 
fa illu vociila, fic fcripfit; 



γ. 112. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXVIII, 287 

e "Ηκω Qeu^itciv , ίρτο-ΎαΚίον λιταν. 

Quod ferri non pofle, monuitToup , Emend. in Suid. Part. 
I. p. 12. quia &eupiuif fecundam producit, adeoque uni 
fyllaba longior forer veriiis : obfervanlque idem vir do- 
fius, rerpexiffe Ariftophanera Euripideae Hecubae ini- 
tium, perlpe^e docuit, (ibid. pag. fq.) fic coniiiruendum 
priorem veHum, "Ηχ.« θΐΛρίωνοί άρτοτώ^,ιον ^ verbo 
XiTwc ad Cequemem verCum reiedo, qiio & ipfe integer 
leti,irimurque iieret fenarius. Quain emendationem cum 
Brunckio (in Fragm.' Ariftoph. p. 230.) amplexus fiim. 
Fuerint fortafle, quibus magis probetur Vakkmarn con- 
ieitura, ad Euripid. Phoeniir. p. 75. "Ηλ» Θίαρίων ο τάρ- 
Τοτώλίον ikc. 

Verf.i. 'ίν ίιτ-τϊ κριβίίναν II ά Κ ι λ. Vulgatum iSO^iet, 
tenet ms. Α. »Quod verbum , quia Graecum non arbi- 
j>tror, {ait Casaubonus:] muto , ac lcribo eS^UAtet. 
η Sic appellat bafes quibus infiilunt cribani : illas dico ae- 
wneas menlas fub tefta poni iblitas, quarum meminit 
« Atbenaeus lib. VIII. ΐνί^κΛ κριβάνω ^ v'!ro&u{ τράτε^ΛΚ 
tyyjtKKiiv, ία-τύθευσά, τε τω -jvpi. In fornace calcaria (ο- 
i: lum lapide fternebant : qui dicitur Catoni fortax , cap. 
»38. ut coniiciebat magnus Turnebus. Ergo ita expone- 
})bamus: Adfum Theanon y reliBo meo αποροΓιο , ubi junt 
η clibani. κριβίνων eS'a^ioL^ periphraris, pro clihjnt. Fiirnis 
η lateres erant fubiefii , ut paulo poft dicitur. « — Tou- 
Pius, poftquam in Emend. in Suid. Part. I. p. 12. κριβ,ά- 
νων e S" ώ S' t α fcripferat, ρψοήατη tahrnam ciim Dalecam- 
pio vertens; revocati dein illa fcriptura, iS^aKta pro- 
bavit in Epift. Crit. pag. 108. ubi traoiavit ea, quae de 
hac voce apud Suidam leguntur. Quam correclioaeni 
cum Valckenario & Brunckio adoptans, fimpuciter/ti/ci 
intellexi , nec eis opus effe ad explicandiim i;lud vocaLu• 
lum ambagibus exiftimavi, quibus ulus Caiaubonus eft. 
Nec tamen diffitnulo , paene magis mihi probari id , quod 
fe maluiiTe Corayus nofter in Notulis mssris ait, cy«- 
Sia^ id eft, bonus odar, qui & paulo ante in pane nafio 
laudatus eil pag. iii.d. 

Εϊ//2ονλο$• — iv 'Opflavn. Nullus h, 1. ex ms.A. dif- 

fenfus adnotatur , qui alibi Ό ρ 9 ά r »' « gemina litera ν ha- 

bet p. 108. a. & d. conf. pag. 105. f. ΌρτΛνΐΛ hic rcriptUiii 

f in ed. Caf. i. & 3. operarum errore. Duo verius £u« 

Buu , Γι re^e percepi , trimetri iunt anapaeiVici. 



a88 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. n$. 

Tiwc <r« κολλΐΛΐ'«κ oiprav. κολλίκιον eft dlminiitivuni vo- f 
cis κόλλίξ , haud multo ante commcmoratae fiib inirium 
huius paginae. Corinthus de Dialeft. pag. 2^9. Κέλλ/ξ «Tg 
eΰ^τιv eicTos• ίρτου rrspi^tepouf^ ίζ ού τα. <πα.ρ i^uh κοκκίκΐΛ, 
Confer qiiae ibi Koenius adnotavit , & quac Interpre- 
tes Hefychii in Κόλλ*/.*?. Adda Focfii Oecon. Hippocr, 
in Κόλλιξ. Ihid^ w αυτοί <Γ' eic") τοΐί κοκκί^αΐί. De col' 
Ubis vide pag. iio. f. ibique notata. Verba ifla per er- 
rorem ad CUicios panes relata qKq ab Euilathio, fupra 
monitum eft ad pag. iio. d. In Ephippi verficulo po 
ileriori , pro vulgato κόλλϊκα, quatuor fyllabis κοΚ" 
λίκΐΛ fcriptum oportuilTe , cum ipfa Athenaei verba 
proxime praecedentia fuadent , ubi των κολκι κί ων memi' 
nijji Ephippum ait , tum metri ratio : licer enim veluti 
metro foluta vulgo fcripta legerentur huius poerae ver- 
ba , manifefte tamen duo anapaeftici dimetri funt , aut , 
fi malueris , unus tetrameter. A^ illa verba adnoravit 
Casaubonus : » Prima verba , ταρ' 'AλeξAί•J'/3oυ S'' ίκ 
i)€isTTa.>Ju{ KOhhittci (^etyfov t ita verte : cum ediffet col- 
nlicem ab AUx-^ndro e The£alL• mijfuin. Alcxander , opinor , 
» eil Pheraeornm tyramius. Pheraeenim, Thejfaliae oppi- 
«dum: collices Thijfalici , omnium optimi. Archeftratus: 
}»[hac pag. lit. a.j κόλλίζ, Θεσί^Λλιχόί• sOt ύταρχίτω. Ex- 
«trema [κρίβανα αίρτων) funt corrupta. Fortaife, χρίβίί• 
nvtov α,ρτον '. vel ex. ϋριβίνου ctproy. α — Ad metri ratio- 
nein , κρ t βάν ου άρτους vel λ ο τ ο ν fuerit conve- 
nientius. 

Aristophanis verfus ex Acharnenf. eft num. 872. in 
ed. Br. 

ADCAP. LXXIX. 

ΤαυΤΛ ffiTtd κρονικά, ία^τι. χ,ρονικα. , vetuflate obfoUta , a 
antlijujta, Vide Spanhem. ad Arilloph. Plur. 58' i. Jbid. 
νμΐϊί ya.p ovt' άλφ. » Agnofce reuquias veteris poetae , 
»cum ait, h^iif ykp ούτε ά,λφιτο/Γ; γ^αίρομεν 'ττλ.ίιρϋί ykp 
ηοίρτων η ίτόλκ. Si unam adiicias dipodiam , integri fue- 
»rint fenarii duo. " Casaub. — Priori vertu flilciendum 
fuerit metrum interferta ye particula, 'H^els yap ov7s y' 
άλφ/τβίβΊ 'x^ciipoy.sv. 

STSi <Γέ κ α) Λ λ λ 6> ΧρυσίτΎου του ΤυΛνέαί Tvyypi^• 
μα,τι iVi7Vyj>Vf i-rtypct^ouiyu ^Apj οττ ο ιϊ χ,ω. nlncidi in 



ρ. 113. ΪΝ LIB. III. CAP. LXXIX. aSj 

a Μ αΐϊιιτη Chryfippl Tyanti Llbrum. Cur ait aUum? Nihil eniin 
«praeceint quo ilUid refcras. Scribe 6Te) cTs Kctycu Xp.« 
Casaub. — Eiufdem Chryfippi librum, 'ApTo>toT<>cbf 
infcriptum, citat Nofter lib. XIV. pag. 647. c. quem U- 
brum non fuifle diverlum ab eo qui '^fιTi'τonκhί hic no- 
minatur, facile fibi perfuarentj qui conrulet au6>ores fu- 
pra a nobis citatos , ( ad pag. 112. d.) ubi de permuta- 
tione vocabulorum άρτοκότο? & ά,ρτοτοιίί egimus. Vixif- 
fi ailtem illum ChrysippUM haud multo ante Athennei ae•' 
tdtcm , perquam probabiliter a Cafaubono paulo poft ob- 
fervatum videbimus , rurfufque infra ad XIV. 647. c. 
Quare pro κλ) ακκω fufpicatus fuin ksli ve ctheT for- 
tafle legendum ; ut hoc dicat , quoniam etiam m rece nt em, 
in nuperam aUquam fcriptionem incidi : cui voci eo et- 
iam aptior hic fuerit locus, quod ea ratione το ysaKsf op- 
ponetur ro7i κρονικοΊί. Ibid. 'ίρ-χομα,ι κλ\ Λυτός λ4 ζ ω ν. 
Cum htyav effst editirm, Casaubonus tamquam de 
fua comeotura monuit : η'Έργομοα κί^ων non reile pofi- 
«tum, pro ipyjB^ai κέξων. Herodotus , ίργ^ο^Λΐ ίρίων vel 
η^ιρΛίταν. Athenaeus non multo poil, [pag. ir6. e.] gp- 
"X°/^*' κά•)-» λέζαν τι rrep) Λυτών. i^ — Atqui ipfum ?^s~ 
ζαν, in futuro tempore, hic quoque dedere noftrae membr* 
A. Totum irtum introitum huius capitis omifit Epitomator. 
Ό etpTOTTi^iiOi cipTO!. Sic ms. A. άρτοττίνικοί ms. 
Ep. άρτοττικίνοί penacute edd. Si accentum in penulti- 
ma pofitum velles, circumflexus erat adhibendus. ArtoptU 
cius panis Plinio, XVIII. 9, 21. num. i. & cap. 11, 27, 
ubi monuit Harduin. nomen habere a vafe vel tefto, in 
quo excoquebatiir, quod άρτοττίΓ&ι/ vocabatur. vide Pol- 
luc. X. 112. Ad latini nominis formam , & ad formam l'e- 
quentium nominum κκιβΛνίκιοί & (χ,ονρνίκιοί , malles for- 
taffe Λρτο'ΤΓτίκι oi cuin Harduin. & aliis: fed ferenda 
b eft membranarum fcriptura. Ihld. χ-κφανικίου κλ) φουρ- 
vtKiov. Cum paulo poft in <φουρνίκ{οί confentiant cum 
fcaitis mssti A. & Ep. & hoc loco (^αυρνικίου etiam habeat 
ms.Ep. recipiendum hoc puravl. Pro φουρι/Λκ/ου, quod 
hic erat in ms. A. & in editt. vett. temere <φουρΐνΛκίου eft 
in ed. Βλ(. De iftis panum nominibns vide Plin. 1. c. Uid. 
ekv S'e K%) 5•χλΐίραί ζνμπί Ι ρ•)/ λ ζ η. Sicut mox ίξ kvsi- 
[/Avti! ait, fic haud dubie hic ekv S's sk ckk, aut ia.v cTs 
Xiti e κ σκκηραί fcripferat. k κ σακηρ^ς & ipycLffv} cor- 
rigebat Coray. Mox, pro κ^ιβανίκιος eft κλ) βΛνίκιος 
Animadv, P^oL IL Τ 



»90 ANIMADV. IN ATHENAEUM, p. 113. 

in ms. A. quod notandum ob alios dmiles earumdem mem> b 
branarum errores. 

ματερίΛν. «Chrysippum Tyaneum y tx quo tzm mul- 
»)ta recitat hic Arrianus, recentem Athinati temporihus fcrU 
ij ptorem fuijfe , indicio fu-nt Romana vocabula quibus ud- 
«tur: ut, S^eJ S'h την μα,Τζρία,γ α,νειμένιιν TetsTv. MatC' 
nria Latinis eft , quam vernaculus fermo noi\er ραβαηι 
«appellat. Plinius: CXVllI. 11, ay.] Durat fua Piceno 
nin panis invtntione gratia , ex alicae materia. « Casaub. — 
^uTepiciv antepenacute fcribebatur in edd. CQntra Graeco- 
rum in talibus nominibus ufum. Sex ifta verba omifit Epi- 
tomator. Paulo poft vero ματί^ΐΛ cum editt. vett. habet 
ms. Ep. ubi melius μοίτερίΛ ed. Caf. Jbid. ίρτοί KiysTett 
Ku'7r'retS'OKiof. V Panis Cappadocii etiam libro IV. [ p. 129. 
«e. ] fit mentio, in Carani nuptiis: 'rpoo-eS'<)Qti κα.) ά.^'^υ- 
» fiovv άρτοφόρον afTuv ΚΛ-ττΑί^οκίων. « Casaub. — Con^ 
pag. 112. c. 

Ίον Ss roioiJTov afTov oi Σύροι λΛγ^μζΐν '?rfoaetyopevovffi, c 
vSyris [inquit] dicitur lachman 'ijlc panis. Hebraeis di• 
η c\t\it panis , lechem: Syris & Chaldaeis, lachma. Pro• 
j> pius ad vocem λΛχμΙίν accedit Chaldaica άϊίΥιο in Glof- 
j)fis Aruk , lachmanijoth : quatn interpretantur de ultifnU 
^imenfae fercuUs. Sed monuit me ex aliorum Rabbinorum 
jjcommentariis Pctrui Chevahrius , vir linguae fanSae dum 
j> viveret peritifllmus , mihique ob fingularem pietatem & 
»morum probitatem chariffimus, lachmanijoth Syris fuiiTe 
wappellatas, quas nos Francoceltae vocamus ohlias : de 
»>quo fatis diximus in praecedentibus. « [ad pag. 109. d.] 
Casaubonus. — Vide Buxtorfii Lexicon Chald. Talmud. 
& Rabbinicum , <:ol. 1135. & Bocharti Chanaan lib. II. 
cap. 7. pag. 806. ed. Cadom. 

Keti iffTtv eiv&si ^ΛραίτλίίίΓ/ο?. » Hic ttv6og fignificat 
ηγ^ρωμα, & per excellentiam colorem rubrum. Sic infralib. 
|>X1II. pag. 564. b. Μ ykp <t\^m avdof ίι-ισ-ττείρει. Ita 
α & Hippocrates ctvGtjpk ufurpat in fenfu τβν ipvdpk, cf. 
»»Foes Oecon. Hlpp. in "Ai/fiof. « Coray. — civSof de co• 
lorc diilum , praefertim purpurarum , fupra vidimus , III. 
89. a. Cui notioni etiatn hic unice locum dare in -νετβοΜ 
Uttna debueram; fed ita, ni fallor, utproillis, eflque ad 
ruhrum colorem accedens ^ ponerem, eβqut colort fimills : nem- 
pe Syrorum panis ille colore fimilis eft ei quem Graeci 
mo^lem vel Cappadocium adpellant. ColorU haud poilreniam 



ρ. 113. ΙΝ LIB. ΙΙί. CAP. LXXIX, ι<)^ 

C rationem habuifle hunc fcriptorem, mox faris perfpicue 
ipfe oftendit , cum ait , iKv.n γ^ΰμα. κΛΚΚίστον : eodemque 
pertinere videtur vocabulum λαμ'τρ^ί, quo paulo ante 
bis ufus eft. Dalecampius \QnQrzi^ farinac βοή firnilis. 

/2ωλ•,)τ?^of libri confentiunt omnes. Deinde vero, manife- 
iio vitio, βουκΪΊης eft in ed. Ven. & Baf. pro quo βωκί" 
τ n $• ed. Caf. Sed β ω κ» τ η f communi confenfu dedere 
mss, A. & Ep. quod quin reciperem eo minus dubitavi, 
quoiiiam & Romaiii in ea voce (boletus) vocalem e te- 
nuerunt. Scripturam per iotj, βω\ίταί, ex Galen. lib. 11. 
de Alim. Faculr. cap. penult. citavit Bodaeus ad Theophr, 
p. 28. ubi videndurr. an meliores quoque codices vulgatam 
tueanrur fcripturam. Citat ibidem idem Bodaeus^aAirst/ ex 
Paulo Aeginsta lib. I. cap. 77. ubi βωκιτΛΐ faltem , pen- 
ultima longa , oportebat ; ied in vecere quidem Codice ma^ 
nu exarato , quem Brunckii noftri liberalitati debeo , 
perfpicue βωλ,ϋτΛΐ fcriptum reperio. Eft in eo codice Ca- 
put -Ttp/ "Ύ^νων Jtrti ^Χυκίηων , numero «s id eA,quintum & 
feptuu£:efimum. Ad hunc Athenaei locum haec adnotavic 
Casaubonus : »> Boktlnus & boUtes videntur elTe quem 
)>alii βα^ίαν: Hefychius tamen maiam, non ρ anem nomi- 
jj nat. ΒίνλίΛ , inquk , βακίί• //ά^υί" ίί<Γό? τι ίν rciii ^v» 

Έφ^ -ή iTtrikrcit. Minime improbo Ιψ' ηί , quod habent 
editi: fed εφ' « eft Uinulque codicis icriptura, quam de- 
bui tenere. Ibid. ύτοτά.ο'Ο'ετΰΐ,ι τω κζ^ά,μω yJivS'pt 
Tif . iir ι -π k σ σ e τ Λ t malles : fed ferendum vulgatuin iu• 
dicavi, quod tuetur codex uterque mstus. υ'ΤΓΟ'ττά.σΐετΛΐ 
diftum intellige refpeftu του αίρτου : iiempe ί'ττί'ΤΓά.δ-σίταίΐ 
quidem τω κερά,μω , ledita ut fit ντο του αίρτοΌ. Simillima 
ratione, paulo ante, υτοτΑσαομίνης μ,ήκωνοζ dixerat. τω 
xgprtf /ίϋ tacite correxit Cafaub. de quo iam ante monue- 
rat Hoefch, Nempe fic refte dabat Epitoffie Hoefchelia- 
na, cui adfentiuntur noftri mss. A. &l £p. Corrupte τω 
ριμω ed . Ven. & Baf. Uid. ku) ζκκιι -γ^ρωμαί κ ά, λ λ ι β- τ ο r, 
ϊμοίον τω φουμώαω τνρω. VercommoaQ κά,ΚΜστον mss. Α. 
& Ερ. pro quo Λ^ιστ ον edd. Ιη Epitome deiti defunt 
quatuor verba, quae in editis fic legebantur, olov τω 
K^tvp.. Tvp. corrupte haud dubie : ubi reate ομοιον pro 
οίον dedit ms.A. In voce <^ουμώ<τω , qiiae pure pute lati- 
na eft , nil mutat idem codux. Caeterum an apud aliutu 

Τ 2 



a9i ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 113. 

quempiam fcriptorem mentio occurrat cafd fumo duratiy 
non habeo exploratum. 

το κΛΚουμΐνον k^ToKcLyei.voy. Videtur idem eiTe atque rb d 
λά^'Λί'οΐ' ρ. iio. a. Ihid. tii tTs τλ κατν ^iS^tet Kuhou• 
fiivct τ^Λκτ ci μίξει? ωα-τίρ λα) eit άρτο ν. Perperam οί 
Ss pro eif <Γέ ms. Ep. ΚΛτυρί^ΐΛ vero ambo dedere 
codd. A. & £/7. pro KcLTvpiet quod erat editum. Dein 
poft ΚΛττυρίίΊΛ arriculum Tci, quem ibi ignorat rns. A. cum 
editis , repefit ms. Ep, fic , τλ ΚΛτνρί^κί τ λ κακουμ. 
Ύρίκτα: & eodem modo ex Epiioma Euftath. ad Iliad. τ'. 
pag. iii6, ^6. addens etiam κλ) particulam, rk κΑΚονμ.. 
kcl) τρΛκτΛ. Sic vox ϋΛτυρίίΊα ^ quae ex leftione codicis 
^. adiedlivum nomen eft cum fubftantivo τράκτα iungen- 
dum , fir fubftantivum nomen. Quae probabilior viderur 
ratio , cum ipfa forma dlmlnutiva, ΚΛτυρίί'ιον ^ [ιώβαπη- 
vum nomen arguat. Quare non miror, eamdem rarionem 
etiam H. Stephano in Indice Thef. col. 11 35. b. fuiiTe pro- 
batam, ubi Athenaei verba ex hoc loco itacitat, iiti ab 
Euftathio adlata funt. Caeteroquin vox χατύριον nufquam 
alibi, quod fciam, nifi apud Suidam legitur, in il!a glof- 
fa : Κατήρ/Λ elS^i τ^ακουντο! ^ rk ταρ hy-h Kctrrvptct. In 
ifine, ubi vulgo legitur ωστηρ κολ sjV <*pTof, quo pafto 
ferri vox ίρτον poffit, (quam tenet quidem ciim editis 
uterque codex ms.) non video: omninoque aut kpr•^ 
hkyAVov cum Dalecampio, aut hkyavov ^ hic fcriptum 
oportuiffe arbitror. Philoxeni GloiTae KkyAvet , traila in- 
terpretantur. Conf. Hefych. in hkyeivtt, & ibi Interpp. — 
«VoxRomana eft τρΛκτΛ. Quid eflent traSla vel trafiaein 
j>panificio , expofuit pridem lofephus Scaliger ad Tibullum : 
5>CI. 6, 86.3 inde reperitet ftudiofusleftor. Frequens vox 
« Catoni in placenrarum confeQione. « Casaub. — Vide 
Caton. deRe Ruft.cap. 77. Conf. Harduin. ad Plin.XVlII. 
II, 27. Ab eo vocabulo, traiefta lirera , duftam Fran- 
cogallicam vocem Tartam , Turnebus ftatuit Adverfar. lib, 
XXIII. cap. 10. cui quidem minime feadientiri Harduinus 
ait loco cit. 

AD CAP. LXXX. 

Teti/T* €x9s/t/€foy - - του 'Ραμαίων μeyΛλoσoφtffτβv &c, 
De hac ironica laude quae tribuitur ei homini , quem fub 
Arriani nomine induxit Athenaeus, vide fis quae dixi 



ρ. iij. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXX. 595 

Τ. 1. Animadv. pag. 14. quibus quod nunc adllclam ni- 
hil habeo in promtiK Ibid. Δά,μΛτβρ , σωφ/Λ^ l Intellige, 
α Ttif σοφίαί\ Sic Ήράκλε*? , tSv βίμβρά^ωνί VII. 287. d, 
e τίντίί ivct ϊ'χϋυσιν όφθαλ/α^ι/ , ωί μ'οκίί ^tk rb ίτλ»- 
Sof ορίν. wFrigide di£lum : ut vix cemere pojfint , ob multitu• 
» dinem , i. e. quia multi funt uno codcmqut oculo utentes. <t 
CoRAY. — Mihi haud fatis Hquere fateor. Intellexeram > 
tam multos codites fimul vix tantum cernere , quantum unus 
qiii utroque oculo utcntur bene valente. Ibid. μακαρίου^ - - 
μΛΚλον ίΤέ μΛΚΛρίτΛί. Vide Animadv. ad pag. io8. f. 
f Ουτβ/ , ΛνιττΌ-πο^ξς &c. Intellige ώ cJto;, 6 vos! nam 
pergit dein in fecunda perfona loqui , 'ίΓρο'ττά.τωρ υμών, 
At ipfam illam vocem non debueram a fequentibus fepa- 
rare, quae etiam fjmul cum his legitimum efficit hexa- 
metrum : 

OwToi ΰνιτΎο'ΎαΙ'εί , γ^αμΛίζυνά,^εί ^ aepioiKot» 
Quae dein feqiiuntur, distefta membra poetae funt. Si 
tamen ex eadem confecutioue verfuum Eubuli defum- 
ta; fuerint ifta initium hexametri, 

αλλότριων Krectvav 'TctpttS'iiTviS^ef — — 
Si ex diverfa fabula, aut ex alia eiufdem fabulae parte; 
poiTis in i^is, 

Kcipvyysf , ίκλοτρΊων κτιά,νων τΛρΛΧ e/Tf /«Tff , 
fenarium agnofcere iambicum : cui tamen an veniam da- 
turi fmt artis magiftri ob tres continuos pedes anapaefti- 
cos, addubitare fubit. Quidquid fit, notabis vocabulum 
^αρα<Γε;τΐ'ΐ<Γε? , idem valens ac 'ττα.ρχί'ηονί , ταραμΑ^η- 
7cif , fed in foeminino genere enunciatum ; quod quo re- 
feratur , docebit nos is cui fuccurret fabulae argumentum , 
e qua dufta illa verba funt. 

Aioysvt]! - - - eheyev , otpTov eff&istv ΚΑΚωζ 'τετοιίΛμένον, 
>»Vetus didum eft» non oportere toIs ΐί^υσμ^σιν uti ceu 
» liTeV/t/ao-i. Haec funt alimenta , quibus neceffario vefci- 
« mur , ut exhauftas corporis vires reficiamus : illa funt 
vfcitamenta^ quibus appetitum irritamus. Perditiilimi catil- 
« lonis fit , non alimentis velle ali , fed gulae irritamentis. 
» Hoc difcrimen fublatutn ivit Diogenes Cynkus , cum 
navlditate magna placcntam vorans , ( Gregorius Nazianz. 
»> σ-ιι<ΤΛμονντΛ ait fuiffe ; fcribens in priore lulianea , non 
»fine allufione ad hanc hiftoriam , Diogenem prae cupe- 
«diarum amore poftpofuiiTe lovi eiiTfKeTf ίρτουί ro7s σ»- 
η^αμονσι:) interrogatus quid QaQtet y panem ^ inqult, pro• 

Τ 3 



i94 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. nj. 

Tnlt conftElum. Cuius refponfionis , obfcurae multis, vis f 
>»patet ex iis quae ante diximus. Significavit enim canis 
« impiirus , fibi effe ίί'ίσμιηα , quae fint aliis »^νσμΛ7Λ : 
j>neque ulium feinteriUa difcrimen iacere.«&c, Casau- 
BONUS. — Ad eamdem narratiuaculam, fuper qua tra- 
goedias iftas civit vir opiimus, pertinere videtur id quod 
de eodem Diogene apud cognominem Laertium his ver- 
bis traditum legimus: VI. 56. 'Ερωτ»θ£κ, ei β-οφοί τλα- 
κουντΛ ίσδίουσι; Ώάντ Citiv , ωί κλι οΪ hoi^ro) ανέρωτοι, 
Interrogatus , αη fapicntes plactntulis vsfcenntur ? Omnibus, i/t- 
quit, vefcuntur , Jlcut caeteri homincs. Acpoterat, puto, idem 
quaerenti, cur ^ cumfapiens habtri vellet, libenter {fiita res 
ferret ) ptacentuUs vefceretur? haud abfurde refpondere quod 
ad eamdem quaeftionem Luciafleus Demonax refponde- 
bat : Putas-ne ΊξΐίΗΓ , βαΙά5 favos conflruen apts? (Lucian•. 
in DemGnaft. cap, 55^) 

ω kotclS^ kyy^v Λΐ. St fanavox, quam eodem moda 
fcriptam tenet codix A. omifit autem Epitomator; valebit 
id quod cum Dalecanipio in verfione pofui, patinarum 
firangulatores. Sed eo fenfu >.orTd.^(f,yyji.t fortaiTe oportue- 
rat, quemadmodum legiile Dalecampium exiftimavit Ca- 
SAUBONUS, cum ait: »Probo Ktivr clS kyy^cLi fcribi, 
«ut eraendant dofti, non κα^τα^ίγχναι. Similes funt vo- 
»ces in hoc fcriptore, [IV. 162. a. ] λ,ο'ΤΛί'α<φυσ»τα) & 
w ^0TciS'ap'Tu.yiS'ut. » — Mihi vero paene perfuafum eft, 
λοτ aSOhi-x^voi aut λο wetcToxe/^ci legendura , i. e, . 
patinas li/igentes. Referendum autem hoc vocabulum ad 
duo illa, quae paulo poft leguntur, λενκων vvoyctffTp. ut 
λαταί^οΛοι-χο) \svx.m vToyeiarTpi^iav, idem fonet ac λεί- 
-χρντεί Κοτά.^'Λς ^ενκίν v^oycL<rTp. Ο vos lingentes patlnas: 
candidorum fuminum, Valet enim idem 75 VTroycta-Tptov vel 
t^-^oya.ffTptS'iov atque τΌ ητριον vel ητριαΤον aut w inpia.iet , 
ut ex Polluc. II. 170. & VJ. 72. imelligitur. cf. Noilr. 
VIL 302. e. f. 

sjspois ου 'Trctptt.yjepomTei <p6iy y ea 6 e , Hei) 7ei( tiffU' 
yjcii αυχ. oLyeTS. 'φ§ίyyεσ&ί ,τα,ί «β", ουκ cίyετe ed. Caf, 
omiiTa κα) particula : quae fi aheft, reftius fuerit φβε^/- 
yεσ6af, ad '^α.ραγ^ωρουατεί relatutn , quod habent edd. 
vett. quae & ipfae Kct) ignorant. Et ms. A. quidem pari- 
ter φθε•}/•}/? c-fla I habet, fed fimu! y.a.\-• etys7e:Q)e. 
quo coliigitur, φ βί-^ζ-^ effflg eum debuiffe, fuo vero mo- 
re ΛΙ cuQi i permutaiTe. Sic vero iimul ad verbum ^λ- 



ρ. 114. ΙΝ L1B. 111. CAP. LXXX. 29S 

^αγωρονντίί cogltatione fupplendus fuerit infinitivus ^fle-y- 
ysffdat^ hoc modo r ufceiV gxepo/i• ού Tupety^mpovvref (φβί^- 
yfffditi, ) i^^uyyea^i (μόνοι,) κα.) rkf ησ. ονκ a.yi7£. Mox^ 
a ccfTav ij 80"Tg«v, genitivos partitivos, cum editis tuentur 
inembranae. Ibld. τΌ^ίν υμΤν , tiSevAi &c. Formula fre- 
quentis ufus in familiaxi fermone, 'jroQev σοι; fcil. iiw, vel 
yivoiTo. Vide Indicem Graec. Epiftef. in nofle^ 

Tbv ^ipyiihov , OV Ttvef κΛλονσι ^Λκύσιον. η De pane 
ntkargeh habes apud Grammaticos : de thalysio etiam apud 
»» Theocriti interpretes in eius poetaeThalyfia.M Gasaub. 
— De ^apyt}\6) pane apud veteres Grammaticos nihil mi- 
hi contigit reperire. Hefychio & Suidae, έ ^ctpynhoi , olla 
eft , in qua primitiae frugum coqutbantur , Dianae 6» ApolUni 
offerendarum in Thargeliorum foknni. Etymologus vero do- 
cet, To ^ίρμον di£ium effe ^kpyn^ov. De Cereris facro ^ 
cui ΘΛλύιΓ/Λ nomen, agitur apud Theocr. Idyll. VII. 
Apud Hefychium gloiTa eft : ΘΛΚν^τιοί eiprof ocrh riii Λλ&>• 
νεττόμενοί τρωτοί : in eamdem fententiam cum Cratete 
apud Noftrum , ubi ait , ^itpyvKov κΑΚεΐσ^Λΐ 7'hv εκ τ«γ 
σ^Jyκoμ^S'ϊlς τρωτον ymμεvύv : quae verba repetens Eufta- 
thius ad Iliad. t'. pag. 680, 29. pro ^kpytihov ^ ^cthvffiw 
kpTov nominavit; quod vocabulum ifti fynonymum ςίΤβ 
docuerat eum Athenaeus. 

κλ) 7)>v αησα,μίτην. Ad vulgatam olim fcripturam, 
T^f ΰ-Λμίτίΐν^ adnotavit Casaubonus: ηΈ,αμίτίΐν pa^ 
» mm invenio nufquam : itaque lego koa tW σηοΆμίτην» 
wSed placet omnino ledio quam fubiecit nobis Epitoma 
») Hoefcheliana , in qua verba haec κλ) τον ^«ΐΛμίτιιν ifto 
«loco non habentur , fed paulo mox , hoc modo, "Εστί «Ts 
» x.eu σησΛμΊτΥίζ κλι ο τυραμουί <Γ/λ σησΛμων τεττόμενος , 
»>χαι τά,γΛ ο Λυτός τω σ»α•αμίνω ων. Ιη Excerptis quident 
νσα.μ'ηης fcriptum eft: fed quisnon videt, β-ίκτΛ/χ/τΜ? ef- 
V fe fcribendutn necelTario , hac admifla verborum texr 
jjtura?" — Vetuseft menda σΛμίτί\ν, pro σηα-Λμίτην , 
quam & ms. A. tenet, & fuo in exemplo invenerat Epi- 
tomator. Caererum fuo arbitratu , ut iaepe alias , fic hoc 
loco idem Abbreviator ftruiluram mutavit verborum, 
& partim etiam ipfa Athenaei verba. Similiter vero in 
noftro cod. Ep, fic fcribitur: κλ) σ-Λμίτηί^ κλ) τνρΛμουί , 
^Ίλ σίΛ^Λμων 'τεττόμενοί. ο uvTOf ΤΛ•χΛ τω σ»σΛμίνφ» 
νηνΛμίί'εί ^ dorice σuffΛμίS'εf, commemorantur in placen- 
urum numero lib. XIV. pag. 646. f. & IV. 172. e. CQn- 

T 4 



ί^6 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 114. 

fer Hefych. ίη Έ,ιησΛμηηί , & Έ.ηα-Λμ.όίντ eipTov. Pro κα» a 
7ά.χα ο etvrof , eft κλΙ τά,γει ο αυτ. in ed. Caf. 2. & j. 
operarum eriore. 

cuJ^g Toj/ ά,νά. (TTurov ΚΛ\ούμενον, Defunt haec Epito- 
mae. τον vct (ττον ed. Baf. & Caf. nefcio an & ms. A. 
€x quo nihil difcrepantiae adnotatum : ν α στον ed. Ven. 
At νίστον panem nemo novit ; de ναίτω vero pag. i ii.c. 
d, diftiim eft: hic autem exrpediabas nomen in fuperiori- 
bus praerermilTum. IUud efle ΰνάστατον , idque hoc loco 
reponendum, dubitare nos non finit Suidas, in iufta lite- 
rarum ferie haec fcribens: ^Ρίνάστατοί' 'τλΛκούντων εΤ- 
«Tof. oyTc/ (Γί ΛυτοΑί ΊοΛί ίρρηφόροΐί eytvovTo. Falli enitn 
KusTERiJM, cum ex vulgata hoc loco apud Athenaeum 
leiStione corrigendum Suidam contendit , declarat & He- 
fychiana gloffa , Άνύστατοί' τλακοΰντο! ysuof : & Eufta- 
thius.quiad Iliad. ff', pag. 1224, 3i.idem nomen ex Pau- 
faniae Lexico adnotavit: quem Euftathii locum ii infpe- 
xeris, intclliges, quae Suidas 1. c. habet, ea non (ut 
Kiifterus exiftimavit ) ex Athenaeo , fed ex eodem Pau- 
fania dufta efle. Reftituendam Noftro illam vocem mo 
nuere Pierson ad Moer. pag. 142. & Valckenar. ad 
Theocr. pag. 398. Utd. ταΤα αρρηφό ρ otf. Cum tsuV 
eipvii<popot( vitiofe eiTet editum , monuit Casaub. nScri- 
5>bendum o? τλΓ? άρρϋφόροκ yivsTAi. De Arrephoriis tefto 
« [ in Minervae honorem celebrato ] & virginibus am- 
ytphoris^ Harpocrarion , Suidas, alii.« — Et Suidas qui- 
dein, cum in hac voce, tum in Ά^άίττΛτο/. Veram h. 1. 
fcripruram dedit nofter ms. A. Vide Meurfium in Grae- 
cia Feriata, voc. ^Appii<popiet. 

rrvpcifj.ovi, Rurfus memoratur, XIV. 647. b. Conf. paulo i> 
ante, ubi de σ»σΛμπν\. Hefychius: Πυραμοΰί• eiSOf τλα- 
κουντοί, ΐκ rrvpm τζιρν^μΑ-.'ων κλι μζκηι Άναί'εί'ίυμίνωι. 
Aicx , pro σ»(τά.μκν y corrupte σίΚΓΛί/έΐ'ωι/ ed. Ven. & Baf. 

των '^(ctyovciiv. nbiayoveis explicai Hefychius, oi vapsm 
■mi^svTo roi? bsotf.u Casaub. — Inde, pro τεττόμβ' 
voi, quod mox fequltur apud Noftrum, τΛρΛτι&ίμενοι 
malles cum Sopingio. Sed ferendum vulgatum; pro quo 
paulo ροΛ ( lit. c, ) ubi eadem gloffa ex Nicandro repe- 
titur, yιvoμevoυί; habemus. ^ΐος (five ^tof) pro 3rsOf di- 
cebant Cretenfes, tefte Hefychio : fic & Boeoti, ut do- 
cet Grammaticus ined, citatus a do£to Hefychii editore. 
JhU. αρ^ξα. Forf. άρίξε/ί. Nonunatus autem videri po 



ρ. ιΐφ ΙΝ L1B. III. CAP. LXXXI. »97 

b terit hic panis a legumine illo, cui ap&Kot vel Λρβιξ no- 
men; de quo vide H. Steph. in Ind.Thef. Cui non re- 
pugnat, quod le^umina in univerfum fic definit Galenus, 
Ut eos effe dixerit fruElus Cerealcs^ e quihus panls non con" 
fiadtur. Ihld. Tetf Ά6αμΛσ•ιν. Perperam Tcip ^Κ^ά.μα.(τα 
edd. Et magis corrupte TcLfik ^Λμα.<ην (fic ) ms. A. Mox, 
in vulgato κλ\ S^h hovvTttt nil mutat idem ms. A. In 
Epit. ddunt huius Capitis poftrema. 

Α D C Α P. L X X X I. 

Δ ecp Λτο V y vrrb Qe(j-a-ci\av. »Sufpefta funt κΛΚουμΐ» 
ytvov cT' άρτο ν υτο ©ζσσα,κων. Panis ίΆρά,τον fupra fa- 
w ita mentio ex Nicandri Gloffis. « Casaub. — Vulga- 
tum olim <Γ' οίρτον tenet ms. A. omifit autem Epit. Ego 
vero Cafauboni nutum fequi non dubitavi. vide p. iio. d. 

Ibid. 'ETvtTciV λεκιθίΤΜν* ίρικίταν τε KuhslffSai, 

>> Scribe 6τνίτΛν , [ pro vulgato ivhctv ,] &c s ρ ε ι κ t τ u. v, 
Μ Non eft diverfa ratio nominis : nam etiam 'hvof eft 
^>ipeyμ'Όfy five-jvpbi ίρηρει^μίνοί.ΐί Casaub. — Non im- 
probo i ρξΐκίτΛν y quod etiam tuetur aliquatenus ms. 
Ep. in quo eft ίρρεικίτηί. Sed & ίρικίταν probum erat, 
quod tenet ms. A. cum edd. Nam perinde & ίρίκω & ίρείκα 
dicitur , /f j/i^o , contundo. Vide H. Steph. Ind. & Herych. 
in ^EpeUet , ibique notata ab editore. Quare dein etiam 
c ερϊΐ ριγμένου teneri potuit, quod dabat idem ms. A. pro 
ύρ»ρειγμένον, quod erat editum. Conf. Foefii Oecon. 
Hippocr. in Έρει'κω. ερρηγμίνου habet ms. Ep. quod ex 
interpretatione Epitomatoris eft, a verbo ρίίγνύω: quem- 
admodum eriam apud Hefychium epsUei per pnyvvsi exr 
ponitur. 

^npoTVphav, τον Λυτό'τυρον αρτον. αντότυροί panis com- 
memoratus eft pag. i lo. e. — ίι Xeropyritam alibi non memini 
«legere: memini pferopyrltam adnotare apud Hefychium , 
»ubi fufpicio mendae non habet locum. Eius verba fic 
« eduntur : Ψαροτνρίτοίί ^ άτότυροί αρτοί' ο'ι J^e, τυρ/εφθίκ• 
»)c/ «Γέ, ΚΛκ'ΰί. Dubitare ηοη poiTutTius, de eodem pane 
«utrumqiie loqui, imo eiusdem gloffographi verba utrum- 
wque defcrlbere. Herychium , fi quld iudico, fui codices 
»in errorem induxerunt: longe enim Athenaei leftionem 
wantepono. « Casaub. — FortaiTe dialedio nefcio qua 
^np^i" olim dicebatur pro ξ>?ρόί•, Sic certe apud eumdena 
Hefychium eft etiam gloffa , Mgi-o4«poy• ημίξνρον. Mox, 



«98 ANIMADV. ΓΝ ATHENAEUM. ρ. ιΐφ 

quam ex Nicandro adfert gloiTam, ^iAyovAf άρτους ^c 
eamdem paulo ante ex Tryphone prolatam vidimus. 
. Κιγό'ΤΓΤίοι <Γδ Tb/ υ^ο^ίζοντα. eipTov Κυκλίστιν κακουσιν» 
» Dalecampius interpretatur fiihacidum panem, Sic acidai 
»vel acidulas aquas vocant Latini, quae Graeci όζίζοντΛ 
»1 i/cTitTet. Alio tamen nos rapit audoritas lulii Pollucis, 
»qui [VI. 75. ubi mendofe ΛΛΚΚίστίΐί vulgo edimr pa- 
«nuni illorum nomen ] pro ύτοξίζοντΛί dixit, Toyf «if όξν» 
ii cίvttve'yμίvoυί^ fafligiatos vel turbinatos ^ ad inftar forbo- 
«rum. Hefychii locum , foede corruptum, non praeter 
Mrem hic correxero: Κυλλάβ-τκ άρτο? τίί g:/ AJQ/y^rTo) ocr^ 
ι>ριζων ίξ όλνραί. Cedo iftas radices, ex quibus confit cyl- 
«lartis. At enim , fi fit ex radicibus, quomodo ex olyris? 
»^De radicibus olyrae fentit fortafle gkDffographus ? Mir 
« nime : nam & repugnant verba huic interpretationi , 
»& Herodotus, a quo & Hecataeo fumferunt omnes. 
71Άpτo(φctyίova■^ Xe, inquit , [ Herodot. II. 77.] L• τκν 
ijohvfiicuv ToiivuTee οίρτουί ^ tovs ίκεΊροι κολλ«στΐί [hodie 
» κυλ^ϋστίί edunt ] ΌνομΛζουσ-ι. Quid plura l Scribendum 
«aio ex Atheaaeo, kpros τις iv AiyvTja, υτοζίζων, έξ 
νοκύρας. De cyllafie infra iterum libro X. [pag. 418.6.] 
»)Quam varie autem nomen hoc fcriptum reperiatur , ante 
«nos aliis obfervatum eft. « Casaubonus. — Vide He- 
fychii, PoUucis, & Hercxloti Interpretes ad loca citata. 

In vtrfu hexametro ex Aristophanis Danaidibus pro•^ 
lato , poftremum vocabulum maiufcula litera ab inttio 
fcribi debebat , ΠιτΌσιριν. Eft enim Pctofins philofophi no- 
men & aftrologi Aegyptii j de quo vide Suidam & quos 
ibi laudavit Kufter. 

Quod deinde ait , /έ Qv(triipm\i HfKetvS^pos , indicat, Co» 
lophonium Nicandrum fuiiie quem paulo ante nominaverat ; 
qui & alias femper intelligendus, ubi patriae nomen non 
adieftum. Vide quae paulo poft notamus , ubi de Philemo- 
nis libris rr&vToSwTruv Χριισταρίων agitnus. Mox , Alexi- J 
Dis virfus pcniilt. dimidiatus, ut a nobis editus eft, fic in 
fuperioribus etiam editionibus fcriptus erat: monuitque 
Casaubonus , partem illius omiflam ab Athenaeo effe , 
quae ad inftitutum nihil faciebat. In primo verfuy refte 
poft (JLQhti parriculam y fulciendo metro inferuere edito- 
res, quae defideratur in msto A. 

Βλη/ν-Λ. «Scribo cum Heiychio /^λμΑλ, non β/.ϋμΛ.α 
Casaub, — Nempe fic Hefych. Βληβ*, aprot έντίθρ/χ- 



ρ. 114. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXI, 299 

d μίνοί. Βλίγ/Λ vero apud Noftrum tuetur uterque nofter 
codex : & tenet H. Stephanus, Thef. I. 666. conferens 
cum vocab. βκωμοί^ quod ab eodem verbo /?Λλλω deri- 
vat Euftath. ad OdyiT. a!. pag. 39, 15. a quo & vox ^λ«• 
μΛ duita eft. conf. Etymol. M. in Βλω^όί•. 

Φιλί^μων cT' ev τράτω Πα.ντο^'α.τω» γ_^ριι<ηηρίων. De 
omnigims Oraculis interpretatur Dalech. quem & alii 
fecuti funt & Fabricius in Biblioth. Gr. T. I. pag. 1 10. 
Mihi vero longe diverfa notione accipiendus ille titulus 
operis, ad explicandasg-/()//ji fpedantis, vifuseft. χρΜΟ'Τίί- 
ficL dicuntur omnis generis commoditaUs ad vitne ujum per- 
tinentes , spud ίρΓυπι Noftrum IV. 204. f. & figillatim va• 
fa ad vhae itfum idonea , uUnfiUa , & fupdleUilia^ , ut docet 
Pollux lib. X. ieft. 11. Scripferit igitur ille GloiTographus 
Phikmon, praeter ΆττίΛΛ? λεξ^;? η Υκωα^ας , etiam fe- 
paratim libros, quibus vocabula & nomindi Rerum omnium 
ad vltae ufum peninentium , & figillatim Vaforum , Utenfi- 
lium & SupeUi^Uium expofuerit. Neque aliud fuifle argu- 
mentum arbitror trium illorum librorum '?refi Χρασπιρίων 
κτίντων , ( fortaffe & ibi ταντοΙ^Λτων fcriptum oportue- 
rar) quos Nicandro Colophonio, qui non modo poeta, 
fed & Grammaticus fuit & Gloffographus , Suidas tribuit 
in Ki>iuvS'pof. Vox τνρνος^ de qua hic agitur, cum pa- 
nis quoddam genus denotet , potuit a Philemone in eis li- 
bris exponi , qui de Varus vitae Commoditatibus agebant : 
quoniam vero , ut Hefychius docet , etiam maElram τι/ρ- 
vlv dixerunt nonnuUi , fuus rurfus huic vocabulo locus 
erat in eifdetn Philemonis libris, Λ χρίΐδ-τίιρίΛ riglllatiin 
de VafisSi UtenfiHhus accipias; fic nempe cum 'τυρναν tam- 
quam vas domefticum in illo opere commemoraiTet Gram- 
maticus, fimul alias eiufdem vocabuli accepriones adno- 
taverit ; in his eam , qua de panis genere quodam ufurpa- 
liir. Sed quoniam ibidem, ut mox docet Arhenaeus, et- 
iam de aliis panum generibus egit , vocabulum yjn<r7rpiit 
notione magis generali de Rebus quibufqut ad vitae ujunt 
commodhatemqne pertinentibus accipere malui. Caeterum 
'ίτνρν'ος , de panc ufurpatum , ex rrvpivos abbreviatum no- 
men, idem vaiet ac uvTO-Trvpof, de quo iupra pag. iio, e. 
ubi vide notaia. 

e βκωμ.ΐκίου ί Ts άρτουί Όνομά.ζίΟ'ύΛΐ Kiysi rouf ^χον• 
TUf kvToy.cCf , ovf 'Ρωμ.αϊοι κο^Γράτουί• heyova^. »Βλω- 
ημ,Ιί eii J>ucce,i tcnuis iive p^rva. ΗϊΓχςΗ. Βλω/ιχΌί, if)^vaf 



30<5 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 114. 

>» '\ωμό<. Inde /?λ«/Μΐλιβί άρτοι , ^ai incifionts hahtnt , & dl- e 
vvifi Junt in parvas bucceas : imo vero in quadras. Nam 
wideofubdit, Latinis quadratos dici hos panes. βλαμίί igi- 
«tur quadra eft, non buccea : quod Hefiodi declarat ver- 
»fus, de alimento operarum rufticarum , ['Ep-y. 440. 3 
»*ApTof ^siTviiffuf TSTpkyKvqiov 'οκΎΛ^κωμον. Ineptum eft, 
»arbitrari ruftici hominis famem oHo hucccllis poile ex- 
w pleri. At quadrac , maiores erant partes in formando pa- 
»n€ folitae notari. Virgilius in Moreto: 
)) — -__ lamque [πΐαίΐατη 
nformat opus , palmisque fuis dlL•tat in orhem > 
» & notat imprejjis aequo discrimine quadris. « 
Casaubonus. — Vide Hefychii Interpp. ad voc. /2λ«- 
μ.Όί •. ubi Salmasii adfertur coniedura, βλωμιαίουί 
pro βκωμικίαυς corrigentis, ad Vopifci Tacitum pag. 614. 
Tenet vero βκωμικίουί ms. A. Mendofe [ίωμίλιοι οίρτοι ha- 
bet ms. Ep. 

βραττίμ»ν - - τορ TiTvpirtlv οίρτον. Cutn βρατΊ' 
μην eflet editum , adnotavit Casaubonus : „Quod fe- 
>>quitur, βρωτίμίΐν re &c. fufpeftum eft de mendo. Fal- 
« luntur qui ex hoc loco vocem βρωτίμη referunt in cen- 
j)fiim panum: nam omnium panum nomina vel cognomi- 
«na eiufdem fiint generis cum αρτοί. Igitur reilum eflet, 
κβρωτίμνί. Ne id quidem placet : eft enim contra ana- 
rlogiam. Scribe βρωμίτίΛί. Videntur βρωμον non{o\um 
wpro graveolentia ufurpaiTe, verum etiam pro infuavitate 
j> & iivTi ec.t)S'txi : ex eo panis furfuraceus appellatus βρω- 
» μίτ»ί. u — ConieSuras praecidic oprimus nofter cod. A. 
in quo βρΛττίμην. Epitomator haec omifit. Sed codici 
noftro fufFragatur Hermolaus Barbarus, CoroU. 109, 
ad Diofcor. fol. 32. col. 4. (edit. Colon. 1530. ) ubi fic: 
3> Brattimes & Pityrites idem eft qui furfuraceus , a quibus- 
»dam euconos & teuconos appellatus. « Ductum eft autetn 
illud vocabulum a verbo βρίητω , quod in verbis ad 
traBadoncm panis pertinentibus refertur apud Pollucem 
VII. 24. ubi ebullio interpretantur , parum refte. Ineil 
quidem'ei verbo aefluandi, effirvefcendi, notio : fed maxi- 
me denotat acfluando expellcre , eiictre ; qua rzuont ϊβρΛνζν 
apud Suidam exponitur Ικ τί? ^ΛκάσσΊΐί εις r)\v yiiv sppi-ler, 
&ί apiid Hefychium, Λνέντυσιν, ίξύ-χεεν. Sic & apud utrum- 
que Grammaticum , Bpa.<r<rer ζξει, ίνοίβίλλει, Denique 
vero propriam poteftatem huic verbo ineffe iailandi , qua- 



ρ. 114. ΙΝ LIB. IIL CAP. LXXXI. 301 

e tUndl , atque adeo vanno vel crihro excutlendl , docuic 
RuHNKENius ad illam Timaei gloiram Platonicam : Βρά,τ-. 
reiVy kvAKiveTv , 'dix-rep oi rhv σϊτον KAGetipovTef. Hinc Άττβ- 
βρά.<ΤΛί apud Hefych. & Etyinol. το ί^αα-τϋσΛΐ five «Γ/α- 
^TiVifc/ nvpovi >i eihevpet : & τλ ^ΑτοβριίσμΛτα , apud eof- 
dem , ΤΛ σκΰβαΚΛ rrvfiwv ^ purgamenta triticiy five , ut Sui- 
das habet, quod inprimis huic loco aptum eft , τα. τί- 
rvpet , id eft, furfures. Inde igitur βρ α,ττ i y.*i f α.ρτο< , 
( nifi forte βρίττ t μβν , pro βρΛττίμιιν ^ debuerat li- 
brarius) idem qui τηυρίτης. Mox deinde, ubi evKovov η 
TevKovcv editur, particulam ij ignorat nofter ms. A. cae- 
terutn nil mutat. Nufquam alibi , quod fciam , voca- 
bula ifta occurrunt. Si quis coniedurae eflet locus, ha- 
riolabar equidem , pro ίΰκονον fortafle iyKovov fcriptuni 
oportuiffe, id eft, ίστευίτμίνον , deproperatum. 

Φ / λ « τ ct f «f ToTf Άτώχτο/ί•. Reftius Φ 1 λ « τ 5 < fcri- 
bitur apud Suidam, & alibi. "Ατβίκ,τίί, inordinata , indige" 
βα j i. e. Mifcdlanea: quem titulum plures auftores libris 
fuis infcripferunt. Intelliguntur autem plerumque mifcd" 
lae ΗΊβοήαε, quemadmodum diferte Suidas interpretatur 
in voc. Έ,νφνρίων ; hoc loco vero Glojfae mifcdlac : nam 
adieftoillo fubftantivonomine, Φίλητα? iv άτακτο/? Γλ«3•- 
(Tcttf^ citatur a Scholiafte Apollonii Rhod. ad IV. 989. 
Conf. Valef. ad Harpocr. voc. UuiavsTi , & Menag. ad 
Laert. V. 26. \r\ στοκέα., quod fequitur , nil mutanc 
niembranae. ffTovf^ea operarum vitio fcriptum in ed. Caf, 
3. ne puies a-rrovS^eet debuiiTe, Poteras CToS'in fufpicari , 

.quod idem fonaret ac (ττοί'ίτης panis, de quo p. iii. e. 
Sed mera fufpicio foret ; eoque magis lubrica, quod vi- 
detur in Perfica lingua quaerenda illius nominis origo. 
Certe, quod adiicitur, VTb των ffvyye vav μόνον λλτλ- 
να.κίσκί7^Λΐ , ( fi vera illa fcriptura ) non in univerfum 
de cognatis intelligi par eft , fed de illis Regis Perfarum co- 
gnaiis , de quibus agitur lib. II. pag. 48. e. ubi etiam Tb 
ffvyyeviKbv α,ρκττον ( convivium cognatomm ) commemora- 
tur. SufpeSam vocem auyyev^v habet Coray, corrigit- 
que exiytv ων, recordatus verborum Antiphanis p. 112. 
c. ^ωί ykp όίν τις evysvht yiyai & quae ibi fequun- 
tur. »Iftud igitur panis genus (inquit ^ adponebatur tan- 
wtum iv ταΐί yevviKaJs tvw/Jaii ^ (infra pag. 347. d. ) in 
η nobiliorum epulis, u 



ya. ANIMADV. ΪΝ ATHENAEUM. p. 114. 

Α D C Α P. L X X X I I. 

Κλι μύ.ζΛί, De maiis cankr infra, XIV. 663. a. h, 
1ι\α.ζΛν Hefychius inrerpretatur ϋκ'ριτΛ 'ττίφυρμίνα. vS^uTt 
χα) έλαίω : Suidas, τιιν 7poq>hv τίιΐ' λτΌ '^ά.Κα.κτος κα.) σί- 
του. Piura in compendio dabit Η. Steph. Thef. Τ. II. cok 
806. Ibid. » Auitore Atlienaeo , φατνών vocarunt Athe^ f 
3) nienfes ma^^am rh y.ii Ayuv τετ^^ιμμίνϋν ^ non muliumfub* 
iiaHam. Hefychius ait , ri)v α.τρί'πτον : &ί Hippocrates άτρι- 
πτΎου μίζπζ Taepius meininit, opponens ei rhv τριττήν^, 
« Reperio etiam panes ΰτι-ίττουί apud Ariftotelem , Pro» 
«blera. fed. XXI. « Casaus. -— conf. IV. 149. a. ibt* 
<jue ndr. 

KApS' Λμά. Kv\v. »Mazae hoc nomen eft ifl ediris li- 
« bris , itemque in Hefychianis. Literula tamen mutata 
w Λ Λ ρ cT <ϋ /[/. y λ Η f fcribendum arguunt Eclogae audor & 
j» Euftathius. « Casaub. — Habet Μύ(\μ^ K<tpS^Auvhnv Ew• 
Aath. ad Uiad. /'. pag. 639 extr. & Od. a. pag. 52, 13 fq. 
rempe ex ipfa Athenaei Epitoma : quare nullum per ie 
momenrum ad firmandam hanc fcripturam adfert Eufta- 
thii adfenfus; nifi quatenus teilificatur, in fuo Epitomes 
codice eum fic fcriptam vocem reperiile. Et confentit et- 
iam nofter ms. Ep. Nec vero idcirco ifta fcriptura prae- 
ferenda vulgatae , quam & vetuftae noftrae membranae 
cutn Hefychio tuentur, eamdemque & Photius agnofcit 
in Lex. ms. citato ab Hefychii editore. Et Photius qui- 
dem, non ^itlcum,{ed P-erficum facit edulium : Κ^χρ^αμά^ 
λ«* μόίζίί ίκ κΛρί^ίμηί μίμΛ'^μένη ^ βρωμΛ 'γινψ.ενον iic-p- 
eiKov. o't S^ky Π64ρ<ΓΛ^ώλ« λε:)/ον?ίΐ*. Itaque verba ταρ' 'Afitr- 
vtttoif, quae praecedunt, non ita accipienda , m dicat , 
apud Athtnienfcs in ufii ejfe Ίβα ma^arum gemra : led apud 
Jitticos fcriptores mindonem eorum ficri. lifdem verbis, ταρ* 
'Ahvatoify refpondent deinde ifta, eti <f s ir£tp"AAXjWelv< &c> 
Quod autem καρ^^αμΰκί) pro κα.ρ^'Λμά.λπ icripfit Epito- 
mator, άοΆΊ viri error eft^ cui fcilicet nomen iftud ex 
Iliade (1'. 150, & 292.) notum erat, ubi oppidum Mef- 
feniae fic nominatur. 

βήρνκΛ. » /ί « ρ α ξ , magnae ma^ae nomen : fed de no*• 
>»mine ΐδάραξ five βήραξ diximus lib. IV. cap. vii.« [ nem'- 
pe ad IV. 140. a.] Casaub. — βήρΛκα, quoderat e<ii- 
tum, irt Hefychio praefidiutn invenit , ubi Βήρ^ζ* /^■'■ί''ζ(ί 
^tyAhn. Sed &. idem Hefych, Βη^αλ•^• - - /χά{«? Λνα^ίν 



ρ. ίΐ4. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXII. 305 

{ κέρατΛ ίχον^Λί : ex eademque fcriptura apud eumdem, iit 
Τολι/τΓΗ , natum eft corruptum βήρικίί. Et βίιρηκΐ^ unice 
PolluxagnofcitVI. 77. Eademque formi βήρηκΛ h. I. dedit 
ms. A. confentiente ms. Ep. qui mutata quidem orationis 
llruSura (δΗρ«ξ habet. Quod IV. 140. a. legitur βά-ρακετ, 
Doricum eft. ΙΙήά. κλ) τοκύταί. η Tolypae mazae a figu- 
77 ra fic didtae. Lanatn purgatam & carminatani in globos 
«componebant, qui poftea colo aptabantur : id vocatur 
«τολύτΜ. Inde igitur tolypae placentae, vel liba potius,a 
Mfimilitudine formae nominantur & libro XIII. Clementi 
«Alexandrino [Admonit. adGentes p. ii. a. edit. Heinf.} 
Minter orgiorum τλ Ayiat. numerantur σ»α•α.μΛί τυρΛμ.ίί'ί^ 
ντολύτΛΐ και τότΛνα τοΚυόμ<^Λ\Λ. u Casaub. — Vide 
Η. Steph. Thef.lII. 1586. Apud Noftrum lib. XIII. pag. 
571. f. w τολύτΗ denotat pllam five globnm lanarum carpta^ 
nim , & generatim pilam , glohum , ^^lomerem, 

f ξ Άχίλλε/ωι/ χ,ριίων. η De hordeo AchUleo confule Theo- 
»>phraftum , [ Hift. Plant. VIII. 4. & ibi Bodaeum a Sta- 
«pel p.934. ] Galenum in Lexico Hipp. & cum dehoc, 

«tum de Achlllea mas^a, Euftathium. « Casaub. Sui- 

das: ' kj^thheiav (ex Ariftoph. Equit. 816.) tovtsVti κρι• 
iaiv KdiAsifm ΚΛΪ tvyevZv : nempe, ο-ττϋίΛί kv mVG/ov oi ΆχίΛ- 
λεαί iWw, ut ait Euftath. ad IJiad. /2'. p. 259, 30. Ibld. 
^piS^amai τε. Vide Meurfium ad Hellad. pag. 51 fq. & 
Nimnef. & Pauw ad Phrynichum, pag. 52. Ibid, μεκι• 
TovTTAV. Sic fcripfit Epitomator, & cum eoEulIathius 
ad Uiad. 0'. pag. 1022, 13. re6le : eft enim a μέ\ί, μίλι• 
Tof , /αίλίτόείί•, //f AiTO€i"ff<t, Ibid. κ&) κρίνον , ΚΛλούμξνον χα) 
νχί^μά τ< &€. Perperam olim diftinila verba erant hoc 
modo , Keti κρίνον καΚούμινον , κ&) σγβμά. τι, ubi ftc opor- 
tuiffe , ut a nobis editum , ratio docebat : & fic accepe- 
rat Epitomator, qui paulo planius exprefllt fententiam , 
itafcribens: και κρίνον καλίΓτα» <Γέ κρίνον και σ-χβμοί τι 
&C. Conf. Euftath. 1. c. 

ταρ'Ά^ολλοφάνίί sf Δαλι'ίΤί. ΑαλνίίΊ edd. & Δαλ- 
tilsi ms. Α, tiDalmdem Apollophanis fabulam nufquam , 
»Γι fatis memini, invenies. Legebam ActuviS'!^ ut alibi in 
»his libris : vel certe Actvhh^ [ Δανλ/<Γ/ voluerat: ] nara 
»Suidae nominatur inter huius poetae dramata Δαλ/ί. « 
Casaub. — ΔαυνίίΊ nufquam , quod fciam, fcriptum re- 
peritur : Δανλΐ<Γι legitur lib. XI. pag. 467. f. in ed. Baf, 
& Caf. fed ibi utchiS'» habet ed. Vea. confentiente ms, A, 



^4 ANiMADV. IN ATHENAEUM. p. iij. 

<juod convenit cum Suida in ΆτολλοφάΐΉί• , nifi quod f 
apud hunc Δάλ<$• penacute fcribatur. Eft autem ίΌ-Χΐς 
( five icLhii ) appellativum nomen , dcfponfatam figniii- 
cans. Hefychius : AAhiSOc.r rki μ.ίμνί\α•τενμίνα,{. Scribi- 
tur etiam per τ literam idem nomen. Sic apud eumdeni 
Hefychium : Τάλκ* ίι ^swoya^oi rrctpSivof ku) κατωνο' 
μαα-μέν» nvi. Ubi, quod a dodo Editore e Photii Lex. 
ms. citatur , Τώ.λι^οί•, τ»7> ^fAAo-ya^oy c-Jriai• Άρίο-τοφά- 
ν«ί•. fcrraiie Άτολλοφάΐ'»? debuerat librarius. Conf. Sui- 
dam in ΊΛΚίς. 

In Alcmanis verbis , perperam ^fiSO.nic-y.AS rs erat 
cditum. Reote ^ρι^Ακίσ-κα. ts dedere /πίί. yi. &: £p. quod 
etiam ex Epitome Hoefchel. commendavit Cafaub. 

^Tyeicc S'i καΚΐΊται &c. » Moris fuit apud veteres , ut , a 
«qui Deorum templa adirent , domum inde aliquid rc- 
«ferrent bonae fcaevae graria: puta, vel libi fruftuliim , 
Ϊ) vel unguenti aliquid, vel denique frondem virentem. 
)> VdUtudlni conduciTC iilud quidquid effet , quod e loco 
«facro abftuliiTent, publicus fuit populorum Graeciae er- 
»ror: propterea decermini illi fecerunt nomen vyin&^ 
lyfanuas. Kefychius : '^TytsiA• άλφ(ΤΛ ο'ίνω κλ) ίλιΐίω 'ττε- 
J) (pupctuivcf y.ci) τΆν το et ^sov (pspoy.svov , eirs μύρον , ei'- 
«τ£ ^uk^oi. De h2C hygiea Athenaeus hic loquitur : Sani- 
vttas appdlatur τηατα t qu^ii in facnficiis datur^ ut deξuβetur. 
wNon dicit, morem hunc fuiffe, ut libum iftud domiim 
«referrent qui Deos venerati erant. Videtur fuiiTe libe- 
» rum , vel ibi ftatim abfumere , vel diutius lervare apud 
j)fe. Etiam in facris populi Romani /j/ziVji aliquando da- 
» batur praemii loco : fed is ritus diverfus eft. Adi ad Pli- 
»nium libro XXVll. cap. vir. « Casaubonus. — 'Tysicts 
niazae meminlt etiam Pollux VI. 76. 

Hesiodi verfus ett ex 'Efy. vf. 508. Mox ^ thc ντοιμζ- 
vuhv hi'^63v κα.\ Λκμαίαν bene edd. ubi caret x*) ms. A. 
fed agnorcir ms. Ep. 

y.et) S'pa.u.(t ( fic corrige, pro ίρί,μΛ ) Ιίτ/^ράφε^-βίί/ Φον- b 
n'v ου ^hrrsKevdepovi, MivcivS'poy cT' iv 'Ρατιζομένω 
ka) άτελευδέύΛρ sipiVKivut. Novem verba , Φρυνίγ^ου — «- 
fnKfvAi , cum in editionibus Ven. & Baf, deeflent, e codi- 
cibus Italicis adiecitCafaubonus. Eadem verba videoipfius 
Cafauboni manu ex Aegii collatione margini libri adfcri- 
pta , qui olim Cafauboni fuerat : ibique refte fcriprum 
Φ^υνί-χον 'ΑίΓ6λίν9δ/)ου$•, quod eft etiain iams, A. Pro 



ρ, ii^. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXIII. 305 

b quo quum per operarum errorem in ed. Caf. i. 'k-reKeu- 
6epof eiTet expreiTum ; inde, qui ed. Caf. α. &3. curarunr, 
ΆτεΚίύθεροί fecQrunt. Titulus illius fabulae, 'Α^τελίί'θέροι, 
^diiciendus eft albo fabularum Phrynichi , quem in Bi- 
blioili. Graec. exhibuere Fabricius & Harlefius : quo ia 
albo praetermiiTa eius fabulae mentio eft , quoniam in Da- 
lecampii Indice Scriptorum ab Athenaeo citaturum, edi- 
tionibus Cafaubonianis fecundae & tertiae praeiixo, com- 
memorata illa fabula non erat. Menandreae tkbulae titulum 
iv 'V ΛΤίζομέν ω , qualem ediderat Calauboims, agno- 
fcunt etiam ( ni fallor ) noftrae membranae. Sed in foe- 
minino genere 'Ρατιζομίν» eiFerunt alii omnes audto- 
res , qui magno nunjero fabulae huius faciunt mentionem. 
Vide Menandri Fragmenta a Clerico colle^la pag. 160 fq. 
& Fabricii Harletuque Bibliothecam graecam. 

Ku.) iTitrvvcarTovrof. Si vera & integra eft haec 
fcriptura, quam cum editis tenent noftrae membranae, 
intelligendum κλ) ίτισυνόιττοντοζ cLkka rivk , aut aliquid 
in eamdem fententiam , fcilicet , quumque idcm alia nonnuU 
la adaciTit , vel , quum In ω ejfec ut alia nonnulla -adliceret. 
Similiter , fed magis peifpicua ratione , pag. 123. e. ait , 
(jLiKhovroi 7oin(yii ίττισΜ^ι^ναν τινά,. Piacet vero Corayi 
noftri conieotura, pro sipJKivui και συνίττοντο^, 
fic legentis , ειζηκέναι, o-vvcl-pt τω ν οΖτος ( Γςίΐ. ο Ουλ- 
vTKtvoi) nrcLKiv ε;». Omnia, ifta, inde a verbis Παραίτ»" 
ticv iTg ν.α.τα.κί'^αν y prti^Jiermilit Epitomator. 

ADCAP. LXXXIII. 

C "^pToi, φΗίΤΐΓ, βί ίκ 'TupaVf kptQivmv eiV) τοΚυΤρ. Vide 
tle h. 1. Salmasium De Homonymis Hyles latr. ad cal- 
cem Exercitationum Plinianar. pag. 70. Nil vero mutiint 
libri : & in tam brevi fragmento nil temere mutandum. 
Denique plures laceo dubitariones, quae & mihi & aliis, 
toto hoc capite pailim oboitae funt : & univerfum hunc 
locum viris in hoc genere dodioribus difcuriendum relin- 
quo. liid. ol a-uyKoy.t7To] έξ ίσ. ά,κ. y iv ο μ -ev ο t. Sic 
mss. A. & Ep. ^sfo/xsf 01 edd. De pane ΰ^υyκoμ^<rτω cf. quae 
collegit Foes m Oecon. Hippocr. voc. "Αρτοί- avyKofxKj-Tli. 

d Φικιστίαν <Γ' ο Αοκρόί. HuiuJ Ό-^αρτυτικ-α laudantur 
XII. ^16. d. AioXf novetn verba , τύντεί <Γέ ot ^ερμαϊ 
άρτοι - - ίτίλυτροφώτερ/ τε , omifla in editionibus pri- 
Mimadv. Fol. /Λ V 



3θ6 ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. iij. 

moribus, ex Epit. Hoefch. & ex codd. Italicis adiecit Ca• d 
fauhonus , vocem άρτοι tamen temere omittens , quam 
cum caeteris verbis agnofcunt mssti A. & Ep. eatndemque 
etiam ex Aegii collatione Romana ad oratn fui libri pro- 
pria manu adfcriprerat idem Cafaub. In ms. Ep. vero 
omifla funt undecim verba praecedentia , oi cTe ίκ yufsat 
- - oKtyoTpoipUTspoi. Ibi perperam όλ/^οτροφ«τ?ροί rg icri- 
bitur in ed. Caf. ubi τε redie ignorat ms. A. Nempe in 
ed. Ven. & Baf. adhaeferat illi vocabulo particula ifta re, 
cuius propriiis locus paulo inferius poft '?το?^ν7ρο^)άτεροι 
erat , proxime ante ifta κλι εύ-χυκότεροι. Ihid. ευγυ- 
λότεροί , & paulo ante κα,κογνλοτ. per ο breve, redle, 
ut alibi , dedit ms. A^ Ibid. oi <Γέ ί εκίαί. Sic ed. CaC 
Commode vero τε κείωί ed. Ven. & Baf. cum mss. A. 
& Ep. quod teneri poterat. 

h «Tg 'fprvijtti κλ) καμινίτίΛί^ ο «Γέ Irrvlrnf καλούμε ν οί e 
κα) καμιν. edd. Sed vocem καλούμενοι ignorat uterque 
codex nofter, quorum auitoritate eam delevi. Mox^ «Γύο•- 
ντετΎοι κλ) ^υ(Γθίκονόμί)τοι fcripfi cum ms. Α, 
Sic erat etiam in aliis codicibus Italicis, ut ex notula msta 
Cafauboni in ora libri , qui illius olim fuerat, cognovi, 
Svsmmioi Ket) ^υο-οικονΌμί\7ο-ς ed. Caf. cum Epir. Hoefchel. 
& noftro ms.Ep. «Γύο-τί^ττο? ed.Ven. & Baf. omiflis dua- 
bus vocibus κα) ^νσοικονομ. Ibid. S^tk τ»ν του ίλαίου g τ ί- 
μιζιν. ί'τιμιζίαν ms. Ερ. Continuo ibid. εύεκκριτά- 
ιεροί Ίη plur. fcripfi , quia fequebatur κακοστομα.γ/ύτερίΐ 
in plurali, quod cum editis tQnet ms. A. Sed & ibi quo- 
que fingularem χακοστομαχωτερος habet ms. Ep. In hac 
voce autem finem huius ρ\\σεως facit idem ms.Ep. & igno- 
rat particulam y a. p, quam in ϊρΓο fine adiiciunt edd. c\im 
ms.A. Eam particulam ex verbo γίνεται vel yiv ον- 
τά, ι , compendiofe fcripto , ortam effe , acute fuipicatus 
erat Coray, monueratque iam in Notis ad Xenocrat. de 
Alimentis ex Aquatilib. pag. 168. Quod ibidem^ proxi- 
me ante , κνισσον pro κνισον habet ms. Ep. id quidem 
perinde eft. Ibld. ούτε ykp 'κττάνει κoiλίΛVy ούτε τάρα' 
τείνει. «Apud Medicos τω, τ«ι/ κοίλία,ν Ιστάνει ορρο- 
«nitur ταρΛΤΤ£/.« Coray. — Nec tamen aufus lum 
mutare vulgatum , quod uterque cod. A. & Ep. tuetur, 
Poterit 'παρατείνει id ipfutn fignificare, quod in verfione 
pofui , alvum moratur : quo denotatur fbriaffe mitior gra- 
dus conilipationis. 



ρ. ιι6. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXI V. 307 

f τ ρ ιγ^ο ρ ρ υ sTv. τριχορρύίΐν edidQTAt Cafaub. ubi acv 
centus fuit in ultimam deducendus. Poterat & τρι-χ^ορροεΐν 
corrigi. τριγ^ορεύείν quidem , quod tenet tamen 
uterque nofter codex , Graecuaj non ei\: nifi ftaruas , 
Andream medicum , Synim natione, foloece ftc fcripfiiTe, 
Ac poterat fortafle utcumque ferri τρι-χορρευβιν , a ρεύω , 
ρΐΌ ρέω, cuius futuriim ρεύίτω formatur. 

Mc«crj9eof φ))(7/, Commode Μνασί&εοί S'e (ftifi ms Ep^ 
Ibid. ix, T»7i" τ/φικ. Corrige in verfione, ex tipha. Plinius 
XVIII. 8, 19. Zea , olyra , tiphe : ubi vide quae notavit 
Harduin. & confule Bodaeum ad Theophr. cum alibi , 
tum praefertini pag. 955 fq. ad lib. VIII. cap. 9. AIox , 
τέττε ffdctt fcribe cum msstis, pro τ irr τ sc & cit ^ quoi 
exedd. irrepfit. lidem quidem deinde cum editis in 9 λα•} β» 
confentiunt: fed tam frequenter confunduntur q>cta-)v &i. 
φιια•)ν^ ut citra temeritatem , ubicumque res poftulare 
videtur , licitum effe debeat editori , in locum akerius 
fubftituere alterum. Ibid. εΐ^ίναι cTg νμ,α,ί ^εϊ. Commo- 
dum erat ϊ)μα.ζ , quod ex ed. Baf. in ed. Caf. propagatum, 
Sed nil opus erat , fcriptam mutare leiiionem : in υμΛ< 
autem confentit ms, A. cum ed. Ven. Denique, quod ait 

3τρ/φδ£ΐ'ΤΛ σιτίΛ, res ipfa declarat, a-niu. hic non a- 
hos in univirfum dici, fed figillatim cibos εκ του σίτου pura* 
tos y allmenta frumentacea , cibaria <x fruglbus cerealibus : de 
quo fignificatu illius vocabuli vide Foeiii Oeconom. Hipp. 
in Έ.'ί7οζ. Tum vero verbum τρ/φθει/τΛ non de exre- 
rendls frugibus cum Dalecampio erat accipiendum , fed de 
fubigen da majfu fannacea : queniadmodum lupra p. 1 14. 
f. ubi rhv (/.h etyctv τετριμμέν^ιν μά.ζΛν dixit, ad quae ver« 
ba confule quae a Cafaub. adnotata funt. Eiufdem ιιΓιΐδ 
verbi huius plura exempla H. Stephanus in Thef. T. III. 
col. 1325. ex Ariilotele collegit. Igitur ifta, τλ μη κτνρω^ 
^έντΛ ί) τ/χφθί'ντΛ σηΐΛ , latine fic reddenda erant , /rw- 
mentacea clbaria ignem non experta , aut quorum maffa non 
probe fubdda fuerit. PerperamTpu9fl£j'T«i.fcriptuin xncod. Ep. 
Poftremo , κεοΛΚα.Κ'^ίΛί 'ττοα'ϊ bene mss, A, & Ep, 
ke<fxKeLKyiAV edd. 

AD CAP. LXXXIV. 

MsTet 7cis το/αύτΛί•. jkf dedif ms, A, Deeft edd. Ihid. 
του ΧΛλ. copcttov. De honieo quod \0C2ihatuy falfamenio , 
diximus nonnihil ad I. 4, b. cf. mox ad hancpag. lir e. 

V 2 



3ο8 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 1 1 β. 

Hoc loco adnotavit Dalecampius : υ'Οραΐον^ qiiafi ου- a 
» paTcfV , falfamentam eft, e pulpa thynni caudae proxima , 
v& idcirco minime pingui. α — Palmerius vero; »He- 
»)fychius (inquit) apt7ov aidum vult τίριγοί rb κλτο. ' 
η το ίΛρ avvTt&sy.evov. Poteft tamen fic diilum intelligi , «Γ/οΐ 
»j το ίκ 'Trv^ay.vSOs rrsToim&cii wpa.icti και 6ϋ//6^εβοι/ί• oljffms. 
«Ex verbis Strabonis id coniicio lib. VII. [pag. 320. b.] 
i> de Pelamydum [ i. e. thunnorum ] captura : ε /V /s Έ,ινώ" 
iyrrnv Tpoioyccfc , άρΛίοτέρΛ τρόί rs την ^r^petv χλι την τλ• 
tifiX?iut.v ίστί.ΐί Exercit. in Auitores Graec. ρ. 49^. 

'Ηί'/οίΓόν φ»ί"ί τερί frkvTuv των ταριγ^υο^ίνων τά<Γ' e/pw- 
Kiveti. Ad haec, & quae fequuntur, ifta adnotavit Ca- 
SAUBONus : » Abfoluto eo fermone , qiiem de Panilus 
j> convivae habuerunt , tranfit auolor ad Salfamenta. Initio 
«proferuntur vtrfus xiii. quos Euthydemus pro Hcfie• 
j> dcis in libro dc Saljamentis prorulerat. Sed nae fuit hic 
» homo aut imperitus vehementer, aut impudens infigni- 
j> ter, qui putaverit reperiri pofle tara faruos ledores qui- 
»bus id probaret. Stultitiam hominis fjve fraudem dodle 
» hic Athenaeus coarguitj validiffimisque rationibus con- 
»)futavit. Verfus funt neque dofti , neque elegantes , ne- 
«que ^Tvov illum vetuftatis ullo modo redolentes. Haec 
wfuere illorum vitia iam olim: nunc ifthoc amplius etiam 
j> niendis deformibus funt inquinati. Quibus otii plus eft 
i»quam nobis, & maior rei coquinariae peritia, iis nos 
j> emendationem huius μΛ^ειρικϋί priffeainon invidemus. 
wlnterpretes quid praeftiterint, quid nos praeftare valea- 
»mus, ex iftis leftor cognofcat." — Archeflrato verfus il- 
lostribuit Gefner pag. 973. memor vocari illum τίν των 
9•\,οφά,γύν 'Ha/ocToi' apud Athen. VII, 310. a. 

Ϊ) Verfns pnmus &cfecundus, ab Eclogario pro deploratis 
jjhabiti, nobis non funt emendabiles. « [ Ex omnibus iftis 
verfibus non nifi perpauca verba protulit Epitomator. 
*Oti Ενδύ<ΓΗ/αοί• , inquit, Άβ«νΛΓο? , TapetTidsTai 'tiffioS^cv 
hiyovTct iiKKu. τε κα) οτι ν ^vvvav ωραίων Βυζάντιον έτλετ» 
(ΜΜτίίρ, Λα» σκΌμβραν και Ylkpiov κολιών αυΐ'νϊΐ τροφό? εσκβ 
τοΧί'χΓΜ. « Οϊτο! <Γέ ο ρήτωρ <pi)s-h , οτι ^otyeipcv ToLVTee. 
cV» μαίλκον &c.] »Vir dodus, [Dalecampius,] quem 
j> nuUae falebrae toto opere cogere potuerunt ut fubfifte- 
»>ret, emendabat, ιτρωτον μίρ <φακούί κα) κρι^ίιν, την έ'τ) 
n^oivnv. [Nempe fic vertens: 

L•nticιdam primum ac ordeum in convivium appofita 



ρ. ιι6. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXIV. 309 

a maxUlis ραηποβ pifcatores diffregerunt.^ 

9>Quanto erat tutius tacere quam adeo abfurda loqui ? 
j>Nos verba auftoris praeftare non poffumus: mentem 
MpoiTumus, & loci totius lententiam. Loquitur enim de 
«confeftione falfamentorum: pendetque hic verfus a vo- 
nce T/unfl-e-oKTf f , initio quarti. Illo igitur continebantur 
» neceflario pifcium & cetorum partes , ex quibus falfa- 
H menta conftabant : puta , caput, κΚίϊίί! , in^ov vel »Tp<oc, 
>> v'!roya.VTpiov , & omnia inteftina. Fuere etiam partes quas 
» vocarent T^ayjnhovs & ωμούς , etfi proprie nsque col- 
I) lum neque armos habent pifces. Ita interpretor quae fo- 
»la fuperfunt refte fcripta, αμφακες στόμα ^ de ore fcom- 
» bri aut thunni utrinque acuto. Cetera non poiTum emen- 
» dare. Ex i\s quae diximus , facile qui erunt acutiores 
« emendabunt. Ita vice cotis fuerimus funoti. « Casaub. 
— Qui emendare tentabunt, meminerint in vetufti» 
membranis pofterius hemiftichium fic fcribi , κα.) ΚξΐιΤΛία,ν- 
ΤΛ (hoc quidem abfque accentu) κα.) ^tonv. 

«In verf. 1. αί^ά,ξϋντο pro ii vS" ά,ζα,ντο placebat fcri- 
» bi : fed hoc quam umverfae fententiae conveniat , non 
b » video. " [ η i" ά ξ λ f το fcripfi, monente Pierfon ad Moer. 
pag. 41•] j> In tertio legendum , ch ταρίχό ττ λδω? 
jiuc^e BQffTopoi.u [Recepi τΛρ/χότλεω? , ut certam emen- 
dationem , pro vitiofo ΤΛμτΌκίωί. Non mutavi vulgatum 
etcTe, quia fic multi codices apud Homerum: & Hefy- 
chius, ''AJ^e, ηρεσε: & de fpiritu aifertQ Euftathius monet 
ad Uiad. v'. pag. 939, 8 fqq. perinde & knem adhiberi 
poffe a verbo άί"!?» , quod valet ίρέ<χκειν , & afperum , a 
verbo nS'eiv i. q. «<Γϋ είναι. ] nPifcatores & atarios Ροηύ- 
yycos intelligit. Pleraque falfamenta e Ponto afFerebantur 
»in Graeciam: ideo Bofporum vocat retpr/JaTheav ^ ple^ 
V num falfamtntorum, Res clara : nec opus teftimoniis, 
»quae in his libris multa. [conf. Polyb. IV. 28, 4. & 
η XXXI. 14• ] Scribe etiam oi Ti^oya.s-7poi , quibus venter 
ninflardolii tfl: non Trt/flo-yete-xpo». Gulac deditos vocabant 
η^ΛστρωνΛί ^ rriQovf , άβ-χον?, & ^υλάκουί, ut ad Theo 
»phraftum dicebamus. Sic & Dalecampius fcribit, ka 
«aliter interpretatur: [nempe, ventri obftquentes :'] quod 
»non probo. « Casaub. 

j> Quartus vtrfus ita habet : τ μίχτ σοντεί , τετράγωνΑ 
»Tet xnrpia τεκτ&ίνοντΛί. Ingeniofe Dalecampius ret 
νκύβΐΛ τεκτΛίνοντΛΐ : nam cybia fuiffe di£ta quaedam fal- 

V 3 



310 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p, ii6. 

«famenta certum ; illis vero optime quadrat t^ τετρά-^ω- b• 
j) vet : iic enim multa propter quadratam figuram a cubo iunt 
j> denominata. Sed abit longe haec emendatio ab edita fcri- 
5>ptura: etiam eonomine lufpeda, quod τΌ υ in ea voce• 
«femper audores corripiunt. Scribo τετρΛ^ωνΛ ταρίχη 
ητεκταήοΓΤΛί : vel τλ ητρια , quamquam hoc ηοη placer.«t• 
Casaub. — pro τμίισσ-οντΒί^ quod erat edituni , τμή- 
yovT ef dedit ms. A. quod non debui afpernari. Inde du- 
cuntur fut. i, τμίιζω , fut. α. τ/ν.α^ω: quorum thema τμγισ- 
σω itatuunt alii; ied praefens tempus a.1Ότμ^)yovσι habec 
Homerus lliad. τ'. 3.90. Reliqua eiufdem verius verba in 
membranis fic fcribuntur, re τραΛγονΛ ray^mpict (omnia• 
ifta abfque accentu) τίκτΛίνανται. In illis ταχ» rpia fu- 
fpicatus fum , fed minime urgebo, nihil aliud latere niii 
t ctyj » τ ρ / Λ ; ut "τρϊα. , poft τετρά-^ωνΛ pofitum , ( five 
τρίτα, fottafle oportuit) idem valeat ac rpiyiuva illa, i. 
e.fruflra trijngularca , quae dein rurfus verf. penult. com- 
niemorantur. 

f^erf^ 5. » Να/ jt/«v ουκ a^etKSi ^vtnoTs yevof όξυορύ^- 
}>χου. Putarunt k^aKki idem efle atque άπ,Γέί•, infuavei.. 
Ji[Sic Dalec] Verre: Certi quidim mortalibus non efl inno- 
n cuum genus oxyrynchu Helychius: ^kSO.xU' vyiii. Quip- 
j>pe S^iihsh eft latdere. : unde S'nAtiTt)picc, venena. u Casaub. 
— Potuit , quem alii h^vpvyy^ov vocant piicem, ( quocum- 
qiie ille de genere fuerit, de quo haud fatis video con- 
ftare) eumdem metri cauiTa b^vopvyx^oy adpellare ille ver- 
iificator. Sed cur non innocuum humano gzncn , adeoque λο- 
η'ιηιη , diceret pifcem , quem hoc uno confilio commemo- 
rat, ut &integrum & in frufta concifum faJe condiri fo- 
kre doceat ? Nempe melioris veraeque leftionis veftigium 
haud dubium in membranarum noftrarum fcriptura inve- 
nifle mihi vifus fum. Sic illaehabent, ou kclko. ίς ^vnrots» 
Cogira ΟΤΚΑΚΑΕΣ: nec fere dubitabis, latere hic OTK 
AKAEES. Μοϊ, verf. 6. cchsffTpnxsts, fere ut editi, omif- 
fo, modo accentu , habent membr. A. Pifcatores vertit Da- 
lech. In eamdemque fententiam Casaubonus : «Scribo, 
»inquit, ΛΜτρνχ/ΐί , pifcatores : khi τρυχόμίνοι.α^ — Ges- 
NERUS de AquatiUb. pag. 656. maiufcula litera icribens 
Άλ/ίττρηχε?? , nefcio quem pofuliim dici exiltimaverat. Mihj 
nii aliud nifi duas voces, Ακες τρ^χεΓ?, in unam hic 
copulatas videre licuit. In fine verfus ndenter ξκψι<ΐ<ΤΑν 
correxL 



p.w6. IN LIB. III. CAP. LXXXIV. 311 

C j> Odavum verfum , xeti σκόμβρων βνδίων τε κλ) ευγ^όρτον 
νλιβίβά,ττεω^ qui concinnarem , mulra veniebant in men- 
»tem:quo3 probarsm, nihil fucciHrebat. Plus animi fuit 
»Dalecampio, qui de raia hic agi divinavit: eam, puto, 
>»intelligens, quae Graecis κειόβατοί. Sed raiae ifti quis 
» locus inter (alfamenta ? aut quomodo ίϋχορτοί dicetur 
« xeioiSitTof ? α Casaub. — De λειοβόίτίύ vide Noftrum 
VII. 312. b. & Rondelet apud Gefner. de Aquat. p. 790 
iq. Quo ex pifce, Γι praerertim adultior fit, cur nonfal- 
famenta confieri poffint ; aut quid veret, quo minus ei/- 
"χορτοζ dicatur, nihil magnopere video; five ea notione 
accipias hoc vocabulum , qua Dalecampius, bene pafius• 
vertens , i. q. εύγ^όρτΛστοί ; five adive , quaft εύ γορτά,' 
{ων , hene fatians j quod vqI de grato fapore ^ vel de vi /tzu/- 
tum nutnendi interpretari poifis. Sed nihil equidem definire 
aufim. Gefnerus pag. 483. ex hoc ipfo Athenaei loco, 
vulgatam tenens lcripturam, Ubibatten pifcis nomen fta- 
tuir. Sed in verbis βυτίων τε, eodemverfu, vitlum in- 
eiTe videtur. Certe , fi /Swfi/cw fit adieilivum ad ku) σκΌμ- 
βραν pertinens, quam in partem Oa.\Qcamp\us in profunda 
latentium vertit; penncoaimode hic iocata re particula 
fuerit, quam tamen metri ratio hoc ipfo loco defiderabat, 
Itaque nifi fortaffe cT e pro τε debuit librarius , ut kcu - - 
ίε valeat atqiit ttiam, vel & porro; vide ne pifcis nomcn 
Hefcio cuius in ipfa voce /Evfl/»y latear. 

Verf. 9. Cum KohtMv penacute editum eflet, monuit 
Casaub. κολιών fcribendum cum Dalech. qui coitamm ira 
verfione pofuit. ηκολΪΛί enim, Cinquit]] non κ'οκιοζ dici- 
»tur. « Et κολιών rede fcriptum in ms, Ep. cf. pag. 121• 
a.lVlendofe κωλιων ms.A, idque abfque accentu. Colias• 
Parianus hudatur zpud Plin. XXXII. 11, 53. Scomber ex Pa- 
rio apud Xenocr. de Alim. ex Aquatil. feft. 35.(olim 34.) 
Ibid. κυί'ργ) cum edd. tenet ms.A. FortaiTe recipiendum• 
erat KvS^vt] ex ms. Ep. quae eft forma paulo rajior» 
P^erf. 10. φ 1/7/ 0)1' refte edd. quod pofcebat verfus. φεύ• 
yav ms. A. Verf. 12. rpiyavat. {\xnx fniflj. trianpilaria ; cum 
plerumque alias fierent quadrata. vide fupra vf. 4. & ibi 
notata. τρίτομα, vocat Xenocrates loco modo citato ; ubi 
vide Notas editoris Neapolitani pag. 122. & Corayi Anim- 
adv. pag. 176. Ibid. BeneTst r' ev στάμνοκτι edd. Sic Ιμ• 
βίκοισι in fine huius paginae. Perperam rptyavetTct τ στΛ- 
f^vom ms. A. omiiia vocula kv , δί negledis accentibus. 

V4 



jii ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 116. 

Ferf. ult. Sic edebatur , ά^αφάλλαξ * ίείτνοισιν έτΜίΤ^Γ. c 
Ubi adnotavit Casaub. «In Vdcans deQ{\ μακύρων ά,νίρων, 
»>aut alicuius faHamenti ncmen , vel aliud quid fimile, 
rSenliis crt, falfamenta ex orcynis & vetulis thunnis c Gadi' 
iybus & freto Herculeo deferri In Gracciam ab Italis mer" 
TiCatoribusy Erutiis , dimpanis aiit Tarentims. Salfamenta 
»multa nomen a figura habebant : ut melandrya, cybia, 
jstetragona, & trigona , quae hic nominantnr. ΡΓοά^/φάλ- 
ϊ>λ£ίξ nefcio quid legerit Dalec. qui vertit hilares; quaii 
« eiTet ab άλαλώ^ω. Non eft dubium , τείίντΛ άμφάλ- 
Μλ^ξ dici fruita falfamentorum in arcis collocata, aiiud 
vjuper aliud. ά/χφάλλαξ valet ένάλλώξ. « -^ Immo 
vero, ficut ivAXha.^ acute fcribitur, fic & ά/οιφΛλλΛξ 
reftius acure fcribetur. Caeterum explendae lacunae cauf- 
fa non opus fuit nobis ad ccnieduram confugere: duae 
vocts iv) TpcOTctctv eo loeo, quo pofuimus, perop- 
portune dedere optimae noftrae membranae. 

loLtJTa Trt gVn. Refie τλ, cum deeflet impreffis, de- 
oit ms. ^. vfJLrov iffTt x.piistv 7ων ίοκιμ. ypΛμ^J.a.τtκωv. ά 
Cum ί)μων effet in ed. Bai'. & Caf. i. monuit Casaubo-• 
NUS : »Re<ile v^fu<v legit Dalec. Nam criticus fuit Leont- 
V des , quem alloqiiebatur Dionyfiocles profefllone medi- 
Mcus, quemadmodum cap. xviii. diftum eit. « — Vide 
Cafauboni nctara ad III. 96. d. Animadv. pag. 149. qui ft 
Venetam inipexifier editionem, vifurus fuerat nonnifi ope- 
rarum errore illud \]μων in editionem Baf. irrepfifle. Ve- 
ra icriprura reftituta in ed. Caf. 2. & 3. Proverbium , 
"^ΛτρΙς τά.ρΐγοί &c, reperitum habes pag. 119. e. σ-α-προν e 
nude vctujlum intellige , cui opponitur viov. Sic β-ατρΌ? 
βίΐ'ίί, ο Tethatof: vide Animadv. T. 1. pag. 221 fq. ad I. 
29. c. Jbid, rk rrns τέχν»! : netnpe έ/λΜί", fcil. ίατρίΛηί. 

Α D C Α Ρ. L X X X V. 

Taii' ταρίχαν , φ«ί•ϊ, τω;' ίτιμίκων κρΑΎΐστΛ elveti rit 
eupcuct' των Se τι'ανων , rk dvvvsict.. Pofteriora verba fic 
vertit Dalecampius: ex pinguibus vero ίλ AvyivicL , id ey?, 
cervici, faucibus , claviculis propinqua. Ad quae CasaUBO- 
Nus: «Mufarum fidera 1 [inquit.] Unde haec inaudita 
«leftio? ad cuius interpretationem tot verba neceffana. 
«Omnes iibri, etiam Eclogarii, etiam Natalis, tvvviet^ vel 
yi^vvveiA ΆΧϋ^υνναία,. Cur mutavit? Eadem verba iterum 



ρ. ιι6. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXV. 3»3 

eMrecitantur pag. 120. [f. ] ubi conftat fibi Dalec. negle£lo 
» librorum omnium confenfu : quod eo magis mirum , quia 
» ilio in loco poft ifta verba llatiin fubiicit auftor expli- 
wcationem vocis ^vvvia.ti — Audacior utique Dalecam- 
pius , qui confentientem tamque faepe recurrentem libro- 
rum fcripturam tam fidenter mutaverit. CauiTa vera 
mutationis per fe haud ita improbabilis, quam vifa Ca- 
faubono erat : & fententia haud ita male fortafle ab illo in- 
terprete expreiTa. Scilicet, quum ωρΑΪα. quae vocantur fal- 
famenta , quae pinguedine carere diferte hoc loco docet Ice- 
fius, &i pinguibui opponit, re6tius ου pacJa, Ά cauda nominart 
pei fuafum habuiiTet Dalecampius , ut paulo ante ad hanc 
iplam pag. 116. a. vidimus : (in quo nec Athenaei defti- 
tutus erat au£loritate, VIII. 303. f. & 327. e. YII. 277, 
b. 61 294. d. & praeeuntera Plinium habuit , ΧΧΧΙΓ, 
II, 53 extr. & fuffiagantem Gesnerum de Aquat. pag. 
817. 819. &L 973. cui adfentitur Coray ad Xenocr. pag, 
175 fq. ) confequens erat ut fufpicaretur , quae illis op- 
ponuntur fal/jmenta pinguia, ab alia corporis parte no- 
men debuiire fortiri : eaque cauiTa aZyjvKt pro 'ishvviA le- 
gendum conieftaverat. At plurimum fane aberat, ut fatis 
idonea ea cauflfa eflet, cur a librorum fcriptura difcede- 
retur. Poteram filfamenta ex thynnis minus pinguia , ούραΐΛ 
vocari, quia e fruftis parata erant caudae proximis; po- 
terant ωροΛο. nominari, ut vtre\Q\inino aeflatis faiita, quo 
tempore minus pinguis totus pifcis effet: tum potuerunt 
ex adultioribus pinguiorlbufque thynnis vel ex pinguio- 
ribus thynnorum parcibus parata fairamenta, figillatim 
^vvvtti^ ^uvveia, vel ^uwATet vocari, ufu fermonis fic vo- 
lente : nam & ipfum pifcem ex thynnorum genere, cum 
adultior eflet, & anno natu maior, tum demum proprie & 
fignate ^uvvov vocari folitum reperimus. Omnino vero mi- 
rum nobis accidere non debet, fi & in his vocabuiis, & 
in aliis falfamentorum nominibus , quae vel mox apud 
Noftrum, vel apud alios lcriptores Graecos Latinofque 
occurrunt, quae e fermone inter pifcatores mercatores- 
que trito defumta funt, multum fubinde vel confufionis 
aut diffenfionis vel obfcuritatis deprehendimus; quibus 
explicandis non vacat nobis immorari. Confule quae huc 
fpedanria, poft Gefnerum in cap. de Salfamentis, &| m 
cap, de Thunnis, dodle collegit, & quam fieri potuit aptif- 
iimedigeilit, breviterque diicuffitCAMUS in Notis ad Ari- 



'5Τ4 ANTMADV. IN ATHENAEUM. p. ιτ6. 

ftotelis Hiftor. Animal. voce Thon. Ad vocabuH fcriptu- e• 
ram qiiod adtinet , de quo hic agebatur, poterat a fub- 
itantivo '^ΰννος adieftivum perinde & "^vvvitai & ?}υννΛ7ος• 
formari; fortaiTe & '^ΰννιοί^ quamquam non tam confen- 
taneum analogiae hoc quidem eiTe videtur ; nam , fi pen- 
ultimam fyllabam brevem velles, "^ννινος potius fuerat 
dicendum. Quam medio loco pofui formam, tuentur 
ambo noftri codices aim editis in Diphili verbis p. 120.^ 
Hoc loco, cuin in Dioclis verbis, tum mox in Icefii, 
poftrematn formam '^vwict & ^υννίων tenet ms. A» 
cum editis. Sed in Dioclis verbis, ^ύννεΐΛ dedit ms, 
Ep. quod recipiendum putavi ; cum praefertim & Arifto-• 
phanes in eo vocabulo diphthongo e/ ufus fit, penulti- 
mam longam faciens, Equit. 354. ubi quidem ^v.weTci 
cum circumflexo accentu fcribi iblet, quod minus reotum- 
iudicavi. Eadem forma ^ύννειον rurfus ufus eft idem ms. 
£p. pag. 120. f. ubi iterato occurrit illud vocabulum. rb;^ 
etCyevct^ ideft, cervkem, unde fuum a.\)yjviov deduxit Da- 
lecampius, diferte quidem in thunnorum partibus quae 
fale condiuntur numerat Xenocr. feft. 36. (olim 35.) koi 
ialfamentum inde paratum carcn plngui ait. 

In ICESii verbis, εύίκκρίτονί κοίκίΛί refte dedere /ηίί. 
Α. & Ep. Corrupte sisKK. κοίκίΛΐς edd. Mox pro 'ττηκα.μ'ι•' 
^cii , quod erat editum , iidsm mssti ντί^κα-μύ^Λ^ dedere r 
de cuiusvocabuli varia fcriptura videGefnerum de Aquat. 
pag. 964. ubi de ipfo etiam nomine , ex veterum teftimo- 
niis, docet, Ρ elamy dtm vocari thunnum, qui fix men- 
fibus natu mator fit ^ nec vero annuum exceffmt ttmpus. Ibid. 
tL• cTg vscoTepA των ^vvv ίων &c. Haec verba praetermifit 
Epitomator: ubi fcripturam ^υννίων tenui, quam dabant 
quos habui libri. Reftius tamen & hic fuerit ^vvsiavy 
nifi ad ibbftantivum το ^vvviov , diminutivoToy δύΐΊΌί•, pof- 
fit referri. De re ac de fentenna huius loci , quam mihi 
non fatis efle peripicuam profiteor , confer pag. 1 18. b. & 
pag. 120. b. & praeter auSores iam fupra laudatos, con- 
iiile Salmafii Exercit. Plin. pag. 941. κύβια, quafi cubulos- 
dicas, proprie qnaelibet funt fruila quibus quadrata acfc 
re cubka εβ fi^ura ; ("ed figillatim fic vocantur pelamydum 
frufla fale eondita. Graecum nomen tenuere Romani ; fic 
Plinius, cum faepe alibi, tum XXXII. 11, 55. ubi ait: 
Cybium ; ita vocatur concifa pelamis , quae pofl XL dies α Pon- 
to in Maeotin reveriiiur: quibus gemina habes apud Xenocr. 



ρ. 117. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXV. •^Tf 

de Alim. ex Aquatil. c. 35. ex doila Corayi emendatione. 

f Archestrati vcrjum primum non efle integrum, fatis ad- 
parebat: de quo& Calaub, monuit. T^trf. 2. οτ' ίν^ίκοι• 
<rt ταρι-χξυεσθΛΐ iy.sK\ev.->y Ai\t\or Excerptoruoi ftribit h 
ηκύβοισι: ica βί.<υΐσι corifirmat Eultarhius: [II. p- 1222^ 
«13,] B/)cei, inquit, κίίντΛΐ κα» g-ri ^n^ovuv (χττρακίνων 
ii σκευών f coi ΐμι^αίνεταί ίν τω, Έ,ικεκου '^ύννον τίμα,^ος 
>»τ/!/«θ&ϊ οτ' kv βίκοισι ταρίχ,. έμίΚ^^εν. « CasauBONUS. 
Nofter codex Epitomes, haud iecus atque is quo ufus 
Euliathius erat, veriiin tenet, Tdem vocab. iSncif (ficcuin 
circumflexo icriptum ) de vhn amp/iorJi iam funra, I. 29, 

a d. ulurpatum vidimus. Vcrf. 5, κα) akiSvov 'έί'εσμα. Keti 
AKiS^vov Kevsov τε ϊί'εσμα. ms. Α.&ίΕρ. i3uas voces ex 
interpretamerito olim adieftas, merito omiferunt editores.. 
Hefychius, 'λκίί'νόζ' άσθει/Ηί-, ευτελίΐί, Verj. 6 fq. rrph 
ii Λ?.μνρον \jS'ap ίκ^ε'ιν. Intellexeram , rrfiv ihAsh σ s. Ne- 
fcio vero an reilius Dalecampius, clvtqv: prlufquam in faU 
fam aquam abcat: quod ego fic acceperam , prlufquam- 
litora linquens, ν,^βα marla petat. Villebrunius vero : avant 
quils fe fonit tout en faumure. Sic & Coray ad Xenocr. p^ 
180. Verf. 7. νμπΛμ-χρν. Vide infra ad p. 119. a. Vcrf. 9.. 

b Pro rrkhtv & ϊστι yup , in ms. Ep. eft ^άνυ •yetp εστίν. 
Th τάρα KpcCTtnt τω κωμω^Ίοτοιοτ εν 'Σ,αμ.ίοις hεyΌμεvov 
εχε<^ίνηνον 7kpiyj3s.&c. » Cratetis comoediam , Samios,. 
» laudant Paroemiographi in proverbio , "ΐττω •yi)pkσκovτt 
»Tet μείονα, κύκκ' ετίβα-ΚΚε: & Pollux lib. Vll. cap. 14. 
» Quae de elephantlno falfatnento afFerLintur, griphi habent 
j)fpeciem. εκε<^ά.ντινον rkpiyoi interpretari licet, durum 
y)irt^ar corii elephantini ; cuius durities vel ex ioco PJauti 
» nota : [ Mil. Glor. II. 2 , 80. ] Hcrus meus dcphanti corio 
V circumtiilus e/?. hux. ficcum ixfuccumqiu ialfamentum in- 
utellexit; eburnum vocans, quia fplenderet ut cornuala• 
«ternarum. Favet huic interpretationi vox χαμι-ρ^ν ifi 
«fubiefto Ariftophanis loco. Poteft etiam ita eiTe diftum 
Mceti fruiium maximum falitum, ultra ufitatum modum. 
j' Antiphanes, κΛταβίβρωκωί σιτία. ϊσωί εκε<fkvτcov τεττk- 
n ρων j id eft, plurima.. σκυτίνη γίηρΛ, QU olla coriacea. 
» l•'\ε efl ab ε'-^ω : vertendumque coquebat. Pro τενκίνοισι 
>}κύμ.α.σι, fufpicor fcribendum τυκίνοισι κυμ. Caetera non 
«aiTequimur: immo fortaiTe affequi α^ύνΛτον, amlfla Cra- 
wtetis fabula. « Casaubonus. — Κωμω^Ίοτοιω , pro edi- 
to. χ,αμψ^ύ'χοιω^ reite rurilis, ut alibi, dedit ms.A. In 



31« ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 117. 

Cratetis verbls non griphus latere , fed merus ineffe lu- b 
dus mihi videbarur. Verba illa iambicis fenariis compre- 
benfa ftatuit Brunckius , ( in Notis ad Fragm. Ariftoph. 
pag. 166. ) quorum duos priores ex metri lege Cic fcri- 
bendos ille cenfuit: 

— — — σκντίνα rroT* tv νντρΛ 

Nempe in voce ίλεφα,ντινον penultimam voluerat efle 

longam , ftatuens « Elephantinum falfamcntum Cratetem , 

»>& poft eum Ariftophanem appellafle, quod ex urbe Ae- 

«gypti Elephantine adporraretur, aut cuius conficiendi ra- 

»>tio primum illic inventa fuiffet, unde nomen ei indi- 

«tum. « At, qui totus ludicrus eft reliquarum omnium 

diftionum in his verfibus color , fuadere is omnino vide- 

tur , ut & hic non ufu fermonis receptutn aliquod no- 

men pofuiffe poetam exiftimemus , fed ludicram quatn» 

dam vocabulorum copulationera effe fecutum ; utque ad- 

€0 if^e^etVTtvov τάριχοί ^ vel clephantinum vel ( redius for- 

taffe) eburncum \t\tQ\\\2,zmviS falfamentum. Tum vero lubri- 

ca mihi ratio videtur, qua ufus eft Vir dofiiffimus , cum 

ex praefcripto verfuum Ariftophanis, qui mox adponun- 

tur, metrum conftituere voluit, quod his Cratetis verii- 

bus ineflet. Nam de menfura verfuum Ariftophanis etiam 

atque etiam dubitari poteft : quinque autem Cratetis ver- 

fus, licet uno aut altero loco leviter laborantes, tales 

tamen mihi effe videntur , ut , qui illos libera mente nec- 

dum praeoccupata perlegerit, non poifit non trochaicum 

in eorum unoquoque metrutn agnofcere. Illud ipfum ve- 

ro metrum poftulare videtur, ut (quemadmodum in no- 

tulis fub contextu propofueram ) prima fyllaba vocis Ιλβ- 

<^kvrivov producatur, five ε/λεψΛΐ'Τ. five ίκΚ6<^αντ, 

legendo ; tum ut vtrf. 4. AvS^pea-a-tv pro a.vS'i>ef legamus. 

Eadem vero metri ratio (vcr/. 2.) tuetur fcripturam τεν- 

Ktvotcn^ quam & uterque ms. A. & Ep. tenet cum editis. 

Caeterum nec fententiam ludicris his verfibus compre- 

henfam enucleare equidem praefumam; nec verbis non- 

nuUis, quae vtrss. 4. 6• 5. corrupta funt, tentare medici- 

ram nunc vacat. Epitomator vf. 2. pro TocTieti• fuo ar- 

bitratu rrof τιλ fcripfit , tres vero pofteriores verfus filen- 

tio praeteriit. Codex A. ab editis nil difcedit , nifi quod 

vtrf. uh, pro ΑΓΛίβ ίκεΐνον, quod in edd. legebatur , -τταΊ* 

ΐκεΐνον fcnpfit, licet plerumque alias QxQstte adponere 



ρ. 117. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXVI. 317 

eonfueverit vocales metri caufla elidendas, tum quod 
iyKuiwTii (fic) dedit, pro ε^χαιω T<f , quod erat editum. 
c Ad Aristophanis verba, quae fubiiciuntur, nil aliud 
niii haec pauca notavit Casawb. »In verf. 2. Arifloph. w 
» Κ/)Λτ«τ/ icribo , non »';V : & sxof/i^ec , opinor melius quam 
j) ίνόμιζζν. « — In Epit. praetermifla omnia. Membrana- 
rum A. fcripturam in contextu expreflam dedi , cuius 
veritatetn minime equidem praeftabo. Brunckium vide 
in Fragm. Ariftoph. p. 248. & in Notis ad eadem Fragm. 
pag. 166. & confer quae de vocabulo ihsc^ctvTivtw paulo 
ante dida iunt. Cur vero de illis verbis , Λ-ττονως Tapci^e- 
βκνμίνον & quae lequuntur, dubitemus cum eodem do- 
ilo Viro, Ariftophanis- ne an Athenaei fint, non video. 
Nam quod inetri ratio haud fatis adparet ; poterat quideni 
idcirco difceptari , fatis - ne integra aut emendata verba 
fint ; at non idonea ea cauffa , cur ex Ariilophane omni- 
no defumta eile illa verba neget aliquis. Et ifta quidem, 
tf^Tovas ταρΛβΒβλνμένον , manifefte cum fuperioribus co- 
haerent. τΛραβΛλί^.ειν eft deponere , reponere aliquid , ui pw 
ratumfu cum ufus tukrit: cf. Lexic. Polyb. in ΥΙλ^λ^λΚ' 
hetv y num. i. Hic vero eadem potiiTiinum notione ufur- 
patur, qua vocabulum necpet,fiei-<f apud eumdem Polyb. de 
quo vide Lexic. Polyb. in voc. Παράθίο-/? num. 4. & 5. 

ADCAP. LXXXVI. 

*αμοτΛριγ^ον. C{. p. lai. b. Ex thynni cervice neri ωμο' 
τίριγον ait Xenocr. fedt. 36. Unde fufpicari aliquis pollit, 
non ab α>μ)){ y crudus^ ut viilgo ftatuunt , fed ab α>μος , 
humcrus^ derivatum efle illud nomen. Vide Gefn. pag. 
973, 21. ^ 

*Αλίξι? 6f *Α'τε'}'Κανκζΰμ4νω. «Drama Alexidis non fe• 
« mel ab Athenaeo citatum fub nomine 'λτίυγΚΛυκωμέ- 
ηνου , in cuiufdam contumeliam edltum videtur, quem 
«poeta fingebat mutatum in yKoLvKov^ id eft , pifcem glau- 
ncum, vel marinum Deum , ut erat Glaucus : aut in yhau' 
» ΚΛ , noHuam. Hoc Graeci dicunt una voce ΛηΓΰ^ΚΑνκάΰ" 
«fl-fiiti. Titulum igitur fabulae fcribe cum Dalecampio ubi- 
>jque 'AiTS^AituKwwsVoi• : ut kvtiyκvμμiv(iζ & fimilia , de 
wquibus lib. II. cap. xv. C^d pag. 5 5.f. ] Sic legit & in- 
«terpretatur Galenus apud Hippocrarem iyhsvtiiffy.ho( , 
»pro quo eft hodie fcriptum in VII. Epidem. iKyeyKeu- 
n Ktff -μένοί. u Casaubonus. •— Corruptum 'A-irevyhnvK, 



-3vS ANLMADV. IN ATHENAEUM. p. 117. 

& hic & paulo poft iterum tenet cum editis ms. A. Sed c 
νΐ. 224. f. & VII. 301.3. in veram fcripturam confen- 
tiunt omnes. Caerulaium commodiiTime intcrpretatus eft 
Grotius in Excerpt. p, 558. Vide Velleium Paterculum IL 
83. & ibi Interpp. 

S''eivT0i rronnhi ev ΠΰνϊΐρΛ. Sic & hic & alibi ( con- 
fentiente, puto , msto A.) ediiur titulus huius fabulae , 
faepe noilro citatae: i. e. in Laborante, ur interpretatuir 
GrotiuSjVel inAcrumnofa, ut Cafaubonus. Exiftimaverat 
tamen idem Cafaub. poffe etiam h ϊlovi^fχ Jegi, i. e, in 
Jmproba, ut reddtdit Dalecampius. Verj.2. Duo verba d 
■ΚΛ^ίζόμενος ivTcLvQcc om. Epit. Ferf. 3, Pro 'ΤΓρωτον eft 
^τρώτιατον in ms. Ep. reclamante metro. Virf. 4. ίστί 
fto/. ϊστι fj.oi idem rns. Ep. VerJ'. 5. Verbum ga-Ti in ms. 
£p. prorfus omiiTum : in ms.A. pofl τρωτον pofitum: re- 
ile antc 'ΤΓρωτον pofuere editores, poftulante metro. Fer/. 

6. Inter ϋ,^ολοΰ & τοΰτ', ad metrum, utique defideraba- 
■tur vox, quae fecLindum fenarii pedem efficeret. μόνου 
ex coniedlura, five fua , five praeeuntis alicuius librarii > 
inferuit editor Ven. Commodius μόνον ed. Caf. Fer/ 

7. Είτ' eii bene ms, Ep. cum edd. Corrupte ei τ /f ms. A•. 
Ibid. rb κο'ίτά.^ιον ms. Ep. ubi articulum non ferebat me- 
trum 3 quem & ignorat ms. A. cum edd. 

Ferf. <) fq. — — — εΤό' ϊ-^ων τ ο τ e 
/χνέλοΓ, αφεΐλον ί'η'γανάσ'ιίζ σιλ<ρίγ. 
«Vidit acute Dalec. nullum hic effe lccUm voci μυιλόν. 
5>Scripfit igitur μαΚΛκόν. Quae mutatio fi cui alienior 
«videatur , ftatuat ille de noftra, ϊ-^ων rror' if Πύελον 
» ΰφίΤλον : coBum , cxaElumque in patlnam conkci. ίτνίλοι/ 
V Grammatici interpretantur λεκανίίΌ, : patinam grandiufcu• 
» lam intelligo. Sed , ut ne diflimulem , parum mihi hic 
«liquet. « Casaub. — At Dalecampius, verrens co<5wri» 
que. molUtum , non idcirco ftatim putandus eft graecum 
μυελον in μαλΛκον mutatum voluiffe. Licuerat interpreti^ 
iftis latinis verbis fententiam Graecorum , quae optimus 
nofter codex A. cum edd. tiietur, exprimere. ε-^ων μυε- 
λοί/, intellige, en μυελον vel ως ν.υεΚον ^ quo genere el* 
lipfeos nihil ufitatius : coqucns in medullam , i. e. coquendo 
redigens in medullam ; coquens ut fit mollc & tencrum velud 
medulla. Id fi cui parum videtur commodum, legat cum 
Eph. elfi' έ'4ωΐ"Τοω (ν6ΐ'το/ί)/!/υίλΌν, & nihil amplius de- 
iiderabit. At mihi quidem , ut iaepius alibi , fic & hic non 



ρ. 117. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXVI. 519 

modo edogarli , verum etiam inrerpretis vice fungi vo- 
luifle doilus ille homo videtur. rrvzKof ^ de quo liic cogi- 
ta/it Cafaubonus, balneorum vas eft, noii culinae. 
e iv S\ τω'λ'ΤΓξγλΛυκ. Vide paulo ante , ad lit. c. Totam 
banc eclogam omifit EpitomatcH". 

συμβοΚΛί τκ ά.'ταιτούμκνοί. σΰμ^ακά. T'f a'7rcf,n, da- 
bant editi omnes ; quod Dalecampius fic reddiderat , qui'• 
datn rauuncm pecuniae pro fymbolis datae repo/cens. Ac icio 
equidem , afliva notione ufurpari nonnumquam verbum 
ciireTaQut : Ted hoc loco , cum incipiat loqui is α quo po- 
fcddtur pecunia , manifefte paifiva notione accipiendum 
verbum ά.'χα.ιτούμενοί erat. At Casaubonus , cum ait, 
« Hic vero Dalecampius ovS^ev vytif : « iftum quidem obi- 
ter etiam arguit errorem : fed illud praefertini imperire 
ab hoc interprete fadum intelligit, quod , pro vocabuld 
ff -ύμβολΛ , quod hic legebatur , συμβοΚ€/.ί in verfione ex- 
preiTerit , adeoque » nullum inter συμβολή & σύμβοκοψ 
difcrimen ftatuerit. « Iiide fuper horum vocabulorum di- 
fcrimine latam ingreditur difputationem : qua nos quidem, 
quibus ipfaiu vocem σ υ μβ κα.ί optimae noftrae //^ew^r, 
Α. commode obtulerunt, fuperfedere poteramus; fed ae- 
gre fortaiTe caruerint leftores, qui vel de varietate fcri- 
pturae etiamnum dubitaverint, vel qui nihil eorum,quae 
ex infinita dootrinae fuae copia ad Athenaeum commen- 
tatus eft Casaubonus, ad quae paflim alii deinde dofti 
viri provocarunt , praetermittendum nobis in hifce Anim« 
adverfionibus ceniuerint. Quare integram adponere non 
gravabor. «Atqul συμβοκη^ inquit , eft collatio erani- 
yyfiae ad convivium : quifque enim, quod ad manum erat , 
j)Conferebant, Eae partes diftae συμβο^Λΐ'. & conviviiim 
»huiufmodi ίρα,νος , vel ί'εΊ'τνον άττο συμβολαν,α [Confe- 
lebant autem five cibos, five, ut eo in convivio fadum , 
de quo hic agitur, pecuniam ad coemendos parandosque 
cibos. ] 1) Mutato vero genere , fl- ύ /!/ ('S λ 1» \ocahznt anum 
» lum vel quidvis aliud arrae bco fuluum dari ei lodalium qui 
« iubebatur coenam parare. Teremius : [ Eunucli. III. 4.} 
» Heri aliquot adolefcentuli coiimus in Piraeeo , 
ninhunc diem ut dt fymbolis ejfcmus : Chaeream ci rci 
η praefecimus : dati anuli : locu , umpus cunflhutum efl. 
i> Apud Lucianum mater obiurgans tiliam , quod amafium 
»>fuum nimis amaret, nimisque ei fideret : <Γιλ Toi/7o,ait, 



320 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 117. 

^tXiov (ΓίίΓωκΛί' , uyvoova-y\( eucv' ο <Γ£ ΰ^το^όμενοί ΚΛτέτΐί, e 
»De hoc anuli ufu loquirur Plinius lib. XXXII. CeUbratior 
w anuli ufus cum fotnore coepijfe debtt : arn;umento efl confut" 
rnudo vulgif ad fponfiums etiam anulo exUiente , traCla ab to 
» tcmpore quo nondum erat arra vdocior. Plinii opinionem nr- 
« mant vetuftiores fcriptores. Theophrailus in fragmento 
«quodam, ubi difputat de forma & iure contrailuum : 
»Τάττου(Γ/ S^i Tivsf Ku.) τον άροίβωνα τΌσον S^el S^Sovai , 
v>Tf)OS To τλίϊδο? T«f ημγίί μ^ρίζοντίί. ίτοττον ykp ikv 
nS^oLKrijKiov «Τω Ίων ^ίκα. τακόιντων. Νοη ('olum autem 
nanuU continentur appellatione συ«|36λοι; , fed generaliter 
»>quidquid arrae loco datur. Lyfias in Orarione de Ari- 
wftophanis pecuniis : hέyωv 'ότι ϊκαβε σνμ.βοκον τα^ί βοί- 
yt σικίωί του fjLsycLXou φ/ώλΐκ χρυσήί", ωί ^Αρίσ'το^ύ.ναν λΛ- 
■αβίϊν ζκκΰ.ίί'έΛΛ (χνα.ί έτ' κυτΛ. Qiiin & tefferae illae, qua- 
nrum olim in contrailibus ufus loco praefentis pecuniae, 
j» ^ΰμβοκα. dicebantur. Sic apud Theophraftum in Chara- 
» fteribus , ab eo qui lucar pendere debuit , pro pecunia 
wexhibetur σΰμβοκον. De his fymbolis accipiendum quod 
« fcribit Ifidorus lib. V. Vetens qnando aliquid Jibi protnit- 
j> ubant , flipuliim tentntis frangebant : quam iterum iungentes , 
iffponfioncs fuas ac;r.ofcebant. Defcribit iiidorus telieratu 
«ligneam, qualis olim fuit interdum qua utebantur qui 
« ius hofpitalitatis inter lecolebant, ut ex Euripidis fcho- 
«liafte aliifque difcimus. Plautus imaginem cerae impref- 
» lani , & in fimilem ufum relidam, \ ccat fymbolum , fed 
«genere mafculino : 

η Ea cauffii miles hic rdiquit fymbolum , 

j> cxpreffam in cera ex anulo /uam ima^inem ; 

» ut , qui huc affcrret eius fimiUm fymbolum , 

)3 cum eo fimul me mhteret, 
«Idem poeta in Bacchidibus: 

» Eo pra-efente homint , oflendh fymbolum , 

« qucm tutc dederas ^ ad eum ut ferret filio. 
iiVo^en fymbola dicla funt pa6ia inrer diverfos poputos , 
wquibus totum ius commercii inrer ipfos continebarur. 
«Hac notione ufurpat illam vocem auftor orationis -ταρ) 
»/λλονί)α•αυ , ubi multa de iis. Inde difta » άτο συμβΌκα^ν 
iiKoiiavU: cuius meminit Arirtoteles initio tertii Politico- 
«runi, & alibi. Caeterum quia olim in frequentiifimo 
» ufu pofitum , ut anulum darent pro fymbolo , veteres 
«Grammatici k-jhm ΰΰμβοκον expofuerunt anulum: qui- 



ρ. 117. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXVI. 3^» 

e »bus accedit Plinius libro iamdido. De nomlne , ait, λλμ- 
itll amhiff. video: Graeci α dlgltis appdlavere : apiid nos pri' 
nfci wigulam vocabant : poflta 6• Graeci 6» ποβή fymholunu 
j)Haec quia vulgo parum cognita eiTe animadvertimus , 
Mvifum explicare paulo diligentius. Sed noftris homini- 
j)bus facile ignoico , cum videam harum rerum inobfer- 
j>vantia doftilTimum Pollucem errafle errorem craflifli- 
«mum. Scribii ille libro IX. 'Epn <Γ* uv κλ) σύμβοκον, /Spet- 
ηγυ νομιβ•μ&7ΐον η ΐιμίτύμόν τι vouijutiTOi. Putat fymbo- 
« lum pecuniae certae nomen efle : eamque fuiffe h/ix/to- 
ΐ}μον 6i femicirculo fimilem fufpicatur. AiFsrt deinde fuae 
nutriufque fenteniiae argunienta. Priorem elicit ex his 
«Hermippi verbis in Phorraophoris , (ita enim emendan- 
n dum ) 'japk των καίτήκαν hrr^oucii rb σίμ^ακαν : pofler 
« riorem ex iilis eiufdem , οϊ μοι τι ^^ίσω ffv/x/SoAof κςκΑρ- 
»iue>5i•; Vide vero quara facile fit in hoc genere litera- 
nrum errare ac decipi. Nam, falfaai eile Pollucis opinio- 
» ne.m , ex iis quae iam diximus patet. Priorem Hermippi 
wverfum pronunciabat aliquis, a caupone anulum fimul 
»repetiiurus & pecunlam daturus. Ita enim fteri foJitum: 
η & ita interpretanda ifto loco Athen32i verba , σύμβοΚΛ 
»τ/ί• ύίταποίμΐνοΐ c?;io-< : quae ineptiiiiine ab interpreti- 
nbus verfa , fic exponi debent, quidjm α quo fymkoL• rept-' 
•ntebantuT f:c ait. Ex vcrbis poetae apparet, cauponem i!- 
j)Ium fuille, qui pro anulo rationes aiFerebat fuas , ex 
«quibus probabar, amplius fe in convivium iinpendiiTe 
jjquam quanti erat datum fymbolum. Atque ita ratio- 
»nes quidem parent, fed anulus οίχίΤΛί. lure enim fuo 
«utitur qui datum arrabonem vendit non foluta pecunia 
niv τω κμσμίνω -^jtOva ^ ut ait Theophraftus : neque du- 
»bium eft, caupones, genus hominum iceleftiflimum & 
1) fraudulentiirimum , incautos adoleicentes hac fraude fo- 
«litos faepe afficere. Quare alterum Hermippi locum , 
«cuius adeo mirabilem interpretarionem commentus eft 
«PoUux, horfum traho, & verto, Ηά mihl , quid faciam 
nfymbolo tmunB.us ? κίκά,ρ&αι eleganti translatione dicitur 
«qui aliqua re fpoliatus eft & emunilus. Notum illud, 

ι>'^μετέρΛΐ( βουλαΐί Έ-τάρτΑ μϊν ίκίίρατο ίΊ,ζοίν. 
η quod vertit Tullius, [Tufc. V. 17, cf, Pauf. IX. 1 5.p. 741.] 

» Confdiis nofiris, laus ejl attonfa Laconum. 
«Neque tamen nego, loco fymboli vel tefferae fuiiTe aii- 
V quando ufurpatos dimidiatos nuaimos , & ut appellat 
Anlmadv, VoL //. X 



522 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 117. 

«Pollux νμιτόμονί. Scio enim illuftre eius rei exemplum e 
»> extare ia noftris etiam hiftoriis , quum res geftas ex- 
«plicant Childerici Francorum regis. Sed hoc nihil ad 
7} verfum Hermippi. Quoniam autem fymbolum τιοη da- 
«batur, nifi ab iis qui praefente pecunia deficiebantur : 
»ex eo natum proverbium de homine paupere, Nefym- 
nbolum quidem habet. Archippus in fabula ΉραχλΜί• yer.(xav : 
«'Aj-cTpSy eifivToi ΚΛί μβ,κιστ' ίμοϊ ζένο{' ά.ταρ 'Τα.ρ' ίμοί 
η y ων , εΊ-χζν ου^Ί σνμβολον. Laudat hunc quoque ΡοΙ- 
ϊ> lux , & cum aliis maleinterpretatur. Ex hts clarum, quid 
η fibi velit Heraclhus in eximia illa ad Hermodorum epi- 
n ftola , cum a\t,Tsxa.cco του? ev ^vvSei-rvotf "γινομένου f ^ik 
η ίΆκτύκων Thiiovct? ; Senfus eft , non rifurum fe , verum fie. 
jj turum potius flultitiam eorum , qui in tenui re cum fint , atque 
» etiam fortajp. egefiate , nedum paupertate , convivia iamen ajji- 
ndue datis anuUs cdebrant.<i 

Verf, I fq. «Alexidis vtrha , utj diximus, ab eo profe- 
«rebantur, qui, accepto fymbolo pignoris loco , convi• 
« vii fumtus fecerat : five ille caupo fuit , five unus foda• 
nlium. Is igitur fymbolam repetenti his verbis refpondet : 
« Πίίρ' ίμου y ekv μί) Xstfi' ϊν SKas'Tov τΛντα. Soif , 
5) yjthKov μίροί S^aS^iKci.rov ουκ άν α^ολά,βοΐί. 
τ> Falkrls , inquit , fi fperas tc redperc α me vd tantillum pof- 
ttfi eius quod pro fymkolo mihi tradidifli ; nifi omnia prius 
jjjigillatim folveris , quae in epulas α u imperatas infumfi. Ait 
j) yciKy.oZ μέροί ί'ωϊ'ίκα.τον , chalci duodeclmam partem , pro 
j>eo quod eft, ullam vel minimam partem. γα.Κκου( , aereus 
«fuit nummus pretu minmi. [ Notum eft, oftonis chalcis 
r, conilitiite dbolum. ] Videtur ifte pro fymbolo accepiffe 
« aureuna aliquem vel argenreum nunimum magni pretii.ic 
Casaubonus. "— Mihi vero , ut iupra fignificavi , ex 
codicis noilri fcriptura perfpicuum videbatur, loqui hic 
eum α quo pofcebatur fymbola , id eft , pecunia quam ilie pro 
fua in convivio parte debcbat ; five pluralis numerus α-υμβο- 
λα,ί ftrifto fenlu accipiendus eft, loqui eum α quo pofce- 
L•ntur fymbolae , fcilicet quas ille a fodalium unoquoque 
acceperat, ut nomine omnium folveret pretium quo con- 
ilarent communes epulae. is igitur cum caupone vel co- 
quo , qui epulas paraverat , & pretium pro eis nimis 
grande poftulare videbatur , expoftulat. Iraque illa verba 
ikv μη χ.λΘ sv ίκαστον τίντα, ί'ως ita intellexi , nifi omnia 
/fgillatim πά/ύ edideris , elocuturus fuerisy id eft, uicommo- 



ρ. 117. Ι Ν LIB. Ι Π. CAP. LXXXVi. jzj 

e de Dalecampius interpretafus eft , ηΐβ ommum figiUatim ra- 
ticnim reddidcris. Plenius dixiffet, ikv (Λη ΚΛ^' sV εκάστου 
ητ-ΐινταν hoyoy <Γ(ν*•. 

Verf. 3. Pofterius hemsftichiutn vulgo , nulla interpofi- 
ta diftinftione , fic fcribebatur, άβά-κιον '^ϋφον \eye. Ibi 
Casaub. » Corrigo ( inquit ) ΛβΛκίου '^ii<^ov λ ά /2 e, « 
Qua correilione quid promoveatur difficile diiiu fuerit. 
Paulo commodius Palmerius, Exercitat. p. 496. )>MaI- 
>»lem , ait , άβίκιον 4»'i<ipwj/ κίβε , loculum calcularum accipe ; 
»^t fcilic^t -CGmputaret & ration^s fubduceret. « — At 
non modo otiofe , ied & languide fic ad άβΛκιον adiedta 
vox '^ϊΐ<φαν videri debebar. Si quid inutato opus eflet, 
faus {uerat , ό,βά,κίον i -^^,ϋφον κά,βί , i. e. άβίκιον κλ) 4»- 
(f)Ov : & 4"Φ'"' quidetn colleftive pro -\,ϊΐ<φουί. Sic Dale- 
camptus , haud abfurde : tabulam fumt 6« calculos. At ver- 
bum hiy ζ refte & iuo loco hk ftare , arguit id quod 
mox fequltur κ4γ 'ίτερον : & mox iterum , hej^ : rurfus- 
que detnde hiy' erepov, Igit«r elliptice exclamata ftotuebam 
ifta verba : αβίκιον^ •φϋφοί', fcil. «Γότω τι^ , <ξ.ίρ4τω τΐίΐ 
Abacum , calculos adfcrat aliquis e famuLis ! vel a^ips , adfer, 
da^famuk! Tura , admeta tabulu cum calculis, rurfus 
ad coquum vel cauponem dirigit orationera: Dic! Enw 
■mcra ! Nec vero diffimulare debeo , ipfum illud verbum 
hiyi non Tic in vetiiitis noiiris membranis legi, fed duas 
voces, As')'5, & i<^r iniKo verfus fequentis, in unum 
verbum Kiye<rBeii imperite effe cootraftas. Sed veram 
haud dubie fcripturam perfpedle Venetus editor , cum 
metri, tum ipfius feritentiae habita ratione , reftituit. Per- 
fonarum diverfas partes in fuperioribus edirionibus, ne^ 
dum in membranis noftris , nufquam certis quibufdam ίΐ" 
gnis diftlndlas effe, iam alias docuimus. ι 

f Ferf. 5. Mui• STTu. -χα,κκων. η Mus fcptem chalcis. Dalec. 
jymarina tefludo. Quid audio ? An ignorabat pifcem elTe 
jjqui mus appelletur? & quoties eius nientio in hoc au- 
»»£ΙθΓ6?« Gasaub. *— Quod μυν tifludlnem marinam in- 
tellexit Dalecampius, ex Plinio iumferat, IX. 19, 3'). & 
cap. \i, 76. fed id quidem lubrica ratione, de qiia vide 
Gefnerum de Aquatil. psg. 946 iq. Μ ν ? pifcis qui voca- 
tur, idera eft qui alias caprifcus , Γι vera fcriptura apud 
Noftrum VIll. ^^^- i^". & 330. a. ^ubifunt quidem dofiif- 
ftmi viri, qui uf vel σΰ< pro μυ! legendum cenfeant ; 
fed eamdem fcripturam Oppianus etiam tuetur. cf. Gef- 

X a 



324 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. ii8. 

ner. pag. i8i. At illud ututfit, mihi hoc loco vocabulum f 
ftif vilum erat in nominativo plurali accipiendum, idem 
valente ac /χύε? , mufcuU vel mytulL cf. III. 85. d. & 86. 
d. & f. Verf. 6. Poit hiys interpungendam elTe oratio- 
nem monuit Cafaub, Idque mihi fatis effe videbatur ; 
quamquam non fum nefcius , doSiffimum Valckena- 
RiUM fic refingendum cenfuiiTe prius huius verfus hemi- 
ftichium : Θ έ f των ΐγ)νων ( vel poiius roii ΐχίν 1 s) 
Όβολόν. in Adnot. ad Theocriti Adoniazuf. pag. 241. Ibid, 
Refte kyvsvsis ms. A. Perparam k,yviviii editt. vett. & 
Caf. I. Bene vero 'iri edd. Male ότι ms.A. 
Vtrss. "iz 6* 8. fic editi legebantur : 

'Ap* «f /!/ETeC TetiS' >) pciC^ctVOf , }]V ίβοΛ %/ί«- 

CTJiy, ου ^stp i)V 'iSOiKct ταύτυ? /y' οβακβύί. 
Ubi haud mirum eft, profiteri Cafaubonum , fe in his 
parum fibi facere fatis. Plana omnia merr.branae noftrac 
ifecerunt, in quibus iiv ίβοίτ fiVAi χρ«β•τη ykp riv, pror- 
fus ficut nos edidimus , niil quod interpundionem adie- 
«imus , & perfonarum partes dilVmximus. Adparet dicere 
perfonam B. voluiiTe , hv ίβζα.τ' elvut xpti στ οτ ά,τ »ify 
aut aliquid fimile: fed alter inierpellans , diftionem ipfe 
abfolvir fuppletque. 

Ferf. 10. i)Ita edltur, 'ClveTv κεγ^ζίρων ys ΙτράξΛτο ovSe a 
t> sV. mendofiilime. Scribebam Ίων y^Zv /,ιγ^ορίίων ουκ sVpei- 
V ξά. β"' οϋίΤέ ev. Qui de cariuu ceuroTum quereris , ea falum 
nquae levia fiint , ut cichorca , gratis kubuijU. Quae lubii- 
Dciuntur de oltrum caritatCy iavent huic fententiae. κ<χό- 
«ρεια ciborura in cenfu ponit lulius PoUux. Horarius : Ale 
tipafcunt olivac; me cichoreae, Uvefque malvae. Quo autem 
»» modo pararentur a coquis , habes apud Gaknum ex 
I» Erafiftrato , in libello oe Seilione Venae ad Erafiftra- 
j> teos.tt Casaub. — In ed. Ven. & Baf. fcribitur , Όνεϊν * 
χεγ^ξίρων ye ουκ έτράξατ' o-jiTs eV. In ed. Caf. fic , '9.νεϊν f 
Kiyjtpm ye ουκ eTpct^. In ms. A. vero , quemadmoduni 
edidimus, aovsiv κεχειρων ys ουκ ίτρά.ξΛτ' &c. Unde fic 
olim fcriptum fuiffe fufpicatus fum : 

A. Συ νυν ίκίγειρΌν y* ουκ ί-πρα,ζΛί ; Β. 0-jS'h 'iv. 
Id eft : At nunc falcem tu nihU lucri fecijU ? Cui refpondet 
alter : Nihil quidquam. Apud Hefychium glofla eft : 'E^s- 
χειρον Το kpyvptov. Rariiiimi illius vocabuli , cuius nu!- 
lum exemplum compertum erat doftis Hefychii interpre- 
tibus, fupereft fortaffehoc loco veftigium. Acfueritfor- 



ρ. ιι8. Ι Ν LIB. III. CAP. LXXXVI. 315 

a fan in familiarl fermone ufiirpata vox , fignificans peamtam 
quam quls intcrcipll aut fubriplt ; quafi dicas , ^uae manibus 
adhaent. Sed haec utique mera conieftura eft , de qua 
penes dodlos iudicium efto : a quibus Γι quid certius aat 
probabilius fuerit prolatum, quam vel hoc quod a no- 
bis tentatum eft, vel iftud quod a Cafaubono, lubens id 
gratiisqiK^ accipiam. 

Vtrf. II. Operarum errato, /uapotjc/e, pro /κΛχάρκ, ve- 
niam dabit aequus leftor, Vtrf. 13. Δι* t&Dto 70 ikft^ 
yjot. Et ufus loquendi & metri ratio articulum rb infe- 
rendum clamabat. τΌ rafiyjif , quod dicit , eft illud το κύ- 
βιον y quod iribus obolis conftare dixerat alter. Verf. 17. 
« Antepenultimus eft : 

j> 'tu7Te^ rrvfi-fof kvmiv , eTx' iv iTnehtu 
»Scribo, iTeivtv τ ifri Tihti.u Casaub. — - Nihil htc 
praefidii in membranis , quae nil ab editis difcedunt. 
Mihi vero in eamdem cum Cafaubono fententiam com- 
modior vifa eft ea , quam recepi , emendatio : 

ώ i 'TvpeToi kvmiv , ύτ irriTeivev έτ/ τελίί. 
Verbum ΐ'ττιτείνίΐν fic neutraliter, pro intmdiy avgeri , mi- 
nime infrequens. Vide Lexic. Polyb. pag. 268. Sigillatim 
vero apud Medicos, cum de fdnhus agitur, opponuntur 
w (tveffH & h ί'ττίτΛσίί , rtmijjio , & intenuo vel nova aC" 
ceffio. VideFoefiiOecon. Hippocr. voce'EiriTut<rii. Rur- 
fus vero in eamdem fententiam , ac minori etiam raura- 
tione, verfum hunc curandum Coray cenfuit. «Lege» 
inquit , 

j) aivjrsp 'TvpeTbf ίνίίκίν , elr a, ύ ίτ) 7ehei ... 
«dein pone punSa, fignum orationis abruptae ab eo qui 
»convivii fumtus fecerat. Symbolum repetens addere 
«voluiteTeAet/2iy (fcil. rrvpiTlf, poftquam fe remififfet) 
»>velaliquid fimile, ut fenius eflet : Tuae radonts , quaji 
V) febris ^ remiferant fe, dum gongrum dccem obolis emijft tc 
nakbds: ( nam hoc erat ουγ) τολΚου.) αβ Ίη fine redierunt 
» Ίη priflinum flatum , cum ajfum pifcem drachmd mlhi compw- 
tuas. Sed qui fymbolum acceperat, comice illud έτι ts- 
»λ6» arripiens, oratlonem interlocutoris abrumpit, dicen- 
» do <Tpo<rflef τον οϊνον. Ita loqui amant Medici » cum de 
«febre, dolore, vel quovis morbi fymptomate fermo eft, 
j> Hippocrates De Internis Affedionib. T. II. p. 217. ed. 
>> van der Lind. ϊτειτα. ίνίϊκξν ο -ττόνοί , κλ) uvdif i-jrih*" 
νβίν Όξΰ( <Γ<' Όλί\ου.α •— 

Χ3 



32^ ANIMADV. IN ATHENAEUM'. p. xiS. 

Verf, 18. lov οίΐΌΐ', ev μί^υόΐ'ΊΜν τροσέκΛβον υμών. Ver- a 
bum λο,μβ,Λνειν ea notione accepi , quam ex Ariftophane 
(currj ait οβολύΰ τ/ λα,μβά,νίΐν , Καμβά,νειν ί'ραχμϋί) adno- 
tavit Η. Stephanus Thef. Τ. II. col. 555•^ Compofitura 
•προσίΚΆ^ΰν y valet infuper fuwfi { pro vohis,') Infuper enn, 
icilicet praeter illud viniini quod veftruin quifque coa- 
tulerat, aut, de quo ante inter nos convenerat^ 

Α D C Α P. L X X X V I I. 

^Ικίσιοί J^' iv ^'εντίρφ rref) "Τλ«$• ^ τηλαμν^Λί &€. Eum- 
dem IcEsii locu/n fupra refpexerat Nofter pag. 116. e. f. 
ubi vide notata. Huc autem fpeilat quod monuit Salt 
MAsiUs Exercit. Plin. pag, 941. »Moris habent Graeci , 
sjpartes ialfamentorum magnorum eodem nomine appeL- 
j> lare qiio pilcem , unde rumtae funt. Sic Icefius κύβια , 
«quae frulia funt qjadrata pelamidis, \ oc^wt pelamidas. ci 
— Rurfus vero h. I. 'ΤΓΐ^λα.μυ^α.ί dedere mssti , pro 'ττηλα.• 
μί^Λζ quod erat editum. Mox , pro ΙΙοσεί^ΐ'ττ'τιοζ ell Πο- b 
αί^^ΐ'ΤΓτος mms.J. ut alibi. cf. ad ΙΙΪ. 2y..(. 

άτο ^ίΚκανος ταυ τοτα,μου. ν Delca/ius pifcis, auilore 
sjEuthydemo , α Ddcone fluvio noraen invenit : vel, quod 
«ego probem niagis, a Dckoliicuy cuius reperio mentio- 
« nem apud Hefych. qui etiam ιγ^νοφόρον ^ pifcafum vo- 
»car.« Casaub. — Hefychius : Δ£λ«ο?, λίμν» Ι-χβυο-φό' 
fof τερ) τ«ν Θράκιιν. 

τοί» λε'ττιν'ον \εβΐΛΐ')}ν ovnμά.ζrύv. 5)Poftremae vocis 
wprimas literas temere repetitas cenfeoj errore translati- 
»tio: nam λεβία,ν Όνομάζων fcripferat audor, ut puto. 
nLoiae pifcis alibi mentio y Ubiani nurquam. Lebiam di• 
))£lum fuifle & kpdnum , fcriptum alibi non eft. Hepatum 
» & lebiam , eiufdeni pifcis diverla aomina inveniri lciunt 
«eruditi: quos velim de hoc loco ftatuere." Casaubo- 
Nus. — Nil mutat ms. A. Eprtomator , poftquam de dd- 
cano dixit, fic pergit : ω τον αυτόν ι^ααιν είναι τον λεβίΛ- 
νον κα.λονμενον. omittens nomen λεττινον , fed in κεβιανον 
confenticns. "Ητώτο? « κεβίας commemoratur a Noilro , 
νπ, ^oi. c. ΜβΐΛ^ five λεβίαι , ut legendura cenfent vL- 
n do£ti , apud HefychiutTi funi iy^Jf λιμναίοι. Apud Pol- 
luc. VL 48. fimul recenlentur, Ούννοι, κοκίαι, σα'^ϊρ^Λΐ^ 
λεβιαι, μυκλοί : ubi pro λ?/ΐί«.ι , λεβίαι ex Athen. 
Vil. 301• c. icribendum monuere interpretes, five po- 



ρ.. iiS. Ι Ν LID. ΠΙ. CAP. LXXXVHI. 317 

tius λέβιοξ ex Aristophanis verbL•., quae paulo poil 
3 Noftro hac ipfa pagina lit. d. adferuntur; quae verba 
haud dubie ob oculos habuerat Pollux. Terminatio vocis 
λφανον hoc loco ortum trahere potuit ex duabus diver- 
fis fcripturis λιβίΛν δίλίβίον in unam confufis, cum ter- 
minatio ov voci λεβίΛν in vetuftiore aliquo codice fuiiTet 
fuperfcripta. Jbid. rov τβ κορα,κϊνον • - ffei'jifS'm. con£ 
VIL^oS.e. f.^ 
C ^δδ' ουί τ ου ζ τερ) Σ/νώτΗΐ'. Articulum του?, perpe- 
ram in ed. Baf. & Caf. omilTum , reftituimus ex ms. A. 
&L ed. Vin. de quo etiam velut ex conieftura monait Ca- 
faub. in Animadv. Ibid. κα^εΊσ^αι AyvariS^tec. Sic 
refte h. I. ms. Ep, & fic paulo inferius libri onines. Mox, 
κλ) ονίσκον ΚΛΪ χελλώρΗΐ». Cum paulo ante in γεκκά,. 
finv cum editis confenfiiTet ms. A. , idem h. 1. xe^hupinv 
habet : fimiliterque Epitomator , alia quidem utens ftru- 
ftura orationis, cum iupra ^^ελλάρ»? fcripfiffet, hic χβλ» 
λ ec ρ I α f fcripfit in nominat. fing. 

Α D C Α P. L X X X V Π Γ. 

d 'E^i TovToii ffia-n-wcLVTOi του Aiovv^ioKhsovf. Oblitus 
videtur auftor, poil Dionysiqclem , quem pag. ii6, d. 
nominaverat , verba facientem a fe induftum effe Da- 
PHNUM medicum. Vide pag. n6. f. 

Οί/ Λροί. »Grammaticus ille, qui in libris editis vo-" 
«catur infolenti nomine C/der^ OOcTpof , in quibufdam ma- 
»nu exaratis, claro nomine Oijupof y Varus. Ita literulae 
j» unius mutatione , labore infanura magno liberamur , 
Dquaerendi cuias hic Udcr fuerit. Qua de re fuo loco 
«dicendum eft.« Casaubonus. — Didurus de ea re vir 
dootus erat in Prolegomenis ad Aihenaeum , quae lucem 
numquam viderunt. Nos pauca ad hunc locum fpedantia 
adnotavimus ad Athenaei Praefationem , Animadv. T. I , 
pag. 24. ubi etiam docuimus , in vetuftiifimis noftris memhr, 
A. perfpicue Ouctpnv fcriptum effe. Epitomaioris teftimo- 
nium in neutram partem invocari poteft ; quoniatn ab 
illo perfonarum nomina , quas loquentes inducit auftor , 
ficut plerumque alias , fic & hic filentio funt praeterita. 

Ίάρι-χος ivr&Kouov ei Tif βοΰ^ετ t). Sic fcribendutn 
hunc verfum mcnebat metri ratio. βοΰκεται η dabant 
mssti: unde primus verfus in verbo βούλεται finiebatur 

X4 



32S ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iig. 

in edd. fecundus autem ab η Τα^ειρ. incipiebat. Cf. Kop- d 
PIERS Obferv. Philolog. pag. 36. Ad rem quod fpeitat : 
j> Jntacaei , vaftae magnitudinis pifces ir, Maeotide & Bo- 
«ryfthene, e qmhus falfjmenta fiunt.» Dalech. — Vide 
Herodot. IV. 53. & ibi Valck. & Weflel. AddeNoftrutn 
"VII. 3i5.d. & Strabon. VII. 307. denique Aelian. de Na• 
tur. Anim.XIV. 23 & 26. laudatos ab Hefychii Interpp. 
ad vocem Άντακεο/. P^erf. 3. Ante verba ονμΛΪσι yjii- 
pe; , vocabulum evippo(7Ufit;f interfesit ms, A. quod 
ex voce Oo-(ppcio-ictif corruptum videri poteft, idem valente ac 
β(7//αΓ(Τί. Merito omifit Venetus editor cum Epitomatore. 
Eamdem vero vocem in aliis Italicis codd. hoc loco in- 
fertam fuiffe , ex collatione Aegiana adnotatum a Cafau- 
bono in ora libri, qui eius olim fuerat, reperio. 

Ku) ev Ώχρασίτω &c. Verba ex Antiphanis Parafito 
prolata, cum veluti metro foluta vulgo fcripta eflent, ita 
digeifi ut praeiverat KoppiERS in Obferv. Philol. p. 52. 

In NicosTRATi aut Philetaeri verf. I. particulam τε e 
inter voces ^υ'ζά.ντιον & τίμα-γ^ις interfertam defiderabat 
merri ratio. Epitomator iftos verfus & multa alia ex hoc 
capire vel prorfus prneteriit, vel in breve admodum con- 
traxir. Vtrf. 2. Ta^sipiKOv 2r' vToyciffTpiov. Laudavit tV 
ΓκίΤί/ρ/χΌΐ' 7ctptyj< etiam Eupolis apud Steph. Byz. in 
TaS^sipcL. vrToyeLa-Tpiov eil quam alibi riif ντρίΛΪΛν dixlt : 
vide Animadv. ad I. 4. c. T. I. pag. 55. Ferf. 3. rrap' ύν- 
^pbf. Plene TApk civS^pls ms. A. Tum vtrf. 4. idetn codex 
χαλου TS Kft) c/.^afisy, reftius quam in noftro exemplo 
cum iuperioribus editionibus expreflum eft κ ά^«0ον, ubi 
xkya.^ov (Γιο) fcriptum oportebat, iit psr crafin prima 
fyliaba longa fieret. 

Ferf. 5. τιλτ^ν μέγιστον. rihncv ed. Ven. & Baf. 
τιλίτον ( abfque accentu ) ms. A. τίκτον ed. Caf. ubi 
monuit CasaUbonus: "Siiftiilinius ridiculam leftionetn 
"Λτίκηον. Nam qiiae comminifcuntur interpretes ad illius 
i> interpretationem " [ TUones Herodoto lib. V. Prafiadis 
paludis piices. Inde fortaffis Tiliton falfamentum. Dalech. 3 
5>IeSu funt indigna. τίκτον ^iyi^jov , ^ik fruflum maximum 
^ifalfamenti, quod τίκτον vocabant. Hefychio & Polluce 
5)teftibus, ΎΐΆτον appellarunt ftSo^ ταριγ^ίον λίτι^'ωτον : 
»> qiiod interpretor , fpeciem falfamenti fafli t fquammofis pi- 
vfabus ; nam τί>.α.ι vel άττατίΚΛί eft defijuaman. Arifto- 
«phanes, [apud Poiluc. VI. 49. 3 7bv ΰ-ΛτίρΐΊιν urTorthat 



ρ. ιι8. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXVIIL 3=9 

e » xph vLeti krroThivcLi, Eft autem faperda vel coracinus de 
«genere fquammoforum. Plato comicus, [ibid.J κ*» τερι'ηύν 
r> oLuu, τίκτον τάρί^ο? ί'^Γριίμην τοις οΊκέτΛίίΜ — Re£lius ηο- 
bis vifum erat τ / λ τ Ό ν acute fcriptum, ut apud Pollucem 
I. c. quam fcripturam etiam dooius Hefychii editor prae- 
ferendam cenfuit. 

Verf. 6. Pro ov^ quod cum editls habet ms.A.^ ci y* 
fcribi iuflit Casaub. Cui parui , quoniam non modo apud 
Polluc. & Hefych. nonnifi in neurro genere iifurpatum 
viderur vocabulum τιλτΌν, nempe τίριγοί vel τέί/Λχο;• , 
fed mox hic apud Noftrum vTspueye^si in neutro gene- 
re fequitur. Ferf 7. Vox τριών Ίη edd. imperite fuperio• 
ri verfui erat adiefta ; tum in unum extremum verfum 
haecomnia erant coaSa, «cT» xaTCi-fl/cvTCi', cu S^cuS'eK.ky' 
VTspyiiyihi ykp irrtv. Ea igitur in hunc modum dige- 
renda diftinguendaque& emendanda Casaubonus ceniuit; 
TptaVf cte) iLctTeff^iovTSi. ου ό^υώ- 
S^eKet ye. vTspfj.iy^si ykp ίττι. 
Particulam »<Γ«, quae nec metro , nec iententlae fatis 
conveniebat, prorfus abiiciendam putavi, quamquam cutn 
editis membranae noftrae eamdem tuentur. Pro y S'oS'e- 
Ket vero percommode ovS^t «Γ«(Γ£κα eaedem dedere mem- 
branae : unde penultimus verfus fic conftituendus mihi vi- 
fus erat : 

7ριων, xaTerfi/cyTEf , evcTg ίΓί»<Γίχά y*. 
Sin particulam «^η, ne prorfus pereat, in iit cum Ca- 
iaubono veiles mutatam , poiTes fic legere , 
Tpiuv , itei eVflovTei•, ovJ^s S'uS'iKk y*. 

f Μή tot' ου T/f iv τούτοις &c. Percommode fic ms. A. 
ciim edd. Ironica quadam ratione diotum: vMe nt nemo 
(nempe ex omnibuspoetisaliisveauftoribus) in Λ£ί (netn• 
pe in ralfamentorum numero, quae commemorari merean- 
tur) Mtndtfius Ulos recenfuerlt : aut, ut in verfione pofui- 
mus , nemo , ut videtur , &c. Sua auftoritate , citra necef- 
fitatem , M« rroT ου ν τα edidit Cafaub. qui quidem & 
de neceflitate & de veritate huius emendationis ita per- 
fuafus fuiffe videtur, ut ne mentionem quidem vulgatae 
ante ipfum fcriprurae, vel adlatae a fe mutarionis, iace- 
re in Animadverfionibus fuis dignatus fit. Mox vero re- 
&e idem Cafaub. τους rra.p'' ύμΊν correxit, ubi pro τους 
perperam τ/? erat in ed. Ven. & Baf. τοίί vero in ms. A. 
quod ortum debuerat librariOj qui putaret ad tolt Ά?^ξ- 



33« ANIMADV. IN^ ATHENAEUM. p. 119. 

«.ν^'ρίνσι referendum effe illum artlcuUim ; nec videret,f 
ad Μιν^ιτίονί eum pertinere. De Mindefiis auteni confer 
Xenocratem fe£l. 37. (olim 36.) 

« των Kcthuy σου h μ ινίι ρ ay, Traftavit hunc locum 
Gefnec de Aquatih pag. 297. Pronomen σου , quod dee- 
rat editis, opportune dedit ms. A. Idemque pro ημινίρων^ 
& mox dein pro Ινμίνιροί & ΐψίνιραν , quae in editis le- 
gebantur , conilanter ημιν ίιρων , « /t/t / »* « ρ ο $• ^ & ίι ^α »>• 
νηρον dedit. Sic infra pag. 121. c. refte ημίνιηρον editum 
etiam erat : quam fcripturatn praeferendam elTe ei quae 
hic obtinebat , docuerat Coray ad Xenocrat. pag. 181, 
ac decorrigenda huius loci fcriptura diferte rurfus monuit 
idem vir do£lus- in Notulis msstis in Athenaeum , nobis- 
cum communicatis. Et ημίννροι fcribitur etiam apud Xe- 
rocr. feft. 37. ( olim 36. ) ψιοά falfamemum recens ^ & 
quafi fimihiimidum interpretatur CoRAY I. c. fcilicet 
^uod nondum penhus falt ( nefcio an fok fcripferit vir do- 
h.us ) arefaflum & induratum fit. Poflis fortaile etiam fcmU 
recens intelligere , a voce ΐ'/ΐρΌ? fynonyma του vectpo! , de 
quadiximiisin Animadv. T. l. p. 41 1. ad n.6i^d.cum quo 
convenit quod Archeftratus fupra pag. 1 17. a. νέον «///- 
Tctpiyjiv dixit; cui opponitur τάριχο? τέλειοί pag. 120. d. 
I^ihil autern differre Alexandrinorum ϊ)μίνιΐρον ab eo falfa- 
mento quod \)μιτά.ριγον vocabant alii, docet nofter ver- 
bis proxime fequentibus. Quibus in verbis, pro t/jo- 
κsiτει?,&yμίvoυ , quod erat editum , 'ττροκΛΎΛΚεΚί^μένου fcri- 
pfi cum ms.A. Tum poft ίιμηΛρίχου , voculam o» moi- 
nente Casaubono inferui : quae olim non modo in edd. 
fed & in msstis «omiiTa, quia geminare eam diphthon- 
>»gum (ut ait Cafaub.) improbus •)'ρΛφίϋ? noluerat , ta- 
3)tam fententiani obfcuraverat , quae nunc clariflima eft. « 
Archestrati locus, quem hic refpicit auftor, is ipfe 
eft, quem modo indicavi. 

UcK^toi ΣάίΤΛτροί, ίν Νυστίκου ^tiTia. «SoPATERa 
» Piiphius , is eil qui alibi <^KoiAKoyp(!c^oi [five <phvetKoypci- 
» φυ? ] appellatur , ut didurn eft capite nono : [ ad III. 86. 
wa. ] neque alium puto efle ab illo qui Parodus paffim 
3> nominatur , quique libro IV. [ pag. 1 58, d. ] <φΛκιοί τΑρ- 
««ίΤόί•. Huius poetae fabula hic laudatur Μι/ο-τακοί/ ^n- 
iiTtov. Qui ineminilTem horum verborum fub finem libri 
»IV. [ pag. 183. b.] ΈωτΓΛτρος ο ταρωί'οί ev τω imypct- 
« ΐζομένω ν^ΰστφ , fufpicabar hic quoque eandem fabulara 



ρ. 119. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXVIIL J3* 

a JMPtelligi, & fcribebam , ev Μύα-τακ^ ίί Θύτίΐ, Sed in eo— 
«demJibroIV. [pag. 175. c] leges haec verba, κλ) iv 
i) Μυστακου <Γέ ^tiTUo cpnffiv. Itaque nihil audendum. » Ca- 
SAUBONUS. — Hoc loco ΜυστΛκου penacute fcribunt 
omnes; fed Μϋο-ΤΛχ,οΰ, IV. ly^. c. Utrum rsftius, 
non definiam. Samud Petitus, Mifcell. lib. V. cap. 9. iv 
ΤΆνστα. Κοτντίω legendum cenfuerat, ubi traftavit fragmen- 
tum, quod IV. 175. c. ex ifta fabula adfertur. 

Μενϊ'ϊίσιόί ^' ωρα,Τοί ακρόσΛΟ'τοί eO. Vocabulo άκρόίΤΛ- 
στος Ίώ eadem re ufus eft etiam Xenocrates de Alim. ex 
Aquatil. {^&. 37. (olim 36.) ubi docuit Coray in Notis 
pag. 180. effe ΰκρόταα•ΤΛ falfamenta eadem quae η/ιλ/τλ- 
σ7Λ aut ημιτάρι-χΛ aut fs^An : quae vcomedebantur (in- 
« quit ) recentia , antequani infperfum fal totam pifcis fub- 
« ftantiam penetraiTct , ac peniius maceraffei. « Collegit 
ibidem vir doftus alia nomina ex ctKpof compofita, eam- 
dem vim habeniia atque ea quae ex ίψι compofita funt: 
in his ex Athenaeo noftro vocem άκροδώραξ, X, 421. e. 
quae , interprete Hefychio in 'AKpoyJcht^ , idem valet ac 

j) Cum ait Plutarchus , convivarum unus : ΊαΖίλ «P« tsi 

Ιανβρίύματαί. ΟΤΙ τολΚω hS^ia ίστ) Ίων 'ττΛρΛ σοι TsptiTrroV' 
)> ^'ύ.στων κοτ τ OLV ων y.eu Κ£τ t ί ί ων ^ οι τειρΛ^έντε^ 
ν'ίσΛσι: ί7//7/αη«»ζ intelligit, hominem Tyrium y & cibos 
«Tyriis familiares, coflana &c Upidium. Hoc ita efle, ipie 
» Ulpianus docet nos : de quo Athenaeus libro IX. [ pag. 
«385. a. ] όξυλ/ίΤΛρον <Γέ τι sffTfy ίτλ»ΐ' e'i μ» κα.) κότ- 
nTcivci ύμιΐς κλ) λ e τγ / <Γ ι ο f , τλ τίτριά. μου νόμιμα βρω• 
i) ματα ονομάζει» μέλλετε. Cum fit nullum ovum ovo ίΐ- 
«milius quam hi duo loci » Dalecampius tamen diverfe 
))interpretatur hic & libro IX. « [Nempeibi coBana , ficus 
(xiguas interpretatur : hic vero ad orani haec adfcripfit ; 
» Tct κοττίρίΛ , milii paniculae : al κοττο/ & κοττίί'εί , ατί' 
ϊ) Uriora caphis ,fync'iput , caput. u ] » Sed quaecunque ab illo 
« fcripta funt ad hunc locum, runto per me indiila: ni- 
>» mis enim dat fe ridicule. Cottana proprie Syris ficus , 
jiPlinii etiatn teftimonio, lib. XIII. cap. 5. Cfeit. lo. ] 
j> Syria praeter hanc ptculiares habet arbores : In ficorum genere, 
ncaricjs;^ minores cius generis , quae cottana vocantur. u 
Casaub. — Pariter Hefychius : ΚόττΛνα , slSOi σύκων 
μικρών. Et ab ipfa parvitate nomen habere facile intelligit 
quifquis linguarum Orieiitis aliquam notitiam habet. Con• 



33* ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 119. 

fer Bcchart. in Chanaan , lib. II. cap. 6. & , quem ille b 
citavit, Martial. lib. IV. epigr. 89. & lib. XIII. epigr. 28. 
ubi perperam coElana vulgo editur, pro cottana. Nec vero 
χοττίνων , quod edidit Cafaubonus, hoc loco vel in edd, 
vett. vel in msstis legebatur. In ms, A. fic fcribitur , κοτ- 
τα. fequente punfto: in ed. Ven. & Baf. vero κότται , 
fequente commate : quae qui correxit Cafaubonus debue- 
rat tamen fuperiorum editionum & librorura manu exa- 
ratorum fcripturam commemorare. — »De lepidio ( ait 
j> idem Casaubonus ) coniulendi funt rei herbariae au- 
jjftores: fed hoc dircamus ex iftis duobus Athenaei Ιο- 
ί» cis , peculiarem fuiffe Tyriis , aut certe Syris herbae 
niftius inter ea quibus velcimur, ufum.« — Atqui hfi' 
iium quod vocant graeci latinique fcriptores, cuius fo- 
liis vim ineiTe tradunt maxime urentem atque etiam ex- 
ulcerantem , (Plin. XX. 17, 70. & Diofcorid. II. 165.) 
/nci/i cor«?n quidem ufui inferviebat, atque etiam in culinis 
condimenti vice fungebatur, ut ex Plin. XIX. 8, 51, in- 
telligitur: fed in cihorum numero haberi non poiTe vide• 
tur. Quare videndum, ne aliud quid hic lateat. Nec ve- 
ro ipfum hsrr i^ ί ων ^ quod rurfus tacite hic edendutn 
curavit Cafaubonus, hoc loco legebatur; nec lib. IX. p. 
385. a. λε'Ύΐίιον dederant libri: fed ibi hirrt^iv habebant 
editiones veteres , confenrientibus noftris membranis : hic 
vero editio Ven. & Baf. fic habent, χλ) kstiS' ι ov tu• 
fetBiVTes 'ία•α.αΊ : ms. A. autem , χλ) kst ιί' loi τειρΛ&ίντίί 
&c. Cafaubonus fuo arbitratu fic edidit, κα) xsTtS^iav , 
TSipcL&ivTsi κτΛτι ΐ ϊπ Animadverfionibus autem , cum vi- 
oiiTet ad participium ^s/petSefTff defiderari articulum , oi 
rreipet&ivTei fcripfit. Atqui eiufdem articuli clarum vefti- 
gium in illa, quam dixi, fcriptura noftrarum membrana- 
rum, λ6^»<Γ/ο/, cernebatur. Caeterum utrum hiTtS^iMV 
e'i rreip. fcripferit Athenaeus , ut terminatio nominis per 
librariorum errorem fuerit omifla; an fortaiTe , tenens ex- 
oticam vocabuli formam , nude λετι^Ί aut alio quo mo- 
do lcripferit, id quidem in aliorum vetuftiorum codicum 
iadlura, aliorumque auftorum filentk) , quis definiet? 
Certe fcriptura λεττ/ίΤ/ΐ', quam pag. 381J. exhibent libri, 
exoticum quemdam habet colorem. Mihi vero mirum ac- 
cidebat, cum viderem doftiiTimum Bochartum , loco fu- 
pra citato , contentum fuiffe graeca nominis herriS^cv de- 
rivatione, nec in orientalium linguarum penu aliquid 



ρ. 119. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXIX. 33? 

b circumfpexliTe quod huc trahi poflet , ubi de cibi genere 
agitur , quo iolos maxime Syros ulos effe faiis perfpicue 
figniHcat Deipnofophiila. Ncc ego quidcm rem copfedam 
dare praelumain: fed quum in Hebraeorum Idiomate re- 
periatur nomen a radice hpad (eifdem literis conftante 
quibus haec ipfa vox de qua <fuaerimus) dedudum, quo 
defignatur edulium aliquod c ficis paratum ; donec certius 
aliquid proferatur, conieilare liceblt, refpexiiTe Athe- 
naeum illud ipfura vocabuluin , ( quodcumque illud fuerit ) 
quoufi fint Tyrii, aut omiiino Syri, ad tale aliquodedu- 
liuin,quo illi vulgo uterentur, fignificandum. VideBux- 
torfii Lexicon Chaldaicum , Talmudicum & Rabbinicuxn , 
col. II 52. fub nnem. 

AD CAP. LXXXIX. 

Y.fATivo( 6V ΑιονυσΛλίξίνί'ρω. »Videtur fcripta fabula 
«in tyrannum AUxandrum^ qui pro Baccho voluit coli. « 
Casaub. — Ibld. iv (TeipyavoTi. Terminationem ffi» 
refpuebat metrum•, nifi penultimam ryllabam vocis ra,- 
γ*χο( brevem ufurpavit ille poeta, quam alii omneslon- 
gam faciunt. Mireris tameii, & ms. A. & Ep. eamdem ter- 
ininationera tenere : & ms. A. quidem ( quod fciam ) jap- 
^α,νοΐσιν habet cum editis; ms.Ep. vero a-apyavoKriv. Sed 
nec ipfa forma maiculina aut neutrius generis ufquam ali- 
bi in hoc nomine reperitur : nec aliud apud Grammati- 
cos ( Hefy chium , Suidam , Etymologum, Euftathium ) 
adnotatum legitur , nifi « na.pykrA , quod Etymologus in- 
terpretatur 'xhiyi/.kTiov kTo ο-χ^οινίον yιvόμevov sii vrroSO- 
yjnv ιχθύων, conf. Wetften. ad II. Corinth. 11 , 33. Ita- 
<\UQ aci.py&vo7ffiv illud vel ffcifykvoiffiy proxime ex σα-μ- 
yetviffftv corruptum videtur; hoc ipfum vero negleiia 
metri ratione, inveflum pro ffAfyciven s , quae vera 
fuerit poetae fcriptura. 

Uhcirav^ Ati ΚΑΚουμίνω. «Laudo hanc fcripturam ku» 
%} κονμένο) : non, ut alibi invenias, ΚΛ^ουμ.ένω^ & in his 
»libris, & apud Pollucem lib. VII. cap, 29. Hinc igitur 
« emendabis. « Casaub. 

'AptiT7o<^fCViiis y AatretKevffiv. η ΑΛίτ&λέΐί Anflophanls , 
» non rede vertunt Epuloms : nam , quod docuit me unus 
«Galenus, ei fabulae nomen ab Atticae populo qui fic 
>> appellabatur. Adrcribam verba Galeni, quia plurimum 
nfaciunt ad cognorcendum eius comoediae argumentum. 



534 ANIMADV. IN ATHENAEXJM. p. 119. 

jjSic igitur ille, in praefatione Lexici Hippocratei, de b 
3>^λώττΛ voce difputans : Νοα/^ω Sri coi ik vrr' Ά^/ο•το- 
jj-^etvayf kpKUiyetv, 7k ix. των Δίΐίταλέ&ΐ', uS'i TUi '^χ^ον 
« Tcf ^τρος ταυτά. σοι λέξω "Ο/Λκρε, yhonr^ τίνι ΚΛΚοΰΐϊ 
« κόρνκα. TrpofikhKu μ\ν ykp ev έκίίνω τφ ^pay.ATi ο gJt 
5) τοϋ «TiJ/uou Tws' ΔΛίΤοίΚύων '^τρίσ^ΰτηί Τω Λ>ιο\άστω υϊιΐ^ 
tirrparov (ύν τα. κόρυκα, τί τοτ' ijTiv e^nyri(re.a-^tir (/.eTct. 
jjiTs τβντο, τι KiiAouc/v ύμίνιινΛ KApr,V!i. κφκζϊνοί μίντοι 
« ίντιτροίάκλει των έν τοΐί Έόλωνα αίζ^οοΊ "^Κωτταν Tks 
iisii aixas οΐα.(^ίρονσΛΐ. Sequentia ibi legant itudiofi : mul- 
s)ta enim ex eo dramate defcribuntur. Schoiiaftes illius 
Dpoetae fcribit ad Nebulas, [vf. 529.3 DetaleFf fabu- 
})lam omni«m primatn ab Ariftophane fuifiTe commiffam: 
»in qua, aitv, ΰ'ίύφρον ^.etpetKiov eKrkyei, x.eu 'ίτερον kyj,i\- 
■ηΰ'τον. evS^onity.yi^e S's ^toS^px sv τούτω τω (Γρά/κατ/. « Ca- 
SAVB. ^ ΤοΐΐίΓΗ Galeni locum transfcripfit BrunXK -in 
Fragm. Ariftoph. pag. 236. monuitque ibid. pag. fq. nul- 
lum adhucdum innetuiile Atticas pagum , cui nomen 
AciiTAKsli; & Ttv s/. του ^•,)μο\) -τρίίΧ^ύτΜν intelligendum 
■eiTe hominem de pUbe ; reile autem Tohi ΔΛίταλίΓί- intelli- 
gi convlvas vel epulones : quod ΐρΓυπι etiam diferte £tymo« 
logus in ΔΛίΤΛλεί/ί- docuit. 

QuK α,Ισγυνονμαι τον ΤΛρίγον tcjtow τκύνων &:c. ^i Ho- C 
j>rum veriuum maior eft elegantia, quam exiftimaverint 
jjviri eruditi. Nam Tkpr/jo? hic virum nequnm aut fceleflurn 
«fignificat; non quod ea vox proprie fonar. Oblervaba- 
nmus ad Theophraftum, falfamenta imer vilifiimos cit)os 
«effe habita : unde proverbium manarit , ταρί-χ^ουί• άςιώ- 
«Tepsi, apud Ariftophanem. Ex eo ταρί-χους appellarunt 
iyfordidos homints & improbos, Ita accipttur in paroemia , 
»quae pauUo poft CHt. e.] recitatur ab Athenaeo, O-J^ 
»dv rra&t/i Tkpiy^of ωντερ άξ/οί : etfi poteft ifte verficu- 
jilus etiam fimpliciter accipi de ialfamenris quae pla^li 
j» corttunduntnr , ut duritiem remittant : quo in genere prin- 
«cipatum obtinet Germanorum Stockfifch, & ialpa: ηιά 
■npifcis y ait Plinius , nusqnam percoqui potefi nifi ferula verbe- 
nratus. - - [Eodem perrinet ille verfus, pauto inferius, 
i>lit. e. Έτ/ τω TtLpiyji 7ω<Γε &c. ] Eriam in voce τκννιιν 
« venufta eit ΰμ<:ριβοκίΛ. Nam in propria figntficatione id 
3» verbi convenit lalfamentis : ut cum ait idem poeta, τΌν 
•3)σΛ'!τ;ροην krroTihcit χρ« και κα.τα.τκύνα.ι ^ και κατεκτλ-ύ» 
ϊ> vsici , 'ΛΛΐ ^ΐΛΐτ>ώνΛΐ\ & Athenaeus ipfe hoc rfbro, ^<*f - 



ρ. 119. ΙΝ LIB. III. CAP. LXXXIX. 539 

C »T£tf S'e7 7oi/f Ύαρίχονί ^λύνιιν: at in hominem TO^iyjiv 
«alia notione competit, pro makdkere & probris onerare, 
« Ariftophanes , [Acharn. 3S0. ] ■*Ρεν(ί»7κατε'}/λώττ/^ί/!>ιοι/, 
» ΚΛκυκκοβόρίΐ , KoL-TrKvvfv : & Demofthenes non femel. « 
Casaubonus. ~ Vide Reiskii Ind. Graec. Demofth. voce 
^hOveiv ; tum Suidatn in Πλύνβσθαι , Kufterum ad Ariftoph. 
Acharn. 380. & Toup. in Curis NovilT. pag, 227. Poft 
vocem Thvvuv , imperite in ms.Ep. infertum eft verbum 
ίΐ-ίπΊν : quae videtur fuifle pars fcholii olim inter lineas 
fcripti, quod ad verbum τκννων fpedaiTet. 

KpiTtif, Q»fioii. »Crates Comicus fuorum dramatum 
nuni fecerat nomen ΘψΛ, Ferae. « [Non Θίιριοι , ut erat 
rn Dalecampii Indice Audorum. ] «Silpicor fuiffe fcri-J 
w ptum in gulofos & helluones , quos ^npici vocavit. Ita- 
» que pleraque omnia genera ciborum hac fabula nomi- 
»>nabantur, ut ex fuperftitibus reliquiis licet intelligere: 
«quidam etiam aliis omnibus indifti & innominati prae- 
« ter Cratetem ; ut τάκωνίί, de quibus Pollux lib. VI. cap. 
«9. Eiufdem fabulae meminit Athenaeus lib. VI. [p. 267. 
«e. f. ] ubi multi ex illa verfus. « Casaub. — Verfus ex 
Cratetis ©nf/si? & hk & pag. 267. citati , anapaeftici funt 
Ariftophanei. τ&ν pctqia.va>v eiie genitivum partitivuiu , 
vel rironibus notum fuerit. 

ΊίΤ/αί <Γ' ίσγ^ιμά,τισται rrttp Έρμίτ'τω iv ^Αρτοτωλισι•• 
Κλ) τάριγ^ο! τίοΫΛ. «Hermifpi ^ΑρΊοτακίί'ων etiam 
j> Pollux facit mentionem lib. VII. [feft. 198 & 202.] imo 
jjipfe Ariftophanes, cum ait in Nebulis, Cvf. 557.] EJd' 
η ϊ.ρμί'ίΤ'ίτας avQtf rrsToiny.ev eh 'Τ'τίρβολον. Nam de Arto- 
»polidibus Hermippi fentire Ariftophanem doceat fchoua• 
j)Sed obfervemus verba Athenaei : Ί<Γ/«? J" ίσχ^μάτι• 
ι^στΛΐ — Κα) Ύά,ριχοί rriova.. lubemiir a dootis fcri- 
I) bere , τά-ριγον movct. « C Dalecampium dicit , qui in ver- 
fione iic pofuerat, Et taric/ivn pinguem.] η Non repugnabo, 
» fi docuerint me <fuid fit hac leftione admiiTa illud )S'iov & 
« Hermippi peculiare, quod in illis verbis admonemur ab 
» Athenaeo obfervare : nam τίριχον dici mafculino ge- 
«nere, quot iam exetnplis probatum eft? In vulgata le• 
« ftione ineft elegans generis metalepfis , in ifta quidem 
«voce Hermippo peculiaris , in aliis vero familiaris mul-• 
«tis poetis. Nam τά,ριχο! 'ττίονΛ ^ fimile eft illis Nicandri, 
ηΨο^όίΐί exiS^vHf & >ίΛΤΛ'~\,νχ6έν7οί ακάν^ηί : item νιφόεν- 
»> τι S'siff»j & ^.ofoivTBi ίλαίηί' Sic apud fumrnuin vatem 



55δ ANLMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. 119. 

jyi^TSf^oevT' 'ErriSOLvpov^ [lliad. /2'. 561.] de quo etiatn C 
wHermoIaus Byzantius; [in Epit. Stsphani Byzant. voce 
ϊ> '£τί(ΓΛν/30? . ] &&Ηλυί•66/)7η, ^iiwi ά,ύτμή : itemque του- 
3)λΙν εφ' vypm.ii Casaub. — Mihi in ifta generis enal- 
!age, apud comicum praefertim poetam, nullam videre 
elegantium contigir. Apud alios licentiam redius, quam 
elegantiam , puto, dixeris : apud comicum mulier quae- 
dam aut alia perfona de infima piebe, confuko indufta 
fuerit foloece & improprie loquens. 

Έοφοκλϋί τ ίν Φ/ΐ'ϊΓ έ'φ»?• Neitpbf τίριγοί stffepaiv hl- 
yvrrTioi. » SopaocLis verfum non aliter omnes codices 
«fcriptum exhibent: neque laudo emendantes Nsapbi- 
Ϊ) τΛρ. Puto nan^Jue allurum ad veterum Aegyptiorum 
ΜΤαρΓχ^ίύΰ-εΐ! y & cad^vcrum condituras ^ de quibus Hero- 
j) dotus lib. II. « [c. 86.] Casaubonus. — In vsKf,9{ reile 
cum msstis confentiunt editt. Ven. Baf. & Caf. i. & 2. 
Dalecampius vero Kcms tarkhos interpretatus erat: inde 
in ed. CaC. 3. imperito confilio eius qui illam editionein 
curavit, Nectpbf τάρ/χο? pohtum eft. Mireris vero, non 
monuiiTe Cafaubonum , verba iiia ΣοφοΛλΗί- - - έ'φ« , cutn 
deeffent fuperioribus editionibus , a ie e msstis libris efle 
adiefta. Agnofcunt fane eadem verba noftrae mcmbr.A. 
Epicomator vero , fuo more , nonnifi poetae nomen , 2o- 
φοχλ»ν, adpofuit. 

*AptffToi;>aLvns ^ ivEipm». Vide Aristoph. P^c. 563. 

KiKpiffoS^apof tv 'Ti. »De Cephisodori comici Sue d 
j)vide lib. VIII. [ad pag. 345. f. ]« Casaubonus. — Sci- 
licet, pro viou <Γ' O^^o^^ciyoi , Vill. 345. f. oportebat 'Tr 
oyJ" Ό-ίοφ. Pariter XV. 701. b. pro iv 'Τ•^<«Γ, lege gv 'T/ : 
ibi noftrae mcmbr. A. iy 'ΤεΓ, propius ad verum acceden- 
tes quam vulgo editur. 

Φερεκρύ,τ»! ev ^ντομ'οκοΐί' - - κίκώον e^ovj-ji pctKnv•- 
οττωσ' op9st/oc τΛρίγ^ιον. » In teftimonio Pherecratis e 
}) Fuguivis, pro λίκι^ον yvhellum ovi , legit Dalecampius λιί- 
i}Kv6oVy l^olcarlum guttum vertens:] &, pro Όρ'ρανΙν τα- 
n piyjov ^ opq^viov. [paululum nigri tdrickii.'^ Quae emen- 
j> dationes plurimum habent probabilitatis : nifi eft comi- 
» cae licentiae didum , όρ<^α(.νΙν fulfamenrum , pro folum , & 
njb omnibus alils rebus dtflitutum, <■!■ CasauB. — Pherecratis 
verba vulgo fcripta erant veluti metro foluta. Sunt autem 
manitefte Λ^6ΓΓυ5 trochaici : quorum ratio non patitur,ut 
in impari fede dadylus ί\:«κυ^ον j pro tribrachy κίκι^ον , 



ρ. 119. ΙΝ LIB. ΙΠ. CAP. LXXXIX. 337 

d ponatur. Caeterum de ifta interpretatione, qua ufus Da- 

iecampius eft , vide H. Stephanum in Thef. Ling. Graec. 

T. II. 675. d. Nec vero folicitanda ullo modo vdx λε^/θοκ 

crat, quae perbene habet; fed non ea notione accipienda, 

qua Cafaubonus accepit, vitdlum ovi intelligens. Alonenc 

Grammarici , txw κίκΛον in foem. gen. ibnare ovi vuellum; 

fed τον κίκι^ον , in maiculino, pifum legumen. Vide, prae- 

teralios, Euftathium adOd. «'. pag. 275, 8. ubi Athenaei 

locum tradlat, qui legitur IV. 157. b. Sed & UntkuUm ^ 

€ui cortex detrafij ^ atque etiam farinam e Ur:^:cula, Κίκι6ο¥ 

Graeci dixerunt, quemadmodum ex Hippocrate &c Ga- 

leno docuere Gorraeus in Deiinitionibus Medicis , Foefms 

in Oecon. Hippocr. & H. Srephanus in Thef. fub ipfa 

voce Λίχιβοί•. Pofteriori fignificatu , farinae e Unticula , ha- 

bes etiam apudipfum Noftrum, X. 432. c. d. ubi Ιίτ/ίτάτ- 

TovTAi κίκΛον praeeuntibus msstis leger.dum, pro «wi- 

ΤΛΤΤοντα κίκυ^ν j conferendufque fimillimus Hippocra- 

tis locus a Foefio laudatus. Denique & pultcm ex pifis vel 

knticula coElam , λ£Λ<Ααί/ dixere. Sed hoc quidem loco per- 

inde eft , /ίίΠΛύτπ , an /»«/menruOT inteiligas ; quoniam adie- 

^um verbum ί-\ούαιη fatis indicat quid fit de quo agatur. 

lam , ii nonnifi in mafculino genere hac notione, iiLi de 

■legumine agitur, ufurpatum fuiffet illud vocabulum ; fta- 

tuendum foret ψακων pro φακκ? fcriptum oportuifle, 

<juemadmodum apud Hippocr. & Galenum κίκώοζ φ*• 

κων legitur. Sed de genere quidem unus eft Euftathius 

qui diferte praecipiat, τον hίκ^^v in mafculino ufurpari, 

cumpifum. fignificat: alii, ubi de duplici fignificatu vocis 

ASKiflof {ovi vitellusy & pifum,) monent, tacent de gene- 

Tis dliFerentia, Vide Schol. ad Ariftoph. Plut. vf, 427. 

Sed efto , pifum mafcuuno genere rov hiKtQov dici folitum 

eiTe : farinam certe aut pulum ex pifis vel ex lenticula, 

aut etiam ex quocumque legumine, etiam foeminino ge- 

nere t«f κίκι^αν nominatam fuifle , ex illa diclione κυ^μίν» 

λδλίβο? difcimus, quam ex HippocTate aut libris Hippo- 

crati adfcriptis Gorraeus & Foefius protulerunt. Quare 

vox φΛκϋν adieilive accipisnda fuerir, & ad fubftantivum 

λίΐίθον referenda, ut idera valeat hiy.ihv <^α.κ\]ν ac hUKi^v 

^AKmv: Mulier (vel, uxor rnea) nos exfpeclat , uniculque 

nejlrum pulmentum ex Unticulu co^uens. Pro h-^ov^n exfpe- 

itabas ί'\,ο\ιιΤΛ ; fed id metro non erat aprum : itaque tbr• 

ma lonica ufus eil poeta, quae fortaife etiam a plebe 

Ammadv. Vol. IJ, Υ 



jjS ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 119. 

Attica fubinde frequentabatur. De voce ορφανών Cafau- 
bono adfentior, non eiTe foHcitandain, fed ea fere notio- 
ne, quae ab illo explicata eft, accipiendam. PoiTis vero 
eriam vile, tenut falfamtntum intelligere; 2λχ\. ad quod 
,parandum nuUa adluhita fuennt exquifitlora condimenta. 

'tipoS^oToi S^ kv ίννά,ΎΥ}. Herodot. IX. 120. Ex Prover• 
Hisy quae mox adferuntur, alterinn iam fupra pag. 116. e 
e. prolatum erat. De tertio, ουκ, Av τά^οι τά^/χοί-, &c. 
vide paulo ante ad lit. c. notata. 

XimiS^ni, UTuy^o7f. «Chionidae comici nomen Xto- 
vviS'iif fcribendum per parvum, ut femper apud Sui- 
«dam; non per <y, ut hic. Mtndicos eius poetae fabu- 
jjlam laudat hic Athenaeus : fed apparet ex Jib. IV. [pag. 
« 1 37. e. tiim ex XIV. 638. d. 3 dubitatum efle ab antiquis 
«criticis de ea fabula. Obfcurus plane poeta & lucifuga: 
« cuius tamen Heroas invenio laudatos apud PoUucem X. 
j)8.[43.] & Suidam in "A-yvof. «Casaub. — Scripturaiti 
■per ω coniianter tribus locis apud Athenaeuni noftrae 
mtmbr. A. tenent : eodemque modo apud PoUucem editur 
conrentientibus msstis. Sic & apud Suidani , in ipfa voce 
X/wr/iTnf, ex optimo ms. Pariiienfi edidit Kufterus, cuius 
ibi vide Notata. 

Έίτ) τω ταρίχ&ι τφ^ε τοίνυν KoTTsrou. Sic uterque 
fns. y4.&.Ep. κοτΓτίον edd. Videtur in hoc verfu , cuius 
audorem non nominavit Nofter , t^ τΛρι-χος eodem fen- 
fu accipiendum, de quo paulo fuperius Cafaubonus mo- 
nuit ad lit. c. Pro 7ω<Γ€ to/Vuv, mutata verborum ferie in 
ms. Ep. Ύοίιιυν Ίψί'ί fcribitur: quod magis placeret, nifi 
reclamaret metru-m. Caeterum haud dubie turbata iii liis , 
quae hunc verfum vel praecedebant vel fequebantur, 
icrlptura erat. Nempe poil illum Chionidae verfum,'''A/)' 
kv - " Ζ ^sioi. fic fcribebatur : Kai έττϊ ^οτικϋί , 

ΈτΓ/ τω Tctpiyu t(^S's τοίνυν κοττεον. 
ri «Γέ SoriKh , TApiyjt , οχ ξ/φε/. Miv&vS^pof &C. Quam 
confufionem miror filentio praeteritam a Cafaubono. Mi- 
hi neceiTario, primuin, ifta v-erba i? <Γέ «Γοτικίί , ταρ/χ?/, 
af ξ/φί», in locum iftorum και βτ) ^ojtKni reponenda 
vifa erant : tum vero , pro iftis Κα< Ιττ) «Γατ/χμ? , icriben- 
dum κΛί ίτ) ΛίΠΑτίΗΜί , & haec poft eumdem queni mo- 
do dixi verfum reiicienda. Quod fi quis audacius a no- 
bis faftum iudicaverit ; meliora certioraque doceat , & 
lubens accipiam. 



!>, 119« IN LIB, Πί. CAP. LXXXIX. 539 

e MsWi (Tpof , Έ τ < το g ^ c 'j fl- / f. TjOfiVci/c/^ edd. omnes. 
Itaque Casaubonus: «Non fcro aequo anirro haec ita 
jj fcribi , MevAvS'po{ Τ ρέτουα• iv. Irr).butus enim rum per- 
vfuafione legi debere 'ET/T/jgVoyjr/;'. £quidem poetae huius 
>> fabulam novi nullam cuius eflet index Tfi-TrovTSf : atque 
ϊ> adeo fuiiTe nullam cenfeo. Έίτ/τ^ eVoKTff vero Menandri 
«laudantur libro XIV. [pag, 659. b. ] & apudStobaeum 
«Serin. xxx. nec non apud Karpocrationem in MotT/jy- 
Ϊ» λ«οΐ' & ΈχΤνον ; funtque de ea comoedia haec illius ver- 
i>ba: Δνμοσ6ίν)ΐ{ iv τω Kiirk Άφό,βοι/ ντρώτω ον'τ«ν ηρξοίτο" 
yyEi μεν έ(3ούλίτο "AtpoiSoi' , ά cLvS'fSS ίικΛίττα), S^ix.eitx 
M^roiefv Tff) rov <ΓίΛφ£ρό//ί:"θΛ , το7ί τε οΊκιίοκ ίτηρίταν. 
« άντί τον , ίΊα.η>ιτίί ttjzovi αΊρεΐσ&Λΐ. oQsv κα] M.iya.vS'pou 
« ί'ρα.μα , Έίτ/τρίτοντί ,-. Prifcianus lib. XVIII. citat Me- 
j) nandrum iv Έίτ/τρ/τοκ : legendum ίη^ιοοΐ'ΈτιτρέτουαΊ , 
vve\ Έτ/τρόίτοίί . Sidonius ApoUinaris , lib. IV. Epift. iz. 
1) Nuper ego fiUusquc commjinls Tcrennanae Haecyrae faks τα- 
nminabamus : fludenti ajpflibamf naturae mermnens , 6• profe/' 
nfioms obimis. Quocjuc abfoluuus rhythmos comlcos 'incltata do^ 
it ciUtate fequtretUT , ipfe etiam fdbidam fimdis argumenu ^ id efl^ 
« Epitrepontes MenarJri , in manlbus habebam.n — Vocabu- 
lum,a fuperioribus librariis truncaturn , quod ex do6la 
coniedura corrigendum monuit Cafaubonus, vetuftae 
noftrae memhr. A. integrum tenuere. Menandri ver- 
ifus^ qui adponitur, ''Liri-Tra.s* έττ/ το τίριχοί α κ α. ς, kv 
ούτω Ί^γΆ , quo metro conftet, ηοη video. Nihil in eo 
mutant mssti noftri, nifi quod eTsV^o-st plene fcribunt; 
quam fcripturam & Euiiattiius ex Epit. tenuit, ad Tl. a'^ 
p. 55, 3t5. Et Euftathuis quideir. definit in voce &ΚΛς; co- 
Aqx vero Ep. integrum verfum exhibet cum edd. & ms. A-, 
Inferuit eumdem Fragmentis Menandri Gerlcus pag. 68, 
quem ad locum miror nihil a Bentleio efle adnotatum. Dem- 
ta voce ίίλΛί•, legitimus fuerit fenarius; in quo fyllaba a.y^ 
ob afperum fpiritum , a quo mcipit fequens vox ο'ύτω , pro- 
diiila effe poterit. Itaque eamdem vocem Λκα,ί uncis mclu- 
fi : non quod eam tcmere a librarils adieftam putem , quip- 
pe quae ad fententiam necelTaria erat ; fed quod extra verfus 
modulum ab Athenaeo hic pofita videbatur, quae apiid 
ipfum poetam fuperiorem verfum claufiiret. Nam cutn 
alioquin in edendo vetere rcriptore fatis bene fecum agi ar- 
bitrari debeat editor, fi icripturan. ,quar\s a rcriptoris ma- 
nu prodierit , talera maxime reftituere repraefentareque va- 

y ί 



340 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iio. 

lear; in huiufmodi opere, qiiale hoc Athenael, quod to- f 
tum ex aliorum auftorum , & poetarum maxime, eclo- 
gis comporitum & confarcinatum eft, etiam ultra aliqua- 
tenus tendere licet iuvatque; ut ex his» quae e vetuftio- 
ribus audloribus fic deicripfit Nofter , ut nonnulla inter- 
dum transpofuerit, alia omiferit, alia vel adiecerit vel le- 
viter mutarit, de ipfius vetuftioris aufloris vera & in- 
corrupta fcriptura iudicium facere conetnur. 

Α Ό C Α Ρ. Χ C. 

Tovf Xatpe<pih9V <Γ' υϊεΐί 'hhvcttovf οτι eiaiiyaye ripiyjtf, 
Et ad fermonis ufum commodus, & ad metrum necef- a 
farius videtur articulus rb, quem ante τά,ριχβί inferen- 
dum dixi in Notula contextui fubieila. Quod ad fenten- 
tiam , traalavit hunc locnm Petitus , Mifcell. lib. V. c. 
6. p. 9α fqq. ubi , poftquam monuit, ex legibus Athenien- 
fium civitate non fuiile donatos nifi rovf svepysrovtiTu.f 
<r«f TOKtVf in verbis illis emryaye τάριχβί iocum ait ineiTe 
elegantem. «Loquitur (inqiiit) Alexis de Chaerephili li- 
II beris , quafi patre nati effent falfamento. - - Parentes 
«dicuntur siffa.yetv 7oli< viovi sls Ίουί φρώτο^Λ? κλ) e/f 
«τοί/ί• ccvSfctff quando iuratt apud tribules & populares 
i>profitentur, fe & matre civibus Athenienfibus liberos il- 
« los , quorum nomina ad aota profitebantur , elTe natos , 
« aut fecundum leges adoptatos. — Igitur quod a patre 
» liberis praeftabatur , his a ralfamento praeilitum eiTe io- 
wcatur Alexis. « 

Verba proxime fequentia quum praeeuntibus fuperiori- 
bus editoribus pro continuatione verfuum Alexidis (quod 
equidem mihi perfuadere non potui) haberet Casaubo- 
Nus , haec ad hunc locum adnotavit : » Verfus Akxidis 
j)de duobus Chaerephili falfamentarii filiis, 
η^ΐίων st) των 'ί'ΤΤίύν^ ίύο σκψβρου{ ίφίΐ 
» kv ΤδΓί fftnvfoif etvcti : 
η intelligo de equitum transveSione. Huic intererant duo 
wifti adolefcentes equis, ficut alii, vehentes, cuni dixit 
«Timocles, duos fcombros inur fatyros verfari. Cur equires 
»appellet fatyros, quaefltionis eft: at, filios Chaerephili 
nfcombros fuifle diftos, ex libro VIII. [pag. 339. d.] cer- 
i> tum. α — Ad eadem verba Petitus 1. c. monuit » ίπ" 
telligi hinc^ equitum ordini adfcriptos fuiiTe Chaerephili 



ρ. 110. ΙΝ LIB. III. CAP. XC. 341 

a filios: carpi aiitem ab Alexide equites Athenienfes, cum 
fatyros adpellat, quafi falaces & in venerem pronos: β. 
tyros autem dixiiTe, quod TheiTali effent Satyri', & Cen- 
tauris progeniti, qui equites peritiffimi habiti fint. « — • 
Pariter vero fcombrjs a lafcivia adpellatos efle Chaerephili 
filios, intelligi ex eis videtur, quae fub voce σκομβρίζαν 
apud Hefychium & Suidam leguntur. coU. VIII. 339. d, 
Damafiim quemdam , Trallenfium oratoretn , pariter Scom» 
brum cognominatutn metnorat Strabo lib. XIV. pag. 649. 
TiMOCL£M intelligo Comicum, faepealias a Noftro lau- 
datum. 

μνημονζύει Λντων ttet) 'TTspiS^tif ργιτωρ. Horum men- 
tionem fortaffe Hyperides fecit in Oratione contra Ari- 
ftogitonem , qua defendit decretum illud populi Athenien- 
fis, ipfo rogante fadlum , τον? μίν Sov^ovs Ιλίνθερουί-, 
τβυί S'k ^ivovs ^ 'AfiHi-et/ct/f, του( <Γ' Λτίμουί έηίμου( eivut : 
de qua oratione vide Ruhnkenium ad Rutil. pag. 64. & 
in Reislcii Oratorib. Graec. vol. VIII. pag. 188. 

Quae de Euthyno jalfamcntaTio ex Antiphanis Curidc 
adferunrur, prorius praetermifit Epitomator, quod fere 
facere confuevit, ubi nimis corruptus locus ei vifus ef- 
fet. Sunt autem haud dubie multis modis corrupta ifta: 

— — — κα,ν Cfic oportebat pro Λάν ] ού'τβ» i^yi^ 
Εϊ /flt/iOf, ccTohoyilav αντόβ/ 

χρ«ο•τόι/ τ/, '^ζρίμανον^ κίλευσον μη 7εμίΐν. 

?uibus nullam membranae noftrae offerunt medicinam. 
Iasaubonus, poftquatn monuit, medium verfum uno 
pede claudum efle, fic corrigi iuilit^ praeeunte Dalecani^ 
pio in latina verfione : 

— ' — — )ίφν ουτα Tvyjf 
ντάρων Eilhvof eLTOhoyilav etvTefl/. 

wTrochaeus, inquit, in fecunda fede, iambi loco, ex fi- 
» centia comica : quamquam id apud Graecos raniltmum.« 
— At irochaeum in fecunda fenarii fede quis feret? Ne 
fpondeum quidem : cui fi hic elTet locus , ftare 1iv6vvof 
poiTet, quae vox penultitnam longam habet, ut monuit 
vir doftus , cuius Coniedanea in aliquot Athenaei loca ex- 
hibentur in ed. Caf. 3. pag. 703. Nec tamen coraniodius 
aliquid , fanando huic loco, vel eidem viro dodo occur- 
rebat, vel nobis occurrir. Caeterum ipfum etiam verbum 
airoAo')/^Mf videodum fatis-ne fanum fit. Nam adiv^ 
quidem forma vix usquam, nifi apud Suidam, occurrit^ 

Υ j 



34» ANIMADV. ίΝ ATHENAEUM. ρ. ι ίο, 

qui duplicem ei notionem tribuit, alteram repudiandi, al- a 
tcrzm JuppunmdL Ea notioiie, quam c\im Dalecampio m 
TeiTione exprelTimus, quae & eadem Cafaubono probata 
fuilTe videtLU' , non nifi in medio genere Λ-ποκο^ιζομοίΐ 
frequentatar : cuius ufus plurima exempla in Lexico no- 
firo Polybiano collefta reperiet ftudiofus ledtor. Poftre- 
mo verfu , niii -χ^ριστόν τι ad verbum Λ'ττοκο'^ίζων aut άτα- 
λί')Ίζόμ€ΐΌί pertinere videretur, fufpicatus eHem μοι τε. 
fisiv forraffe pro μίι τεμιΤν debuiiTe librariuin ; quo na- 
turalis ordo verborum hicefler, 'πψμίνων κέλενσ-ον ιεμεΐν 

μοι ^pHffTOc 7/, 

Φέ/ίΤ/ντΓοι», Sic ve&Q ed. Ven. Perperam Φ^ι^ιττου ed» b 
Baf. & Caf. quae tamenmox reile in nominarivo Φί/^Γ/τ- 
<7rcf rcribunti eonfcntiente ms. Ep. Mox , imperife "Αλ^ξ/ί• 
«Γ' ev Ί'π'τη'ίκω editum erat ; ubi importunam particulaiir 
/' delevi auiioritate msuA. Titulos dramatum laudato- 
rum commode interpretatur Dalech. ^^'['ΤΓτίίΤκοί , equu- 
37 lcus. ΣάρΛΚοί, vas quo riccnditur hiflmnum fupdlcx.ii — ' 
Confer Polluc. X. 130. &. ibi Interpp. 

AD CAP• XCL 

cpp.m eyovTcdv sct; to τίνειν. Sic reSe edd", Corrupte 
lir/ το 'ποιεΐν ms. Α. Epkomator vero introitum huius 
capitis praetermiftt. Mox , irr) τω iTiyp. συμ'τοσίω ha- 
bet idem .-ij. A. cum ed. Ven. quod commode m h τω 
ίτ. συμτ. muravit editor Baf. & hoc ter>uit Caf. 

5»Quae alibi ioties appellavit ρτοροτηαΐα, pluribus ver- 
jrbis circumloquitur, cum ait ex HeraCLida Tarentinot 
«AniTTSoi/ σύμμ.ετρον τροςτΡιν τρο του τίνειν , κλ) μίκκττα. 
» τα,ς ει8ισμ.ενΛ{ 'πρίί'χα.ρητί^εσ^Λΐ -ττεριφορΛί. Mcdiocris ci- c 
« hu3 , priusquam bibas , fumi dcbec : ii maxime qui Jolent ante 
Ώ alia αρροβύ clrcuuiferri. Gufiationtm, inquam , intelli- 
ngit : quae , ut libro fuperiore dicebamiis, nibil eft aliud 
J7n!fi iti iiii7p.ivcu rrpoi-etpuTi^iS-^cit rr€pi%opai. [Vide ad 
3jII. 58. b. c. Animadv. T. I, pag. 390 i"q.] Guftationum 
i>\jhm, duobiis ferme librJs Arhenaeo delcripiam , duo- 
jjbus verbis compleilitur Heraclides, addens, λ£^ω Sh 
lyKayJtvccv Kcit ταρί-χ^αν yivit. Olcr.i enim & rcs falitac prae- 
57cipua fuerunt anrecoenii matcria. Plutarchus dofte ge- 
3>nus urrumque eft complexus, λίτττα. Kct) τομα. nomi- 
wnans. [Quaeftion. ConvivaL lib. VliL eap. 9. fab iin. 3 



ρ. iio. ΙΝ LIB. ΙΠ. CAP. XCI. J43 

c η Solebant autem in veterum conviviis appofitae lances 
j; clraimfern , ut fmgulis convivarum carpendi fieret pote- 
»ftas. Epiftetus in Enchiridio: [cap. 15, oliin '21.] Ms- 
υμνιισο ΟΤΙ ωί ίν σνμτοσίω S's7 <η avcL^Tpi^eirQoLi. τίριφζ- 
ηρόμενον yeyove τι κλτλ η\ ίκτίίναί τίιν χ,^ίρα κοσμίωί 
ημιτίκαβε. ααρερχίται ; μη KtLTeyj. ούτω ι)Λ6/; μ>ι Ιτι- 
ηβτΛλΚε Tcfpa την 'όρεςιν , άλλΛ τερίμενε μίγ^ρκ οίν yivn• 
nTcu ΚΛΤΛ σε. Praeclare ifta explicant cirramfcrendi con*• 
jiiuetudinem. Inrra libro IV. [p. 128. d.] 'xkka y is^isiv 
ί^-τίριε^ίρετο ττολλά : & ftatim , Cp3g• '30• b.] ffvctypot- 
η ΚΛΤΛ τινίκων 'χεριε<^εροντο εκίστω : quamquatn iilo loco 
i^ τερί'^^ίρεσ^Λΐ potius figniScai in circiiitu cuique apponere.u 
Casaubonus. 

S'»yμωv ΛηΐΛ. ^nyμoυf apud Medicos figillatim vocarV 
(ms ventriculi ab humoram acrlmonid & maiignhate morfus , 
docuir Foefius ir> Oecon. Hippocr. hac voce. Ibid. Oiov- 
Tcti cTb' Tfvff ταΰτΛ eivAi κ λ) κΛκοσ-τόμΛγΛ. Abundare 
diceres ac forraffe deletam malles κλ) particulam : quae 
tantum abeft ut redundet, ut potius emphafin addat fer- 
moni , hancque fere vim habeat , non modo non conducerc, 
verum etiam incommoddre flomdcho. Mox, quatuor verba 
εϋκίιτουί ίκ των ενΑντΊωΜ , cum deeiTent veteribus editio- 
nibus , adiicienda ex fuo eod. Epir. monuerat Hoefche- 
lius, & adiecit Caf. fuffragantibus noftris codicibus. 

iv oTi εστί κλ) το σίσαρον &c. Cum prava dilVindlione 
laboraret hic locus, quae ne in ipfa quidem ed. Caf. cor* 
refta erat, cum poft '^ypa^Tivv nude gi/ Γμ χλ) ^λκλτ- 
σγ} legeretur , haec monuit in Animadverrionibus Casau- 
BONus : «Obfcuratum prava diftindione locum illuftra, 
>>& fcribe : εν οΐί εστί κλ\ τ\ σίσΛρον κΛ?.οΰμενον (ον μνη^ 

d ημονενει ^Ετί-χ^αρμο^ εν '' kypaffTivu κ Λ ν Γ»ϊ κλχ ΐίΛΚΛσσ»^ 
y> κλ) Δ/οΛλΜί" εν τράτω 'TyteivZv) ctσ'7rΛpΛyoί, τευτκον 7» 
ηκευκΌν. Erat enim continuandus catalogus , ab audlore 
η inftitutus , rerum quae fimul laxant & ftomachum iu- 
j» vant. Dioclis auftoritas pertinet ad fifcr , non ad fequetr- 
»»tia. Eumdem locum Dioclis habuii ante oculos Plinius, 
wfcribens lib. XX. cap. 5. [feii. 17.] Sifer erratlcum fativa 
νβτη'ιΐέ {β & effefiu ,- flomachum excltat , fajlidium abftergeir. 
y» Ex accto laferpiciato fumtum , aut ex pipere (S* mulfo , vel 
1) ex garo , urinam ciet , ut Ophlon credit , & Vcnenm. In ea- 
vdem fentintia εβ & Diocles. Oe fativo fifcre vide eumdem 
»libro XIX. cap. 5. [feft. a8. ] Epicharmi AgroflinnnL 

Y4 



344 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 120. 

nlaudat Hefychius in Κόλαφοί•. Syracufanae dialefti eft d 
j> vocabulutn Λ^ρωί-τΓίΌί•, pro iypotKO! ^ ruflicus. 'kyfo7- 
r Jtef autem multi comici docuerunt , ut Antiphanes , 
jjPhilemon, Anaxandrides, alii. « 

KctAsKTtKov ίστιν ex. κρίσεων, ίκκρίτίω^ edd. Tum 
Casaub. j>Scribe cum antiquis ίκκρί^ίων. Eodem nume- 
j> ro paulo ante, των rkf ίκκρίσίΐί 'τοιούντων.^ί In veram 
fcript. confentiunt codd. A. & Ep. 

«Quid appellatur rkpiyjn τέλί/βί" και μη βρου.ώί'ηί } 
nSalfamenta pcrfeHa interpretor prohe maarata ^ Indurata & 
uficcata. Talia evadunt quae rite falita funt : contra quae 
»non fatis diu in muria fervaveris, virofa fiunt, & facile 
«corrumpuntur. βρου.ώί'ηί fcriptum in membranis pro/3j5«- 
siua^ni: fic alibi α,βρομος ^ pro οίβρωμος: quam fcriptu- 
«ram etiam in libris Diofcoridis invenias. « Casaub. — 
Tctpr/cs TeAEiCf opponitur τω «/!/<Tiip/x,ii>,cuiusmentto fa- 
iia pag. 117.3. & 119. a. quod & hixivnpov & ακροτΛ' 
στον τάρι-χ^οί vocabatur. conf. Animadv. ad pag. 118. f, 
& 119. a. In fcripturam βρομώί'αζ per breve in prima 
iyllaba conientiunt h. 1. editi cum msstis , qui conftanter 
eamdem fcripturam, & refle quidem, tenent; de qua 
fcriptura vide notata ad lll. 88. a. Animadv. pag. 94. 
Λίοχ , ubi in edd. fcribitur 'jrporrc/.petTi^iff^a.t <Γ' ίστ\ν ^ 
ibi accentus in ms.Ep. fic ponitur cT' έ'στ/κ. 

THt/ λί-γομύνϊΐν r^vxKtS^A, » αυλλί/* quid appellet dixi- 

»mus libro fuperiore cap. xxv. « Casaub. Vide ad 

Π. 66. d. Animadv.T. l. pag. 444. «Corrupta funt 

jjquae fubiiciuntur , ίτι Η τά-ριγοί , sU rks ορμα.ί sif 
ν ταντΛ μ)) ομοίωί των ίτολί/τρόφωΐ' οΐ'τολΜνειν. Nullam ex 
whis fententiam ullis fidiculis elicias. Sine dubio deeft 
j>aliquid. Attende diligenter.auitoris menti; videbis, non 
>3 aliud eUM velle quam hoc : utUe ejfe β coenae principlum 
^ducatur α parum nutrientibus , qualia iunt quae modo 
3>enumeravit ; ut prhno cdcndi impem pcr Ίβα fedato y caeU- 
yyrorum quat jnultum alunt y tanto mlnus CQmedatur. LegO, 
VI zTi ^i rkptyjii' eti τ b Tcts Ιρμαα εις tcivto, cLrr ο- 
τ>•7Γ ctve tv , κα.\ μη ομοίωί των ^τύΚυτροφων ά,τολα,νειν, 
3>AfHnitas vocum ύ'χο'ταύειν & Λτοκαύειν tVaudi fuit Ιο- 
ί» co ifti, ut aliis μυρίοις οσ-οκ.α- Idem. — Ingeniofa fane 
err.endatio : cui tamen ad pler.am fui fidem faciendam 
nefcio quid lucis & evidentiae deefTe videtur. In eamdem 
fere iententiam Dalecampius iftum locum fic interpreta- 



ρ. na ΪΝ LIB. IIL CAP. XCI. 34Τ 

d tus erat : nec , cum ur^et ciborum appctentia , Us affatlm fift , 
quat multum nutriunt , impkre. Inde PuRSANUS , qui per- 
iuafum habuiffe videtur , meliorem aliquem •€θ(1ί€6Γη 
msrum in conticienda latina verftone fecutum effe Da- 
lecampium , Graeca ita conftiruenda cenTuit : (UHTf κλύλ 
TdLi g/f σιτίον offj.cLf α.(^νείωί τίϊν rroKxn^O -^ων ά.'τολοίύειν, 
ViLLEBRUNius perfpicua omnia effe ait, Γι modo ίάΰ'τβ 
pro £1! legas : adiicit tamen , commode deinde ο^μωντΛς 
pro op^etf legifle Adamum, qui Gallicam Athenaei ver- 
iionem manufcriptam reliquit, qua ufus ipfe Villebrunius 
eft. Quibus iunSis duabus emendationibus, fic fortaiTe 
refingi minima molirione locus ifte poterit : (Όστε ό p- 
μΰνταί eis τλι/τλ , μ» ομοίως των τοκυτρ. ατολαύειν, 
Sed certioreai rationem adhuc defidero. Corruptum lo- 
cum, pro iuo more, praetermifit Epitomator. 

S'vffKMTci ykp sis την 'ττΚίίονα. των Cypuv τροοΊ^ορίν. 
ίύσκκητον erat in edd. & aberat tW articulus. Itaque 
Casaubonus : )iNegotium, (ait) ifta faceilunt, <Γύ<ΓχλΜ- 
mcv •ya.p &c. Quid enim eft SOffKhHTovi mihi plane hic 
«aqua haeret. Aflentiebar doftis, legentibus ^ΰιτχρ^)7τον 
mhv τλείονα, τ. vy. τρ. Sed Excerpta aiTenfum meum 
«fufflaminant, in quibus icriptum ^'νσκ.λϋτοι ykp (nempe 
«ct/ TOceii•) sis Tiii' rrKsiovet των vypuv 'τροσ<ρορύ.ν. Cogi• 
« temus amplius. « — Et τ η ν articulum , & <Γ y c- κ λ m- 
Toi in nominat. plur. uterque nobis dedit cod. A. & Ep. 
quam fcripturam cur non fidenter ampleiieretur Cafau- 
bonus, non fatis fuiffe cauffae videtur. Quamquam enim 
alias nusquam occurrat vox <Γ^ί•κλ«το<• , & a Lexicogra* 
phis non fit adnctata; nihil tamen ea habet quod analo- 
giae repugnat, & perfpicue idem fonare videri debet ac 
^vrKhths aut ί'ίισ<ί)ϊ)μος , male aitdkns , inaufpicatus , infa- 
mis. Apud Hefychium legimus Δύίτκλντοί* Λ<ίοξο<•, ciri' 
μος : quod vocabulum quum & ipfum nusquam alibi oc- 
currat , vide ne ex «Γύο-κλίιτοί fit corruptum , quod ibi» 
dem pariter admlttebat literarum feries. Pofles veroetiam, 
fi fatis cauffae effet cur fufpedtam hoc loco vocem Sia•- 
KKtnoi haberemus, conie6tare, effe hanc ex Suo-kkvtoi or- 
tam. Equidem in fequentibus verbis haerebam , haud fa- 
tis percipiens, quamnam hic auftor dixerit rrhsiovA των 
vypcov τροϋ-φορίν. Parum promovebat Dalecampius, licen- 
lius vertens : Humorcm enlm qui copiofior efl , natura vix io~ 

Urat, Praepofitio ils , ex Graeci iermonis ufu , infervit 



34<5 ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. ίιο. 

indlcandae ei rei cuius caujfa «Γυ^-κλήτοϋί• efle Tetf Λ&ρόοιις d 
rroffiii dicat aijiSor. (Src eif uaSiciv κωΐίωύΌνμίνους y\\\^ 
ρίί. f. & fexcenta id genus alia. conf. Lexic. Polyb. pag. 
183. col. 2.) Iraque quum ipfis illis verbis, e/V rhv τλίίο- 
να, των iiypoiv τροΰ'φ^μα.ν , trljlem aliqitem cffeSIum largioris 
potationis indicari iudicaiTem ; de nimia humorum fub cute 
colleoilone , &, ut verbo dicam , de hydropt cogitaveram. 
Sed lubens nunc meliorem Gertioremque rationera an>- 
pleftor, qua doftiiTimus nofter Coray in Notulis msstis 
hunc locum expedivit : qui , probans nobiscum fcriptu- 
ram S-JCKKinot, quam ex Epiiome Hoefcheliana protule- 
rat Cafaubonus : «Senfus, inquii, huius loci eft : LargJor 
yjpoiiis in pruicifvo fumtus ^ impcdit quo minus deinctps bibtre 
trpoffls. « ReiliiTime : nec enim de molefto efFeolu agitur, 
quem habeat in univerfum nhnij potado ; fed deeo quem 
habeat mmius in convivii initlo potus : nz.m rk^ capoovi 
ev άρχ_Μ τόσεΐί dicit : & vocabulum τροσφορα., ficut ver- 
bum τροσφίρεσ'^αι , Gum de cibo , tum oepdcu sumcn• 
do 'ufurpatiim iam alias adnoravimus : (vide ad 11. 45. f. 
Animadv. T. I. pag. 324. conf. lib. I. p. 34. b. III. 79. f. ) 
denique ad ipfam illam efficiendam fententiam percommo- 
dus eft Thv articulus, quem codices noftri nobis obtule- 
runt. Poft haec vix opus fuerit, ur rationis a Villebru- 
Nio initae faciam menrionem. Is, quamquani ipfe docue- 
rit , codicem Parifieniem B, ( Hermolai Barbari manu 
conrcriptum ) Sv(rx.hinot dare, ficut noftri , alium vero 
codicem minoris auSoritatis vuigatum ^^ύί-κλΗταν tenere, 
tamen neutram harum leSionutn fecutus eft ; fed in hunc 
modum refingenda verba cenfuit , ^'ύα-κρητον ( vel 
^^νσκρΛΤον y ykp slva.i τνν rrheiovet Ίων vypav τροσφο- 
fiv : qiio fenfus exfifteret , quem his verbis expreifit , 
car trop de koijfon sOppofe ά la cocTion des alimens. 

c-jy. ΐιτίίτταντο rrivstv. oxjk vS'st^ttv '^riv. ms. Ep. Ibid, e 
/t/.n S^vvcLa^Ai των σιτίων άτο\αύειν. Pofiis confueto figni- 
ucatu verbiim cLToXciveiv accipere, ut cibo fruinon pof' 
fint : nec opus viderur, ut maiofem aliquam vim h. Γ. 
iti illo verbo quaeramus, de qua vi diflum eft ad IH. 87. 
e. Animadv. p. 9^1. conf. VIII. 358. a. 

Α D C Α P. X C 1 1. 

Ία. ταρί-χ^η - - yuO[/.iv λ εβ-τΐϋ όλί^ότροφα. Com- 



ρ. 11Γ. ΙΝ LIB. III. CAP. XCIL 347 

modiirs cum ms. Ερ. fic diftlneue, & accentum pone yt^ 

yhutva. , sVt/v oKiy. Ad rem & verba quod adtinet conf. 
fpag. ii6 e. ibique notata; item pag. ii8. b. \η•τα.'^υν- 
ναΐα h. 1, conientiunt mss, cum edd. Mox vero, pro 
70 ^C V V t ov , eft ^v V V e t V in ms, Ep. Paulo ante , pro 
κρίίσ'σοίΆ , :'ρΰΐτ7ω fcribit idem ms. Ep. In KopS^vK» con- 
fentiunt omnes. Corij/.z Plinio IX , 1 5 , 18. & XXXII. 11, 
53. σκοροί'ύκη Ariftoteli, Hift. Anim. VI. 17. Sunt autem 
CordyUe , thynni minores; qui, ubi maiores evaferunt, 
Pclamydts ; ad extremum Thynni proprio nomtne adpel- 
hintur : ifemque orcyni , & andicaii. conf. Gefnerum pag. 
9(^3 fq. & H. Steph. in Thef. T. III. voce ΠνΚΛμίί. Α 
cordyla aurem diverfus eit κόρίΤι/λο?, amphibium ani- 
mal , cuius meminit Nofter VII. 10. Scripturam τ» λ α.• 
μΰ^Λ per ο, ut lupra, fic & hic conftanter tenent no- 
ftri codices, pro τΜλα,α/ίΓα , quod erat editum. Mox , 
pro ffkp^cJL, perperam σά.ργ.α. habet ms. Ep. vide Xenocr. 
c. 35. (olim 34.) & Plinium XXXII. 11, 53. ibiqueHar- 
duin. T. 11. p. 595. not. 78. 
a h ^i fl-KO/x./ipof, KoiK^oi. Sic exEpit. corrigi iulllt Ca- 
faub. cui iliiFragatur nofter ms. Ep. Perperam κ y φ « r 
edd. cum ms. A. 

κολ/ίίί• cTs , κολλώίΤΗί', τκίλλω^εστεροί. Cuni 
Ko^Koa-KihhaS'ijTspo{ eiTet editum , monuit Casaubonus : 
wScribendum ex Epitoma & membranis σκικκωί' ia-TS- 
npof^ m ex conieftura olim emendabat doftiff. Conr. 
wGefnerus. Antiqui medici Graeci appellare folent σκικ- 
» λώ^Η , quae volunt intelligi palato efle ingrata , aut y?o- 
nmacho parum conducibUia. Sic dicebat HicefiUS, [ III. 87. 
w c. ] quofdam effe μ.ΰ(ίς σκικκάί'ίΐί & κα.κο'/ΰκους κλ) 
nrrpU Ύϊιν yeva-iv oLTeideTi. Scilla non omnis eii ediilis, ut 
wait Theophraftws : & illius quae editur, acrimonia pa- 
Mrum grata , Taepe etiam noxia.«< — Conf. Animadv. ad 
III. 87. c. In σκίκκωίίστΒροζ cum Epitome Hoefcheliana 
nofter ms. Ep. confentit : quod vero pio eadem lcriptura 
aliarum etiam membranarum auitoritateni invocat Cafau- 
bonus, fuerint illae (nifi plane fucum fibi tieri paffus eft 
vir doiliis, & coniedluram aliquam pro codicis fcriptu- 
ra acceplt ) iuniores noftris membranis; nam noftrae qui- 
dem immbr. A. cum editis monftrum illud vocis κολλω- 
ffKiKhu^ ict tpQi tenent, ita tamen ut in fecunda fyl- 
laba ft> magnum ponanr, non » breve, quod erat in edt- 



34δ ANIMADV. ΙΝ ATHENAEUM. ρ. lai. 

tis. JtoAAwtTeVTspof corrigendum cenfuerat Rondelet a 
apud Gefn. pag. 256. lin. 52. Gesnerus vero : »Ego, 
rinquit, vel σκικκω^ί^τί^-οί tantum , vel κολλώ<Γ«ί (aut 
ηκοκκω^ίστίύοί ) και σχ-ικκού^ίστίροί pariter legerim : ut 
« colias Sexitano non folum mordacior amanorquc fit, fed 
«etiam glutinofior.u Lege ibi reliqua , quae cum ad tuen- 
dum utrumque fimul vocabulum κοκκάίΊήί & σκιλκαίί' 
στ£Ρθί , fum omnino ad illurtrandum hunc locum valent. 
Eam rationem equidem certifiimam ratus , quam Dale- 
campius quoque inierat, κολλ«<Γ«?, σκι \^aS'iffTepof , (cri- 
pfi. Mox , pro ^Μκτικωτ. perperam eft «Γεικτ/κ. in una 
ed. Ven. Deinde, poft eamdem vocem ornhti poterat κα\ 
particula cum Epit. Deniqiie, pro ΆμύκλΛνοί mz\ueram 
Άμν/ΛΛΪο{ , m eft apud Steph. Byz. fed legitur etiam 
apud Plinium AmycUnus finus , T. I. pag. 715 , 22. ed, 
Hard. & apud Tacit. Annal. IV. 59. ubi quidem non de 
Laconicis Amyclis agitur, fed de Iralicis. 

Σαξ/τανΌ?• Κίγυανοί. Sic h. 1. ms, A. In ms. Ep. 
defunt haec, inde a verbis κρείιτσων «Te, ufque y^.vKVTepor. 
Paulo poft vero ms.A. quidem cum editis in ΣίξιτΛ- 
vietv confentit; led ms. Ep. 'λξιτα,νίΛν habet, prima 
quidem vocis litera deficiente , fed fervata α vocali in 
prima fyllaba. Apud Strabonem lib. III. p. 156. legitur 
« 7ων Έζηανων τόλ/ί, nec ibi diverfa fcriptura ex Itali- 
cis codicibusin nupera Siebenkeefii editione adfertur. Apud 
Melam nude Ex nominatur idem oppidum , lib. II. cap.6. 
apud Ptolemaeum Σεξ. Apud Plinium Sexti Firmum vel 
Sexifirmum , III. 1,3. tum vero apud eumdem memora- 
tur coUas Sexitanus f XXXII. ii, 53. fed ibi in aliis libris 
Saxhanus fcribitur. (Caeterum alia ibidem apud Pliniuin 
reperiet le£lor ad illuftrandum hunc Athenaei locum fpe- 
itantia. ) Similiter apud Martialem Saxetanus lacertus ^ lib. 
VII. epigr. 77. Pariter apud Galenum de Alim. Facult. 
lib. III. fub fin. τα. Έ.αί.ξΛτίνΛ , nempe τΛρίγη : ubi Σαξ<τΛ- 
vk debuiffe videtur librarius. Denique in Antonini Itine- 
rario pag. 405. plane Saxttanum oppidum fcribitur con- 
fentientibus libris. Quae cum reperiatur in illo nomine 
varietas , tenendam utrobique vetuftiorum noftrarum 
membranarum ("cripturam iudicavi , priori loco "Σαξηανοί, 
in DiPHiLi verbis : pofteriori loco, ubi Strabonis in- 
vocatur auSoritas , "ΣίζίτανίΛν. Potuit apud Strabonetn 
iam olim prima vocis litera intercidiiTe : potuit etiam fue 



ρ. 121. ΙΝ LIB. III. CAP. XCII. 349 

a arbitratu eam adiicere Athenaeus ; fortaiTe vero etiam 
Σαξίταν/ΛΡ fcripfcrit , qua ex voce vocalis * in prima 
fyllaba fuperelle videtur in noftro ms. Ep. Stra])onis te- 
flimonium non ad verbum recitatum efle ab Athenaeo, 
iam Casaubonus ad hunc locum monuit ; fimulque ea 
tetigit quae ex Maniale & Galeno a nobis citata lunr. 

Σ,κομβροΛρίχν. 'S.KoiJi.^poyetfiu.v ms. Ep. Έ,κομ^ραρία.ν fcri- 
bitur apiid Strabonem , lib. IIl. pag. 159. quem locum hic 
refpexit Deipnofophifta. 

b oi <Γέ heyo^svoi /ueAutfcT/jvfiu. PoiTis intelligere of eT' εΙσ\ 
^ey. //£λ. hoc fenfu , Sunt autcm aUi, melandryae dicli. Ac 
cum toto hoc capite vircs quaedam cuiufque generis fal- 
famentorum recenfeantur, videtur h. 1. aliquid excidiffe , 
quod ad fignificandam vi/n aliquam, quae intffet mdandryis, 
pertinebat ; aut aliud quidlibet , quod ad declarandam τωψ 
μζΚΛνίρυζιν naturam aut rationem fpeiStabat. Xenocrares, 
de viribus aut qualitatibus falfamentorum agens cap. 36. 
ΤΛ (Te hoi-^ky inquit , //?/)« (του ^ύννου) μΐκάνί^ρυΛ^ (Γί- 
νε ^iKAv^ficii j ut habent alii codd. ) — 'π-αρορ/χητικ^ 
hpe^eav vkvrvvi τΑρΑττκοκί. Sunt autem οί/κίλΛνίΤ^ναι (Γςΐΐ- 
TO/uo/ ) vel Tet μίΚάν^ρυα. (nempe τζ^ώχ» ) frUjfla falita ex 
maiore thynno , vel maiort thynni gentre ; qui piicis , Ut irox 
cx Pamphilo docet nofter , μέ^Λνίρυί vocabatur. Alias 
quidem maximis thynnis , vel maximo thynnorum gene- 
ri, e quo confiebant mdandrya falfamtnta , nomen erat 
cpKvvoi ^ orcynus ; ut docet Nofter VII. pag. 303. b. coll. 
cum pag. 315. d. e. McUndrya autem vel melandryae no- 
men invenerant , ut quidem Xenocrates 1. c. ait , S^k rh» 
ίμί^ίρείΛν rrphi τα,ί μίΚΛίνοΰνΛί τη? ^ρυος pi^c-f ' id eft , 
ob fimilitudinem quam cum nigrlcaniibus quercus radlcibus ha- 
tent : five, ut apertiusPlinius, IX. 15, 18. melandrya 
vocantur , caefis quercus ( al. quernu) affulis βηιιΐίϊ/ηα. Conf. 
Hefych. in Tb μεκίνΐ'ρυοί. 

In Epicharmi verfu, cum duabus vocibus τοτ< ^opi- 
μον effet fcriptum in editis , ( in ms. A. plane deiunt hic 
accentus ) monuit Casaubonus , una voce τοτι <φό p t- 
μον oportuiffe , id eft, efui apium. » Nam ToTfpepea&cit 
(inquit ) «Dores, quod alii rrpou(^ipev^et.i y cibum Jumere. 
« Alioquin Hefychius <ρόριμον exponit Kvamehii , utile : pro 
>i quo dicunt Dores τοτί'ροροί ; ut in Nemeonicis Pincla- 
»n, ToTic^opoi <J" ci,'ysL6oTffi /M/<r6bf ούτος, α — Jbid. Pro «κ, 
quod erat editutn , commode Doricum ii ( obtulere membr. 



350 ANIMADV. IN ATHENAEUM. i». iiu 

A. In Eplt. vero defideratur hic verfus. Ihid, Articulum b 
7b, quem ignorant libri omneSjdefiderare videb.itiir cum 
granimatica ratio , tum metrica. Subieftum (quoddicunt) 
orationis eft, τΌ ιίμΛγος το v'rciJ.ehavS'pvu)S's( , quae ver- 
ba idem valent ac τΌ μεκάνίρυον τύμα-γ^οί, Metrum, ί1 
<juid video , iambicum eft : & eft verfus tetramcter bra- 
chycataleftus , cuius hi funt pedes ;^ 

ίτβτ/φό \ ριμον J το τίμοί | χοί ίΐ{ ίΙ το ντο | ^SKcw ( 

S'pveo J eTff. 

Α D C Α Ρ. Χ C Ι Ι Ι. 

Tb Ι'ζ ωμ ο τ ά,ρ ιγ^ο ν. το <Γέ ωμοτά,ρΐ'χια tns. Ερ. Et 
αιμοτά,ριγ^ο! dixit etiam Xenocr. cap. 36. fed ita utnsicias, 
neutrius-ne, an mafculini generis faciat id nomen. In 
marculino vero ωμοτΑριγόν rivet ex Alexide adtulit no- 
ifter ΙΠ. 117. c Vide ibi not. & conf. Gefn. pag. 973. lin. 
ii fqq. Mox y κίιηιμΛ τινϊί fcripfi cum editis otnni- 
bus : videndum vero an fatis emendata illa fcriptura fit, 
nam ms. A. quidem κατεμίτινίΐ ( fic ) habet ; Epitomator 
■vero verba <φ»ιτ)ν ο Αίφ. ufque κα.) ϊ<ηι omifit. 

*0 {Γέ 'ΤΓΟτίιμιοί κορακΊνοί ^ - - ο arro τον Ν?ιλον. Sicomni- 
ηο fcribendum cenfui ; ηοη οί άίτο, ut eft in edd. & ms^ 
Α. Conf. νΠ. 309.3. 312. a. & VIIL 30. a. & Strab, 
XVII. 823. b.c. De corrigenda huius loci fcriptura no- 
biscum confentientem in Nomlis msstis doftiffimum Du- 
THEIL reperio; qui de Nilodco & Alexandrhio coracino et- 
iatn lofephum laudavit, Bell. lud. lib. III. cap. 9. T. IL 
pag. 258. ed. Haverc. ( p. 1155. ed. Hudf. ) Attamen Epi- 
tomator quoque in fuo Athenaei codice i reperiiTe vi- 
detur; nam fic ille fcribit : Ό S^e τοτάμιοί κορακΊνοί , cy o< 
ttrro Νε/λου veKTiw kolMv(71v , oi S^e ΚΛτα, ^ΑκεζΑν^ρειαν 
iS^as ΐ)μίν>ιρον. F luviatilem autem coracinum dicit au- 
ftor, ut diftinguat a marino , dequo VII. 308. d. De no- 
mine ίιμίνϊίρος conf. pag. ii8. f. & 119. a. 

των Tapiyjov ak 'ττά.ντα. )> Scio fuilTe viros dodliflimos c 
s>qui fcriberent των τΛρίγτϋν ωρϋΰΆ τάι-τα. Sed placet ni- 
5) mis edita fcriptura clk ^ίντα., quam & Epiroma tuetur 
j> & omnes mssti. Hcraca pifdum nusquam legi; fed άραΐΛ 
3)foluTn Tei,o/5(^n. « Casaub. In cok conrentiuntetiam no- 
ilri codices : & in ms. A. quidem , ut conftanter alias fic 
& hic ωα. vel aia. kribitur , fubiefto vel ad latus pofito 



ρ. t2t. ΙΝ LIB. III. CAR XCIIl. 351 

<€ iota. IbiJ. ustL• ei\fuv σΙΙίσ&έντΛ. Vitiofe μίτα. 'ύκων 
ediri omnes. μ^τα. khKavms. A. Equidem ex conieft. prae- 
€unte Dalecampio/!/£Tct ΛΚων corrigendum iudicaveram: 
<juod ipfum nunc perlpicue fic fcriptum in ms. Ep. repe- 
rio. Quid fit vero quod fak e xs tiKcta (σ-βεα•&(ντχ) 
■dicit pijdum ova , velim doceri. Suo arbitratu Daleca.n- 
pius cum fak reposiia fcripfir : quod verbum fuo mo- 
re graece reddens Pursanus Λ-ποτΐΗντΛ corrigendum 
cenluit; adiecit tamen, vd έτίτΛ^^έντα , i. e. confperfa. 
Ego conftantem librorum fcripturam, quamquam vim ver- 
bi minus percipiam, tamen folicitare non aufim. Vide aa 
idem fere dixerit hic Diphilus, quod Platina apudGefner. 
pag, 5^9. cum ait: Ovd cepkali (pifcis de mugUum ^enere) 
fule trito confperges. - - Ροβ dum α fiUtura inUr duas ta- 
hulas per dkm 6• noilim opprimts : tkc. Suaviffimum il• 
lum cibum effe teftatur ibidem idem Platina. Laiidat etiain 
mugilum ova falita & exficcata Rondelet apud eumdein 
Gefnerum pag. 550. 

UivTcLi «Te ^pii τονί Tacp. Sic ed. Ven. & Baf. cum 
■ms. A. Pro χρΜ , cafu-ne, nefcio, an confilio, verbum 
<r ε Γ fubftrtutum eft m ed. Baf. Pofuit quidem h. 1. ver- 
tum «ΓεΓ Epitomator , multa fubinde pro fuo vel iudicio 
vel liibitu mutans : nihil vero opus erat , ut id Atlienaeo 
obtruderetur. Sic idem continuo deinde 'ίας fcripfit, pro 
<t-Xpij & y^VKvf , pro yhVKvnpof, Pro «ίχρ» civ , quod 
€x ms.A, reftitui, ciy^pii kv fuo arbitratu pofuerat pri- 
mus editor, puto ob iequentem vocalem : at feqnente et- 
iam vocali optimos fcriptares a.yjn & μίχμ ( non etyjits 
& μέχ^ί ) ufurpaiTe, diferte monent veteres Grammad- 
ci. Vide Thomam Mag. pag. 135 fq. aliosque qui ibi ab 

d Interpp. laudantur. Paulo poft, pro khvKo)^ habet α,Μκο) 
ms. Ep. minus re£le. Saepius id vocabulum fupra occur- 
rebat, Π. 42. a. c. III. 79. b. <:. d, Mox , vitdL-ywiTi την 
xot\ictv idem ms. Ep. pro rki κοικί&ί: fed paulo poft, in 
ΧΛΙ Tetf Koihtct^ coiifentit cum edd. & ms. A. 

0/ <Γέ ί•τ/)ϋφνοι Tocf εκκρί<τίΐ( i β•χον σ ι. Cum deeffet 
iam olim verbum, quod & vetuftae noftrae membr. cum 
edd. ignorant, mendolum locum praetermifit fuo mora 
Epitomator. Perfpefte vero OalQCdimpnis , acerbas vero ex» 
cretionts sisttrt. Inde Casaubonus: «Lego cum viris 
wdoftis, e» <Γέ σ-τρυφ^/ίΐ τα.( ίκκρΊ^εις \7yj>v<rt. Acerbos 
wfuccos adflringere adeo veruai eil, ut β-τρνφκ^^ quali 



35* ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. iii. 

ηα'τυ^ν)>ν conftet appellatum a verbo β-τίφω. « — De vo- d 
cab. (TTpvipvU confule quae ad Timaei Lexic. Plat. colle- 
git Ruhnken. pag. 237 i"q. ed, fec. Pursanus , non mi• 
rus commode , κατ ίχουσι fupplevit , refpiciens quae 
leguntur p. 120. d. rb S's μίκαν κα,^εκτ ι κόν ίστιν ex.- 
χρί(τεων. Subierat vero nobis fufpicari, fic fortaffe olim 
fcripturn fuiffe , oi cTs στρυφνό] w ο ι ου cr t σ•τρνφνΛ< 
ΤΛί eKxpiasii. Sic quidem ονρΛ χττρυφνα. (monente Foefio 
in Oecon. Hipp. p. 472. ) dixerat Hippocrates urinas accr- 
has quai plurlmam crudi humoris copiam centinent. Sed de 
hoc penes doiios Medicos iudicium eiio. 

Continuo deinde , ubi laudatur Xenophontis Hieron , 
perperam ^ta.p>k.KKiiv legitur in una ed. Caf. 3. Superio- 
res omnes refte ίΊαβά,κ^.ων cum msstis. Ipfa Xenophon- 
tis verba leguntur pag. 714. ed. Leuncl, Baf. 1569. Ibi 
in Xenophontis editionibus commode ΚΛΤΛν(νό»κΛζ q 
in fing. legitur, quod inde apud Athenaeum in ed. Baf. 
& Caf. receptum eft. At potuerat etiam plurali numero 
urentem h. U Hieronem inducere Xenophon , quod & alibi 
fubinde in eodem fcripto fecit: quare κλτ ανενονκατε 
ex ms. A. & ed. Ven. reilituendum putavi. Ex eisdem li- 
bris οΑ/^ρώνω revocavi. Paulo poft , cum ri μη μ<ΐΚΛκ\)ς 
praeeunte ed. Baf. temere edidiflet Casaubonus , tnonuit 
idem in Animadv. «Legunt veteres, t> χ,Λκϋί xrti ai-flfv. 
» Sane quidetn t^ /αίί afuerit melius. « — At non η κΛκηί 
dabat ed. Ven. & ms. A. fed rt μη ^ tk κΛκϋ^: quo faris 
perfpicue vera icriptura « vh Δι'λ κακϊϊί indicabatur; 
quae non modo Athenaeo a nobis reftirui debuit , fed & 
Xenophonti reftituenda videtur. Denique &i'4ff-BovTef, 
quod cum ed. Ven. idem ms. A. dedit, nil opus erat ut 
in MiovTif ab editore Baf. mutaretur, quamvis vulgo 
apud Xenophontem iic fcriptum legeretur. Totum iftum 
locum haud fane infcite in hunc modum contraxit Epito- 
mator: *Οτι Έ,ίνοφων iv τω ί'^ι^ρΛ<^ομζν(ά Ίδρωνι irspi τωψ 
ToiKihwv ίί'ίσμά.ταν , κα.) h^im κλϊ ί'ριμίαν κλ) στρυφνών, 
^αίσιν , οτ/ χΛχίί ΰσι κα) άσ6ενονί '^ν-χβί ί•πι^υμγ\μΛΤΛ, 
ίτί) οι ye »<Γεω? sVflof τίί , (corrupte quidem s-^ovTSi ηο- 
fter ms, Ep, ) ovS^h τ^οσίέοντΑΐ τούτων των σο<:ρισμΑταν* 

Α D C Α Ρ. Χ C Ι V. 

^uUtuv» Sic ms, Α. cum edd, In mi, Ep. ^'μϊκίκτΛν 



ρ. 112. ΙΝ LIB. III. CAP. XCIV. 353 

e (fic) fciibitur. Romanis, decoBa, Vide Sueton. Neron.c. 
48. & Plln. XXXI. 3 , 23. ibique Harduin. not. 7. Ibid. 
kh^Vfioxji hiycui yKvKiffiv ίττοκ^νζεΐίαι νΛμχίην. Temere 
^λϋκέΰ-ίτ/μ ed. Cal. fed yKvKe<ni> editt. vett. cum msstis. In 
exemplo Arhenaei, quod olim Ludolfi Kufteri fuerat, ad- 
notavit h. 1. Kusterus : » AUudit ad illud Platonis , το- 
ητίμω KOycj Λλμυ^Ιίν α.κοί\ν Λτοκκυζόμίνοί. u — Eadein 
Platonis verba H. Stephanus protulit in Thef. T. III. p. 
303. d. quae quanam ex parte fcriptorum Philofophi du- 
da fmt, iam non in promtu habeo docere. Ad manus 
funt ex Timaco verba , aliquarenus huc facientia ; xb S^ 
hoycov viuoi , έ'ξ» pioy, και ντηρετονν φρονήίτει , χ,ίκκυτον 
Kttt Afiif7ov 'ΐΓΛνταν να-μάτων. pag. 400• Tom. IX. edit. 
Bip. 
f Εωί eiv κΛτΛΚίτων το σνμ.τόο'ΐον ciy^auai. Sic re£le 
ms. A. cum edd. Perperam Λτ^ομα,ι ms, Ep. Continuo de- 
inde vero, refte idem ms.Ep. cum ms. A. TsrTstr 
ύμων Tovs hiyovi dedit, pro φ£ρε/ν τοίύίτουί KOyovf , 
quod erat editum. rriTJsiv υμών Ίοαίιταυς hhyoui exHoe- 
fcheliana Epitoma laudavit Caraiib. 
a Tovf 'Ka.^'XCu.yytL< ^ χλ) Tot/f α,στ ce,v S' tii , κ st) Tovf 
ccyyapovi. « Pro exemplo vocum alienigenarum , qui- 
»j bus olim ufi Graeciae fcriptores, afFsrt, tojs• ^rApsiirccy- 
lyycti Y.cCx Tcyf άιττώρονί•. Scribendum vero τοί/ί ky- 
i>yef,povi}, vel τουί Λστάΐ' «Titf , quod tamen probo 
j> minus. Utraque vox Perfica : utraque optimis au£tori- 
jjbus Graecis ufjrpata. Multa Euttathius ad Odyff. τ'. 
j>[pag. 680, fub fin. ] de barbaris hisce vocabulis. « Ca- 
SAUBONUS. — Meridofam vocem α-στίρους tenent cutn 
edd. ambo codi.A. & Ep. Ex duabiis vocibus tem.re & 
imperite contraiiam efle intelliget, quisquis, quae habet 
Hefychius, aut alii Glofibgraphi, in 'Ac-TaicTwf & in ^ky~ 
yxcoi , confideraverir : ad quas voces videfis quae adno- 
tarunt Hefychii Interpretes. luvabit adpofuilTe dumraxat, 
quae apud Suidam huc facientia leguntur : 'Α!Γτά.;<ΓΛ<• oi 
iK S^ittooyJ•,! ypeLμμ.Λ^(>^Όp:il. ct «Γε αυτ5ί κ*/ icyyetpoi, rh, 
«Te ύνοματΛ UipjtKct. Probabile admodum ;nihi vifum erat, 
utramque vocem ab Athenaeo fuiiTe adpofitam , vetullio- 
rem vero librariura , cuius ex exemplo noftri derivati 
funt codices , a prions initio ad extremiratem alterius iu- 
gitivo oculo aberraiTe. Itaque tutiflitnum putavi , utram- 
que integram adponere. 

Animadv. Vol. II, Ζ 



554 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 12». 

βίκτιον <Γ' i)v [λοι αίμα ταΰμιον τίεΤν &c. Sunt dao ver- a 
fus Ariftophanis ex Equit. 83 fq. apud ipfum Comicum 
iic fonanres: 

Βέκη^-τον ίΐμΐν λΪ[/.λ Tetvpeiov '}rte7v' 
Θεμισ79ΚΚ£ον{ yeip ^avetToi αίρετωτΐροί. 
conf. extremam hanc pag. laa. & confule Brunckium 
in Fragm. ex Sophodis Aegeo num. 2. Totum hunc lo- 
cum omifit Epitomator. 

'TTUpk μϊν Αρχιλόγ^ω f το, 'τύντ a.vS'f άτοί-κολύττί/ι/. b 
«lure merito -Cephtsodorus , Ifocratis difcipulus , inter 
Jiveterum difla improba , Archilochi iftud ponit, ^τάίντΛ 
ηανί'ΡΛ ίί'πβσ)(.οκύ'^7ίΐν. Eft enim illi Neronis fimile, quod 
»? refert Suetonius : [c. 29.] Ex nonnulUs , inquk , comperi 
w pcrfua/Ifflmum hahuijfe eum ^ neminem homincm pudicum aut 
iyuila corporis parte purum ejfe.u CasauB. — Perperam 
Λ'τοίτκο^ό'τηειν ms. A. re£l.e vero Λνοα-κολύττειν ms. Ep. 
cum edd. Verbum iftud, quod proprie decerticare , ^elk 
daraaa nudare denotat, figiliatim obfcoeno fenfu de eo 
qui glandem penis nudat dicitur , adeoque de omni inipu- 
ritatis & impudicitiae genere ufurpatur. Praeter Heiychii 
•pluraloca, vide praeiertim Etymolog. M. in'A5r£(7>toAt//a- 
-(/■ivoff pag. 20. & in Ά-ττί^κοκν^ττε, pag. 25. A-liter at- 
^ue Cafaubonus, Archilcchi ifta verba accepit Iacobs 
jn Animadv. in Anthol. vol. I. part. I. pag. 169. ubi 
άίΓθί•χολύίττ£< legendum fufpicatur, confertque illud Ca- 
tulli, ex Carm. LVllI. Nunc in quadnviis & angiponii 
Gluhit Tragnanimos Rcmi nepotes. 

Θεοί'άρψ Ss. Pollis e fuperioribus fupplere rreipk -Θεο^ά)• 
ψω : poflis etiam nude in dativo caiu εΐρ^μενα Θεοί'άρω , 
pro vrro Θεο<Γ«ροϋ, intelligere. j> Quod ex Theodoro 
>» neicio qyo aiFertur , τλίον μεν εχειν , ίταινεΤν <Γέ rb ίσβΐ', 
jjante illum dixerat Hefiodus : ['Epy. 641.3 

» Nn' ohiymv αΐνεΐν , με'^'ά.^/ι £'' sv) (φορτία, ^is^at, 
« Qui verficulus a Plutarcho exponitur in libello De au- 
udiendis Pcetis." Casaub. 

Έ.υριτίί'ί} 7e. Terminationem vocls LvptTtS'. non ex- 
preflit fcriba codicis Ep. Haud dubie vero in tertio cafu 
iponi debuit id nomen , quemadmodum fupra Θεοίώρω & 
'Apyj^oyj•) , rurfufque infra Σιφοκλε? & ''Ομγ\ρω. Perperam 
Έυρί'ττίί'ην ms.A. cum edd. Perperam quidem item Σοφο- 
ΛλΗ? ίΤέ habet ms.Ep. iibi ΣοφοΛλεί" ms. A. cum edd. led 
mox dein Ό/χ)'//)^ perfpicue tenet idem ms. Ep^ cum A. & 



ρ. i2i. ΓΝ L Ι Β. 111. CAP. XCV. 355 

edd. Notus EuRrpiDis verficulus, €x Hippol. 1612. t) 

yhfiiira ορ-ωμογ^ y Μ «Γέ (pphv ά.νωμ.οτος. 
C Ιπ SoPHOCLIS verf. i. ex Act/iiopibus , virjofe ΎοιανΤΛ 
τοΐσ ι τροί χαρ. erat editum : pro quo Brunck in Fragm, 
Sophoclis ΤοΐΛΐ /Tct τοίνυν ex conieft. fcripfir. Veram 
icripturam, Ύοια,ΰτά, το ι σοι dedere noftrae membr. Α. 
Primum illum verfum orrrifit Epitomator, a verbis συ <Γ* 
<t\n)ii incipiens : quare & Euftathius praecedentia verba 
"proferre non potuit-, ad Iliad. i. pag. 6^13 , 40. abi & So- 
f>hoclis illud didum, & alia quae hic adferuntur, ex Athe- 
flaei Epirorna, qiia fola ufus eft, recitavk; monuitque, 
benigniorem interpretationem nonnulla certe ex his ad- 
«littere. PoAeriora «iiridem Sophgclis verba, μη^^ν ehcu 
ρήμα συν KipS'ei κακόν, funt ex Eleolr. vf. 61. Vocabu- 
luin ρημ& cum deelTet edirt. Ven. & Baf. adiiciendum ex 
Epitoma monuerat Hoeichelius, recepiique Cafaub. con- 
ientientibus no^is msstis. 

Α D C Α P. X C V. 

d TiMOTHEilepidi ver/cii/i, ni prorfus fallor, anapaeftioi 
ilimetn funt: & quklem prlmus , Γι voculam ykp fuppleas, 
& quartus , funt acaraledi ; veiius 3. & 5. brachycatale' 
■&!\\ ficundus , cataledicus in lyllabam. In v/. 2. pro Kaivu^ 
jperperam κλ\ τλ habet ms,A. Re(fte Kctivk ms.Ep. curn 
cdd. In eod.vf. particula α.μα abeil mstoEp. unde fit mo 
iiometer : fed rede eam voculam agnofcit ms. A. cum edi 
In conftituendis duobus prlonbus Antiphan-is verfibus-^ 
obfecutus fum Casaubono, monenti, Έτβί (qiiodcum 

edd. habet etiam nofter ms. A. ) in im murandum , & poft 
iKsivoi 4nterpungendam orationem : hac adieila interpre- 
tatione: » Tibi nova invtnta placent? Etiarn illi : ηα'ι qiddim 

nefl perfuafus &c. « — Maiori molimine, quo uius Gro- 

tius eft, (in Excerptis ex Trag. & Comoed. Graec. p.10•. 

601.) fuperfederi poiTe iudicavi. Epitomatof , omiflis duJ- 

bus prioribus verfibus, ilta tantum verba "Ec ΚΛίν'ον kyy . 

&c. adpofuit. In vtrf. 4. froKKm τ λ ketiav ίστι &c. 

refte primus Editor feriem verborum mutavit , ut defide- 

■rabat metri ratio. Nam inconcinne uterque nofter cod. 

ms. 'τοκκων ίστι τ α. κ λ ι ω ν hQhet, 
Q ElVoi τΐί kv των τάνυ ί'οκνσιί'ίζίαν. Verba ifta in fu- 

perioribus editionibus tamqiiaai metro ibluta & a Cynul- 

Z ζ 



356 ANIMADV. IN ΑΤΗΕΝΑΕϋλΙ. ρ. lai. 

co etiamnum fuo nomine pronunciata adponebanrur; ut e 
Pherecratis verfus non nift duo elFent, ab i!lis verbis 
'£■)/« <Γ' ctv incipientes. At eadem ifta EiVo/ τις &c. pro 
primo Phencrads verju accepit Dalecampius , & Grotius in 
Exc. pag. 515. quos ego fecutus fum. Id ipfum veromale 
faitum iudicavit Pierson ad Moerid. pag. 16. cafu for' 
tuho iambum facen illa verba cenfens : at hoc quidem cum 
ipfum per fe perfuadere mihi aegre potui , tum, ne affen- 
tirer viro do£io, plane vetuit vox haud dubie poetica 
^οΜίσιί'εξίων. IJIud vocab. Grotius vertit , doiii quifamam 
obtintt: mihi reflius videbatur, άο6ΐα5 qui fibi videtur, qui 
doSli famam adfeoiat : in eatndem certe fenKntiam Hefy- 
chius vocem Δοκιΐΰ-ίσοοιοί interpretatur , οΊπμΛτΪΛί srri 

'TTfoTivco σοι , Ι'φ», ψκο7ησΊα.ν y &c. Cum perincommo• f 
da orationis diftinSione obfcuratus olim effet hic locus, 
perfpede Casaubonus monuit: «Reiiitue prava diiiin- 
«dione depravatum locum, acfcribe, Άλλα τρο'πίνω <roi 
«έ'φΗ (piKoTYiffictv ((T/sj,?^ >"P KOyav) τώρ' 'Αλ=ξι<Γο? λαβών 
j> ίκ UvGayoptlovffns. Dc fe dixit Cynulcus λαβών : non de 
«Ulpiano, ut raale arbitratur Dalecampius. Senfus ell: 
i) Quandoquld:m tenct te , non vinl ^ fed verborum fids ^ proplno 
j) tibi in tejlimonium amicidae locum hunc AUxidis , in quo 
iidecoctae fit mentio: quod tn avebas fcire. Ita accipitur 
«verbum ά,ντιτρο'ττίνειν initio libri IV, [ pag. 128. a. 3 u 
— Feftive vero mixta funt verba ex loquendi formula 
propria & translata : immo pleraque ex propria loquen- 
di formula duv^a , fed translato ienfu accepta. Propria 
locjuendi formulaerat : τροτίνω σοι φικοτησίαν , λαβών τον 
)ΐύα6ον (fcil. ev ω ϊνεση ο οίνος) rrap εκείνου. lam Cynul- 
cus dicit, ταρ" Άλεξ/ίΤοί• λα[ί(ον τον κύα&ον., nernpe έν ω ο 
hoyof 0U συ ^4?-? •, fcilicet diiSio ilia υί'ωρ ci-^i^Qov , quae /' 
idem valet ac w ίΊκόκτα. Totum hunc iocum omifit Epi- 
tomator. Alexidis ΠυQayopiζoυσΛ rurfus laudatur IV. 
161. C. Aulus Geilius IV. 11. ait: Alexls incomocdia quae 
Ρ ythagorae vi tainfcrihitur. In Vcrf. i. fic olim lcri- 
bebatur av ^' ωΐλΐν rr 1 ». Pro quo Grotius in Excerpt. 
pag. 585. iTiHf fcripfit, citra neceiTuatem adivam verbi 
formam invehens, cum medio genere in hoc verbo uti 
ament Attici. Haud dubie verum erat «^-/it cum fubfcri- 
pto iota : fecunda perfona aorifti fec. coniunitivi medii. 
otV)i, quod ms, A. dabat, non ferebat metri ratio, ob 



ρ. 121. ΙΝ LIB. IIL CAP. XCV. 357 

f primam fyHabam lorgam. De re haec infuper adnotavic 
Casaubonus : nDecoilam vetuftis temporibus fuiiFe co- 
jvgnitam, probat Deipnofophifta teftimonio Alcxidis , ubt 
wiunthaec, vS^arof Λΐ-ίφ^ου κύαΑοί: aquae decoElae cyathus^ 
jvReile hoc quidem Athenaeus: caeterum decouam NerO" 
nmanam, cuius erat illis temporibus promifcuus ufus, an- 
» tiquioribus Graecis fuifle incognitam non dubitamus. 
>» Vul^.jris dicoSlde meminit Hippocrates , Popularium libro 
jjVI. "TSccft άφεφηδίί' το μ\ν ai S^iyjnTAt xbr «ί/)Λ• το tTi 
ημη ϊμτκίον eivai χα) ίτί&ψ.Λ 'ίχειν. « 

Σοφοκλ»7ί ίν kiyeli. «Ad propofitam quaeftlonem ^ 
»ubi extaret in fcriptis veterum Ία.νοίίον υ^ατοί mentio, 
»refpondet Cynulcus, Tb <Γέ Ίαύρ^ιον ilS'ccp ων'ομασζν, ω φ/'λ^, 
ι» ΣοφοχλίΤ? iv yAti,. άτο τον τερι Τροι ζηναι, 'ττ. Τ. Τί/,ρ' ω κα) 
η κρήνη τίί• 'ΎόεσσΛ κΛλίιτΛί. Tolle laceri codicis indicium, 
3> & fcribe, ev hiyeT. Eius fabulae argumentum divinare 
j>licet ex Plutarchi Thefeo. <t [Fuit enim Aegeas , parvo 
Troeienwrum oppido oriundus , pater Thefei. ] 5) Conieilu- 
»ram autem fecimus ex verbis Hefychii, cuius locum tur- 
»piiiime deformatum adrcribam ut emendem. Vulgo edi• 
Mtum, Tcfjpsiov "ΤΓομΛ f ίτ'Ό kiyetTciupQU τοτΛίλου Σ,ο<φο-- 
ηκκϋί 7ροιζ))νΛ 'TTctpct κα) κρήνη VQSff(Tci. Lego, Tciupsicv. 
η -ττόμοί , ΣοφοκλΗί" ev hiyeT, tt^b Ταύροι/ τοτίΐμοΰ τίρί 
αΤροιζίΐνΛ^ 'Tcip' ω χα) χρήΐΉ 'Tosa^tTa. Absque dubio ex 
«eodem fonte fuos rivos derivarunt Athenaeus & Hefy- 
» chius. Itaque eadem ambiguitas iententiae apud utrum^ 
» que. ταρ S enim vel ad Sophoclem poteft referri ; in cmus 
nfabuUs etiam Hyoeis fons nominatur : vel ad Taurum flu- 
» vium; propt quem fons etiam efl Hyoels , five Hyoejfa. To- 
«tidem literis haec leges apud Euftathiiim Ίλ/α<Γ. λ'. « Ca- 
SAUBONUS. — Euftathius ( ut ab hoc incipiam ) ad Hiad. 
λ', pag. 832. 1. 41. liaec habet: "^Hv <Γδ χα) ^τοταμου ονα- 
μΛ Τροιζίίν/ίκ , Tavpoi•. Ιξ ου και υ^ωρ τΛνριον τάρα. Σοφο- 
χλεί. ^αρ' ω ι^ασι χα) κρήνη τΐί 'ΤόίσίτΛ καλεΓταί. Unde. 
adparet, illud 'ταρ' φ ηοη ad Sophodem retuliffe Eufta- 
thiuni, led ad Taurum fluvium. Defumfit autem ifta do• 
ftus Praeful ex Athenaei Epitoma; in qua proxime poft 
Antiphanis verfus fuprarelatos, omillis aliis, haec legun- 
tur : *0t/ ΊαΟριον vSOip φασ) Έ,οφοκλϋί άττο τον τερ) Ίροιζη• 
να. τοταμου Ταύρου* rr<J,p ω χα) κρήνγ\ τΐί 'ΤόεοΌΆ χαλδΓται. 
Τοίονταν φωνί^ν syrd S'i-^,5' ToictVTHV μ.οΐ φ/λοΤΜβ'/αΐ' τρό- 
'irivs, Vides^Epitomatorem pariter absoue ambiguitate il- 

* Ζ 3 



3^8 ANIxMADV. IN ATHENAEUM. p. nj. 

]\jo T£</>' ω ad Taurum fluvlum referre. Quae verba in fi- f 
ηε adiecit idem Abbreviator, Τοιούτων ^.ccvrZv &c. non le- 
gunrur qu';deni ea hoc loco in pleniore opere, ac ns itr 
iiiperioribus quidem eadem prorfus verba apud Athenaeunr 
vel hodie leguntur vel olim legebantur. Sed vide viri in- 
ftitutum moremque. Ciim fuperiora Athenaei verba (qui- 
bus contlnebatur tranfitus, ae veluti via fternebatur ad 
traftandam quaeftionem de diftione Tetrpe/ov vS'a>p, quae 
hiitio huius p2g. 122. eommemorata erat ) fuo loco prae- 
termifiiiet Epitomator; nunc, ne tamen prorfus filentio 
premeret flosciilos nonnullos orationis, quos ibi fparferat 
Athenaeus, verba ifta Τοιούτων (^ανων kya ^ι-\.ω hoc loca 
poluit, eisque i{ia Άλλώ. τροτίνω coi &c. ita iunxitj ut 
nonnihil muraret, hisqueadaptaret. Verba ΐβαΣοφοκλΗΓ 
iv My e~i i\c adoptavi, ut a Cafaubono partim in ipfo 
contexru pofira, partim in Animadvernonibiis commen- 
daia eram. Re6te enim ΣοφοΛλιΤ? iam ipie Cafaub. in 
contextu poiuit, pro mendofo Σοφόκλί/? , quod cum ms^ 
A. habebant editt. Ven. & Baf. quafi cohaererent iila S 
ς,/λ6 Σοφόκλίκ. Idem ms, A. dein absque lacunae indicio 
ίιε fcnbir iv yet.t «ΙτΌ του &c. Ex quo fir probabile, 
ron iv ^iyeΐ rcripfiiTe Athenaeum, ied nude ^.o^oKhHr 
AiysT, eamdemque vocem Aiye7 zh imperito aliqiio li• ° 
brario miv yat fuifle corrupram. Necenim opus erat ad- 
iefia iv pracporitione, quae frequenter eriam oraitri ιλ 
huiusiTiodi citationibus folet. Sic eadem ipia fabula apud 
Sfeph By2. in Χλ-ελ non alieer citatur, nifi ΣοφοΛλ>7ί MysT. 
Caeterum conlule omnino Erunckium, in Fragmentis 
ex Sophoclis AiysT ^ num. 2. Tetigit etiam hunc locum 
Palmerius in Exercir. pag. 496. ubi monuit, apud Pau- 
ianiam II. pag. 188. Ί a,vf.icv nomea edl fliivii illius., de 
quo hic agitur. 

AD CAP. XCVr. 

ΈτίίΤταντΛί /' ct Tctkcti/}) y.a) το τάνν •^υγ^ρ'τ,ν υίω^ζ 
&c. ηΑη ccUdam & veteres bibetint in conviviis, (de 
wquo hk aliquid Athenaeus) difpurat multis lulius Pollux 
«lib. IX « [ fed;. 69. 3 Casaub. Ihld. ei ykp ά κρΛτν,ρα 
eiTo του σνμβίβηκότοί Tiif ονομασίας ϊτνχορ. Nempe, ecio 
τον x.spu<rcit , a rnTfcendc, 

ΈΛ-χοκίί μιν &c, Olim continuo tenore haec ita fcripta 



ρ. iij. ΙΝ LIB. ΙΠ. CAP. XCVr. 3^9 

a legebantur, Έντολκ μίν ίν Δήμοκ ταρΙστηοΊν <, τ^ Χ'"•^" 
κίΐΐον {^yjtKKficv ms. Α.) ^ί^μα,ίνί β' νμϊν ( temere 3f ρ/χ*ί- 
ί»ε0' »)//Jv ed. Caf. ) χλι 2rUH τ/ΐ'£4 neTTf/f κίκ%υ Ί'να, ( xe- 
λίΐ /e* ϊνΛ mi. y4. ) crrKdiyyvoici axiyytveu^i^ct.. Quibus de 
verbis nonnifi haec habet Epitome : Θύ» τίνα. τεττε• Ί'νΛ 
στκύ,γχνοισι ffvyyiva^i^et ^ <^ί\αιν Ευτοκίί. Ad ifta adno- 
tavit haec Casaubonus : » Eupolidis verfus ita digere & 
«fcribe; 

ϊ>— — — — — Tb χΛλκ/οΐ' 
η^έρμΛίνύ fi' ήμ7ν , κλ) ^vn τ uttc ι ν 7 tvec 
5> κελίυ' , iV* tfjTKkyyv^aici σ^υyyίvώμί6ce,. 
nCalefacito nobis miliariumy & vidimas cura coquendas ; us 
i)ex vifceribus una fimus 6» epukmur. Mos erat veterum , 
winvitare amicos ad facrificiorura epulas. Lynceus Sar 
j>mius, [ apud. Athen. IV. 131. f.J Μβί^ί/ρ' 'Ssvav ίστ\ν^ 
»0 ία-πνίζαν τ' ίμί» Accipe CTKkyyva. ^ ut in Suetonio 
i>\'ifcusj de vi^imae parte quae non adolebatur, fed con-i• 
wvivis apponebatur. Sic ille de Vitellio: [ c. 13.] Ne m 
vfacrificio quidem aut itinere ullo temperavit, quin intcr alta- 
» ria ibidcm βαάτη vifcus & farra pcne rapta fi foco mdndereu 
»Nicomachus, vetus poeta 1 

«Ό/1/θίί <Γέ TctlS aTovS^cittj-t S^i-etXoytlsTctt 
ητοΐί συμτλέαυα-ιν οτοταίν[ο•πία-ονΐ irri^cthxet μί^οί' 
» T/fifk τά, fl' etvroZ arKk.yyy' 'ίκΛ^τος i<;-&Ui. u 
[Non Nicomachi funt,ifti verfus, fed Dlphill, apud Athen. 
VK. 292.5.] •n'S,vyyiviff^a.t CTrKky/yois dixit pro e^r) 
η ffi-Kk.y^ymi ^ tx vifceribus epuljrt : paullo aliter libro fe- 
»cundo [ad II. 56. d. 3 explicabamus ξυyyiviσQωι ^ξ^υτέ• 
nTea-tVy pro comeden. Hic ^vyyives^cti id potius eft quod 
«Latinis ima effe. luvenalis: [V. 17.] Tertia ne vacuo 
η cejfaret culcura. leilo , Una fimus , ait. De iilis , το χ,Λλ- 
n«iov ϊίίρμαινί τε ^ praetermittenda non funt quae fcribit 
nPoUux: [IX. 69.] '£•)/&> S'6 τΐ iv τακ Θεα•μο(φορίΛζού' 
» ΟΊλ/ί" Άρίττοφάνουί• είραμένον , το γα,λκίον ^βρμοίίνετΛΐ ^ 
yyovTM τω{ ηκουον y (οί eis ίτότοί/ δυτρί.τ/^ο/ι/δΐ'ωΐ' τωι» ^ν- 
» να.ικων, retvTov «Γέ τοίτο και έν τοΓ? Εΰτόλ /J^of Δ»μοί( 
Μίστιν 6ΐρ»μίνον: vide quae fequuntur. « — Imprudenti- 
bus^ nobis exeiderat , ut χ ά λ κ / ν antepenacute in con- 
textu fcriberemus: χα,λκίον corriget ftudiofus leiior, 
penacute. ^τέττειν nil opus erat , ut in τέττειν mutaret 
Cafaub. Quin potius conftanter fere, ubi per <ττ fcri- 
ptum id verbum in edd. legitur, ττ dare meliores libros 

Ζ 4 



$6ο ANIMADV. IN ATHENAEUM. ρ. xi^. 

iam faepius vidimus. Vt autetn verborum rtvk & τέτ^ 
Tiiv inter fe iedes permutarentur , metri ratio iitique po- 
ftulabat. Poveft vero pronomen rtvk vel ad fubftantivum 
Sy« referri , vel pro accufativo fing. mafc. accipi, ut hoc 
dicat poeta, κύλίνέ 7iva τίττειν '^ύ»: fed prioreai equi- 
dem rationem praeferam. 

In AntipKanis verf, i. pro S'e μοι commodius <Γ' b 
ίμο\ fcribetur cum Brunckio , in Notis ad Ariftoph. 
Plut. vf. 884. In verf. 2. perperam //iii^gc ο-,Ι,ομΛΐ habent 
ed. Ven. Baf. & Cuf. z. 3• Reiie μπΐέν ο•\,αμΛΐ ed. Caf. i. 
In ms. A. plene etiam μαίίνα fcribitur; fic & verf. 3. 
ϊ-χοιμι: quorum utrumque teneri etiam poterar. Verf^ 
3. ikv J^' c /,ρΛ cr7pg(p>t /u.£ rrefi την yctinepa. Galenus, in 
Lexico Hippocratico, verbum στρέφε» interpretatur στρό- 
<ρον -παρίγα , id eft, tormina adfcrt , torqnet. Eam rationem 
fi fequamur, nominativus hic intelligendus fuerit rb ν<Γ&'ρ, 
nempe /riV.ii/j aqua ; quia caHdam noUe fe dicit is qui lo- 
quitur. Fonafle vero imperionaliter etiam accipi poterit 
id verbum, mtelligendo ikv β-τρόφο? 7ti β"τρεφ« |us, y? mc 
tormen quodplam invadh. 

Vtrf. 5. TAfci φίρτΛΤου S^etKTvhiof ϊσ^τι μοι ί'ρϋχμη^. 
Casaubonus, Φίρτίτου initiali litera raaiufcula, ut no- 
men proprium fcribens : 3)Eiran-r, inquit , qui Antipha- 
»MS hunc verfum , 

» 'TTiif.k Φ^ρτάτδυ ^ΊίΚ7νλιο{ IVti μοι S'pAyjuL\)i , 
»putant emendationis egere. Anulurn intelliglt de genere 
«eorum, quos Pbyficcs vocabanr. His putabant inefle 
j> vim fanandi , aut potius avertendi morbi. Ariiiophanes» 
»[Plui. 884.] 

« — — cpopai ykp τριίμινο( 
Μ Toc ίΤώΛτνλ/ον TovcT/ rrup' EvS^kuov S'pctyj/.r\i. α 
— Quibus ex Ariftophanls verbis probabile utique vider» 
poterar, ficut ibi Εν<Γβΐ/^οϋ, fic & hic apud Antiphanem 
ΦερτΛτον y pro proprio nomine efle accipiendum : in quo 
praeivere Cafaubono cum alii , tum Dalecampius, & an- 
te hunc Erafmus, in Adagio, Νυη inefl remedium advtrfus 
fycophantat morfum ; fufrragatusque, ciwn aliis , Brun- 
ckius eft, in Notis ad Comici Plut. 1. c. At quum nus- 
quam , quod fciam ΦέρτώΤ3<• iir proprium viri nomen oc- 
currat; malui cum viro dofio Dltkeil, in Notis msstis, 
pro communi & adpellativo , quod aiunt , accipere, & 
praefLdrMjfimum annulorum eius generis ardfiam intelJigere ; 



ρ. raj. ΙΝ LIB. III. CAP. XiCVT. 36» 

perinde ac fi φβρτάτο» «Γακτυλ/ουρ^οί vel SccKrvMoyhvqiov 
d^xiiTet poettk 

Έν S^s ΆλβιττρίΛ. Perperam Άλΐίττρ/Λ" ed. Ven. & 
Baf. cum ms. J. 'Αλ£ττρ/Λ ed. Caf. Dein, cum poft eam 
vocem nulla prorfus diftinftio in vetr. editt. effet pofita, 
commode ifta verba <pips7Ai — Άλ£ξ/<Γο$• in ed. Caf. i, 
parenthefeos fignis erant inclufa; quae figna in ed. Caf. 
2. & 3. teraere rurfus fublata funt Utique vero (fepnat 
le Th <Γρ. maliin cum Koppiers in Obferv. Philolog. pag. 
.26 fq. De verfibus y qui fequuntur, 'Volv «Ts Tcup-yao-Tii- 
C piov &LC. fic praecepit Casaubonus : »Ιη iis trochaicis, 
»qui afferuntur ex Alexidis AUlptria, five UnHrice , in- 
» terpretes nihil viderunt. Senfus eft : Si officinam noflram 
» 'infiimaveritis , haiiriens ferventem aquam de medio lebetej ma^ 
« xmam trullarum in vos effundam. Diftindiones aliquot alie- 
V nis locis pofitas ita reftitues : 'Estv «Γέ Tovpycca-jiipiov rroiine 
ii τίριβόκτον , κα.ΊΛσκΐί'ω ^ vh τ»»' φίλη j» Α))μητρα , τνν y.S' 
nyiiTTVV ίρΰτΛίναν ύμαν , ίκ μέσου βά.'^αΰ'Λ του λίβητοί 
11 ζύοντοί i/cTrtToi•. Ιη malam partem debet accipi τΌ , rre- 
ηριβόατον 'joulv. Haec dicebat ancilla aliptae, adolefcen- 
Mtium, qui comeffabundi fores pulfabant, petulantiam 
3>caftigans, propriae infamiae metu. β^'ί^,αι kpinctiveiv qmd 
»fit, [nempe idein ac ^k-^avrct tyiv άρύτΛίναν apveiv, Ίπι- 
vmerfu trulla aquam haurircj ad Theophraftum fatis expo- 
«fuiinus. [p. 225 fq. ad cap. 9. Tsp) 'λνΛίσ-χνντίαί.] lunge 
ηυμων cuin κατΛ5•κε<Γω. Deinde fcribe: «i Η μ\\ ^ yvS'i'jo&' 
«ί/'Χωρ τίοιμ^ eKeuiiptov f id eft, nifi id feceroy nc fiam un- 
vquam libertatls compos. Etfi verum eft quod dixit Flautus: 
Ϊ» hoc poetae facmnt in comoedUs ; omnes rcs gefljs ejfe Athenls 
» autumant : interdutn taihen aliter fe habet , & Hngitur h 
»σκ»νη του ^ράματοί effe non Athenis Atticis , fed in alia 
«urbe Graeciac. Videtur id faftum ab eo poera , cuius 
«haec funt. AUufit enim iftis verbis ad morem Argis fer- 
» vatum, ut manumiiTi hauftum biberent aquaee fonrc Cy- 
wnadra. Euftathius : [ad jDdyiT. v'. pag. 525. 1. 4.] '£1^ 
n^Apysi κυνά.ί'ρΛ xpiin;, e£ ifliimvovot έ^ευδίραύμίνοι. ofisv το 
V6V Κυνί^ρΛίΚευθίρ lov ν S' ωρ ταροιμίΛχωί err) rrls κα.τ' 
»f e^£v8epia.v ζ«Η<•. Libcrae aqiiae meminit & Paufanias in Co- 
«rinfhiacis. [ t/cTriip 'EksvQepiov καλούμίνον. Paufan. II. 17. 
»>p. 147. ] Sed fuiile videntur inter lervos & iervas ufitata 
» olim genera loquendi, fifis -ττίοιμι rb εΜυΰίριον vSap: & 
»Contra, μ»^ί 'ttots '^ίοιμι υΐωρ i?,(vHpiov , nifi hoc aut 



3«t ANTMADV. IN ATHENAEUM. p. tiy, 

willud fecero. Alludebat horfutn mulier illa, quam Xe- c 
77 narchus poeta faciebat iurare rov φρικτότατο*' ψκον , us 
«narrat auftor lib. X. Cpag. 440.6.3 

j> — 'E(Uo/ yivoiTo , σου ζάτίΐί ^ reitvov y 

j> ihevdepov TtovffAv cnvcv , aTofirtfeTv. 
nServ-a erat quae loquebatur: voluit dicere, Uttnam^, 
npriufquam monar, Hbcrtatem pojjim confequi ! {ea prae amo- 
»re vini temulenta ^nus vinum eKsudepiov dixit, cum aquam 
«deberet. Caeterum deFabulae iftius, cui index'AA6iVTp<a, 
nauHore^ ne veteribus quidem conftabat»» Athenaeus» ve/ . 
iy Antiphanern z\t eiie, vd Aiextdem : lulius Pollux Amphi- 
s>di attribuit. Sic ilie fcribit lib. Vll. c. 3. [fe£l. 17.] 
»)Tcu «Γ' αλβ/ττοϋ ονκ. ovTof ev χριίί•£/ , αλίί^ηρίΛν fipHXei- 
ησιν oi μίσοι καμικο) , και Αυσίαί iv τω ΔιοφΛντου τερ) 
jj^wpioy. "Α/ζφ/ιΓβί ίΤέ κλ) ί'ραμα. Ιατ/ν , 'AAs;VTp/at. Sic 
«lcribendus hic Pollijcis locus. α — Poetae verba, quum 
veluti nullo metro adftrifta vulgo adpofita effent, per 
iuftos vcrfus diftributa dedi : quos non efle trochalcos ver- 
fus, ut nefcio quo pafto Cafaubonus iibi perfuaferat^ 
led perfeoliiTimos iambicos odlonarios, pridem monue- 
rat PiERSON ad Moerid. pag. 216. & poft huncKoppiERS 
in Oblerv. Philol. pag. 27. Nec vero ullum verbum, ac 
ne litera quidem fuit mutanda : nifi quod vtrf. 4. adiicien- 
dam μ » particulam non minus raetri , quam iententiae » 
ratio clamaverit. De ufu verbi ^kmeiv ^ quem notavit 
Cafaubonas , confer quae docuit Valckenar. ad Euripid. 
Hippol. vf. 123. & Hefychii Interpp. voc. βΑττίν. To- 
lum iitum Athenaei locum, itemque quae ex PJatone 
mox adferuntur, omifit Epitomator. 

Πλάτων J' ivTsrccpTa UoxiTstcti. Vide Plat. de Repub; 
lib. IV. pag. 296 fq. ed. MaiTey. Quod iv τ p ήτ ω Πολ. 
legebatur in edd. & ms. A. (id eft, iv A'. pro iv Δ',) eius 
erroris fons in aprico eft. Monuerat etiam Casaub. »Vel• 
Ϊ» Athenaei error eft memorialis, vel librarioruin qui ifta 
« fcripferunt : iram locus eft libro quarto. Non femel ob- 
j> fervavimus , λ & ^ fedes invicem permutaire in manu 
«exaratis libris. « — Ibid. if και lv\ Koya. Pro vulgato 
iy oKtyrA, iftud svi haya , quod ex Platonis codicibus non- 
nullis adfertur, eo minus dubitavi recipere , quo facilius 
ifla inter fe permurari potuerunt; hoc potifltmum loco, 
ubi vox έλΓ^,βυ, qu^e modo praecefferat , animo & oculis 
librariorum obverfabaiur. Apud Polybium corrupte Tuf: 



ρ. rajv ΙΝ LIB. ΙΙΓ. CAP. XCVI. '/>y. 

c ohiyov fcriptum vulgo vidimus, pro τλ^λ λό^ /of , ΧΠ. 12, 
4. & κατ' ohiyov^ pro κλύλ ^oyov , Vlll. 2 , 6. & IX. 20, 
3. Sic oi όλί'^οί, pro oj KOyot, in codicibus nonnullis Epl- 
fteti, DiiTcrr. I. 3 , 4. & gf όλ/^οκ, pro ίν hoyoif , in 
Simplicii Commenr. in Enchirid. pag. 208. b. edit. Heinf. 
Viciirim vero 'τταρα, xoyov corrupte etiamnum legitur apud. 
Polyb. II. 70, 2. pro rrttfOKiyov: qui error cum obier- 
vationem nollram olim eifugiiret, de eo corrigendo de- 
binc monui in Notis ad locum modo cit&tum ex Simplica 
Comtnent. in Enchiridium , in Epiftcteae Philofophiae Mo- 
nument. Tom. V. pag. 392 fq. Mox , τώματΛί per ω fcri- 
pfi aim ed. Ven. & Baf. & mi» yl. & paulo poft iterutn' 
cum eoderr. ms. A. Quamquam & probum erat τό/ζΛτβί• , 
quod utrobique apud Plat. editur, & apud Athen. in ed. 
Caf. & poftsriori quoque loco in ed. Ven. &Baf. Ddn^. 
τροσ^ ex ed. Ven. & Baf. & ms.A. reftitui, ubi prae- 
ter rem -rpoisii^ pofuerat Cafaub. quod apud Plat. vul- 
d go editur. Sed ίτολλΗ « S^i^-A refte ed. Caf. ubi vitiofe 
ίτολλΗΐ» <Γ/•4,Λ editt. v£;t. cum ms. A. Tum vero, poil 
//4.* interferto commaic, fic pergebant edd. cum ms.A, 
t) Ότι την τολλ. ubi ίί ex editt. Platonis in « mutavi , & 
cum J^/^et iunxi; βτ« vero tenui, quamquam in Platonis 
editionibus non compareat. Denique & κα) αύ 7o 'πίΐνψ/ 
ex Plat. correxi. 

Σ η/Λ f S''i Ai^Kio^, Saepius latidatus Noftro fcriptor 
Semus : cuius nomen h. 1. in ms. Ep. ex Έ,ίψοί in Έ,ίίλιοί 
ccrruptum eit, tatn in contextu , quam in ora libri, ubi 
auftoruni citatorum nomina rubro fcripta repetuntur. Et 
vetus quidem ille error erat, nam & ex nts.A. eamdetn 
fcripturam adnotatam video. Eadem erroris caufla , ex 
qiia viciinm eiiam μ literam fubinde pro λν perperam po- 
iitam vidimus; de qua permutatione ad III. 95. b. & 106. 
f. di£lum eft. vide pag. 232 (q. harum Animadv. Reite 
^ϋμο! h. 1. correxerunt editores. 

'^vy^sToL KciTearKivciffQcLt. 4'^X'* ^dd. cum ms. A. •\μ» 
Υ^Γλ autem membranas ( nefcio quas) dare ait Caiaub. 
Rede id quidsm : & fic nofter ms. Ep. indeque Euftathius 
Iliad. λ', pag. 812, 14. qiiemadmodum fcribendum moniie- 
rat etiam H, Steph. in Thei'. T. lY. 740. d. Ibid. χλ <6^ 
ρου υ^ΛΤΟί. γ^κια,ραυ edd. fed yhiepoZ h. 1. dedere /κίί. 
Α. & Ep. irenique Cafauboni codices : qui quidem libri 
otnnes continuo deinde in χκια.ρ\ν confentiunt; ne id qui- 



3^4 ANIMADV. IN ΑΤΗΕΝΑΈϋΜ. ρ. la^ 

dem male , nam perinde utraque forma efFerebatur no- d 
inen: ( vide III. iio. f. not. coU. cum III. 96. e. d.) & 
potuit praeferttm unus fcriptor hac forma uti, alius illa. 
Scripturam quidem per e folam adnotavit Hefychius : apud 
Etymologum utraque occurrit, fed frequentius, & unice 
ex profeffo, ifta per u. Ibid. ucnepov κομίζονται. Niii 
prorfus deletam malueris \ocQm vS^roi^ quam temere 
hic repetitam cum editis habet ms. A, fed ignorat Epitome \ 
admodum utique probabile videri debebat, efle eam ex 
ύστερον ortain. Prorfus iiiducendam vocem cenluerat 
Cafaub. in Animadv. fuiFragante Corayo. Pro κ&τα.- 
BivTSi, idem vir doSus Coray κΛ^έντΛί malebat, 
a καθ/';?///; provocans ad id quod pag. 124. e. vulgo le- 
gebatur , si( το qjpsTttp - - τίν olvov τοΰ hepov^ kaQsiksv λι». 
At huius quidem fcripturae aliam rbi eife rationem , hic 
vero fatis commode ferri poiTe vulgatam fcripturam, 
quam tenet uterque nofter codex, vifum mihi erat. — 
r> κομίζονται , e^ referunt domum : non, hauriunt. Obfervan- 
«dum eft qucxi ait, aquam imici in haec frigidaria ^uje βί 
ntipens. Poteft intelligi , quae propter anni tempus in- 
«tepuerit: poteft etiam accipi de quaefito tepore admoia 
»ad ignem aqua. Nam , ut quaiu frigidiifima fiat aqua, 
jj calefacienda prius elt quam in fpecum demittatur aut 
V puteum. Cauflam explicat Alexander eo problemate 
jjcuius initium, Aik τι το ^ερμαινόμενον κλ) eii <φρίαρ 
νχαλωμενον 4-'^χρότατον 'ττοιεΤται. Similis ratio frigefa- 
j> ciendae aquae eft, quam ex Protagorida mox delcribit 
» audor : fole enim prius calefaciebant. « Casaub. 

De Attico vocabulo μετύκεραί conf. II. 41. d. & ibi 
norata. 

SoPHiLi nomen , re£le Σώφίλοί in edd. & ms. A. Per- e 
peram Έ,οψκος fcribitur in Ep. Huic poetae in ms. Ep. 
tribuuntur verba illa , quae Alexidis efle docet plenius 
opus. Ibi in verf. 2. cum ad Grammaticam rationem com- 
modus, tumad fulciendam labans metrum neceffarius erat 
articulus το, quem ?imQ μετάκερας inferuiinus, praeeunte 
Bentlei in Emend. ad Philemonis Reliq. pag. 113. Te- 
mere verba ifta Philemoni au6tori adfcripferat Clericus, 
in Philemonis Fragm. pag. 308. 

AD CAP. XCVIL 

OiS^siv. "Οτι »hio-av ms. Ep. Alexidis teftimonKim 



ρ: 113. ΙΝ LIB. 111. CAP. XCV1I. 3^5 

e ex Parafito deeft Epit. Quum verf. 2. vulgo μίτο. legere- 
tiir, & vf. 3. ipupOToi minufcula fcriberetur initiali lite- 
ra, μίΤΛ pro μέτα legebat CASAUBONUS,.haec adno- 
tans: » Nae male de nobis meriti funt, qui iftud Alexi- 
«Dis e Parafito tertimonium primi fic fcripferunt, Kcii 
vykp βούλομα.1 'Τ(Γλτο? σε yeiJaar 'ττρν.'^μα. /' so-t) \_μοι ~\ 
j)/W£Trt (^pidLToi evSOv •^vyjorfpov ΰρ^-οότοΐ. Quid fignin• 
«cant poftrema verba ? aut quid eil cppeeip άραρόίί Lege 
η•>^υ•χβοτέρου Άρβίρότοί•. f^ulo , ait , aquam tibi propinare : τηί- 
» /u autem res efl cum puteo , id eft^ piitcum habeo^ jri^idlo- 
nrem Ararote. Araros, [Ariftophanis filius,] poeta co- 
3»micus, non inter primos, ac ne fecundos quidem. In- 
j>de occafio venuftiilimi ioci. Simillime Gnathaena Di- 
Dphilum poetam rifit, cum coenanti apud fe, & frigidam 
i>laudanti, Non mlrum ^ inquit : fgo cnim aquam frigefacio 
iiinieilis in lacum comoediaruin tuarum prologis. Vide lib. XIII. 
»[pag. 580.3.] De Ararote didum nobis cap. ix. <c — 
Quae ibi (ad III. 86. d.) de hoc Poeta dixit Cafaubonus, 
in Indice Auftorum referemus. De quo quae hic adncta- 
vit doftus Animadverfor, perfpede illa quidem monita 
funt : at fic nondum perfanatum fuiffe locum TouPius 
docuit , Emend. in Suid. P. 111. pag. 403. ftsya pro μΑ^ 
ΤΛ vel jUSTet legendum monens, ut fit τρΛ^/ζίΐ «Γ' έοττ» 
fAO/ μζ'^ Λ cpf £!ίΤοί• , c/? autcm τη'ώ'ι puteus egregius. Sic de 
muliere loquens Eubulus, apud Noftrum Xlll. 559. c. 
μί'^Λ 'ττρΛ'^μΰΐ., i. e. excellenum mulierem dixit. Eamdein 
emendationem , ignorans Toupium , fuo etiam nomine pro- 
pofuit CORAY. » Idiotifmus , inquit , nemini non notus : 
» φρέίίτοί• μέyΛ σρα.'^μΛ, ut σνοί y.sya yj -ιίμα.ΐί Conf, 
Xenoph. Cyrop. I. 4, 8, & Viger. de Idioim. III. 13,1. 
Mihi vero vel fic etiamnum urtio verfui medela adferenda 
vifa erat, pro (ppgarof, vel φρεβίτ/ον fcnbendo vel φρεα- 
70$• Ti : cum penultimam in (^piaTof neceiTario brevem 
effe exiftimarem , ut apud Homer. Iliad. φ'. 197. & in 
Strattidis vf. 3. apud Noftrum III. 124. d. Sed nuila opus 
efle novatione intelligo : nam & (tpiuroi penuldma fyllabd 
longd ( quafi ex <ρρεά.α.τος contraiSra) perinde ufurparunt 
aualores omni cxceptione maiores. Sic certe non modo 
Apollodorus Gelous apud eumdeni Noftruni pag. 125. a. 
ied & Ariftoph. in Pac. 578. & in Ecclef. 1004. 
f ^Ονομάζίΐ <Γέ - - (^psciTiouoff vS^ap ούτως. Putes fortaiTe, 
yocem cvrwi referri ad teftimonium Hermippi , quod hic 



566 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 124. 

adpofitum oUm ab Athenaeo, praetermiiTum cflet libra- f 
riorum negligentia. Qua in perfuafione fuiiTe vtdeo Edi- 
torem Bafileenfem , dcfe^lus ^gnum poft ο'ύτωΐ ponentem , 
qiiod & in ed. Caf. fupereit. At nihil defideratur. ουτωί 
ad praecedens verbum ΙνομΛζΐΐ refertur. cf. III. 76. a. & 
notata ad III. 92.6. pag. 122 fq. barum Animadv. 

AleXIDIS virficulos ex Mandragori^omcna Excerptis Γιιΐδ 
•inferuir GrOtius pag. 577 fq. cuius verfionem Graecis 
noftris fubiecimus , in uno verfu quiiTro paululum ab ea 
difcedenres. Verf. i. >» Hcmmum genus vocat '«^ το ν poeca ; 
jjcum ait, Είτ' o-j ^epispyzv s^tiv Λνθρωτοί φντόν ; Plato- 
)»nis vox eit , αίν^ρατοί <φυτον ovpkvtov , ούα 'iyysicv. α 
•Casaub. ~ Plaronis di6lum illud rider alius poeta in An- 
thol. Brunck. T. II. pag. 432. num. 2.2. ad quem locum 
confule quae adnotavit lacobs Animadv. Vol. II. Part. 
III. pag. 257. Ferf. 4. iLingunt trvyyeveTi ϊγ^οντεί ms. A. 
& ed. Ven. poft ί-χα-ηα imerpungentes orationem. Et a 
vetus is error fuit: itaqu-e & ms. Ep. definens in ο•ι/')^')/£- 
yili 'iyj>vTii , praetsrmiflls nonnullis verfibus dein fic per- 
git, 'TTctMv yi^jxo.usdci &c. Sed in eo errore latens ve- 
Tum nurK demum video. Poft cuyysveTi verf. 3. utique 
interpungi oratie debuit^ in quarto vetfu vero fic dillia- 
guenda verba : 

^Εχοκτίί", ovS^h ευτορουμεν τοίς 'κίκΛΐ. 
Hac fententii , Vtut ( divitias ) pojfideamus , aUis tameh noti 
fumus divites y u e. mkiJ impirtimus. 

Ferf. 5. Grotius, pro oy <pipuucv , citra neceiTitatem 
xov (ψίρομεν fcripfit. Tum κα,κωί in κλκοΪ! mutans, 
fic interpretatus eft illufli verfum : Canferimus.quippe, fid 
£onferlmus pejjimis. 

VerJ.e. wlta Onedd.] fcribitur , ΆκτΗ? τροφή? ae τ»?? 
w^rtfl* i\u4pctv. Mendofe: neque ad rem facrt,quod άκτίι 
jjapud Horaerufn aefarina dicitiir. Scribe, Κ&κ rn^ τρο- 
«φιν : vel , Κάν τίί τροφί <Γέ τί καβ' ίιμ. « Casaub. — Per- 
fpeite Ίά quidem vir doiiiflimus : fed ad coniefturas con- 
fugere nil cpus fuit nobis, quibus ccmmodiliimam fcri- 
pturam Ύ ΰκ rtii obtiilere optimae noiltae membr. A. Τέ 
ix, riii τρος,ηί ( abundante iy. praeporitioiie) idem valet 
ac Tct TiTf τροφίΤί, & Tit valet κατά. Tci, ut fenfus fit, 
Quod adunst ad quotidianum viilum. Editorum tamen fcri- 
pniriim haiienus defendic Toup in Cur. NoviiT. in Suid, 



ρ. 124. ΙΝ LIB. III. CAP. XCVII. 367 

apag. 209. ut ^AxTtK quidetn tenear, fed alia multa mu- 
tet , fic legens : 

Άλτ»? τροφιΤί J^i?; τ»Τ$• χλΘ' ίιμέρΛν τύκιν _ 
^Μγ^όμί6α τίίί //*t^«f δοί;» λευκ») ΤΛρίί, &C. 
Quae quidem poft id, quod nobis codex nofter largitus 
€ft,nemo facile defideraverit. 

Ferf. S. De ζαμω μίλαν* conf. IX. 379.6. Nec vero fo• 
Jis Lacedaemoniis proprium fuiffe ius nie;rum, vel ex hoc 
loco intelligitur. Monuit hic Casaub. » Mazara candidam 
i>in ius nigrum intingebant, cuius & M. Tullius [Tufc. 
i>V. 34.] m€minit. Sed mirum iuri nigro aliud potius 
» opponi quam ius album. Nam de ηια^α item fequtns 
nvtTficulus eft exponendus : mfi referre volumus ad ocu- 
wlorum ύ"το^/3«.φάί• : nigro enim inficiebant fibi eam par- 
»tem quam formofam volebant videri. Notabls S^svjotoiIv 
iiγJωμa, nigrum dici hoc verfu [9.] jb ΚΛλβν <Γέ -χ^ρωμΛ 
^ι^'ευσοΎ»ίω γ^ρώζαμίν: cutn proprie omnis fuafus color, 

«ut Latini loquuntur , Jeuo-eTro/bi- appelletur. « Quod 

^icat poeta , alhaema^je aptari ius nigrum, nihil in eo in- 
commodi video equidem. Quod vero verf. 9. το ΚΛΚ\>ν 
<Γέ &c. fcribitur, habet id utique eam fpeciem, ac fi ibi 
de alia re, atque fupenori veriu, ageretur. Et, per fe li 
fpeiies, reSe interpretatum dicas DalecaiJipium , fpecio•• 
jum colorem mdekbdi nos alio tlngimus. Nam ea eft notio 
vocabuli S^rJtoToioi^ plane imbutus ^ indekbiUs color, qui 
tlui nequit. cf. Suid. & Hefych. Sed quod Π cum ad prae- 
■cedentia tum adfequentia attendas, videtur & hic utique 
de re ad viBum pertinente agi; quam in partem Grotjus 
•accepit: in eam vero partem commodius videri debebat 
Tb κΛλον τ e. Ita v€ro το ^ευσο-πούν de nigro colore fue- 
rit accipiendum. 

Verf. 1 1. To cT' 4 V kkv μη ^(ρμ))ν « , ^ίΑσυρομίν. » Scrl- 
jj pfimus ut erat in membranis, το <Γ' ο -φ" ν &c. Opfomum 
iinifi calidum apponatur y vuuperamus : fic etiam in Epitome. 
» Vulgo , Tb <Γ' ohvv: unde fecit Dalec. τοι- Sov^ov ; non 
« inepti quidem conieftura , fed quae veritati non de- 
w beat iacere praeiudicium. Quantopere fervtntes cibos ex- 
«petierint veteres , admonuimus lib. I. cap. vi. fad I. 6, 
wc. Animadv. T. I. p.7^] Si 'ό•\.ον velis /7iycf;/i interpretari , 

«non pugnabo. « Commodifiima lane & optima icri- 

ptura, To y Ο'φοί' ' ied, quod & mcmbranas (i.e. Italicos 
codices , quorum Excerptis ufus eft ) & Epkomen eamdem 



56S ANIMADV. !N ATHLNAEUM. p. 124. 

deuiiTe Cafaubonus ait , etiam atque etiam iriircris. Nam a 
6l noilrae vetuftiffimae omniuni membr. A. & optimus 
nofter cod. Ep. in fufpeftum atque etiam plane mendofum 
chov cum editis confentiunt ; nec vetus interpres Natalis 
Comes in Florentlnis codicibus aliud invenerat, nec ex 
VatJ.cano codice in Aegianis Excerptis adnoratum quid- 
quam hic reperio. Quare prope abfum , ut Cafauboni h. 
1. non fidem quidem , fed άκριβίία,ν habeam fufpeftam , 
accidilTeqiie ei exiftimem, quod iam alias fubinde obler- 
vavimus, ut, quam e neicio cuius doSi viri conieilura 
adnotatain alicubi fcripturam reperiflet, & inconfextu po- 
fuifiet, eamdem delDde, cum Animadverfiones (uas fcri- 
beret, immemor unde eam accepiiTet, msstis codicibus 
acceptam tulerit. 

Ferf, 1 2 . fhv f^sv οζυν clvov h κτντ ίζομεν. Ικτ^τι- 
ζομίν edebarur : quod verbum ex uno hoc Arhenaei 
loco citans H. Stephanus in Indice Thefauri , phlffando 
exhaurln interpretatus eft: quod ipfum verbum phijfan te- 
ncns Dalecampius, cum fentirer quam eflet incommodum, 
negationein adiecit, ne pitijfamus quidim. (vide mox Anim- 
adv. advf. fq.) Grotius, hibimus cum faflldio ; coniedura 
ufus, perinde atque Dalecampius, non certa ratione. Per- 
commode vero ί κ^τυ τ ίζομζν dedit uterque nofter co- 
dex, i. e. exfpuimus , exfputamus. Apud Suidam legitur 
ΤΙντίζη^ TTit/o), ubi mvu oportuiffe redie H. Steph. in Ind. 
Thef. monuit, praeeunte Etymologico M. col. 697 fq. 

Vcrf. 13. ΙίΤ/ ταϊζ if6u^7a,KAi<ri tT' iyS^jiKyjvousy . η Ahyr- 
ii iaca Perfici inventi cibus erat, quem acrimonia com- 
» mendabat. « [cf. IL 68. a. & ibi Animadv. T. I. p. 456, ] 
«Theopompus, [apud Suid. in Ά/3νρτ. ] 

^'>'?rKi't7Jcuv ταεΐτΛΐ κα) τρίσων άβυρτΛκιι. 
»>Huic affinis fuit alius cibus, quem vsoS^apTnv vocabant : 
3>Hefychius fcribit effe £<Γ? (Τ/χά τ/ ίβνρτακω^'εί. Nec aiSyp- 
ντΛΗ.» lOlum legas, fed etiam ίβύρτΛκοί , m apud Ρο- 
υ lyaenum lib. IV, ^ΕκβΛκγεύίΐν ί-^) ΊΛΐί άβνρτά,ΚΛΚ dixic 
«comicus, pro kmuAivssheLi taIs αβυρτ. quod iifitatius 
Ϊ) eft ; perdits arnare, & cum furore expetere. Contrarium 
»eil in iuperiore verfu, ίκτίτίζομΐν : quod mutant male 
«in ου -ΡΓίτίζομε•/. Έκ'τιτίζομίν eft , lenti & cum faftidio hi' 
J5 bimus quafi pinffantis : vel dep/fiare cxperiundi gratii vix 
nfufiinemus : hoc enim eft pitijare , ut notum ex Teren- 



ρ. 124. ϊΝ LIB. III. CAP. XCVII. 3*^9 

>»tio. « Casaub. — Interpretatio ifta verius fupcrioris 
ferri poiTjt, li fimplex adeiiet verbum τιτίζοαέν, ηοηί.ι,τι• 
τίζομίν. Scd haud dubie rede ibi a nobis .codicum refti- 
tuta eil lcriptura. 
b Δεξιχράτ»? <Γ', iv τω imypetq>. &c. Citat ex h. 1. titulum 
illius dramatis Suidas, in ΔφκρΛτ^ί ^ diferte notninans 
tertium librum Ίων Αίίτνίτοφι^των Athenad. Poerae illiuB 
verba oHm nulla habita merri lege continuo tenore lcripta 
legebantur: nec ego, quod genus fit metrl, certo con- 
firmare aufim : fufpicatus autem eram , QiJi^ iambicos ver- 
fus oilonarios, quorum priori deeiTtint rres pedes cuin 
dimidio, pofteriori vero pes poftremus. Refragari tamea 
huic racioni intelligo prioris verlus verbum poiiremum 
τίνω , penultimam longam habens. Denique , verum fi 
quaeris, fuerint plane duo fenarii, fic dig<;rendi; 
Ei J"! jt/iSyw, KoCi '/jOvei, 'ίτίνω, kcu /Μ,ν/3«|ΐ 
£ir) στόματοί, κρά,Τίίττοκ ^t'yυ'frτoς 'xoteT. 
Quorum in priore, prunus & tertius pes daftyli funt; 
in pofteriore , iecundus eft anapaeftus , quem in ea iede 
non refpuit Comoedia. Vocab. στΌμαΊοί vf. 2. pro xe- 
φαλ«> , aiit Tpoa -ώτου accepi. De more potantium , caput 
unguentis delibuendi, videinfra, lib. XV. pag. 691 extr. 
& iq. Caeterum , quum haud latis integra videri potue- 
rit oratio , fic fortaiTe lcriprum oijortuiire fufpicatus eft 
CORAY: kaI μύρον st) a"roy.ai.70i <f>if>a ( vel έχω) κρΛ- 
ηστον ων AiyvTnof rroieL Haec. & quae ex Euchycle 
& Xenoph. reqaunnir , omifit Epitomator. 

Εύ6ϋ»ΐλΗ$• <Γ' iv 'Ag-cuToif h Έτ/^τολϊ. μ Ita fcribi refte, pro- 
»bat Suidas, [in ΕϋδκίΐλίΤί•] qui huius loci memi.rit. Pau- 
«cilBmas ediderat fabulas : unicam invenio praeter iltam. 
» Laudatur enim in Atdanta a Paroemiographis , in prover- 
«bioBcDf ϊίίΌμος. Apud PoUucem Lb. VI. cap. 37. [ feft, 
»161. ] fortaiTe fcrlbendum , ksli νμίκΛ^ον ^i iuin kkHs 
nhiyst xrti Σοφούλη?. Nam quis ν\\^ Euclidts , quem no- 
«minat vulgata eius loci lcftio? Afotum, vel Afotos , 
η plures Graeci Comici docuerant : etiam e Latinis En- 
«nius atque Caecilius•, cuius p-etae itemque Afranii £/>/- 
iifiolam quoque laudant Feitus , Prifcianus , Nonius. « 
Casaub. 
c Bsvo<^uv ev ^Ατίμννμ. Nempe Prodicus Sophifta apud 
Χςνορη. Akmorab.ll. i, 30. Paulo po(t, corrige opera- 
rum errorem, .quaeperperaQi'I<rTofi*f pofuerepre VTe/M«c/f. 
Animadv, Vol. 11, Α a 



370 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 114. 

Α D C Α P. X C V I I I. 

"Ε^υχβί'. Sic refte mss. Perperain ϊ-^υχρον olini edd> 
quod corrigi iuflit Cafaub. In Strattidis verf. t. pro d 
OTjoj' ykp τίεΓν, transpofitis verbis, Olvov τΐίΐν yuf 
fcribendum monuerat metrica ratio : ibidem vero , pro 
ουκ άν, quod erat editum , οΰ<Γ' civ dedit ms.j4. (In 
Epit. defunt Strattidis verba. ) Dein elf reiie ed. Caf. 
Perperam eU ed. Ven. & iunftis duabus vocibus eiaS^i- 
^uiTo ed. Baf. 

■ Kca λύσιττος kv Βά-κχαΐί. Sic rede ed. Caf. 2. 3. 
Vitiofe Βά,κγ^οΐί edd. vetr. cum ms.A. quod corrigi 
iuffit Casaub. "Lysippi Bacchas (inquit) ex Athenaei 
i)lib. III. & VIII. nominat Suidas. Pollux quoque memi- 
»nit lib. VII. cap. xvii. & cap. xi. α — (fed. 77. & 
89. item lib. X. fed. 50. & 154. ) Alia quae de Lysippo 
h. 1. monuit idem Caiaubonus , in Indice Audorum ex- 
hiijebimus. Quod Suidas, in hvciwToi ^ poetae huius 
Βάκχ^α? citari ait ab Athenoio sv y'. Αίΐ^τνασοίριστων & ίν 
«'. , adiici id debei illis Suidae teftimoniis , quae i;i Prae- 
fat. ad Athen. T. I. pag. xiv fq. not. x. protuli : repe- 
ritur enim etiam nunc Baccharum Lysippi mentio apud 
Noftrum ( praeter hunc locum ) lib. VIII. p. 344. e. vel f. 
In Vcrf. 2. ίί Tb q>pe ap habent mss. A. & Ep. quod me- 
tri caufla rede in is τΌ φρεΤαρ mutavit primus Editor. 
Dein vero ihid. μο) SOksIv opportune dedit ms. A. quae 
ipfa fcriptura manifeile etiam indicabat, quodiam alioqui 
probabile mihivifum erat, vtrfu tertio ψτο xet0fi;«gViti,quod 
tenent ibi libri©mnes, κΛ^ζΙίκεν έ', i. e. dcmifit ft , fcri- 
ptum oportuiiTe. Quamquam enim verbum καΆιίνα,ι etiam 
reciproce haud raro ufurpatur, intelligendo ictvTov^ (vi- 
de Lexic. Polyb. pag. 313.) tamen hoc loco, ubi koSsi' 
Kivcti fimul ad Tof oivov^ finiul ad ipfum qui fejfe in puteum 
coniecitj pertinet, neceffario pronomen reciprocum diferte 
erat adiiciendum. 

Ίτύξον 7'iiv etvoyj Aapi. Quod tacite hic edi curavit 
Cafaubonus Δ ωριών, id ex Epitoma Hoefcheliana fum- 
fiffe videtur ; nofter quidem fic habet codix Ep. Quod 
non improbo quidem : fed tenendam codicis A. icripturam 
putavi; e quo tamen accentum in hoc nominenon video 
notatum. AaptkSy ancillae nomen eft , VIII, 338. e.f. uc 
apud Terentium in Eunucho , ubi quidem perperam Do' 



ρ. xa^ ΙΝ LIB. 1Π. CAP. XCVIII. 371 

ryas vulgo editur : fed & Δωρ/? , five (ut apud Suidam fcri- 
bitur) Δίϋρίί" , Aaip/jOf , « Δωρι: ubi tamen Δινρ/? , AwpjiTof, 
6) Δίϊρ/ , malebam ; nam Δα>ρ(ί• regionis nomen eft. 

ilpwTti-yopiJ^Wf /' iv S'tv7tY(0 των Κωαχκων Ιστοριών ^ τ\ν 

e Άντιόχ^ου ίου βαηΜαΐί κατά. τ))ν τοταμον S^myovuevof 
'Τλοΰν. PrOTAGORIDES, Cyiicenus , ( Athen. IV. 176.3.) 
ηοη aliunde nifi ex Athenaeo nobis cognitus eft , qui & 
alia nonnuUa eiuldem fcripta laudavir. Quanam vero nia- 
xime aetate vixerit ; aut quis fuerit Antiochus rex , quem 
dicir, quisve///vittj, (Nilus, anEuphrates, an quis alius) 
incertum. Conf. Schneiderum ad NicanJri Alexiph. pag. 
78. Δι' oAWf Ti THf νυκτ>>ί. Ts particulam, quae aberat 
editis, commode dedit uterqiie noner codex mstus. 

f in Anaxilae virhis t quae continuo olim tenore fcri- 
pta , pro metri ratione nuncdiftribuimus, vcrf. 2. νόμιζ' 
ύτΑρχειν fcripfimus, praeeunre ms. A, in quo pro more 
plene fcriptum ν^μιζζ hfrk^yjiv. Temere & imperite -j/g- 
vo<6' vTA^yjiv erat editum. Deeft hic locus Epitomae. In 

a fequente eiufdem Anaxdat verficulo , in quo cum editis 
confentiunt ambo noftri codices , defideratur extrema fyl- 
laba. Forfan άττάλωλε μο/ fcripferat au6tor. 

Ό Άτολλό^Γωροί• <f ' ο Γίλωοί" κβλ τα\) λάκκου αντο?, 
ασ-ττερ ίΐμεΐί κί^ομεν ^ μνιημονώει εν^^'ίτοκί'ΤΓοϋ ΰ•)\. For- 
ί> tafle fcribendum eft εν 'ArroAirrovji, Reperio namque 
«laudari hunc poetam in ΚΛονστίοΐζ άτοΛίτονο•*. Exem- 
n plum habes apud Suidam in Έyκoμβώ<;■Λ(τ6Λι. « Casaub» 
— At apud Suidam ( quod ex Gatakero Kuiierus docuit ) 
haud dubie ΆτολλότΓωροί- Κϋ.ρνστιο{ Άτολ/τούιτίΐ legendum : 
ut,quam fabulam Gi/oo Apollodoro tribuit Athenaeus, 
eamdem Suidas Caryflio Apollodoro tribuerit ; quem- 
admodum alibi quoque duos iftos Apollodoros inter fe 
permutatos videbimus ad Athen. VII. 480. e. Άτολίτοί- 
ccLv aurem non cum Dalecampio Animo defeilam inrerpre- 
tatus fum , fed Deftnrktm, nempe qujc maritum deferuit; 
fic enim mulierem eiufmodi dicebant Attici, Λτακεκοιτνία.? 
vel άτολιτουο-ΛΡ ymeuKo. , ut ex Demofth. & Andocide ad- 
notavit H. Steph. Thef. II. 664. g. Similumo ritulo , Άτβ- 
κεί-7του€& , exftiterat etiam Diphili fabula , item Hegefippi , 
cognomine Crobyli. Deficientt interpretatus eft Grotius, 
in Excerpt. pag. 782. nefcio quo fenfu. Quod ait Athe- 
naeus , λάκκου ωσ-'τερ ίιμεΤί λέyoμεv ., eo videtur fpefta- 
re, quod, cum Attici & alii Graeci (ut Suidas docet) 9lia\ 

Α a 2 



37* ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 125. 

λά,κκον dixiffent cdlam vinariam & okariam , Apollodorus a 
cificrnam dixerit in qua aqua collighur; qua notione vocab. 
illud Athenasi aetate vulgo ufurpatum fuiffe videtur. 

'Ayavw^A &c. Quid timutrit mulier quae loquitur , aut 
curus rei caufla fuerit απχ'ια^ nefcio : nec magis adparer, 
cuius rei cauffa funes paratos ejfe illa voluerit ; fortaffe 
conficiendae /cj/di cauffa, uc vir doftus Dutheil in No- 
tis msstis conie6iaverat. In ^ε'τοίηκΛί j verf. 3. confentit 
cum editis ms.A, {ms.Ep. non habet. ) Ego vero in ver- 
fione praetuli Dalecampii rationem. 

Α D C Α P. X C I X. 

»rui>* Άντ/φάΐ'ε/. Sic ms. A. rrnf Άντ/φώίΊ) edd. De- 

"Ακίξΐί S''h Tvv α,ιχ,οκρα,τία. iv ΓυκΛίχββ-τρβίτ/Λ edd. b 
id eft , in ExpedUione MuLurum : quod merito lufpeftum 
fuit Casaubono, monenti ΤυναικοκρΑτεία. fcribi apud 
Pclluc. IX. 44. id eft, in Mulicrum Imperio. Veriirimam 
fcripturam optimae nofirae membr. ^.dederunt. conf. VIII. 
236. c. ubieodem titulo fabula Amphidi audori tribuituri 
Hoc loco ViLLEBRUNius, & ipfe veram fcripturam in 
contextu verfionis Gallicae tenens, Adnotationem fubiecit 
huiusmodi: Ctfl la kcon dcs Manufcnts ^ comme Cafaubon 
Γα aujji trouvei dans la collation d'Aegius , quU avoit interet 

de nt pas nommer , voulant s'appropr'ur fa depouUle. Ego 

vero, ne quid amplius dicam, fanfte confirmare oculatus 
teftis polTum, inipfo illo libro , cuius ad oras Cafaubonus 
ex Aegiana collatione Emendationes fparllm nonnullas & 
Supplementa ad Athenaeum adfcripiit, hoc loco ad vocem 
ΓυνΛ/κοβ-τρΛτ/α, quae in ed. Baf. exftat , nihil prorfus 
effe adnotatum : eumdem jpfum librum dico , quem ViU 
lebrunius in Praefatione tamquam fundum fuarum adver- 
fus Cafaubonum hoc in genere criminationum indicaverat. 

κνισοκοϋγ^ος edd. & ms. A. & hic & paulo poit con- 
flanter cum fimpl. c•. & properirpomenwi fcripta voce; 
& fic rurfus ms.A. lib. IX. pag. 386.6. Conftanter ve- 
ro κνι<τσολοιχοί, per σσ^ &c voce acuta, ms. Ep. 
Neutrum male, ut videtur: namperinde& h Kvicr^cc cum 
duplici σβ" , & κνίδ-Λ fimplici σ litera icriptum , at nihilo- 
minus prima fyllaba longa, paifim reperitur; tum vero 
acute fcribitur vox apud Heiycb. & apud Euilath. ad 



ρ. lay. ΙΝ LIB. III. CAP. XCIX. 373 

b Od. σ' . ρ. 656, 13• Et wicohoiy^t feribi iufllt Cafaub. in 
Animadv. 

κΛί, ΧΛΤοί Ti)j' Έ,Λμιον Toitirh "Ατιον, rtv '^ahettbv 
ΐίκεΤρον , χνινοκΰ^αξ. Defunt ifta £pit. Particulam κλ) , quae 
in edd. & ms. A. proxime ante κνίδ-οκολαξ ponebatur , 
retrahendam eflb , & ante κλτο, Ίΐν Έ,αμ. ponendam , re- 
^e moniiit Casaubonus : » Edita leftio , inquit, facit 
uauftorem vocis κνιοΌλοι-χοί Afium poetam , de qua 
«Strabo & Paufanias: falfo, ut ex fubieftis illius verbis 
»>liquet. « — Vide paulo poft, lit. d. & e. De Asio illo, 
genere Samio, vetere Poeta epico, confule Valckenar. in 
c Diatrib. ad Eurip. pag. 58 fqq. not. 1. Ibid. καύματοί 
wfctrefte mssti. ωρΛν edd. 

SiMONiDis Epigramma fic a fe OiToy rrcf.psfiyov , ut ait, 
latine converfum recitavit Casaubon^s : 
Pieru coflas qua circumtcxh Olympi 

e regiio Thracum fians vehemens boreas ; 
quaeque inopes laenae afflixit ;. verum ejfe molefla 

defiit^ in tumulo viva repofla diu: 
huius parttm aliquis dato tni. Ferventia amico 
turpe nimis fuerh pocula pomgcre. 
Graeca ex Athenaeo in Anthologiam adoptavit H. Stepha- 
nus pag. 512. itemque Brunclc in Analeft. T. I. pag. 146. 
num. 105. cuius conf. Notas T. III. pag. 2.4, & lacobs 
Animadv. Vol. I. Part. I. pag. 266 fq. 
, Ferf. 1. Ίην ρά τοτ* Ούκνμτοιο rTSp) rrKevfki %ΚΛΚυ•\ζν 
« - ^ophf. «Scribo Ί», non τήΐ' : « ait Casaud. Quae 
mihi novatio parum neceffaria vifa erat. Simillima etiam 
ratione verbum καλύττω eum accufativo eius r«, quae 
alteri obtenditur aut circumfunditur ^ five qua ttgitur altera , 
conftruit Homerus, IHad. g. 315. χ', 315. & alibi: ubi 
ficut nomen eius rei quae tegitur altera, feu cui illa ob- 
tenditur aut circumfundkur , conftruitur cum praepofi- 
tione ^poi-flfK , fic hoc loco eum <Tcp) praepofitione. Quod 
fi dativus cafus defideraretur , non rhv in τ» erat mutan- 
dum , fed pro T^evpkf oportebat ThevpaJs , praepofitio- 
nem Tfpi cum verbo Ua.KVr^ev iungendo ; ut Iliad. ξ'. 359. 
Verf. 2. ό ξ i/ f , quod adoptavit Brunck , primus propo- 
fuerat Valckenar. ad Herodot. VIII. pag. 6γ^ , 5. quo 
boreae penetrabile frlgus indicaretur. Quae quamvis prae- 
clara videatur emendatio; tamen rautare vu^gatum ωκυί^ 
quod tenent ambo noftri codices, non fum aufus, cum 

Α a 3 



374 ANIMADV. IN ATHENAEUM. p. 14^. 

praefertim cognata vocabula effe rkuf & όξί/ί ftatuerint 
veteresGrammatici : apud Hefychium cene «κύτίΤΛ, vei- 
bi gratia, per όξίω? τΐτό/αβνΛ exporuum videas; & iplam 
vocem ακ -jc ab « άλ» derivat Etymologus, w <Γ«λοΓ(ϊη- 

qUlt) 7)iV όζύτΜΤΛ. 

cau.i:n. vTm ί'ττίίσσϋΐ.σ^Λΐ dicuntur mortui^ quando funt 
njcpultl , ac ttrra ceu vefie amlfti : id enim eft βίτιέσβ-ασίαι 
3> [ vel imiffaff^tii,'] At h. 1. felliviHime dicitur de nive in 
lUirram defojfa ut fervaretiu• ea ratione ut anf e defcripfit 
«audor, aut fimili. Ideo ait, nivem terra obrutam fuijfe vi-m 
vv.im: imo u£ viva fervaretur nec periret. Olympi mon• 
«tes di£ti olim quam plurimi : de Pierio, qui in Pieria 
»»Macedoniae, poetam loqui , certum eft ex hoc verfu. 
«Elegans eft antitheiis in verbis gcPaxe <ρρίνας ^ mordebat, 
«five urcbat, hyemis videlicet tempore: & έχΛ/ΐ/φβ», mol- 
vUia efl ; nam aeftate nix eft gratiflima. Dalecampius ta- 
j>men i^efcribebat έ'ττέμφί» : abfurda miiltis modis conie- 
jxStura. « Casaub. — Verbum έκά^^φθ» cum edd. tuen- 
tur noftrae membr. A. quod cur in έχρύφδ» cum Brun- 
CKio mutarem , nullam fatis idoneam cauffaHi equidem 
vixieram. έχά^φβ» h y^wv ^ fiixa , moLlita εβ nix ; mueata 
£ius vis;cu(D antea acris elfet & ingrata, nunc grata fua• 
visque fada eft. Quo cum verbo collatum alterum έκρφ- 
•«, ut dicam quod fentio, languidum mihi in ifta verbo• 
ium connexione vifum erat. In Epiu defunt ofto verba, 
a\ii'cjp ίκάμ.<φη - - "Ey 7if. 

Verf. 5.''£ y ης εμο) κλ) rilf χείτω μέρο{. PerfpeSe 'ij 
τκ, pro vulgato s'y iii ^ correxit Brunck. Ad verbum 
yjira perrinere hanc voculam adparet , quo fiat compo- 
litum ί^-χίζτω τΐί. Έ//οί y' Λυτής ex edd. tenuit idem 
£runck , non nifi accentum mutans^ ϊμοι y\ Nos con- 
ientientem utriufque codicis noftri fcripturara, ίμοι κ αϊ 
Tnf , tenere debuimus. τβγ vakt τϋα^'ε , ΊΛύτης vel ctu•» 
7»K, ur faepe apud Homer. Vide Iliad. <f'. 138. β'. 538. 

In Asu vcrf. 2. pro «λβίν ο KVi<roy.o^a^y quod tuetur ms. A, 
cum editis, ίίλδε ανιασοκόλαξ habet ms. Ep. haud abfurde. 
Jn eodem ms^ Ep. κνίΟ^σο^οιγοί (fic) fcribi , pro κνιβοκοϊγος ^ 
paulo ante moniii. Verf. 3. ακκ»Ύ-οί ^ ζκμου κεγ^ριιμΐνοί. 
iilnvocatus, iusculi egens. Nefcio quid legerit vir cioftus, 
»[Dalecamp. ] qui vertit iujculnm forpfit. Noftra leftia 
ijvtnlnnia ςΛ. Hoinerus» K^ihk x.iXf»jy.syof^ [Od.. B. 



ψ. iif. ΙΝ LIB. III. CAP. XCIX. 375 

»114.] Ac videtur mendici defcriptionem Homericam 
»>'0«Γυί•β•. ρ . efle imitatus : Homero enim iuniorem puto 
yifium cum Euftathio. α Casaub. 
e SoPHiLi verfus ex fabula "Συντρίχοντεί itemque reliqua 
huius capitis defunt Eptr. In verf. i. Ό 'πορνοβο7κο( yip 
μ\ abundat με pronomen perfonale, quandoquidem vf, 
3. rurfus diferte adiicifur c μ t. Ferendus fortaffe pleonaf- 
tnus : in quo nihil diffenfionis ex mi. A. adnotatum eft. 
Sufpicari vero licet, deberi infertam vf. r. literam μ^ 
dofti cuiusdam' librarii fedulitati , qui opus ibi illa fuifle 
exiftimaiTet, quo fyllaba ykp longa fieret: at in caefuri 
verfus , praefertim ante vocem ab afpero fpiritu incipien- 
t€ , non opus erat illo fulcimine. Vtrf. 2. -/op^iw τινί 
αίμα,τΐτιν. Pro rtvct αίμΛτιίτιν , quod erat in editis, 
Tivcc αιμΛτίην fcribit cod. A. quod iir τιν*" α,ιμΛτϊτίν mu- 
tavi. Verf. ^. TeevTnyi ΓοπρΓι, veftigia fecutus fcri- 
pturae quae in editt. vett. & ms. A. obtinet , in quibus. 
TcLVTih fcribitur, mendofe id quidem; quod in ταύτη p. 
mutaverat Cafaub. 
f ΆνΤίφΛν«ί μναιμονίνει h Βομβυ κίω. η Bombylium νο- 
Dcabant genus poculi, de quo diximus alio loco. [Vide 
3?ad VI. 262. b.] Inde huic fabulae nomen videtur indir 
j)tum ob frequentem bombylii in ea mentionem. Pollux 
»tamen lib. X. cap, xlvi. [feft. 179.3 Antiphanem. 
r> laudat iv Βομβνκίοΐί. Utrum id fit diverfae fabulae no- 
j>men, an huius noftrae, pronuntiare non aufim. « Ga- 
SAUBONUS. — Apud Athenaeum noftrum IV. t6i. e. 
rurfus laudatur Anuphams iv Θομβυκίωνί, qua fub 
mendofa fcriptura eadem fabula, de qua hic agitur, la- 
tere videtur. Itaque , haud improbabili fane ratione, Kop- 
piERS in Obfervatiis Philolog. pag. 29. accipiens ex hac 
pofteriore lcriptura terminationem , eamque cum priore 
parte eius vocabuU quod hic legitur, coniungens, utro- 
bique ev Βομβυ κίωνι oportuiffe cenfuit,ut verus titu- 
lus fabulae Βομβνλίων fuerit. » Quod iocofum , inquir, 
« forte fuerit nomen , duSum ab ufitato βομβυκιό^ ; quo 
«modo, a fono liquoris erumpentis, vas angufta cervice 
«dicebatur: de quo fatis multa notantur apud Hefy- 
« chiunr». « — 

In Alexidis, ex Dropldc^ vtrfu i. corrupte τοτΗρ/ί* 
τεντΑί'ρά.χμ.ω rtv) edebatur. Itaque Casaubonus•: 
«Einenda, inquit, ^ icribe -ητ-ίγ^νω rm. Vulgatam 

Α a 4 



pS ANIMADV. IN ATHENAEUM. j». 116. 

» fcripturam lex metri datnat corruptam. Noflrae emen- f 
vdationis auftor & fundus Athenaeus ipfe, qui libro XI. 
3>[p2g. 496.3.3 nos huc reiicit, & fic fcriplilTe affirmat. 
«Media in hac voce carripitur, ut prior in TUyjti.u — 
Ad verum proxime accedebant noftrae mtmhr. A. ίτίτάχ- 
μ(ύ exhibentes: fic & alii duo ccnlicis Parifienfes, tefte 
Villebrunio. In ffw. A. paulo ante, pro Δρ«τ/<Γ», Δρω- 
rrsicTi! fcribitur. Vcrf. 4. psrperam μίτίϊχ ΰμψιϊν erat 
editum j ubi rede ^ατείχε <Γ' αμ^ο7ν dedit mj. y^. 



Α D C Α P. C. 

T^f.x.cvi ίκ ■yiAsexTef hplcuv re xx) μέλίτοί. Pro Ίτρίων ' 
Dalecampius σν^ίμου legebat, /e/jmo vertens , invitis qui- 
dem & ncftris & Cafauboni msstis; nec tamen ita abiur- 
de : eft enim 'npiav proprie piflorlum opus tenue, vel cr«- 
P/Jj, ex fefarr.o & ^melle confeEla ; ut docet Nofter XIV. 
646. c. Eiusdem mentio iam faSa eft lib. II. pag. 58. a, 
conf. XIV. 648. a. Ex illis placemulis comminutis, ac 
denuo melle & Ia£le mixtis, altiid placentarum genus con- 
fici folitum viderur, de quo hic agitur. 

y^iaaoi \ί•\ου. Cum "χ^ζ^ρο ^ ΚΛ•\ου eiTet editum ; a 
liaec adnctavlt Casaub. vXip.jiQ^Ktt-^^oi quodnam edu- 
wlium in idiomate Syrorum appellaretur , vellem Athe»• 
jj naeus explicuiiTet. Vox eft ex pluribus compofiia. 
5> Olim fcribebam χίίρβ/άλίΐ/ c-Xou τα,τμον : ut mlnutalis 
j>aut fa-ciminis genus ea voce fignificetur. Tale quid Syri 
» tntelligunt vocabulo tachbera , cuius origo eft a chebar. 
«Hebraeorum magiftri volunt eiTe ντότριμμα quoddam 
V tx carnibus (k ovis. DjI autem MTThv fignificat. Sed hoc 
?>divinare eft; quo non afpiramus nos: neque unquam 
3> pudebit fareri ea nelcire quae nefcimus. « — NU mutan- 
dum BoCKARTUS cenfuit , in Chanaan lib. II. cap. 7. pag. 
jn. 806. π'Γι quod γ^ίξ>μ^>.. forte pro yj^ipo^K. oportuerit: 
qr.od quo pa£io interpretatus fit vir doSus,